ԵԴ1/3266/01/24

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«27» մայիսի 2026 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, քարտուղարությամբ՝ Ս.Սուքիասյանի, հանրային մեղադրող՝ Ա.Հեբոյանի, պաշտպան՝ Գ.Մխիթարյանի, մեղադրյալ՝ Մ.Էկտուբարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով թիվ ԵԴ1/3266/01/24 վարույթն ըստ մեղադրանքի Մելս Արմենի Էկտուբարյանի (ծնված 26.03.1998թ., բնակվող՝ ՀՀ ք. Երևան, Աթոյան անցուղի, 9 շենք, 28 բնակարան, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի փաստական հանգամանքները.
1.1. 2024 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.2. 2024 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ՀՈԲ տեսուչ Հակոբ Մարտիրոսյանը կազմել է արձանագրություն Մելս Արմենի Էկտուբարյանին ձերբակալելու մասին:
1.3. 2024 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Մելս Արմենի Էկտուբարյանին ձերբակալելու մասին:
1.4. 2024 թվականի հունիսի 27-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով Մելս Արմենի Էկտուբարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում իրականացնելու մասին:
1.5. 2024 թվականի հունիսի 28-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց տնային կալանք կիրառելու մասին: Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ էլեկտրոնային հսկողությունը սահմանվել է 2024 թվականի հուլիսի 01-ից:
1.6. 2024 թվականի օգոստոսի 27-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 2 ամիս ժամկետով, մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 01-ը երկարաձգելու մասին:
1.7. 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակը որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
1.8. 2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերված և վերցված, Մելս Էկտուբարյանի կողմից փախուստի դիմելու ընթացքում նետված, ակոսափող հրազեն հանդիսացող, առանց գործարանային համարի և տարեթվի մասին վկայող կոնկրետ դրոշմվածքների, գործարանային արտադրության ПМ մոդելի 9մմ /9x18/ տրամաչափի ակոսափող ատրճանակով, գործարանային արտադրության 9մմ /9x18/ տրամաչափի, ПМ, АПС, Байкал 442 տեսակի ակոսափող ատրճանակից /այդ թվում ներկայացված ատրճանակից/ և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար նախատեսված, կրակվելու համար պիտանի, ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներով, գործարանային արտադրության, 9մմ /9x18/ տրամաչափի Մակարովի կոնստրուկցիայի ատրճանակների /այդ թվում ներկայացված ատրճանակի/ համար նախատեսված, նպատակային օգտագործման համար պիտանի, ռազմամթերք հրազենի հիմնական բաղկացուցիչ մաս չհանդիսացող պահեստատուփով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին:
1.9. 2024 թվականի հոկտեմբերի 04-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Պետրոսյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 12180924 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
1.10. 2024 թվականի հոկտեմբերի 05-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12180624 քրեական վարույթը թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթին միացնելու և վարույթը 12-0567-24 քրեական վարույթի ներքո շարունակելու մասին:
1.11. 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա.Հեբոյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.12. 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթով Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը 28 օրով երկարաձգելու մասին:
1.13. 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Գյուլասարյանը որոշում է կայացրել թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթից անհայտ անձի կողմից հրազենի նույնականացման տարրերը ջնջելու և Մելս Էկտուբարյանին հրազեն իրացնելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 458-րդ հոդվածի 1-ին մասով մաս անջատելու և անջատված մասին թիվ 12185324 համարը շնորհելու մասին:
1.14. 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին թիվ 12-0567-24 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստանալով թիվ ԵԴ1/3266/01/24 դատական համարը, մակագրվել և ստացվել է նույն դատարանի դատավոր Մասիս Մելքոնյանի աշխատակազմում:
1.15. 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3266/01/24 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.16. 2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին նախնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը ի թիվս այլ հարցերի քննարկել է նաև մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը փոփոխելու, անփոփոխ թողնելու, այլ խափանման միջոց ընտրելու կամ արդեն իսկ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը։
1.17. 2025 թվականի փետրվարի 03-ին նախնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը ի թիվս այլ հարցերի քննարկել է նաև մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց տնային կալանքը փոփոխելու, անփոփոխ թողնելու, այլ խափանման միջոց ընտրելու կամ արդեն իսկ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը և որպես խափանման միջոց ընտրել է վարչական հսկողությունը:
1.18. 2025 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հիմնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը ի թիվս այլ հարցերի քննարկել է նաև մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու, անփոփոխ թողնելու, այլ խափանման միջոց ընտրելու կամ արդեն իսկ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը: Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Մ.Էկտուբարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց ընտրել կալանքը:
1.19. 2025 թվականի դեկտեմբերի 16-ին հիմնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը քննարկել է մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը կալանքը փոփոխելու, անփոփոխ թողնելու, այլ խափանման միջոց ընտրելու կամ արդեն իսկ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը: Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Մ.Էկտուբարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ և դրա ժամկետը երկարաձգել 3 /երեք/ ամիս ժամանակով:
1.20. 2026 թվականի մարտի 24-ին հիմնական դատալսումների ժամանակ Դատարանը քննարկել է մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը կալանքը փոփոխելու, անփոփոխ թողնելու, այլ խափանման միջոց ընտրելու կամ արդեն իսկ ընտրված խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգելու հարցը: Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Մ.Էկտուբարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ և դրա ժամկետը երկարաձգել 2 /երկու/ ամիս ժամանակով:
1.21. 2026 թվականի մայիսի 27-ին Դատարանը Մելս Էկտուբարյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով: խափանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ: Նշանակվել է լրացուցիչ դատալսումներ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը և իրավաբանական որակումը.
Մելս Արմենի Էկտուբարյանին մեղադրանք է առաջադրվել է այն հանցավոր արարքները կատարելու համար, որ նա, ապօրինի պահել է ակոսափող հրազեն և սառը զենք հանդիսացող դանակ: Այսպես. այն արարքները կատարելու համար, որ նա, չունենալով «Զենքի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու, այն է՝ ձեռք բերելու և պահելու իրավունք, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում օրենքով սահմանված կարգով չստանալով հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 2-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեում իր մոտ կրել է գործարանային արտադրության, առանց գործարանային համարի և տարեթվի մասին վկայող կոնկրետ դրոշմվածքների «ПМ» մոդելի, 9մմ տրամաչափի, կրակելու համար պիտանի ակոսափող հրազեն, գործարանային արտադրության, ռազմամթերք հանդիսացող և կրակվելու համար պիտանի 9մմ տրամաչափի թվով 7 փամփուշտներ՝ նախատեսված «ПМ», «AПC» և «Байкал 442» մոդելի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար, ինչպես նաև 9մմ տրամաչափի Մակարով կոնստրուկցիայի ատրճանակների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության, նպատակային օգտագործման համար պիտանի, հրազենի բաղկացուցիչ մաս և ռազմամթերք չհանդիսացող պահեստատուփ:
Այսինքն, Մելս Արմենի Էկտուբարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում:
Բացի այդ, Մելս Արմենի Էկտուբարյանը, չունենալով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության կողմից «Զենքի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված կարգով տրված սառը զենք կրելու թույլտվություն՝ 2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեում իր մոտ ապօրինի կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկությամբ:
Այսինքն, Մելս Արմենի Էկտուբարյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարում:
Այսպիսով, Մելս Արմենի Էկտուբարյանին մեղսագրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարում:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի հունիսի 3-ին տեղի ունեցած դատական նիստում մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանը, օգտվելով լռելու իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց: Դատարանը հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածը հրապարակել է մեղադրյալի նախաքննական ցուցմունքները հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Ձեր բանավոր հարցերին պատասխանում եմ, որ տանից դուրս եմ եկել, տեսել եմ մեր բակում տոպրակ, որի մեջ տեսել եմ զենք, դրանից հետո ծխախոտի տուփի վրա գրել եմ, որ «գտել եմ զենք, ցանկանում եմ, բերել էրեբունու ոստիկանություն», դրանից մոտ 2-3 ժամ անց մոտիկացան 2-3 քաղաքացիական համազգեստով անձինք ու ես չմտածելով, որ ոստիկաններ են դիմել եմ փախուստի, նրանք որ մոտիկացան ասեցին բա ինքն է, կանգնի կանգնի, ես էլ մտածել եմ զենքի հետ կապ ունեն ու վազել են հետևիցս, միայն ձերբակալելու ժամանակ եմ իմացել, որ ոստիկանության աշխատակիցներ են: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ զենքը գտնվում էր հետևիս գրպանում, ես գումար չունեի ու որոշեցի ոտքով գալ, սակայն շուտ չստացվեց: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ իմ հիշելով իրար մեջ էր, ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ նրանք իմ հետևից գոռում էին «կանգնիր», ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ այդ զենքի մասին ոչ ոք չի իմացել: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ես զենքը գտնելով այն առանձնացրել եմ: Ձեր բանավոր հարցին չեմ կարող պատասխանել, թե ինչ պատճառով չեմ զանգահարել, որ ոստիկանությունից մոտենան և զենքը վերցնեն: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ինձ այն անձը, ով որ ասում էր կանգնիր՝ եղել է, շորտիկ-մայկայով, վերջում ավտոմեքենան նստեցնելու պահին հասկացել եմ, որ ոստիկաններ են: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ չեմ կարող հստակ հայտնել, թե ինչ գույնի տոպրակ էր՝ սև-կարմիր էր, այն նետել եմ մոտակայքում: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ դանակը պատվիրել եմ վայդբերիսից, այն պահում եմ մոտս տեսքի համար որպես սուվիներ: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ չեմ մտածել այն հարցի շուրջ, որ ոստիկանություն գալու դեպքում դանակը կարող է խնդիր առաջացնել, նաև ավելացնեմ, որ ամեն օր դանակ չեմ պահում իմ մոտ: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ բջջային հեռախոսիս գաղտնաբառը չեմ ցանկանում հայտնել: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ իմ վնասվածքները ստացել եմ ձերբակալելու ժամանակ, երևի ընկել եմ անհարմար դիրքով: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ փախել եմ մոտ 50-60 մետր՝ մի երկու շենք: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ես նրանց չեմ ճանաչում ու ասում են կանգնի այդ պատճառով եմ ես փախել: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ այդ գրությունը ես եմ գրել, գրիչը մոտս է եղել, սակայն վազելու ընթացքում ընկել է երևի: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ես մտածեցի կարող է պատահական մոտս մնա ու մի բանի առջև կանգնեի՝ ոնց հիմա: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ես կոնկրետ չեմ ուսումնասիրել այդ զենքը ու չեմ կարող հստակ նշել, ինչ կար վրան գրած կամ չկար: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ հստակ չեմ հիշում ինչը որտեղ եմ նետել, խառը նետել եմ: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ քաղաքացիական համազգեստով էին: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ բակում հավաքվել էին, սակայն տեղյակ չեմ ինչ նպատակով էին հավաքվել, իջել եմ տանից ու մոտ 3 րոպե անց տեղի ունեցավ այս միջադեպը: Փաստաբանի հարցերին պատասխանեց ձերբակալվածը. Ես հոգեկան առողջության հետ կապված խնդիրներ ունեմ, էմոցիաների խանգարում, հաշվառված եմ Ավանում, այդ անձանց կողմից, որ ասում էին կանգնի ես եղել եմ խուճապի մեջ ու վազել եմ չհասկանալով, վազում էի դեպի Դիմիտրովի կողմ, իմանալու դեպքում, որ այդ անձինք ոստիկաններ են ես միանգամից թղթով կտայի նրանց, ես մտածել եմ որ այդ անձը զենքի տերն է, կամ ինչ-որ կապ ունեցող մարդ, մտածել եմ, որ ինձ տեսել են զենքը վերցնելու պահին: Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ տեղեկություն չունեի, որ զանգելու դեպքում կգային և կտանեին, տեղյակ լինելու դեպքում կզանգեի կգային և կտանեին: Ավելացնելու ոչինչ չունեմ» (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 26-27, հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 37-38, 66-67, տե´ս 03.06.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի փետրվարի 03-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է վկա Շահեն Հարությունյանը, ով հայտնել է, որ դեպքի մասով օպերատիվ տեղեկություն է ստացվել, օրը չի հիշում, մոտեցել են Աթոյան հասցե, եղել է մեքենայի ղեկին, տղաները իջել են, մինչև մեքենան կանգնացրել և իջել է արդեն ոչ մեկ չի եղել, այնուհետև զանգել ասել են, որ մոտենա բակի մյուս հատվածը, որից հետո մեքենայով մոտեցել է բակի մյուս հատվածը, որտեղից քաղաքացուն նստեցրել են մեքենան և տարել են բաժին: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե նշված գործողության ժամանակ ինքը և մյուս աշխատակիցները համազգեստ կրել են, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ այո, բոլորը եղել են համազգեստով: Այն հարցին, թե Մելս Էկտուբարյանը իրենց տեսնելիս կարող էր տարբերել և հասկանալ, որ ոստիկաններ են, պատասխանել է՝ կտարբերեր եթե տեսներ, բայց այնտեղ չի եղել չգիտի ինչ իրավիճակ է եղել, քանի որ եղել է մեքենային ղեկին, բաժնում է իմացել, որ քաղաքացուն տարել են բաժին զենք կրելու կասկածանքով: Դատարանի այն հարցին, թե ինչի համար են քաղաքացուն բերման ենթարկել բաժին, պատասխանել է՝ զենք կրելու և պահելու կասկածանքով, ինքը փաստաթղթերը կազմելուն չի մասնակցել: Պաշտպանի այն հարցին, թե ովքեր են եղել իր հետ, պատասխանել է՝ եղել են օպերատիվ խմբով, իրենից բացի, Մարտիրոսյան Հակոբը, Մանուկյան Լյուդվիգը, երեքով են եղել: Հաջորդ հարցին, թե երբ մեքենան կանգնացրել է և իր գործընկերները իջել են, տարածքը մու՞թ է եղել, թե՞ լուսավոր, պատասխանել է՝ իր կանգնած հատվածում տարածքը մութ է եղել: Այն հարցին, թե իր գործընկեր ոստիկանները մեքենայից գլխարկով են իջել, թե առանց գլխարկի, պատասխանել է՝ առանց գլխարկի: Այն հարցին, թե տեսե՞լ է դեպքի վայրից վազելով հեռացող անձի, պատասխանել է՝ չի տեսել: Հաջորդ այն հարցին, թե իր անձնական օգտագործման մեքենայո՞վ է եղել և ոստիկանական տարբերվող փարոսիկներ եղե՞լ են, պատասխանել է՝ եղել է անձնական մեքենայով, տարբերվող փարոսիկներ չեն եղել: Դատարանի այն հարցին, թե հերթապահ մասի՞ն է ահազանգ եկել, թե՞ իր անձնական հեռախոսին, ՝պատասխանել է՝ իր չէ, տղաների հեռախոսին չի հիշում, սակայն օպերատիվ տեղեկություն է եղել, ահազանգ չի եղել (Հատոր 1 վ.թ. 182-184, տե´ս 03.02.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի փետրվարի 03-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է վկա Հակոբ Մարտիրոսյանը, ով հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում ճանաչում է մեղադրյալին, ում ճանաչում է բերման ենթարկելու ժամանակ: Վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի հիշում օպերատիվ, թե հերթապահ մասից իրենց ասել էին, որ գնան այդ հասցե, իրենք գնացել են, մեքենայից իջնելուց լսել է, որ ինչ-որ մեկը, չի հիշում, թե ով, բայց ասել է, որ մեկ հոգի փախավ, իսկ ինքն այդ պահին վազել է նրա հետևից, գոռացել է, որ ոստիկանությունից է, նա կանգնել է և ձերբակալել տարել են բաժին: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե նշված գործողության ժամանակ համազգեստո՞վ են եղել, պատասխանել է՝ ընդհանուր չի կարող մտաբերել, բայց ինքն անձամբ եղել է համազգեստով, իր հետ եղել են նաև այն անձինք, ովքեր գործով վկա են, սակայն չի հիշում, թե օպերատիվ խմբում քանի հոգով են եղել, քանի որ տարբեր դեպքերով տարբեր թվաքանակով են լինում: Հաջորդ հարցին, թե անձը ո՞ր պահին է փախչել, պատասխանել է՝ ինքը հենց փախչելու պահը չի տեսել, քանի որ դեռ չեն մոտեցել, որ ասել են մի հոգի փախավ, այդ ժամանակ նոր սկսել են վազել նրա հետևից, չի հիշում և մտաբերում, թե ով է ասել, քանի որ մութ է եղել, իսկ ձայնով չի տարբերակում: Նաև չի կարող հայտնել, թե ի սկզբանե ինչի համար է փախչել անձը, նրան հետապնդելու ժամանակ գոռացել է, որ ոստիկանությունից է, անձը կանգնել է, իրենք գնացել և բռնել են: Իր կողմից մի քանի անգամ կրկնելուց հետո անձը շենքի արանքից դուրս է եկել գլխավոր փողոց և կանգնել է, առաջինը ինքն է հասել և բռնել նրան, հետո արդեն տղաները եկել են, չի կարող մտաբերել, թե կոնկրետ ով է եղել իր հետ: Պաշտպան Գ.Մխիթարյանի այն հարցին, թե եթե Մելս Էկտուբարյանը չկանգներ, նրան կկարողանայի՞ն բռնել, պատասխանել է՝ չի կարող ասել, ֆիզիկական տվյալներին ծանոթ չէ: Այն հարցին, թե տարածքի լուսավորությունը ինչպիսի՞նն է եղել, պատասխանել է՝ եղել է գիշերվա ժամ, շենքերի արանքում խուճուճ ճանապարհներ, նրան տեսել է, երբ դուրս է եկել շենքերի արանքից դեպի գլխավոր փողոց, տեսել է և մի քանի անգամ կրկնել, որ ոստիկանությունից է, նա էլ կանգնել է, որից հետո մոտեցել է նրան: Չի կարող ասել, թե ինչ արագությամբ է նա վազել և նրա հետևից կարող էր հասնել, թե՝ ոչ: Հաջորդ այն հարցին, թե նրա վազելու ուղղությունից իր կարծիքով անձը տարածքին ծանոթ եղե՞լ է, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ չի կարող ասել: Դատարանի այն հարցին, թե մե՞կ ավտոմեքենայով են գնացել դեպքի վայր, պատասխանել է՝ չի հիշում: Այն հարցին, թե ո՞վ է ասել, որ անձը փախավ, այդ ժամանակ մեքենայի մե՞ջ է եղել, թե՝ դրսում, պատասխանել է՝ իջել էր արդեն մեքենայից, դրսում էր գտվում, որտեղ տեսել է հավաքված մի քանի այլ մարդկանց: Հաջորդ այն հարցին, թե մենա՞կ է վազել, թե այլ ոստիկան է իր հետ եղել, պատասխանել է՝ առաջինն ինքն է վազել, հետո իր հետևից եկել են, սակայն այդքան էլ երկար չեն վազել: Այն հարցին, թե կարո՞ղ էր անձը չկանգնել և շարունակել փախչել, ունե՞ր նման հնարավորություն, պատասխանել է՝ չի կարող ասել, նա հիմնական փողոց էր դուրս եկել: Հաջորդ այն հարցին, թե անձը իրեն դիմադրություն ցույց տվե՞լ է, նրա մոտ գտնվող պայուսակը ո՞վ է զննել, պատասխանել է՝ մանրամասները չի հիշում: Հանրային մեղադրողը հայտարարել է, որ առկա է վերաբերելի մասով հակասություն վկայի նախաքննական ցուցմունքի հետ, ուստի հրապարակվել է վկա Հակոբ Մարտիրոսյանի նախաքննական ցուցմունքը հետևյալ բովանդակությամբ՝ «Ձեր բանավոր հարցին պատասխանում եմ, որ ես և մեր մեքենայի մեջ գտնվող անձինք եղել ենք ոստիկանական համազգեստով, մենք մեքենայից իջել ենք, նա մեզ նկատել է ու փախուստի է դիմել»: Այս մասով վկան հայտնել է, որ չի կարող ասել, թե ինչի համար է անձը փախուստի դիմել, իսկ քննիչի մոտ իր ենթադրությամբ է այդպես ասել (հատոր 1 վ.թ. 31-34, տե´ս 03.02.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի փետրվարի 03-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է վկա Լյուդվիգ Դանիելյանը, ով հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում կողմերից ոչ մեկին չի ճանաչում և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված օրը եղել է հերթապահության մեջ, օպերատիվ խմբի մեջ ընդգրկված, իրենց բաժանմունքում տեղեկություններ են ստացել, որ ապօրինի զենք պահելու կասկածով անձ կա նշված հասցեում: Իրենք համազգեստով գնացել են, մեքենայից իջել են, բայց այդ պահին եղել են առանց գլխարկի: Գնացել են այդ հասցե իջել են, այդ անձը, ում անունը չի հիշում, փախչել է, իսկ իրենք հետևից վազել են, նա իրենցից գտնվել է 60-70 մետր հեռավորության վրա, իսկ վազելու ընթացքում նրա կողմից ինչ-որ բան նետելու գործողություն է նկատել, ինքն այդ առարկան նմանեցրել է փամփշտատուփի, սակայն չգիտի դա է եղել, թե՝ ոչ: Հետո կանչել է նրան և ասել, որ կանգնի, ոստիկանությունից է, որից հետո անձն ընթացքը դանդաղեցրել է, հետ շրջվել և կանգնել, նստեցրել են ավտոմեքենան տղաները և նրան տեղափոխել ոստիկանություն, իսկ ինքը մնացել է դեպքի վայրում: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե տվյալ փախչող անձը Մելս Էկտուբարյա՞նն է եղել, թե՝ այլ անձ, պատասխանել է՝ նա է եղել: Հաջորդ այն հարցին, թե ըստ իրեն՝ ինչի համար է փախչել անձը, պատճառը ո՞րն է եղել, պատասխանել է՝ պատճառը չի կարող ասել, բայց տեղեկություն է եղել, որ ապօրինի զենք-զինամթերքի մասին է խոսքը: Այն հարցին, թե իրեն նկատել է դրա համա՞ր է փախչել, պատասխանել է՝ կարող էր նկատած լինել, որովհետև համազգեստով են եղել, իսկ լուսավորությունը մեքենան որտեղ կանգնած է եղել մի փոքր մութ է եղել այդ հատվածում: Հաջորդ հարցին, թե անձի կողմից փախուստի դիմելու պահի և իրենց միջև հեռավորությունը ինչքա՞ն է եղել, պատասխանել է՝ մոտ 20-25 մետր, իսկ մոտ 1 կմ էլ վազել են անձի հետևից, ոլոր-մոլոր ճանապարհ է եղել շենքերի արանքներով: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե կանգնելու կոչեր արե՞լ են, պատասխանել է՝ այո, առաջին անգամ որ արել է հեռու է եղել նրանից, իսկ վերջին, այսինքն երկրորդ անգամը արդեն վազելով մոտիկացել է և գոռացել, անձը լսել է, շրջվել և կանգ առել: Ինքը սկզբում հեռու է եղել, հետո մոտիկացել է: Վազելու ընթացքում գործողություն է նկատել, որ ինչ-որ առարկա է նետել անձը, որը նմանեցրել է փամփշտատուփի: Այն հարցին, թե որտեղից է անձը դիմել էր փախուստի այլ մարդիկ եղե՞լ են, պատասխանել է՝ քաղաքացիներ եղել են: Պաշտպան Գ.Մխիթարյանի այն հարցին, թե առաջին անգամ գոռալուց պտտվե՞լ է անձը, պատասխանել է՝ ոչ, չի շրջվել: Հաջորդ այն հարցին, թե նա հնարավորություն ունեցե՞լ է փախուստը շարունակելու, երբ որ իրենց տեսել է, պատասխանել է՝ հնարավոր էր, ուղիղ ճանապարհ է եղել: Այն հարցին, թե տարածքի լուսավորությունն ինչպիսի՞նն է եղել, պատասխանել է՝ տեղ-տեղ շենքերի լուսավորությունը լուսավորել է, իսկ տեղ կար լրիվ մութ է եղել: Հաջորդ այն հարցին, թե նկատե՞լ է, որ նա հետ պտտվի տեսնի ով է հետևից վազում կամ մինչև վազելը, պատասխանել է՝ ոչ, վազելու ժամանակ չի նկատել, իսկ մինչև վազելը՝ նույնպես: Այն հարցին, թե նա ամբողջությամբ իր տեսադաշտու՞մ է եղել, թե մասամբ, պատասխանել է՝ ամբողջությամբ իրեն տեսել է վազելու ժամանակ, իսկ մինչև վազելը շատ մարդիկ են եղել կանգնած, իսկ միայն ֆիքսել է, որ նա փախչել է միանգամից, այլ բան չի տեսել: Դատարանի այն հարցին, թե իր հետ ո՞վ է եղել, պատասխանել է՝ Մարտիրոսյան Հակոբը, նա էլ է գոռացել, որ կանգնի, բայց չի կարող հստակ ասել, թե ում գոռալուց հետո է անձը կանգնել: Հաջորդ հարցին, թե երբ բերման են ենթարկել անձին, պայուսակ եղե՞լ է նրա մոտ, պատասխանել է՝ ինքը դեպքի վայրում է մնացել դեպքի վայրը պահպանելու համար, հետո քննիչը եկել է դեպքի վայրի զննության և անձի նետած իրը հայտնաբերվել է, ինքը որպես առարկա նմանեցրել է: Այն հարցին, թե գիշերվա ժամը 2-ի՞ն էին իրենք դեպքի վայրում, պատասխանել է՝ ժամը ուշ է եղել, բայց չի հիշում: Հաջորդ այն հարցին, թե գիշերը ժամը 02:00-ին քաղաքացիները ի՞նչ էին անում հավաքված, պատասխանել է՝ շենքի տարածք է եղել, հավաքված կանգնած էին, որոնցից մեկը փախչել է: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ինչ-որ բան նետելու գործողություն քա՞նի անգամ է նկատել Մելս Էկտուբարյանի կողմից, պատասխանել է՝ 2 անգամ, այդ առարկաները տարբեր տեղերից են հայտնաբերվել (հատոր 1 վ.թ. 28-30, տե´ս 03.02.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.5. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի օգոստոսի 8-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է փորձագետ Անդրանիկ Ղուկասյանը, ով ի պատասխան պաշտպան Գ.Մխիթարյանի հարցերին՝ պատասխանել է, որ օգտվել է հետևյալ գրականությունից՝ «Զենքի շրջանառության մասին» ՀՀ օրենքից, մի քանի ռուսալեզու գրականությունից, որոնցից օգտվում են եզրակացություն տալուց համեմատություն անցկացնելու համար: Հաջորդ այն հարցին, թե նշված ռուսալեզու գրականության հայերեն թարգմանությունը կա՞, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ ոչ, իրենց մոտ կա հայերեն թարգմանված, որը իրենք են թարգմանել, բայց այն ինքն իրենով ռուսերեն է: Դատարանի այն հարցին, թե ոչ պաշտոնական, աշխատանքային թարգմանությո՞ւնն է, պատասխանել է՝ այո: Դատարանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ ներկայացված զենքը հանդիսանում է Մակարով տեսակի ակոսափող հրազեն, 15 տրամաչափի, նաև 7 հատ 18 տրամաչափի փամփուշտներ են ներկայացվել, որոնք ռազմամթերք են (տե´ս 08.08.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.6. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 2025 թվականի նոյեմբերի 12-ին տեղի ունեցած դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվել է փորձագետ Վահե Ոսկանյանը, ով հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում կողմերից ոչ մեկին չի ճանաչում: Պաշտպանի հարցերին ի պատասխան հայտնել է, որ իրեն ներկայացված դանակը հետազոտել է համապատասխան մեթոդիկայով, եզրակացությունում նշված գրականության և ԳՕՍՏ-ի մեջ նշված է այն մեթոդիկան, թե ինչով պետք է չափվի և ինչ պարամետրեր պետք է ունենա: Այն հարցին, թե ինչու եզրակացությունում նշված չէ այն գործիքի անունը, որով ինքը չափել է դանակը, պատասխանել է՝ եթե ինչ-որ առարկություն ունեն իր տված եզրակացության դեմ, կարող է նշանակվել կրկնակի փորձաքննություն: Հաջորդ այն հարցին, թե շեղբի կարծրությունը, որը նշված է եզրակացությունում, ո՞նց է դա պարզել, պատասխանել է՝ հատուկ կարծրաչափի մեթոդիկայով: Այն հարցին, թե ինչու՞ այդ տեխնիկայի անվանումն ու լիցենզիայի համարը եզրակացությունում նշված չէ, պատասխանել է՝ չի պահանջվում: Հաջորդ այն հարցին, թե պահանջվու՞մ է արդյոք, թե փորձագետի եզրակացությունն ինչ պետք է պարունակի և պահանջվում է արդյոք, որ այնտեղ նշված լինի կոնկրետ մեթոդիկան, ինչն օգտագործվել է տվյալ հարցերին պատասխանելու համար, պատասխանել է՝ տվյալ գրականությունում նշված են: Այն հարցին, թե եզրակացությունում նշված ռուսատառ աղբյուրից ի՞նչ տեղեկություն է վերցրել եզրակացությունը կազմելու համար, պատասխանել է՝ այդ աղբյուրը նշվել է որպես տեղեկատու, ընդհանուր սառը զենքերի չափանիշները տալիս է այդ գրականությունը և ԳՕՍՏ-ը, տվյալ ռուսալեզու գրականությունից վերցված է նաև մեթոդիկան: Հաջորդ այն հարցին, թե տվյալ գրականություհը հասանելի՞ աղբյուր է, խանութից գնելու դեպքում ոնց կարող է հասկանալ սառը զենք է, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ խանութից գնելու դեպքում տվյալ ապրանքն ունենում է իր անձնագիրը, որտեղ նշվում է դրա նպատակային նշանակությունը, իսկ օնլայն պատվիրելու դեպքում եթե լիցենզավորված պաշտոնական կայքէջերից է գնել, ապա համապատասխան դանակի պարամետրերը և անձնագիրը նույնիսկ սոցիալական կայքում առկա է, անձնագրի մեջ նշվում է կարծրություն, հաստություն, երկարություն և նշանակությունը, որը տալիս է որպես «холодное оружие», որսորդական դանակ, որը համարվում է քաղաքացիական: Այն հարցին, թե կա՞ որսորդական այնպիսի դանակ, որը սառը զենքը չէ, պատասխանել է՝ այո, կան հատուկ նշանակության որսորդական դանակներ, որոնք չեն համապատասխանում սառը զենքի պարամետրերին: Հաջորդ հարցին, թե նշված աղբյուրը բոլորին հասանելի՞ է, եթե այո՝ որտե՞ղ, պատասխանել է՝ չի կարող պատասխանել հարցին: Այն հարցին, թե կարծրությունը չափող սարքի անունն ինչ է, պատասխանել է՝ կարծրաչափ: Դատարանի այն հարցին, թե այդ կարծրաչափերը փորձագիտական կենտրոնում գրանցվա՞ծ սարքեր են, պատասխանել է՝ իհարկե, ամեն տարի լիցենզավորվում են (տե´ս 12.11.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.7. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները՝
- 2024 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետի հաղորդումը, համաձայն որի՝ 26.06.2024 թվականին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ՔՀ բաժանմունքում օպերատիվ տեղեկություններ են ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեի մոտ արական սեռի անձ ապօրինի զենք է պահում: Նշված հասցե մեկնած Էրեբունու բաժնի ՔՀԲ և ՀՈԲ ծառայողները ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ծառայողները Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեի մոտակայքում նկատել են արական սեռի մի անձի, ով ոստիկանական համազգեստով անձանց նկատելուն պես դիմել է փախուստի: Վերջինիս հետևից վազելու ընթացքում նշված անձը Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 12/3 հասցեում գտնվող ավտոտնակների մոտակայքում իր մոտից գետնին է նետել «Մակարով» տեսակի ատրճանակի պահեստատուփ՝ լիցքավորված թվով 7 հատ 9 մմ տրամաչափի «Մակարով» տեսակի ատրճանակից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտներով, իսկ Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 10 հասցեում՝ ճանապարհի եզրային հատվածում գտնվող բետոնյա պարիսպների տակ իր գոտկատեղից հանելով գետնին է նետել «Մակարով» տեսակի ատրճանակ, ապա շարունակել վազել մայթով: Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 10 շենքի մոտակայքում ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ՔՀ բաժանմունքի ծառայողներին, ՆԳՆ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀ բաժանմունքի ծառայողներին և ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ՀՈ բաժանմունքի ծառայողներին հաջողվել է կանխել վերջինիս փախուստը, որից հետո նշված անձը հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ապօրինի զենք պահելու համար նույն օրը, ժամը 02:00-ին Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 10 հասցեի մոտից ձերբակալվել ու բերվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Բաժնում պարզվել է, որ տվյալ անձը հանդիսանում է Մելս Արմենի Էկտուբարյանը (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 1-2, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- 26.06.2024 թվականին կատարված ձերբակալման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի հունիսի 26-ին ժամը 02:00-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի ՔՀԲ-ի ՀՈԲ տեսուչ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Հակոբ Մարտիրոսյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Մելս Արմենի Էկտուբարյանին ձերբակալել և ներկայացրել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 13, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- 26.06.2024 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունն այն մասին, որ դեպքի վայր է հանդիսացել Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 12/3 շենքի հարակից տարածքը: Դեպքի վայրի զննության մասնակից, ՀՀ ՆԳՆ ՔՀԲ օ/լ Ա. Կարապետյանը հայտարարել է, որ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում տեղեկություններ են ստացվել, որ Աթոյան 14 հասցեի մոտ արական սեռի ներկայացուցիչը իր մոտ զենք է պահում: ՔՀԲ ծառայողները ոստիկանական համազգեստով եկել են Աթոյան անցուղի 14 շենքի մոտ, որտեղ նշված անձը նկատելով ոստիկանական համազգեստով անձանց՝ արագ քայլերով հեռացել է, կանգնելու հորդորներին ի պատասխան՝ դիմել է փախուստի: Ոստիկանության աշխատակիցները սկսել են հետապնդել այդ անձին, ով շենքերի բակով վազել է և վազելու ընթացքում իր մոտից նետել է փամփշտատուփ, որից հետո կրկին շարունակել է փախչել և ճանապարհի աջ եզրային հատվածում նետել է ատրճանակ: Հետապնդման արդյունքում հնարավոր է եղել տվյալ անձին ձերբակալել և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության էրեբունու բաժին ներկայացնել, որտեղ պարզվել է, որ վերջինս հանդիսանում է Մելս Էկտուբարյանը: Դեպքի վայրի զննությամբ հայտնաբերվել և վերցվել են փամփշտատում' թվով 7 փամփուշտներով և մեկ ատրճանակ (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 7-11, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ նրա ձեռքին եղած կտորե պայուսակի միջից հայտնաբերվել է ընդհանուր 20 սմ երկարությամբ, 10 սմ շեղբի երկարությամբ և 10 սմ բռնակի երկարությամբ դանակ (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 14, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- դատաքրեագիտական փորձաքննության փորձագետի թիվ 724-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննության ներկայացված դանակը գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ է, հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք (հատոր 1-ին, Վ.Թ. 137-138, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- դատաձգաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 713-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ 1. Փորձաքննության ներկայացված ատրճանակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության «ПМ» մոդելի 9մմ /9x18/ տրամաչափի ակոսափող ատրճանակ, պիտանի է կրակելու համար, հանդիսանում է ակոսափող հրազեն: Ատրճանակի վրա գործարանային համարի և տարեթվի մասին վկայող կոնկրետ դրոշմվածքներ չեն հայտնաբերվել: 2. Փորձաքննության ներկայացված թվով 7 հատ փամփուշտները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ /9x18/ տրամաչափի փամփուշտներ' նախատեսված «ПМ», «АПС», «Байкал 442» տեսակի ակոսափող ասոճանակից /այդ թվում ներկայացված ատրճանակից/ և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար, պիտանի են կրակվելու համար, հանդիսանում են ռազմամթերք: 3. Փորձաքննության ներկայացված թվով 1 հատ պահեստատուփը հանդիսանում է գործարանային արտադրության պահեստատուփ' նախատեսված 9մմ /9x18/ տրամաչափի Մակարովի կոնստրուկցիայի ատրճանակների /այդ թվում ներկայացված ատրճանակի/ համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար, ուզմամթերք չի և հրազենի հիմնական բաղկացուցիչ մաս չի հանդիսանում (հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 8-12, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- դատահոգեբուժական փորձաքննության փորձագետի թիվ 18/2024 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Մելս Արմենի էկտուբարյանը չի տառապել և չի տառապում հոգեկան հիվանդությամբ, այլ ունի «Վարքի և հույզերի խառը խանգարումներ», «Կակազություն» ախտորոշմամբ ոչ փսիխոտիկ մակարդակի հոգեկան գործունեության խանգարում: Ըստ բուժփաստաթղթերի հաշվառված է Ավան ՀԱԿ-ում 09.08.2017թ-ից: Հանցավոր արարքը կատարելու պահին այդ ոչ փսիխոտիկ մակարդակի հոգեկան գործունեության խանգարումը արտահայտված չի եղել այն աստիճան, որ Մելս էկտուբարյանին զրկեր իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու ընդունակությունից: Իր հոգեկան վիճակով կարող է լիարժեք ընկալել և վերարտադրել իրադարձությունները և տալ ճիշտ ցուցմունք: Դեպքի պահին Մելս Արմենի էկտուբարյանը ունակ է եղել իր գործողությունների (անգործության) բնույթը, նշանակությունը, դրանց վնասակարությունը գիտակցելու կամ դրանք ղեկավարելու, ուստի անհրաժեշտ է նրան ճանաչել մեղսունակ: Մելս Արմենի Էկտուբարյանը ներկայումս հանրության համար վտանգ չի ներկայացնում, կարող է մասնակցել քննչական և դատավարական գործողությունների կատարմանը: Հոգեկան լարվածության և հանկարծակի հոգեկան խիստ հուզմուաքի վիճակում գտնվելու վերաբերյալ հարցը չի մտնում հոգեբույժ-փորձագետների իրավասության մեջ, այն հոգեբան-փորձագետների իրավասության մեջ է (հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 17-23, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- 11.10.2024 թվականին կատարված զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնից ստացված թիվ 29/4-9454 գրությունը, որի համաձայն Մելս Արմենի էկտուբարյանի անվամբ ոստիկանության Էրեբունու բաժնում քաղաքացիական զենք հաշվառված չէ (հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 73, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- 20.05.2024 թվականին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնից ստացված թիվ 29/4-9454 գրությունը (հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 74-75, տե´ս 09.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը,
- իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակը (հատոր 2-րդ, Վ.Թ. 14-15, տե´ս 09.01.2025թ. :
4.Հետազոտված ապացույցների թույլատրելիության վերաբերելիության և արժանահավատության և պաշտպանի կողմից ներկայացված դիրքորոշման վերաբերյալ Դատարանի իրավական վերլուծություններն ու եզրահանգումները․
4.1. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 347-րդ հոդվածի համաձայն՝ «4.Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝ 1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա. 2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին. 3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են (...): 7. Մեղադրական դատավճիռը կայացվում է մեղադրական վերդիկտի հիման վրա և բովանդակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալին մեղավոր ճանաչելու և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու, պատժից ազատելու, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում` պատիժ չնշանակելու մասին դատարանի որոշումը»:
4.2. «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…)եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես, այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
4.3. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ օրենսգիրք) 103-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում` սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգրքի 104-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների ստուգումը, համաձայն որի՝ 1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման` ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով: Օրենսգրքի 105-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների գնահատումը, համաձայն որի՝ 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը` հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: 3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել: Օրենսգրքի 106-րդ հոդվածը սահմանում է փաստերի իրավական կանխավարկածը, համաձայն որի՝ 1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում` 1) հանրահայտ փաստը. 2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը. 3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ. 4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ` որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք: 2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը: Օրենսգրքի 97-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների թույլատրելիությունը և դրանց օգտագործման սահմանափակումները, համաձայն որի՝ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել: 2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց: 3. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված են համարվում այն տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել` 1) տվյալ քրեական վարույթն իրականացնելու, համապատասխան ապացուցողական կամ վարութային այլ գործողություն կատարելու իրավասություն չունեցող անձի կողմից. 2) բացարկման ենթակա անձի էական մասնակցությամբ, եթե նա իմացել է կամ ողջամտորեն պետք է իմանար վարույթին իր մասնակցությունը բացառող հանգամանքների առկայության մասին. 3) սույն օրենսգրքով նախատեսված ընթացակարգի խախտմամբ, եթե հնարավոր չէ դրա հետևանքը վերացնել այլ ապացուցողական գործողության պատշաճ կատարմամբ. 4) քննչական գործողության կատարման ընթացքում մեղադրյալի կարգավիճակ չունեցող անձից, որի նկատմամբ փաստացի իրականացվել է քրեական հետապնդում` առանց այդ մասին նրան պատշաճ ծանուցելու. 5) անհայտ աղբյուրից. 6) արդի գիտությանը հակասող մեթոդների կիրառմամբ: 4. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են նաև այն խախտումները, որոնք դրսևորվել են մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների ոտնահարմամբ կամ քրեական վարույթի սկզբունքների խախտմամբ: 5. Օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված տվյալները չեն կարող որպես ապացույց օգտագործվել, եթե` 1) առկա է դրանք փոխարինած լինելու կամ դրանց հատկանիշները փոփոխած լինելու ողջամիտ կասկած. 2) դրանք ստացվել են այն անձից, որը հոգեկան, մտավոր կամ ֆիզիկական առողջության խնդիր ունենալու պատճառով ունակ չէ ճիշտ ընկալելու, հիշելու և վերարտադրելու վարույթով պարզաբանման ենթակա հանգամանքները: 6. Պաշտպանի բացակայությամբ մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց, եթե մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից: 7. Օրենքով սահմանված պահանջների խախտմամբ կատարված գաղտնի քննչական գործողության արդյունքով ձեռք բերված տեղեկություններն ապացուցման գործընթացում չեն կարող օգտագործվել: 8. Օրենքով սահմանված պահանջների խախտմամբ իրականացված օպերատիվ-հետախուզական գործունեության արդյունքները չեն կարող ապացուցողական գործողության կատարման հիմք լինել:9. Այն տվյալները, որոնք ստացվել են վարույթի հանրային մասնակցի թույլ տված` օրենքի պահանջների խախտմամբ, կարող են մեղադրյալի, նրա պաշտպանի կամ օրինական ներկայացուցչի միջնորդությամբ օգտագործվել որպես ապացույց, եթե այդ խախտմամբ չեն ոտնահարվել այլ անձի իրավաչափ շահերը: Այդպիսի ապացույցը կարող է օգտագործվել միայն ի շահ տվյալ մեղադրյալի: 10. Սույն օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված արտավարութային փաստաթղթերը չեն կարող օգտագործվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար: Այդ արտավարութային փաստաթղթերը կարող են օգտագործվել միայն այն դեպքում, երբ դրանք ստացվել են քրեական վարույթ նախաձեռնելուց առավելագույնը չորս ամիս առաջ` ծանր հանցագործության մեղադրանքը հիմնավորելու համար, կամ ութ ամիս առաջ` առանձնապես ծանր հանցագործության մեղադրանքը հիմնավորելու համար …): 11. Ապացույցների անթույլատրելիությունը, ինչպես նաև սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված դեպքում օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված տվյալների օգտագործման հնարավորությունը որոշմամբ հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` վարույթի շահագրգիռ մասնակցի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ: 12. Անթույլատրելի ճանաչված ապացույցները պահվում են վարույթի նյութերում:
4.4. Օրենսգրքի 4-րդ հոդվածը սահմանում է քրեական դատավարության օրենսգրքի գործողությունը ժամանակ մեջ, որի համաձայն՝ «1. Քրեական վարույթի ընթացքում կիրառվում է սույն օրենսգրքի այն դրույթը, որը գործում է համապատասխան վարութային գործողության կատարման կամ դատավարական ակտի կայացման ժամանակ: 2. Ապացույցի թույլատրելիությունը որոշվում է այն ձեռք բերելու պահին գործող օրենքով: 3. Սույն օրենսգրքի դրույթները հետադարձ ուժ չունեն, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:»:
4.5. Ամփոփելով մեջբերված իրավակարգավորումները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ օրենսդիրը, ապացուցման հասկացությունը սահմանել է, հիմնվելով գործունեության այդ տեսակի հետևյալ երեք բնութագրիչերի վրա. ա) ապացուցումը ճանաչողական գործունեություն է (իրականացվում է ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները հաստատելու կամ հերքելու նպատակով), բ) ապացուցումը տրամաբանական գործունեություն է (իրականացվում է ապացույցներ հավաքելով, ստուգելով և գնահատելով), գ) ապացուցումը վարութային գործունեություն է (իրականացվում է Օրենսգրքով սահմանված կարգով): Օրենսդիրը հստակեցրել է ապացուցման ենթակա հանգամանքների շրջանակը՝ դրանում ներառելով այնպիսի հանգամանքներ, որոնց հաստատումը կարևոր նշանակություն ունի դատավարական ակտ կայացնելու համար: Նշված հանգամանքներն իրենց ամբողջության մեջ կազմում են ապացուցման առարկան, որը կիրառելի է բոլոր տեսակի հանցագործությունների համար: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, հարկ է ընդգծել, որ ապացուցման առարկայի՝ օրենքում ամրագրված տիպական թվարկումը յուրաքանչյուր գործով ճշգրտվում և լրացվում է հանցագործության քրեաիրավական որակմանը համապատասխան: Սա նշանակում է, որ կատարված իրադարձությունը (ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ նրա յուրաքանչյուր հանգամանքը առանձին վերցված) յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հետազոտել՝ հաշվի առնելով քրեական օրենքով նախատեսված կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշները: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով: Վերլուծելով ապացույցների թույլատրելիության վերաբերյալ առկա սահմանումները՝ Դատարանը ողջամտորեն գալիս է այն եզրահանգմանը, որ բացառապես օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով ապացույցների հավաքման հրամայական պահանջն օրենսդրորեն ամրագրելու միջոցով իրացվել են ապացույցի թույլատրելիությանը ներկայացվող պայմաններից երկուսը, այն է՝ ապացույցը պետք է ստացվի միայն օրենքով նախատեսված աղբյուրից և միայն օրենքով նախատեսված միջոցներով (դատավարական եղանակով): Դատարանի գնահատմամբ՝ այս պահանջներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ապացույցի թույլատրելիությունը գնահատելիս: Ապացույցի ստուգման հասկացությունը Դատարանի գնահատմամբ ներառում է ստուգման դատավարական իմաստով ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեադատավարական իմաստով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Մասնավորապես՝ օրենսգիրքը, որոշակի պահանջներ է ներկայացնում հարցաքննության արձանագրությանը (օրինակ՝ հարցաքննվողի կողմից հարցաքննության արձանագրության յուրաքանչուր էջը ստորագրելու պահանջը), կամ մասնակցի պարագայում՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև իրականացվող վարութային գործողության բնույթն ու նպատակը պարզաբանելը, որի նպատակը հարցաքննվողի կամ մասնակցի կողմից հարցաքննության ընթացքի և իր ցուցմունքների արձանագրման իսկության հաստատումն է, կամ վարութային և ապացուցողական գործողությունների ընթացքի և իսկության ընկալումն ու հաստատումը: Հետևաբար, ստուգման շրջանակներում վերլուծության է ենթակա ոչ միայն ապացույցի բովանդակությունը, այլ նաև ապացույցի ձևի համապատասխանությունը օրենսգրքի պահանջներին: Ապացույցի գնահատումն իրենից ենթադրում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության և հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին: Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների պատշաճ գնահատումը ենթադրում է դրա արդյունքում հիմնավոր, այսինքն՝ հասցեատերերի համար օբյեկտիվորեն համոզիչ, դատավարական ակտի կայացում: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի վարույթի համար նշանակություն ունեցող բոլոր հանգամանքների համակողմանի, անաչառ և պատշաճ քննությունը: Գնահատման ենթակա են ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները:
4.6. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը՝ թույլատրելիության և վերաբերելիության առումով, դատարանը չի արձանագրում դատավարական պահանջների այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել վերը նշված ապացույցներից որևէ մեկի օգտագործման անթույլատրելիությանը: Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի մասին, այսինքն՝ համապատասխանում ապացույցի վերաբերելիության չափանիշին:
4.7. Գնահատելով գործում առկա ապացույցներից յուրաքանչյուրն արժանահավատության տեսանկյունից, համադրելով դրանք դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանին մեղսագրվող արարքները հաստատվել են դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի և Դատարանի համար արժանահավատ հետևյալ ապացույցների համակցությամբ, մասնավորապես՝ վկաներ Շահեն Հարությունյանի, Հակոբ Մարտիրոսյանի, Լյուդվիգ Դանիելյանի, փորձագետներ Անդրանիկ Ղուկասյանի, Վահե Ոսկանյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով, 2024 թվականի հունիսի 26-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի պետի հաղորդումով, 26.06.2024 թվականին կատարված ձերբակալման արձանագրությունով, 26.06.2024 թվականին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով, Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկության արձանագրությունով, դատաքրեագիտական փորձաքննության փորձագետի թիվ 724-24 եզրակացությունով, դատաձգաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 713-24 եզրակացությունով, դատահոգեբուժական փորձաքննության փորձագետի թիվ 18/2024 եզրակացությունով, 11.10.2024 թվականին կատարված զննության արձանագրությունով և 20.05.2024 թվականին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնից ստացված թիվ 29/4-9454 գրությունով: Նշված ապացույցների համակցության բովանդակությունից բխում է, որ Մելս Էկտուբարյանը ոստիկաններից տեսնելով փորձել է դիմել փախուստի, այդ ընթացքում իր մոտից նետել է Մակարով տեսակի ատրճանակ և փամփշտատուփ, որում եղել են ռազմամթերք հանդիսացող թվով 7 հատ փամփուշտներ, ինչը վկայում է այն մասին, որ Մ.Էկտուբարյանը գիտակցել է դրանց հակաիրավական բնույթը և փորձել է ազատվել դրանցից նախքան ոստիկանների կողմից իրեն հասնելը: Այս համատեքստում Դատարանը ապացուցողական բարձր արժանահավատություն ունեցող ապացույց է դիտարկում դատահոգեբուժական փորձաքննության փորձագետի թիվ 18/2024 եզրակացությունը, որով հաստատվել է, որ հանցավոր արարքը կատարելու պահին Մելս Էկտուբարյանի մոտ առկա ոչ փսիխոտիկ մակարդակի հոգեկան գործունեության խանգարումը արտահայտված չի եղել այն աստիճան, որ Մելս էկտուբարյանին զրկեր իր գործողությունների համար իրեն հաշիվ տալու և դրանք ղեկավարելու ընդունակությունից, այսինքն դեպքի պահին Մելս Արմենի էկտուբարյանը ունակ է եղել իր գործողությունների (անգործության) բնույթը, նշանակությունը, դրանց վնասակարությունը գիտակցելու կամ դրանք ղեկավարելու, ուստի վերջինս եղել է մեղսունակ: Այս համատեքստում Դատարանը ոչ արժանահավատ ապացույց է համարում մեղադրյալի տված ցուցմունքը և վերջինիս տեսակետը զենքը նետելու վերաբերյալ և միաժամանակ հատկանշական է համարում նաև այն պնդումը, որ Մելս Էկտուբարյանը նախաքննական ցուցմունքով հայտնել է, որ չի մտածել, թե ոստիկանների գալու դեպքում դանակը կարող է խնդիր առաջացնել, ուստի Դատարանի գնահատմամբ սույնը հաստատում է, որ տվյալ պահին մեղադրյալի սուբյեկտիվ ընկալմամբ հակաիրավական է եղել միայն իր մոտ գտնվող «Մակարով» տեսակի զենքը և պահեստատուփը՝ փամփուշտներով, իսկ դանակը՝ իրավական, հենց մեղադրյալի սուբյեկտիվ ընկալմամբ է պայմանավորված եղել «Մակարով» տեսակի զենքից և պահեստատուփից նետելու միջոցով դրանցից ազատվելը, իսկ դանակից՝ ոչ: Դատարանը արժանահավատ չի համարում մեղադրյալի ցուցմունքը, որով հայտնել է այն մասին, որ հայտնաբերված զենքը գտել էր և ցանկացել է տանել այդ պահին հանձնել ոստիկանություն, նշվածը հակասում է բոլոր վկաների տված ցուցմունքների բովանդակությանը, որոնք Դատարանը արժանահավատ է համարում: Ինչ վերաբերում է դեպքի վայրի պահին տարածքում եղած լուսավորությանը, քանի որ եղել է գիշերային ժամ, ապա վկա Լյուդվիգ Դանիելյանը դատարանում հայտնած ցուցմունքով հայտնել է, որ դեպքի վայրի տարածքը տեղ-տեղ շենքերի լուսավորությամբ լուսավորվել է, ուստի Մելս Էկտուբարյանը չէր կարող չտեսնել իրեն հետապնդող ոստիկաններին, ովքեր, համաձայն վկաների ցուցմունքների, եղել են համազգեստներով:
4.8. Գնահատելով գործում առկա ապացույցների համակցությունը՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են գործի լուծման համար:
4.9. Անդրադառնալով պաշտպան Գ.Մխիթարյանի կողմից սույն վարույթում առկա հանցագործության մասին հաղորդումն անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ արված միջնորդությանը մանրամասները տե՛ս 17.02.2026 թվականի դատական նիստի արձանագրությունը և պաշտպանի եզրափակիչ ելույթը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն մերժվել է, որի վերաբերյալ հիմնավորումները ներկայացված են սույն գործով 17.02.2026 թվականին Դատարանի կողմից կայացված որոշման պատճառաբանական մասում:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանի կողմից եզրափակիչ ելույթով մեջբերված հիմնավորումներին, ապա հարկ է նշել, որ դրա վերաբերյալ Դատարանի դատողություներն ու գնահատականներն արտացոլված են սույն դատավճռի 4.7-րդ կետում:
5. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
5.1. Մելս Արմենի Էկտուբարյանը չունենալով «Զենքի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու, այն է՝ ձեռք բերելու և պահելու իրավունք, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունում օրենքով սահմանված կարգով չստանալով հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել և 2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 02:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեում իր մոտ կրել է գործարանային արտադրության, առանց գործարանային համարի և տարեթվի մասին վկայող կոնկրետ դրոշմվածքների «ПМ» մոդելի, 9մմ տրամաչափի, կրակելու համար պիտանի ակոսափող հրազեն, գործարանային արտադրության, ռազմամթերք հանդիսացող և կրակվելու համար պիտանի 9մմ տրամաչափի թվով 7 փամփուշտներ՝ նախատեսված «ПМ», «AПC» և «Байкал 442» մոդելի ատրճանակներից և համապատասխան տրամաչափի ակոսափող այլ զենքերից կրակվելու համար, ինչպես նաև 9մմ տրամաչափի Մակարով կոնստրուկցիայի ատրճանակների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության, նպատակային օգտագործման համար պիտանի, հրազենի բաղկացուցիչ մաս և ռազմամթերք չհանդիսացող պահեստատուփ:
5.2. Մելս Արմենի Էկտուբարյանը, չունենալով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության կողմից «Զենքի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված կարգով տրված սառը զենք կրելու թույլտվություն, 2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աթոյան անցուղի 14 հասցեում իր մոտ ապօրինի կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող, գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական դանակ, որը նույն օրը հայտնաբերվել է Մելս Էկտուբարյանի անձնական խուզարկությամբ:
6. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
6․1․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածը սահմանում է ապօրինի կերպով քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենք կրելը, որի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Ապօրինի կերպով քաղաքացիական ողորկափող հրազեն, գազային, օդաճնշիչ, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: (...) »:
6.2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածը սահմանում է հրազենի, դրա հիմնական բաղկացուցիչ մասերի, ռազմամթերքի և այլ նյութերի, սարքերի, առարկաների ապօրինի շրջանառությունը, որի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Ապօրինի կերպով հրազեն (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի, դրա փամփուշտների կամ դրա բաղկացուցիչ մասերի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մաս, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտ, պայթուցիկ նյութ կամ պայթեցման սարք ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ կրելը՝ պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: (...)»:
6․3․ Վերլուծելով մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` դատարանը գտնում է, որ. 1) ապացուցված է Մելս Արմենի Էկտուբարյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, 2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքները հակաիրավական են և դրանց կատարման համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն, 3) ապացուցված է տվյալ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը, 4) ապացուցված է մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
6.4. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է: 2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության« պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացիª ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
6.5. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` 1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3 Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:
6.6. Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ:
6.7. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար:
6.8. ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքներն, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների պատժի համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
6.9. Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կարգի և չափանիշների հարցը: ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի բովանդակում բոլոր այն հանգամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենսգիրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են` ա) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցագործության կատարման հանգամանքների տեսանկյունից մասնավորապես բ) հանցավորի անձը, գ) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները՝ (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.03.2007թ. թիվ ՎԲ-50/07, 30.08.2007թ. թիվ ՎԲ-142/07,30.08.2007թ. թիվ ՎԲ-145/07, 26.10.2007թ. թիվ ՎԲ-185/07, 26.10.2007թ. թիվ ՎԲ-192/07, 30.11.2007թ. թիվ ՎԲ-201/07, 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, 18.12.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, 05.11.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09, 22.12.2011թ. թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 և այլ որոշումները): Գարուշ Մադաթյանի գործով կայացված որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն՝ անդրադառնալով պատիժը նշանակելիս արարքի հանրային վտանգավորության գնահատման հարցին, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել, ըստ որի՝ «(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով սույն գործի փաստական հանգամանքներին, Դատարանն արձանագրում է, որ Մելս Էկտուբարյանի կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանդիսանում են զենքի, հրազենի կամ այլ հանրավտանգ նյութերի և առարկաների օրինական շրջանառության դեմ ուղղված, դիտավորությամբ կատարվող հանցանքներ, որոնք դասվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների թվին:
6.10. Հաստատված համարելով մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին՝ դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին: Դատարանը, մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում, իսկ անձը բնութագրող հանգամանքներից են մեղադրյալի առողջական վիճակը և դատվածություն չունենալը, որպիսիք Դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս:
6.11. Վերոգրյալ իրավանորմերի և դատողությունների համատեքստում, քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, մեղքի ձևը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար ենթակա է պատժի: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման համար որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման համար՝ ազատազրկումը՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և նշանակված պատժին հաշվակցել նախաքննության և դատաքննության ընթացքում 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը, ինչպես նաև մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և սույն դատավճիռը կայացնելու պահին վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) ամիս ժամկետով, որով էլ կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքներին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, ավելին՝ այն անհրաժեշտ և բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար: Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժը մեղադրյալ Մելս Էկտուբարյանը պետք է կրի:
6.12. Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս՝ դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
6.15. Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթով առկա է ընդհանուր 108.000 ՀՀ դրամ ծախս, որը կազմում է ստացված փորձաքննությունների եզրակացությունների գումարը, ուստի դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն անհրաժեշտ է մեղադրյալից բռնագանձել հօգուտ պետական բյուջեի:
6.16. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված կալանքը փոփոխելու և վերացնելու հիմքեր առկա չեն և այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6.17. Քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված ատրճանակը, պահեստատուփը և թվով 7 հատ փամփուշտները գտնվում են «ՀՀ ՔԿ փորձաքրեագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ում, ուստի անհրաժեշտ է թողնել նրանց պահպանությանը, իսկ քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող դանակը անհրաժեշտ է վերադարձնել ՀՀ ՔԿ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ վարույթից անջատված մասով թիվ 12185324 վարույթի նյութերին կցելու նպատակով:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ և 347-350-րդ հոդվածներով ՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Մելս Արմենի Էկտուբարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու համար որպես պատիժ նշանակել տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով: Թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել 12 ամիս ժամկետում:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու համար Մելս Արմենի Էկտուբարյանին դատապարտել ազատազրկման՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և նշանակված պատժին հաշվակցել նախաքննության և դատաքննության ընթացքում 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը, ինչպես նաև մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը մեղադրյալի անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը և սույն դատավճիռը կայացնելու պահին վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) ամիս ժամկետով:
4. Մեղադրյալ Մելս Արմենի Էկտուբարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
5. Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք հանդիսացող դանակը վերադարձնել ՀՀ ՔԿ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ վարույթից անջատված մասով թիվ 12185324 վարույթի նյութերին կցելու նպատակով:
6. Մելս Արմենի Էկտուբարյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 108.000 ՀՀ դրամ գումար որպես վարութային ծախս:
7. Դատավճռի օրինակները տրամադրել վարույթի հանրային և մասնավոր մասնակիցներին:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ