Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/3284/01/24

«30» հունվարի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս. Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.
հանրային մեղադրող՝ Ա. Դավթյանի,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի /ծնված՝ 17․04․1998թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում դատապարտած, հաշվառված՝ Լոռու մարզ, Գյուլագարակ գյուղ, 2-րդ փողոց, 14 տուն, բնակվող՝ ք․ Երևան, Օհանով փողոց, 2-րդ շենք, 3-րդ բնակարան հասցեում/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երկու դրվագ/,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական պատմությունը.
1.1․ 2023թ․ հոկտեմբերի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-0435-23 քրեական վարույթը:
1․2․ 2023թ․ նոյեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-0751-23 քրեական վարույթը:
1․3․ 2023թ․ նոյեմբերի 24-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-0751-23 քրեական վարույթը թիվ 60-0435-23 քրեական վարույթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 60-0435-23 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։
1.4․ 2024թ. նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երկու դրվագ/ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.5․ 2024թ. նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.6․ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 60043523 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով /2 դրվագ/, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3284/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին։
1.7․ 2024թ. նոյեմբերի 13-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3284/01/24 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալասումներ նշանակելու մասին:

2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2022 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 19-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի մարտի 27-ին՝ ժամը 23:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 ON 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180249276 արձանագրությունը։
Բացի այդ՝ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2022 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 19-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 9-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 75 GG 557 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256646 արձանագրությունը։

3. Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1 2022 թվականի հունիսի 18-ին՝ ժամը 02:20-ին, ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Լոռու գումարտակի 1-ին վաշտի 4-րդ դասակի կրտսեր պարեկ Իշխան Կարապետի Մկրտչյանի (01498) կողմից կազմված թիվ 8180189477 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման պատճենն այն մասին, որ ք.Երևան, Օհանովի շենքի բնակարանի բնակիչ, 17.04.1998թ. ծնված Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը (վարորդական վկայական՝ RT362079) ք․ Վանաձոր, Մյասնիկյան-Վարդանանց խաչմերուկում, ժամը՝ 01:30-ի սահմաններում, վարել է Վազ x338E937 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Որպես իրավախախտման էություն նշվել է՝ «տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում (վարորդի մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը գերազանցել է 0,5 միլիգրամը», որը նախատեսված է ՀՀ ՎԻՎ օր.-ի 126-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Արձանագրությանը կցվել է RT362079 սերիա-համարի վարորդական վկայականը, Զնն N02094, պարտավորագիր։ Արձանագրության «իրավախատում կատարած անձի բացատրությունը, ազգանունը, ստորագրությունը» դաշտում առկա է ստորագրություն, որը առկա է նաև արձանագրության ծանոթացման, իրավունքների պարտականությունների մասին քաղվածքի և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցման հատվածում:
3․2. Ալկոհոլի ստուգաչափման կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ թիվ 91100677 համարի սարքով 18.04.2022թ.՝ ժամը 01:53-ին կատարվել է թիվ 02094 զննումը: Զննման արդյունքում Հարություն Սարգսյանի մոտ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.568մգ/լ: Առկա է նաև թիվ 067524 ստուգաչափման վկայականի պատճենը, որի համաձայն՝ 2022 թվականի ապրիլի 4-ին կատարվել է թիվ 91100677 գործարանային համարով Ալկոտեստեր սարքավորման ստուգաչափում, որն ուժի մեջ է մինչև 2023 թվականի ապրիլի 12-ը:
3․3. 18.04.2022թ-ին կազմված պարտավորագիրը, համաձայն որի՝ Հարություն Արտավազզի Սարգսյանը տվել է իր համաձայնությունը, որպեսզի իր կողմից վարած Լադա 212140 մակնիշի X338E) պետհամարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարելով տեղափոխի Հայկ Գրիգորյանը:
3․4. Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքը, որի համաձայն՝ վարորդական վկայակաների որոնման դաշտում մուտքագրվել են Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի տվյալները, որի արդյունքներով պարզվել է, որ Հարություն Սարգսյանի ծնված՝ 17.04.1998թ., անձնագիր՝ AP0323060, հաշվառված՝ Լոռու մարզ, Գյուլագարակ բնակավայր, 17 փողոց, տուն, հեռ.՝ 77-099-570) անվամբ առկա է RI362079 սերիա-համարի վարորդական վկայական, որը թողարկվել է 21.02.2018թ.-ին և 18.06.2022- 19.06.2023թթ. ընկած ժամանակահատվաում եղել է զրկված կարգավիճակում։
3․5. 2023 թվականի հունիսի 9-ին՝ ժամը 05:07-ին, ք. Երևան Իսակովի պողոտայում ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ, սերժանտ Մարտին Հմայակի Հակոբյանի (05051) կողմից կազմված թիվ 180256646 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման պատճենն այն մասին, որ ք.Երևան, Օհանովի 2 շենքի, 3 բնակարանի բնակիչ, 17.04.1998թ. ծնված Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը (վարորդական վկայական՝ 10010574838, հեռ՝ 098-043-144) ք.Երևան, Իսակովի պողոտայում 09.06.2023թ.՝ ժամը 05:00-ին, վարել է «Mercedes» մակնիշի 75 GG 557 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Որպես իրավախախտման էություն նշվել է՝ «տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված անձը վարել է սրանսպորտային միջոց»: Արձանագրության «իրավախատում կատարած անձի բացատրությունը, ազգանունը, ստորագրությունը» դաշտում առկա է ստորագրություն, որը առկա է նաև արձանագրության ծանոթացման, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքի և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցման հատվածում:
3․6. 2023 թվականի մարտի 28-ին՝ ժամը 00:05-ին, ք. Երևան Գևորգ Չավուշի փողոցում ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի պարեկ, լեյտենանտ Նուշիկ Գուրգենի Վարդանյանի (08051) կողմից կազմված թիվ 8180249276 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման պատճենն այն մասին, որ ք.Երևան, Օհանովի 2 շենքի, 3 բնակարանի բնակիչ, 17.04.1998թ. ծնված Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը (վարորդական վկայական՝ RI362079, ՀԾՀ - 2704980564, հեռ՝ 098-043-144) ք.Երևան, Սիլիկյան խճղ-ում 27.03.2023թ.՝ ժամը 23:50-ին, վարել է «BMW» մակնիշի 37 ON 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Որպես իրավախախտման էություն նշվել է՝ «տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկված անձը վարել է սրանսպորտային միջոց»: Արձանագրության «իրավախատում կատարած անձի բացատրությունը, ազգանունը, ստորագրությունը» դաշտում առկա է ստորագրություն, որը առկա է նաև արձանագրության ծանոթացման, իրավունքների և պարտականությունների մասին քաղվածքի և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցման հատվածում»:
3.7․ Մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը, ինչպես և նախաքննության ընթացքում, դատարանում ևս հրաժարվեց ցուցմունք տալ՝ օգտվելով իր լռելու իրավունքից։

4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատվել են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2022 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 19-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի մարտի 27-ին՝ ժամը 23:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սիլիկյան խճուղում, վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի 37 ON 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180249276 արձանագրությունը։
Բացի այդ՝ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանը, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամկետով՝ 2022 թվականի հունիսի 18-ից մինչև 2023 թվականի հունիսի 19-ը, զրկված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հունիսի 9-ին՝ ժամը 05:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ծովակալ Իսակովի պողոտայում, վարել է «Մերսեդես-Բենց» մակնիշի 75 GG 557 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180256646 արձանագրությունը։

5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
5.1. Վերլուծելով մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, մասնավորապես մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված լինելու պայմաններում երկու անգամ տրանսպորտային միջոց վարելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերոգրյալ արարքները կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
5.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:»:

5.3. Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Դատարանը մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Թեև ըստ մեղադրյալի վերաբերյալ ստացված ձև 8 տեղեկանքի՝ առկա է դատվածության մասին տվյալ, սակայն, այնքանով, որքանով երկու դրվագ արարքների կատարման պահին առկա չի եղել դատվածություն, ուստի Դատարանը նշվածը հաշվի չի առնում որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք։
5.4. Վերոգրյալ իրավանորմերի համատեքստում քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցագործության անմիջական օբյեկտի՝ հասարակության անվտանգության դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող վերոգրյալ հանգամանքների առկայությունը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանն իր կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, իսկ առավել խիստ պատիժ նշանակելու հիմքերը բացակայում են:
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չի աշխատում /չունի եկամուտներ/, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատժի չափը որոշելիս պետք է հաշվի առնել հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն սահմանված է 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը գտնում է, որ 2023 թվականի մարտի 27-ին կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2023 թվականի հունիսի 9-ին կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, և պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ պետք է սահմանել տուգանք 750.000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
5.5. Անդրադառնալով պատիժը մեղադրյալի կողմից կրելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որը մեղադրյալը պատիժը պետք է կրի:
5.6. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ միայն հիմնական պատիժը՝ տուգանքը, բավարար է պատժի նպատակներին հասնելու համար, ուստի մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատժատեսակ նշանակելն աննպատակահարմար է:
5.7. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
5.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ 2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդից 19.10.2023թ. ստացված թիվ 91/91/1/74749-23 ուղեկցական գրությանը կցված Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի վերաբերյալ կազմված նյութերում առկա թիվ 8180189477 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման, թիվ 8180256646 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման, թիվ 8180249276 վարչական իրավախախտման արձանագության և որոշման, թիվ 02094 զննման կտրոնի պատճենը, թիվ 91100677 ստուգաչափման վկայականի, պարտավորագրի և Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
5.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5.10. Քննարկելով դատական ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթով դատական ծախսեր առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի` 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
Մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգապատիկի` 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական հիմնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 750.000 /յոթ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամը:
Մեղադրյալ Հարություն Արտավազդի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պահպանել՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ