ԵԴ1/3275/01/24




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը՝

Նախագահությամբ դատավոր Ն.Բաղդասարյանի,
Քարտուղարությամբ Ա.Սարգսյանի,
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրողներ Վ.Հարությունյանի,
Ծ.Մնացականյանի,
Պաշտպան Կ.Մարգարյանի,
Մեղադրյալ Խ. Ղորբանալի Շահմերազդեի
Ջոշֆաղանիի,
Թարգմանիչ Ռ. Թահմասյանի,
Է.Բաբաահարոնյանի,

2024 թվականի դեկտեմբերի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի՝ ծնված՝ 21.03.1976թ., ԻԻՀ-ում, ազգությամբ իրանցի, ԻԻՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին՝ մեկ անչափահաս երեխա, ՀՀ-ում նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվել է՝ ԻԻՀ, քաղաք Թեհրան, Մոֆաթեհ փողոց, Դեռաֆշ նրբանցք, 14 շենք, բնակարան 3 հասցեում, ՀՀ-ում բնակության վայր չունի, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը, արգելանքի տակ է 2024թ․ սեպտեմբերի 27-ից,


Պ Ա Ր Զ Ե Ց՝

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին՝ ժամը 18։50-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու անմիջականորեն ծագած կասկածանքի հիման վրա Խադիժեհ Ջոշֆաղանին ՀՀ ԱԱԾ աշխատակցի կողմից ձերբակալվել է և նույն օրը ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչություն։
Դեպքի առթիվ 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 58223624 քրեական վարույթը, նույն օրը որոշում է կայացվել Խադիժեհ Ջոշֆաղանիին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 28-ին դատավարական ղեկավարում իրականացնող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել Խադիժեհ Ջոշֆաղանիի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն բանի համար, որ նա նա Հայաստանի Հանրապետությունից «Զվարթնոց» օդանավակայանով առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ ՀՀ պետական սահմանն ապօրինի հատելու եղանակով Բելգիայի Թագավորություն մեկնելու դիտավորությամբ, դեռևս չպարզված հանգամանքներում 10,000 եվրո գումարի դիմաց ձեռք է բերել իր լուսանկարով, սակայն Սկալեսսե Աուրորե տվյալներով Բելգիայի Թագավորության քաղաքացու՝ EN419810 սերիա-համարի, պետական մարմնի կողմից տրվող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող, իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող, 24.09.2024 թվականին ՀՀ մուտք գործելու և 27.09.2024 թվականին ՀՀ-ից ելք կատարելու վերաբերյալ կնիքներով կեղծ անձնագիր:
Դրանից հետո Խադիժեհ Ջոշվաղանին 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանում իր իրական տվյալներով անձնագրի օգտագործմամբ ստացել է Երևան-Թեհրան թիվ 9725 չվերթի, իսկ կեղծ տվյալներով անձնագրի օգտագործմամբ՝ Երևան-Փարիզ թիվ 927 չվերթի մեկնողի՝ օդանավի նստեցման կտրոններ և իր հանցավոր մտադրությունը քողարկելու նպատակով մոտեցել է «Զվարթնոց» օդանավակայանում տեղակայված սահմանային անցակետին և հաշվառվել իբրև Թեհրան մեկնող քաղաքացի, սակայն շրջանցելով Թեհրան մեկնող քաղաքացիներին, Ֆրանսիայի Հանրապետության Փարիզ քաղաք մեկնելու նպատակով շարժվել է դեպի «Զվարթնոց» օդանավակայանի տարանցիկ սրահ և խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, ՀՀ ԱԱԾ ՍԶ զինծայայողներին ներկայացրել է Բելգիայի Թագավորության քաղաքացու EN419810 սերիա-համարի կեղծ անձնագիր և Երևան-Փարիզ թիվ 927 չվերթի նստեցման կտրոն՝ դրոշմված թիվ 065 համարի կեղծ «Զվարթնոց» ամսաթիվ կեղծ կնիքով՝ այդ կերպ փորձելով կեղծ փաստաթղթի օգտագործմամբ հատել ՀՀ պետական սահմանը, ինչից հետո անցել է օդանավ՝ նստեցման: Սակայն վերջինիս դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի իրագործել, քանի որ Երևան-Փարիզ թիվ 927 չվերթի հետաձգման պատճառով նույն չվերթի սահմանային վերահսկողություն անցած ուղևորների ապաբեռնման ընթացքում Խադիժեհ Ջոշվաղանին բռնվել է ՀՀ ԱԱԾ սահմանապահ ծառայողների կողմից:
Այսինքն, Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշվաղանիին մեղսագրվում են հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով::
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի` 28.09.2024թ. որոշմամբ մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով։
2024 թվականի նոյեմբերի 5-ին թիվ 58223624 քրեական վարույթից Խադիժեհ Ջոշֆաղանիի վերաբերյալ անջատվել է նոր՝ թիվ 58227024 քրեական վարույթը:
11.05.2024թ. հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 58227024 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին, և քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ այն ստացվել է 12.11.2024թ., և դրան շնորհվել է ԵԴ1/3275/01/24 հերթական համարը:
13.11.2024թ. քրեական վարույթը ստացվել է նույն դատարանի Շենգավիթ նստավայր և «Վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին» դատարանի 14.11.2024թ. որոշմամբ նշանակվել են նախնական դատալսումներ:
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալներ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երեք ամիս ժամանակով:

Արագացված վարույթ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին միջնորդեց կիրառել արագացված վարույթ: Պաշտպան Կ.Մարգարյանը միացավ միջնորդությանը։
Հանրային մեղադրող Վ. Հարությունյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը և իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին, պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ մեղադրանքի էությունն իրենց պարզ է, մեղադրանքի հետ համաձայն է, բավարար ժամանակ ունեցել է պաշտպանի հետ խորհրդակցելու և առաջադրված մեղադրանքը քննարկելու համար, պաշտպանը պատասխանել է հետաքրքրող հարցերին, գիտակցում է, որ պարտավոր չէ համաձայնվել առաջադրված մեղադրանքին և ունի ընդհանուր կարգով գործի քննության իրավունք, կամավոր է ներկայացրել միջնորդությունը, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ապացույցներ չեն հետազոտվելու և դատավճիռ է կայացվելու մեղադրանքի հետ մեղադրյալի համաձայնության հիման վրա, տեղյակ է, որ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
Պաշտպաններ Կարինե Մարգարյանը պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնեց, որ պաշտպանյալի հետ մանրամասն և ամբողջությամբ քննարկել են մեղադրանքի էությունը, որի հետ նա համաձայն է, մեղադրյալը հասկանում և գիտակցում է մեղադրանքի կետերը և հանգամանքները, մեղադրյալները կամավոր և գիտակցված է ընդունում մեղադրանքը և ներկայացրել միջնորդությունը, պարզաբանել է արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության էությունը, հետևանքները, բողոքարկման սահմանափակ լինելու հանգամանքը և այլ հարցեր։
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, մեղադրյալը համաձայն են իրենց մեղսագրվող արարքներին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարել և անցկացնել լրացուցիչ դատալսումներ:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝
Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
 1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:
Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի կողմից իրեն մեղսագրվող արարքների կատարումը, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, տվյալ արարքները կատարելու մեջ նրա մեղավորությունը և գտնում, որ իր կատարած հանցանքների համար նա ենթակա է պատժի։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս՝ դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ և 4․2-րդ մասերի համաձայն՝
«4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
4.2. Չավարտված հանցագործություններով արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում սույն հոդվածի 4.1-ին մասով նախատեսված կանոնը կիրառվում է չավարտված հանցագործության համար սույն օրենսգրքի 73-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նշանակման կանոնները կիրառելուց հետո: Եթե հաշվարկի արդյունքով պատժաչափը պակաս է ստացվում չավարտված հանցագործության համար պատժի նշանակման կանոնների կիրառմամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա նշանակվում է այն չափը կամ ժամկետը, որն ստացվել է հաշվարկի արդյունքով։»։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների համատեքստում ուսումնասիրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ, նրա կատարած հանցանքների համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, այն, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել։
Մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի կատարած հանցագործությունների համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է կատարած արարքների համար զղջալը և մեղքն ընդունելը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
Մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում:
Վերոգրյալի հիման վրա, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ մասի կանոնների հաշվառմամբ, պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դա կատարելու հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել պատիժ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750000 յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք՝ 750000 յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործման համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված կարգով նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցելով Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ից:
Քննարկելով ազատազրկման ձևով պատիժը Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող հանգամանքները, կատարված արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, պատժի` սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը, բազմակողմանի գնահատելով վերը նշված հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն համոզվածություն ձևավորելու համար, որ տվյալ դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել առանց մեղադրյալի կողմից պատիժը փաստացի կրելու, հետևաբար, նա պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակվող պատիժը։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելը նշանակելու կամ չնշանակելու հարցին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելը Հայաստանի Հանրապետությունում քրեական պատասխանատվության ենթակա օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության սահմաններից հեռացնելն է՝ արգելելով նրան գտնվել Հայաստանի Հանրապետությունում:
(...)
5. Օտարերկրյա քաղաքացին կարող է վտարվել իր քաղաքացիության պետություն կամ այն պետություն, որտեղ վերջինս մշտապես բնակվում է: Վտարման երկիրը սահմանում է դատարանը՝ հաշվի առնելով դատապարտյալի կարծիքը:
6. Այս պատժատեսակը չի կարող նշանակվել`
1) փախստականի կարգավիճակ ունեցող կամ Հայաստանի Հանրապետությունում ապաստան ստացած անձի նկատմամբ, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերի,
2) չվերադարձելիության սկզբունքից օգտվող օտարերկրյա քաղաքացու նկատմամբ, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերի,
3) մինչև հանցանք կատարելը Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացու կամ Հայաստանի Հանրապետությունում հատուկ կացության կարգավիճակ ունեցող կամ Հայաստանի Հանրապետությունում մշտապես բնակվող անձի հետ ամուսնացած կամ խնամքին Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի հանդիսացող երեխա ունեցող անձի նկատմամբ,
4) եթե անձը վտարվող պետության տարածքում քրեական հետապնդման է ենթարկվում այնպիսի արարքի համար, որը կարող է պատժվել մահապատժով,
5) եթե հիմնավորվում է, որ վտարվող պետության տարածքում անձը կարող է հետապնդման ենթարկվել ռասայական, կրոնական, ազգային, սոցիալական որոշակի խմբի պատկանելության կամ քաղաքական հայացքների համար, կամ
6) եթե հիմնավորվում է, որ վտարվող պետության տարածքում անձը կարող է ենթարկվել խոշտանգման կամ այլ դաժան, անմարդկային կամ նվաստացնող վերաբերմունքի կամ պատժի։
7. Հայաստանի Հանրապետությունից չի կարող վտարվել այն անձը, որի նկատմամբ նշանակվել է սույն հոդվածով նախատեսված պատիժը, սակայն մինչև պատժի կատարումը դատապարտյալը ձեռք է բերել փախստականի կամ Հայաստանի Հանրապետությունում ապաստան ստացածի կարգավիճակ, կամ նրա նկատմամբ հաստատվել է չվերադարձելիության սկզբունքի կիրառելիությունը, բացառությամբ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերի:»:
Քրեական գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների համաձայն՝ մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին հանդիսանում է Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղաքացի, որպիսի պայմաններում՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելը լրացուցիչ պատիժ նշանակելու պարագայում վերջինս կարող է վտարվել բացառապես Իրանի Իսլամական Հանրապետություն:
Տվյալ դեպքում, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը Հայաստանի Հանրապետություն մուտք է գործել օրինական ճանապարհով, երկու օր բնակվել է ՀՀ-ում, որի ընթացքում նրա կողմից որևէ իրավախախտում չի արձանագրվել, որպիսի պայմաններում դատարանի գնահատմամբ նրա նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու հիմքերը և անհրաժեշտությունը բացակայում են:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածով՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարույթային փաստաթղթերը պետք է պահել քրեական վարույթի նյութերի հետ, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված IPHONE 13 տեսակի և Real me տեսակի բջջային հեռախոսները՝ վերադարձնել մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին, EN419810 սերիա-համարի Բելգիայի Թագավորության անձնագիրը՝ վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին թիվ 58223624 քրեական վարույթով քննություն կատարելու համար։
Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի անձնական խուզարկությամբ վերցված՝ 940 եվրո, 280.000 ՀՀ դրամ գումարը պետք է վերադարձնել մեղադրյալին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին։
Հաշվի առնելով, որ սույն քրեական գործով գույքային հայց չի հարուցվել, գույքի արգելադրում չի կիրառվել, դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում։
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով կիրառվել է արագացված վարույթ, դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի տասնապատիկի՝ 750.000 յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74 հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով՝ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 6 (վեց) ամիսի ժամկետով և տուգանք՝ 750.000 յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2024թ. սեպտեմբերի 27-ից:
Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական վարույթի նյութերի հետ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված IPHONE 13 տեսակի և Real me տեսակի բջջային հեռախոսները վերադարձնել մեղադրյալ Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանին, իսկ EN419810 սերիա-համարի Բելգիայի Թագավորության անձնագիրը վերադարձնել վարույթն իրականացնող մարմնին թիվ 58223624 քրեական վարույթով քննություն կատարելու համար։
Խադիժեհ Ղորբանալի Շահմերազդեի Ջոշֆաղանիի անձնական խուզարկությամբ վերցված՝ 940 եվրո, 280.000 ՀՀ դրամ գումարը դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել մեղադրյալին կամ վերջինիս կողմից լիազորված անձին։
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ


Դատավճիռը չի բողոքարկվել և 11.02.2025թ. մտել է օրինական ուժի մեջ:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. Ռ. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ