Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ


ԵԴ1/3214/01/24

«09» ապրիլի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝

նախագահությամբ դատավոր՝ Ա. Մելիքսեթյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ս․ Ջավադյանի,

մասնակցությամբ.՝
հանրային մեղադրող՝ Ա․ Բադալյանի,
պաշտպան՝ Ա․ Ասատրյանի

դռնբաց դատական նիստում, արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի (ծնված՝ 02.01.1985թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված՝ ք․ Երևան, Նորագավիթ 1-ին փողոց, 83-րդ տուն, բնակվող՝ ք․ Երևան, Շահումյան 6-րդ փողոց 42 տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /երեք դրվագ/,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
1.1. 2024 թվականի ապրիլի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-1687-24 քրեական վարույթը:
1.2. 2024 թվականի հուլիսի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-2626-24 քրեական վարույթը:
1․3․ 2024 թվականի հուլիսի 15-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-2626-24 քրեական վարույթը թիվ 60-1687-24 քրեական վարույթին միացելու և նախաքննությունը թիվ 60-1687-24 համարի ներքո շարունակելու մասին:
1.4. 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60614524 քրեական վարույթը:
1․5․ 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին որոշում է կայացվել թիվ 60614524 քրեական վարույթը թիվ 60-1687-24 քրեական վարույթին միացելու և նախաքննությունը թիվ 60-1687-24 համարի ներքո շարունակելու մասին:

1.6. 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-1687-24 քրեական վարույթով Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրեսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /երեք դրվագ/ հանրային քրեական հետապնդում հարուցվելու մասին:
1.7. 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1․8․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին մուտք է եղել ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազությունից ստացված նախաքննական 60-1687-24 համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /3 դրվագ/, քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3124/01/24 դատական գործի համարը, աշխատակազմին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին:
1․9․ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3124/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

2. Արագացված վարույթով դատական քննությունը.
2.1. Մեղադրյալ Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանը նախնական դատալսումների ժամանակ միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Նա հայտարարել է, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
2.2․ Հանրային մեղադրող Ա․ Բադալյանն արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդության դեմ չի առարկել:
2.3. Դատարանը, հաշվի առնելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները, որոշում է կայացրել մեղադրյալի միջնորդությունը բավարարելու և արագացված վարույթ կիրառելու մասին:

3․ Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանը 2024 թվականի հունիսի 6-ին, ժամը 03:45-ին, Երեւան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք եւ գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,526 մգ/լ վարել է «ԲՄՎ» մակնիշի, 13 KK 303 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը:
Բացի այդ, 2023 թվականի հունիսի 22-ին, ժամը 22:50-ին Երեւան քաղաքի Շիրակի փողոցում Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,524 մգ/լ վարել է «Օպել» մակնիշի, 44 LL 244 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը:
Բացի այդ, Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին, ժամը 23:30-ին, Երեւան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք եւ գտնվելով ոչ սթափ (հարբած) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջմաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,393 մգ/լ վարել է «Օպել» մակնիշի 37 RX 842 հաշվառման համարանիշով տրանսպորտային միջոցը:


4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ. Քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Դատարանը արագացված վարույթ կիրառում է հանրային մեղադրանքով նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի միջնորդության հիման վրա:
2. Արագացված վարույթ չի կարող կիրառվել, եթե՝
1) մեղադրյալը մեղադրվում է առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու համար.
2) վարույթում ներգրավված մի քանի մեղադրյալից առնվազն մեկն առարկում է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ.
3) մեղադրյալը չունի պաշտպան կամ միջնորդությունը ներկայացրել է առանց պաշտպանի հետ խորհրդակցելու.
4) արագացված վարույթ կիրառելու դեմ փաստարկված առարկում է հանրային մեղադրողը կամ տուժողը:
Նույն օրենսգրքի 464.2-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը դատարանը քննարկում է նախնական դատալսումների ընթացքում՝ մեղադրյալի, նրա պաշտպանի, հանրային մեղադրողի պարտադիր մասնակցությամբ: Դատարանը միջոցներ է ձեռնարկում արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդության վերաբերյալ տուժողի կարծիքը պարզելու համար:
2. Միջնորդություն ներկայացնելուց հետո հանրային մեղադրողը ներկայացնում է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
3. Միջնորդությունը քննարկելիս դատարանը մեղադրյալին հարցնում է, թե արդյոք նրան պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք նա խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արդյոք արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
4. Դատարանը բավարարում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև եթե մեղադրյալը համաձայն է իրեն մեղսագրվող արարքին, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
5. Դատարանը որոշում է կայացնում արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու և նախնական դատալսումները ընդհանուր կարգով շարունակելու մասին, եթե՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) սույն հոդվածի 3-րդ մասի հարցերից որևէ մեկին տրվում է ժխտական պատասխան:
6. Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:
Նույն օրենսգրքի 464.3-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հարցերի քննարկումն ավարտելուց հետո դատարանը հեռանում է առանձին սենյակ` հայտարարելով դատավճռի հրապարակման վայրը, տարին, ամիսը, օրը և ժամը:
4.1 Ելնելով վերոնշված իրավական կարգավորումներից՝ Դատարանը, առանց ապացույցները հետազոտելու, հաշվի առնելով հատուկ վարույթի առանձնահատկությունները, արձանագրում է, որ
- ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալու և ոչ սթափ (հարբած) վիճակում գտնվելու պայմաններում երեք անգամ տրանսպորտային միջոց վարելը,
- ապացուցված է վերոգրյալ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրեսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /երեք դրվագ/,
- ապացուցված է մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական օրեսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /երեք դրվագ/ նախատեսված վերոգրյալ արարքները կատարելը.
- ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրեսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /երեք դրվագ/ նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
4.2. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով« հանցագործության եղանակով« տեղով« ժամանակով« հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով« դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով« պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով« ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
« (...) 4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
(...)
7. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար»:
Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրն արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
4.3.Դատարանը որպես մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնում այն, որ խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխա, ինչպես նաև ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել:
Մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Դատարանը չի արձանագրում։
4.4. Քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալի նկատմամբ, հաշվի առնելով կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, մեղքի ձևը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է տուգանքի ձևով պատժի:
Այս համատեքստում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը՝ ի պատասխան դատարանի կողմից հնչած հարցի, հայտնել է, որ չի ցանկանում, որ իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը:
Հաշվի առնելով, որ վերաբերելի ժամանակահատվածում մեղադրյալը չի ունեցել եկամուտներ, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 7-րդ կետով և 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժը որոշելիս պետք է հաշվի առնել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված յուրաքնչյուր դրվագ հանցագործության կատարման համար մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, և պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ պետք է սահմանել տուգանք 1 125 000 /մեկ միլիոն մեկ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին և բավարար կլինի սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար:
4.5 Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը չունի բավարար ֆինանսական միջոցներ, բացի այդ խնամքին են 3 անչափահաս երեխաները, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ուստի արձանագրում է, որ անհրաժեշտ է դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակվող տուգանքը տարաժամկետել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետով՝ թույլատրելով այդ գումարը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ամսվա ընթացքում:
4.6. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով գույքային հայց չի հարուցվել, բռնագրավման ենթակա գույքի, ինչպես նաև գույքի արգելադրման վերաբերյալ տվյալներ գործում առկա չեն:
4.7 Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթով դատավճիռ կայացնելիս նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4.8. Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ թիվ 60168724 քրեական վարույթով 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրում առկա Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի վարորդական վկայականի վերաբերյալ տեղեկատվության քաղվածքի, Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի վերաբերյալ 2023թ. հունիսի 22-ին՝ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180252992), Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանին 2023 թվականի հունիսի 22-ին՝ սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 00645 զննման համարի կտրոնի, 91101017 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 083666 վկայականի, Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի վերաբերյալ 2024թ. հունիսի 6-ին՝ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180407751), Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանին 2024 թվականի հունիսի 6-ին սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 01342 զննման համարի կտրոնի, 91100906 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 01342 վկայականի, Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի վերաբերյալ 2024թ. սեպտեմբերի 14-ին՝ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180404998), Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանին 2024 թվականի սեպտեմբերի 14-ին՝ սթափության զննության ենթարկելու վերաբերյալ 02199 զննման համարի կտրոնի, 91100996 համարի սարքի ստուգաչափման թիվ 120904 վկայականի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
4.9. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում /3 դրվագ/ և նրա նկատմամբ յուրաքանչյուր դրվագի համար նշանակել պատիժ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք 1 125 000 /մեկ միլիոն մեկ հարյուր քսանհինգ հազար/ ՀՀ դրամ:
Արտյոմ Ռուբենի Վարդանյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված 1 125 000 ՀՀ դրամ գումարի չափով տուգանքը վճարել մաս առ մաս, 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով առնվազն 93 750 /իննսուներեք հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար:
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Վարույթի նյութերին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դատական ակտը ստանալուց հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՄԵԼԻՔՍԵԹՅԱՆ