Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/3239/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
19.1
Պատասխանող
Միքայել Այդինյան Արտակի
Էրիկ Հովսեփյան Դավիթի
Էրիկ Հովսեփյան
Միքայել Արտակի Այդինյան Էրիկ Դավթի Հովսեփյան
Միքայել Այդինյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Ռազմիկ Մարիկյան
Քրեական վերաքննիչ
Ռոբերտ Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
Մխիթար Պապոյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Ռազմիկ Մարիկյան
Քրեական վերաքննիչ
Ռոբերտ Պապոյան
Լուսինե Աբգարյան
Մխիթար Պապոյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-04-22 | 11:00 | 6 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-01-30 | 12:00 | 8 | Կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-19 | 12:00 | 8 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-11-22 | 14:30 | 8 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/3239/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«05» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահող դատավոր՝ Ռազմիկ Մարիկյան
դատական նիստերի քարտուղար՝ Էդուարդ Սարգսյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Արա Մանուկյանի
պաշտպաններ Արթուր Մարտիրոսյանի
Ռազմիկ Բաղդասարյանի
Ռոման Թովմասյանի
Հրանտ Դադոյանի
մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի
Միքայել Այդինյանի
դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Միքայել Արտակի Այդինյանի (ծնված՝ 22.11.2001թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 57/19 շենքի 137 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 91 բնակարան հասցեում), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի (ծնված՝ 26.09.2003թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տնօրեն, ամուրի, չդատված, հաշվառված Տավուշի մարզի Նոյեմբերյան քաղաքի Ոսկեպար համայնքի 10 փողոցի 1-ին նրբանցքի 3 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 35 շենքի 51 բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը (այսուհետև՝ քրեական վարույթ):
2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բաղդասարյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը և 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառվել է տնային կալանք:
2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային նոր քրեական հետապնդում և նրանց մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16185124 նախաքննական համարով քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3239/01/24 համարը։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3239/01/23 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու մասին:
Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, ինչպես նաև նրանց պաշտպաններ Ռոման Թովմասյանը, Ռազմիկ Բաղդասարյանը, Հրանտ Դադոյանը և Արթուր Մարտիրոսյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողը հրապարակել է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնել է, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնել են, որ ներկայացված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։
2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող:
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն:
2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ:
«Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը:
ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ՝ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի
1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1)կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2)առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3)բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4)ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5)հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6)սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7)տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8)որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9)հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքները վերլուծության է ենթարկվել Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել՝ սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն»:
Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու:
Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը:
Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ փորձաշրջանի ընթացքում Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իրենց նոր բնակության վայրի հասցեն:
Դատարանը գտնում է, որ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները պետք է վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը պետք է վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պետք է վերացնել:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 5 մեկուսիչ ժապավենների փաթույթները, բազմաթիվ մագնիսները, 0,39 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 24 հատ կապույտ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված արծաթափայլ նրբաթիթեղի կտորներում առկա ընդհանուր 9,63 գրամ հաստատուն չոր քաշերով կանեփի բույսի վերնահատված կազմված բուսական զանգվածները պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16832024 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար, իսկ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել նրան:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն 15» և «Այֆոն 11» մոդելի բջջային հեռախոսները պետք է վերադարձնել Էրիկ Հովսեփյանին:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցը լուծել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և որոշման պատճառաբանական մասով սահմանված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«05» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահող դատավոր՝ Ռազմիկ Մարիկյան
դատական նիստերի քարտուղար՝ Էդուարդ Սարգսյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող Արա Մանուկյանի
պաշտպաններ Արթուր Մարտիրոսյանի
Ռազմիկ Բաղդասարյանի
Ռոման Թովմասյանի
Հրանտ Դադոյանի
մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի
Միքայել Այդինյանի
դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Միքայել Արտակի Այդինյանի (ծնված՝ 22.11.2001թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 57/19 շենքի 137 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 91 բնակարան հասցեում), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի (ծնված՝ 26.09.2003թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տնօրեն, ամուրի, չդատված, հաշվառված Տավուշի մարզի Նոյեմբերյան քաղաքի Ոսկեպար համայնքի 10 փողոցի 1-ին նրբանցքի 3 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 35 շենքի 51 բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը (այսուհետև՝ քրեական վարույթ):
2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բաղդասարյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը և 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառվել է տնային կալանք:
2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային նոր քրեական հետապնդում և նրանց մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16185124 նախաքննական համարով քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3239/01/24 համարը։
2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3239/01/23 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու մասին:
Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, ինչպես նաև նրանց պաշտպաններ Ռոման Թովմասյանը, Ռազմիկ Բաղդասարյանը, Հրանտ Դադոյանը և Արթուր Մարտիրոսյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ:
Հանրային մեղադրողը հրապարակել է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը:
Մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնել է, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնել են, որ ներկայացված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։
2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող:
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն:
2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ:
«Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը:
ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ՝ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի
1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
(...)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(...)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1)կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2)առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3)բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4)ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5)հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6)սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7)տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8)որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9)հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքները վերլուծության է ենթարկվել Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել՝ սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները,
բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները,
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը,
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները,
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը,
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն»:
Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու:
Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը:
Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն:
Դատարանը գտնում է, որ փորձաշրջանի ընթացքում Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իրենց նոր բնակության վայրի հասցեն:
Դատարանը գտնում է, որ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները պետք է վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը պետք է վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պետք է վերացնել:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 5 մեկուսիչ ժապավենների փաթույթները, բազմաթիվ մագնիսները, 0,39 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 24 հատ կապույտ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված արծաթափայլ նրբաթիթեղի կտորներում առկա ընդհանուր 9,63 գրամ հաստատուն չոր քաշերով կանեփի բույսի վերնահատված կազմված բուսական զանգվածները պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16832024 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար, իսկ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել նրան:
Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն 15» և «Այֆոն 11» մոդելի բջջային հեռախոսները պետք է վերադարձնել Էրիկ Հովսեփյանին:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
Ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցը լուծել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և որոշման պատճառաբանական մասով սահմանված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ
ԵԴ1/3239/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«22» ապրիլի, 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով՝
նախագահող դատավոր՝ Ռ.Պապոյան,
դատավորներ՝ Լ․Աբգարյան, Մ․Պապոյան,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Հակոբյանի,
մասնակցությամբ՝
պաշտպաններ՝ Ա․Մարտիրոսյանի, Հ․Դադոյանի,
Ռ․Բաղդասարյանի,
Ռ․Թովմասյանի,
մեղադրյալներ՝ Մ․Այդինյանի,
Է․Հովսեփյանի,
դռնբաց դատական նիստում, հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի(դատավոր Ռազմիկ Մարիկյան)՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի հուլիսի 29-ին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել են Էրիկ Դավթի Հովսեփյանը և Միքայել Արտակի Այդինյանը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Վ․Աճեմյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը(այսուհետ՝ նաև քրեական վարույթ):
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով, գրավը՝ 5.000.000(հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 8-ի որոշումներով քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին կազմված արձանագրություններով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին և Միքայել Արտակի Այդինյանին ներկայացվել է մեղադրանք։
1․1․ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան), քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3239/01/24 դատական գործի համարը, և դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանին։
1․2․ Առաջին ատյանի դատարանի` 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ ստանձնվել է քրեական գործով վարույթը, որով նախնական դատալսումներ է նշանակվել 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին։
1․3․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշումներով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
1․4․ Առաջին ատյանի դատարանն արագացված վարույթի կիրառմամբ 2025 թվականի փետրվարի 5-ին կայացրել է դատավճիռ, որի եզրափակիչ մասն ունի հետևյալ բովանդակությունը(մեջբերվում է)․ «Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
(…)»։
2․ 2025 թվականի մարտի 25-ին փոստային ծառայությանը հանձնելու միջոցով Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել հանրային մեղադրողը՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանը(այսուհետ՝ նաև Հանրային մեղադրող), որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում մուտքագրվել է 2025 թվականի մարտի 26-ին։
Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի մարտի 31-ին, դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է կազմի դատավորներ Ռոբերտ Պապոյանին, Մխիթար Պապոյանին, Լուսինե Աբգարյանին, և 2025 թվականի ապրիլի 1-ին հանձնվել է նախագահող դատավոր Ռ․Պապոյանին:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության։
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
3․ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). [Ն]ա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։(...)»։
3․1․ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). «[Ն]ա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
4․ Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը(այսուհետ՝ նաև Դատավճիռ, կամ՝ բողոքարկվող դատական ակտ), մասնավորապես, բողոքարկվող մասով պատճառաբանվել է հետևյալ կերպ (մեջբերվում է).
«(...)Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։
2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող:
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն:
2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ:
«Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը:
ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը:
(…)
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդհոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
(…)
Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու:
Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը:
Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն:
(...)»։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
5․ Վերաքննիչ բողոքում, Հանրային մեղադրողը, մասնավորապես, նշել է (մեջբերվում է). «(…)մեղադրյալներ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ դատավճռով նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական օրենքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա` ճիշտ չի կիրառվել նյութական՝ քրեական օրենքը, այն է՝ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, որը ենթակա չէր կիրառման, ինչի արդյունքում չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, չի ապահովվել կիրառվող օրենսդրության և պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, որպիսի պայմաններում կայացված դատավճիռը ենթակա է բեկանման՝ հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով.
(…)
Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հիմքում դրված հետևություններին՝ պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը որոշելու համար էական նշանակություն ունեցող ստորև ներկայացվող հանգամանքները.
Տվյալ դեպքում, որպես մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի անձը դրական բնութագրող տվյալ, Դատարանը հաշվի է առել, որ վերջիններս նախկինում դատապարտված չեն եղել, բնութագրվում են դրականորեն, մինչդեռ՝ նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն չեն կարող համարվել նրա կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը նվազեցնող հանգամանքներ՝ հաշվի առնելով այն, որ անձի դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը բնութագրական են անձանց լայն շրջանակի և, այդպիսի հատկություն կրելը չի կարող ողջամտորեն նվազեցնել որևէ արարքի հանրային վտանգավորությունը, այլ ընդհակառակը, այդ հատկությունից շեղումները միայն կարող են գնահատման արժանացվել և բացասաբար բնութագրել վերջինիս:
Անդրադառնալով մեղադրյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող գնահատված մյուս հանգամանքներին, մասնավորապես՝ մեղքն ընդունելուն, անկեղծորեն զղջալուն, հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, անհրաժեշտ է փաստել, որ դրանց ազդեցությունը նշանակվող պատժի տեսակի և չափի վրա մեխանիկական չէ և կախված է դրանց մեղմացնող նշանակությունից, որոշվում է այդ հանգամանքների էության, արժեքի և կատարված արարքի հետ դրանց հարաբերակցության գնահատմամբ։ Ինչքանով է կոնկրետ հանգամանքն ազդում կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա, կախված է ոչ միայն այդ հանգամանքից, այլև արարքից, դրանց փոխադարձ կապից ու հարաբերակցությունից։
Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ մեղադրյալին մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, իսկ սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ:
Սույն դեպքում մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը գնահատելու կապակցությամբ անհրաժեշտ է նշել այն կարևոր հանգամանքը, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրանով, որ դրանք վնաս են հասցնում առանձին անձանց առողջությանը, այլև նրանով, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը սպառնում է պետության անվտանգությանն ու կայունությանը, աղետալի վնասներ է հասցնում երկրի տնտեսությանը, ազգի գենոֆոնդին: Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը հասարակական չարիք է, որի դեմ պայքարը ոչ միայն ներպետական, այլև միջազգային խնդիր է: Հիշյալ հանցագործությունների վտանգավորությունը նրանում է, որ ներկա պայմաններում թմրամիջոցների տարածվածությունը հետզհետե ձեռք է բերում մեծ ծավալներ և ընդգրկում անձանց նոր շրջանակներ, իսկ վերջին երկու տարիների ընթացքում աննախադեպ քանակով աճել են հատկապես հեռահաղորդակցության հավելվածների՝ տելեգրամյան ալիքների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերը: Ընդ որում՝ այդ միջոցների կիրառումն էականորեն դժվարացնում է նշված հանցագործությունների լիարժեք բացահայտման և իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը ներգրավված բոլոր անձանց հայտնաբերման գործընթացը, որն էլ հնարավորություն է տալիս թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներգրավված անձանց այդ շղթայի մեջ օրեցօր ընդգրկել հասարակության ավելի լայն շրջանակներ, այդ թվում՝ անչափահասներ և առհասարակ այդ արատավոր երևույթի հետ երբևէ առնչություն չունեցած և ֆինանսապես խոցելի խմբում գտնվող անձանց՝ հիմնականում նյութապես շահագրգռելու միջոցով ներքաշելով օրենքով արգելված նյութերի տարածման գործին: Նկարագրված նշված իրավիճակը հասարակական մեծ վտանգ է ներկայացնում նաև նրանով, որ շատ դեպքերում տվյալ շղթային ներգրավվող անձինք համապատասխան ոչ մեծ ջանք պահանջող «աշխատանքը» կամ «հանձնարարությունը» կատարելու համար ստանում են բավականին մեծ եկամուտ, ինչով պայմանավորված՝ էլ ավելի են հաստատվում իրենց ընտրած ուղում և հանցավոր գործունեությանն իրենց մասնակցությունը չեն սահմանափակում միայն մեկ ակտով: Եվ դա այն դեպքում, երբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության նման սխեման մշակված է այնպես, որ առավելագույնս դժվար լինի դրանում ներգրավված անձանց և նրանց կատարած փաստացի հանցավոր գործողությունների բացահայտումը:
Նման պայմաններում հանցավորության տվյալ տեսակի դեմ պայքարում որդեգրած խիստ քաղաքականությունը ողջամտորեն կարող է արդյունավետ միջոց հանդիսանալ այդպիսի արատավոր երևույթներին առնչվելուց հասարակության անդամների՝ հնարավորինս զերծ մնալուն՝ այն գիտակցմամբ, որ գործում է խիստ պատժի կիրառման անխուսափելիությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված արարքը հանդիսանում է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը նմանատիպ հանցանքների կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձանց կողմից կրելու դեպքում, կարող է գործուն միջոց լինել հանցագործությունների կանխմանը հասնելու համար: Հետևաբար՝ քննարկվող սխեմայով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը որևէ կերպ մասնակցած անձի նկատմամբ, անկախ նախաքննության ընթացքում նրա դրսևորած վարքագծից կամ մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքների առկայությունից, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը ոչ միայն չի կարող արդյունավետ միջոց համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, այլև՝ բացահայտ վտանգ է պարունակում հակառակի դրսևորման առումով:
Այսպես, ինչպես վերը հիշատակվեց, ներկայումս հեռահաղորդակցության հավելվածների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն աննախադեպ մեծ տարածում է գտել, որին ներգրավված են տարբեր դերեր կատարող անձանց լայն շրջանակներ: Քննարկվող հարցի համատեքստում խիստ կարևոր նշանակություն ունի նաև այն հանգամանքը, որ նման բնույթի հանցանքներն ունեն լատենտայնության բարձր աստիճան, իսկ այդպիսիք կատարած անձանց բացահայտման, դատարանի կողմից նրանց մեղքի հաստատման պարագայում, եթե ինչ-ինչ հանգամանքների հաշվառմամբ չկիրառվի նշանակված պատիժը, ծանր հանցանք կատարած և չբացահայտված մյուս անձինք կարող են ակնկալել, որ նշանակվելիք պատիժը հնարավոր է նաև չկրել:
Սույն դեպքում մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքով հաղորդակցվել, որից հետո գործուն քայլեր են ձեռնարկել թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և օգտատիրոջ կողմից մատնանշված վայրերում դրանք տեղադրելու եղանակով իրացման շուրջ, այսինքն՝ վերջիններս հանդիսացել են հանցավոր շղթայի օղակներից ամենակարևորը, քանի որ նրանց կողմից թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման արդյունքում էր հնարավոր լինելու ավարտին հասցնել դրանց ապօրինի իրացման գործընթացը:
Այսպիսով՝ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կարող է հանցանքի տվյալ մեխանիզմին ներգրավված անձանց համար նախադեպ դառնալ, և նրանք թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման համար ներգրավեն սոցիալապես խոցելի, այդ թվում՝ առողջական խնիրներ ունեցող անձանց՝ վերջիններին «ապահովագրելով» բացահայտվելու դեպքում խիստ պատիժ կրելու վտանգից:
Հարկ է նշել, որ հանցագործությունների կանխարգելման առումով պետության գործառույթների իրացման ամենաարդյունավետ եղանակներից մեկը կայացված դատական ակտերով հանցավոր արարքների այնպիսի հակազդումն է, որը նմանատիպ արարքներ կատարելու հակված հասարակության մյուս անդամներին կնախազգուշացնի զերծ մնալ այդպիսի արարքներ կատարելուց, սակայն Առաջին ատյանի Դատարանի կողմից կայացված վիճարկվող դատական ակտն այս խնդիրն ըստ էության չի լուծում:
Սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալները գնահատելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` պետք է արձանագրել է նաև, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինայնի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող հետևյալ գործոնները.
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալը ոտնձգել է բնակչության առողջության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերության դեմ,
բ) անձի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով, որ իրացման նպատակով ապօրինի կերպով ձեռք է բերում թմրամիջոցներ և միջոցներ է ձեռնարկում դրանց ապօրինի շրջանառությունն ապահովելու նպատակով:
Տվյալ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալների կատարած արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը և աստիճանը բնութագրող հանգամանքները և դրանց չեն տվել անհրաժեշտ քրեաիրավական նշանակություն։
Առաջին ատյանի դատարանի որոշման մեջ չի մատնանշվել որևէ ծանրակշիռ փաստարկ կամ ապացույց, որը հնարավորություն կտար հանգելու հետևության առ այն, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա կողմից պատիժը փաստացի կրելու, կամ որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` դատարանը կհասնի պատժի նպատակներին. ընդհակառակը, անխուսափելի է, որ հասարակությունից մեղադրյալի չմեկուսացվելը բացասաբար կանդրադառնա բնակչության իրավագիտակցության, իրավական համակարգի նկատմամբ ունեցած հավատի և վստահության վրա:
Մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման աննպատակահարմարության մասին եզրահանգում անելով՝ Դատարանը, թվարկելով վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, դրանք պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերը նշված առանձնահատկությունների համատեքստում, որպիսի մոտեցման անհրաժեշտությունը ուղիղ նախատեսված է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը մեջբերված որոշմամբ, իսկ նշված հանգամանքները այն աստիճան չեն նվազեցրել մեղադրյալների արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որ հիմք հանդիսանային նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Մասնավորապես, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատելիս Դատարանը հաշվի չի առել, որ այդպիսիք տեղի են ունեցել վարույթով ձեռք բերված անհերքելի ապացույցների պայմաններում: Ի վերջո, ցանկացած՝ օրենքով չնախատեսված այլ հանգամանք մեղմացնող գնահատելու տեսանկյունից ի թիվս այլ չափանիշների պետք է գնահատման արժանացվի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցրած լինելու տեսանկյունից, որպիսին սույն պայմաններում առկա չէ:
Այսպիսով, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը և սոցիալական նշանակությունը գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ և պատշաճ գնահատման ենթարկեր վերը նշված հանգամանքները, որպիսին տեղի չի ունեցել, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը չհիմնավորված կերպով պայմանականորեն չկիրառելուն՝ և այդպիսով՝ ոչ արդարացի պատժի, ինչով պայմանավորված, պատժի նպատակները չեն կարող համարվել իրագործելի:
(...)»։
5․1․ Նշված հիմնավորումներով Հանրային մեղադրողը խնդրել է փոփոխել Դատավճիռը՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
6. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով՝ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայաց¬վ¬ում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման արդյունքով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե`
1) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
2) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հետևանքով բողոքարկ¬վող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Բողոքը քննելու արդյունքով վերաքննիչ դատարանը կայացնում է եզրափակիչ դատա¬¬կան ակտ, որը՝
1) հաստատում կամ լրացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը.
2) ամբողջությամբ կամ մասամբ փոխարինում է առաջին ատյանի դատարանի դատա¬կան ակտին.
3) ամբողջությամբ կամ մասամբ վերացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակ¬տը:
2. Վերաքննիչ դատարանը եզրափակիչ դատական ակտը կայացնում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կանոններով` հաշվի առնելով սույն հոդվածում շարադրված պահանջները:
3. Վերաքննիչ դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հար¬ցե¬րը.
1) հիմնավոր է արդյոք վերաքննիչ բողոքը(վերաքննիչ բողոքներից յուրաքանչյուրը).
2) հայտնաբերվել է արդյոք սույն օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված որևէ հանգամանք.
3) պետք է արդյոք փոխել սույն օրենսգրքի 348-րդ հոդվածով սահմանված որևէ հարցի առաջին ատյանի դատարանի տված պատասխանը.
4) բողոքարկվող դատական ակտը պետք է արդյոք բեկանվի կամ փոփոխվի.
5) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է բեկանման, ապա այն պետք է բեկանվի ամբողջությամբ, թե որոշակի մասով.
6) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանման, ապա պետք է կայացվի նոր դատական ակտ, թե վարույթը պետք է փոխանց¬վի առաջին ատյանի համապատասխան դատարան.
7) եթե վարույթը ենթակա է փոխանցման առաջին ատյանի համապատասխան դատա¬րան, ապա ինչ ծավալով պետք է իրականացվի նոր վարույթը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մեր¬ժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատա¬¬կան ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփո¬փոխ թողնված դատական ակտը. (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 372-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության կարգով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե՝
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված հետևութ¬¬յունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
4) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
5) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղադրյալի անձին.
6) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հաշվառմամբ բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
7․ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունն ու հիմնա¬վոր¬վածութ¬յունը, ուսում¬նա¬սիրելով վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործի նյու¬թե¬րը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
«Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` « (…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ»:
8․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
(…)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(…)»:
9․ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի(այսուհետ՝ նաև Վճռաբեկ դատարան) ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար՝ պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…)
պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը:
Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
10․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ դատարանի համոզմամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կամ ժամկետը խիստ է տվյալ անձի համար, ինչպես նաև խմբի կողմից կատարված հանցանքի մասնակցի կողմից այդ խմբի կատարած հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու դեպքում դատարանը կարող է նշանակել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի կամ հոդվածի մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից կամ ժամկետից պակաս չափ կամ ժամկետ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
(...):»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
(…)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(…)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
(…)
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(…)»։
11․ Նախորդ կետում մեջբերված իրավադրույթները Վճռաբեկ դատարանի կողմից վերլուծության է ենթարկվել մի շարք նախադեպային որոշումներում որոշումներում, մասնավորապես Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է հետևյալը․ «(…)11. Վճռաբեկ դատարանը նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցերին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի կարգավորումների շրջանակներում անդրադարձել է մի շարք նախադեպային որոշումներում : Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ նախկինում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները շարունակում են վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառելի լինել նաև գործող քրեաիրավական կարգավորումների նկատմամբ։
12. Վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ դատարանի համոզվածությունը և վստահությունն այն մասին, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա ` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, հանցանքի սուբյեկտիվ կողմի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն :
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 110–րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով, անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես հանցագործության բնույթը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, այնպես էլ հանցավորի տարիքից բխող բարոյահոգեբանական առանձնահատկությունները, նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները(տե՛ս Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշումը)։
12. Նախորդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարությանը՝ համադրված վերլուծության և իրենց ամբողջության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ինչպես սույն գործի փաստական տվյալները՝ մեղսագրված արարքի բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող գործոնները և հանգել է չհիմնավորված հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը: Մասնավորապես, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել մեղադրյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող մի շարք գործոններ․
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
բ) հանցավորների հոգեբանական վերաբերմունքն իրենց արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված, երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքների կատարումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ապօրինի ձեռք են բերել, պահել և տեղափոխել թմրամիջոցները,
դ) մեղադրյալների արարքում միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված երկու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես, արարքները մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով կատարելը։
Այս առնչությամբ Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ հանցագործության և հանցավորի անձի հանրային վտանգավորության աստիճանի բարձր լինելու մասին է վկայում անձի արարքում հանցակազմը որակյալ դարձնող մեկից ավելի հանգամանքների առկայությունը, հետևաբար դա նույնպես պետք է համաչափ գնահատականի արժանանա դատարանի կողմից և հաշվի առնվի պատիժ նշանակելիս ու այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս ։
ե) հանցագործության առարկաները և դրանց չափը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
զ) հանցագործության եղանակը, այն, որ մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքի անհայտ օգտատիրոջից ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել թմրամիջոցներ, որոնցից 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել է Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 24 փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։
12․1․ Ընդհանրացնելով սույն որոշման նախորդ կետում կատարված վերլուծությունը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ եզրահանգումները պետք է կառուցեր վերոնշյալ հանգամանքների` իրենց ամբողջության մեջ մանրամասն վերլուծության արդյունքում։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանին և Էրիկ Հովսեփյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի համատեքստում Դատավճռում արձանագրված վերջիններիս անձը բնութագրող դրական տվյալների համակցությունը պատժի նպատակներն իրագործելու տեսանկյունից համոզմունք չեն ձևավորում ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ չկրելու անհրաժեշտության մասին։
13․ Անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտում նշված փաստարկներին` Վերաքննիչ դատարանը դրանք անհիմն է համարում՝ արձանագրելով, որ նախկինում դատապարտված չլինելը, առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր ճանաչելը, կատարվածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, երիտասարդ լինելը, Միքայել Այդինյանի դեպքում՝ ուսանող լինելը և դական բնութագրվելը, Էրիկ Հովսեփյանի դեպքում՝ առողջական խնդիրներ ունենալը և աշխատելը(Հանգամանալից տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետում՝ Դատավճռի՝ «Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները» բաժնում), սույն որոշման 11-րդ կետում արձանագրված` կատարված արարքի և մեղադրյալների հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել ինչպես կատարած արարքի, այնպես էլ այն կատարողների՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և վերջիններիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ:
14․ Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում սույն վարույթի փաստական հանգամանքների առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝
- որպես մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 22 տարեկան), նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագրվելը, Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը,
- որպես մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 20 տարեկան, նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, առողջական խնդիրներ ունենալը, աշխատելը։
15․ Սույն որոշման 11-րդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով նախորդ երկու կետերում արձանագրված փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ տվյալները հանդիսանում են բացառիկ այնպիսի հանգամանքներ, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել մեղադրյալների հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ վերջիններիս նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ՝ ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով։
Տվյալ դեպքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով 2(երկու) տարի ժամկետով պատիժը համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից։
16․ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդված 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատժաչափի և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր չեն, Առաջին ատյանի դատարանը, թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 84-րդ հոդվածների ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի իմաստով անարդարացի պատիժ նշանակելն է, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը: Այսինքն՝ ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը և թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-377-րդ հոդվածներով նախատեսված՝ դատավարական իրավունքի և պատժի արդարացիության խախտումներ, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ, 371-372-րդ հոդվածների հիման վրա պատժի մասով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմք են հանդիսանում:
Նշված հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պետք է մասնակի՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և այն պայմանականորեն չկիրառելու մասով փոփոխել։
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել վերջիններիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Եզրափակիչ մաս․
17․ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ, 371-372-րդ և 379-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել։
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Միքայել Արտակի Այդինյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ․ԱԲԳԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«22» ապրիլի, 2025թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով՝
նախագահող դատավոր՝ Ռ.Պապոյան,
դատավորներ՝ Լ․Աբգարյան, Մ․Պապոյան,
քարտուղարությամբ՝ Հ.Հակոբյանի,
մասնակցությամբ՝
պաշտպաններ՝ Ա․Մարտիրոսյանի, Հ․Դադոյանի,
Ռ․Բաղդասարյանի,
Ռ․Թովմասյանի,
մեղադրյալներ՝ Մ․Այդինյանի,
Է․Հովսեփյանի,
դռնբաց դատական նիստում, հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի(դատավոր Ռազմիկ Մարիկյան)՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2024 թվականի հուլիսի 29-ին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել են Էրիկ Դավթի Հովսեփյանը և Միքայել Արտակի Այդինյանը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Վ․Աճեմյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը(այսուհետ՝ նաև քրեական վարույթ):
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով, գրավը՝ 5.000.000(հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը:
Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 8-ի որոշումներով քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին կազմված արձանագրություններով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին և Միքայել Արտակի Այդինյանին ներկայացվել է մեղադրանք։
1․1․ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան), քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3239/01/24 դատական գործի համարը, և դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանին։
1․2․ Առաջին ատյանի դատարանի` 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ ստանձնվել է քրեական գործով վարույթը, որով նախնական դատալսումներ է նշանակվել 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին։
1․3․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշումներով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ:
1․4․ Առաջին ատյանի դատարանն արագացված վարույթի կիրառմամբ 2025 թվականի փետրվարի 5-ին կայացրել է դատավճիռ, որի եզրափակիչ մասն ունի հետևյալ բովանդակությունը(մեջբերվում է)․ «Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել:
(…)»։
2․ 2025 թվականի մարտի 25-ին փոստային ծառայությանը հանձնելու միջոցով Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել հանրային մեղադրողը՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանը(այսուհետ՝ նաև Հանրային մեղադրող), որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում մուտքագրվել է 2025 թվականի մարտի 26-ին։
Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի մարտի 31-ին, դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է կազմի դատավորներ Ռոբերտ Պապոյանին, Մխիթար Պապոյանին, Լուսինե Աբգարյանին, և 2025 թվականի ապրիլի 1-ին հանձնվել է նախագահող դատավոր Ռ․Պապոյանին:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության։
Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
3․ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). [Ն]ա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։(...)»։
3․1․ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). «[Ն]ա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»:
4․ Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը(այսուհետ՝ նաև Դատավճիռ, կամ՝ բողոքարկվող դատական ակտ), մասնավորապես, բողոքարկվող մասով պատճառաբանվել է հետևյալ կերպ (մեջբերվում է).
«(...)Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։
2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող:
Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում:
2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական:
2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն:
2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ:
«Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը:
ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը:
(…)
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդհոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
(…)
Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու:
Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ:
Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը:
Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն:
(...)»։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
5․ Վերաքննիչ բողոքում, Հանրային մեղադրողը, մասնավորապես, նշել է (մեջբերվում է). «(…)մեղադրյալներ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ դատավճռով նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական օրենքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա` ճիշտ չի կիրառվել նյութական՝ քրեական օրենքը, այն է՝ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, որը ենթակա չէր կիրառման, ինչի արդյունքում չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, չի ապահովվել կիրառվող օրենսդրության և պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, որպիսի պայմաններում կայացված դատավճիռը ենթակա է բեկանման՝ հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով.
(…)
Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հիմքում դրված հետևություններին՝ պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը որոշելու համար էական նշանակություն ունեցող ստորև ներկայացվող հանգամանքները.
Տվյալ դեպքում, որպես մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի անձը դրական բնութագրող տվյալ, Դատարանը հաշվի է առել, որ վերջիններս նախկինում դատապարտված չեն եղել, բնութագրվում են դրականորեն, մինչդեռ՝ նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն չեն կարող համարվել նրա կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը նվազեցնող հանգամանքներ՝ հաշվի առնելով այն, որ անձի դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը բնութագրական են անձանց լայն շրջանակի և, այդպիսի հատկություն կրելը չի կարող ողջամտորեն նվազեցնել որևէ արարքի հանրային վտանգավորությունը, այլ ընդհակառակը, այդ հատկությունից շեղումները միայն կարող են գնահատման արժանացվել և բացասաբար բնութագրել վերջինիս:
Անդրադառնալով մեղադրյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող գնահատված մյուս հանգամանքներին, մասնավորապես՝ մեղքն ընդունելուն, անկեղծորեն զղջալուն, հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, անհրաժեշտ է փաստել, որ դրանց ազդեցությունը նշանակվող պատժի տեսակի և չափի վրա մեխանիկական չէ և կախված է դրանց մեղմացնող նշանակությունից, որոշվում է այդ հանգամանքների էության, արժեքի և կատարված արարքի հետ դրանց հարաբերակցության գնահատմամբ։ Ինչքանով է կոնկրետ հանգամանքն ազդում կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա, կախված է ոչ միայն այդ հանգամանքից, այլև արարքից, դրանց փոխադարձ կապից ու հարաբերակցությունից։
Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ մեղադրյալին մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, իսկ սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ:
Սույն դեպքում մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը գնահատելու կապակցությամբ անհրաժեշտ է նշել այն կարևոր հանգամանքը, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրանով, որ դրանք վնաս են հասցնում առանձին անձանց առողջությանը, այլև նրանով, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը սպառնում է պետության անվտանգությանն ու կայունությանը, աղետալի վնասներ է հասցնում երկրի տնտեսությանը, ազգի գենոֆոնդին: Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը հասարակական չարիք է, որի դեմ պայքարը ոչ միայն ներպետական, այլև միջազգային խնդիր է: Հիշյալ հանցագործությունների վտանգավորությունը նրանում է, որ ներկա պայմաններում թմրամիջոցների տարածվածությունը հետզհետե ձեռք է բերում մեծ ծավալներ և ընդգրկում անձանց նոր շրջանակներ, իսկ վերջին երկու տարիների ընթացքում աննախադեպ քանակով աճել են հատկապես հեռահաղորդակցության հավելվածների՝ տելեգրամյան ալիքների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերը: Ընդ որում՝ այդ միջոցների կիրառումն էականորեն դժվարացնում է նշված հանցագործությունների լիարժեք բացահայտման և իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը ներգրավված բոլոր անձանց հայտնաբերման գործընթացը, որն էլ հնարավորություն է տալիս թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներգրավված անձանց այդ շղթայի մեջ օրեցօր ընդգրկել հասարակության ավելի լայն շրջանակներ, այդ թվում՝ անչափահասներ և առհասարակ այդ արատավոր երևույթի հետ երբևէ առնչություն չունեցած և ֆինանսապես խոցելի խմբում գտնվող անձանց՝ հիմնականում նյութապես շահագրգռելու միջոցով ներքաշելով օրենքով արգելված նյութերի տարածման գործին: Նկարագրված նշված իրավիճակը հասարակական մեծ վտանգ է ներկայացնում նաև նրանով, որ շատ դեպքերում տվյալ շղթային ներգրավվող անձինք համապատասխան ոչ մեծ ջանք պահանջող «աշխատանքը» կամ «հանձնարարությունը» կատարելու համար ստանում են բավականին մեծ եկամուտ, ինչով պայմանավորված՝ էլ ավելի են հաստատվում իրենց ընտրած ուղում և հանցավոր գործունեությանն իրենց մասնակցությունը չեն սահմանափակում միայն մեկ ակտով: Եվ դա այն դեպքում, երբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության նման սխեման մշակված է այնպես, որ առավելագույնս դժվար լինի դրանում ներգրավված անձանց և նրանց կատարած փաստացի հանցավոր գործողությունների բացահայտումը:
Նման պայմաններում հանցավորության տվյալ տեսակի դեմ պայքարում որդեգրած խիստ քաղաքականությունը ողջամտորեն կարող է արդյունավետ միջոց հանդիսանալ այդպիսի արատավոր երևույթներին առնչվելուց հասարակության անդամների՝ հնարավորինս զերծ մնալուն՝ այն գիտակցմամբ, որ գործում է խիստ պատժի կիրառման անխուսափելիությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված արարքը հանդիսանում է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը նմանատիպ հանցանքների կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձանց կողմից կրելու դեպքում, կարող է գործուն միջոց լինել հանցագործությունների կանխմանը հասնելու համար: Հետևաբար՝ քննարկվող սխեմայով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը որևէ կերպ մասնակցած անձի նկատմամբ, անկախ նախաքննության ընթացքում նրա դրսևորած վարքագծից կամ մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքների առկայությունից, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը ոչ միայն չի կարող արդյունավետ միջոց համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, այլև՝ բացահայտ վտանգ է պարունակում հակառակի դրսևորման առումով:
Այսպես, ինչպես վերը հիշատակվեց, ներկայումս հեռահաղորդակցության հավելվածների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն աննախադեպ մեծ տարածում է գտել, որին ներգրավված են տարբեր դերեր կատարող անձանց լայն շրջանակներ: Քննարկվող հարցի համատեքստում խիստ կարևոր նշանակություն ունի նաև այն հանգամանքը, որ նման բնույթի հանցանքներն ունեն լատենտայնության բարձր աստիճան, իսկ այդպիսիք կատարած անձանց բացահայտման, դատարանի կողմից նրանց մեղքի հաստատման պարագայում, եթե ինչ-ինչ հանգամանքների հաշվառմամբ չկիրառվի նշանակված պատիժը, ծանր հանցանք կատարած և չբացահայտված մյուս անձինք կարող են ակնկալել, որ նշանակվելիք պատիժը հնարավոր է նաև չկրել:
Սույն դեպքում մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքով հաղորդակցվել, որից հետո գործուն քայլեր են ձեռնարկել թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և օգտատիրոջ կողմից մատնանշված վայրերում դրանք տեղադրելու եղանակով իրացման շուրջ, այսինքն՝ վերջիններս հանդիսացել են հանցավոր շղթայի օղակներից ամենակարևորը, քանի որ նրանց կողմից թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման արդյունքում էր հնարավոր լինելու ավարտին հասցնել դրանց ապօրինի իրացման գործընթացը:
Այսպիսով՝ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կարող է հանցանքի տվյալ մեխանիզմին ներգրավված անձանց համար նախադեպ դառնալ, և նրանք թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման համար ներգրավեն սոցիալապես խոցելի, այդ թվում՝ առողջական խնիրներ ունեցող անձանց՝ վերջիններին «ապահովագրելով» բացահայտվելու դեպքում խիստ պատիժ կրելու վտանգից:
Հարկ է նշել, որ հանցագործությունների կանխարգելման առումով պետության գործառույթների իրացման ամենաարդյունավետ եղանակներից մեկը կայացված դատական ակտերով հանցավոր արարքների այնպիսի հակազդումն է, որը նմանատիպ արարքներ կատարելու հակված հասարակության մյուս անդամներին կնախազգուշացնի զերծ մնալ այդպիսի արարքներ կատարելուց, սակայն Առաջին ատյանի Դատարանի կողմից կայացված վիճարկվող դատական ակտն այս խնդիրն ըստ էության չի լուծում:
Սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալները գնահատելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` պետք է արձանագրել է նաև, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինայնի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող հետևյալ գործոնները.
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալը ոտնձգել է բնակչության առողջության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերության դեմ,
բ) անձի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով, որ իրացման նպատակով ապօրինի կերպով ձեռք է բերում թմրամիջոցներ և միջոցներ է ձեռնարկում դրանց ապօրինի շրջանառությունն ապահովելու նպատակով:
Տվյալ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալների կատարած արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը և աստիճանը բնութագրող հանգամանքները և դրանց չեն տվել անհրաժեշտ քրեաիրավական նշանակություն։
Առաջին ատյանի դատարանի որոշման մեջ չի մատնանշվել որևէ ծանրակշիռ փաստարկ կամ ապացույց, որը հնարավորություն կտար հանգելու հետևության առ այն, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա կողմից պատիժը փաստացի կրելու, կամ որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` դատարանը կհասնի պատժի նպատակներին. ընդհակառակը, անխուսափելի է, որ հասարակությունից մեղադրյալի չմեկուսացվելը բացասաբար կանդրադառնա բնակչության իրավագիտակցության, իրավական համակարգի նկատմամբ ունեցած հավատի և վստահության վրա:
Մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման աննպատակահարմարության մասին եզրահանգում անելով՝ Դատարանը, թվարկելով վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, դրանք պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերը նշված առանձնահատկությունների համատեքստում, որպիսի մոտեցման անհրաժեշտությունը ուղիղ նախատեսված է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը մեջբերված որոշմամբ, իսկ նշված հանգամանքները այն աստիճան չեն նվազեցրել մեղադրյալների արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որ հիմք հանդիսանային նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար:
Մասնավորապես, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատելիս Դատարանը հաշվի չի առել, որ այդպիսիք տեղի են ունեցել վարույթով ձեռք բերված անհերքելի ապացույցների պայմաններում: Ի վերջո, ցանկացած՝ օրենքով չնախատեսված այլ հանգամանք մեղմացնող գնահատելու տեսանկյունից ի թիվս այլ չափանիշների պետք է գնահատման արժանացվի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցրած լինելու տեսանկյունից, որպիսին սույն պայմաններում առկա չէ:
Այսպիսով, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը և սոցիալական նշանակությունը գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ և պատշաճ գնահատման ենթարկեր վերը նշված հանգամանքները, որպիսին տեղի չի ունեցել, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը չհիմնավորված կերպով պայմանականորեն չկիրառելուն՝ և այդպիսով՝ ոչ արդարացի պատժի, ինչով պայմանավորված, պատժի նպատակները չեն կարող համարվել իրագործելի:
(...)»։
5․1․ Նշված հիմնավորումներով Հանրային մեղադրողը խնդրել է փոփոխել Դատավճիռը՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
6. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով՝ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայաց¬վ¬ում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատական վերանայման արդյունքով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե`
1) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
2) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հետևանքով բողոքարկ¬վող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Բողոքը քննելու արդյունքով վերաքննիչ դատարանը կայացնում է եզրափակիչ դատա¬¬կան ակտ, որը՝
1) հաստատում կամ լրացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը.
2) ամբողջությամբ կամ մասամբ փոխարինում է առաջին ատյանի դատարանի դատա¬կան ակտին.
3) ամբողջությամբ կամ մասամբ վերացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակ¬տը:
2. Վերաքննիչ դատարանը եզրափակիչ դատական ակտը կայացնում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կանոններով` հաշվի առնելով սույն հոդվածում շարադրված պահանջները:
3. Վերաքննիչ դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հար¬ցե¬րը.
1) հիմնավոր է արդյոք վերաքննիչ բողոքը(վերաքննիչ բողոքներից յուրաքանչյուրը).
2) հայտնաբերվել է արդյոք սույն օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված որևէ հանգամանք.
3) պետք է արդյոք փոխել սույն օրենսգրքի 348-րդ հոդվածով սահմանված որևէ հարցի առաջին ատյանի դատարանի տված պատասխանը.
4) բողոքարկվող դատական ակտը պետք է արդյոք բեկանվի կամ փոփոխվի.
5) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է բեկանման, ապա այն պետք է բեկանվի ամբողջությամբ, թե որոշակի մասով.
6) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանման, ապա պետք է կայացվի նոր դատական ակտ, թե վարույթը պետք է փոխանց¬վի առաջին ատյանի համապատասխան դատարան.
7) եթե վարույթը ենթակա է փոխանցման առաջին ատյանի համապատասխան դատա¬րան, ապա ինչ ծավալով պետք է իրականացվի նոր վարույթը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մեր¬ժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատա¬¬կան ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփո¬փոխ թողնված դատական ակտը. (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 372-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության կարգով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե՝
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված հետևութ¬¬յունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
4) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
5) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղադրյալի անձին.
6) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հաշվառմամբ բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
7․ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունն ու հիմնա¬վոր¬վածութ¬յունը, ուսում¬նա¬սիրելով վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործի նյու¬թե¬րը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
«Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` « (…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ»:
8․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
(…)
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) շահադիտական դրդումներով,
(…)
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
(…)»:
9․ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի(այսուհետ՝ նաև Վճռաբեկ դատարան) ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար՝ պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…)
պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը:
Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
10․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ դատարանի համոզմամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կամ ժամկետը խիստ է տվյալ անձի համար, ինչպես նաև խմբի կողմից կատարված հանցանքի մասնակցի կողմից այդ խմբի կատարած հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու դեպքում դատարանը կարող է նշանակել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի կամ հոդվածի մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից կամ ժամկետից պակաս չափ կամ ժամկետ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը:
(...):»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
(…)
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(…)
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
(…)
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(…)»։
11․ Նախորդ կետում մեջբերված իրավադրույթները Վճռաբեկ դատարանի կողմից վերլուծության է ենթարկվել մի շարք նախադեպային որոշումներում որոշումներում, մասնավորապես Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է հետևյալը․ «(…)11. Վճռաբեկ դատարանը նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցերին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի կարգավորումների շրջանակներում անդրադարձել է մի շարք նախադեպային որոշումներում : Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ նախկինում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները շարունակում են վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառելի լինել նաև գործող քրեաիրավական կարգավորումների նկատմամբ։
12. Վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ դատարանի համոզվածությունը և վստահությունն այն մասին, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա ` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, հանցանքի սուբյեկտիվ կողմի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն :
Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 110–րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով, անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես հանցագործության բնույթը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, այնպես էլ հանցավորի տարիքից բխող բարոյահոգեբանական առանձնահատկությունները, նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները(տե՛ս Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշումը)։
12. Նախորդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարությանը՝ համադրված վերլուծության և իրենց ամբողջության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ինչպես սույն գործի փաստական տվյալները՝ մեղսագրված արարքի բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող գործոնները և հանգել է չհիմնավորված հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը: Մասնավորապես, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել մեղադրյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող մի շարք գործոններ․
ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
բ) հանցավորների հոգեբանական վերաբերմունքն իրենց արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ,
գ) մեղադրյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված, երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքների կատարումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ապօրինի ձեռք են բերել, պահել և տեղափոխել թմրամիջոցները,
դ) մեղադրյալների արարքում միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված երկու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես, արարքները մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով կատարելը։
Այս առնչությամբ Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ հանցագործության և հանցավորի անձի հանրային վտանգավորության աստիճանի բարձր լինելու մասին է վկայում անձի արարքում հանցակազմը որակյալ դարձնող մեկից ավելի հանգամանքների առկայությունը, հետևաբար դա նույնպես պետք է համաչափ գնահատականի արժանանա դատարանի կողմից և հաշվի առնվի պատիժ նշանակելիս ու այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս ։
ե) հանցագործության առարկաները և դրանց չափը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով,
զ) հանցագործության եղանակը, այն, որ մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքի անհայտ օգտատիրոջից ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել թմրամիջոցներ, որոնցից 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել է Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 24 փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։
12․1․ Ընդհանրացնելով սույն որոշման նախորդ կետում կատարված վերլուծությունը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ եզրահանգումները պետք է կառուցեր վերոնշյալ հանգամանքների` իրենց ամբողջության մեջ մանրամասն վերլուծության արդյունքում։
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանին և Էրիկ Հովսեփյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի համատեքստում Դատավճռում արձանագրված վերջիններիս անձը բնութագրող դրական տվյալների համակցությունը պատժի նպատակներն իրագործելու տեսանկյունից համոզմունք չեն ձևավորում ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ չկրելու անհրաժեշտության մասին։
13․ Անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտում նշված փաստարկներին` Վերաքննիչ դատարանը դրանք անհիմն է համարում՝ արձանագրելով, որ նախկինում դատապարտված չլինելը, առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր ճանաչելը, կատարվածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, երիտասարդ լինելը, Միքայել Այդինյանի դեպքում՝ ուսանող լինելը և դական բնութագրվելը, Էրիկ Հովսեփյանի դեպքում՝ առողջական խնդիրներ ունենալը և աշխատելը(Հանգամանալից տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետում՝ Դատավճռի՝ «Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները» բաժնում), սույն որոշման 11-րդ կետում արձանագրված` կատարված արարքի և մեղադրյալների հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել ինչպես կատարած արարքի, այնպես էլ այն կատարողների՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և վերջիններիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ:
14․ Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում սույն վարույթի փաստական հանգամանքների առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝
- որպես մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 22 տարեկան), նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագրվելը, Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը,
- որպես մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 20 տարեկան, նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, առողջական խնդիրներ ունենալը, աշխատելը։
15․ Սույն որոշման 11-րդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով նախորդ երկու կետերում արձանագրված փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ տվյալները հանդիսանում են բացառիկ այնպիսի հանգամանքներ, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել մեղադրյալների հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ վերջիններիս նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ՝ ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով։
Տվյալ դեպքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով 2(երկու) տարի ժամկետով պատիժը համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից։
16․ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդված 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատժաչափի և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր չեն, Առաջին ատյանի դատարանը, թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 84-րդ հոդվածների ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի իմաստով անարդարացի պատիժ նշանակելն է, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը: Այսինքն՝ ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը և թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-377-րդ հոդվածներով նախատեսված՝ դատավարական իրավունքի և պատժի արդարացիության խախտումներ, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ, 371-372-րդ հոդվածների հիման վրա պատժի մասով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմք են հանդիսանում:
Նշված հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պետք է մասնակի՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և այն պայմանականորեն չկիրառելու մասով փոփոխել։
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։
Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել վերջիններիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Եզրափակիչ մաս․
17․ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ, 371-372-րդ և 379-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել։
Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Միքայել Արտակի Այդինյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ․ԱԲԳԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3239/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-11-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 16185124 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Միքայել Այդինյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ՀՀ կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, էրիկ Հովսեփյանի հետ խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ միմյանց հետ նախնական համաձայնություն ձեռք բերելով, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով, կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված' տելեգրամյան հավելվածում «ԴԲԱ ԼԱՎԸ» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և պանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությանդ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել էրիկ Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն իրականացնելու նպատակով, էրիկ Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ՝ ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո, ապօրինի թմրանյութ պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով, ձերբակալվել և «Wolkswagen ID4 crozz pro մակնիշի», 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ կապույտ ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող' 0.39 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած 24 հատ կապույտ ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող' 9.63 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էրիկ Հովսեփյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա խախտելով թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մասին ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, ՀՀ կառավարության 18.03.2010թ. թիվ 277-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված թմրամիջոցների և հոգմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, Միքայել Այդինյանի հետ խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ միմյանց հետ նախնական համաձայնություն ձեռք բերելով, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով, կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «ԴԲԱ ԼԱՎԸ» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությանբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել էրիկ Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառություն իրականացնելու նպատակով, էրիկ Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ' ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո, ապօրինի թմրանյութ պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով, ձերբակալվել և «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ կապույտ ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող' 0.39 գրամ հաստատուն չոր քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած 24 հատ կապույտ ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «Wolkswagen ID4 crozz pro» մակնիշի, 55YV755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 27.06.2018թ. թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող' 9.63 գրամ հաստատուն քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Այդինյան |
| Հայրանուն | Արտակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 2 Կետ 1, 2 /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հայրանուն | Դավիթի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 393 Մաս 2 Կետ 1, 2 /2021թ. մայիսի 5-ին ընդունված գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի/ |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հայրանուն | Ռոբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Այլ նշումներ | Մ.Այդինյան՝ տնային կալանք, գրավ և բացակայելու արգելք 3-րդ հատորի կազմին կցված թիվ 16185124 քրեական վարույթով քննչական գործողությունների լազերային սկավարակը |
Մակագրել
| Երբ | 11-11-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Մարիկյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 11-11-2024 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 12-11-2024 |
|---|---|
| Որոշում | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «12» նոյեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին քրեական գործը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել, իսկ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին հանձնվել է դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործի վարույթը և նշանակել դռնբաց նախնական դատալսումներ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին՝ ժամը 14:30-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40)։ Որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ: ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Այդինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Բաղդասարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ՄԱԼԱԹԻԱ-ՍԵԲԱՍՏԻԱ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | ք. Երևան, Սեբաստիա 37 |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 22-11-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 22-11-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 19-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 19-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 8 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 05-02-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Այդինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-02-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-02-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
| Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 84 հոդ.) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/3239/01/24 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ «05» փետրվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահող դատավոր՝ Ռազմիկ Մարիկյան դատական նիստերի քարտուղար՝ Էդուարդ Սարգսյան մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Արա Մանուկյանի պաշտպաններ Արթուր Մարտիրոսյանի Ռազմիկ Բաղդասարյանի Ռոման Թովմասյանի Հրանտ Դադոյանի մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի Միքայել Այդինյանի դռնբաց դատական նիստում, դատաքննության հատուկ կարգով քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Միքայել Արտակի Այդինյանի (ծնված՝ 22.11.2001թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, ամուրի, չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 57/19 շենքի 137 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ներսիսյան փողոցի 1-ին շենքի 91 բնակարան հասցեում), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի (ծնված՝ 26.09.2003թ.,ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, աշխատում է «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես տնօրեն, ամուրի, չդատված, հաշվառված Տավուշի մարզի Նոյեմբերյան քաղաքի Ոսկեպար համայնքի 10 փողոցի 1-ին նրբանցքի 3 տուն հասցեում, փաստացի բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի 35 շենքի 51 բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը (այսուհետև՝ քրեական վարույթ): 2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Բաղդասարյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը: Դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը և 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառվել է տնային կալանք: 2024 թվականի հուլիսի 31-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի որոշմամբ քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային նոր քրեական հետապնդում և նրանց մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 16185124 նախաքննական համարով քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3239/01/24 համարը։ 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/3239/01/23 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու մասին: Դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ: Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով` այն բանի համար, որ «(…) նա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»: Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը․ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման ընթացքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, ինչպես նաև նրանց պաշտպաններ Ռոման Թովմասյանը, Ռազմիկ Բաղդասարյանը, Հրանտ Դադոյանը և Արթուր Մարտիրոսյանը միջնորդել են կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողը հրապարակել է մեղադրանքի փաստական հիմքը, ինչպես նաև վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը: Մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանը և Էրիկ Հովսեփյանը, պատասխանելով Դատարանի հարցերին, հայտնել է, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված վարույթով դատաքննություն անցկացնելու հետևանքները, ներկայացված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ, ինչպես նաև հայտնել են, որ ներկայացված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, որոշում է կայացրել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին։ Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։ 2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ: 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող: Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող: 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում: 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական: 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական: 2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն: 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ: «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը: ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ՝ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից ընդունելու, արագացված վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին: Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։ Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն: Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ: Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ կետի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1.Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը` (...) 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ (...) պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: (...)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: (...) 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները. 1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, 2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) հանցանք կատարածի անձը, 4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: 5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝ 1)կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը, 2)առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, 3)բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը, 4)ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը, 5)հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը, 6)սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը, 7)տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը, 8)որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը, 9)հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հանգամանքները վերլուծության է ենթարկվել Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԳԴ1/0003/01/10, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել՝ սակայն դատարանը, կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ինչպես նաև նպատակ ունենալով ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը, անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝ ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, բ) պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները, գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը, զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն»: Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու: Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ: Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը: Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն: Դատարանը գտնում է, որ փորձաշրջանի ընթացքում Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է դնել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իրենց նոր բնակության վայրի հասցեն: Դատարանը գտնում է, որ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները պետք է վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը պետք է վերադարձնել գրավը վճարած անձին: Դատարանը գտնում է, որ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները պետք է վերացնել: Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները պետք է վերացնել: Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 5 մեկուսիչ ժապավենների փաթույթները, բազմաթիվ մագնիսները, 0,39 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և 24 հատ կապույտ գույնի մեկուսիչ ժապավեններով փաթաթված արծաթափայլ նրբաթիթեղի կտորներում առկա ընդհանուր 9,63 գրամ հաստատուն չոր քաշերով կանեփի բույսի վերնահատված կազմված բուսական զանգվածները պետք է հանձնել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին՝ թիվ 16832024 քրեական վարույթի նյութերին կցելու համար, իսկ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վերադարձնել նրան: Անդրադառնալով արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթն իրականացնող մարմնի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Էրիկ Հովսեփյանին սեփականության իրավունքով պատկող «Ֆոլկսվագեն» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Այֆոն 15» և «Այֆոն 11» մոդելի բջջային հեռախոսները պետք է վերադարձնել Էրիկ Հովսեփյանին: Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով արագացված վարույթ կիրառելու հանգամանքը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան: Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել: Ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցը լուծել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և որոշման պատճառաբանական մասով սահմանված կարգով: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ ՌԱԶՄԻԿ ՄԱՐԻԿՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-02-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 249 |
| Էջերի քանակ | 309 |
| Էջերի քանակ | 222 |
| Էջերի քանակ | 172 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-03-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 27-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249 |
| Էջերի քանակը | 309 |
| Էջերի քանակը | 222 |
| Էջերի քանակը | 172 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե- 36455 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 09-10-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-10-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 249.309,222,172,130,122 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 249.309,222,172,130,122 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3239/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 26-03-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-03-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Միքայել Այդինյան, Էրիկ Հովսեփյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 05.02.2025թ. կայացրած դատավճիռը ,Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 19.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 31-03-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Աբգարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 10-04-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 22-04-2025 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Դատական ակտը բեկանվել է մասնակի եվ փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Միքայել Արտակի Այդինյան |
| Ազգանուն | Էրիկ Դավթի Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/3239/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «22» ապրիլի, 2025թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը(այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով՝ նախագահող դատավոր՝ Ռ.Պապոյան, դատավորներ՝ Լ․Աբգարյան, Մ․Պապոյան, քարտուղարությամբ՝ Հ.Հակոբյանի, մասնակցությամբ՝ պաշտպաններ՝ Ա․Մարտիրոսյանի, Հ․Դադոյանի, Ռ․Բաղդասարյանի, Ռ․Թովմասյանի, մեղադրյալներ՝ Մ․Այդինյանի, Է․Հովսեփյանի, դռնբաց դատական նիստում, հանրային մեղադրող՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի(դատավոր Ռազմիկ Մարիկյան)՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2024 թվականի հուլիսի 29-ին հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել են Էրիկ Դավթի Հովսեփյանը և Միքայել Արտակի Այդինյանը։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Վ․Աճեմյանի կողմից կազմված արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16185124 քրեական վարույթը(այսուհետ՝ նաև քրեական վարույթ): Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա․Բաղդասարյանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել տնային կալանքը՝ 2(երկու) ամիս ժամկետով, գրավը՝ 5.000.000(հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով և բացակայելու արգելքը: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը: Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մանուկյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 8-ի որոշումներով քրեական վարույթով Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Գ․Մանուկյանի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին կազմված արձանագրություններով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին և Միքայել Արտակի Այդինյանին ներկայացվել է մեղադրանք։ 1․1․ 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ մուտքագրվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում(այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան), քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3239/01/24 դատական գործի համարը, և դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Ռազմիկ Մարիկյանին։ 1․2․ Առաջին ատյանի դատարանի` 2024 թվականի նոյեմբերի 12-ի որոշմամբ ստանձնվել է քրեական գործով վարույթը, որով նախնական դատալսումներ է նշանակվել 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ին։ 1․3․ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ի որոշումներով մեղադրյալներ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի և Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ են կիրառվել վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը, իսկ Միքայել Այդինյանի նկատմամբ կիրառված գրավ խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ: 1․4․ Առաջին ատյանի դատարանն արագացված վարույթի կիրառմամբ 2025 թվականի փետրվարի 5-ին կայացրել է դատավճիռ, որի եզրափակիչ մասն ունի հետևյալ բովանդակությունը(մեջբերվում է)․ «Միքայել Արտակի Այդինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան: Միքայել Արտակի Այդինյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը, բացակայելու արգելքը և գրավը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն, բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները վերացնել և Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դեպոզիտ հաշվին մուծված 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավը վճարած անձին: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոնի կիրառմամբ՝ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության վրա՝ սահմանելով պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ վարչական հսկողությունը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն և բացակայելու արգելք խափանման միջոցները վերացնել: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ միգրացիոն ծառայությունում և Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքները վերացնել: (…)»։ 2․ 2025 թվականի մարտի 25-ին փոստային ծառայությանը հանձնելու միջոցով Առաջին ատյանի դատարանի վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել հանրային մեղադրողը՝ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանը(այսուհետ՝ նաև Հանրային մեղադրող), որը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանում մուտքագրվել է 2025 թվականի մարտի 26-ին։ Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի մարտի 31-ին, դատավորների միջև գործերի բաշխման հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել է կազմի դատավորներ Ռոբերտ Պապոյանին, Մխիթար Պապոյանին, Լուսինե Աբգարյանին, և 2025 թվականի ապրիլի 1-ին հանձնվել է նախագահող դատավոր Ռ․Պապոյանին: Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 10-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատաքննության։ Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 3․ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). [Ն]ա խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։(...)»։ 3․1․ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել հակաիրավական այն արարքի կատարման համար, որ (մեջբերվում է հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին որոշումից). «[Ն]ա, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, չունենալով բժշկական նպատակներով, բժշկի նշանակմամբ, ինչպես նաև նույն օրենքի 31-33-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի գիտական և ուսումնական նպատակով, փորձագիտական գործունեության մեջ օգտագործելու, ինչպես նաև օպերատիվ-հետախուզական գործունեության նպատակներով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի, դրանց պրեկուրսորների և ածանցյալների վերահսկվող փոխադրում և ստուգողական գնում իրականացնելու իրավունք, չհանդիսանալով Հայաստանի Հանրապետությունում թմրամիջոցների և դրանց պրեկուրսորների հետ կապված համապատասխան գործունեություն իրականացնող իրավաբանական անձի ներկայացուցիչ, ինչպես նաև անհատ ձեռնարկատեր, խախտելով ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման 2-րդ հավելվածով սահմանված՝ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները, խմբի կազմում շահադիտական նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվելու դիտավորության շուրջ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել ընկերոջ՝ Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի հետ, որից հետո, իրենց հանցավոր մտադրությունն իրագործելու և նյութական օգուտ ստանալու նպատակով կապ են հաստատել քրեական վարույթի նախաքննության ընթացքում դեռևս ինքնությունը չպարզված՝ տելեգրամյան հավելվածում «Դբա լավը» անվամբ գրանցված օգտատիրոջ հետ, այնուհետև, նախաքննության ընթացքում դեռևս չպարզված ժամանակահատվածում և հանգամանքներում իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք են բերել դեղնականաչավուն զանգվածի պարունակությամբ շուրջ 25 հատ, զիպ փականով, թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթներ և ապօրինի պահել Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում: 2024 թվականի հուլիսի 29-ին, ձեռք բերված թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունն իրականացնելու նպատակով, Էրիկի Դավիթի Հովսեփյանի կողմից շահագործվող «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի «Դալմայի այգիներ» կոչվող տարածք, որտեղ, ժամը 14:50-ի սահմաններում, նկատվել են նույն վայրում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցների կողմից, հետապնդվել և ժամը 15:00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վանթյան 10 հասցեի մոտ հարկադրաբար կանգնեցվելուց հետո՝ թմրանյութ ապօրինի պահելու և իրացնելու վերաբերյալ անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքի հիմքով ձերբակալվել և «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետ տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին, որտեղ Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս տաբատի դիմացի աջ գրպանից հայտնաբերվել է 1 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթում ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված, մանր չափ համարվող 0,45 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, իսկ մնացած թվով 24 հատ, կապույտ գույնի ինքնակպչուն ժապավենով փաթաթված, արծաթափայլ նրբաթիթեղյա փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ, որոնցից երեք փաթեթներում առկա է եղել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման հավելված 1-ով նախատեսված մանր չափ համարվող 0.5 գրամ, 0.43 գրամ և 0.47 գրամ նախնական քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»: 4․ Դատական վերանայման ենթակա՝ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը(այսուհետ՝ նաև Դատավճիռ, կամ՝ բողոքարկվող դատական ակտ), մասնավորապես, բողոքարկվող մասով պատճառաբանվել է հետևյալ կերպ (մեջբերվում է). «(...)Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված տեղեկանքները, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը դատվածություն չունեն։ 2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի՝ թիվ 3813 էպիկրիզը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն ունի առողջական խնդիրներ: 2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ի՝ ՀՀ ԿԳՄՍ նախարարության «Ռոբերտ Ազարյան» ՍՊԸ դպրոցի տնօրենի տեղեկանքը, որի համաձայն՝ նշված դպրոցը պատրաստակամ է ընդունել Միքայել Այդինյանին աշխատանքի որպես դպրոցի պաշտոնական կայքի վերահսկող: Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի դասախոսական կազմի կողմից տրված բնութագրերը, որոնց համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես կարգապահ, հավասարակշված, խաղաղասեր, խելացի, բանիմաց, պարտաճանաչ ուսանող: 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ ՀՀ կենտրոնական բանկի գլխավոր քարտուղարի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանն իր ուսումնամասնագիտական պրակտիկան անցել է ՀՀ կենտրոնական բանկում՝ որպես տվյալներ վերլուծաբան: Պրակտիկայի ընթացքում Միքայել Այդինյանը, օգտագործելով տեսական գիտելիքները և կենտրոնանալով տվյալների վերլուծության տարբեր թեմաների վրա՝ ներկայացրել է բազմաբովանդակ ինֆորմացիոն նյութ: Մասնավորապես, բարձր նշաձող է սահմանել դիագնոստիկ վերլուծության ոլորտում: Միքայել Այդինյանն աչքի է ընկել նաև թիմային աշխատանքներում: 2024 թվականի օգոստոսի 30-ի՝ «ԱԿԲԱ բանկ» ԲԲ ընկերության մարդկային ռեսուրսների կառավարման վարչության պետի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական: 2024 թվականի սեպտեմբերի 4-ի՝ «Իրական դպրոց» կրթամշակութային հիմնադրամի գործադիր տնօրենի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է դրական: 2024 թվականի օգոստոսի 20-ի՝ «Հ.Ներսիսյան 1-3» համատիրության կառավարչի բնութագիրը, որի համաձայն՝ Միքայել Այդինյանը բնութագրվում է որպես պարկեշտ, խելացի, բանիմաց, պատասխանատու, աշխատասեր, հարգալից և հավասարակշռված անձնավորություն: 2024 թվականի օգոստոսի 28-ի՝ ՀՀ ԱՆ «Քրեակատարողական բժշկության կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն գրությունները և 2022 թվականի հունվարի 18-ի՝ «Իզմիրլյան» բժշկական կենտրոնի գրությունը, որոնց համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանն ունի առողջական խնդիրներ: «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության կանոնադրությունը, որի համաձայն՝ Էրիկ Հովսեփյանը հանդիսանում է նշված ընկերության տնօրենը: ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի էլեկտրոնային քաղվածքը, որի համաձայն «Բելֆուդ» ՍՊ ընկերության գործադիր մարմնի ղեկավարն է հանդիսանում Էրիկ Հովսեփյանը: (…) Հաստատված համարելով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հարցերին, մասնավորապես՝ դատապարտված մեղադրյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրանց անձը բնութագրող հանգամանքներին: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել ներկայացված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, կատարածի համար զղջալը և նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը (Դատարանի նման մոտեցումը համահունչ է Սերոբ Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը)։ Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդհոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն: Որպես անձը բնութագրող տվյալներ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, իսկ Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ: Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանին և Միքայել Այդինյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։ (…) Մինչ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակվելիք պատժի տեսակի, չափի և կրման նպատակահարմարության հարցերին անդրադառնալը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան բացարձակ որոշակի է, այսինքն՝ այն նախատեսում է մեկ հիմնական պատիժ՝ ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: Նման պայմաններում, հաշվի առնելով մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: Միաժամանակ Դատարանը հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի հուլիսի 29-ից մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ը գտնվել են անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով՝ պատժի ժամկետները հաշվարկելու և պատիժը հաշվակցելու միջոցով անհրաժեշտ է մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկմանը հաշվակցել նրանց՝ անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրանց նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, չանտեսելով Է.Հովսեփյանի և Մ.Այդինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պետք է պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 (հինգ) տարի ժամկետով, քանի որ Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոգրյալ փաստական հանգամանքների համակցությունը (մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը) վկայում է, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու: Դատարանի հետևությունները պայմանավորված են մասնավորապես այն հանգամանքներով, որ մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը նախկինում դատապարտված չեն եղել, առաջին անգամ են կատարել հանցագործություն, տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են նախաքննությանը հանցագործության բացահայտման ուղղությամբ, Միքայել Այդինյանը ուսանող է, բնութագրվում է դրական, Էրիկ Հովսեփյանն աշխատում է և ունի առողջական խնդիրներ: Դատարանը գտնում է, որ որոշ դեպքերում, երբ անձի վերաբերյալ, բացի տվյալ քրեական վարույթից, երբևէ այլ քրեական վարույթ առկա չի եղել, նրան ուղղելու տեսանկյունից ավելի նպատակահարմար է ոչ թե նրան քրեակատարողական հիմնարկ ուղարկելը, այլ նրան ուղղվելու և նույն սխալն այլևս չկրկնելու հնարավորություն տալը: Թեև տվյալ դեպքում որոշիչ չէ, սակայն Դատարանը, պատժի՝ հանցագործությունների կանխման նպատակի տեսանկյունից չի կարող անտեսել նաև այն հանգամանքը, որ Էրիկ Հովսեփյանը և Միքայել Այդինյանը 2024 թվականի նոյեմբերի 22-ից գտնվում են ազատության մեջ, և նրանց կողմից այլ ենթադրյալ հանցանք կատարելու վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն: (...)»։ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. 5․ Վերաքննիչ բողոքում, Հանրային մեղադրողը, մասնավորապես, նշել է (մեջբերվում է). «(…)մեղադրյալներ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ դատավճռով նշանակված 4 (չորս) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական օրենքի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա` ճիշտ չի կիրառվել նյութական՝ քրեական օրենքը, այն է՝ կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածը, որը ենթակա չէր կիրառման, ինչի արդյունքում չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, չի ապահովվել կիրառվող օրենսդրության և պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, որպիսի պայմաններում կայացված դատավճիռը ենթակա է բեկանման՝ հետևյալ հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով. (…) Անդրադառնալով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հիմքում դրված հետևություններին՝ պետք է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության հարցը քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատականի չի արժանացրել նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը որոշելու համար էական նշանակություն ունեցող ստորև ներկայացվող հանգամանքները. Տվյալ դեպքում, որպես մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի անձը դրական բնութագրող տվյալ, Դատարանը հաշվի է առել, որ վերջիններս նախկինում դատապարտված չեն եղել, բնութագրվում են դրականորեն, մինչդեռ՝ նշված հանգամանքներն օբյեկտիվորեն չեն կարող համարվել նրա կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը նվազեցնող հանգամանքներ՝ հաշվի առնելով այն, որ անձի դատապարտված չլինելը, դրական բնութագրվելը բնութագրական են անձանց լայն շրջանակի և, այդպիսի հատկություն կրելը չի կարող ողջամտորեն նվազեցնել որևէ արարքի հանրային վտանգավորությունը, այլ ընդհակառակը, այդ հատկությունից շեղումները միայն կարող են գնահատման արժանացվել և բացասաբար բնութագրել վերջինիս: Անդրադառնալով մեղադրյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող գնահատված մյուս հանգամանքներին, մասնավորապես՝ մեղքն ընդունելուն, անկեղծորեն զղջալուն, հանցագործության բացահայտմանն աջակցելուն, անհրաժեշտ է փաստել, որ դրանց ազդեցությունը նշանակվող պատժի տեսակի և չափի վրա մեխանիկական չէ և կախված է դրանց մեղմացնող նշանակությունից, որոշվում է այդ հանգամանքների էության, արժեքի և կատարված արարքի հետ դրանց հարաբերակցության գնահատմամբ։ Ինչքանով է կոնկրետ հանգամանքն ազդում կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա, կախված է ոչ միայն այդ հանգամանքից, այլև արարքից, դրանց փոխադարձ կապից ու հարաբերակցությունից։ Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ մեղադրյալին մեղսագրված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքը դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, իսկ սուբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Սույն դեպքում մեղադրյալին վերագրվող արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը գնահատելու կապակցությամբ անհրաժեշտ է նշել այն կարևոր հանգամանքը, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների վտանգավորությունը պայմանավորված է ոչ միայն նրանով, որ դրանք վնաս են հասցնում առանձին անձանց առողջությանը, այլև նրանով, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը սպառնում է պետության անվտանգությանն ու կայունությանը, աղետալի վնասներ է հասցնում երկրի տնտեսությանը, ազգի գենոֆոնդին: Թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը հասարակական չարիք է, որի դեմ պայքարը ոչ միայն ներպետական, այլև միջազգային խնդիր է: Հիշյալ հանցագործությունների վտանգավորությունը նրանում է, որ ներկա պայմաններում թմրամիջոցների տարածվածությունը հետզհետե ձեռք է բերում մեծ ծավալներ և ընդգրկում անձանց նոր շրջանակներ, իսկ վերջին երկու տարիների ընթացքում աննախադեպ քանակով աճել են հատկապես հեռահաղորդակցության հավելվածների՝ տելեգրամյան ալիքների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեպքերը: Ընդ որում՝ այդ միջոցների կիրառումն էականորեն դժվարացնում է նշված հանցագործությունների լիարժեք բացահայտման և իրացման նպատակով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը ներգրավված բոլոր անձանց հայտնաբերման գործընթացը, որն էլ հնարավորություն է տալիս թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության մեջ ներգրավված անձանց այդ շղթայի մեջ օրեցօր ընդգրկել հասարակության ավելի լայն շրջանակներ, այդ թվում՝ անչափահասներ և առհասարակ այդ արատավոր երևույթի հետ երբևէ առնչություն չունեցած և ֆինանսապես խոցելի խմբում գտնվող անձանց՝ հիմնականում նյութապես շահագրգռելու միջոցով ներքաշելով օրենքով արգելված նյութերի տարածման գործին: Նկարագրված նշված իրավիճակը հասարակական մեծ վտանգ է ներկայացնում նաև նրանով, որ շատ դեպքերում տվյալ շղթային ներգրավվող անձինք համապատասխան ոչ մեծ ջանք պահանջող «աշխատանքը» կամ «հանձնարարությունը» կատարելու համար ստանում են բավականին մեծ եկամուտ, ինչով պայմանավորված՝ էլ ավելի են հաստատվում իրենց ընտրած ուղում և հանցավոր գործունեությանն իրենց մասնակցությունը չեն սահմանափակում միայն մեկ ակտով: Եվ դա այն դեպքում, երբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության նման սխեման մշակված է այնպես, որ առավելագույնս դժվար լինի դրանում ներգրավված անձանց և նրանց կատարած փաստացի հանցավոր գործողությունների բացահայտումը: Նման պայմաններում հանցավորության տվյալ տեսակի դեմ պայքարում որդեգրած խիստ քաղաքականությունը ողջամտորեն կարող է արդյունավետ միջոց հանդիսանալ այդպիսի արատավոր երևույթներին առնչվելուց հասարակության անդամների՝ հնարավորինս զերծ մնալուն՝ այն գիտակցմամբ, որ գործում է խիստ պատժի կիրառման անխուսափելիությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով նախատեսված արարքը հանդիսանում է ծանր հանցանք, որի համար նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով՝ չորսից ութ տարի ժամկետով, ինչը նմանատիպ հանցանքների կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձանց կողմից կրելու դեպքում, կարող է գործուն միջոց լինել հանցագործությունների կանխմանը հասնելու համար: Հետևաբար՝ քննարկվող սխեմայով թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությանը որևէ կերպ մասնակցած անձի նկատմամբ, անկախ նախաքննության ընթացքում նրա դրսևորած վարքագծից կամ մեղմացնող բազմաթիվ հանգամանքների առկայությունից, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը ոչ միայն չի կարող արդյունավետ միջոց համարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, այլև՝ բացահայտ վտանգ է պարունակում հակառակի դրսևորման առումով: Այսպես, ինչպես վերը հիշատակվեց, ներկայումս հեռահաղորդակցության հավելվածների միջոցով և կրիպտոարժույթների կիրառմամբ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն աննախադեպ մեծ տարածում է գտել, որին ներգրավված են տարբեր դերեր կատարող անձանց լայն շրջանակներ: Քննարկվող հարցի համատեքստում խիստ կարևոր նշանակություն ունի նաև այն հանգամանքը, որ նման բնույթի հանցանքներն ունեն լատենտայնության բարձր աստիճան, իսկ այդպիսիք կատարած անձանց բացահայտման, դատարանի կողմից նրանց մեղքի հաստատման պարագայում, եթե ինչ-ինչ հանգամանքների հաշվառմամբ չկիրառվի նշանակված պատիժը, ծանր հանցանք կատարած և չբացահայտված մյուս անձինք կարող են ակնկալել, որ նշանակվելիք պատիժը հնարավոր է նաև չկրել: Սույն դեպքում մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքով հաղորդակցվել, որից հետո գործուն քայլեր են ձեռնարկել թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելու և օգտատիրոջ կողմից մատնանշված վայրերում դրանք տեղադրելու եղանակով իրացման շուրջ, այսինքն՝ վերջիններս հանդիսացել են հանցավոր շղթայի օղակներից ամենակարևորը, քանի որ նրանց կողմից թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման արդյունքում էր հնարավոր լինելու ավարտին հասցնել դրանց ապօրինի իրացման գործընթացը: Այսպիսով՝ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը կարող է հանցանքի տվյալ մեխանիզմին ներգրավված անձանց համար նախադեպ դառնալ, և նրանք թմրամիջոցների չափաբաժինների տեղադրման համար ներգրավեն սոցիալապես խոցելի, այդ թվում՝ առողջական խնիրներ ունեցող անձանց՝ վերջիններին «ապահովագրելով» բացահայտվելու դեպքում խիստ պատիժ կրելու վտանգից: Հարկ է նշել, որ հանցագործությունների կանխարգելման առումով պետության գործառույթների իրացման ամենաարդյունավետ եղանակներից մեկը կայացված դատական ակտերով հանցավոր արարքների այնպիսի հակազդումն է, որը նմանատիպ արարքներ կատարելու հակված հասարակության մյուս անդամներին կնախազգուշացնի զերծ մնալ այդպիսի արարքներ կատարելուց, սակայն Առաջին ատյանի Դատարանի կողմից կայացված վիճարկվող դատական ակտն այս խնդիրն ըստ էության չի լուծում: Սույն քրեական գործում առկա փաստական տվյալները գնահատելով մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` պետք է արձանագրել է նաև, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինայնի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել վերջինիս կողմից կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող հետևյալ գործոնները. ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալը ոտնձգել է բնակչության առողջության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերության դեմ, բ) անձի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցելով, որ իրացման նպատակով ապօրինի կերպով ձեռք է բերում թմրամիջոցներ և միջոցներ է ձեռնարկում դրանց ապօրինի շրջանառությունն ապահովելու նպատակով: Տվյալ դեպքում մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս Դատարանը պատշաճ չի գնահատել մեղադրյալների կատարած արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը և աստիճանը բնութագրող հանգամանքները և դրանց չեն տվել անհրաժեշտ քրեաիրավական նշանակություն։ Առաջին ատյանի դատարանի որոշման մեջ չի մատնանշվել որևէ ծանրակշիռ փաստարկ կամ ապացույց, որը հնարավորություն կտար հանգելու հետևության առ այն, որ մեղադրյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նրա կողմից պատիժը փաստացի կրելու, կամ որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելով` դատարանը կհասնի պատժի նպատակներին. ընդհակառակը, անխուսափելի է, որ հասարակությունից մեղադրյալի չմեկուսացվելը բացասաբար կանդրադառնա բնակչության իրավագիտակցության, իրավական համակարգի նկատմամբ ունեցած հավատի և վստահության վրա: Մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման աննպատակահարմարության մասին եզրահանգում անելով՝ Դատարանը, թվարկելով վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, դրանք պատշաճ գնահատման չի ենթարկել վերը նշված առանձնահատկությունների համատեքստում, որպիսի մոտեցման անհրաժեշտությունը ուղիղ նախատեսված է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը մեջբերված որոշմամբ, իսկ նշված հանգամանքները այն աստիճան չեն նվազեցրել մեղադրյալների արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որ հիմք հանդիսանային նրանց նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար: Մասնավորապես, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կողմից իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, անկեղծորեն զղջալը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք գնահատելիս Դատարանը հաշվի չի առել, որ այդպիսիք տեղի են ունեցել վարույթով ձեռք բերված անհերքելի ապացույցների պայմաններում: Ի վերջո, ցանկացած՝ օրենքով չնախատեսված այլ հանգամանք մեղմացնող գնահատելու տեսանկյունից ի թիվս այլ չափանիշների պետք է գնահատման արժանացվի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցրած լինելու տեսանկյունից, որպիսին սույն պայմաններում առկա չէ: Այսպիսով, մեղադրյալներ Էրիկ Հովսեփյանի և Միքայել Այդինյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը և սոցիալական նշանակությունը գնահատելիս Դատարանը պետք է հաշվի առներ և պատշաճ գնահատման ենթարկեր վերը նշված հանգամանքները, որպիսին տեղի չի ունեցել, ինչն էլ հանգեցրել է նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը չհիմնավորված կերպով պայմանականորեն չկիրառելուն՝ և այդպիսով՝ ոչ արդարացի պատժի, ինչով պայմանավորված, պատժի նպատակները չեն կարող համարվել իրագործելի: (...)»։ 5․1․ Նշված հիմնավորումներով Հանրային մեղադրողը խնդրել է փոփոխել Դատավճիռը՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. 6. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով՝ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայաց¬վ¬ում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 362-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատական վերանայման արդյունքով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե` 1) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. 2) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը. 3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. 4) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հետևանքով բողոքարկ¬վող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Բողոքը քննելու արդյունքով վերաքննիչ դատարանը կայացնում է եզրափակիչ դատա¬¬կան ակտ, որը՝ 1) հաստատում կամ լրացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը. 2) ամբողջությամբ կամ մասամբ փոխարինում է առաջին ատյանի դատարանի դատա¬կան ակտին. 3) ամբողջությամբ կամ մասամբ վերացնում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակ¬տը: 2. Վերաքննիչ դատարանը եզրափակիչ դատական ակտը կայացնում է սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կանոններով` հաշվի առնելով սույն հոդվածում շարադրված պահանջները: 3. Վերաքննիչ դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հար¬ցե¬րը. 1) հիմնավոր է արդյոք վերաքննիչ բողոքը(վերաքննիչ բողոքներից յուրաքանչյուրը). 2) հայտնաբերվել է արդյոք սույն օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված որևէ հանգամանք. 3) պետք է արդյոք փոխել սույն օրենսգրքի 348-րդ հոդվածով սահմանված որևէ հարցի առաջին ատյանի դատարանի տված պատասխանը. 4) բողոքարկվող դատական ակտը պետք է արդյոք բեկանվի կամ փոփոխվի. 5) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է բեկանման, ապա այն պետք է բեկանվի ամբողջությամբ, թե որոշակի մասով. 6) եթե բողոքարկվող դատական ակտը ենթակա է ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանման, ապա պետք է կայացվի նոր դատական ակտ, թե վարույթը պետք է փոխանց¬վի առաջին ատյանի համապատասխան դատարան. 7) եթե վարույթը ենթակա է փոխանցման առաջին ատյանի համապատասխան դատա¬րան, ապա ինչ ծավալով պետք է իրականացվի նոր վարույթը»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը` 1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մեր¬ժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատա¬¬կան ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփո¬փոխ թողնված դատական ակտը. (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 372-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վերաքննության կարգով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե՝ 1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված հետևութ¬¬յունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին. 2) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը. 3) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը. 4) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում. 5) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղադրյալի անձին. 6) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հաշվառմամբ բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»: 7․ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահման¬նե¬րում դատական վերանայման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունն ու հիմնա¬վոր¬վածութ¬յունը, ուսում¬նա¬սիրելով վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ ստացված քրեական գործի նյու¬թե¬րը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` « (…) 2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ»: 8․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի համաձայն․ «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը` (…) 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, 2) շահադիտական դրդումներով, (…) պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: (…)»: 9․ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի(այսուհետ՝ նաև Վճռաբեկ դատարան) ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար՝ պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝ ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ 10․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի համաձայն` 1. Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ դատարանի համոզմամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կամ ժամկետը խիստ է տվյալ անձի համար, ինչպես նաև խմբի կողմից կատարված հանցանքի մասնակցի կողմից այդ խմբի կատարած հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելու դեպքում դատարանը կարող է նշանակել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի կամ հոդվածի մասի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից կամ ժամկետից պակաս չափ կամ ժամկետ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ, քան նախատեսված է այդ հոդվածով կամ հոդվածի մասով: Բացառիկ կարող են ճանաչվել ինչպես առանձին մեղմացնող հանգամանքները, այնպես էլ այդ հանգամանքների համակցությունը: (...):»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ: (…) 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները. 1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, 2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) հանցանք կատարածի անձը, 4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: 5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝ (…) 2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը, 3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը, (…) 6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը: (…)»։ 11․ Նախորդ կետում մեջբերված իրավադրույթները Վճռաբեկ դատարանի կողմից վերլուծության է ենթարկվել մի շարք նախադեպային որոշումներում որոշումներում, մասնավորապես Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է հետևյալը․ «(…)11. Վճռաբեկ դատարանը նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցերին 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի կարգավորումների շրջանակներում անդրադարձել է մի շարք նախադեպային որոշումներում : Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ պատիժ նշանակելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ նախկինում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները շարունակում են վերաբերելի մասով (mutatis mutandis) կիրառելի լինել նաև գործող քրեաիրավական կարգավորումների նկատմամբ։ 12. Վերահաստատելով նախկինում արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը ևս մեկ անգամ փաստում է, որ դատարանի համոզվածությունը և վստահությունն այն մասին, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա ` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, հանցանքի սուբյեկտիվ կողմի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն : Միևնույն ժամանակ, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 110–րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով, անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես հանցագործության բնույթը, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, այնպես էլ հանցավորի տարիքից բխող բարոյահոգեբանական առանձնահատկությունները, նրա կյանքի և դաստիարակության պայմանները(տե՛ս Անդրանիկ Սերգեյի Ազատյանի և Արտաշ Ստյոպայի Պողոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2025 թվականի մարտի 14-ի թիվ ԵԴ1/1136/01/23 որոշումը)։ 12. Նախորդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարությանը՝ համադրված վերլուծության և իրենց ամբողջության մեջ պատշաճ գնահատման չի ենթարկել ինչպես սույն գործի փաստական տվյալները՝ մեղսագրված արարքի բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող գործոնները և հանգել է չհիմնավորված հետևության, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրագործմանը: Մասնավորապես, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս, պատշաճ իրավական վերլուծության չի ենթարկել մեղադրյալների կողմից կատարված հանցավոր արարքների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի վրա ազդող մի շարք գործոններ․ ա) խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց պատրաստուկների, պրեկուրսորների, խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութերի օրինական շրջանառության դեմ ուղղված բարձր վտանգավորություն ներկայացնող հանցագործություններից մեկը՝ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով, բ) հանցավորների հոգեբանական վերաբերմունքն իրենց արարքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալները գործել են ուղղակի դիտավորությամբ, գ) մեղադրյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով նախատեսված, երկընտրելի օբյեկտիվ կողմ ունեցող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի մեջ մտնող մեկից ավելի արարքների կատարումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ապօրինի ձեռք են բերել, պահել և տեղափոխել թմրամիջոցները, դ) մեղադրյալների արարքում միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված երկու ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, մասնավորապես, արարքները մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, շահադիտական դրդումներով կատարելը։ Այս առնչությամբ Վերաքննիչ դատարան արձանագրում է, որ հանցագործության և հանցավորի անձի հանրային վտանգավորության աստիճանի բարձր լինելու մասին է վկայում անձի արարքում հանցակազմը որակյալ դարձնող մեկից ավելի հանգամանքների առկայությունը, հետևաբար դա նույնպես պետք է համաչափ գնահատականի արժանանա դատարանի կողմից և հաշվի առնվի պատիժ նշանակելիս ու այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս ։ ե) հանցագործության առարկաները և դրանց չափը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներին մեղսագրվում է «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառությունը՝ իրացնելու նպատակով, զ) հանցագործության եղանակը, այն, որ մեղադրյալները տելեգրամյան ալիքի անհայտ օգտատիրոջից ձեռք են բերել, ապօրինի պահել և ապօրինի տեղափոխել թմրամիջոցներ, որոնցից 1 փաթեթը հայտնաբերվել և վերցվել է Միքայել Արտակի Այդինյանի անձնական խուզարկությամբ, իսկ թվով 24 փաթեթները հայտնաբերվել են 2024 թվականի հուլիսի 31-ին «VOLKSWAGEN ID4 CROZZ PRO» մակնիշի 55 YV 755 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ։ 12․1․ Ընդհանրացնելով սույն որոշման նախորդ կետում կատարված վերլուծությունը` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցի վերաբերյալ եզրահանգումները պետք է կառուցեր վերոնշյալ հանգամանքների` իրենց ամբողջության մեջ մանրամասն վերլուծության արդյունքում։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանին և Էրիկ Հովսեփյանին մեղսագրված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի համատեքստում Դատավճռում արձանագրված վերջիններիս անձը բնութագրող դրական տվյալների համակցությունը պատժի նպատակներն իրագործելու տեսանկյունից համոզմունք չեն ձևավորում ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ռեալ չկրելու անհրաժեշտության մասին։ 13․ Անդրադառնալով բողոքարկվող դատական ակտում նշված փաստարկներին` Վերաքննիչ դատարանը դրանք անհիմն է համարում՝ արձանագրելով, որ նախկինում դատապարտված չլինելը, առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր ճանաչելը, կատարվածի համար զղջալը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը, երիտասարդ լինելը, Միքայել Այդինյանի դեպքում՝ ուսանող լինելը և դական բնութագրվելը, Էրիկ Հովսեփյանի դեպքում՝ առողջական խնդիրներ ունենալը և աշխատելը(Հանգամանալից տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետում՝ Դատավճռի՝ «Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները» բաժնում), սույն որոշման 11-րդ կետում արձանագրված` կատարված արարքի և մեղադրյալների հանրային բարձր վտանգավորության մասին վկայող փաստական տվյալների առկայության պայմաններում, չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել ինչպես կատարած արարքի, այնպես էլ այն կատարողների՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, և վերջիններիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք չեն կարող հանդիսանալ: 14․ Միևնույն ժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում սույն վարույթի փաստական հանգամանքների առանձնահատկությունները, մասնավորապես՝ - որպես մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 22 տարեկան), նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրական բնութագրվելը, Հայաստանում ֆրանսիական համալսարանի ուսանող հանդիսանալը, - որպես մեղադրյալ Էրիկ Հովսեփյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ՝ տարիքը (հանցանքը կատարելու պահին եղել է 20 տարեկան, նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, առողջական խնդիրներ ունենալը, աշխատելը։ 15․ Սույն որոշման 11-րդ կետում մեջբերված՝ Վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո գնահատելով նախորդ երկու կետերում արձանագրված փաստական հանգամանքները՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ տվյալները հանդիսանում են բացառիկ այնպիսի հանգամանքներ, որոնք այն աստիճան են նվազեցրել մեղադրյալների հանրային վտանգավորության աստիճանը, որ վերջիններիս նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ՝ ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով։ Տվյալ դեպքում մեղադրյալներ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով 2(երկու) տարի ժամկետով պատիժը համաչափ է կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից։ 16․ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդված 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նշանակված պատժաչափի և այն պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր չեն, Առաջին ատյանի դատարանը, թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 84-րդ հոդվածների ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377-րդ հոդվածի իմաստով անարդարացի պատիժ նշանակելն է, ինչը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանող դատական ակտի կայացմանը: Այսինքն՝ ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը և թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375-377-րդ հոդվածներով նախատեսված՝ դատավարական իրավունքի և պատժի արդարացիության խախտումներ, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 354-րդ, 371-372-րդ հոդվածների հիման վրա պատժի մասով վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմք են հանդիսանում: Նշված հիմնավորումներով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պետք է մասնակի՝ Միքայել Այդինյանի և Էրիկ Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատժի և այն պայմանականորեն չկիրառելու մասով փոփոխել։ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով՝ առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառման։ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել վերջիններիս փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Եզրափակիչ մաս․ 17․ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 370-րդ, 371-372-րդ և 379-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/3239/01/24 քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Միքայել Արտակի Այդինյանի և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի՝ յուրաքանչյուրի դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել։ Միքայել Արտակի Այդինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Միքայել Արտակի Այդինյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Միքայել Արտակի Այդինյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2(երկու) տարի ժամկետով, որին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոններով հաշվակցել անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը` 3(երեք) ամիս 24(քսանչորս) օրը, և Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին թողնել կրելու ազատազրկում՝ 1(մեկ) տարի 8(ութ) ամիս 6(վեց) օր ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Էրիկ Դավթի Հովսեփյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ.ՊԱՊՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Լ․ԱԲԳԱՐՅԱՆ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 22-04-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 5 հատորից, 1-ին հատոր՝ 249 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 309 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 222 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 172 թերթ, 5-րդ հատոր՝ 130 թերթ, կից 1 ծրար: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 09-07-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 5 հատորից, 1-ին հատոր՝ 249 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 309 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 222 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 172 թերթ, 5-րդ հատոր՝ 130 թերթ, կից 1 ծրար: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-56928/25 |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3239/01/24
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 07-07-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Էրիկ |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 30-09-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3239/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 30 սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա․ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի դատավարական նախապատմությունը. 1. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)` 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճռով մեղադրյալ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ Է.Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցվել է նրա անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ Է.Հովսեփյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել՝ սահմանվելով փորձաշրջան՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի նկատմամբ սահմանվել է պարտականություն՝ առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության չլքել Հայաստանի Հանրապետության տարածքը և բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն: Նույն դատավճռով դատապարտվել է նաև Միքայել Արտակի Այդինյանը: Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա․Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Վերաքննիչ դատարան) 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ Է.Հովսեփյանի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել է, Է.Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ հաշվակցվել է անազատության մեջ գտնվելու 3 (երեք) ամիս 24 (քսանչորս) օր ժամկետը և թողնվել է կրելու ազատազրկում՝ 1 (մեկ) տարի 8 (ութ) ամիս 6 (վեց) օր ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ: Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել մեղադրյալ Է.Հովսեփյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանը: Վճռաբեկ բողոքի փաստարկները և պահանջը. 2. Բողոքաբերը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու պայմանը, այն է` Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Ի հիմնավորումն վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու վերոնշյալ պայմանների առկայության՝ բողոքի հեղինակը նշել է, որ խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ, 84-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոքաբերը նշել է, որ Վերաքննիչ դատարանի որոշումն օրինական և հիմնավոր չէ: Բողոքաբերը փաստել է, որ Վերաքննիչ դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել անձը բնութագրող հանգամանքները, նախկինում դատված չլինելը, հետհանցավոր դրական դրսևորած վարքագիծը, նրեկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, հանցագործությունը բացահայտելուն աջակցելը, կատարած արարքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, առողջական խնդիրներ ունենալը, աշխատելը՝ այն որ վերջինս ունի ընտանիք, մշտական բնակության վայր: Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է, որ պատժի նպատկներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի կողմից նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառեով և փորձաշրջան նշանակելով։ Բողոք բերած անձի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ Արամ Սահակյանի գործով 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ԳԴ1/0003/01/10, Ջոն Շիրվանյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 և այլ որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին, ինչպես նաև բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Վերոգրյալ հիմնավորումներով, բողոքաբերը խնդրել է մեղադրյալ Է. Հովսեփյանի մասով բեկանել Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշումը՝ օրինական ուժ տալով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 5-ի դատավճռին: Վճռաբեկ դատարանի հիմնավորումները և եզրահանգումը. 3. Վճռաբեկ դատարանը, քննարկելով վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե գալիս է հետևության, որ՝ 1) վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, կամ առերևույթ առկա է բողոքարկվող դատական ակտը ոչ իրավաչափ դարձնող որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) առերևույթ լուրջ դատական սխալ թույլ տալու հետևանքով կամ առերևույթ որևէ լուրջ փաստական կամ իրավական հանգամանք ի հայտ գալու ուժով կայացված դատական ակտը կարող է խաթարել արդարադատության բուն էությունը: 2. Սույն հոդվածի իմաստով` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար, եթե` (...) 4) բողոքարկվող դատական ակտում կոնկրետ նորմին տրված մեկնաբանությունը (հիմնավորումը) հակասում է մեկ այլ վարույթով Վճռաբեկ դատարանի որոշման մեջ տվյալ նորմին տրված մեկնաբանությանը (հիմնավորումներին). 5) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: (...)»: Նույն օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե Վճռաբեկ դատարանը գալիս է հետևության, որ վարույթ ընդունելու պայմանների հիմնավորումները բավարար չեն: Եթե վճռաբեկ բողոքում վկայակոչված է վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու` սույն օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-4-րդ կետերով նախատեսված որևէ պայման, ապա վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժելու մասին որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը պետք է հիմնավորի վկայակոչված պայմանի բացակայությունը»։ Վճռաբեկ դատարանը, բողոքաբերի կողմից ներկայացված փաստարկների, սույն վարույթի նյութերի և Վերաքննիչ դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա գալիս է հետևության, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ չեն տրվել նյութական կամ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին ազդել վարույթի ելքի վրա, իսկ հակառակի մասին բողոք բերած անձի փաստարկները հերքվում են Վերաքննիչ դատարանի որոշման պատճառաբանություններով և եզրահանգումներով: Համեմատական վերլուծության ենթարկելով բողոքարկվող դատական ակտում և Վճռաբեկ դատարանի՝ Արամ Սահակյանի գործով 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ԳԴ1/0003/01/10, Ջոն Շիրվանյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0091/01/14 և այլ որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկվող դատական ակտը չի հակասում Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումներին։ Ինչ վերաբերում է բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ իրավունքի զարգացման խնդրի առկայության վերաբերյալ բողոք բերած անձի փաստարկին, ապա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում առկա չէ իրավունքի զարգացման խնդիր։ Այսպիսով՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չեն բերվել բավարար հիմնավորումներ, որ Վերաքննիչ դատարանի կողմից առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, և միաժամանակ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ oրենքի կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտի միատեսակ կիրառության համար: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և նկատի ունենալով, որ բողոքում ներկայացված հիմնավորումները բավարար չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված պայմանով բողոքը վարույթ ընդունելու հետևության հանգելու համար, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 383-րդ հոդվածներով՝ Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Էրիկ Դավթի Հովսեփյանի պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22-04-2025թ․ որոշման դեմ |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Գործի տեսակ | Քրեական |
| Այլ նշումներ | Առդիր՝ 5 հատորից․ /249, 309, 222, 172, 130, մեկ ծրար/։ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 11-07-2025 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Սերժիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 07-08-2025 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Մեղադրյալ |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Այդինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը թողնվել է առանց քննության |
| Որոշման ամսաթիվ | 03-09-2025 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3239/01/24 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 3 սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Հ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա․ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Միքայել Արտակի Այդինյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 352-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է վերաքննիչ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած՝ (․․․) 2) վերաքննության արդյունքով կայացված այլ եզրափակիչ դատական ակտը. (․․․)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Վերաքննության արդյունքով կայացված դատական ակտն օրինական ուժի մեջ է մտնում հրապարակումից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Վճռաբեկ բողոքը բերվում է վճռաբեկ բողոքարկման ենթակա դատական ակտն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: (...)»: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշումը՝ վճռաբեկությամբ վերանայման դատական ակտ է, որի դեմ մեղադրյալ Միքայել Արտակի Այդինյանը 2025 թվականի օգոստոսի 5-ին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք։ Գործի նյութերի և ներկայացված բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշումը Մ․Այդինյանը ստացել է 2025 թվականի հուլիսի 1-ին, իսկ վճռաբեկ բողոքը բերել է 2025 թվականի օգոստոսի 5-ին, այսինքն` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված մեկամսյա ժամկետի խախտմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 383-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ 2. Վճռաբեկ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ (...) 3) բողոքը ժամկետանց է, իսկ հարուցված լինելու դեպքում մերժվել է բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը. (...)»: Հետևաբար, մեղադրյալ Մ․Այդինյանի վճռաբեկ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության՝ բողոքը ժամկետանց լինելու հիմքով։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 281-րդ և 398-րդ հոդվածներով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2025 թվականի ապրիլի 22-ի որոշման դեմ մեղադրյալ Միքայել Արտակի Այդինյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացնելու օրը: Նախագահող` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
| Այլ նշումներ | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 22-04-2025 թվականի որոշման դեմ։ |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 06-10-2025 |
|---|---|
| Դատարան | Երևանի քրեական դատարան |
| Այլ նշումներ | 6 հատորից․ /249, 309, 222, 172, 130, 122 թերթ, մեկ ծրար/։ |