ԵԴ1/3182/01/24


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

26 դեկտեմբերի 2024 թվական ք.Երևան

ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Հ.Մանուկյանի,
քարտուղարությամբ` Ն.Սարգսյանի,
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող` Հ.Ավետյանի,
մեղադրյալ` Ս.Սևումյանի,
պաշտպան` Մ.Աղաբեկյանի,

դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված վարույթի հատուկ կարգի կիրառմամբ քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի (ծնված՝ 1999 թվականի նոյեմբերի 10-ին, ԼՂՀ Ստեփանակերտ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, հաշվառված Կոտայքի մարզի Աբովյան համայնքի Պտղնի բնակավայրի 5-րդ փողոցի 1-ին նրբանցքի 45-րդ տուն հասցեում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Ա․Միկոյան փողոցի 13-րդ շենքի 1-ին հարկ հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը), մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի հունիսի 2-ին նախաձեռնվել է թիվ 59103924 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
1.2. 2024 թվականի հունիսի 4-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 59103924 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։
1.3. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի 2024 թվականի հունիսի 4-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
1.4. 2024 թվականի հունիսի 4-ին թիվ 59103924 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանին ձերբակալելու վերաբերյալ։
1.5. 2024 թվականի հունիսի 5-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ համացանցի «facebook.com» սոցիալական ցանցի «https://www.facebook.com/armenianzoneofficial/» էջում հրապարակված և «https://www.facebook.com/share/v/KG3rPGrHvkPV/?mibextid=WC7FNe» հղմամբ տեղադրված, երկու տղամարդու միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցության ձայնագրությունն ու այն պարունակող 1 հատ լազերային սկավառակը, ինչպես նաև համացանցի «https://www.youtube.com/watch?v=EZwX0Ojwt8Q» հղմամբ տեղադրված տեսագրությունն ու այն պարունակող 1 հատ լազերային սկավառակը։
1.6. 2024 թվականի հունիսի 5-ին թիվ 59103924 քրեական վարույթով Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանը ձերբակալվել է։
1.7. ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հունիսի 6-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը մեկ ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024 թվականի հունիսի 5-ից։
1.8. ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 1-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամկետով։
1.9. 2024 թվականի հուլիսի 8-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 12-ին «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲ ընկերության կողմից ստացված՝ հեռախոսահամարների վերաբերյալ թիվ 2428Ե գրությունն ու տեղեկատվություն պարունակող լազերային սկավառակը։
1.10. 2024 թվականի հուլիսի 12-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 13-ին «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲ ընկերության կողմից ստացված՝ հեռախոսահամարների վերաբերյալ թիվ 2459Ե գրությունն ու տեղեկատվություն պարունակող լազերային սկավառակը։
1.11. 2024 թվականի հուլիսի 26-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 4-ին ՀՀ ԳԱԱ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ից տեղեկատվության պահանջի արդյունքում ստացված՝ Սերգեյ Սևումյանի վերաբերյալ փաստաթղթերը։
1.12. 2024 թվականի հուլիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ համացանցի «https://www.youtube.com/» կայքում՝ «https://www.youtube.com/watch?v=5hXMallOofk» հղմամբ տեղադրված տեսագրությունը՝ 1 հատ լազերային սկավառակով և 1 հատ էկրանապատճենը։
1.13. 2024 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 3-ին Նարեկ և Գևորգ Թևոսյանների փաստացի բնակության վայր հանդիսացող Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի 16-րդ շենքի 47-րդ բնակարան հասցեի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 7 փաստաթղթերը, թվով 3 վճարային կտրոնները, թվով 3 տետրերը, թվով 3 վճարային անդորրագերը, թվով 2 նոթատետրերը և «840.000» գրառմամբ թվով 1 հատ թղթի կտորը։
1.14. 2024 թվականի հուլիսի 31-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 3-ին Նարեկ և Գևորգ Թևոսյանների փաստացի բնակության վայր հանդիսացող Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի 16-րդ շենքի 47-րդ բնակարան հասցեի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Samsung A-34 SM-A346E» մոդելի բջջային հեռախոսն ու դրա ֆիզիկական և տրամաբանական կրիչներում առկա ֆայլերը։
1.15. 2024 թվականի օգոստոսի 1-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես իրեղեն ապացույց են ճանաչվել՝ 2024 թվականի հունիսի 3-ին Նարեկ և Գևորգ Թևոսյանների փաստացի բնակության վայր հանդիսացող Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքի 3-րդ միկրոշրջանի 16-րդ շենքի 47-րդ բնակարան հասցեի բնակարանի խուզարկությամբ հայտնաբերված «Xiaomi Redmi Note 9S» մոդելի բջջային հեռախոսն ու դրա ֆիզիկական և տրամաբանական կրիչներում առկա ֆայլերը։
1.16. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 8-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը երկու ամիս ժամկետով՝ հաշվակցելով վերջինիս անազատության մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը։
1.17. 2024 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել նաև բացակայելու արգելքը։
1.18. 2024 թվականի օգոստոսի 13-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 59103924 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-46-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու վերաբերյալ։
1.19. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի 2024 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
1.20. 2024 թվականի օգոստոսի 13-ին թիվ 59103924 քրեական վարույթով որոշում է կայացվել Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանին ձերբակալելու վերաբերյալ։
1.21. 2024 թվականի օգոստոսի 14-ին թիվ 59103924 քրեական վարույթով Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանը ձերբակալվել է։
1.22. 2024 թվականի օգոստոսի 14-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով ձերբակալված Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանն ազատ է արձակվել։
1.23. 2024 թվականի օգոստոսի 14-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
1.24. 2024 թվականի օգոստոսի 15-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել՝ համացանցի «https://www.youtube.com/» կայքում՝ «https://www.youtube.com/watch?v=MkARJw9YwFU» հղմամբ տեղադրված տեսագրությունը՝ 1 հատ լազերային սկավառակով և 1 հատ էկրանապատճենը։
1.25. ՀՀ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով մեղադրյալ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժվել է։
1.26. 2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթից Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի և Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է նոր վարույթում և շնորհվել է թիվ 59106224 համարը։
1.27. 2024 թվականի սեպտեմբերի 17-ին թիվ 59106224 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը։
1.28. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ թիվ 59106224 քրեական վարույթով կազմված մեղադրական եզրակացությունը չի հաստատվել և վարույթի նյութերը վերադարձվել են քննչական մարմնի ղեկավարին՝ վարույթը շարունակելու հանձնարարությամբ։
1.29. 2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշմամբ թիվ 59106224 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 59103924 քրեական վարույթին և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 59103924 քրեական վարույթի համարով։
1.30. 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին միջնորդություն է ներկայացվել թիվ 59103924 քրեական վարույթով դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով դադարեցնելու վերաբերյալ։
1.32. ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի 2024 թվականի նոյեմբերի 4-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված հանրային քրեական հետապնդումը դադարեցվել է՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, այն է՝ իրեն մեղսագրվող արարքը չկատարելու հիմքով։
1.33. 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթից Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի վերաբերյալ մասը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, անջատվել է նոր վարույթում և շնորհվել է թիվ 59107024 համարը։
1.34. 2024 թվականի նոյեմբերի 7-ին թիվ 59107024 քրեական վարույթով կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը, որը ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ի որոշմամբ հաստատվել է։
1.35. 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին թիվ 59107024 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3182/01/24 համարը), մակագրվել նույն դատարանի դատավոր Հ․Մանուկյանին և 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին հանձնվել Դատարանի աշխատակազմին։
1.36. 2024 թվականի նոյեմբերի 13-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3182/01/24 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Հայկ Ավետյանի 2024 թվականի օգոստոսի 13-ի որոշմամբ թիվ 59103924 քրեական վարույթով Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, այն բանի համար, որ նա «(…) Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի կազմակերպմամբ, 2024 թվականի մայիս ամսվա ընթացքում «Տավուշը հանուն հայրենիքի» և «սրբազան շարժում» անվանումներով հայտնի հավաքներին բազմամարդություն ապահովելու նպատակով, դեռևս նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ֆինանսական միջոցներից, Սերգեյ Սևումյանին, ինչպես նաև նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունները չպարզված ոմն Էդոյին, Հայկին, Գագուլին, յուրաքանչյուր անձի մեկանգամյա մասնակցության համար Նարեկ Թևոսյանը վճարել է շուրջ 5.000 ՀՀ դրամ՝ այդ կերպ ապահովել վերջիններիս ֆիզիկական մասնակցությունը հավաքներին: Այնուհետև, Սերգեյ Սևումյանն ինչպես իր, այնպես էլ ոմն Էդոյի, Հայկի, Գագոյի և այլ անձանց՝ Երևան քաղաքում իրականացվող «Տավուշը հանուն հայրենիքի» և «սրբազան շարժում» անվանումներով հայտնի հավաքներին մասնակցաթյունն ապահովելու նպատակով 2024 թվականի հունիսի 1-ին՝ ժամը 09:12-ին, Երևան քաղաքի Իսակովի 24 հասցեից իր 097-30-61-09 հեռախոսահամարով զանգահարել է նույն հավաքներին մասնակցող Գևորգ Թևոսյանի 097-10-12-35 հեռախոսահամարին և դժգոհելով այլ անձանց կողմից հավաքներին մասնակցելու համար նվազագույնը 20-30.000 ՀՀ դրամ ստանալու հանգամանքից, ինչպես նաև նախազգուշացնելով նշված չափով գումար չտրամադրելու դեպքում հետագայում իր և վերը թվարկված անձանց կողմից հավաքներին չմասնակցելու մասին՝ Գևորգ Թևոսյանին դրդել է դրդչության, մասնավորապես՝ իր և իր կողմից նշված անձանց շարունակաբար մասնակցությունը հավաքներին ապահովելու նպատակով հորդորել է Գևորգ Թևոսյանին խոսել եղբոր՝ Նարեկ Թևոսյանի հետ՝ նրա կողմից հավաքներին մասնակցելու համար իրենց նյութապես շահագրգռելու՝ յուրաքանչյուրին օրական 20-30.000 ՀՀ դրւսմ վճարելու վերաբերյալ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով՝ իրավապահ մարմինների կողմից բացահայտվելու հետևանքով Գևորգ Թևոսյանը ձեռնամուխ չի եղել հանցանքի կատարմանը: (…)»։
3. Արագացված վարույթ
Նախնական դատալսումների ժամանակ մեղադրյալ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանը և վերջինիս պաշտպան Մարիամ Աղաբեկյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված վարույթի հատուկ կարգով: Մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ և գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Հայկ Ավետյանը չի առարկել արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարել է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և անցկացրել լրացուցիչ դատալսումներ:
(Մանրամասն տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը։)
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի կողմից ընդունելու և դատական քննության արագացված վարույթի հատուկ կարգ կիրառելու պայմաններում Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանը, Նարեկ Տիգրանի Թևոսյանի կազմակերպմամբ, 2024 թվականի մայիս ամսվա ընթացքում «Տավուշը հանուն հայրենիքի» և «սրբազան շարժում» անվանումներով հայտնի հավաքներին բազմամարդություն ապահովելու նպատակով, դեռևս նախաքննությամբ չպարզված հանգամանքներում և ֆինանսական միջոցներից, Սերգեյ Սևումյանին, ինչպես նաև նախաքննությամբ դեռևս ինքնությունները չպարզված ոմն Էդոյին, Հայկին, Գագուլին, յուրաքանչյուր անձի մեկանգամյա մասնակցության համար Նարեկ Թևոսյանը վճարել է շուրջ 5.000 ՀՀ դրամ՝ այդ կերպ ապահովել վերջիններիս ֆիզիկական մասնակցությունը հավաքներին: Այնուհետև, Սերգեյ Սևումյանն ինչպես իր, այնպես էլ ոմն Էդոյի, Հայկի, Գագոյի և այլ անձանց՝ Երևան քաղաքում իրականացվող «Տավուշը հանուն հայրենիքի» և «սրբազան շարժում» անվանումներով հայտնի հավաքներին մասնակցաթյունն ապահովելու նպատակով 2024 թվականի հունիսի 1-ին՝ ժամը 09:12-ին, Երևան քաղաքի Իսակովի 24 հասցեից իր 097-30-61-09 հեռախոսահամարով զանգահարել է նույն հավաքներին մասնակցող Գևորգ Թևոսյանի 097-10-12-35 հեռախոսահամարին և դժգոհելով այլ անձանց կողմից հավաքներին մասնակցելու համար նվազագույնը 20-30.000 ՀՀ դրամ ստանալու հանգամանքից, ինչպես նաև նախազգուշացնելով նշված չափով գումար չտրամադրելու դեպքում հետագայում իր և վերը թվարկված անձանց կողմից հավաքներին չմասնակցելու մասին՝ Գևորգ Թևոսյանին դրդել է դրդչության, մասնավորապես՝ իր և իր կողմից նշված անձանց շարունակաբար մասնակցությունը հավաքներին ապահովելու նպատակով հորդորել է Գևորգ Թևոսյանին խոսել եղբոր՝ Նարեկ Թևոսյանի հետ՝ նրա կողմից հավաքներին մասնակցելու համար իրենց նյութապես շահագրգռելու՝ յուրաքանչյուրին օրական 20-30.000 ՀՀ դրւսմ վճարելու վերաբերյալ, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով՝ իրավապահ մարմինների կողմից բացահայտվելու հետևանքով Գևորգ Թևոսյանը ձեռնամուխ չի եղել հանցանքի կատարմանը:
5. Պատճառաբանական մաս.
5.1. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության նախապատրաստություն է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելու համար գործիք կամ միջոց ձեռք բերելը, գործիքը կամ միջոցը հարմարեցնելը կամ դիտավորությամբ այլ պայման ստեղծելը, եթե անձն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողանում սկսել դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցանքի օբյեկտիվ կողմի կատարումը:
2. Եթե դիտավորությամբ հանցանք կատարելու համար գործիք կամ միջոց ձեռք բերելը, գործիքը կամ միջոցը հարմարեցնելը կամ դիտավորությամբ այլ պայման ստեղծելն այլ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ է պարունակում, ապա արարքը որակվում է հանցագործությունների համակցությամբ:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցակիցներ են համարվում կատարողը, դրդիչը, կազմակերպիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, որն անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանը մասնակցել է այլ անձի (համակատարողի) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այնպիսի անձի օգտագործելու միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության տվյալ հանցագործության համար որպես կատարող կամ հանցանքը կատարել է անզգուշությամբ:
3. Դրդիչ է համարվում այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` համոզելու, նյութապես շահագրգռելու, սպառնալիքի միջոցով կամ այլ եղանակով:
4. Դրդիչ է համարվում նաև այն անձը, որը մեկ ուրիշին դրդել է դրդչության կամ մեկ ուրիշին դրդել է հանցանք կատարելու` դրդելու համար օգտագործելով այնպիսի անձի, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
5. Կազմակերպիչ է համարվում այն անձը, որը կազմակերպել կամ ղեկավարել է հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը դրդել է մեկ ուրիշին կազմակերպելու կամ ղեկավարելու հանցանքի կատարումը: Կազմակերպիչ է համարվում նաև այն անձը, որը հանցանքը կազմակերպել կամ ղեկավարել է այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ:
6. Օժանդակող է համարվում այն անձը, որը հանցագործությանը նպաստել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկություններ կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, որը նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները:
7. Օժանդակող է համարվում նաև այն անձը, որը՝
1) մեկ ուրիշին դրդել է օժանդակության,
2) նախապես համաձայնություն է տվել մասնակցելու հանցագործությանը որպես համակատարող, սակայն մյուս համակատարողի կողմից հանցանքը կատարելու ընթացքում, անմիջականորեն չմասնակցելով հանցանքի կատարմանը, իր ներկայությամբ ամրապնդել է կատարողի` հանցանք կատարելու վճռականությունը,
3) օժանդակել է հանցագործությանն այնպիսի անձի միջոցով, որն օրենքի ուժով ենթակա չէ քրեական պատասխանատվության կամ գործել է անզգուշությամբ կամ
4) հատուկ սուբյեկտի դրդմամբ կատարել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմը, որի սուբյեկտ ինքը չի համարվում, կամ հատուկ սուբյեկտի հետ համատեղ մասնակցել է հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օբյեկտիվ կողմի կատարմանը, եթե բացակայել են սույն օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 4-րդ, 5-րդ կամ 6-րդ մասով նախատեսված պայմանները, որոնց ուժով անձը հատուկ սուբյեկտով հանցագործության օժանդակող չի համարվում:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«(...)
2. Օրինական կամ անօրինական հավաքին մասնակցելուն հարկադրելն անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ բռնություն գործադրելու, գույքը ոչնչացնելու, վնասելու կամ վերցնելու սպառնալիքով կամ շանտաժի միջոցով, ինչպես նաև հավաքին մասնակցելու կամ հավաքին մասնակցելուց հրաժարվելու նպատակով նյութապես շահագրգռելը`
պատժվում է տուգանքով` տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, կամ ազատության սահմանափակմամբ` մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
(…)»։
Դատարանը գտնում է նաև, որ մեղադրյալին մեղսագրված՝ սույն դատավճռի 2. կետով նկարագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին:
5.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
4.2. Չավարտված հանցագործություններով արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում սույն հոդվածի 4.1-ին մասով նախատեսված կանոնը կիրառվում է չավարտված հանցագործության համար սույն օրենսգրքի 73-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նշանակման կանոնները կիրառելուց հետո: Եթե հաշվարկի արդյունքով պատժաչափը պակաս է ստացվում չավարտված հանցագործության համար պատժի նշանակման կանոնների կիրառմամբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա նշանակվում է այն չափը կամ ժամկետը, որն ստացվել է հաշվարկի արդյունքով։
5. Սույն հոդվածով նախատեսված կանոններով պատժի նշանակման դեպքում սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածով սահմանված կանոնները կիրառելի չեն, բացառությամբ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժ նշանակելիս։
5.1. Սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված ռեցիդիվի պայմաններում արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում սույն հոդվածի 4.1-ին մասով նախատեսված կանոնները կիրառվում են սույն օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված պատժի նշանակման կանոնները կիրառելուց հետո:
6. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժ նշանակելիս սույն հոդվածով նախատեսված կանոնները կիրառելի են համակցության մեջ ընդգրկված յուրաքանչյուր հանցագործության կամ արագացված համար առանձին:
7. Համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ կիրառելն արգելք չէ լրացուցիչ պատիժ կամ անվտանգության միջոց նշանակելու համար:»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)
4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:
(…)
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…)
2. Պատվավոր կամ զինվորական կոչումից, կարգից, աստիճանից, որակավորման դասից կամ պետական պարգևից զրկելու, տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու, ինչպես նաև զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով պատիժները հանրային աշխատանքների, ազատության սահմանափակման, կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման հետ գումարելիս ի կատար են ածվում առանձին:»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ԵՇԴ/0143/01/13, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում անդրադառնալով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին, կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից: Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև և տեսակ, շարժառիթ, նպատակ, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակություն, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճան, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարք և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճան և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից: Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է նաև. «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 2-րդ մասը որպես պատիժ նախատեսում է տուգանքը` տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքները` հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով, կամ ազատության սահմանափակումը` մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկումը` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկումը` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
5.3. Վերոշարադրյալ իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների հիման վրա քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ՝ Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալ հանգամանքները․
-մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, այդ թվում՝ քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղադրյալի հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը և հանգամանքները,
-մեղադրյալի անձը բնութագրող հետևյալ հանգամանքները՝ ՀՀ զինված ուժերում ծառայելը, մշտական բնակության վայր ունենալը, դրական բնութագրվելը, բարձրագույն կրթություն ունենալը, դատվածություն չունենալը (տե՛ս զինվորական գրքույկի պատճենը, զորամասի հրամանատարի կողմից տրված բնութագիրը, դիպլոմի պատճենը, դատվածության վերաբերյալ տեղեկանքը),
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հետևյալ հանգամանքը՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը (վերջին հանգամանքը՝ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող գնահատելիս Դատարանը ղեկավարվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով),
-մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ հաշվի առնելով Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցանքը կատարելուց հետո նրա դրսևորած դրական վարքագիծը, մասնավորապես այն, որ զերծ է մնացել այլ հանցավոր արարքներ կատարելուց, լինելով ազատության մեջ` չի խուսափել քննությունից ու դատից, նրա արարքի սոցիալական հետևանքները, ինչպես նաև հանցանքի անմիջական օբյեկտի՝ սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների դեմ ուղղված ոտնձգության բնույթը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրանք համադրելով նրա անձը բնութագրող տվյալների հետ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով՝ տասնապատիկի՝ 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, ինչը համաչափ է կատարված արարքներին, ինչպես նաև անհրաժեշտ և բավարար է՝ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանին վերասոցիալականացնելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
Քննարկելով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվող տուգանքի ձևով պատիժը տարաժամկետելու հարցը՝ Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն`
«(...) Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»։
Հաշվի առնելով հնարավոր նշանակվելիք տուգանքի տարաժամկետման վերաբերյալ մեղադրյալի գրավոր միջնորդությունը և վերջինիս գույքային դրությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ հարկ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ նշանակված 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատժի վճարման ժամկետ սահմանել 10 (տասը) ամիսը՝ թույլատրելով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ նվազագույնը 75․000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
5.4. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, inter alia, պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ հարկ է Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասով, Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 464.4-րդ և 464.5-րդ հոդվածներով, Դատարանը`

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 46-43-236-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ տասնապատիկի՝ 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ՝ Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ նշանակված 750․000 (յոթ հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով տուգանք պատժի վճարման ժամկետ սահմանել 10 (տասը) ամիսը՝ թույլատրելով տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ նվազագույնը 75․000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Սերգեյ Ավետիկի Սևումյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ ՄԱՆՈՒԿՅԱՆ