Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/3187/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
12.1
Պատասխանող
Արմեն Մելքոնյան Աշոտի
Թևոս Կոստանյան Ալբերտի
Թևոս Կոստանյան
Արմեն Մելքոնյան
Թևոս Կոստանյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Վաչե Մարգարյան
Էդգար Մանասյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Մուշեղ Արամյան
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Վաչե Մարգարյան
Էդգար Մանասյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-07-25 | 14:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-05-20 | 13:30 | 9 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-05-06 | 15:00 | 9 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-28 | 17:00 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-04-25 | 16:30 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-18 | 09:30 | 9 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-03-04 | 16:30 | 9 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-02-12 | 12:00 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-30 | 13:40 | 9 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2025-01-21 | 15:00 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-25 | 12:00 | 9 | Նիստը չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-23 | 14:30 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-11-27 | 12:30 | 9 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-11-18 | 09:20 | 9 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/3187/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 մայիսի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Գ․Գուրգենյանի
մեղադրյալներ՝ Ա․Մելքոնյանի, Թ․Կոստանյանի
պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց դատաքննության հատուկ կարգով՝ արագացված վարույթի շրջանակներում քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի (ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, Գյումրի քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած է, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի 8-ամյա կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Գյումրի քաղաքի Նիզամի փողոցի 59-րդ տուն հասցեում) և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի (ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 07-ին, Երևան քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած չէ, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի միջնակարգ կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Սայաթ-Նովա թաղամասի 2-րդ շենքի 32-րդ բնակարան հասցեում, մինչդեռ փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 1-ին փողոցի 22-րդ տուն հասցեում)։
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08127824 քրեական վարույթը
2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելք:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ:
Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին:
2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու մասին և խափանման միջոց է կիրառել կալանք։
Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոտանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից մարված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծովածության ձևերով»:
Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը:
Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կար-ճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատ-վածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ /․․․/1) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/․․․/5) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/7) խուլիգանական դրդումներով պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով/.../:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝/…/ 16) հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց ածանցյալների կամ ուժեղ ներգործող դեղերի ազդեցությամբ կատարելը, եթե հանցավորն ինքն է իրեն դրել այդ վիճակի մեջ/…/:
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
-հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
-հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ /…/5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:»
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են
ա)օրինականությունը,
բ)արդարությունը,
գ)պատժի անհատականացումը,
դ)մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Վեր մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը:
Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք):
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 մայիսի 2025թ․ ք.Երևանում
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)
նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Գ․Գուրգենյանի
մեղադրյալներ՝ Ա․Մելքոնյանի, Թ․Կոստանյանի
պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի
դռնբաց դատական նիստում քննեց դատաքննության հատուկ կարգով՝ արագացված վարույթի շրջանակներում քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի (ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, Գյումրի քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած է, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի 8-ամյա կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Գյումրի քաղաքի Նիզամի փողոցի 59-րդ տուն հասցեում) և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի (ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 07-ին, Երևան քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած չէ, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի միջնակարգ կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Սայաթ-Նովա թաղամասի 2-րդ շենքի 32-րդ բնակարան հասցեում, մինչդեռ փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 1-ին փողոցի 22-րդ տուն հասցեում)։
Դատավճռի նկարագրական մաս.
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08127824 քրեական վարույթը
2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելք:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ:
Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին:
2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու մասին և խափանման միջոց է կիրառել կալանք։
Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոտանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից մարված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծովածության ձևերով»:
Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը:
Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կար-ճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատ-վածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ:
Դատավճռի պատճառաբանական մաս․
Դատարանի իրավական վերլուծությունը, հետևությունները և իրավական հիմնավորումները.
Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ /․․․/1) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:/.../:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/․․․/5) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/7) խուլիգանական դրդումներով պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով/.../:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…)
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝/…/ 16) հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց ածանցյալների կամ ուժեղ ներգործող դեղերի ազդեցությամբ կատարելը, եթե հանցավորն ինքն է իրեն դրել այդ վիճակի մեջ/…/:
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
-հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
-հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ /…/5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման/…/:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:»
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են
ա)օրինականությունը,
բ)արդարությունը,
գ)պատժի անհատականացումը,
դ)մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Վեր մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը:
Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք):
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ
ԵԴ1/3187/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան
դատավորեր՝ Վ.Մարգարյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ՝ Լ.Կարապետյանի
պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի
մեղադրյալներ՝ Թ.Կոստանյանի
Ա.Մելքոնյանի
տուժող՝ Պ․Քացախյանի
25.07.2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ա.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Քրեական օրենսգիրք) 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով 20.05.2025թ. դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Պետրոս Քացախյանը հաղորդում է տվել հանցագործության մասին և հայտնել, որ իրեն երկու անձ ծեծի են ենթարկել:
2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել են՝ խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի հատկապես կարևոր գործերով քննիչ Դ.Խաչատրյանի /այսուհետ նաև՝ Քննիչ/ կողմից կազմվել է արձանագրություն՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին ձերբակալելու մասին՝ հնարավոր փախուստը կանխելու նպատակով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Մ.Արամյանին:
Գործը դատավորին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին:
2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու և 3 ամիս ժամկետով խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է 2025թ. ապրիլի 9-ին:
2025 թվականի մայիսի 20-ին Դատարանի դատավճռով վճռվել է.
«Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:(…)»:
2025 թվականի հունիսի 18-ին Դատարանի վերոգրյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Մանուկյանից:
Թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 23.06.2025թ., իսկ նյութերը նախագահող դատավորի աշխատակազմին են փոխանցվել են 24.06.2025թ.:
Վերաքննիչ դատարանի 04.07.2025թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` դռնբաց դատական նիստում:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոստանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը:
Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ:»:
Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները.
«Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1)դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
(…մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը:
Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք):
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
(…)»:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով.
Բողոքաբերի՝ պաշտպան Ա.Մանուկյանի կարծիքով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ Դատարանը թույլ է տվել և դատավարական, և նյութական օրենքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Չնայած այն բանին, որ դատաքննության ժամանակ կիրառվել է հատուկ կարգ՝ արագացված դատաքննություն, սակայն դատարանում քննարկվել է նաև այն հանգամանքը, որ կատարված դեպքից հետո գործով տուժող Պետրոս Քացախյանի հետ տեղի է ունեցել հաշտություն, վերջինս ոչ մի բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել մեղադրյալների նկատմամբ, իսկ այս հանգամանքները Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս, որոնք էլ ազդել են դատական ակտի իրավաչափության վրա:
Մեղադրյալներին վերագրվել են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ, որոնցով մեղադրյալները հարթել են տուժողին պատճառված վնասը և տուժողը ոչ մի բողոք չի ներկայացրել, քանի որ դեպքից հետո հաշտվել է մեղադրյալների հետ։
Սույն գործով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքներին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին:
Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերը, մասնավորապես տուժողը և մեղադրյալները իրենց դրսևորել են որպես հաշտված անձինք, որոնց միջանձնային համերաշխ և ինքնուրույն շփումների ժամանակ ոչ ոք չէր միջամտում։ Նրանց հաշտ և համերաշխ հարաբերությունների հանգամանքը Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս։
Գտնում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, պետք է քրեական հետապնդումը դադարեցվեր և քրեական գործի վարույթը կարճվեր, ինչը չանելով, Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ:
Այնուհետ անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու կամ այն պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցին` պաշտպանը վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԱՔԴ/0091/01/14 և մի շարք այլ որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն գործով Դատարանը ոչ կիրառելի և ոչ թույլատրելի է համարել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը՝ թույլ տալով նյութական իրավունքի խախտում։
Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու։ Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները։ Անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև այն հանգամանքը, թե նշանակված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ մեղադրյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։
Վկայակոչած նախադեպային որոշումների լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով հաստատված հանգամանքները՝ պաշտպանական կողմն արձանագրում է, որ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը մեղադրվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանք կատարելու մեջ, նախկինում դատված չեն, քննության ընթացքում տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են գործով ապացույցների ձեռք բերմանը, հարթել են տուժողին պատճառված վնասը, ինչպես նաև հաշվի առնելով հանցավորների անձը բնութագրող հանգամանքները, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքի առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու և այդ կերպ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Մեղադրյալների հետհանցավոր վարքագիծը ապացուցում է, որ նրանք զղջում են կատարած արարքի համար, գիտակցել են կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալների կողմից նշանակված պատիժը ռեալ կրելը բացասական ազդեցություն կունենա նաև նրանց ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ Նման պայմաններում բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկելով հանցավորների անձը, տարիքը, գտնում է, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/3187/01/24 դատական ակտը և կարճել քրեական գործը՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով կամ թույլատրելի համարել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը:
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները․
Դատախազից ստացվել է գրություն, որով խնդրել է պաշտպանի բողոքը քննել իր բացակայությամբ և մերժել:
Տուժող Պ.Քացախյանը հայտնեց, որ առաջին ատյանի դատարանում գործի քննության ժամանակ հայտնել է, որ մեղադրյալներից բողոք-պահանջ չունի, սակայն նրանց հետ հաշտվելու մասին հայտարարություն չի արել:
Այժմ հայտնում է, որ նրանց հետ հաշտվել է, ներել է նրանց, չի առարկում, որ հաշտության հիմքով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Այս հայտարարությունը անում է իր կամքով, որևէ մեկը չի հարկադրել կամ հորդորել իրեն նման հայտարարությամբ հանդես գալու: Դա իր կամքի ազատ դրսևորումն է:
Նաև չի առարկում, որ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվի:
Պաշտպան Ա.Մանուկյանը պնդեց իր կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը։
Մեղադրյալներ Թ.Կոստանյանը և Ա.Մելքոնյանը միացան պաշտպանի բողոքին, միաժամանակ հայտնեցին, որ հաշտվել են տուժողի հետ: Չեն առարկում, որ իրենց նկատմամբ՝ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցվի:
5.Վերաքննիչ դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում:
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի 1-ին պահանջին՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով Դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի կայացված դատական ակտը բեկանելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝
1) առողջության կարճատև քայքայում կամ
2) ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ`
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ` կապված այդ անձի կողմից իր պետական, քաղաքական, ծառայողական, մասնագիտական կամ հասարակական գործունեության կամ պարտքի կատարման հետ,
2) հղի կնոջ նկատմամբ,
3) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ,
4) անչափահասի նկատմամբ,
5) մի խումբ անձանց կողմից,
6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կամ
7) խուլիգանական դրդումներով,
8) ռասայական, ազգային, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումով, կրոնով, քաղաքական կամ այլ հայացքներով կամ անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներով պայմանավորված ատելության, անհանդուրժողականության կամ թշնամանքի շարժառիթով՝
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
3. Հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, անհրաժեշտ պաշտպանության կամ հակաիրավական ոտնձգություն կատարած անձին բռնելու համար անհրաժեշտ միջոցների սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը հանցագործություն չի համարվում։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանքները դասակարգվում են չորս խմբի` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
2. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, որը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործությանը հանցակցություն է, ապա նա հաշտության հիմքով ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե առկա է հաշտության վերաբերյալ տուժողի և տվյալ հանցակցի՝ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը:
(...)
5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը սահմանում է՝
«2) առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
1) անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը.
2) առկա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք (բացառությամբ անմեղսունակության).
(...)»
Վերոգրյալ իրավանորմերի համադրված վերլուծությամբ անդրադառնալով տուժողի հետ հաշտության հիմքով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է.
Սույն գործով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով մեղսագրված արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է, մեղադրյալները՝ քրեական գործում առկա դատվածության և հետախուզման առկայության մասին ձև 8 և 9 տեղեկանքների համաձայն, հանդիսանում են առաջին անգամ հանցանք կատարած անձինք, տուժողի և մեղադրյալների միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, որի մասին հայտարարել են Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ընթացքում, նրանց կատարած արարքներում բացակայում են ընտանիքում բռնության հատկանիշները, մեղադրյալների նկատմամբ նախկինում՝ մինչև սույն գործով մեղսագրված արարքի կատարումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը չի կիրառվել, այսինքն տուժողի հետ հաշտության հիմքով նրանք քրեական պատասխանատվությունից չեն ազատվել:
Նման պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առկա են օրենքով նախատեսված բոլոր հիմքերը մեղադրյալներին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Անդրադառնալով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցին, պետք է արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից,
2) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ կամ
3) տեղեկատվական կամ հաղորդակցական տեխնոլոգիաներն օգտագործելով`
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ դրա գործադրման սպառնալիքով`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում խուլիգանության համար:
Խուլիգանության հիմնական՝ անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերը:
Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով:
Ըստ գործի նյութերի՝ տվյալ դեպքում մեղադրյալները կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, ոտնձգել են հասարակական կարգի դեմ, որի ընթացքում վնաս են պատճառել նաև տուժող Պ. Քացախյանի առողջությանը, այն է՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը՝ այդ ընթացքում Պետրոս Քացախյանի առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսինքն` տվյալ դեպքում տուժել է հասարակությունը, ինչպես նաև ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանը:
Պետք է փաստել, որ այն երկօբյեկտ հանցանքներով, որոնց կատարմամբ վնաս է պատճառվում ոչ միայն կոնկրետ անձանց, այլև հասարակությանը, բնակչությանը, պետությանը, համայնքին կամ այլ հարաբերություններին, կիրառման ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կարգավորումները:
Տվյալ դեպքում տուժողներից մեկի՝ ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանի՝ մեղադրյալների հետ հաշտվելու հանգամանքը բավարար չէ վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար:
Հետևաբար` պաշտպանական կողմի պահանջը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ևս՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, չի կարող բավարարվել:
Անդրադառնալով բողոքաբերի 2-րդ պահանջին՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3.Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
(…)»:
Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ նոր քրեական օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով կիրառելի է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները:
Մասնավորապես Սուսաննա Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ այն մասին, որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում։ Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
Թամարա Տեր-Գրիգորյանի գործով 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«[Հ]անցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը»։
Կարեն Հարությունյանի գործով 2007թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«[Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
(…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը»։
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու անհրաժեշտությանը (պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը)` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորությունը, վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը (հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը), գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն գալու այն եզրահանգման, որ մեղադրյալների վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու: Այլ կերպ ասած` առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք Դատարանի մոտ նման համոզմունք կառաջացնեին:
Պաշտպանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Դատարանը համակողմանի վերլուծության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանք համակցության մեջ գնահատելով՝ համար մեղադրյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և իրավացիորեն արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն նշանակված պատիժը ռեալ կրելու դեպքում: Դատարանի նման եզրահանգումն ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի համար, այն բխում է գործի օբյեկտիվ տվյալներից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով ` Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով դատավճիռը մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել:
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը /2024թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024թ. հոկտեմբերի 2-ը/, թողնել կրելու պատիժ ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2025թ. ապրիլի 09-ից:
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը, թողնել կրելու վերջնական պատիժ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
/այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան
դատավորեր՝ Վ.Մարգարյան
Է.Մանասյան
քարտուղարությամբ՝ Լ.Կարապետյանի
պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի
մեղադրյալներ՝ Թ.Կոստանյանի
Ա.Մելքոնյանի
տուժող՝ Պ․Քացախյանի
25.07.2025թ. ք.Երևան
դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ա.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Քրեական օրենսգիրք) 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով 20.05.2025թ. դատավճիռը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Պետրոս Քացախյանը հաղորդում է տվել հանցագործության մասին և հայտնել, որ իրեն երկու անձ ծեծի են ենթարկել:
2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել են՝ խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի հատկապես կարևոր գործերով քննիչ Դ.Խաչատրյանի /այսուհետ նաև՝ Քննիչ/ կողմից կազմվել է արձանագրություն՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին ձերբակալելու մասին՝ հնարավոր փախուստը կանխելու նպատակով:
2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Մ.Արամյանին:
Գործը դատավորին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին:
2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու և 3 ամիս ժամկետով խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է 2025թ. ապրիլի 9-ին:
2025 թվականի մայիսի 20-ին Դատարանի դատավճռով վճռվել է.
«Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը:
Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:(…)»:
2025 թվականի հունիսի 18-ին Դատարանի վերոգրյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Մանուկյանից:
Թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 23.06.2025թ., իսկ նյութերը նախագահող դատավորի աշխատակազմին են փոխանցվել են 24.06.2025թ.:
Վերաքննիչ դատարանի 04.07.2025թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` դռնբաց դատական նիստում:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել:
2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը.
Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոստանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսպես.
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը:
Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»:
Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը.
Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։
Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ:
Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ:»:
Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները.
«Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին:
Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1)դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը:
Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝
հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։
Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։
(…մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը:
Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք):
Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։
Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
(…)»:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով.
Բողոքաբերի՝ պաշտպան Ա.Մանուկյանի կարծիքով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ Դատարանը թույլ է տվել և դատավարական, և նյութական օրենքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Չնայած այն բանին, որ դատաքննության ժամանակ կիրառվել է հատուկ կարգ՝ արագացված դատաքննություն, սակայն դատարանում քննարկվել է նաև այն հանգամանքը, որ կատարված դեպքից հետո գործով տուժող Պետրոս Քացախյանի հետ տեղի է ունեցել հաշտություն, վերջինս ոչ մի բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել մեղադրյալների նկատմամբ, իսկ այս հանգամանքները Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս, որոնք էլ ազդել են դատական ակտի իրավաչափության վրա:
Մեղադրյալներին վերագրվել են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ, որոնցով մեղադրյալները հարթել են տուժողին պատճառված վնասը և տուժողը ոչ մի բողոք չի ներկայացրել, քանի որ դեպքից հետո հաշտվել է մեղադրյալների հետ։
Սույն գործով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքներին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին:
Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերը, մասնավորապես տուժողը և մեղադրյալները իրենց դրսևորել են որպես հաշտված անձինք, որոնց միջանձնային համերաշխ և ինքնուրույն շփումների ժամանակ ոչ ոք չէր միջամտում։ Նրանց հաշտ և համերաշխ հարաբերությունների հանգամանքը Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս։
Գտնում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, պետք է քրեական հետապնդումը դադարեցվեր և քրեական գործի վարույթը կարճվեր, ինչը չանելով, Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ:
Այնուհետ անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու կամ այն պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցին` պաշտպանը վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԱՔԴ/0091/01/14 և մի շարք այլ որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն գործով Դատարանը ոչ կիրառելի և ոչ թույլատրելի է համարել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը՝ թույլ տալով նյութական իրավունքի խախտում։
Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու։ Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները։ Անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև այն հանգամանքը, թե նշանակված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ մեղադրյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։
Վկայակոչած նախադեպային որոշումների լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով հաստատված հանգամանքները՝ պաշտպանական կողմն արձանագրում է, որ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը մեղադրվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանք կատարելու մեջ, նախկինում դատված չեն, քննության ընթացքում տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են գործով ապացույցների ձեռք բերմանը, հարթել են տուժողին պատճառված վնասը, ինչպես նաև հաշվի առնելով հանցավորների անձը բնութագրող հանգամանքները, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքի առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու և այդ կերպ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Մեղադրյալների հետհանցավոր վարքագիծը ապացուցում է, որ նրանք զղջում են կատարած արարքի համար, գիտակցել են կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալների կողմից նշանակված պատիժը ռեալ կրելը բացասական ազդեցություն կունենա նաև նրանց ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ Նման պայմաններում բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկելով հանցավորների անձը, տարիքը, գտնում է, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/3187/01/24 դատական ակտը և կարճել քրեական գործը՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով կամ թույլատրելի համարել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը:
4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները․
Դատախազից ստացվել է գրություն, որով խնդրել է պաշտպանի բողոքը քննել իր բացակայությամբ և մերժել:
Տուժող Պ.Քացախյանը հայտնեց, որ առաջին ատյանի դատարանում գործի քննության ժամանակ հայտնել է, որ մեղադրյալներից բողոք-պահանջ չունի, սակայն նրանց հետ հաշտվելու մասին հայտարարություն չի արել:
Այժմ հայտնում է, որ նրանց հետ հաշտվել է, ներել է նրանց, չի առարկում, որ հաշտության հիմքով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Այս հայտարարությունը անում է իր կամքով, որևէ մեկը չի հարկադրել կամ հորդորել իրեն նման հայտարարությամբ հանդես գալու: Դա իր կամքի ազատ դրսևորումն է:
Նաև չի առարկում, որ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվի:
Պաշտպան Ա.Մանուկյանը պնդեց իր կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը։
Մեղադրյալներ Թ.Կոստանյանը և Ա.Մելքոնյանը միացան պաշտպանի բողոքին, միաժամանակ հայտնեցին, որ հաշտվել են տուժողի հետ: Չեն առարկում, որ իրենց նկատմամբ՝ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցվի:
5.Վերաքննիչ դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում:
2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած`
1) դատավճիռը.
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»:
Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի 1-ին պահանջին՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով Դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի կայացված դատական ակտը բեկանելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝
1) առողջության կարճատև քայքայում կամ
2) ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ`
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ` կապված այդ անձի կողմից իր պետական, քաղաքական, ծառայողական, մասնագիտական կամ հասարակական գործունեության կամ պարտքի կատարման հետ,
2) հղի կնոջ նկատմամբ,
3) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ,
4) անչափահասի նկատմամբ,
5) մի խումբ անձանց կողմից,
6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կամ
7) խուլիգանական դրդումներով,
8) ռասայական, ազգային, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումով, կրոնով, քաղաքական կամ այլ հայացքներով կամ անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներով պայմանավորված ատելության, անհանդուրժողականության կամ թշնամանքի շարժառիթով՝
պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
3. Հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, անհրաժեշտ պաշտպանության կամ հակաիրավական ոտնձգություն կատարած անձին բռնելու համար անհրաժեշտ միջոցների սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը հանցագործություն չի համարվում։»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանքները դասակարգվում են չորս խմբի` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ:
(…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
2. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, որը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործությանը հանցակցություն է, ապա նա հաշտության հիմքով ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե առկա է հաշտության վերաբերյալ տուժողի և տվյալ հանցակցի՝ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը:
(...)
5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը սահմանում է՝
«2) առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
1) անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը.
2) առկա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք (բացառությամբ անմեղսունակության).
(...)»
Վերոգրյալ իրավանորմերի համադրված վերլուծությամբ անդրադառնալով տուժողի հետ հաշտության հիմքով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է.
Սույն գործով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով մեղսագրված արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է, մեղադրյալները՝ քրեական գործում առկա դատվածության և հետախուզման առկայության մասին ձև 8 և 9 տեղեկանքների համաձայն, հանդիսանում են առաջին անգամ հանցանք կատարած անձինք, տուժողի և մեղադրյալների միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, որի մասին հայտարարել են Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ընթացքում, նրանց կատարած արարքներում բացակայում են ընտանիքում բռնության հատկանիշները, մեղադրյալների նկատմամբ նախկինում՝ մինչև սույն գործով մեղսագրված արարքի կատարումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը չի կիրառվել, այսինքն տուժողի հետ հաշտության հիմքով նրանք քրեական պատասխանատվությունից չեն ազատվել:
Նման պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առկա են օրենքով նախատեսված բոլոր հիմքերը մեղադրյալներին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Անդրադառնալով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցին, պետք է արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից,
2) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ կամ
3) տեղեկատվական կամ հաղորդակցական տեխնոլոգիաներն օգտագործելով`
պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ դրա գործադրման սպառնալիքով`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:
Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում խուլիգանության համար:
Խուլիգանության հիմնական՝ անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերը:
Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով:
Ըստ գործի նյութերի՝ տվյալ դեպքում մեղադրյալները կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, ոտնձգել են հասարակական կարգի դեմ, որի ընթացքում վնաս են պատճառել նաև տուժող Պ. Քացախյանի առողջությանը, այն է՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը՝ այդ ընթացքում Պետրոս Քացախյանի առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս:
Այսինքն` տվյալ դեպքում տուժել է հասարակությունը, ինչպես նաև ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանը:
Պետք է փաստել, որ այն երկօբյեկտ հանցանքներով, որոնց կատարմամբ վնաս է պատճառվում ոչ միայն կոնկրետ անձանց, այլև հասարակությանը, բնակչությանը, պետությանը, համայնքին կամ այլ հարաբերություններին, կիրառման ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կարգավորումները:
Տվյալ դեպքում տուժողներից մեկի՝ ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանի՝ մեղադրյալների հետ հաշտվելու հանգամանքը բավարար չէ վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար:
Հետևաբար` պաշտպանական կողմի պահանջը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ևս՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, չի կարող բավարարվել:
Անդրադառնալով բողոքաբերի 2-րդ պահանջին՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3.Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
(…)»:
Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ նոր քրեական օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով կիրառելի է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները:
Մասնավորապես Սուսաննա Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ այն մասին, որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում։ Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
Թամարա Տեր-Գրիգորյանի գործով 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«[Հ]անցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը»։
Կարեն Հարությունյանի գործով 2007թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«[Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
(…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը»։
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու անհրաժեշտությանը (պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը)` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորությունը, վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը (հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը), գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն գալու այն եզրահանգման, որ մեղադրյալների վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու: Այլ կերպ ասած` առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք Դատարանի մոտ նման համոզմունք կառաջացնեին:
Պաշտպանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Դատարանը համակողմանի վերլուծության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանք համակցության մեջ գնահատելով՝ համար մեղադրյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և իրավացիորեն արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն նշանակված պատիժը ռեալ կրելու դեպքում: Դատարանի նման եզրահանգումն ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի համար, այն բխում է գործի օբյեկտիվ տվյալներից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով ` Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով դատավճիռը մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել:
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը /2024թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024թ. հոկտեմբերի 2-ը/, թողնել կրելու պատիժ ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2025թ. ապրիլի 09-ից:
Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը, թողնել կրելու վերջնական պատիժ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/3187/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 08-11-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 08127824 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արմեն Աշոտի Մելքոնյնին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ընկերոջ ՝Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ժամը 22:25-ի սահմաններում , Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն , որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով , Թևոս Կոստանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետորս Միքայելի Քացախյանին՝վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին ժամը 22:25-ի սահմաններում , Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն , որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, հարվածներ է հասցրել Պետորս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 297 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Թևոս |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 297 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-11-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Արամյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 12-11-2024 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 12-11-2024 |
|---|---|
| Որոշում | ԵԴ1/3187/01/24 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 12 նոյեմբերի 2024 թվական ք. Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան (այսուհետ՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մ.Արամյանի, ստանալով քրեական գործն՝ ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով։ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի՝ 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 34-րդ և 310-րդ հոդվածներով, Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Քրեական գործը վարույթ ստանձնել և 2024 թվականի նոյեմբերի 18-ին՝ ժամը 09։20-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ-1 նստավայրում (ք. Երևան, Նազարբեկյան թաղամաս 40, թիվ 9 դահլիճ) նշանակել նախնական դատալսումներ՝ դատավոր Մ․ Արամյանի նախագահությամբ։ Երկօրյա ժամկետում որոշման պատճենն ուղարկել հանրային մեղադրողին, մեղադրյալին, ինչպես նաև վկային` դրան կցելով մեղադրյալի իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ սահմանված ձևի հուշաթերթ, ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը և դրանց կապակցությամբ միջնորդություններ ներկայացնելու իրավունքի մասին պարզաբանում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ․ ԱՐԱՄՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ |
| Ազգանուն | Գուրգենյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հայրանուն | Աշոտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թևոս |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-11-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 09:20 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 18-11-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Սակայն դատական նիստը հետաձգվել է կողմերի չներկայանալու հիմքով նաև առկա չեն ուղարկված ծանուցագրերի վերաբերյալ հետ հավաստումներ։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 27-11-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 27-11-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Դատարանը մեղադրյալնեի վերաբերյալ կայացրեց հարկադրաբար ներկայացնելու որոշում։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 25-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել կողմերի պատշաճ ծանուցված չլինելու հանգամանքով պայմանավորված։ |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 21-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 21-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 21-01-2025 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի փոխելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/3187/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՓՈԽԵԼՈՒ ԿԱՄ ՎԵՐԱՑՆԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 հունվարի 2025թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը՝ նախագահությամբ դատավոր Մուշեղ Արամյանի, քարտուղարությամբ Անի Համբարձումյանի, մասնակցությամբ հանրային մեղադրող՝ Գ․Գուրգենյանի մեղադրյալ՝ Թ․Կոստանյանի, պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով Արմեն Աշոտի Մելքանյանի (ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, Գյումրի քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած է, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի 8-ամյա կրթություն, չի աշխատում, նախկինում դատված, սակայն դատվածությունը մարված, հաշվառված և բնակվում է Գյումրի քաղաքի Նիզամի փողոցի 59-րդ տուն հասցեում) նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08127824 քրեական վարույթը 2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին հսկող դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հտապնդում հարուցելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին: Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոտանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսպես. Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցու¬ցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարա-կության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացա-հայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծան-րության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատա-քուն¬քային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղում-ների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծովածության ձևերով»: Նախնական դատալսումներին ներկայացել է հանրային մեղադրող՝ Գ․Գուրգենյանը մեղադրյալ՝ Թ․Կոստանյանը, պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանը: Դատարանի կողմից նշանակվել են բազմաթիվ դատական նիստեր, սակայն մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքանյանin ուղարկված ծանուցագրերը վերադարձել են անհայտ նշումով և մեղադրյալը չի ներկայացել դատական նիստերին, 07․01․2025 թվականին դատական նիստի ժամանակ որոշում է կայացվել մեղադրյալին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու վերաբերյալ, որը հանձնարարվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ Շիրակի մարզային վարչությանը։ 21․01․2025 թվականին ստացված պատասխանի համաձայն որոշումը հնարավոր չի եղել ի կատար ածել, քանի որ մեղադրյալը փոխել է բնակության հասցեն, մասնավորապես վարույթն իրականացնող մարմնին տրամադրած հասցեում նման անուն ազգանունով անձ չի բնակում և առհասարակ հաշվառված չէ: Նման պարագայում Դատարանը քննարկման առարկա է դարձրել մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխելու վերաբերյալ հարցը: Մեղադրյալի խափանման միջոցի վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելով՝ հանրային մեղադրողը նշել է, որ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, այլևս ի զորու չէ ապահովել իր նպատակների իրականացումը, մեղադրյալը չի կատարում իր պարտականությունները, թաքնվում է վարույթն իրականացնող մարմնից, ուստի նրա նկատմամբ պետք է կիրառել գործուն խափանման միջոց, այն է` կալանք: Այսպիսով՝ Դատարանը, գնահատելով արձանագրված իրավիճակը, լսելով վարույթի մասնակիցների կարծիքները, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը պետք է փոխվի ավելի խիստ խափանման միջոցով՝ կալանքով, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Համաձայն ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք։ Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: Համաձայն «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի. «1. Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով(...) գ. անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը՝ իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։ 2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են` 1) տնային կալանքը. 2) վարչական հսկողությունը. 3) գրավը. 4) պաշտոնավարման կասեցումը. 5) բացակայելու արգելքը. 6) երաշխավորությունը. 7) դաստիարակչական հսկողությունը. 8) զինվորական հսկողությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն. 1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: 2. Մինչդատական վարույթում դատարանի կիրառած խափանման միջոցը կարող է փոխել կամ վերացնել հսկող դատախազը, իսկ հսկող դատախազի համաձայնությամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ քննիչը՝ հսկող դատախազի համաձայնությամբ: 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: 4. Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին որոշումն անհապաղ հանձնվում է խափանման միջոցի կիրառումն ապահովող մարմնին կամ պաշտոնատար անձին, իսկ դրա պատճենը` այն անձին, որի նկատմամբ կիրառվում է խափանման միջոցը: Խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին քննիչի որոշման պատճենը հանձնվում է նաև հսկող դատախազին: 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում: (...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար(...): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 43-րդ հոդվածի համաձայն՝ (...)2. Մեղադրյալը պարտավոր է՝ 1) ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնի հրավերով. 2) վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով ենթարկվել բժշկական զննման, մատնադրոշմման, անձնական խուզարկության, քննման և փորձաքննության, լուսանկարվել կամ փորձաքննության համար հանձնել սույն օրենսգրքով նախատեսված նմուշներ. 3) չխոչընդոտել քրեական վարույթին, այդ թվում` ապօրինի չմիջամտել ապացուցման գործընթացին. 4) այլ վայր մեկնելիս վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես տեղեկացնել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին. 5) ենթարկվել վարույթն իրականացնող մարմնի կարգադրություններին և դատական նիստի կարգին(...): Մեջբերված նորմերի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ մարդու ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունքը նրա՝ Կոնվենցիայով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված հիմնական և անքակտելի իրավունքներից է, ինչը սահմանափակելիս անհրաժեշտ է ելնել բացառապես նրա իրավունքները հարգելու, նրա հիմնական իրավունքը բովանդակազրկելու անթույլատրելիության սկզբունքներից: Մարդու ֆիզիկական ազատությունը կարելի է սահմանափակել ոչ այլ կերպ, քան օրենքով սահմանված դեպքերում և կարգով։ Կալանքը քրեական գործի քննության ընթացքում կիրառվող խափանման միջոցներից ամենախիստն է: Այն պետք է ընտրվի միայն այն ժամանակ, երբ խափանման մյուս միջոցները քրեական գործի վարույթի ընթացքում չեն կարող ապահովել անձի պատշաճ վարքագիծը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությունը սահմանել է կալանավորման կիրառման օրինականությունն ու հիմնավորվածությունն ապահովող մի շարք երաշխիքներ, որոնց մեջ առաջին հերթին կարևորվում ու առանձնանում են կալանավորման հիմքերը: Դրանք օրենքով նախատեսված այն հանգամանքներն են, որոնք հաստատվում են ապացույցների որոշակի ամբողջությամբ և հնարավորություն են տալիս հիմնավորված ենթադրություններ անել այն մասին, որ անձը, կալանքի տակ չգտնվելով, կարող է դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և խոչընդոտել քրեական դատավարության խնդիրների իրականացմանը: Դատարանը արձանագրում է, որ առկա է մեղադրյալի կողմից իր պարտականությունները խախտելու հստակ դեպքեր, մասնավորապես մեղադրյալը վարույթն իրականացնող մարմնին չի հայտնել իր ներկայիս բնակության հասցեն ինչի պարագայում նրան հայտնաբերելու գործողությունները անարդյունք են: Նշված պարագայում արձանագրվումն է, որ մեղադրյալը փոխելով իր մշտական բնակության վայրը չի կատարել իր պարտականությունը, մասնավորապես վարույթն իրականացնող մարմնին նախապես չի տեղեկացրել իր գտնվելու նոր վայրի և իր հետ հաղորդակցվելու միջոցների մասին, ինչով էլ փաստացի արձանագրվում է, որ մեղադրյալը խախտել է իր վրա դրված պարտականությունը և թաքնվելով քննությունից՝ փախուստի է դիմել վարույթն իրականացնող մարմնից: Նման պարագայում Դատարանի գնահատմամբ խափանման միջոցներից միայն ամենախիստն է կարող ապահովել մեղադրյալի պարտականությունների կատարումը և այլ խափանման միջոցի կիրառմամբ հնարավոր չէ հասնել խափանման միջոց կիրառելու նպատակների իրագործմանը: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մաuին» Եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 3-րդ մաuով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 116-րդ, 117-րդ, 122-125, 270-րդ, 316-րդ և 389-390-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1․ Թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, փոփոխել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանք երեք (3) ամիս ժամկետով՝ կալանքի սկիզբ հաշվել մեղադրյալին հայտնաբերելու և արգելանքի վերցնելու պահից: 2. Որոշման կատարումը հանձնարարել մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի բնակության վայրի ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ Շիրակի մարզային վարչությանը և համապատասխան ՀՀ ԱՆ ՔԿ հիմնարկին: 3. Որոշում կարող է հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն ստանալուց հետո տաս օրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:40 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 30-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել մեղադրյալ՝ Արմեն Մելքոնյանի չներկայանալու հիմքով։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 12-02-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 12-02-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Որոշում | Դատականը մեղադրյալներին վերաբերյալ կայացրել էր հարկադրաբար ներկայացնելու որոշում, սակայն մինչ այս պահը չի ստացվել որոշման պատասխանը։ Մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանը վերաբերյալ կատարել ՍԷԿՏ հարցում։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 04-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 04-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել՝ ուղեկցող գումարտակի կողմից մեղադրյալին չներկայացնելու հանգամանքով պայմանավորված։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 18-03-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 18-03-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել, քանի որ նախագահող դատավոր՝ Մ․Արամյանը գտնվում է ամենամյա հերթական արձակուրդում։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 25-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 25-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 28-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 28-04-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 06-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 06-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Նշանակված դատական նիստը չի կայացել նախագահող դատավորի ինքնազգացողության վատացման պատճառով։ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 9 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատիժ նշանակելը հանցագործությունների համակցության դեպքում (ՀՀ քր. օր. 74 հոդված) |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Թևոս |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-05-2025 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Կարճաժամկետ ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Պատիժ նշանակելը հանցագործությունների համակցության դեպքում (ՀՀ քր. օր. 74 հոդված) |
| Այլ պատժաչափեր | Պատժի ժամկետները հաշվարկելը և պատիժը հաշվակցելը (ՀՀ քր. օր. 79 հոդված) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/3187/01/24 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 20 մայիսի 2025թ․ ք.Երևանում Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր՝ Մ․Արամյանի քարտուղարությամբ՝ Մ.Գևորգյանի մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող՝ Գ․Գուրգենյանի մեղադրյալներ՝ Ա․Մելքոնյանի, Թ․Կոստանյանի պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի դռնբաց դատական նիստում քննեց դատաքննության հատուկ կարգով՝ արագացված վարույթի շրջանակներում քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի (ծնվել է 1978 թվականի սեպտեմբերի 26-ին, Գյումրի քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած է, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի 8-ամյա կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Գյումրի քաղաքի Նիզամի փողոցի 59-րդ տուն հասցեում) և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի (ծնվել է 1976 թվականի սեպտեմբերի 07-ին, Երևան քաղաքում, հայ է, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած չէ, խնամքին ոչ ոք չունի, ունի միջնակարգ կրթություն, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` Երևան քաղաքի Ավան թաղամասի Սայաթ-Նովա թաղամասի 2-րդ շենքի 32-րդ բնակարան հասցեում, մինչդեռ փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի 1-ին փողոցի 22-րդ տուն հասցեում)։ Դատավճռի նկարագրական մաս. 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 08127824 քրեական վարույթը 2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելք: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է ինձ: Գործը ինձ է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին: 2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու մասին և խափանման միջոց է կիրառել կալանք։ Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոտանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսպես. Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից մարված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծովածության ձևերով»: Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսպես. Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթիհայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կար-ճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատ-վածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»: Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը. Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։ Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը: Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։ Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ: Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․ Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ: Դատավճռի պատճառաբանական մաս․ Դատարանի իրավական վերլուծությունը, հետևությունները և իրավական հիմնավորումները. Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ /․․․/1) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:/.../: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետը սահմանում է՝ /.../ 1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝/․․․/2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝/․․․/5) մի խումբ անձանց կողմից, /․․․/7) խուլիգանական դրդումներով պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով/.../: Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին. 1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին 2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝(…) 2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝/…/ 16) հանցանքն ալկոհոլի, թմրամիջոցների, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի, դրանց ածանցյալների կամ ուժեղ ներգործող դեղերի ազդեցությամբ կատարելը, եթե հանցավորն ինքն է իրեն դրել այդ վիճակի մեջ/…/: Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը: Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝ -հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։ Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը: Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝ -հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։ Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ /…/5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման/…/: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ։»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․)4.1. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:» Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են ա)օրինականությունը, բ)արդարությունը, գ)պատժի անհատականացումը, դ)մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) Պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…): Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»: Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…)Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»: Վեր մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը: Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք): Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։ Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 346-350-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը՝ Վ Ճ Ռ Ե Ց Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը: Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը: Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով): ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-05-2025 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | բաղկացած է 3 հատորից՝ 1-ին հատորը «198» թերթից, 2-րդ հատորը «127» թերթից, 3-րդ հատորը «109» թերթից։ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-06-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-06-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը «198» թերթից, 2-րդ հատորը «127» թերթից, 3-րդ հատորը «109» թերթից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-71338/25 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 07-11-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 17-10-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | Բաղկացած է4 հատորից՝ 1-ին հատորը «198» թերթ, 2-րդ հատորը «127» թերթ, 3-րդ հատորը «109» թերթ, 4-րդ հատորը «145» թերթ, |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 12-03-2026 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը «198» թերթ, 2-րդ հատորը «127» թերթ, 3-րդ հատորը «109» թերթ, 4-րդ հատորը «145» թերթ |
Դատական գործ N: ԵԴ1/3187/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 18-06-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-06-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Մելքոնյան, Թևոս Կոստանյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ 20.05.2025թ. կայացված դատավճիռը և կարճել քրեական գործը , կամ թույլատրելի համարել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 12.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 23-06-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Վաչե |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մանասյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 04-07-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Չի կայացվել դատարանի կազմը համալրված չլինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-07-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 25-07-2025 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Թևոս |
| Ազգանուն | Կոստանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/3187/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան դատավորեր՝ Վ.Մարգարյան Է.Մանասյան քարտուղարությամբ՝ Լ.Կարապետյանի պաշտպան՝ Ա․Մանուկյանի մեղադրյալներ՝ Թ.Կոստանյանի Ա.Մելքոնյանի տուժող՝ Պ․Քացախյանի 25.07.2025թ. ք.Երևան դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ա.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Քրեական օրենսգիրք) 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով 20.05.2025թ. դատավճիռը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Պետրոս Քացախյանը հաղորդում է տվել հանցագործության մասին և հայտնել, որ իրեն երկու անձ ծեծի են ենթարկել: 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ձերբակալվել են՝ խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով: 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի հատկապես կարևոր գործերով քննիչ Դ.Խաչատրյանի /այսուհետ նաև՝ Քննիչ/ կողմից կազմվել է արձանագրություն՝ քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին: 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին ձերբակալելու մասին՝ հնարավոր փախուստը կանխելու նպատակով: 2024 թվականի հոկտեմբերի 01-ին դատախազի կողմից որոշումներ են կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ին Քննիչի կողմից որոշումներ են կայացվել Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ ու 9-րդ կետերով Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին ՀՀ դատախազության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08127824 նախաքննական համարով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3187/01/24 համարը: 2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին դատավորների միջև գործերի բաշխման էլեկտրոնային մակագրության համակարգի միջոցով թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը մակագրվել է դատավոր Մ.Արամյանին: Գործը դատավորին է հանձնվել 2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին: 2025 թվականի հունվարի 21-ին Դատարանը որոշում է կայացրել Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը փոխելու և 3 ամիս ժամկետով խափանման միջոց կալանք կիրառելու մասին։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը հայտնաբերվել և կալանավորվել է 2025թ. ապրիլի 9-ին: 2025 թվականի մայիսի 20-ին Դատարանի դատավճռով վճռվել է. «Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը: Պատժի սկիզբը հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի 15 (տասնհինգ) օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 4 (չորս) օրը: Պատժի սկիզբ հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: Իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցը համարել լուծված: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:(…)»: 2025 թվականի հունիսի 18-ին Դատարանի վերոգրյալ դատավճռի դեմ Վերաքննիչ դատարան բողոք է ստացվել պաշտպան Ա.Մանուկյանից: Թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 23.06.2025թ., իսկ նյութերը նախագահող դատավորի աշխատակազմին են փոխանցվել են 24.06.2025թ.: Վերաքննիչ դատարանի 04.07.2025թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` դռնբաց դատական նիստում: Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ներկայացվել: 2.Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը. Արմեն Մելքոնյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա «ընկերոջ՝ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Թևոս Կոստանյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսպես. Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քազախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մասերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ՝ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»: Թևոս Կոստանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով այն բանի համար, որ. նա ընկերոջ՝ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում խուլիգանական դրդումներով, Արմեն Մելքոնյանի հետ խմբի կազմում հարվածներ է հասցրել Պետրոս Միքայելի Քացախյանին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսպես. Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահմաններում, իր ընկեր Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տարածքում, և այդ ժամանակ հեռախոսով խոսելիս բարձրաձայն հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Տարածքում զբոսնող քաղաքացիներից Պետրոս Քացախյանը մոտեցել է Արմեն Մելքոնյանին և հորդորել դադարեցնել հանրային վայրում հայհոյանքներ հնչեցնելը: Պետրոս Քացախյանի կողմից արված դիտողությունը և նրա կողմից՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին չճանաչելու հանգամանքը որպես չնչին առիթ օգտագործելով՝ վերջիններս վիճաբանել են Պետրոս Քացախյանի հետ: Այնուհետև, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը: Բացի այդ, իրենց խուլիգանական գործողությունների ընթացքում, Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը, ոչ սթափ վիճակում, խմբի կազմում, խուլիգանական դրդումներով, այն է՝ Պետրոս Քացախյանի հետ չունենալով անձնական փոխհարաբերություններից բխող հարաբերություններ, այլ ելնելով հանրորեն ընդունված նորմերին հակադրվելու ներքին զգացումից՝ գիտակցելով մեկը մյուսի գործողությունները և մեկը մյուսի գործողությունները համաձայնեցված լրացնելով, 2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ին՝ ժամը 22:25-ի սահման-ներում, Երևան քաղաքի Բյուզանդի 1/3 հասցեում գտնվող «Վերնիսաժ» տոնավաճառի տաղավարների մոտ, հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանի մարմնի տարբեր մա-սերին՝ վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով՝ արտահայտված քթի մեջքի շրջանի, գլխի աջ հետին ծոծրակային հատվածի քերծվածքների, քթի մեջքի շրջանի, ձախ ճակատաքունքային հատվածի, աջ ազդրի վերին երրորդականի դրսային մակերեսի արյունազեղումների, քթի ոսկրերի կոտրվածքի, քթի միջնապատի ծռվածության ձևերով»: Արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը և դրա քննարկումը. Նախնական դատալսումների ընթացքում արագացված վարույթով դատաքննության հատուկ կարգ կիրառելու հարցի քննարկման ժամանակ մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը և վերջիններիս պաշտպան Ակսել Մանուկյանը ներկայացրեցին արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդություն։ Հանրային մեղադրողի կողմից ներկայացվեց մեղադրանքի փաստական հիմքը և մեղադրյալներին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը, որից հետո մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը հայտնեցին, որ իրենց պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել են իրենց պաշտպանի հետ, գիտակցում են արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում են ներկայացված միջնորդությունը: Հանրային մեղադրող Գ․Գուրգենյանն և տուժող Պետրոս Քացախյանը չառարկեցին դատաքննությունը հատուկ կարգով անցկացնելու՝ այն է արագացված վարույթ կիրառելու դեմ։ Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, արձանագրային որոշմամբ բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու մասին մեղադրյալի միջնորդությունը և նշանակել լրացուցիչ դատալսումներ: Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումները․ Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ փաստաթղթերը․ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև 8 տեղեկանքները, համաձայն որոնց մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանն և Թևոս Կոստանյանը հանցանք կատարելու ժամանակ հանդիսանում են դատվածություն չունեցող անձիք, սթափության վիճակը որոշող սարքի անդորագրերը /հիմք՝ թիվ 02740 և թիվ 02739/, որոնցով պարզվել է, որ մեղադրյալները հանցանք կատարելու ժամանակ եղել են ոչ սթափ վիճակում, ինչպես նաև անձը բնութագրող այլ տեղեկություններ:»: Դատարանը կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները. «Առաջադրված մեղադրանքները մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Արմեն Մելքոնյանը և Թևոս Կոստանյանը համապատասխանաբար կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները, վերջինս ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետին: Հաստատված համարելով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի մեղավորությունն իրենց մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին. 1)դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին 2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։ Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը. Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Թևոս Կոստանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը: Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝ հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։ Դատարանը անդրադառնալով մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատիժն և պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներին արձանագրում է, որ այդպիսի հանգամանքը հաստատելու համար որևէ գնահատելի փաստաթուղթ չի ներկայացվել: Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանդիսանում հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը: Դատարանը մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանք է գնահատում այն, որ վերջինս՝ հանդիսանում է դատվածություն չունեցող անձ (հիմք՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքը)։ Անդրադառնալով պատժի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանին և Թևոս Կոստանյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար վերջինս ենթակա է պատժի՝ իր կատարած արարքի համար։ (…մեղադրյալներ՝ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է այն, որ նրանք կատարել են ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, պատասխանատվությունն և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը, անձը բնութագրող հանգամանքները, վերջիններիս կողմից կատարված հանցագործության բնույթն և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալներն ալկոհոլի ազդեցության տակ հասարակական վայրում դրսևորել են ոչ պատշաճ վարքագիծ՝ հայհոյանքներ են հնչեցրել, իսկ իրենց ճիշտ տեղն արված դիտողությունը՝ հայհոյանքները դադարեցնելու վերաբերյալ, դիտարկել են մարտահրավեր և հասարակության անդամների ներկայությամբ բռնության ենթարկել իրենց դիտողություն արած անձին՝ նրան պատճառել մարմնական վնասվածքներ, սույն պարագայում Դատարանի գնահատմամբ սույն հանցանք կատարողները օժտված են անձի բարձր հանրային վտանգավորությամբ, իսկ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և մեղադրյալների վերասոցիալականացմանը հասնելու համար նման արարքի պայմաններում մեղադրյալներին նկատմամբ պետք է նշանակվի իրենց վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժներ, քանի որ մյուս պատիժները ինքնին չեն նախատեսում այնչափ ինտենսիվություն, սույն իրավիճակում պատժի նպատակներին հասնելու համար:Միևնույն ժամանակ Դատարանի գնահատմամբ, թեպետ վերոնշյալ հանգամանքները փաստում են մեղադրյալներին վերագրվող հոդվածների սանկցիայով սահմանված նշանակման ենթակա պատիժներից ամենախիստ պատիժների նշանակման անհրաժեշտությունը, այնուամենայնիվ Դատարանը արձանագրում է, որ մյուս հանգամանքների հաշվառմամբ, այն է, որ մեղադրյալները ընդունել են մեղքը, հանդիսանում են նախկինում հանցանք չկատարած անձիք նրանց նկատմամբ ենթակա է նշանակման վերոնշյալ պատիժների նվազագույն չափերը: Վերոնշյալը գնահատելով Դատարանը եզրահանգում է, որ դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը 1 (մեկ) ամիս 15 (տասնհինգ) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված և 2025 թվականի ապրիլի 09-ից կիրառված է խափանման միջոց կալանք): Պատժի սկիզբ հաշվել 2025 թվականի ապրիլի 09-ից։ Դատապարտված-մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատապարտված-մեղադրյալ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ ազատազրկում երկու տարի ժամկետով։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 15 օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ՝ նշանակված պատիժները լրիվ գումարել և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 15 օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի մեջ հաշվակցել մեղադրյալի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 4 (չորս) օրը (2024 թվականի սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024 թվականի հոկտեմբերի 2-ը եղել է ձերբակալված): Պատժի սկիզբը հաշվել վերջինիս պատժի կատարման համար փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։ Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել: Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ: (…)»: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ փաստերով. Բողոքաբերի՝ պաշտպան Ա.Մանուկյանի կարծիքով, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի դատական ակտը ենթակա է բեկանման, քանի որ Դատարանը թույլ է տվել և դատավարական, և նյութական օրենքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Չնայած այն բանին, որ դատաքննության ժամանակ կիրառվել է հատուկ կարգ՝ արագացված դատաքննություն, սակայն դատարանում քննարկվել է նաև այն հանգամանքը, որ կատարված դեպքից հետո գործով տուժող Պետրոս Քացախյանի հետ տեղի է ունեցել հաշտություն, վերջինս ոչ մի բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել մեղադրյալների նկատմամբ, իսկ այս հանգամանքները Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս, որոնք էլ ազդել են դատական ակտի իրավաչափության վրա: Մեղադրյալներին վերագրվել են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ, որոնցով մեղադրյալները հարթել են տուժողին պատճառված վնասը և տուժողը ոչ մի բողոք չի ներկայացրել, քանի որ դեպքից հետո հաշտվել է մեղադրյալների հետ։ Սույն գործով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքներին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորների անձին: Դատաքննության ընթացքում դատավարության կողմերը, մասնավորապես տուժողը և մեղադրյալները իրենց դրսևորել են որպես հաշտված անձինք, որոնց միջանձնային համերաշխ և ինքնուրույն շփումների ժամանակ ոչ ոք չէր միջամտում։ Նրանց հաշտ և համերաշխ հարաբերությունների հանգամանքը Դատարանը հաշվի չի առել դատավճիռ կայացնելիս։ Գտնում է, որ մեղադրյալների նկատմամբ՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով, պետք է քրեական հետապնդումը դադարեցվեր և քրեական գործի վարույթը կարճվեր, ինչը չանելով, Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ: Այնուհետ անդրադառնալով մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու կամ այն պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցին` պաշտպանը վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԵԱՔԴ/0091/01/14 և մի շարք այլ որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն գործով Դատարանը ոչ կիրառելի և ոչ թույլատրելի է համարել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը՝ թույլ տալով նյութական իրավունքի խախտում։ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատժատեսակն իրական կրելու։ Ընդ որում, այդ համոզվածությունը պետք է հիմնված լինի գործի օբյեկտիվ տվյալների վրա, և պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցավորի պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնելիս և նշանակված պատիժը փաստացի կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է ուսումնասիրի հանցավորի ընտանեկան դրության, խնամքին այլ անձանց առկայության, սոցիալական միջավայրում նրա զբաղեցրած տեղի ու դիրքի, ունեցած բնութագրի և մի շարք այլ հանգամանքների վերաբերյալ փաստական տվյալները։ Անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և այն փաստացի կրելու հարցը քննարկելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի նաև այն հանգամանքը, թե նշանակված պատիժն ինչպիսի ազդեցություն կարող է ունենալ մեղադրյալի ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ Վկայակոչած նախադեպային որոշումների լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով հաստատված հանգամանքները՝ պաշտպանական կողմն արձանագրում է, որ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանը և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանը մեղադրվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանք կատարելու մեջ, նախկինում դատված չեն, քննության ընթացքում տվել են խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել են կատարածի համար, աջակցել են գործով ապացույցների ձեռք բերմանը, հարթել են տուժողին պատճառված վնասը, ինչպես նաև հաշվի առնելով հանցավորների անձը բնութագրող հանգամանքները, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և անձը բնութագրող հանգամանքի առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Մելքոնյանի և Թևոս Կոստանյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու և այդ կերպ հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին՝ սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Մեղադրյալների հետհանցավոր վարքագիծը ապացուցում է, որ նրանք զղջում են կատարած արարքի համար, գիտակցել են կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալների կողմից նշանակված պատիժը ռեալ կրելը բացասական ազդեցություն կունենա նաև նրանց ընտանիքի կյանքի պայմանների վրա։ Նման պայմաններում բազմակողմանի վերլուծության ու գնահատման ենթարկելով հանցավորների անձը, տարիքը, գտնում է, որ մեղադրյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի ԵԴ1/3187/01/24 դատական ակտը և կարճել քրեական գործը՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով կամ թույլատրելի համարել պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը: 4.Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները․ Դատախազից ստացվել է գրություն, որով խնդրել է պաշտպանի բողոքը քննել իր բացակայությամբ և մերժել: Տուժող Պ.Քացախյանը հայտնեց, որ առաջին ատյանի դատարանում գործի քննության ժամանակ հայտնել է, որ մեղադրյալներից բողոք-պահանջ չունի, սակայն նրանց հետ հաշտվելու մասին հայտարարություն չի արել: Այժմ հայտնում է, որ նրանց հետ հաշտվել է, ներել է նրանց, չի առարկում, որ հաշտության հիմքով նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի: Այս հայտարարությունը անում է իր կամքով, որևէ մեկը չի հարկադրել կամ հորդորել իրեն նման հայտարարությամբ հանդես գալու: Դա իր կամքի ազատ դրսևորումն է: Նաև չի առարկում, որ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառվի: Պաշտպան Ա.Մանուկյանը պնդեց իր կողմից ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը։ Մեղադրյալներ Թ.Կոստանյանը և Ա.Մելքոնյանը միացան պաշտպանի բողոքին, միաժամանակ հայտնեցին, որ հաշտվել են տուժողի հետ: Չեն առարկում, որ իրենց նկատմամբ՝ ոչ արդարացնող հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցվի: 5.Վերաքննիչ դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական դատավարության 352-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատական վերանայումը կարող է իրականացվել միայն սույն հոդվածով նախատեսված կառուցակարգերի շրջանակներում: 2. Վերաքննությունը կիրառվում է այն դեպքում, երբ բողոքարկվում է առաջին ատյանի դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ չմտած` 1) դատավճիռը. (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վերաքննությունը և վճռաբեկությունն իրականացվում են բողոքում նշված հիմքի և այն հաստատող փաստերի սահմաններում: (…)»: Անդրադառնալով պաշտպանական կողմի 1-ին պահանջին՝ տուժողի հետ հաշտության հիմքով Դատարանի թիվ ԵԴ1/3187/01/24 գործով 2025 թվականի մայիսի 20-ի կայացված դատական ակտը բեկանելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք կամ առողջությանն այլ վնաս պատճառելը, որն առաջացրել է՝ 1) առողջության կարճատև քայքայում կամ 2) ընդհանուր աշխատունակության աննշան կայուն կորուստ` պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) անձի կամ նրա մերձավոր ազգականի կամ մերձավորի նկատմամբ` կապված այդ անձի կողմից իր պետական, քաղաքական, ծառայողական, մասնագիտական կամ հասարակական գործունեության կամ պարտքի կատարման հետ, 2) հղի կնոջ նկատմամբ, 3) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ, 4) անչափահասի նկատմամբ, 5) մի խումբ անձանց կողմից, 6) մերձավոր ազգականի, զուգընկերոջ կամ նախկին զուգընկերոջ կողմից կամ 7) խուլիգանական դրդումներով, 8) ռասայական, ազգային, էթնիկ կամ սոցիալական ծագումով, կրոնով, քաղաքական կամ այլ հայացքներով կամ անձնական կամ սոցիալական բնույթի այլ հանգամանքներով պայմանավորված ատելության, անհանդուրժողականության կամ թշնամանքի շարժառիթով՝ պատժվում է հանրային աշխատանքներով` ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: 3. Հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, անհրաժեշտ պաշտպանության կամ հակաիրավական ոտնձգություն կատարած անձին բռնելու համար անհրաժեշտ միջոցների սահմանազանցմամբ մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը հանցագործություն չի համարվում։»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն` « 1. Հանցանքները դասակարգվում են չորս խմբի` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր: 2. Ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 2 տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ: (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ: 2. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, որը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործությանը հանցակցություն է, ապա նա հաշտության հիմքով ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե առկա է հաշտության վերաբերյալ տուժողի և տվյալ հանցակցի՝ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը: (...) 5. Նախկինում սույն հոդվածով նախատեսված հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատված անձը չի կարող նույն հիմքով կրկին ազատվել քրեական պատասխանատվությունից»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը սահմանում է՝ «2) առաջին անգամ հանցանք կատարած` անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե` 1) անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը. 2) առկա է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ քրեական պատասխանատվությունը բացառող որևէ հանգամանք (բացառությամբ անմեղսունակության). (...)» Վերոգրյալ իրավանորմերի համադրված վերլուծությամբ անդրադառնալով տուժողի հետ հաշտության հիմքով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է. Սույն գործով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով մեղսագրված արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է, մեղադրյալները՝ քրեական գործում առկա դատվածության և հետախուզման առկայության մասին ձև 8 և 9 տեղեկանքների համաձայն, հանդիսանում են առաջին անգամ հանցանք կատարած անձինք, տուժողի և մեղադրյալների միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, որի մասին հայտարարել են Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ընթացքում, նրանց կատարած արարքներում բացակայում են ընտանիքում բռնության հատկանիշները, մեղադրյալների նկատմամբ նախկինում՝ մինչև սույն գործով մեղսագրված արարքի կատարումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը չի կիրառվել, այսինքն տուժողի հետ հաշտության հիմքով նրանք քրեական պատասխանատվությունից չեն ազատվել: Նման պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, առկա են օրենքով նախատեսված բոլոր հիմքերը մեղադրյալներին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով, քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով: Անդրադառնալով մեղադրյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցին, պետք է արձանագրել հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: 2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից, 2) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ կամ 3) տեղեկատվական կամ հաղորդակցական տեխնոլոգիաներն օգտագործելով` պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: 3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ դրա գործադրման սպառնալիքով` պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում խուլիգանության համար: Խուլիգանության հիմնական՝ անմիջական օբյեկտը հասարակական կարգն է, լրացուցիչ օբյեկտ են հանդիսանում անձի անձեռնմխելիությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը, առողջությունը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերը: Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական կարգի խախտման մեջ, որն արտահայտվում է հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով: Ըստ գործի նյութերի՝ տվյալ դեպքում մեղադրյալները կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, ոտնձգել են հասարակական կարգի դեմ, որի ընթացքում վնաս են պատճառել նաև տուժող Պ. Քացախյանի առողջությանը, այն է՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, տևական ժամանակ փողոցում դրսևորել են հակաբարոյական և հակաիրավական վարքագիծ, աղմկել են, կանանց և մյուսների ներկայությամբ հարվածներ են հասցրել Պետրոս Քացախյանին՝ անհանգստություն պատճառելով շրջակայքում գտնվող անձանց և խաթարելով նրանց անդորրը՝ այդ ընթացքում Պետրոս Քացախյանի առողջությանը պատճառելով թեթև ծանրության վնաս: Այսինքն` տվյալ դեպքում տուժել է հասարակությունը, ինչպես նաև ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանը: Պետք է փաստել, որ այն երկօբյեկտ հանցանքներով, որոնց կատարմամբ վնաս է պատճառվում ոչ միայն կոնկրետ անձանց, այլև հասարակությանը, բնակչությանը, պետությանը, համայնքին կամ այլ հարաբերություններին, կիրառման ենթակա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կարգավորումները: Տվյալ դեպքում տուժողներից մեկի՝ ֆիզիկական անձ Պ.Քացախյանի՝ մեղադրյալների հետ հաշտվելու հանգամանքը բավարար չէ վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու համար: Հետևաբար` պաշտպանական կողմի պահանջը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ևս՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, չի կարող բավարարվել: Անդրադառնալով բողոքաբերի 2-րդ պահանջին՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելուն, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն. «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2.Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ: 3.Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո: 4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները. 1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը, 2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) հանցանք կատարածի անձը, 4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել: (…)»: Թեև 01.07.2022թ. ուժի մեջ է մտել ՀՀ նոր քրեական օրենսգիրքը, սակայն Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով կիրառելի է մինչև դրա ուժի մեջ մտնելը գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները: Մասնավորապես Սուսաննա Ներսիսյանի գործով 2007թ. հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ այն մասին, որ «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում։ Դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»: Թամարա Տեր-Գրիգորյանի գործով 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «[Հ]անցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը»։ Կարեն Հարությունյանի գործով 2007թ. նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07 որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «[Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ (…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը»։ Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալներ Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու անհրաժեշտությանը (պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությանը)` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալների կատարած հանցանքների բնույթն ու վտանգավորությունը, վերջիններիս անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը (հանցանքը ալկոհոլի ազդեցությամբ կատարելը), գնահատվել և իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել մեղադրյալների նկատմամբ նշանակված պատժատեսակում և պատժաչափում, սակայն այդպիսիք բավարար չեն գալու այն եզրահանգման, որ մեղադրյալների վերասոցիալականացումը հնարավոր է առանց ռեալ (իրական) պատիժ կրելու: Այլ կերպ ասած` առկա չեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալներ, որոնք Դատարանի մոտ նման համոզմունք կառաջացնեին: Պաշտպանի պնդումները հակառակի մասին ընդունելի չեն Վերաքննիչ դատարանի համար: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Դատարանը համակողմանի վերլուծության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանք համակցության մեջ գնահատելով՝ համար մեղադրյալների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակել է արդարացի և համաչափ պատիժ և իրավացիորեն արձանագրել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել միայն նշանակված պատիժը ռեալ կրելու դեպքում: Դատարանի նման եզրահանգումն ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի համար, այն բխում է գործի օբյեկտիվ տվյալներից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 483-րդ, 393-394-րդ հոդվածներով ` Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 20.05.2025թ. թիվ ԵԴ1/3187/01/24 քրեական գործով դատավճիռը մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել: Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի և Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 171-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 7-րդ կետերով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով: Արմեն Աշոտի Մելքոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը /2024թ. սեպտեմբերի 29-ից մինչև 2024թ. հոկտեմբերի 2-ը/, թողնել կրելու պատիժ ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2025թ. ապրիլի 09-ից: Թևոս Ալբերտի Կոստանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժին՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը հաշվակցելով վերջինիս ձերբակալման մեջ գտնվելու ժամանակահատվածը՝ 4 /չորս/ օրը, թողնել կրելու վերջնական պատիժ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 26 /քսանվեց / օր ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել Թևոս Ալբերտի Կոստանյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ Է.ՄԱՆԱՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-07-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 05-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 198, 127, 109, 117 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 05-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոից. 1-ին հատոր՝ 198 թերթ, 2-րդ հատոր՝ 127 թերթ, 3-րդ հատոր՝ 109 թերթ, 4-րդ հատոր՝ 117 թերթ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 93789/25 |