ԵԴ1/3166/01/24






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր՝ Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ


2024 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ք. Երևանում


գրավոր ընթացակարգով, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝


Գոռ Շահենի Վարդանյանի` ծնված 2001 թվականի մարտի 11-ին, Արմավիրի մարզում, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Արմավիրի մարզ, գյուղ Մերձավան, 2-րդ փողոց, 2-րդ շենք, 2-րդ բնակարան հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հունիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել թիվ 60231824 քրեական վարույթը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Գոռ Շահենի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն արարքի համար, որ [Ն]ա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Գոռ Վարդանյանը, օրենքով սահմանված կարգով չստանալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վարորդական վկայական, 2024 թվականի մայիսի 24-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.264 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Mercedes Benz» մակնիշի, 21 IX 100 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։»:
Նախաքննության մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գ.Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
Նախաքննության մարմնի կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրություն:
2024 թվականի նոյեմբերի 7-ին գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը 2024 թվականի նոյեմբերի 8-ին հանձնվել է նույն դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 13-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:


Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, այն է՝ մեղադրյալ Գոռ Շահենի Վարդանյանը համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ և նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, նա չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպան Ս.Սեդոյանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ինչի վերաբերյալ քննիչը կազմել է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրել են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը, միաժամանակ արձանագրելով, որ սույն գործով բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, մասնավորապես՝ մեղադրյալը չափահաս է, նրան մեղսագրվում է մասնավոր անձի շահերին վնաս չպատճառած, մեկ արարքի կատարում, ինչի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով որպես պատժատեսակ սահմանված է նաև տուգանքը, գույքային հայց հարուցված չէ, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հանրային մեղադրողը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել, իսկ մեղադրյալի կողմից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց գրավոր հրաժարվելու վերաբերյալ տվյալներ քրեական գործի նյութերում առկա չեն, ինչպես նաև պահպանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը, որոշում է կայացրել վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին։



Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Ներկայացված մեղադրանքը Գոռ Շահենի Վարդանյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գ.Վարդանյանի կողմից տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:»:
Դատարանը, հաշվի առնելով կողմերի միջև կնքված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության բովանդակությունը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ, 77-րդ հոդվածների պահանջները, գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Շահենի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ վերագորվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(․․․) 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(․․․)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից: (․․․)»։
Վերոգրյալի հիման վրա և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Գոռ Վարդանյանի եկամտի վերաբերյալ որևէ տվյալ քրեական գործում առկա չէ, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Գոռ Վարդանյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Գոռ Վարդանյանի գույքային դրությունը, թույլատրում է, որ նրա նկատմամբ նշանակված պատժի՝ տուգանքի վճարումն իրականացվի մեկ տարվա ընթացքում, մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացքում։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների և արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ պետք է թողնել քրեական գործին կցված։
Անդրադառնալով կիրառված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Գոռ Շահենի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 347-350-րդ և 464.9-464.10-րդ հոդվածներով` Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Գոռ Շահենի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի կանոններով թույլատրել նշանակված տուգանքի վճարումն իրականացնել մաս առ մաս՝ համաչափորեն 12 ամսվա ընթացում:
Գոռ Շահենի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված նյութերը՝ թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ