ԵԴ1/3134/01/24


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝

Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ․Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Հ.Մելքոնյանի
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Լ.Զաքարյանի
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Կ.Խաչատրյանի
Պաշտպան Պ.Գրիգորյանի
Մեղադրյալ Ա.Նավասարդյանի

2025 թվականի ապրիլի 18-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում, քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի`
Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի՝ (ծնված` 1981 թվականի հուլիսի 14-ին Մասիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված Երևան քաղաքի Արցախի փողոցի 4-րդ նրբանցքի 94-րդ տանը, բնակվում է Մասիս համայնքի 5-րդ թաղամասի 3-րդ փողոցի 30-րդ տանը) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 12-0308-24 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներով:
2024 թվականի մարտի 19-ին «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերությունը ճանաչվել է տուժող, իսկ Լուսինե Միքայելի Զաքարյանը՝ տուժողի օրինական ներկայացուցիչ։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Հ.Մելքոնյանի 2024 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ՝ Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-ին կետով:
2024 թվականի ապրիլի 26-ին մեղադրանքը ներկայացվել է Արմեն Նավասարդյանին, և նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 12-0308-24 քրեական վարույթից անջատել անհայտ անձի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 12193724 քրեական վարույթի համարը։
2024 թվականի նոյեմբերի 6-ին թիվ 12-0308-24 քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/3134/01/24 համարը:
2024 թվականի նոյեմբերի 11-ին Դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2025 թվականի ապրիլի 14-ին Դատարանն Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ կայացրել է մեղադրական վերդիկտ։

2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա բանալու գործադրմամբ, գույքի պահպանման համար նախատեսված չհրկիզվող պահարանը բացելու միջոցով շրջանցելով, գաղտնի հափշտակել է պահարանում պահպանվող, «ՎԻ ԷՄ ԷՅՋ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող առանձնապես խոշոր չափերով՝ 10.000.000 (տասը միլիոն) ՀՀ դրամ գումարը:
Այսպես, Արմեն Նավասարդյանը, 2016 թվականի ամռանից աշխատելով Երևան քաղաքի Արին Բերդի 3-րդ նրբանցք հասցեում գործող «ՎԻ ԷՄ ԷՅՋ» ՍՊ ընկերությունում որպես ներկարար, 2023 թվականի ընթացքում ՍՊ ընկերության տնօրեն Լուսինե Զաքարյանի աշխատասենյակի սեղանից վերցնելով նույն աշխատասենյակում տեղադրված չհրկիզվող պահարանի բանալին, կրկնօրինակել է այն, որի միջոցով, մինչև 2024 թվականի ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, տեղյակ լինելով, որ այդ պահարանում պահվում է ՍՊ ընկերության գործունեության արդյունքում գոյացած թղթադրամների տեսքով շահույթը, պարբերաբար, բացելով նույն չհրկիզվող պահարանի դուռը, այդտեղից գաղտնի հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ 10.000.000 միլիոն ՀՀ դրամ:
Այսպիսով, Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի կողմից կատարված վերը նկարագրված արարքում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներ»։

3. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Մեղադրյալ Արմեն Աշոտի Նավասարդյանը ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Մասիս քաղաքի 3-րդ թաղամասի 5-րդ փողոցի 30-րդ տանը՝ կնոջ, երկու երեխաների և հայրիկի հետ: 2016 թվականից աշխատել է «ՎԻ ԷՄ ԷՅՋ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես ներկարար: 2023 թվականի դեկտեմբեր ամսին նշված ընկերության տնօրենի սենյակում նկատել է բանալի և հասկացել է, որ դա չհրկիզվող պահարանի բանալին է, իսկ մինչ այդ տեղեկացված է եղել, որ ընկերության գումարները պահվում են այդ պահարանի մեջ։ Այնուհետև վերցրել է այդ բանալին, Երևան քաղաքի Մուրացան փողոցի անկյունային հատվածում գտնվող բանալիների պատրաստման վայրում կրկնօրինակել է այն։ Դրանից հետո մինչև 2024 թվականի մարտ ամսվա սկիզբը՝ 6 ամսվա ընթացքում պարբերաբար բացել է չհրկիզվող պահարանի դուռը և այնտեղից հափշտակել տարբեր չափերի գումարներ՝ ընդհանուրը 10 միլիոն ՀՀ դրամ: Ընդունում է, որ 10 միլիոն գումար է վերցրել չհրկիզվող պահարանից: Յուրաքանչյուր անգամ պահարանից վերցրել է 30-40 հազար ՀՀ դրամ: Իրեն ներկայացված մեղադրանքն ընդունում է, վնասը հատուցել է ամբողջությամբ և զղջում է կատարած արարքի համար (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Գեղամ Ջոնիկի Մկրտչյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016 թվականին կինը՝ Լուսինե Զաքարյանը հիմնադրել է «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊԸ-ն: Ամեն տարվա վերջում իրականցված հաշվարկների արդյունքում ընկերությունում մշտապես առաջացել է պակասորդ, ինքն ու կինը մտածել են, որ այդ պակասորդը հաշիվների սխալ կառավարման հետևանք է: Ընկերության ստացված ամբողջ եկամուտը կինը պահել է իր սենյակում գտնվող չհրիկզվող պահարանում, որի բանալու օրինակը գտնվել է միայն նրա մոտ: 2024 թվականի փետրվար ամսվա վերջին կինն ասել է, որ սեյֆում դրած իր գումարի որոշակի մասը բացակայում է, մոտ 2 անգամ ինքը գումար է հաշվել ու դրել դրա մեջ, որից արդեն հաջորդ օրը պակասորդ է տվել։ Այնուհետև, ինքը և իր որդին՝ Հայկը որոշել են սենյակում տեղադրել տեսանկարահանող սարք, որպեսզի հասկանան, թե ինչպես է նման բան պատահում: Հաջորդ օրն արդեն իմացել են, որ ընկերությունում 2016 թվականից որպես ներկարար աշխատող Արմեն Նավասարդյանը մուտք է գործել սենյակ, իր մոտ գտնվող բանալիով բացել է չհրկիզվող պահարանի դուռը ու այդտեղից գումար հափշտակել: Դրանից հետո Լուսինե Զաքարյանը շարունակել է Արմենի հետ շփվել այնպես, ինչպես նախկինում է շփվել, որպեսզի հասկանան, թե Արմենն առհասարակ դեռ ինչքան պետք է շարունակեր նման քայլի դիմել, որից հետո մոտ 15 օրվա ընթացքում Արմենը 16 անգամ մուտք է գործել նշված սենյակ ու սեյֆից գաղտնի հափշտակել տարբեր չափերի գումարներ: Այնուհետև ինքն Արմենին կանչել է արտադրամաս, որտեղ գտնվել են նաև իր տղաները՝ Հայկը և Վահեն, ինչպես նաև ՍՊԸ-ի 2 աշխատակիցներ՝ Կարենը և Գևորգը։ Մինչև խոսակցությունն սկսելը միացրել է տեսանակարհանող սարքը և իրենք ամբողջ խոսակցությունը տեսաձայանգրել է։ Խոսակցության ընթացքում Արմենը խոստովանել է, որ մոտ 11.000.000 ՀՀ դրամ է գողացել վերջին 7-8 ամսվա ընթացքում։ Գործի դատաքննությա ընթացքում Արմեն Նավասարդյանն ամբողջությամբ վերականգնել է իրենց ընկերությանը պատճառված գույքային վնասը, ուստի նրա դեմ բողոք-պահանջ չունեն (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Դատակոչված տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Լուսինե Միքայելի Զաքարյանը, վկաներ Կարեն Մանուկի Գրիգորյանը, Գևորգ Ալեքսանի Աջամյանը, Հայկ Գեղամի Մկրտչյանը, Վահե Գեղամի Մկրտչյանը դատական լսումների ընթացքում չեն հարցաքննվել, քանի որ մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը միջնորդել է այդ մասով սահմանափակել ապացույցների հետազոտումը, ինչը Դատարանի որոշմամբ բավարարվել է (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.
2024 թվականի մարտի 19-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Լուսինե Զաքարյանը ներկայացրել է իր աշխատասենյակում տեղադրված տեսախցիկի 12 օրվա տեսագրությունների լազերային սկավառակը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 22-23-րդ թերթը)։
2024 թվականի ապրիլի 11-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Լուսինե Զաքարյանը ներկայացրել է իր աշխատասենյակում տեղադրված տեսախցիկի 2 օրվա տեսագրությունների լազերային սկավառակը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 102-102/1-րդ թերթերը)։
2024 թվականի ապրիլի 10-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գեղամ Մկրտչյանը ներկայացրել է իր և Արմեն Նավասարդյանի միջև տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ իր աշխատասենյակում տեղադրված տեսախցիկի տեսաձայնագրություններ լազերային սկավառակը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 101-101/1-րդ թերթերը)։
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին կազմված առարկաներ կամ փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Լուսինե Զաքարյանը ներկայացրել է «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերության տարիների շրջանառության և եկամտի վերաբերյալ տվյալների լազերային սկավառակը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 23-25-րդ թերթերը)։
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին կազմված դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Արին Բերդ 3-րդ նրբանցքի 5-րդ հասցեն և պարզվել է որ նշված հասցեում է գործում «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերությունը: Զննության մասնակից Լուսինե Զաքարյանը մատնացույց է արել տնօրենի աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանը և հայտարարել, որ Արմեն Նավասարդյանը հարմարեցված բանալիով նշված պահարանն է բացել և կատարել հափշտակությւոններ: Միաժամանակ մատնացույց է արել նույն սենյակում գտնվող սեղանի վրայի գրչատուփը և հայտարարել, որ տեսախցիկը, որը տեսանկարահանել է Արմեն Նավասարդյանին, դրված է եղել այդտեղ: Բացի այդ, զննության մյուս մասնակից Գեղամ Մկրտչյանը մատնացույց է արել նույն սենյակը և հայտարարել, որ այդտեղ է խոսակցության ընթացքում Արմեն Նավասարդյանն ընդունել իր կողմից 10-11 միլիոն ՀՀ դրամ հափշտակելու հանգամանքը, իսկ տեսախցիկը կրկին տեղադրված է եղել նույն գրչատուփի մեջ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 19-22-րդ թերթերը)։
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Երևան քաղաքի Մուրացան փողոցի վերջնամասը: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Երևան քաղաքի Մուրացան-Էրեբունի փողոցների խաչմերուկում՝ Էրեբունի 9 հասցեի դիմաց, անկյունային հատվածում առկա է բանալիների պատրաստման վերանորոգման կետ: Զննության ընթացքում նշված փողոցում բանալիների պատրաստման այլ կետ չի հայտնաբերվել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 26-րդ թերթը)։
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության է ենթարկվել Լուսինե Զաքարյանի կողմից ներկայացրած լազերային սկավառակը: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերության շրջանառության վերաբերյալ տեղեկություններ: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ նշված ընկերությունը 2020 թվականի 1-ին եռամսյակում ունեցել է 12.074.000 ՀՀ դրամ շրջանառություն, 2020 թվականի 2-րդ եռամսյակում՝ 11.705.000 ՀՀ դրամ, 2020 թվականի 3-րդ եռամսյակում՝ 19.890.000 ՀՀ դրամ, 2020 թվականի 4-րդ եռամսյակում՝ 11.995.000 ՀՀ դրամ, 2021 թվականի 1-ին եռամսյակում՝ 18.970.000 ՀՀ դրամ, 2021 թվականի 2-րդ եռամսյակում՝ 14.205.000 ՀՀ դրամ, 2021 թվականի 3-րդ եռամսյակում՝ 24.276.500 ՀՀ դրամ, 2021 թվականի 4-րդ եռամսյակում՝ 30.120.000 ՀՀ դրամ, 2022 թվականի 1-ին եռամսյակում՝ 29.240.000 ՀՀ դրամ, 2022 թվականի 2-րդ եռամսյակում՝ 54.898.000 ՀՀ դրամ, 2022 թվականի 3-րդ եռամսյակում՝ 30.862.000 ՀՀ դրամ, իսկ 2023 թվականին՝ 130.719.266 ՀՀ դրամ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 27-28-րդ թերթերը)։
2024 թվականի մարտի 18-ին Լուսինե Միքայելի Զաքարյանի կողմից ներկայացված հանցագործության մասին հաղորդումը, համաձայն որի՝ Լուսինե Զաքարյանը հայտարարել է, որ 2016 թվականից հանդիսանում է «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊԸ-ի տնօրենը: 2016 թվականից մինչ օրս հաշվապահական ստուգումների արդյունքում պարզվել է, որ ընկերությունից բացակայում է մոտ 200.000.000 ՀՀ դրամ գումար: Առաջացել են կասկածներ, որ հիշյալ գումարները գողացվել են իր աշխատասենյակում գտնվող մետաղյա չհրկիզվող պահարանից, ինչի պատճառով 2024 թվականի մարտի 3-ից աշխատասենյակում գաղտնի տեղադրել են տեսանկարահանող սարք: Տեսագրությունների ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ ընկերությունում որպես ներկարար աշխատող Արմեն Աշոտի Նավասարդյանը պարբերաբար՝ ամեն օր, առանձին դեպքերում օրը երկու անգամ, իր մոտ գտնվող բանալու միջոցով պահարանի դուռը բացելու եղանակով գողանում է տարբեր չափի գումարներ: Նշել է, որ պահարանը ունեցել է միայն մեկ բանալի, որն ինքը որևէ մեկին չի տվել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 3-րդ թերթը)։
2024 թվականի ապրիլի 11-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Լուսինե Զաքարյանի մասնակցությամբ զննության են ենթարկվել վերջինիս կողմից ներկայացված տեսագրությունների լազերային սկավառակները:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է 12 ֆայլ, որոնցից առաջինն ունի հետևյալ անվանումը՝ 05.03.2024, դրա մեջ առկա են 2 տեսագրություն. առաջին տեսագրությունն ունի 03:20 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի՝ տեսանակարահանվել է 2024 թվականի մարտի 05-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:18-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը, ով ձևացնում է, թե զրուցում է բջջային հեռախոսով, մուտք է գործում տեսանկարհանվող սենյակ, բացում չհրկիզվող պահարանի դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո կարծես գումարը դնում է գրպանը և կրկին ձևացնելով, թե հեռախոսով է զրուցում, բացում է նշված սենյակի դուռը և դուրս գալիս սենյակից: 2-րդ տեսագրության տևողությունը 01:16 րոպե է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի, տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 5-ին՝ ժամը 09:32-ին: Տեսագրությունում երևում է, որ «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան կայանում է ինչ-որ տան բակային հատվածում, որից իջնում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ և մուտք գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տունը։ Կատարված զննությամբ պարզվել է, որ վարորդը հանդիսանում է նույն անձը, ով չհրկիզվող պահարանից ինչ-որ բան էր վերցրել:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է 2-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 06.03.2024, դրա մեջ առկա են 2 տեսագրություն. առաջին տեսագրությունն ունի 01:10 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի, տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 6-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:50-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակ, ձևացնում է, թե զրուցում է բջջային հեռախոսով, որի ժամանակ 3 անգամ ասում է՝ ալո, ապա հեռախոսը իջեցնում ակնաջի մոտից, բայց շարունակում է զրուցել, ապա մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո վերցրածը դնում է գրպանը և կրկին ձևացնելով, թե հեռախոսով է զրուցում, բացում է նշված սենյակի դուռը և դուրս գալիս սենյակից: 2-րդ տեսագրության տևողությունը 02:10 րոպե է, այն, ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի, տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 6-ին՝ ժամը 10:03-ին: Տեսագրությունում երևում է, որ «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում է ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 3-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 07.03.2024, դրա մեջ առակա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 01:52 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 7-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:59-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, փակում դուռը, ձևացնում է, թե զրուցում է բջջային հեռախոսով, որի ժամանակ 3 անգամ ասում է՝ ալո, ապա բջջային հեռախոսն իջեցնում ականջի մոտից, դնում գրպանը, բայց շարունակում է ձևական զրուցել, ապա մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը, ապա գրպանից հանում է բջջային հեռախոսը և ձևացնելով, թե հեռախոսով է զրուցում, բացում է նշված սենյակի դուռը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 02:38 րոպե է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 7-ին՝ ժամը 10:06-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 4-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 08.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 01:33 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 8-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:26-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 00:38 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 8-ին՝ ժամը 09:41-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատավածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 5-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 09.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 լուսանկարներ և 1 տեսագրություն, 1-ին լուսանկարն ըստ դրա վրա առկա ամսաթվի նկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 9-ին, որի մեջ երևում է կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը չհրկիզող պահարանի մոտ կանգնած, փորձում է բացել դրա դուռը: 2-րդ լուսանկարում նույն անձը բացում է սենյակի մուտքի դուռը: Նույն ֆայլում գտնվող տեսագրության տևողությունը 01:33 րոպե է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 9-ին՝ ժամը 09:51-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է լուսանկարներում պատկերված անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 6-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 11.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 02:33 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 11-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:39-ին սև վերնահագուստով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, ձևացնում, թե բջջային հեռախոսով է զրուցում, ապա փակում է դուռը, բջջային հեռախոսը դնում է գրպանը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է տաբատի հետևի գրպանը, դիմացի գրպանից հանում է բջջային հեռախոսը և բացելով դուռը՝ դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 00:47 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 11-ին՝ ժամը 09:52-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 7-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 13.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 00:46 վայրկյան տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանակարահանվել է 2024 թվականի մարտի 13-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:11-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը և բացելով դուռը՝ դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 01:26 վարկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 13-ին՝ ժամը 09:22-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 8-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 14.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 02:37 վայրկյան տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 14-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:17-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը բջջային հեռախոսով զրուցելով մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մի քանի վայրկյան կանգնում, ապա մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը, ձեռքին գտնվող բջջային հեռախոսը դնում է սեղանի վրա, ապա մյուս գրպանից հանում է դրամապանակը, չհրկիզվող պահարանից վերցված ենթադրյալ գումարը դնում դրա մեջ ու կրկին մոտենում չհրկիզվող պահարանին, նորից գումար վերցնում, դնում տաբատի գրպանի մեջ, վերցնում սեղանի վրա դրված իր բջջային հեռախոսը և ձևացնելով, թե խոսում է, բացում է սենյակի մուտքի դուռը և դուրս գալիս այդտեղից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 02:51 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 14-ին՝ ժամը 09:29-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 9-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 15.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 3 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 01:23 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 15-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:04-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից գումար է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է տաբատի գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ այն ունի 00:53 վայրկյան տևողություն, ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 15-ին։ Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 14:08-ին մոխրագույն բլուզով և սպիտակ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը, ով նախորդ տեսագրությունում երևացող նույն անձն է, մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է տաբատի գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 3-րդ տեսագրության տևողությունը 02:33 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 15-ին՝ ժամը 09:20-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատավածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է նախորդ տեսագրություններում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 10-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 16.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 01:20 վայրկյան տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 16-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:15-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, ապա գրպանից հանում է բանալին և մոտենում չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից գումար է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 01:53 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 16-ին՝ ժամը 09:30-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 11-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 18.03.2024, դրա մեջ առակա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 01:16 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 18-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:35-ին սև վերնահագուստով և սև տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, ապա գրպանից հանում է բանալին և մոտենում չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, որի բացելու ժամանակ բարձր հազում է, այնտեղից գումար է վերցնում, կրկին բարձր հազալով փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 01:38 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 18-ին՝ ժամը 09:41-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ առկա է թվով 12-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 19.03.2024, դրա մեջ առակա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 00:42 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 18-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:35-ին սև վերնահագուստով և սև տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, ապա գրպանից հանում է բանալին և մոտենում չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 00:55 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 19-ին՝ ժամը 09:48-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում մուտք է գործվել լազերային սկավառակ և պարզվել է, որ դրա մեջ առկա են թվով 2 ֆայլ, որոնցից առաջինն ունի հետևյալ անվանումը՝ 20.03.2024, դրա մեջ առակա են թվով 2 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 02:19 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 20-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:18-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը, ով ձևացնում է, թե զրուցում է բջջային հեռախոսով, մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, բացում չհրկիզվող պահարանի դուռը, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, փակում է պահարանի դուռը ու կրկին ձևացնելով, թե հեռախոսով է զրուցում, բացում է նշված սենյակի դուռը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության տևողությունը 01:19 րոպե է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 20-ին՝ ժամը 09:35-ին: Տեսագրությունում երևում է, որ «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում է ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է առաջին տեսագրությունում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես դիմացը գտնվող տուն:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է թվով 2-րդ ֆայլը, այն ունի հետևյալ անվանումը՝ 21.03.2024, դրա մեջ առկա են թվով 3 տեսագրություն, առաջին տեսագրությունն ունի 03:16 րոպե տևողություն, որն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 21-ին: Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 09:14-ին կապույտ բլուզով և կապույտ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, փակում է պահարանի դուռը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 2-րդ տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ այն ունի 00:52 վայրկյան տևողություն, ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 21-ին։ Զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 14:08-ին մոխրագույն բլուզով և սպիտակ տաբատով արական սեռի ներկայացուցիչը, ով նախորդ տեսագրությունում երևացող նույն անձն է, մուտք է գործում տեսանկարահանվող սենյակը, մոտենում է չհրկիզվող պահարանին, բացում դուռը, այնտեղից ինչ-որ բան է վերցնում, ապա փակում է պահարանի դուռը, որից հետո այն դնում է տաբատի գրպանը և դուրս գալիս սենյակից: Թվով 3-րդ տեսագրության տևողությունը 01:07 վայրկյան է, այն ըստ տեսագրության մեջ նշված ամսաթվի տեսանկարահանվել է 2024 թվականի մարտի 21-ին՝ ժամը 09:28-ին: Տեսագրությունում երևում է, թե ինչպես է «Նիսսան Մարչ» մակնիշի դեղին գույնի ավտոմեքենան փողոցի վերջից գալիս և կանգնում ինչ-որ տան բակային հատվածում, որի վարորդը, ով հանդիսանում է նախորդ տեսագրություններում երևացող անձը, մուտք է գործում անմիջապես ավտոմեքենայի դիմացը գտնվող տուն:
Զննության մասնակից Լուսինե Զաքարյանը հայտատարել է, որ զննության ենթարկված տեսագրություններում երևացող անձը, ով գաղտնի մուտք է գործում իր աշխատասենյակ և այնտեղ գտնվող չհրկիզվող պահարանի միջից հափշտակում գումարներ, հանդիսանում է Արմեն Նավասարդյանը։
Դատալսումների ընթացքում նշված տեսագրությունները վերարտադրվել և հետազոտվել են (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 23-րդ, 102/2-րդ, 105-112-րդ թերթերը)։
2024 թվականի ապրիլի 23-ին կազմված զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գեղամ Մկրտչյանի մասնակցությամբ զննության է ենթարկվել իր կողմից ներկայացված տեսաձայնագրության լազերային սկավառակը:
Զննության ընթացքում պարզվել է, որ լազերային սկավառակում առկա է մեկ տեսաձայնագրություն: Տեսանկարահանող սարքը տեղադրված է մի սենյակում, մասնակից Գեղամ Մկրտչյանը հայտարարել է, որ դա ՍՊ ընկերության տնօրենի աշխատասենյակն է, իսկ տեսախցիկը տեղադրել է ինքը: Տեսաձայնագրության աջ վերևի հատվածում գրված է օրը և ժամը՝ 2024-03-26, 19:56:45: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ տեսախցիկի առջև երևում են երկու արական սեռի ներկայացուցիչներ, մասնակիցը հայտարարել է, որ իր տղաներն են՝ Հայկը և Վահեն, որից հետո սենյակ մուտք են գործում 2 արական սեռի ներկայացուցիչներ, որոնցից մեկն ըստ մասնակցի հայտարարության՝ Արմեն Նավասարդյանն է, ով նստում է տեսախցիկի առջև, իսկ կողային հատվածում նստում է ընկերության աշխատակից Կարենը, իսկ տեսախցիկի ձախ հատվածում, ըստ մասնակցի հայտարարության, նստած է ինքը: Զննության ընթացքում պարզվել է, որ Գեղամ Մկրտչյանն Արմեն Նավասարդյանին հարցնում է․ «մարդ կա, որ ասում ա, որ դու 10 տարուց ավել ստեղից ամեն օր, օրը երկու անգամ էս սեյֆից փող ես տարել, էդ ճի՞շտ ա, որին Արմենը պատասխանում է՝ ոչ»: Այնուհետև, տեսագրության ժամը 19:59:03-ին Գեղամ Մկրտչյանը տեսագրության մեջ երևացող համակարգչի էկրանը ուղղում է դեպի Արմեն Նավասարդյանի կողմ, զննության մասնակիցը հայտարարել է, որ այդ ժամանակ միացրել է Արմեն Նավասարդյանի կողմից գողություն կատարելու փաստն արձանագրած տեսագրությունները և այն ուղղել նրա կողմ, որպեսզի Արմենը տեսնի, որ դրանից հետո ստելու հիմք չունենա, որից հետո տևական ժամանակ Արմենը դիտում է տեսագրությունները, որից հետո Գեղամ Մկրտչյանը հարցնում է Արմեն Նավասարդյանին, թե որտեղից իրեն չհրկիզվող պահարանի բանալին, ով պատասխանում է, որ 8 ամիս առաջ բանալին դրված է եղել սենյակի դարակում, ինքը վերցրել է այն և տարել սարքել է, հայտնում է, որ այդ պահին բանալին իր մոտ չի գտնվում: Այնուհետև Գեղամ Մկրտչյանը հարցեր է տալիս Արմեն Նավասարդյանին, ով հարցերին չի պատասխանում: Դրանից հետո Գեղամ Մկրտչյանն Արմեն Նավասարդյանին ասում է, որ 10 տարի գողացել ես, Արմենն ասում է 10 տարի չեմ գողացել, 8 ամիս, որից հետո Գեղամ Մկրտչյանը հարցնում է Արմեն Նավասարդյանին, թե ինչքան գումար է հափշտակել, որին վերջինը պատասխանում է՝ մի 10-11 միլիոն դրամ։
Դատալսումների ընթացքում նշված տեսագրությունը վերարտադրվել և հետազոտվել է (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 101/1-րդ, 137-138-րդ թերթերը)։

Այսպիսով, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելով, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուսի հետ և գնահատելով գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված օբյեկտիվ փաստական տվյալների համակցության լույսի ներքո` Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց:
(․․․)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սարիբեկ Վարազդատի Հարությունյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(․․․) ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում էական չեն կարող համարվել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի այն խախտումները, որոնցով չեն սահմանափակվել դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք չեն զրկվել, ինչպես նաև այն խախտումները, որոնք ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա չեն ազդել կամ չէին կարող ազդել: Այլ խոսքով` քննչական կամ այլ դատավարական գործողությունների կատարման ժամանակ թույլ տրված քրեադատավարական օրենսդրության խախտումները պետք է գնահատվեն` ելնելով դրանց բնույթից, ծանրությունից և վերոնշյալ գործողությունների արդյունքում ստացված ապացուցողական նյութի որակի և հավաստիության վրա դրանց ազդեցության աստիճանից: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելը` որպես իրավական հետևանք, պետք է տեղի ունենա միայն քրեադատավարական օրենսդրության էական խախտման առկայության պարագայում: Հակառակ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին կցուցաբերվի ձևական մոտեցում, ինչն էլ կհանգեցնի ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի (․․․)»։
Վերը մեջբերված քրեադատավարական նորմի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործով դատալսումների ժամանակ հետազոտված ապացույցների թույլատրելիությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել որևէ օբյեկտիվ տվյալ, որը հիմք կտար փաստելու, թե նշված ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում տեղ են գտել օրենքի էական խախտումներ, որոնցով սահմանափակվել են դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք զրկվել են, ինչպես նաև՝ դրանք ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
Այլ խոսքով՝ վկայակոչված ապացույցները թույլատրելիության առումով կասկածի տակ առնելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի մասին վկայող որևէ օբյեկտիվ տվյալ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել։
Բացի այդ, վերը թվարկված յուրաքանչյուր ապացույց այս կամ այն չափով փաստական տվյալներ է պարունակում մեղադրանքում նշված հանցավոր արարքի, գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքների վերաբերյալ։ Այս պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ թվարկված ապացույցները ոչ վերաբերելի ճանաչելու հիմքեր նույնպես առկա չեն:
Անդրադառնալով ապացույցների արժանահավատությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն վարույթի մեղադրանքի առնչությամբ հարցաքննված անձանց ցուցմունքների արժանահավատությունը կասկածի տակ առնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան։ Մասնավորապես, վկա Գեղամ Մկրտչյանը գործի ողջ քննության ընթացքում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունքներ և ներկայացրել հանցագործության դեպքի հանգամանքները, այդ ցուցմունքների բովանդակությունը հաստատվել է նաև հետազոտված այլ ապացույցներով։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ հետազոտված փաստաթղթային ապացույցների և այլնի արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր նույնպես առկա չեն, այդ ապացույցներում արտացոլված տվյալները ոչ միայն չեն հակասում, այլև փոխլրացնում են միմյանց։
Ուստի, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Արմեն Աշոտի Նավասարդյանը, աշխատելով Երևան քաղաքի Արին Բերդի 3-րդ նրբանցք հասցեում գործող «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերությունում որպես ներկարար, 2023 թվականի ընթացքում նշված ընկերության տնօրեն Լուսինե Զաքարյանի աշխատասենյակի սեղանից վերցրել է նույն աշխատասենյակում տեղադրված չհրկիզվող պահարանի բանալին, կրկնօրինակել այն և պահել իր մոտ։ Այնուհետև Արմեն Նավասարդյանը, տեղյակ լինելով, որ այդ պահարանում պահվում է ՍՊ ընկերության գործունեության արդյունքում գոյացած թղթադրամների տեսքով շահույթը, նշված բանալու գործադրմամբ մինչև 2024 թվականի ապրիլ ամիսն ընկած ժամանակահատվածը պարբերաբար բացել է չհրկիզվող պահարանի դուռը և այդտեղից գաղտնի հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերի՝ 10.000.000 (տասը միլիոն) ՀՀ դրամ:

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ «Գողությունը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով»:
Ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով և հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ Դատարանն ապացուցված է համարում Արմեն Նավասարդյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ինչպես նաև՝ նրա մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Դատարանը գտնում է նաև, որ Արմեն Նավասարդյանի արարքն ամբողջությամբ համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչի համար նա ենթակա է քրեական պատախանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով Արմեն Նավասարդյանի արարքը, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հափշտակության առարկան և պատճառված վնասի չափը՝ Դատարանը փաստում է, որ Արմեն Նավասարդյանի կատարած հանցագործությունն օժտված է հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանով և բնույթով։
Դատարանը մեղադրյալ Արմեն Նավասարդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է գնահատում այն, որ գործի քննության ընթացքում ամբողջությամբ հատուցել է տուժողին պատճառված նյութական վնասը, առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և զղջացել կատարածի համար, պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին են գտնվում անչափահաս երկու երեխաները և հիվանդ հայրը:
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ սույն վարույթով Արմեն Նավասարդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Այսպիսով, մեղադրյալ Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև՝ հանցավորի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ իր կատարած արարքի համար պետք է նշանակվի պատիժ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետի սանկցիայի սահմաններում՝ ազատազրկման ձևով՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակների իրագործումն ապահովելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
(․․․)։
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
(․․․)։
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:
(․․․)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում անդրադառնալով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԳԴ/0014/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15 որոշումները)։
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը շարադրված հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ելնելով սոցիալական արդարության վերականգնման, պատժի ենթարկված անձի վերասոցիալականացման և նոր հանցագործությունների կանխման անհրաժեշտությունից՝ Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու և փորձաշրջան (համապատասխան վերահսկողություն) սահմանելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ փորձաշրջանի ընթացքում պետք է սահմանել պարտականություն, այն է՝ առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն։
Քննության առնելով Արմեն Նավասարդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Գույքային հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի ցանկացած պահի հրաժարվելու հայցից, եթե դա չի հակասում օրենքին, կամ դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և իրավաչափ շահերը:
2. Գույքային հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է գույքային հայցի մասով վարույթի կարճման և համապատասխան անձին զրկում է տվյալ գույքային հայցը քրեական կամ քաղաքացիական դատավարության կարգով կրկին հարուցելու հնարավորությունից:
(․․․)»։
Հաշվի առնելով, որ տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Լ.Զաքարյանը վարույթի քննության ընթացքում հրաժարվել է ներկայացված գույքային հայցից՝ հայտարարելով, որ «ՎԻԷՄԷՅՋ ՎՈՒԴ» ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասն ամբողջությամբ հատուցվել է՝ Դատարանը գտնում է, որ գույքային հայցի մասով վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ Դատարանի որոշմամբ որպես գույքային հայցի ապահովման միջոց Արմեն Նավասարդյանին սեփականության իրավունքով պատկանող շարժական և անշարժ գույքի արգելադրումը՝ վերացման։
Անդրադառնալով վարույթային ծախսերի հարցին և հաշվի առնելով, որ դրանց վերաբերյալ տվյալները բացակայում են, ավելին՝ գործի քննության ընթացքում նման պահանջ չի ներկայացվել, Դատարանը հանգում է հետևության, որ այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Աշոտի Նավասարդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կարգով՝ Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով։
Փորձաշրջանի ընթացքում Արմեն Աշոտի Նավասարդյանին նկատմամբ սահմանել պարտականություններ՝ առանց վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել և բնակության վայրը փոխելու դեպքում վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում հայտնել իր նոր բնակության վայրի հասցեն։
Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության բնակության վայրի ստորաբաժանմանը:
Արմեն Աշոտի Նավասարդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Տուժողի օրինական ներկայացուցիչ Լ.Զաքարյանի կողմից ներկայացված գույքային հայցի մասով վարույթը կարճել՝ հայցից հրաժարվելու հիմքով:
Դատարանի որոշմամբ որպես գույքային հայցի ապահովման միջոց Արմեն Աշոտի Նավասարդյանին սեփականության իրավունքով պատկանող շարժական և անշարժ գույքի արգելադրումը վերացնել։
Վարույթային ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ