ԵԴ1/3152/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

20 նոյեմբերի 2024թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Վ․Եդիգարյանի
մեղադրյալ՝ Վ․Խաչատրյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանի /ծնված 1989 թվականի ապրիլի 12-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, բնակվող քաղաք Երևան, Նոր Նորք, Շոպրիոնի 2-րդ շենք, 6-րդ բնակարանում/։
Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
2022 թվականի հոկտեմբերի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12829222 քրեական վարույթը:
Քրեական վարույթի նախաքննության օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազը 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին որոշում է կայացրել Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ներկայացված մեղադրանքում վերջինս իրեն մեղավոր է ճանաչել։
Խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը թիվ 8180023771 որոշմամբ 27.09.2021թ.-ից մինչև 27.09.2022թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, 2022 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 04:40-ին, Երևան քաղաքի Արցախի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի 37 PC 271 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180159415 արձանագրությունը:
Այսինքն, Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում»:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Հաշվի առնելով, որ դատաքննության ընթացքում մեղադրյալ Վլադիմիր Խաչատրյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և միաժամանակ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը Դատարանը թույլատրելի համարեց մեղադրյալի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի հրապարակումը համաձայն որի՝ «2022 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Միասնիկյան փողոցում գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ վարել է «Ինֆինիտի» մակնիշի 11 LC 661 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, պարեկային ծառայողները իրեն կանգնեցրել են և զրկել են վարելու իրավունքից, որից հետո՝ 2022 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Արցախի պողոտայում «Վազ» մակնիշի 37 PC 271 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է զրկված վիճակում, ժամը 04:40-ին պարեկային ծառայողները իրեն կանգնեցրել են և վարչական ակտ կազմել այն մասին, որ զրկված վիճակում վարել է: Զղջում է կատարվածի համար»:/Տես՝ վ. թ. 18-23, 52-53/
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին կազմված փաստաթղթի բովանդակության զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի զննության է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180159415 արձանագրությունը, թիվ 8180023771 որոշումը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստր համակարգում առկա Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանի վարորդական վկայականի տվյալները և դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված թիվ ԵԴ1/1932/01/22 դատական գործը:
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180159415 արձանագրության զննությամբ պարզվել է, որ Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը 2022 թվականի օգոստոսի 30-ին Երևան քաղաքի Արցախի փողոցում «Վազ» մակնիշի 37 PC 271 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է՝ վարելու իրավունքից զրկված վիճակում:
ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180023771 արձանագրության զննությամբ պարզվել է, որ Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը 2021 թվականի սեպտեմբերի 27-ին Երևան քաղաքի Միասնիկյան փողոցում «INFINITI» մակնիշի 11 ԼԼ 661 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում, որոշման զննությամբ պարզեցի, որ Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով, որի տակ առկա է իր ստորագրությունը:
Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստր համակարգում առկա տվյալների զննությամբ պարզվել է, որ Վլադիմիր Կամոի Խաչատրյանը տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկվել է 27.09.2021 թվականից մինչև 27.09.2022 թվականը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180159415 արձանագրությունը, թիվ 8180023771 որոշումը, ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստր համակարգում առկա Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանի վարորդական վկայականի տվյալները և դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված թիվ ԵԴ1/1932/01/22 դատական գործը:Վ/Թ/4,5,8, 24-32, 35-36/
Դատալեքս դատական տեղեկատվական համակարգից արտատպված թիվ ԵԴ1/1932/01/22 դատական գործի զննությամբ պարզվել է, որ Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա՝ տրանսպորտային միջոցը ոչ սթափ վիճակում վարելու համար ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության թիվ 8180023771 որոշմամբ մեկ տարի ժամկետով՝ 2021 թվականի սեպտեմբերի 27-ից մինչև 2022 թվականի սեպտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, 2022 թվականի մայիսի 11-ին, ժամը՝ 17:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Բեկի փողոցում վարել է 36 FF 809 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակից էդգար Հայրապետյանը կազմել է թիվ 8180137667 արձանագրությունը: Իսկ Դատարանը վճռել է Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և դատապարտել արարքի կատարման պահին գործող օրենքով՝ 2003թ. ապրիլի 18-ին ընդունված Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուր հիսնապատիկի` 250.000 (երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով:Վ/Թ/33-34/
ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից ստացված տեղեկանքի համաձայն պարզվել է, որ Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը /ծնված՝04.12.1989թ․, բնակվող՝ ք.Երևան, Շոպրոնի, 2-րդ շենք, 6-րդ բն․ հասցեում/ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 30.03.2023թ. թիվ ԵԴ1/1706/01/22 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված՝ 09.12.2019 թվականի խմբագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և պատիժ է նշանակվել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի /200.000 ՀՀ դրամ/ չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոնով նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարվել է նախորդ՝ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի դատարանի 05.01.2023 թվականի թիվ ԵԴ/1932/01/22 դատավճռով նշանակված պատժին՝ 250.000 ՀՀ դրամին և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք 350.000 ՀՀ դրամի չափով:
Թիվ ԵԴ1/1706/01/22 դատավճիռը ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է 10․05․2024թ․-ին և ընդունվել է ի կատար ածման:
Վ․Խաչատրյանը 24.08.2023թ․-ին հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում։
07․09․2023թ․ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմինը միջնորդություն է ներկայացվել դատարան թիվ ԵԴ1/1706/01/22 դատավճռով նշանակված 350․000 /երեք հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ տուգանք պատժի չվճարված մասի՝ 330․000 /երեք հարյուր երեսուն հազար/ ՀՀ դրամին համարժեք գույք բռնագանձելու մասին, որը 11․08․2023թ․ թիվ ԵԴ1/0240/15/23 որոշմամբ բավարարվել է։
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 19․08․2024թ․ թիվ ԵԴ/0972/01/24 դատավճռով Վ․Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել է հանրային աշխատանքներ պատժի՝ 120 /մեկ հարյուր քսան/ ժամ տևողությամբ։
Թիվ ԵԴ/0972/01/24 դատավճիռը ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում ստացվել է 31․10․2024թ․-ին և ընդունվել է ի կատար ածման:
Վ․Խաչատրյանը 15.11.2024թ․-ին հաշվառվել է ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության Երևանի քաղաքային մարմնում և հանրային աշխատանքներ պատժով գտնվում է ներգրավման փուլում։
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-Վլադիմիր Խաչատրյանը 2022 թվականի օգոստոսի 30-ի դրությամբ չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք:
-Վլադիմիր Խաչատրյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք 2022 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 04:40-ին, Երևան քաղաքի Արցախի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի 37 PC 271 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան:

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2.Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Վլադիմիր Կամոյի Խաչատրյանը թիվ 8180023771 որոշմամբ 27.09.2021թ.-ից մինչև 27.09.2022թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից, 2022 թվականի օգոստոսի 30-ին՝ ժամը 04:40-ին Երևան քաղաքի Արցախի փողոցում վարել է «ՎԱԶ» մակնիշի 37 PC 271 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180159415 արձանագրությունը», նշված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Վլադիմիր Խաչատրյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝ /…/1․Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:/.../:
Մեղադրյալին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
Հաստատված համարելով մեղադրյալ Վլադիմիր Խաչատրյանի մեղավորությունն իրեն մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին.
1) դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին
2) պատժի, մասնավորապես՝ արդյոք մեղադրյալը ենթակա է պատժի և ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ։
Անդրադառնալով մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև նրա անձը բնութագրող հանգամանքներին՝ Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքները
1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են՝
1) հանցանքը դատվածություն ունեցող անձի կողմից կատարելը, (…)
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից ստացված Ձև8 տեղեկանքի և ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից ստացված տեղեկանքի համաձայն՝ պարզվել է, որ սույն գործով հանցանքը Վ.Խաչատրյանի կողմից կատարվել է այն ժամանակ, երբ վերջինիս նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ, որը մտած կլիներ օրինական ուժի մեջ առկա չի եղել, ուստի վերջինս դատվածություն չի ունեցել, հետևաբար փաստվում է, որ Վ.Խաչատրյանը սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ հանդիսացել է նախկինում չդատապարտված և դատվածություն չունեցող անձ:
Դատարանը արձանագրում է, որ Վլադիմիր Խաչատրյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վլադիմիր Խաչատրյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես խոստովանական ցուցմունքներ տալը, նախկինում դատապարտված չլինելը:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Վ.Խաչատրյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը ծանրացնող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ այլ դատավճիռներով վերջինիս նկատմամբ նշանակված տուգանք պատժատեսակը չի կատարվել և ներկայումս այն գտնվում է բռնագանձման փուլում, ուստի արձանագրվում է, որ տուգանք պատժատեսակը Վ.Խաչատրյանի կողմից չի կատարվել, հետևաբար այն նշանակման ենթակա չէ, հետևաբար Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ հանրային աշխատանքներ 80 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/…/ 1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:/…/:
/.../11. Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը և պատժի կրման սկիզբ է համարվում առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբը:/.../
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատժին ամբողջությամբ գումարել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 19-ի թիվ ԵԴ1/0972/01/24 դատավճռով նշանակված պատիժ՝ 120 ժամ հանրային աշխատանքները և սահմանել վերջնական պատիժ հանրային աշխատանքներ 200 ժամ տևողությամբ:
Նկատի ունենալով, որ տուգանք պատժատեսակի բռնագանձման գործընթաց է իրականացվում Դատարանը նպատակահարմար չի համարում նշված պատժատեսակը ևս համակցության կանոններով գումարել, քանի որ դա կարող է հանգեցնել բռնագանձման գործընթացի խաթարմանը:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Վլադիմիր Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վլադիմիր Խաչատրյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վլադիմիր Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 ժամ տևողությամբ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին և 11-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նշանակված պատժին ամբողջությամբ հաշվակցել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի օգոստոսի 19-ի թիվ ԵԴ1/0972/01/24 դատավճռով նշանակված պատիժը՝ 120 ժամ հանրային աշխատանքները և սահմանել վերջնական պատիժ հանրային աշխատանքներ 200 (երկու հարյուր) ժամ տևողությամբ:
Վլադիմիր Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վլադիմիր Խաչատրյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ