Գործ ԵԴ1/3079/01/24




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՊՐԱԶՅԱՆԻ,
Մասնակցությամբ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Է.ԱՆԱՆՅԱՆԻ,
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Հ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ,
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ` Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ,

2025 թվականի հոկտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքում` դռնբաց դատական նիստում` քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի (ծնված՝ 02.10.2006թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված՝ ք.Երևան, Ռուբինյանց փողոց, 4 շենք, բն. 36 հասցեում, բնակվող՝ ք.Երևան, Մինաս Ավետիսյան փողոց, 20 շենք, բն. 19 հասցեում): Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ ՃՏՀՔ բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ն.Ստեփանյանը կազմել է արձանագրություն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60583824 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀԿԳ քննիչ Ն.Ստեփանյանը որոշում է կայացրել Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի վերաբերյալ էլեկտրոնային ռեգիստրի քաղվածքի, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրութան, ալկոտեստր սարքի թիվ 91100902 կտրոնի և ստուգաչափման վկայականի պատճենները թիվ 60583824 քրեական վարույթով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել թիվ 60583824 քրեական վարույթով Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ՀԿԳ քննիչ Ն.Ստեփանյանը որոշում է կայացրել թիվ 60583824 քրեական վարույթով Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելք կիրառելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին ՀԿԳ քննիչ Ն.Ստեփանյանը կազմել է արձանագրություն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ:
2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին թիվ 60583824 քրեական վարույթը, հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով քննելու համար, ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում, որը ստացել է թիվ ԵԴ1/3073/01/24 դատական համարը:
Քրեական գործը ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, 05.11.2025թ-ին որոշում է կայացվել վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 07-ին դատարանում ստացվել է մեղադրյալի միջնորդությունը, որով հայտնել է, որ հրաժարվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթից և միջնորդել է գործի քննությունը ծարունակել ընդհանուր կարգով:
2024 թվականի նոյեմբերի 08-ին որոշում է կայացվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել թիվ 60583824 քրեական վարույթով Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանգացործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունենալով, ոչ սթափ վիճակում վարել է ավտոմեքենա:
Այսպես,
Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը, տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալով, 2024 թվականի օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 22:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթի փողոցում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում (ալկոհոլի պարունակությունը վերջինիս արտաշնչած 1 լիտր օդում կազմել է 0.158 մգ/լ) վարել է «Chevrolet» մակնիշի 71 DD 117 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որպիսի գործողություններն արձանագրվել են պետական իրավասու մարմնի աշխատակցի կողմից թիվ 8180428581 արձանագրությամբ:

Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Քրեական գործի դատաքննության փուլում մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալ:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 29.09.2025թ./
Նախաքննության ընթացքում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը հայտնել է, որ ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և հրաժարվել է ցուցմունք տալ:
/Հատոր 1, գ.թ. 29-30/
Դատաքննության ընթացքում վկա Սաքո Եղյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արձանագրությունը կազմվել է այն հիմքով, որ վարողը վարման ընթացքում է եղել, կանգնեցրել է, այնուհետև կազմել է տվյալ արձանագրությունը, մանրամասները չի հիշում, քանի որ մեկ տարուց ավել ժամանակ է անցել:
Պատասխանելով պաշտպանի հարցերին, վկան հայտնեց, որ վարորդը փչում է այնքան շամանակ մինչև ալկոտեսթը համարվի անցած, չի հիշում, թե սույն դեպքում մեղադրյալը քանի անգամ է սարքը փչել:
/դատական նիստի արձանագրություն՝ 29.09.2025թ./
Զննություն կատարելու մասին 09.10.2024թ. արձանագրության համաձայն՝
«Զննությամբ պարզվեց հետևյալը.
1. ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված քաղվածքի համաձայն Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը վարորդական վկայական չունի:
2. 2024թ. օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 22:55-ին, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողը կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն այն մասին, որ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը 2024թ. օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 22:40-ի սահմաններում, Շեվրոլետ մակնիշի 71 DD 117 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցում: Ստուգմամբ պարզվել է, որ Վաչե Ասատրյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, տրանսպորտային միջոցը վարել է ոչ սթափ վիճակում: Արձանագրության ստորադիր հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի և արձանագրությունը ստացողի ստորագրությունները:
3. Ալկոտեստեր սարքի թիվ 91100902 կտրոնի պատճենի համաձայն Վաչե Ասատրյանի մոտ 2024թ. օգոստոսի 24-ին՝ ժամը 22:48:34-ին, հայտնաբերվել է 0.158 մգ/լ ալկոհոլի պարունակություն:
4. Ստուգաչափման թիվ 121946 վկայականի պատճենի համաձայն թիվ 91100902 ալկոտեստեր սարքի ստուգաչափման արդյունքների հիման վրա չափման միջոցը բավարարում է սահմանված պահանջներին:»:
/Հատոր 1, գ.թ. 11/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին 09.10.2024թ. որոշմամբ՝ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի վերաբերյալ էլեկտրոնային ռեգիստրի քաղվածքի, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրութան, ալկոտեստր սարքի թիվ 91100902 կտրոնի և ստուգաչափման վկայականի պատճենները ճանաչվել են ապացույց:
/Հատոր 1, գ.թ. 4-8, 12/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 14-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական պատասխանատվության հիմքն ինչպես ավարտված, այնպես էլ չավարտված հանցանք կատարելն է:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 16-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանք է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, հանցագործության սուբյեկտի կողմից մեղավորությամբ կատարված արարքը:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի համաձայն`
«(...)
2. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(...)
5. Սույն օրենսգրքի իմաստով՝ անձը համարվում է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող, եթե նա սահմանված կարգով չի ստացել տվյալ կարգի տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական կամ սահմանված կարգով ստացել է վարորդական վկայական, սակայն օրենքով սահմանված կարգով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, և զրկման ժամկետը լրանալուց հետո սահմանված կարգով չի վերականգնել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը, բացառությամբ ուսումնական վարման դեպքերի:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
(...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Վերլուծելով մեղադրյալ Իսահակ Արմենի Ենգիբարյանին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` Դատարանը գտնում է, որ.
- ապացուցված է մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները),
- ապացուցված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքների քրեական հակաիրավականությունը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի կողմից այդ արարքները կատարելը,
- ապացուցված է մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ՝ հանրային աշխատանքների, կարճաժամկետ ազատազրկման և ազատազրկման ձևով:
Ուսումնասիրելով մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի անձը` նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն որ վերջինս նախաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, նախկինում դատապարտված չի եղել:
Հաշվի առնելով մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը` դատարանը գտնում է, որ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի՝ նվազագույն չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
(…)
5. Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով, եթե հանցանք կատարած անձի եկամուտն առաջացել է հանցանքն ավարտվելուց հետո։ Տուգանքի չափը որոշվում է նույն կարգով նաև այն դեպքում, երբ անձի ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից:
(…)
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
(…)»:
Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանը չի աշխատում, Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկել արարքը կատարելու պահի նվազագույն աշխատավարձի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով մեղադրյալի հայտարարությունը, որ տուգանքը միանվագ վճարելու հնարավորություն չունի, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանին պետք է թույլատրել նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից զրկելը՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը, իսկ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը՝ կատարված հանցանքի բնույթի հետ կապված որոշակի գործունեությամբ զբաղվելն արգելելն է:
(…)
4. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 1-3 տարի, իսկ ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների համար՝ 1-5 տարի ժամկետով:
5. Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելը որպես լրացուցիչ պատիժ կարող է նշանակվել այն դեպքում, երբ դատարանը, ելնելով հանցավորի պաշտոնավարության կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու ժամանակ նրա կատարած հանցանքի բնույթից, հնարավոր չի համարում անձի կողմից հետագա ժամանակահատվածում որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելը կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելը:
(…)»:
Քննարկելով մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը` Դատարանը փաստում է, որ վերջինս տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չի ունեցել, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ չի կարող նշանակվելու:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ «Բացակայելու արգելք» խափանման միջոցն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով որպես արտավարութային փաստաթղթեր ապացույց ճանաչված Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի վերաբերյալ էլեկտրոնային ռեգիստրի քաղվածքի, վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրութան, ալկոտեստր սարքի թիվ 91100902 կտրոնի և ստուգաչափման վկայականի պատճենների պահպանման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք անհրաժեշտ է թողնել կցված քրեական գործին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով` Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թույլատրել Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանին դատավճռով նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամը վճարել մաս առ մաս` 12 /տասներկու/ ամսվա ընթացքում, յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամի չափով:
Վաչե Վաղարշակի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց «Բացակայելու արգելքը» թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Վ.Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ