ԵԴ1/3083/01/24

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

16 դեկտեմբերի 2024թ․ ք.Երևանում

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

նախագահությամբ
դատավոր՝ Մ․Արամյանի
քարտուղարությամբ՝ Մ.Պողոսյանի
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրող՝ Հ․Միքայելյանի
մեղադրյալ՝ Գ․Արևշատյանի

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի /ծնված՝ 27.03.1994 թվականին Վանաձոր քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, նախկինում դատված, դատվածությունը չմարված, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, հաշվառված է՝ Լոռու մարզի, Վանաձոր քաղաքի, Տարոն համայնքի, 2 ՔՇՀ 3 64-րդ շենքի, 28-րդ բնակարանում, բնակվում է՝ Լոռու մարզի, Վանաձոր քաղաքի, Չուղաջյան թաղամասի 30-րդ շենքի, 13-րդ բնակարանում/:
Գևորգ Աշոտի Արևշատյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:

Դատավճռի նկարագրական մաս.
09.12.2023 թվականին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ճանապարհատրանսպորտային հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60520923 քրեական վարույթը։
12.08.2024 թվականին թիվ 60520923 քրեական վարույթը ստացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին։
23.10.2024 թվականին որոշում է կայացվել Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
26.10.2024 թվականին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի նկատմամբ բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին։
Գևորգ Աշոտի Արևշատյանին մեղադրանք է առաջադրվել հանրորեն վտանգավոր այն արարքի կատարման համար, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում, վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
Այսպես.
Գևորգ Արևշատյանը, տեղյակ լինելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայությունում 2023 թվականի օգոստոսի 23-ին իր վերաբերյալ կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8300771757 որոշման, այն է՝ վեց ամիս ժամկետով՝ 2023 թվականի օգոստոսի 23-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին, կասեցման ժամկետը չլրացած՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00:53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գ.Հասրաթյան փողոցում վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3- րդ վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180260140 արձանագրությունը։
Այսինք՝ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:

Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցներ
Հաշվի առնելով, որ մեղադրյալ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և միաժամանակ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը Դատարանը որոշեց հրապարակել մեղադրյալի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը համաձայն որի՝ «2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00:53-ին, Երևան քաղաքի Գ.Հասրաթյան փողոցում վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից կասեցված վիճակում: Նշել է, որ կասեցման վերաբերյալ պատշաճ ծանուցվել է և դրա մասին տեղյակ է: Ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել»։վ/թ. 37-39
Որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, զննված և քրեական վարույթի նյութերին կցված հետևյալ փաստաթղթերը.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260140 արձանագրության զննությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի նկատմամբ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ժամը 00:57-ին, կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260140 արձանագրությունը՝ Երևան քաղաքի Գ.Հասրաթյան փողոցում 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ժամը 00:53-ին տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից կասեցված անձը վարել է տրանսպորտային միջոց:վ/թ. 22
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունից ստացված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8300771757 արձանագրության զննությունը, համաձայն որի՝ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի նկատմամբ 2023 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ ժամը 13:45-ին, կազմել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8300771757 արձանագրությունը՝ 2023 թվականի օգոստոսի 23-ին՝ ժամը 13:44-ին, վարորդը ձեռքի օգտագործմամբ ընթացքի ժամանակ օգտվել է հեռախոսակապից: Այս իրավախախտման համար նախատեսված տուգանային միավորի և տվյալ տարում վարորդի նկատմամբ կիրառված տուգանային որոշ միավորների հանրագումարը կազմում է 9 կամ ավելի միավոր:վ/թ. 24
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարված հարցման պատճեն զննելու մասին արձանագրությունը համաձայն որի՝ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի վարորդական վկայականի կարգը՝ BC, կարգավիճակ՝ կասեցված:վ/թ. 20
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260140 արձանագրության առկայությունը։վ/թ. 6, 23
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8300771757 արձանագրության առկայությունը։վ/թ. 8, 24
Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչված էլեկտրոնային ռեգիստրում կատարված հարցման պատճեի առկայությունը։վ/թ. 7, 27
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները, մասնավորապես.
-2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ի դրությամբ Գևորգ Աշոտի Արևշատյանի տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը եղել է կասեցված վիճակում,
-Գևորգ Աշոտի Արևշատյանը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00:53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գ.Հասրաթյան փողոցում վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։

Դատավճռի պատճառաբանական մաս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն/․․․/ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
/․․․/1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1)դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2)մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3)ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8)այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ 1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել/․․․/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ հոդվածը սահմանում է, որ
/․․․/ 1. Առաջին ատյանի դատարանում վարույթն իրականացվում է միայն մեղադրյալի նկատմամբ և միայն նրան ներկայացված մեղադրանքով:/․․․/:
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանը առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, համադրելով մեղադրյալին առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման հետ, որ նա «տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում, վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
Գևորգ Արևշատյանը, տեղյակ լինելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Պարեկային ծառայությունում 2023 թվականի օգոստոսի 23-ին իր վերաբերյալ կայացված վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8300771757 որոշման, այն է՝ վեց ամիս ժամկետով՝ 2023 թվականի օգոստոսի 23-ից մինչև 2024 թվականի փետրվարի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի կասեցման մասին, կասեցման ժամկետը չլրացած՝ 2023 թվականի սեպտեմբերի 11-ին՝ ժամը 00:53-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գ.Հասրաթյան փողոցում վարել է «Կիա» մակնիշի 24 CC 005 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին թիվ 8180260140 արձանագրությունը», նշված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակման համատեքստում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին պատասխանելիս գտել է, որ
ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը),
ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը,
ապացուցված է մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը,
ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի, որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե մեղադրյալը պատժի ենթակա է, թե ոչ, պատժի ինչ տեսակ պետք է նշանակվի և պետք է արդյոք նա այն կրի:
Դատարանը դրական պատասխանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերին գտնում է, որ կատարած արարքի համար Գևորգ Արևշատյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն` /․․․/ Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները/․․․/:
Գևորգ Արևշատյանի անձը բնութագրող հանգամանքներն են, մասնավորապես խոստովանական ցուցմունքներ տալը, դատվածություն չունեցող անձ հանդիսանալը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: (…)»։
Դատարանը, որպես մեղադրյալ Գևորգ Արևշատյանի պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում այն, որ՝
-առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել՝ նախաքննության ընթացքում տվել խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել է իր կատարած արարքի համար:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Գևորգ Արևշատյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, որպես Գևորգ Արևշատյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտարկում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, սույն հանցանքը կատարելու դրությամբ եղել է դատվածություն չունեցող անձ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝
1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով:/.../:
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև Դավիթ Դավթյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը ծանրացնող և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել պատիժ տուգանքի ձևով։
Հանցանք կատարելու պահին «Նվազագույն աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն /․․․/ 1. Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75.000 դրամ:/․․․/։
Նկատի ունենալով, որ Դատարանին չի ներկայացվել Գևորգ Արևշատյանի՝ հանցանքը կատարելուց առաջ մեկ տարվա ընթացքում ստացած, միջին եկամուտի չափը Դատարանը, որպես հաշվարկային միավոր ընդունում է հանցանք կատարելու օրը սահմանված նվազագույն աշխատավարձը և պատիժ նշանակում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով՝ 375․000 ՀՀ դրամ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասը սահմանում է, որ
/…/8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում/…/։
Դատարանը հաշվի առնելով տուգանքը մաս առ մաս վճարելու հնարավորություն տալու վերաբերյալ մեղադրյալի խնդրանքը որոշում է կայացնում նշանակված տուգանք պատժի վճարումը տարաժամկետել մեկ տարի ժամկետով՝ 11 (տասնմեկ) ամիս սահմանել վճարման պարտականություն յուրաքանչյուր ամիս 30.000 (երեսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ վերջին 1 (մեկ) ամիսը 45.000 (քառասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Արևշատյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Բացի այդ, Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գևորգ Արևշատյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը պետք է վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ ի թիվս այլնի նաև իրեղեն ապացույցների, վարույթային ծախսերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելադրման, գույքային հայցի հարցերին, սակայն Դատարանը, պարզելով, որ սույն քրեական գործով մեղադրյալի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, գույքային հայց չի ներկայացվել, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը անհրաժեշտ է պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 97-րդ, 102-րդ, 105-րդ, 276-րդ, 348-349-րդ, 352-356-րդ և 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը․
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գևորգ Արևշատյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Նշանակված տուգանք պատժի վճարումը տարաժամկետել մեկ տարի ժամկետով՝ 11 (տասնմեկ) ամիս սահմանել վճարման պարտականություն յուրաքանչյուր ամիս 30.000 (երեսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ վերջին 1 (մեկ) ամիսը 45.000 (քառասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Գևորգ Արևշատյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը` թողնել անփոփոխ մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Գևորգ Մնացականյանի վերաբերյալ Հայաստանի Հանրապետության սահմանային էլեկտրոնային կառավարման տեղեկատվական (ՍԷԿՏ) համակարգում բացառապես սույն գործով առկա արգելանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույցների, գույքային հայցի, վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Քրեական գործին կցված արտավարութային փաստաթղթերը պահել քրեական գործի հետ միասին՝ դրանց պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` ՄՈՒՇԵՂ ԱՐԱՄՅԱՆ