ԵԴ1/3069/01/24

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

18 նոյեմբերի 2024թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան), նախագահությամբ՝ դատավոր Մասիս Մելքոնյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին թիվ ԵԴ1/3069/01/24 վարույթն (նախաքննության համարն է 60535424) ըստ մեղադրանքի Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի (ծնված՝ 30.08.1991 թվականին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, ամուսնացած, հիմնսկսն կրթությամբ, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան Սարի Թաղ 11 փողոց, 5 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով. Դատարանը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
1.1. 2024 թվականի հունիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60535424 քրեական վարույթը:
1.3. 2024 թվականի սեպտեմբերի 07-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու համար հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
1.4. 2024 թվականի սեպտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի կողմից որոշում է կայացվել Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի նկատմամբ՝ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքը կիրառելու մասին:
1.5. Մեղադրյալ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Վահագն Քեշիշյանի մասնակցությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի կոմից կազմվել է արձանագրություն դատավարության մասնակիցներին քրեական վարույթի նյութերը ծանոթացնելու համար ներկայացնելու վերաբերյալ որտեղ արձանագրվել է մեղադրյալ Ս.Հակոբյանի բանավոր հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ Խնդրում եմ իմ նկատմամբ կիրառել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ և տուգանքը տարաժամկետել 12 ամիս ժամկետով:
1.6 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ռ.Հարությունյանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և թիվ 60535424 քրեական վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին: Վարույթի նյութերը Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարան հանձնվել են 01.11.2024 թվականին:
1.8.Դատավորների միջև գործերի բաշխման համակարգչային ծրագրի միջոցով քրեական գործը, թիվ ԵԴ1/3069/01/24 համարի ներքո, 2024 թվականի նոյեմբերի 01-ին մակագրվել և 2024 թվականի նոյեմների 04-ին հանձնվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանի աշխատակազմին:
1.10. 2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել վարույթ հարուցելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստացի նկարագրությունը.
Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի նկատմամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա, 2022 թվականի սեպտեմբերի 19-ին կայացված թօվ ՆԿ157075 որոշմամբ 1/մեկ/ տարի ժամանակով զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, որի մասին տեղում ծանուցվել է և ստորագրել որոշումը: Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկման ժամկետը ավարտվելուց հետո Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանը չստանալով տրամսպորտային միջոց վարելու իրավունքի վարորդական վկայական և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իմաստով համարվելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք չունեցող անձ, 2024 թվականի մայիսի 12-ին ժամը 01.13-ին գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (սթափութայն վիճակի զննման կտրոնի համարը՝ 02322) մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը 0,131 մգ/լ (առնվազն՝ 0,1179 մգ/լ՝ նկատի ունենալով ստուգաչափվող թիվ 91100929՝ ալկոտեստեր սարքի չափման ճշտության համար հնարավոր 10 % սխալանքը), Երևան քաղաքի Հերացու փողոցում վարել է ,,Լեքսուս,, մակնիշի 36 FL 367 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Հայկ Միքայելյանի կողմից նույն օրը ժամը 01.27-ին կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 818040512 համարի արձանագրություն: Այսինքն՝ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթ.
Մեղադրյալ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Վահագն Քեշիշյանի մասնակցությամբ 2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն.Սիմոնյանի կոմից կազմվել է արձանագրություն դատավարության մասնակիցներին քրեական վարույթի նյութերը ծանոթացնելու համար ներկայացնելու վերաբերյալ որտեղ արձանագրվել է մեղադրյալ Ս.Հակոբյանի բանավոր հայտարարությունը հետևյալ բովանդակությամբ Խնդրում եմ իմ նկատմամբ կիրառել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ և տուգանքը տարաժամկետել 12 ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալ Սերգեյ Հակոբյան /ստորագրություն/:
Պաշտպան Վահագն Քեշիշյան /ստորագրություն/:
Քննիչ Նարեկ Սիմոնյան /ստորագրություն/:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունը, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
4.1. Առաջադրված մեղադրանքը մեղադրյալ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը, գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արձանագրում է, որ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
4.2. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 55.2-րդ գլուխը կարգավորում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգը:
4.3. Օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ սկսելու կարգը, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով` առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին: 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը: 4. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու արձանագրություն կազմելուց առաջ քննիչն իրավասու է մեղադրյալին հարցեր տալու միջոցով հավաստիանալու, թե արդյոք մեղադրյալը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
4.4. Օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու հիմքը և բացառող հանգամանքները, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն:
2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ` այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ. 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց. 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգը:
4.5. Օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հարցի լուծման կարգը, համաձայն որի՝ 1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո` երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: 4. Դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ 1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ. 2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին. 3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
4.6. Օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճիռ կայացնելը, համաձայն որի՝ 1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները: 2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո` հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում: 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ` հաշվի առնելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները: 4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: 5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ: 6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո` ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին:
4.7. Օրենսգրքի 464.10-րդ հոդվածը սահմանում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով դատավճռի բողոքարկման սահմանները, համաձայն որի՝ 1. Սույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածին համապատասխան կայացված դատավճիռը կարող է բողոքարկվել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, սակայն այն չի կարող բողոքարկվել սույն օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:
4.8. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքում մեղադրական դատավաճիռ կայացնելիս՝ Դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4.9. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածը սահմանում է պատիժ նշանակելը համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված կամ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում, համաձայն որի՝ (…) 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը` առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու (…):
4.10. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է՝ 1. Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը` պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով (…):
4.11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ հասկացությունը, համաձայն որի՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, որը նախկինում հանցանք չի կատարել կամ կատարել է, սակայն ազատվել է քրեական պատասխանատվությունից, կամ որի դատվածությունը սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մարվել կամ վերացվել է:
4.12. Դատարանն արձանագրում է, որ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու մասին վարույթով մեղադրյալ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանը մեղադրվում է առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության մեկ արարք կատարելու համար, նրան մեղսագրվող արարքի համար որպես պատիժ տուգանքը նախատեսված է, մեղսագրվող արարքով մասնավոր անձի վնաս չի պատճառվել, գույքային հայց մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել, ներկայացված չէ, մեղադրյալը գրավոր կարգով համաձայնվել է համաձայնությամբ իր նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելուն, հսկող դատախազը, մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, չի առարկել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման դեմ, հետևաբար, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000/երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով, միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված տուգանքը պետք է տարաժամկետել և Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12/տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով 31.250/երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանը նշանակված պատիժը պետք է կրի, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն։
4.13. Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո պետք է վերացնել:
4.14. Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության 348-րդ հոդվածով նախատեսված՝ դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանն ենթակա մյուս հարցերին, արձանագրում է, որ գույքային հայց ներկայացված չէ, առկա չէ նաև հատուցման ենթակա գույքային այլ վնաս և դրա ապահովման նպատակով արգելադրված որևէ գույք։
4.15. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն:
4.16. Անդրադառնալով արտավարույթային փաստաթղթերի պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված վարչական իրավախախտման գործով կայացված թիվ 818040512 որոշման, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված վարորդական իրավունքի վկայականից զրկված լինելու վերաբերյալ քաղվածքի պատճենները պետք է պահվեն վարութային նյութերի հետ դրանց ամբողջ ընթացքում:
5. Դատարանի եզրահանգումը.
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55.2-րդ գլխի կարգավորումներով, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար:
2. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000/երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
3. Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանին թույլատրել դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարել մաս առ մաս՝ 12/տասներկու/ ամսվա ընթացքում՝ յուրաքանչյուր ամիս վճարելով 31.250/երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ:
4. Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Սերգեյ Սենիկի Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ՍԷԿՏ համակարգում առկա սահմանափակումները վերացնել սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
5. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան դատական ակտը ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ՝ չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի:

ԴԱՏԱՎՈՐ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ