ԵԴ1/3076/01/24



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Տ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ք.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ն.ՇԱԽՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ՝ Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ՍՈՂՈՄՈՆՅԱՆԻ

2025թ. հունիսի 10-ին Երևան քաղաքում

քննության առնելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան)՝ 2025 թվականի փետրվարի 21-ի ԵԴ1/3076/01/24 դատավճռի դեմ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը.

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․1. 2023 թվականի օգոստոսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14840523 քրեական վարույթը:
1.2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի պետի տեղակալ Ռ.Սեդրակյանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 02-ի որոշմամբ թիվ 14840523 քրեական վարույթով նախաքննության կատարումը հանձնարարվել է քննչական խմբին, որի ղեկավար է նշանակվել քննիչ Հ.Հովհաննիսյանը:
1.3. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Բաղդասարյանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 03-ի որոշմամբ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
1.4. 2023 թվականի օգոստոսի 11-ին որոշում է կայացվել Նորայր Սամվելի Շախվերդյանին ձերբակալելու մասին՝ վերջինիս դատարան ներկայացնելու համար:
1.5. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 20-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.6. 2023 թվականի օգոստոսի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 14853523 քրեական վարույթը:
1.7. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի՝ 2023 թվականի օգոստոսի 20-ի որոշմամբ թիվ 14853523 և թիվ 14840523 քրեական վարույթները միացվել են մեկ վարույթում, և նախաքննությունը շարունակվել է 14840523 համարի ներքո:
1.8. ՀՀ գլխավոր դատախազության մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ս.Ասլանյանի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ի որոշմամբ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել՝ հետևյալ արարքի համար. «որ նա 2023 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան փողոցի 7-րդ շենքի մոտակայքում վիճաբանել է անչափահաս՝ 2006 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ծնված Դավիթ Աղաբալյանի հետ, որի ընթացքում, իր մոտ գտնվող, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայով՝ դանակով երկու անգամ հարվածել է Դավիթ Աղաբալյանին, որից մեկը՝ ձախ գոտկային շրջանի միջին անութային գծով՝ զստոսկրի կատարի պրոեկցիայով որովայնի խոռոչ թափանցող՝ հաստ աղու վնասումով, հեմոպերիտոնեումի և կղանքային պերիտոնիտի զարգացումով զուգորդված ծակած-կտրած, մյուսը՝ ձախ գոտկային շրջանի միջին անութային գծով որովայնի խոռոչ չթափանցող ծակած-կտրած բնույթի վերքերի ձևով՝ Դավիթ Աղաբալյանի առողջությանը պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս»։
1.9. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի մայիսի 24-ի՝ կիրառված կալանքի հարցը վերստին քննարկելու վերաբերյալ միջնորդությունը քննության առնելու որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը բավարարվել է մասնակի և մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառվել է տնային կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով, և 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը:
1.10. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի հուլիսի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
1.11. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ որպես այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու վերաբերյալ քննիչի միջնորդությունը մերժվել է:
1.12. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոցներ կիրառվել են բացակայելու արգելքը և 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը:
1.13. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ թիվ 14840523 քրեական վարույթից անջատվել է նոր վարույթ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված՝ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի կողմից 2003 թվականի օգոստոսի 01-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան 7 փողոցի 7-րդ շենքի մոտակայքում անչափահաս՝ 2006 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ծնված Դավիթ Ռուբենի Աղաբալյանի հետ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում, իր մոտ գտնվող, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայով՝ դանակով, Դ.Աղաբալյանին կյանքի համար վտանգավոր առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու վերաբերյալ քրեական վարույթը թողնվել է թիվ 14840523 համարի ներքո, իսկ անջատված վարույթին շնորհվել է 14198124 համարը:
1.14. 2024 թվականի նոյեմբերի 01-ին թիվ 14840523 քրեական վարույթը՝ հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ, ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/3076/01/24 համարը և մակագրվել դատավոր Ս.Գզոգյանին:
1.15. 2024 թվականի նոյեմբերի 05-ին դատավոր Ս.Գզոգյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.16. 2024 թվականի նոյեմբերի 14-ին դատավոր Ս.Գզոգյանի կողմից ինքնաբացարկ հայտնելու կապակցությամբ ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործը 2024 թվականի նոյեմբերի 15-ին մակագրվել է դատավոր Ա.Մաթևոսյանին:
1.17. 2024 թվականի նոյեմբերի 21-ին դատավոր Ա.Մաթևոսյանի կողմից որոշում է կայացվել ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
1.18. Առաջին ատյանի դատարանը, դատաքննության արագացված վարույթի կարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով, 2025 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճռով վճռել է.
«1. Նորայր Սամվելի Շախվերդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
2. Նշանակված պատժին հաշվակցել Նորայր Շախվերդյանի՝ 2024 թվականի մայիսի 8-ից մինչև մայիսի 24-ը, ինչպես նաև 2024 թվականի մայիսի 27-ից մինչև սեպտեմբերի 27-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 4 (չորս) ամիս 16 (տասնվեց) օրը, և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի 7 (յոթ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով:
3. Պատժի կրման սկիզբը հաշվել Նորայր Շախվերդյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
4. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Արմենիա» բժշկական կենտրոնից առգրավված դեպքի ժամանակ Դավիթ Աղաբալյանի հագին եղած հագուստները ոչնչացնել:
5. Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները՝ 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը և բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրանց իրավաչափության պայմանների փոփոխումը, բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125 հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումների բացակայության դեպքում դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը վերադարձնել այն մուծած անձին՝ Լիանա Վարդանի Հարությունյանին (հանրային ծառայության համարանիշ 7301780494)։
6. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, սակայն չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373 հոդվածով և 375 հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով»։
1.19. Մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանը Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճռի դեմ 2025 թվականի ապրիլի 14-ին ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, որը 2025 թվականի ապրիլի 16-ին մուտքագրվել է Վերաքննիչ դատարան: Բողոքի հիման վրա ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2025 թվականի մայիսի 06-ին, իսկ նախագահող դատավոր Տ.Գրիգորյանի աշխատակազմին վերաքննիչ բողոքի հետ միասին փոխանցվել՝ 2025 թվականի մայիսի 07-ին:
1.20. Դատական կազմի դատավոր Վ.Ռշտունու՝ արձակուրդում լինելու պատճառով դատական կազմում 2025թ. մայիսի 15-ին ընդգրկվել է Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Ա.Մաթևոսյանը:
1.21. Վերաքննիչ դատարանի՝ 2025 թվականի մայիսի 15-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության, իսկ մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները` բացակայելու արգելքը և 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամի չափով գրավը, թողնվել են անփոփոխ:

2. Վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործով 2025 թվականի փետրվարի 21-ին կայացված դատավճռի համաձայն. «(…) 3.1 Դատվածությունների և հետախուզման առկայության Ձև 8 հարցման պատասխանի համաձայն՝ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը նախկինում դատապարտված չի եղել։
3.2 Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի բնակության վայրից տրված տեղեկանքի և բնութագրի համաձայն՝
«Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը հաշվառված է և բնակվում է Գյուլբենկյան 37 շենքի 2 բնակարանում: (…)
Բնակվելով Գյուլբենկյան 37 շենքի 2 բնակարանում՝ ցուցաբերել է լավ վարքագիծ: Հարևանների բնութագրմամբ, Նորայր Շախվերդյանը աչքի է ընկել լավ վարքագծով և սիրալիր պահվածքով: Հարևանների և շրջապատի կարծիքով՝ Նորայրը հոգատար, ուշադիր, պարտաճանաչ և օրինակելի անձնավորություն է: Առանձնահատուկ է վերաբերվել տարեցներին, երեխաներին և կարիքավորներին: Վայելում է հարևանների և շրջապատի հարգանքը»:
3.3 Դատարանին է ներկայացվել նաև Երևանի իրավատնտեսագիտական և կառավարման քոլեջի թիվ AK168341 դիպլոմի հավելվածը՝ դարձերեսին՝ քոլեջում ուսումնառության ընթացքում հանձնած ստուգարքների և քննությունների գնահատականները:
Ներկայացվել է նաև Հայաստանի եվրոպական համալսարանի ուսումնագիտական գծով պրոռեկտոր Գ.Մանասյանի կողմից տրված բնութագիրը, համաձայն որի. «Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը 2021-2023 թվականներին սովորել է «Կառավարում» մասնագիտությունում՝ առկա ուսուցմամբ:
Ուսումնառության ընթացքում ցուցաբերել է լավ վարքագիծ: Դասախոսների բնութագրմամբ՝ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը աչքի է ընկել կարգապահությամբ, ուսանողների կարծիքով՝ ընկերասիրությամբ, աշխատասեր է, ունի պատասխանատվության բարձր զգացում, վայելում է ուսանողների և դասախոսների հարգանքը»:
3.4 Փորձագետի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի թիվ 24-1689 եզրակացության «Հետևություններ» մասի համաձայն.
Փորձագետի թիվ 24-1689 եզրակացության «Հոգեբուժական հետազոտական» մասի համաձայն.
«Ըստ 18.03.2021թ.-ին դեռահասի փոխադրման եզրակացության Ն.Շահվերդյանի մոտ կրած հիվանդություններ մասում նշվել է «...Ջրծաղիկ, էմոցիոնալ-վարքային խանգարում, քթի մ/պ թեքվածություն»:
Ըստ ներկայացված բուժփաստաթղթերի պատճենից հայտնի է 02.09.2008թ.-ին կատարվել է լոգոպետի գրառում «Խոսքի ընդհանուր խանգարում»։ 26.06.2009թ.-ին լոգոպետի կողմից նշվել է «Թլվատություն»։ 21.11.2011թ.-ին ախտորոշվել է «Ջրծաղիկ»: 06.03.2018թ.-ին կատարվել է հետևյալ գրառումները. «Գանգատվում են դյուրագրգիռ լինելուց, ագրեսիվ է, սպառնում է ինքնասպան լինել, ջարդում է տան իրերը, սպառնում սպանել:» կատարված գրառումներից հետո ախտորոշվել է «Էմոցիոնալ վարքային խանգարում»։
Ըստ թիվ 588 ակտի՝ Ն.Շախվերդյանը 24.03-25.03.2021թ.-ին հետազոտվել է ՀՀ ԱՆ Մաշկաբանության և սեռավարակաբանության ԲԿ ՓԲԸ-ում «Դաստակների թիկնային մակերեսների թույլ արտահայտված մաշկաբորբ, մազային որքին» ախտորոշմամբ (...):
Ըստ ՀՀ ԱՆ Արմենիա ԲԿ-ի 18.06-26.06.2021թ.-ի հետազոտության ակտի՝ Ն.Շախվերդյանը թիվ 2 զինկոմիսարիատի ուղեգրով հետազոտվել է նյարդաբանական բաժանմունքում՝ «ցեֆալգիաներ ըստ անամնեզի, թույլ արտահայտված վեգետոանոթային դիստոնիա ֆոնի վրա, ալիմենտար ճարպակալում։ Սինկոպե ըստ անամնեզի 25.06.2021թ. ԷԷԳ-նորմա։ Անհրաժեշտ է սրտաբանական հետազոտություն» ախտորոշմամբ (...):
Ըստ ՀՀ ԱՆ Արմենիա ԲԿ-ի 16.06-22.06.2021թ. հետազոտության արդյունքների՝ Ն.Շախվերդյանը թիվ 2 զինկոմիսարիատի ուղեգրով հետազոտվել է ուռոլոգիական բաժանմունքում «Միզաքարային հիվանդություն։ Երիկամների քարեր մինչև 4մմ: Ձախ մակամորձու կիստա» ախտորոշմամբ: (...):
Ըստ առողջական վիճակի հետազոտման ակտի՝ Ն.Շախվերդյանը հետազոտվել է 14.06-21.06.2021թ. Արմենիա ԲԿ-ի թերապևտիկ բաժանմունքում «Հեպատոսպլենոմեգալիա: Ճարպային հեպատոզ՝ լյարդի ֆերմենտային ֆունկցիայի խանգարումով ԱԼS147,0-137,0:ԱՍՏ65,0-51,0-մ/լ/: Հիպեռբիլիռուբինեմիա/ ընդհ. Բիլիռուբինը՝ 38.8-28.2; ազատ՝ 30.8-22.2, կապվածը՝ 8.0-6.0 մկմոլ/լ/: Արյան մեջ խոլեստերինը՝ 5.6-5.8մմոլ/լ, տրիգլիցերիդներ՝ 2.7-2.5մմոլ/» ախտորոշմամբ (...):
Ըստ առողջության վիճակի հետազոտման ակտի (...) Ն.Շախվերդյանը 08.07.-16.07.21թ գտնվել է «Էրեբունի» ԲԿ-ի սրտաբանական բաժնում հետազոտման մեջ «Միտրալ փականային հետհոսք 1-ին աստիճանի, տրիկուսպիտալ փականային տրիվիալ հետհոսք: Ռիթմավարի միգրացիայի հաճախակի կարճատև էպիզոդներ ՍԿՀ37-45զ/ր/ցերեկային: T ատամիկի անցողիկ ինվերսիա» ախտորոշմամբ: (...):
Ըստ Էրեբունու ԲԿ-ի սրտաբանական կենտրոն անհետաձգելի սրտաբանության բաժանմունքում Ն.Շախվերդյանի 17.07.2021թ.-ին կատարված հետազոտության արդյունքների՝ վերջինիս մոտ ախտորոշվել է «Անկանոն սինուսային ռիթմ՝ միջին ՍԿՀ 77զ/ր: Սինուսային տախիկարդիայի 12 էպիզոդ (ՍԿՀ0120-147զ/ր) 48 րոպե ընդհանուր տևողությամբ: Ռիթմավարի միգրացիայի հաճախակի կարճատև էպիզոդներ ՍԿՀ-37- 45զ/ր (ցերեկային): T ատամիկի անցողիկ ինվերսիա» ախտորոշմամբ։
Ըստ ԿԲՀ-ի 28.07.2021թ.-ի թիվ 32/94 արձանագրության՝ կազմվել է եզրակացություն «Հեպատոսպլենոմեգալիա, ճարպային հեպատոզ, լյարդի ֆերմենտատիվ և պիգմենտացման ֆունկցիայի չափավոր խանգարմամբ» և համաձայն «կառավարության 404 որոշմամբ հաստատված ցանկի 30 հոդվածի Բ կետի ճանաչվել է ժամանակավոր ոչ պիտանի զ/ծ և տրվել տարեկետում 3 /երեք/ տարով»:
3.5 2025 թվականի փետրվարի 21-ին Դատարան է ստացվել տուժող Դավիթ Աղաբալյանի «Հայտարարություն հաշտվելու վերաբերյալ» վերտառությամբ դիմումը, որով վերջինը Դատարանին հայտնել է հետևյալը. «Ես և Նորայր Շախվերդյանը հանդիսանում ենք ընկերներ, մենք հաշտվել ենք միմյանց հետ: Ես Նորայրի նկատմամբ որևէ պահանջ չունեմ, նրա կողմից հարթվել են իմ առողջական վիճակի հետ կապված բոլոր ծախսերն իր կամքով: (…)
Որևէ հայցային կամ գույքային պահանջ չունեմ, մենք հաճախակի հեռախոսազանգեր ենք ունենում միմյանց հետ, պահում ենք մեր ընկերական հարաբերությունները նաև ընտանիքներով, ուստի ես որպես տուժող խնդրում եմ Դատարանին իմ ընկերոջ՝ Նորայր Շախվերդյանի հանդեպ մեղմ վերաբերվել, նրան իմ նկատմամբ կատարված արարքի համար ազատազրկման չենթարկել:
Ես՝ որպես տուժող, վստահ եմ, որ Նորայրն իրոք և անկեղծ զղջացել է կատարվածի համար և խնդրում եմ ընկերոջս ճակատագիրը փրկել, նրան բանտ չուղարկել: Որպես տուժող չեմ առարկում պայմանական պատիժ չկիրառելուն»: (...)
4.1 Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը), այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ, սահմանելով, որ մեղադրյալի արարքի նկատմամբ ենթակա են կիրառման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերը:
4.2 Հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանն արձանագրում է, որ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով նախատեսված հանգամանք է հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին հատուցելուն կամ այլ կերպ հարթելուն ուղղված գործողություն կատարելը:
Նորայր Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել նաև ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը, քանի որ մեղքն ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
4.3 Դատարանն արձանագրում է, որ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71 հոդվածով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն:
4.4 Կատարած հանցանքի համար մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը ենթակա է պատժի։
4.5 Պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Դատարանը, հաշվի է առնում հետևյալը՝
- Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, մասնավորապես այն, որ նրա կատարած հանցանքի հետևանքով տուժողին պատճառված վնասվածքը եղել է կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ վնասվածքների տեղակայումը եղել է կենսական կարևոր օրգանների հատվածում։
- Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ նա երիտասարդ է, ունի առողջական խնդիրներ, բնակության և ուսման վայրից բնութագրվում է դրականորեն։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները։
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55 հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի կողմից կատարված հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, ինչպես նաև հանցավորի անձին համաչափ պատիժ է ազատազրկումը՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ կատարած հանցանքի համար Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը տվյալ դեպքում բացակայում են։
4.6 Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79 հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Նորայր Շախվերդյանի պատժի ժամկետին պետք է հաշվակցել սույն քրեական գործով 2024 թվականի մայիսի 8-ից մինչև մայիսի 24-ը, ինչպես նաև 2024 թվականի մայիսի 27-ից մինչև սեպտեմբերի 27-ը փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 4 (չորս) ամիս 16 (տասնվեց) օրը, և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի 7 (յոթ) ամիս 14 (տասնչորս) օր ժամկետով:
Նկատի ունենալով, որ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ կիրառված են անազատության հետ չկապված խափանման միջոցներ, Դատարանը գտնում է, որ նշանակվող պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել Նորայր Շախվերդյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրը։
4.7 ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348 հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է։
4.8 Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Արմենիա» բժշկական կենտրոնից առգրավված դեպքի ժամանակ Դավիթ Աղաբալյանի հագին եղած հագուստները» պետք է ոչնչացնել:
4.9. Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ խափանման միջոցները՝ 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը և բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դրանց իրավաչափության պայմանների փոփոխումը, բայց ոչ ավելի, քան դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ դրանք բավարար են մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որևէ գործողություն կատարելու ռիսկերը չեզոքացնելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 125 հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված խախտումների բացակայության դեպքում դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 5.000.000 (հինգ միլիոն) ՀՀ դրամ գրավը պետք է վերադարձնել այն մուծած անձին՝ Լիանա Վարդանի Հարությունյանին (հանրային ծառայության համարանիշ 7301780494)։
4.10 Վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167 հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման։ (…)»:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
3․1․ Մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանը, վկայակոչելով օրենսդրության վերաբերելի դրույթները, որպես վերաքննիչ բողոքի հիմքեր և հիմնավորումներ՝ նշել է, որ բողոքարկվող դատավճիռը՝ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը հնարավոր չհամարելու մասով, ենթակա է բեկանման և փոփոխման:
Բողոքաբերը նշել է, որ տվյալ դեպքում, բողոքարկվող դատավճռի 4.6. կետում դատարանն ընդամենը նշել է, որ, «Նորայր Սամվելի Շախվերդյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն»: Իր այս հետևությունը դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթների համատեքստում որևէ կերպ չի պատճառաբանել, այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն՝ բողոքարկվող դատավճիռն այդ մասով հիմնավոր չէ բոլոր դեպքերում: Մինչդեռ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերում շարադրված գործոնների և սույն գործի առանձնահատկությունների համատեքստում օբյեկտիվորեն վերլուծություն կատարելու դեպքում դատարանը պետք է գար այն եզրահանգման, որ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակված պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց նրա կողմից պատիժը կրելու: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով սահմանված՝ Նորայր Շախվերդյանին մեղսագրվող հանցանքի բնույթի ու վտանգավորության գործոնը հիմք են հանդիսացել, որպեսզի նրան մեղադրանք ներկայացվի հատկապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով, որով նախատեսված սանկցիայի շրջանակներում էլ դատարանը նշանակել է 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ դրանից հաշվակցելով նրա անազատության մեջ գտնվելու 4 ամիս 16 օր ժամանակը:
Բողոքաբերը նշել է, որ մեղադրյալին մեղսագրվող հանցանքի բնույթի ու վտանգավորության աստիճանը դատարանն արդեն իսկ հաշվի է առել նրա նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 2-րդ կետով սահմանված՝ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների մասով դատարանը, նախ, արձանագրել է, որ Նորայր Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով նախատեսված հանգամանքներ առկա չեն, իսկ Նորայր Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին վերականգնելուն կամ այլ կերպ հարթելուն ուղղված գործողություն կատարելը: Դատարանը Նորայր Շախվերդյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտել նաև ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը և կատարածի համար զղջալը, քանի որ մեղքն ընդունելը, կատարածի համար զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար: Դատարանն անտեսել է, որ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված՝ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ևս մեկ հանգամանք, այն է՝ նա հանցանքը կատարել է հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև սույն հոդվածի 1-ին մասով չնախատեսված մեղմացնող այլ հանգամանքներ: Սույն գործի համատեքստում այդպիսի հանգամանք պետք է դիտվի նաև այն, որ մեղադրյալը հաշտվել է տուժողի հետ, ինչի առթիվ 2025 թվականի փետրվարի 21-ին դատարանում ստացվել է տուժող Դավիթ Աղաբալյանի «Հայտարարություն հաշտվելու վերաբերյալ» վերտառությամբ դիմումը: Ըստ բողոքաբերի՝ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտվեր նաև այն, որ Նորայր Շախվերդյանը նախկինում դատված չի եղել:
Բողոքաբերը նշել է, որ դատարանի հետևությունն այն մասին, որ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն, հակասում է, չի բխում դատարանի կողմից բողոքարկվող դատավճռով հաստատված այն բոլոր հանգամանքներից, որոնք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերի դրույթներին համապատասխան՝ պետք է հիմք հանդիսանան Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար: Այսինքն՝ դատարանը խախտել է՝ չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերը, ինչի հետևանքով սխալ հետևություն է արել այն մասին, որ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանը պետք է կրի նշանակված պատիժը: Դատարանը չի պատճառաբանել, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին և 4-րդ մասերով սահմանված հանգամանքների առկայության պայմաններում ինչ ճնշող սոցիալական կարիքից ելնելով է անհրաժեշտ համարվել Նորայր Շախվերդյանի կողմից պատիժը կրելը:
3.2. Մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանը խնդրել է մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը հնարավոր չհամարելու մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճիռը և այդ մասով դատական ակտը փոփոխել՝ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի կողմից կրման ենթակա 4 տարի 7 ամիս և 14 օր ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժը նրա նկատմամբ պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված փորձաշրջան և փորձաշրջանի ընթացքում նշանակելով նույն մասով նախատեսված այն պարտականությունները, որոնք ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանն անհրաժեշտ կհամարի տվյալ իրավիճակում:

4. Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում արձանագրված դիրքորոշումները.
4.1. Մեղադրյալ Ն.Շախվերդյանի պաշտպան Ա.Գրիգորյանը պնդել է վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել:
4.2. Պաշտպան Ա.Սողոմոնյանը և մեղադրյալ Ն.Շախվերդյանը միացել են պաշտպան Ա.Գրիգորյանի դիրքորոշմանը և խնդրել են վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
4.3. 2025թ. մայիսի 22-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա.Երիցյանի գրությունը, որով հայտնել է, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված՝ չի կարող ներկայանալ դատական նիստին և խնդրել է բողոքի քննությունն անցկացնել իր բացակայությամբ՝ նշելով, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ բողոքարկվող դատավճիռն օրինական է ու պատճառաբանված, ուստի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման:

5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
5.1. Սույն վարույթով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորված և պատճառաբանված են արդյոք մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը վերջինիս կողմից փաստացի կրելով՝ պատժի նպատակների իրացվելիության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
5.2. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(...) 4. Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։ (...)»:
5.3. Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Հետևաբար, կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս, դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա` ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
5.4. Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը: Դատական որոշման որակը մեծապես կախված է դրա պատճառաբանական մասից, հետևաբար դատական որոշումները սկզբունքորեն պետք է պատճառաբանված լինեն: Պատժի տեսակի և չափի ընտրության, ինչպես նաև պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող պատճառների մատնանշումը ոչ միայն ավելի հասկանալի և ընդունելի է դարձնում դատավճիռը վարույթի մասնակիցների համար, այլև բացառում է կամայականությունը: Նախևառաջ, դա նշանակում է, որ դատարանը պարտավորված է լինում արձագանքել կողմերի ներկայացրած փաստարկներին և մատնանշել տվյալ որոշումը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկները: Եվ երկրորդ` պատշաճ պատճառաբանությունը հասարակությանը թույլ է տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործում դատական համակարգը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ պատիժ սահմանելիս:
Հետևաբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի պահանջները պահպանված լինելու առումով ընդունելի չի կարող համարվել ոչ միայն այն դատական ակտը, որտեղ պատժի վերաբերյալ դատարանի հետևությունները հիմնված չեն դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այլև այնպիսին, որում բացակայում են պատժատեսակի, պատժաչափի կամ պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավորող հետևողական, հստակ և ոչ հակասական պատճառաբանությունները:
5.5. Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից:
5.6. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու կամ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս հանգում է հետևության, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքով պատժից կարող է ազատվել նաև այն անձը, որի նկատմամբ սույն օրենսգրքի 72-րդ հոդվածով նշանակվել է օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ, կամ կիրառվել է համաձայնեցման կամ համագործակցության կամ արագացված վարույթ:
3. Հանցագործությունների համակցության դեպքում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը որոշվում է համակցությամբ վերջնական պատիժը նշանակելուց հետո:
4. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելիս դատարանը պետք է հաշվի առնի հետևյալ հանգամանքները.
1) անձին մեղսագրվող հանցանքի բնույթն ու վտանգավորությունը,
2) պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) հանցանք կատարածի անձը,
4) պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
5. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ 1-5 տարի ժամկետով, որի ընթացքում անձը գտնվում է դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողության ներքո և պարտավոր է կատարել դատարանի որոշմամբ սահմանված պարտականությունները: Փորձաշրջանի ընթացքում դատարանի կողմից նշանակվող պարտականություններն են՝
1) կրթական և մշակութային ծրագրերին մասնակցելը, այդ թվում՝ նոր արհեստ կամ մասնագիտություն ձեռք բերելը,
2) առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքելը,
3) բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը,
4) ոգելից խմիչքներից (ալկոհոլից), թմրամիջոցներից, հոգեմետ (հոգեներգործուն), թունավոր կամ այլ թմրեցնող նյութերից ունեցած կախվածությունից բուժման կուրս անցնելը,
5) հանրօգուտ աշխատանքներում ներգրավվելը,
6) սեռավարակից կամ շրջապատի համար վտանգ ներկայացնող հիվանդությունից բուժման կուրս անցնելը,
7) տուժողի, նրա ընտանիքի անդամի, նրա խնամքի տակ գտնվող անձի կամ դատարանի կողմից նշված այլ անձի հետ որևէ շփում ունենալու արգելքը,
8) որոշակի վայրեր այցելելու արգելքը,
9) հոգեբանական-վերականգնողական կուրս անցնելը:
6. Դատարանը դատապարտյալի վրա դնում է սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված պարտականություններից մեկը կամ մի քանիսը կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ՝ այլ պարտականություններ, որոնք կարող են նպաստել նրա վերասոցիալականացմանը:(…)»:
Վերոգրյալ քրեաիրավական նորմի վերլուծությունից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն քննարկվող ինստիտուտի գործադրման համար անհրաժեշտ է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ պատժի նպատակների իրականացումը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու. նման հետևությունները պետք է հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հանցանք կատարածի անձը, պատճառած վնասը հատուցելու կամ այլ կերպ հարթելու պահանջի բացակայությունը կամ այն հատուցած կամ այլ կերպ հարթած լինելու հանգամանքը, եթե հանցագործությամբ վնաս է պատճառվել:
Դատարանի հետևությունները, ի թիվս այլոց, պետք է հիմնված լինեն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի կողմից արարքի հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
5.7. Անդրադառնալով պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթն ամբողջական գնահատման ենթարկելու կարևորությանը` Վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ Վերոնշյալ իրավադրույթը Վճռաբեկ դատարանի կողմից բազմիցս վերլուծության է ենթարկվել մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում, և մշտապես վերահաստատվել է դիրքորոշումն առ այն, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի օբյեկտիվ գոյություն ունեցող այնպիսի տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլոց, հիմնված լինեն նաև հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, նպատակներն ու շարժառիթները և այլն (տե՛ս Սամսոն Ամիրխանյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ԵԱԴԴ/0034/01/12, Արսեն Մկրտչյանի գործով 2012 թվականի դեկտեմբերի 5-ի թիվ ԼԴ/0093/01/12, Վանյա Բեգյանի գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի թիվ ՏԴ/0018/01/13, Արամայիս Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի փետրվարի 27-ի թիվ ԳԴ/0014/01/14, Մհեր Հովհաննիսյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0039/01/15 և այլ որոշումները)։
5.8. Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ.
- Նորայր Շախվերդյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով մեղադրանք է ներկայացվել այն արարքի համար, որ նա 2023 թվականի օգոստոսի 1-ին՝ ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հ.Հակոբյան փողոցի 7-րդ շենքի մոտակայքում վիճաբանել է անչափահաս՝ 2006 թվականի հոկտեմբերի 10-ին ծնված Դավիթ Աղաբալյանի հետ, որի ընթացքում, իր մոտ գտնվող, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայով՝ դանակով երկու անգամ հարվածել է Դավիթ Աղաբալյանին, որից մեկը՝ ձախ գոտկային շրջանի միջին անութային գծով՝ զստոսկրի կատարի պրոեկցիայով որովայնի խոռոչ թափանցող՝ հաստ աղու վնասումով, հեմոպերիտոնեումի և կղանքային պերիտոնիտի զարգացումով զուգորդված ծակած-կտրած, մյուսը՝ ձախ գոտկային շրջանի միջին անութային գծով որովայնի խոռոչ չթափանցող ծակած-կտրած բնույթի վերքերի ձևով՝ Դավիթ Աղաբալյանի առողջությանը պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս։
- Առաջին ատյանի դատարանը, արագացված վարույթի կիրառմամբ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանին մեղավոր ճանաչելով ներկայացված մեղադրանքում և հաշվի առնելով մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները՝ երիտասարդ լինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը, բնակության և ուսման վայրից դրական բնութագրվելը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին հատուցելուն կամ այլ կերպ հարթելուն ուղղված գործողություն կատարելը, մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքի համար զղջալը, քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտել է, որ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով, որին պետք է հաշվակցել վերջինիս անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը՝ 4 (չորս) ամիս 16 (տասնվեց) օրը,
- անդրադառնալով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը մեղադրյալի կողմից իրական (ռեալ) կրելու հարցին և հաշվի առնելով նրա կատարած արարքի՝ հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը և բնույթը, հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը՝ Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու, ինչպես նաև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր առկա չեն։
5.9. Նախորդ կետում շարադրված փաստական տվյալները գնահատելով սույն որոշմամբ վկայակոչված և արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ կերպով վերլուծելով և գնահատման ենթարկելով գործում առկա՝ մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, մեղսագրվող արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, և վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ հետևության՝ իրավաչափորեն արձանագրելով, որ նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով ամրագրված պատժի նպատակներին:
5.10. Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի՝ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու կապակցությամբ վերաքննիչ բողոքում բերված հիմնավորումներին, ապա դրանք չեն կարող ողջամտորեն նվազեցնել մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի և նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ, ավելին՝ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դրանք հիմք են հանդիսացել բացառապես հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն չափով պատիժ սահմանելու համար:
5.11. Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգելիս՝ պատշաճ իրավական վերլուծության է ենթարկում մեղադրյալի անձի և նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության վրա ազդող հետևյալ գործոնները.
- խախտված հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը՝ այն, որ Նորայր Շախվերդյանի արարքը ոտնձգել է այնպիսի հասարակական հարաբերության դեմ, որի խախտումը խիստ բացասաբար է անդրադարձել տուժողի առողջական վիճակի վրա՝ նրա առողջությանը պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս,
- հանցավորի հոգեբանական վերաբերմունքն իր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը գործել է ուղղակի դիտավորությամբ, գիտակցել է, որ իր գործողություններով տուժողի առողջությանը պատճառում է ծանր վնաս, նախատեսել է իր արարքի և հետևանքների միջև առկա անմիջական պատճառական կապը,
- հանրորեն վտանգավոր արարքն իր մոտ գտնվող, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայի՝ դանակի գործադրմամբ և անչափահասի նկատմամբ կատարելը,
- մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված առարկայով՝ դանակով պատճառված հարվածների քանակը, այն, որ դանակով տուժողի գոտկային հատվածին հասցվել է երկու հարված,
- տուժողի առողջությանը հասցված վնասի բնույթն ու տեղակայումը, մասնավորապես այն, որ մեղադրյալը հարվածներ է հասցրել տուժողի կենսական կարևոր օրգանի շրջանում՝ ձախ գոտկային հատվածին և առողջությանը պատճառել այնպիսի ծանր վնաս՝ զստոսկրի կատարի պրոեկցիայով որովայնի խոռոչ թափանցող՝ հաստ աղու վնասումով, հեմոպերիտոնեումի և կղանքային պերիտոնիտի զարգացումով զուգորդված ծակած-կտրած, որովայնի խոռոչ չթափանցող ծակած-կտրած բնույթի վերքերի ձևով, որը վտանգավոր է կյանքի համար։
5.12. Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ մեջբերված փաստական տվյալները վկայում են Ն.Շախվերդյանի կատարած արարքի հանրային բարձր վտանգավորության մասին, որպիսի պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցանքի համար նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը համաչափ չի կարող լինել կատարված հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին և ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրացումը:
5.13. Ինչ վերաբերում է բողոքաբերի այն փաստարկներն, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես մեղադրյալի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, հաշվի չի առել վերջինիս՝ նախկինում դատված լինելը և հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ հանցանք կատարելը, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցնող չի կարող գնահատվել այնպիսի հանգամանք, որը բնութագրական է անձանց լայն շրջանակին և բխում է անձի կողմից քաղաքացիական հասարակությունում հաստատված կարգը պահպանելու պարտականությունից: Մասնավորապես, իրավահպատակ վարքագիծը բնորոշ է հասարակության լայն շրջանակներին և յուրաքանչյուր քաղաքացու հասարակական պարտքն է, հետևապես, անձի կողմից նախկինում հանցանք կատարած կամ դատապարտված չլինելը չի կարող դիտարկվել որպես անձի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերոգրյալի հետ մեկտեղ՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ, ի թիվս այլոց, հանգամանքների պատահական զուգորդում կարող են լինել.
1. իր կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի գնահատման կապակցությամբ անձի մոլորությունը,
2. հանցավոր արարքներ կատարող անձանց խմբում մեկ անգամ պատահական գտնվելն ու այդ խմբի կողմից կատարված հանցագործությանը մեկ անգամ մասնակցելը,
3. մեղսագրվող հանցանքի կատարումն անձին ակնհայտորեն բնորոշ չլինելը,
4. հանցանքի կատարումը հոգեճնշող վիճակում, արտակարգ կամ այլ հանգամանքների ազդեցության տակ:
Մինչդեռ, բողոքաբերը, իր վերաքննիչ բողոքում փաստարկելով, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես մեղադրյալի քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք, հաշվի չի առել հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ հանցանք կատարելը, որևէ կերպ չի պատճառաբանել, թե բովանդակային առումով փաստական տվյալներում պարունակվող կոնկրետ ո՞ր հանգամանքների և դրանց ինչպիսի՞ համադրության ու վերլուծության վրա հիմնվելով է գտնում, որ քրեական պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հիշյալ հանգամանքն առերևույթ առկա է: Միևնույն ժամանակ, հարկ է նշել, որ սույն քրեական գործի դատաքննությունն իրականացվել է արագացված վարույթի կարգով, մեղադրանքի փաստական կողմի նկարագրության մեջ հիշյալ հանգամանքի առկայությունը ներառված չէ, իսկ լրացուցիչ դատալսումների ժամանակ՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկման համար անհրաժեշտ ապացույցների հետազոտման ժամանակ բողոքաբերի վերոգրյալ փաստարկը վկայող որևէ ապացույց չի հետազոտվել:
5.14. Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Նորայր Շախվերդյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը մեղադրյալի կողմից փաստացի կրելով՝ պատժի նպատակների իրացվելիության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավոր են։
5.15. Ամփոփելով վերոշարադրյալը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, թույլ չի տվել գործի ելքի վրա ազդեցություն ունեցող դատական սխալ, ուստի մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր առկա չեն։
Հետևաբար, մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ, 361-363-րդ, 370-371-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Նորայր Սամվելի Շախվերդյանի պաշտպան Արթուր Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ ԵԴ1/3076/01/24 քրեական գործով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի փետրվարի 21-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Տ․ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ

Ա․ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ