Գործ ԵԴ1/3046/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

14.11.2024 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը /դատավոր Դ.Բալայան/, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Վլադ Էդուարդի Ուսուբովի, ծնված՝ 10.06.1996 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ եզդի, ՀՀ քաղաքացի, չդատապարտված, հաշվառված է քաղաք Երևան, Չարենցի 1-ին նրբանցք 55-րդ տուն հասցեում, բնակվում է քաղաք Երևան, Գուրգեն Մահարի 1-ին փողոց, 30-րդ տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2023 թվականի ապրիլի 14-ին՝ ժամը 12:00-ին, Վլադ Ուսուբովը ձերբակալվել է թմրանյութ ձեռք բերելու և օգտագործելու համար անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով /հատոր 1-ին գ.թ. 4/:
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հովհաննիսյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 14173323 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 1/:
2023 թվականի ապրիլի 14-ին որոշում է կայացվել ձերբակալված Վ.Ուսուբովին ազատ արձակել ձերբակալումից՝ նրան անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով /հատոր 1-ին գ.թ. 36/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել Վլադ Ուսուբովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին. «/…/ այն արարքը կատարելու համար, որ նա առանց իրացնելու նպատակի փորձել է ապօրինի ձեռք բերել զգալի չափերով թմրամիջոց։
Այսպես՝
Վլադ Էդուարդի Ուսուբովը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու` այն ձեռք բերելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի «Տելեգրամ» հավելվածի «Լյովիկ Օպերատոր» օգտատիրոջ հետ պայմանավորվածություն է եկել թմրամիջոց ձեռք բերելու վերաբերյալ, որից հետո պայմանավորված թմրամիջոցը ձեռք բերելու նպատակով ժամանել է Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում գտնվող «Լոլիկ» ռեստորանային համալիրի հարակից տարածք, փնտրել այն՝ փորձելով ապօրինի կերպով ձեռք բերել զգալի չափերի՝ ընդհանուր 0.11 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն նրա կամքից անկախ հանգամանքներով, չի իրագործել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործությունը, քանի որ ձերբակալվել է պարեկային ծառության աշխատակիցների կողմից /հատոր 1-ին գ.թ. 124-125/:
2024 թվականի հոկտեմբեր 23-ին Վլադ Ուսուպովին է ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել են մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 126, 127, 128-130/:
Նույն օրը Վլադ Ուսուբովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 131-132/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին որոշում է կայացվել թիվ 14173323 քրեական վարույթից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով վարույթը՝ 14800224 համարով անջատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 153ա-153բ/:
Նույն օրը կազմվել է արձանագրություն համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 163/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 156-162/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին դատախազ Է.Անանյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 2-3/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 2-րդ գ.թ. 1, 4/:
2024 թվականի նոյեմբերի 01-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին /հատոր 2-րդ գ.թ. 5-6/:

II. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը

Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Վլադ Ուսուբովը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ։
Հիմք ընդունելով, որ քրեական գործում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Վլադ Ուսուբովի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադ Ուսուբովի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշիներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Վլադ Ուսուբովի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը՝ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադ Ուսուբովի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է առաջնորդվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոնով, այն է՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վլադ Ուսուբովի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքը վճարել մեկ տարվա ընթացքում ու հիմք ընդունելով, որ որևէ տեղեկություն չի տրամադրվել նրա գույքային դրության մասին դատարանը գտնում է, որ Վլադ Ուսուբովն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը կոնկետ դեպքում երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի տնորօնման հարցին դատարանը գտնում է, որ այն պետք է հանձնել ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 14800224 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է վերացման մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4649 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 464.9 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վլադ Էդուարդի Ուսուբովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 44-396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը հանձնել ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների քննչական բաժնին՝ թիվ 14800224 քրեական վարույթով տնօրինելու նպատակով:
Վլադ Ուսուբովի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՝ բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ