Գործ ԵԴ1/3056/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
27.02.2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Լ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի Լազար Արմենի Հովհաննիսյանի՝ ծնված 17.03.1997 թվականին Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, դատված
27.07.2023 թվականին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով տուգանքի 500.000 ՀՀ դրամի չափով, նույն դատարանի 28.09.2023 թվականի որոշմամբ պատիժը փոխարինվել է 270 ժամ հանրային աշխատանքներով 26.08.2024 թվականին ազատվել է պատժի կրումից՝ այն ամբողջությամբ կրելու հիմքով, ֆիզիկապես առողջ, բնակվում է՝ քաղաք Երևան, Բագրատունյաց փողոց, 4-րդ շենք, 16-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, 30.01.2025 թվականին կայացվել է մեղադրական վերդիկտ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի օգոստոսի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Գևորգյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60-3120-24 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 11-12/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Դ.Թադևոսյանը որոշում է կայացրել Լազար Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից, ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես.
Լազար Հովհաննիսյանը, տեղեկացված լինելով օրենքով սահմանված կարգով` վարչական իրավախախտման գործով թիվ 8180260802 որոշմամբ 2023 թվականի օգոստոսի 25-ից 1 տարի ժամկետով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իր իրավունքից զրկված լինելու մասին, 2024 թվականի հուլիսի 11-ին՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, գտնվելով ոչ սթափ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ 0.733 մգ/լ մաքուր ալկոհոլի պարունակությամբ, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Nissan» մակնիշի 81 VH 811 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը /հատոր 1-ին գ.թ. 28-29/:
Նույն օրը Լազար Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 31-32/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Լազար Հովհաննիսյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 65, 66, 67-68/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 63-69/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին դատախազ Դ.Թադևոսյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 75/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 31-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և երեք օր անց հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 74, 72-73/:
2024 թվականի նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 76/:
2025 թվականի հունվարի 30-ին մեղադրյալ Լազար Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ /հատոր 1-ին գ.թ. 93/:

II. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
1. 11.07.2024թ. կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409481 արձանագրության պատճենի համաձայն՝ Լազար Հովհաննիսյանը զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և գտնվելով ոչ սթափ վիճակում, նույն օրը՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թամանցիների փողոցում վարել է «Nissan» մակնիշի 81 VH 811 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը /հատոր 1-ին գ.թ. 4/:
2. ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտաֆիկացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ն կողմից տրված թիվ N099450 ստուգաչափման վկայականի պատճենի համաձայն՝ «Ալկոտեստեր» անվանման, «Jupiter X/RP» տեսակի ստուգաչափման՝ թիվ 91101208 սարքը, ստուգաչափում է անցել 23.07.2023 թվականին և ուժի մեջ է մինչև 23.07.2024 թվականը, դրա չափման տիրույթը 0,000-2,000 մգ/լ է, իսկ ճշտության դասը /սխալանքը/ +- 10% է /հատոր 1-ին գ.թ. 7/:
4. Սթափության վիճակի ստուգման կտրոնի պատճենի համաձայն՝ Արմեն Մովսիսյանի սթափության վիճակի ստուգումը կատարվել է թիվ 91101208 «Jupiter X/RP» տեսակի ստուգաչափման սարքով, ստուգումը կատարվել է 11.07.2024 թվականին, ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.733 մգ/լ /հատոր 1-ին գ.թ. 8/:
5.Վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180260802 արձանագրության պատճենի համաձայն՝ Լազար Հովհաննիսյանը 2023 թվականի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի Արտաշիսյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց: Լազար Հովհաննիսյանը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով /հատոր 1-ին գ.թ. 5/:
6. Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալների համաձայն Լազար Հովհաննիսյանը 25.08.2023 թվականից մինչև 26.08.2024 թվականը զրկվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից /հատոր 1-ին գ.թ. 10/։
7. Մեղադրյալ Լազար Հովհաննիսյանը հայտնեց, որ ներկայցված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում և ցուցմունք տվեց, որ դեպքի օրը գտնվել է ոչ սթափ վիճակում, վարել է իրեն պատկանող «Nissan» մակնիշի ավտոմեքենան, ինչն արձանագրվել է պարեկների կողմից: Նշեց, որ կատարածի համար զղջում է, խնդրեց մեղմ պատիժ նշանակել /դատական նիստի արձանագրություն/:
III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հաստատված է համարում, որ Լազար Հովհաննիսյանը մեղավորությամբ կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Լազար Հովհաննիսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն որ երիտասարդ է, և հարևանների կողմից բնութագրվում է բացառապես դրական հատկանիշներով /հատոր 1-ին գ.թ. 94/:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, որպես Լազար Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքը կատարվել է դատվածություն ունենալու պայմաններում: Մասնավորապես արարքը կատարելու պահի՝ 11.07.2024 թվականի դրությամբ, Լազար Հովհաննիսյանը ունեցել է դատվածություն, իսկ նրա դատվածությունը մարվել է 26.08.2024 թվականին:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ամրագրված դրույթը (հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝ առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով), արձանագրում է, որ մեղադրյալ Լազար Հովհաննիսյանի արարքում բացակայում է հանցագործությունների ռեցիդիվը:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Լազար Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի բացակայությունը և ծանրացնող հանգամանքի առկայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը՝ տուգանքը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ՀՀ ՊԵԿ էլեկտրոնային շտեմարանում առկա տվյալների համաձայն մեղադրյալը չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Լազար Հովհաննիսյանի նվազագույն աշխատավարձի՝ 75.000 ՀՀ դրամի յոթապատիկի՝ 525.000 ՀՀ դրամի չափով, տուգանք նշանակելու պարագայում կարելի է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Միևնույն ժամանակ, դատարանը՝ հաշվի առնելով, մեղադրյալի գույքային դրությունը, գտնում է, որ վերջինս ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 7 ամիս ժամկետ յուրաքանչյուր ասմում 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Քննության առնելով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատապարտված մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լազար Արմենի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի յոթապատիկի՝ 525.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 7 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Լազար Հովհաննիսյանինկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել՝ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ