Գործ ԵԴ1/3027/01/24




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

12 սեպտեմբերի 2025 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆԻ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ՝ Ռ.ԲԱԽՇՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Վ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի՝ ծնված 18.06.2002թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, դատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվող՝ Երևան քաղաքի Մայիսի 9 փողոցի 21/1-րդ հասցեի տանը, որպես խափանման միջոց է ընտրված Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով.

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2022 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 11849622 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին:
2022 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը որոշում է կայացրել Արմեն Արթուրի Թովմասյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը որոշում է կայացրել Քնարիկ Վարժապետյանին որպես անչափահաս Ղուկաս Արման Թովմասյանի օրինական ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 13-ին Վոլոդյա Ղազարյանը ձերբակալվել է։
2022 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը որոշում է կայացրել թիվ 11849622 քրեական վարույթով հանցանք կատարած լինելու անմիջականերոն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանին ձերբակալելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը որոշում է կայացրել թիվ 11849622 քրեական վարույթով ձերբակալված Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանին ազատ արձակելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչի պաշտոնակատար՝ Վ.Աղասյանը արձանագրություն է կազմել թիվ 11848922 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչի պաշտոնակատար՝ Վ.Աղասյանը որոշում է կայացրել Հասմիկ Սևոյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին։
2022 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ՝ Վ.Աղասյանը որոշում է կայացրել Հասմիկ Պետրոսյանին որպես անչափահաս Սերգեյ Արամայիսի Պետրոսյանի օրինական ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին։
2023 թվականի հոկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը որոշում է կայացրել թիվ 11848922 քրեական վարույթը թիվ 11849622 քրեական վորւոյթին միացնելու և նախաքննությունը թիվ 11849622 համարի ներքո շարունակելու մասին։
2024 թվականի ապրիլի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ՝ Մ.Շահբազյանը միջնորդություն է հարուցել քրեական վարույթի օրինականության նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի ապրիլի 04-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ռ.Բախշյանը որոշում է կայացրել թիվ 11849622 քրեական վարույթով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի վերաբերյալ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, մեղադրանքի փաստական կողմի հետևյալ նկարագրությամբ․ «[ն]ա, գաղտնի կերպով ուրիշի գույքն ապօրինի, անհատույց դարձրել է իրենը, այսինքն՝ կատարել է գողություն և կատարել է կողոպուտ' բացահայտ հափշտակություն' գիտակցելով, որ այդ արարքը կատարում է բացահայտ:
Այսպես.
Վոլոդյա Ղազարյանը, 2022 թվականի հոկտեմբերի 07-ին' ժամը' 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի անվան զբոսայգու մոտ մոտեցել է Սերգեյ Պետրոսյանին և զանգահարելու պատրվակով վերցրել վերջինիս բջջային հեռախոսը: Այնուհետև, Վոլոդյա Ղազարյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ գաղտնի հափշտակալ է Սերգեյ Պետրոսյանին պատկանող, 48.000 ՀՀ դրամ արժոոլությամբ «Xiaomi Redmi 10C» մոդելի բջջային հեռախոսը' Հասմիկ Սևոյանին պատճառելով 48.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Վոլոդյա Ղազարյանը, 2022 թվականի հոկտեմբերի 08-ին' ժամը 12:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գ.Նժդեհի փողոցում մոտեցել է Արման Թովմասյանին և զանգահարելու պատրվակով վերցրել վերջինիս բջջային հեռախոսը: Այնուհետև, Վոլոդյա Ղազարյանը, գիտակցելով, որ գործում է բացահայտ, բացահայտ հափշտակել է Արման Թովմասյանին պատկանող, 120.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Xiaomi Redmi Note 7» մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի' Արման Թովմասյանին պատճառելով 120.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։»
2024 թվականի ապրիլի 11-ին Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին կազմվել է թիվ 11849622 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ռ.Բախշյանը որոշում է կայացրել թիվ 11849622 քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 29-ին թիվ 11849622 քրեական գործը մուտք է եղել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, էլեկտրոնային եղանակով թիվ ԵԴ1/3027/01/24 համարի ներքո մակագրվել և 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին հանձնվել է դատավոր Ժ.Չիչոյանին:
2024 թվականի նոյեմբերի 01-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3027/01/24 քրեական գործով վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Վոլոդյա Ղազարյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 253-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին՝ մեղադրյալի՝ տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով։
2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ին դատավոր Ժ․Չիչոյանը որոշում է կայացրել Վոլոդյա Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը անփոփոխ թողնելու մասին:
2025 թվականի սեպտեմբերի 12-ի դատական նիստի ժամանակ մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանը միջնորդություն է ներկայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ, ինչը Դատարանի կողմից բավարարվել է և նույն օրը որոշում է կայացվել լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

II. Արագացված վարույթ.

Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները:
Հանրային մեղադրող Ռ.Բախշյանն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը համաձայն է մեղադրանքի հետ, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր և գիտակցում է իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին:

III. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ.

Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեց ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանը 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/0341/01/24 քրեական գործով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատության սահմանափակում՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
(դատական նիստի արձանագրություն)

IV.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանը արձանագրում է, որ ապացուցված է Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
§1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:¦
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4.1-րդ մասի համաձայն՝
Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
§1. Գողությունը՝ գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
(…)¦
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
Դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առնում կատարված հանցագործության եղանակը, հանցագործության շարժառիթներն ու նպատակները, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն հանգամանք, որ վերջինս ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջացել է կատարածի համար:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով արձանագրում է, որ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան։
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև մեղադրյալի նկատմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին կայացվել է թիվ ԵԴ1/0341/01/24 մեղադրական դատավճիռը, և Վ.Ղազարյանը համարվում է դատվածություն ունեցող անձ, սակայն հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով հանցագործությունը տեղի է ունեցել 2022 թվականի հոկտեմբերի 07-ին, իսկ թիվ ԵԴ1/0341/01/24 քրեական գործով Վ.Ղազարյանը հանցանքը կատարել է 2022 թվականի սեպտեմբերի 24-ին, այսինքն՝ սույն հանցանքը կատարելու պահին վերջինիս կողմից այլ հանցանքներ չեն կատարվել և առկա չի եղել օրինական ուժի մեջ մտած դատական ակտ, ուստի Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը հանցագործությունները կատարելու պահին համարվել է չդատապարտված անձ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում՝ մեղադրյալ Վոլոդյա Ղազարյանի դատվածություն ունենալու հանգամանքը, չի կարող դիտարկվել որպես վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. §(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)¦ (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, ով պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում, անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: … Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հիման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության, այնպես էլ՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որոշումը (...)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը չունի մշտական աշխատանք, բավարար ֆինանսական միջոցներ, ուստի ելնելով մեղադրյալի գույքային դրությունից, վերջինիս նկատմամբ տուգանք պատժատեսակը նպատակահարմար չէ նշանակել՝ այդ դեպքում դրա կատարումը հնարավոր չի լինի ապահովել և, ըստ այդմ, հնարավոր չի լինի հասնել պատժի նպատակներին: Բացի այդ, Դատարանի կարծիքով՝ տուգանք պատժատեսակը տվյալ դեպքում կարող է բացասական ազդեցություն ունենալ մեղադրյալի կյանքի պայմանների վրա և ըստ այդմ՝ լինել անհամաչափ և ոչ մարդասիրական պատիժ (Դատարանի հետևությունները համահունչ են ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի Ս. Աղախանյանի վերաբերյալ թիվ ԱՎԴ/0082/01/12 որոշմամբ արտահայտած դիրքորոշումներին):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած իրավական դիրքորոշումների, ինչպես նաև վերևում նշված փաստական հանգամանքների գնահատման արդյունքում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի՝ հանրային աշխատանքների ձևով, ինչը տվյալ դեպքում, համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին, բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածով սահմանված՝ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից և բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման տեսանկյունից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի համաձայն.
§ 1. Հանրային աշխատանքները դատարանի նշանակած և իրավասու մարմնի որոշած վայրում չվարձատրվող, դատապարտյալի ուսումնառությունից կամ աշխատանքից ազատ ժամանակահատվածում նրա կողմից հանրության համար օգտակար այնպիսի աշխատանքների կատարումն է, որոնք չեն վտանգում նրա ֆիզիկական կամ հոգեկան առողջությունը։
2. Հանրային աշխատանքները դատապարտյալի համաձայնությամբ ոչ ավելի, քան օրական 4 ժամ տևողությամբ սահմանվում են ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ 60-270 ժամ տևողությամբ:
3. Հանրային աշխատանքների նվազագույն տևողությունը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 60 ժամից:
4. Հանրային աշխատանքները կարող են նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված դեպքերում։
5. Հանրային աշխատանքներ չեն նշանակվում դատավճիռ կայացնելու պահին 15 տարին չլրացած անչափահասի, ինչպես նաև զինվորական ծառայության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ:
6. Եթե հանրային աշխատանքները նշանակելուց հետո ի հայտ է եկել սույն հոդվածի 5-րդ մասով նախատեսված հանգամանքը, կամ տեղի է ունեցել դատապարտյալի առողջական վիճակի այնպիսի վատթարացում, որի պայմաններում նա զրկվել է հանրային աշխատանքների հետագա կատարման հնարավորությունից, ապա անձն ազատվում է պատժի հետագա կրումից:
7. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափելու դեպքում այն փոխարինվում է ազատազրկմամբ` հանրային աշխատանքների 8 ժամը հաշվարկելով ազատազրկման 1 օրվա դիմաց: Հանրային աշխատանքներն ազատազրկմամբ փոխարինելիս ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն ժամկետը, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է: Եթե հաշվարկի արդյունքով ազատազրկման ժամկետը պակաս է ստացվում այն հոդվածի սանկցիայով տվյալ պատժատեսակի համար նախատեսված նվազագույն ժամկետից, որով նախատեսված հանցագործության համար անձը դատապարտվել է, ապա պատիժը նշանակվում է հաշվարկի արդյունքով ստացված ժամկետի չափով:
8. Սույն հոդվածի 7-րդ մասով նախատեսված կանոնով է իրականացվում հաշվարկը նաև այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի սանկցիայով ազատազրկում նախատեսված չէ: Այդ դեպքում սահմանվող ազատազրկման ժամկետը չի կարող գերազանցել 1 տարին:
9. Հանրային աշխատանքները կատարելուց խուսափող է համարվում այն դատապարտյալը, որը՝
1) 1 ամսվա ընթացքում կատարել է հանրային աշխատաժամերի հաշվառման քարտով նախատեսված աշխատանքների 90 տոկոսից պակաս հանրային աշխատանքներ` առանց հարգելի պատճառի,
2) հանրային աշխատանքների կատարման ժամանակ 1 ամսվա ընթացքում երկուսից ավելի անգամ կոպտորեն խախտել է աշխատանքային կարգապահության կանոնները,
3) ծանուցվելու դեպքում երկու և ավելի անգամ անընդմեջ կամ օրենքով նախատեսված դեպքում չի ներկայացել տարածքային մարմին,
4) հրաժարվել է հանրային աշխատանքներ կատարելուց:¦
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրյալ Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև վերջինիս կողմից կատարված հանցանքի բնույթն ու նշանակությունը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ պետք Է նշանակվի հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ։
Քննության առնելով 2023 թվականի ապրիլի 12-ի քննիչի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էմին Կարապետյանից առգրավված «Xiaomi Redmi 10C» տեսակի բջջային հեռախոսի տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել Հասմիկ Սևոյանի տնօրինմանը։
Քննության առնելով 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի քննիչի որոշմամբ որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ «Ռեդմի 10» մոդելի IMEI 1 866389068264001, IMEI 2: 866389068264019 և «Redmi Note7» մոդելի 869136045924463 869136046424463 գործարանային համար ուեցող բաջային հեռախոսների և տեղեկատվության պահանջի լազերային սկավառակների տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները պետք է վերացնել:
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:

Եզրափակիչ մաս.

Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը.




Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 254-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 80 (ութսուն) ժամ տևողությամբ:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Էմին Կարապետյանից առգրավված «Xiaomi Redmi 10C» տեսակի բջջային հեռախոսը՝ թողնել Հասմիկ Սևոյանի տնօրինմանը։
Քննիչի որոշմամբ որպես արտավարույթային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված՝ «Ռեդմի 10» մոդելի IMEI 1 866389068264001, IMEI 2: 866389068264019 և «Redmi Note7» մոդելի 869136045924463 869136046424463 գործարանային համար ուեցող բաջային հեռախոսների և տեղեկատվության պահանջի լազերային սկավառակները, պահել քրեական գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, Վոլոդյա Արտաշեսի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ Հայաստանի Հանրապետությունից բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները, վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ժ.ՉԻՉՈՅԱՆ