ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Գործ թիվ ԵԴ1/3025/01/24
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
Նախագահությամբ՝ դատավոր Դավիթ Արղամանյանի,
քարտուղարությամբ՝ Դավիթ Հակոբյանի,
Գարիկ Մելոյանի,
Անուշ Հովսեփյանի,

մասնակցությամբ՝

հանրային մեղադրողներ՝ Արտակ Հովհաննիսյանի,
Մերինե Սահակյանի,
պաշտպան՝ Տիգրան Գրիգորյանի,
մեղադրյալ՝ Մարատ Մուրադյանի,

2026թ. հունվարի 20 ք. Երևան,

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝
Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի՝
(ծնված՝ 07.11.1957թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում դատված, ամուսնացած, չի աշխատում, բնակվել է Արարատի մարզի Նոր Խարբերդ 10-րդ փողոցի տուն 41 հասցեում, ներկայում «Արմավիր» ՔԿՀ-ի կալանավոր)
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝


ՊԱՐԶԵՑ
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1․ 2024թ. հուլիսի 15-ին՝ ժամը 22։30-ին, թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանը։
2. 2024թ. հուլիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթը (այսուհետ նաև՝ քրեական վարույթ)։
3. 2024թ. հուլիսի 17-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Արտակ Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթով Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետերով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում։
4․ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 2024թ. հուլիսի 18-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը երկու ամիս ժամանակով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 2024թ. հուլիսի 15-ից։
5․ 2024թ. օգոստոսի 2-ի Քննիչի որոշմամբ թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթով Պավլիկ Մուրադյանի կողմից վարած «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված 143,45 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց։
6. 2024թ. օգոստոսի 8-ին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Արտակ Հովհաննիսյանի որոշմամբ թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթով Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետերով հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում։
7. Դատարանի 2024թ. սեպտեմբերի 13-ի որոշմամբ մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է երկու ամիս ժամանակով՝ մինչև 2024թ. նոյեմբերի 15-ը:
8․ 2024թ. հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով՝ Մարատ Մուրադյանին թմրամիջոց իրացրած անձի վերաբերյալ նախաձեռնվել է թիվ 12174024 քրեական վարույթը, որը նույն օրը միացվել է թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթին։
9․ 2024թ. հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 12191124 քրեական վարույթը՝ Մարատ Մուրադյանին անհայտ անձի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքի առթիվ։
10. 2024թ. հոկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի քրեական դատարան է ստացվել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Արտակ Հովհաննիսյանի կողմից թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթով հաստատված մեղադրական եզրակացությունն ըստ մեղադրանքի Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
11. Գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/3025/01/24 քրեական գործի համարը, որը 2024թ. հուլիսի 11-ին մակագրվել և 2024թ. հոկտեմբերի 30-ին հանձնվել է դատավոր Դավիթ Արղամանյանին:
12. 2024թ. հոկտեմբերի 31-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/3025/01/24 քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
13. Դատարանի 2024թ. նոյեմբերի 14-ի որոշմամբ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025թ. փետրվարի 15-ը։
14. Դատարանի 2025թ. փետրվարի 5-ի որոշմամբ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025թ. մայիսի 15-ը։
15. Դատարանի 2025թ. մայիսի 12-ի որոշմամբ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025թ. օգոստոսի 15-ը։
16. Դատարանի 2025թ. օգոստոսի 12-ի որոշմամբ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցի ժամկետը երկարաձգվել է 3 ամիս ժամանակով՝ մինչև 2025թ. նոյեմբերի 15-ը։
17. 2025թ. օգոստոսի 29-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը կայացրել է մեղադրական վերդիկտ, համաձայն որի՝ Մարատ Մուրադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ։ Նրա նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռով դրան անդրադառնալը։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով՝ այն արարքի կատարման համար, որ նա «(...) խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, 2024 թվականի հուլիսի 15-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էրեբունու Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45 տան մոտակայքում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի երկուհարյուրութսունվեցապատիկը գերազանցող չափերով՝ ընդհանուր 143.45 գրամ հաստատուն չոր քաշով, պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, առանձնապես խոշոր չափերի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ու 16 հատ զիպ փաթեթներ և դրանք իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել իր որդու՝ Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի կողմից շահագործվող «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, սակայն ճանապարհին կանգնեցվել և իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով 2024 թվականի հուլիսի 15-ին ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ աշխատակիցների կողմից, իսկ վերը նշված 143.45 գրամ հաստատուն չոր քաշով, պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, առանձնապես խոշոր չափերի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն ու 16 հատ զիպ փաթեթները 2024 թվականի հուլիսի 17-ին հիշյալ ավտոմեքենայում իրականացված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել և վերցվել են վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից:
Այսինքն՝ Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում: (...)»։
3.1. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
- Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի կողմից վարած «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ՀՀ ոստիկանության էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածք տեղափոխելու մասին կազմված արձանագրությունը (հատոր 1, վ/թ 15),
- 2024 թվականի հուլիսի 17-ին ձերբակալված Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի մասնակցությամբ կատարված ավտոմեքենայի խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Պավլիկ Մուրադյանի կողմից շահագործվող «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերվել է թղթով փաթաթված պոլիէթիլենային տոպրակ կանաչադեղնավուն զանգվածով։ Նույն թղթի միջից վայր է ընկել զիպ փականով թվով 16 հատ տոպրակներ (հատոր 1, վ/թ 73-75),
- փորձագետի թիվ 1027 Ք-24 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված 143,45 գրամ հաստատուն չոր քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց (հատոր 1, վ/թ 161-162),
- Պավլիկ Մուրադյանի կողմից «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 16 հատ զիպ փականով պոիլէթիլենային տոպրակները որպես իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 2024 թվականի հուլիսի 19-ի որոշումը (հատոր 1, վ/թ 134-135),
- իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 143,45 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը,
- վկա Գարեգին Ավագյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքի օրը Էրեբունի վարչական շրջանում կատարել են թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հայտնաբերման հետ կապված միջոցառում։ Ձեռնարկված միջոցառումների ընթացքում հայտնի է դարձել, որ մեղադրյալը գալու է ձեռք բերի առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց, այդ ժամանակ նրան ձերբակալել են, տարել ոստիկանություն և կազմել համապատասխան արձանագրություն։ Մեղադրյալին ձերբակալել են Էրեբունի վարչական շրջանում, սակայն հասցեն չի կարող հիշել, քանի որ իրենց աշխատանքի մեջ շաբաթական նմանատիպ մեկ դեպք բացահայտում են և ֆիզիկապես չի կարող հիշել հասցեները։ Դեպքը տեղի է ունեցել 1 տարի առաջ, մեղադրյալի հետ մեքենայի մեջ է եղել նրա որդին։ Ձերբակալելու ժամանակ որդին դուրս է եկել մեքենայից, իսկ մեղադրյալին դուրս են հանել մեքենայից, որի ժամանակ թմրանյութը եղել է նրա ոտքերի տակի հատվածում։ Իրենց հետ եղել են այլ մարդիկ ևս, սակայն ձերբակալումն իրականցվել է իր և Կարեն Ավետիսյանի կողմից, իսկ մնացած անձինք այլ գործողությամբ են եղել զբաղված։ Մեղադրյալը մեքենայի մեջ նստած է եղել դիմացի հատվածում։ Թմրանյութի տեսակը պարզ է դարձել ոստիկանության բաժնում։ Չի կարող հիշել անձնական խուզարկությամբ այլ արգելված իրեր հայտնաբերվել է թե ոչ, միևնույն ժամանակ չի կարող հիշել անձամբ ինքը մասնակցել է անձնական խուզարկությանը թե ոչ, արձանագրությունը կազմել է, սակայն չի կարող հիշել մասնակցել է թե ոչ։ Այդ ժամանակ տեղեկություն է ստացել, որ կոնկրետ Մարատ Մուրադյանը գալու է և ձեռք բերի առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոց,
- վկա Կարեն Ավետիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ օպերատիվ գործողությունների շրջանակներում տեղեկություններ են ստացել, որ Մարատ Մուրադյանը պետք է այցելի Նոր Արեշ թաղամաս, առանձնատներից մեկում ձեռք է բերելու առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցներ, հետագայում նաև իրացնելու նպատակով։ Տեղեկությունը ստանալուց անմիջապես հետո կատարվել են օպերատիվ աշխատանքներ և ձերբակալումն իրականացվել է Նոր Արեշի Էրեբունի մոլից մի փոքր վերև։ Մեղադրյալը դեպքի օրը եղել է իր որդու հետ, իսկ մեքենան եղել է մուգ գույնի «Kia Sorento» մակնիշի։ Մեքենան վարել է մեղադրյալի որդին։ Իրենք ներկայացել են որպես քրեական գլխավոր վարչության աշխատակիցներ, ձերբակալել են, այնուհետև խուզարկության միջոցով հայտնաբերել են թմրամիջոցները։ Մարատ Մուրադյանը մեքենայի մեջ նստած է եղել դիմացը՝ վարորդի կողքին, իսկ ձերբակալելու ժամանակ տեսանելի է եղել թմրանյութը, սակայն խուզարկության ժամանակ է պարզ դարձել, որ թմրանյութ է։ Անձնական խուզարկությունն, ըստ իր հիշողության, կատարվել է իր և Գարեգին Ավագյանի միջոցով, անձնական խուզարկության ժամանակ այլ արգելված իրեր չեն հայտնաբերվել։ Ձերբակալությունն իրականացվել է իր և Գարեգին Ավագյանի կողմից, սակայն իրենց հետ միասին գործում էին օպերատիվ խմբեր։ Օպերատիվ խումբն ականատես է եղել ձերբակալմանը։ Դեպքը մոտ մեկ տարի առաջ է եղել չի կարող հիշել հայտնաբերված թմրանյութը մեքենայի որ մասում էր դրված, իր հիշելով եղել է հետնամասում։ Ձերբակալման ժամանակ Մարատ Մուրադյանը ոչինչ չի հայտնել, հայտնել է նախաքննության ընթացքում, սակայն այդ ժամանակ ներկա չի եղել,
- մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել անցած տարվա հուլիսի 15-ին։ Մինչ այդ օրը նա գտնվել է կալանքի մեջ և ազատվել է հուլիսի 14-ին։ Ազատվելուց հետո գնացել է իր տղայի տուն, իսկ հաջորդ օրը դուրս է եկել տնից։
Պատիժը կրել է Արմավիրում, և քրեակատարողական հիմնարկից իրեն փոխանցել են մի գրություն՝ «քսիֆ»։ Չի իմացել դրա բովանդակությունը․ այն փակ վիճակում է եղել, և ինքը չի կարդացել։ Ասել են, որ կզանգահարեն ու կհայտնեն հասցեն, որտեղ պետք է փոխանցի։ Ավելի ուշ զանգահարել են և ասել, որ գնա Նոր Արեշի հասցեով։ Զանգը կատարել է այն անձի մայրը, ով տվել էր գրությունը․ համարը եղել է ռուսական։ Գրության մեջ գրված են եղել երեք հեռախոսահամարներ, սակայն ինքը զանգահարել է միայն մեկին։ Մյուս երկուսին չի զանգահարել։
Նա գնացել է իր տղայի մեքենայով՝ ասելով միայն, որ մարդ ունի տեսնելու Արեշում, առանց մանրամասնելու նպատակը։ Մեքենայից իջել է մոտ տասը մետր հեռավորության վրա։ Տարածքում եղել են երեխաներ, նաև մի կին, ով ասել է, որ քիչ անց կգա այն տղամարդը։ Ավելի ուշ մի տղամարդ մոտեցել է։ Ինքը փոխանցել է փակ գրությունը, իսկ տղամարդը նրան տվել է մի միջին չափի տոպրակ՝ ասելով, որ այնտեղ ինքն էլ ունի բաժին «քաշելու» համար։ Տեսակի մասին ոչինչ չի ասել։ Նա տոպրակը չի բացել և չի հասցրել տեսնել պարունակությունը։
Նշեց, որ գիտեր՝ քսիֆը փոխանցելուց հետո կարող է «քաշելու» բան ստանալ, սակայն մինչև տեղ հասնելը դրա մասին տեղյակ չի եղել։ Տոպրակը վերցրել է և նստել մեքենա՝ այն պահելով ձեռքին, այնպես, որ տղան չտեսնի։ Ավտոմեքենայում նրան զանգահարել է Արթուր անունով անձը, ով նախկինում տվել էր գրությունը։ Ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, և հետո կխոսեն։ Մինչ այդ իր հետ հիմնականում խոսել է Արթուրի մայրը։ Ինքը Արթուրի հեռախոսահամարը չի իմացել, սակայն իր համարը փոխանցված է եղել նրան։
Հայտնեց, որ թմրամիջոցներ օգտագործում է 1980-ականներից։ Օգտագործում է և՛ քաշելու, և՛ սրսկվելու եղանակով։ Օրական օգտագործում է 2-3 անգամ, շաբաթական՝ մոտավորապես 25-30 գրամ։ Մարիխուաննան խառնում է նաև թութունի հետ։ Այլ տեսակի թմրամիջոցների դեպքում նշել է, որ չափաբաժինը սխալ հաշվարկելու դեպքում կարող է լինել «պերեդոզ»։ Նա նախկինում դատապարտված է եղել թե՛ գողության, թե՛ թմրամիջոցների հետ կապված հանցագործությունների համար։ Ներկայումս օգտագործում է մեթադոն։
Ինքը տոպրակը չի բացել, չի հասցրել տեսնել ներսում եղածը և չի կարող ասել քաշը։ Երբ ոստիկանական մեքենան կանգնեցրել է, ինքը տոպրակը դուրս է նետել։ Հետագայում ոստիկանները հարցրել են, թե որտեղից է ձեռք բերել։ Նա նշել է, որ չի դրել որևէ լրացուցիչ տոպրակ և չի կատարել որևէ փաթեթավորում։
Նշեց, որ վերցրել է տոպրակը որպես օգտագործող՝ իր օգտագործման համար, սակայն չի ընդունում իրացման հետ կապված մեղադրանքը։ Նշեց, որ եթե իմանար, որ պետք է փոխանցի մեկ այլ անձի, չէր վերցնի և չէր փոխանցի։ Նշել է, որ եթե իրեն զանգահարեին և ասեին՝ փոխանցի որևէ մեկին, ինքը չէր անի դա։ Իր խոսքով՝ սպասել է զանգի, որպեսզի հասկանա՝ ինչ պետք է անի, սակայն մինչև որևէ հետագա գործողություն, կանգնեցվել է։
Դատարանի հարցերին պատասխանելով՝ նշեց, որ հասկացել է, որ ամբողջ պարունակությունը իրենը չէ, այլ միայն ինչ-որ չափաբաժին, սակայն հստակ ինչ չափ է, չի իմացել։ Չի կարող ասել նաև, թե ընդհանուր քաշը որքան է եղել։ Ասել է, որ ենթադրել է՝ «քաշելու» նյութ է, քանի որ այդպես են ասել, սակայն կոնկրետ տեսակը իրեն չեն հայտնել, և ինքը չի տեսել պարունակությունը։
Նշեց նաև, որ դեպքից հետո փորձել է տարբեր մարդկանց միջոցով կապ հաստատել Արթուրի հետ, սակայն արդյունք չի ստացել։ Արթուրը, ըստ նրա, ասել է, որ տեղյակ չէ։ Մարատ Մուրադյանը կրկնեց, որ որպես օգտագործող վերցրել է տոպրակը, իսկ մնացած մեղադրանքները չի ընդունում։
3.2. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված անհրաժեշտ ապացույցները.
- 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին արտատպված ՊԵԿ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը, համաձայն որի՝ հանցանքին նախորդող 12 ամիսների ընթացքում Մարատ Մուրադյանը ստացել է ընդհանուր 1․471․078 ՀՀ դրամ աշխատավարձ,
- 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին արտատպված ՔԿԱԳ տվյալների շտեմարանի քաղվածքը․ առկա է Մարատ Մուրադյանի և Մարգարիտա Հակոբյանի ամուսնության պետական գրանցման մասին թիվ 17609 ակտը և Քրիստինե Մարատի Մուրադյանի (ծնված՝ 20․01․1990թ․) ծննդի պետական գրանցման մասին թիվ 193 ակտը,
- 2025 թվականի դեկտեմբերի 23-ին արտատպված դատվածության և հետախուզման առկայության վերաբերյալ ձև 8 տեղեկանքը․ առկա են թիվ 51100793, 69102497, 12060924, 17132408, 17113810, 61202822 քրեական վարույթները։ Թիվ 17113810, 61202822 քրեական վարույթներով կայացվել են համապատասխանաբար թիվ ԵԿԴ/0206/01/10 և թիվ ԵԴ/0161/01/23 դատավճիռները։ Թիվ 12060924 քրեական վարույթը հանդիսանում է սույն քրեական գործով վարույթը։ Թիվ 51100793, 69102497, 17132408 քրեական վարույթներով համարվում է պատիժը կրած,
- դատալեքս տեղեկատվական համակարգի արտատպված թիվ ԵԴ/0161/01/23 դատական գործը (նախաքննական համարը՝ 61202822), համաձայն որի՝ Մարատ Մուրադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 8 ամիս ժամկետով։ Պատժի կրումից ազատվել է 14․07․2024թ․,
- դատալեքս տեղեկատվական համակարգի արտատպված թիվ ԵԿԴ/0206/01/10 դատական գործը (նախաքննական համարը՝ 17113810), համաձայն որի՝ Մարատ Մուրադյանը մեղավոր է ճանաչվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 2․1 ենթակետով, 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 7 տարի ժամկետով և տուգանքով՝ 120․000 ՀՀ դրամի չափով։ Պատժի կրումից ազատվել է 21․04․2017թ․։
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
4.1. Գնահատելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցների յուրաքանչյուրը վերաբերելիության, թույլատրելիության և հավաստիության տեսանկյունից՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների հետազոտման ընթացքում չեն արձանագրվել դրանց ձեռք բերման պատշաճ իրավական ընթացակարգի խախտումներ, ուստի հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը թույլատրելի է։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի վերաբերյալ՝ հետևաբար հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը բավարարում են ապացույցի վերաբերելիության պահանջին։
Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցներից հակասական տվյալներ պարունակում են մեղադրյալների ցուցմունքները մյուս ապացույցների համակցության դեմ, որոնք կգնահատվեն ստորև։
4.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը հաստատված է համարում, որ Մարատ Մուրադյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի, ՀՀ Կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու թույլտվություն, 2024 թվականի հուլիսի 15-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Էրեբունու Նոր Արեշ 2-րդ փողոցի 45 տան մոտակայքում անհայտ անձից իրացնելու նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման 1-ին հավելվածով սահմանված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի երկուհարյուրութսունվեցապատիկը գերազանցող չափերով՝ ընդհանուր 143.45 գրամ հաստատուն չոր քաշով, պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, առանձնապես խոշոր չափերի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց ու 16 հատ զիպ փաթեթներ և դրանք իրացնելու նպատակով ապօրինի պահել իր որդու՝ Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի կողմից շահագործվող «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, սակայն ճանապարհին կանգնեցվել և իրացնելու նպատակով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու և իրացնելու հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածով 2024 թվականի հուլիսի 15-ին ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՔՈԳՎ ԹԱՇԴՊՎ աշխատակիցների կողմից, իսկ վերը նշված 143.45 գրամ հաստատուն չոր քաշով, պոլիէթիլենային փաթեթում փաթեթավորված, առանձնապես խոշոր չափերի «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցն ու 16 հատ զիպ փաթեթները 2024 թվականի հուլիսի 17-ին հիշյալ ավտոմեքենայում իրականացված խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել և վերցվել են վարույթն իրականացնող քննիչի կողմից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը, առաքելը, տարածելը, գովազդելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը կամ մեկ ուրիշի դրդմամբ՝ նրա համար թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ ապօրինի ձեռք բերելը`
(...)
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
(...)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ վեցից տասներկու տարի ժամկետով:»
Մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի կողմից մեղադրանքն «առանց իրացման նպատակի» ընդունելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ արարքը, ապացուցվում է Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի կողմից վարած «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ՀՀ ոստիկանության էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածք տեղափոխելու մասին կազմված արձանագրությամբ, 2024 թվականի հուլիսի 17-ին ձերբակալված Պավլիկ Մարատի Մուրադյանի մասնակցությամբ կատարված ավտոմեքենայի խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, փորձագետի թիվ 1027 Ք-24 եզրակացությամբ, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Պավլիկ Մուրադյանի կողմից «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված թվով 16 հատ զիպ փականով պոլիէթիլենային տոպրակներով, իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ 143,45 գրամ քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով, վկաներ Կարեն Ավետիսյանի, Գարեգին Ավագյանի և մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի ցուցմունքներով։
Մեղադրանքը կազմող փաստական հանգամանքները, բացառությամբ «իրացման նպատակը» հիմնավորված են վերը թվարկված ապացույցների համադրությամբ, որը բացառում է դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղադրանքի ծավալի մեջ ներառված իրացման նպատակը ևս ապացուցված է հետևյալ պատճառաբանությամբ։
ՀՀ Վճռաբեկ Դատարանը Մարտիկ Բոլյանի վերաբերյալ 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-135/07 որոշմամբ արձանագրել է, որ «(...) Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով։ Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն։ Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ։
Ապօրինի իրացումը թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է։ Ապօրինի իրացման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն։ Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող։ Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին։ Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի։ Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու։ (...)»
Այսպես՝ Մարատ Մուրադյանի կողմից թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին են վկայում թմրամիջոցի զգալի քանակությունը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 6-րդ մասի հաշվարկման հիմքով մանր չափերի նվազագույն շեմի երկուհարյուրութսունվեցապատիկը գերազանցող չափը՝ ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերի 143.45 գրամ հաստատուն չոր քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, թվով 16 հատ պոլիէթիլենային տոպրակների առկայությունը և մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի ցուցմունքը։ Մեղադրյալի ցուցմունքի ամբողջական բովանդակությունը, դիտարկված իր ներքին տրամաբանությամբ և փոխկապակցված հանգամանքներով, վկայում է թմրամիջոցի ձեռքբերման իրացման նպատակի, քան բացառապես անձնական օգտագործման նպատակի մասին։ Մեղադրյալի ցուցմունքից հետևում է, որ տոպրակը վերցնելուց ինքը տեղեկացել է, որ տոպրակն իրենը չէ, քանի որ հստակ նշվել է, որ այդտեղ ինքն էլ ունի բաժին, ինչը վկայում է այն մասին, որ թմրամիջոցը նախատեսված էր հետագայում փոխանցման համար։ Բացի դա, ցուցմունքում պարբերաբար նշվում է, որ հետագա գործողությունների կատարման մասով մեղադրյալը սպասելիս է եղել զանգի։ Եթե թմրամիջոցը փոխանցվել էր մեղադրյալին անձնական օգտագործման նպատակով, ապա որևէ երրորդ անձի կողմից հետագա հրահանգի անհրաժեշտություն չէր լինի, ինչը հաստատում է, որ մեղադրյալը սպասում էր հետագա ցուցումի ՝ կապված թմրամիջոցի տնօրինման հետ։ Դատարանն արձանագրում է, որ նույնիսկ այն պայմաններում, երբ ինքը պնդում է, որ ցուցում ստանալու դեպքում չէր փոխանցի, ապացուցված է այն փաստը, որ թմրամիջոցի տոպրակը վերցնելիս ընդունել է «պայմանը»՝ գիտակցելով, որ հետագայում պետք է հրահանգ ստանա։ Բացի դրանից, մեղադրյալը ցուցմունքով հայտնում է, որ չգիտեր, թե իր չափն այդտեղից ինչքան է, ինչը ևս վկայում է այն մասին, որ իր անձնական օգտագործման «չափաբաժինը» հստակեցման էր ենթակա հետագայում։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վերը թվարկված ապացույցների համադրությամբ հիմնավորվում է թմրամիջոցների իրացման նպատակը, որը բացառում է դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանն ընդգծում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Վերոգրյալի հիման վրա՝ հետազոտված ապացույցների և դատաքննության արդյունքում դրանց հիման վրա հաստատված հանգամանքների համատեքստում Դատարանը, առանձին սենյակում գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքով և հիմնվելով հիմնական դատալսումներում իրականացված պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանին վերագրվող փաստական հանգամանքներն ապացուցված են։ Համադրելով ապացուցված փաստական հանգամանքները՝ արարքները, մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանին առաջադրված մեղադրանքի իրավական որակմանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հաստատված փաստական հանգամանքների պարագայում նրա արարքին տրված իրավական որակումը ճիշտ է։ Հիմնվելով քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս ապացույցների «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշի վրա, առաջնորդվելով անմեղության կանխավարկածով՝ Դատարանն ապացուցված է համարում Մարատ Մուրադյանի կողմից, մեղավորությամբ իրեն վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ քրեական հակաիրավական արարք կատարած լինելը, որը որակված է ճիշտ՝ Մարատ Մուրադյանը մեղավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին՝ Դատարանը հաշվի է առնում, որ հանցանքը կատարելու պահին Մարատ Մուրադյանը եղել է 67 տարեկան։ Այսպիսով՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է մեղադրյալի՝ հանցանքի պահին 65 տարեկանը լրացած լինելու հանգամանքը, այն է՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետը։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով սահմանված հանգամանքներ առկա չեն։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի անձը բնութագրող հանգամանքներին Դատարանը արձանագրում է, որ Մարատ Մուրադյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանքներ են մեղքը մասնակի ընդունելը, մանրամասն ցուցմունք տալը։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի կողմից պատժի ենթակա լինելու հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանին քրեական պատասխանատվությունից, պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն, հետևաբար նա ենթակա է պատժի՝ իր կատարած հանցանքի համար։
Մեղադրյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին անդրադառնալով՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»
Նույն օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»
Նույն օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(…)»
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով սահմանված պատժատեսակը մեկն է՝ ազատազրկում։
Հաշվի առնելով վերոնշյալը, ինչպես նաև այն, որ բացակայում են օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու հիմքերը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում պատժատեսակը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
(…)»
Մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված պատժատեսակի չափը որոշելու հարցում Դատարանն արձանագրում է հետևյալը՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, որը դատվածություն ունի դիտավորյալ հանցագործության կատարման համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չի առնվում այն դատվածությունը, որը՝
1) վերացվել է օրենքով սահմանված կարգով,
2) առաջացել է մինչև անձի 18 տարին լրանալը կատարված հանցագործության հետևանքով,
3) առաջացել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ նշանակելու հետևանքով:»
Դատարանն արձանագրում է, որ թիվ ԵԴ/0161/01/23 (նախաքննական համարը՝ 61202822) դատավճռով Մարատ Մուրադյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 8 ամիս ժամկետով։ 2024 թվականի հուլիսի 14-ին ազատվելով պատժի կրումից, հանդիսանալով դիտավորյալ հանցանքի կատարման համար դատվածություն ունեցող անձ, 2024 թվականի հուլիսի 15-ին կատարել է նոր դիտավորյալ հանցանք։ Այսպիսով՝ Դատարանը հաստատված է համարում ռեցեդիվի առկայությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 76-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցանքների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկինում նշանակված պատիժը բավարար չի եղել անձի վերասոցիալականացման համար, ինչպես նաև նոր հանցանքի բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
1.1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում նշանակվում է ազատազրկում կամ ցմահ ազատազրկում պատժատեսակը, եթե կատարված հանցանքի համար պատասխանատվություն նախատեսող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված են այդ պատժատեսակները:
2. Եթե դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ հանցանք, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը կամ չափը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի կամ չափի երկու երրորդից: Ցանկացած դեպքում նշանակվող պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժի նվազագույն ժամկետից կամ չափից:
3. Եթե ծանր կամ առանձնապես ծանր դիտավորյալ հանցագործության համար նախկինում ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման ձևով պատիժ կրած կամ կրող, դատվածություն ունեցող անձը կատարել է դիտավորյալ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանք, ապա նշանակվող պատժի նվազագույն ժամկետը պետք է որոշվի սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված կանոնով, իսկ առավելագույն պատժաչափ պետք է համարվի այն ժամկետը, որը գերազանցում է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը` դրա մեկ երրորդի չափով, բայց ոչ ավելի, քան 25 տարին:
(…)»
Դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի կատարած հանցանքի հանգամանքները, շարժառիթները և նպատակները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ռեցիդիվի առկայությունը, անձը բնութագրող տվյալները, հայտնաբերված թմրանյութերի չափը, և կարևորելով այն հանգամանքը, որ թեպետ մեղադրյալի կողմից մեղադրանքը ընդունվել է մասնակի, սակայն նրա տված մանրամասն ցուցմունքը կարևոր նշանակություն է ունեցել դեպքի բացահայտման համար՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել ռեցիդիվի առկայությամբ թույլատրելի նվազագույն՝ 8 տարի ժամկետով ազատազրկում պատժատեսակի նշանակմամբ, ուստի Դատարանը մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակում ազատազրկում՝ 8 ամիս ժամկետով։
Միևնույն ժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու նպատակները կարող են իրագործվել բացառապես այն պայմաններում, երբ մեղադրյալը կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ առկա չեն պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը, առկա է ռեցիդիվ, հանցանքը կատարվել է ազատազրկում ձևով պատիժը կրելուց ազատվելու հաջորդ օրը, ուստի դատապարտված մեղադրյալը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:»
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Մարատ Մուրադյանը թիվ ԵԴ1/3025/01/24 քրեական վարույթով (նախաքննական համարը՝ 12-0609-24) փաստացի անազատության մեջ է գտնվում 2024 թվականի հուլիսի 15-ից առ այսօր և շարունակում է կալանքի տակ մնալ, ուստի Մարատ Մուրադյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի հուլիսի 15-ից։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Պավլիկ Մուրադյանի կողմից վարած «Կիա Սորենտո» մակնիշի 35 RP 772 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված 143,45 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի և թվով 16 հատ զիպ փականով պոիլէթիլենային տոպրակների տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ 2024թ. հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում թիվ 12-0609-24 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 12191124 քրեական վարույթը՝ Մարատ Մուրադյանին անհայտ անձի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքի առթիվ՝ թիվ 12191124 քրեական վարույթի նախաքննությունը շարունակվում է, ուստի վերոնշյալ իրեղեն ապացույցները կարող են առանցքային նշանակություն ունենալ թիվ 12191124 քրեական վարույթով էական հանգամանքների ապացուցման գործընթացի համար։ Ելնելով վերոգրյալից՝ Դատարանը գտնում է, որ նշված իրեղեն ապացույցները դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետ անհրաժեշտ է կցել թիվ 12191124 քրեական վարույթի նյութերին։
Անդրադառնալով մյուս ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ դրանք ենթակա են պահման քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
Անդրադառնալով Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կալանք խափանման միջոցի շարունակական կիրառման անհրաժեշտության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ նշանակվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժատեսակներից ամենախիստը՝ ազատազրկումը, ընդ որում՝ 8 տարի ժամկետով, ինչն ինքնին թույլ է տալիս Դատարանին գալ այն եզրահանգման, որ հայտնվելով ազատության մեջ Մարատ Մուրադյանը կփորձի դիմել փախուստի։ Բացի դա, ապացուցված է, որ մեղսագրվող արարքը կատարվել է ռեցիդիվի պայմաններում, ազատ արձակվելուց մեկ օր անց, ուստի առկա է նաև խափանման միջոցի կիրառման անհրաժեշտություն՝ հանցանք կատարելու ռիսկը չեզոքացնելու նպատակով, ուստի, հաշվի առնելով ընտրված պատժատեսակի ծանրությունը, մեղադրյալի կողմից փախուստի դիմելու ռիսկի առկայությունը, ինչպես նաև հանցանքի կատարումը կանխելու անհրաժեշտությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ Մարատ Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել:
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով վարութային ծախսեր առկա չեն՝ Դատարանն այդ հարցին անդրադարձ չի կատարում։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ, 59-րդ, 69-րդ, 70-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-րդ, 347-349-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ
1. Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և որպես պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում՝ 8 (ութ) տարի ժամկետով։
2. Պատժի կրման սկիզբը հաշվել փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2024 թվականի հուլիսի 15-ից։
3. Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի պատժի կատարումը դնել ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի վրա։
4. Իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կարգով՝ դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված եղանակով։
5. Սույն քրեական վարույթով մյուս ապացույցները պահել քրեական գործի հետ՝ այն պահելու ամբողջ ժամանակահատվածում:
6. Մարատ Հովհաննեսի Մուրադյանի նկատմամբ կիրառված կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո վերացնել։
7. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` Դավիթ Արղամանյան