Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«05» նոյեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ՝ դատավոր Մ․Արզումանյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի (ծնված՝ 1997 թվականի փետրվարի 10-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ 41-րդ շենք, 13-րդ բնակարան հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոց է կիրառված բացակայելու արգելքը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հուլիսի 23-ին Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանը հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով ձերբակալվել է։
2024 թվականի հուլիսի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ․Սիրականյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 393-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հուլիսի 25-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն․Թոփուզյանը որոշում է կայացրել թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հուլիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ․Սիրականյանը որոշում է կայացրել թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով ձերբակալված Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանին ազատ արձակելու մասին՝ անձին անազատության մեջ պահելու անհրաժեշտությունը վերանալու հիմքով։
2024 թվականի հուլիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ․Սիրականյանը որոշում է կայացրել թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց բացակայելու արգելքն ընտրելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն․Թոփուզյանը որոշում է կայացրել թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 22-ին Վ․Մարտիրոսյանի վերաբերյալ թիվ 17149824 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին կից արձանագրությամբ ուղարկվել է Դատարան, որին շնորհվել է ԵԴ1/2992/01/24 համարը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 24-ին թիվ ԵԴ1/2992/01/24 քրեական գործը հանձնվել է դատավոր Մ․Արզումանյանին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանը հանդիսանում է առաջին անգամ հանցանք կատարած անձ, նրան մեղսագրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարում, նա չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին, իսկ դատավճռի կայացման օր է նշանակվել 2024 թվականի նոյեմբերի 5-ը։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարման համար, որ նա որոշել է իր անձնական օգտագործման համար, առանց իրացման նպատակի ապօրինի ձեռք բերել և ապօրինի պահել թմրամիջոց, որպիսի նպատակն իրագործելու համար 2024 թվականի հուլիսի 23-ին իր բջջային հեռախոսում առկա «Տելեգրամ» բջջային հավելվածով կապ է հաստատել «Տելեգրամ» բջջային հավելվածի՝ քրեական վարույթի նախաքննությամբ անձը չպարզված «Բեսթ-Շոփ» անվամբ օգտատիրոջ հետ (Այսուհետ նաև՝ Անհայտ Օգտատեր) և պայմանավորվել 9000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց նրանից ապօրինի ձեռք բերել անհրաժեշտ թմրամիջոցը: Պայմանավորվածությունն իրագործելու համար նա «Իզի-Փեյ» սահմանափակ պատասխանատավությամբ ընկերության Երևան քաղաքի Ադոնցի 8/171 հասցեում գտնվող թիվ 81042 վճարահաշվարկային տերմինալի միջոցով Անհայտ Օգտատիրոջը փոխանցելու նպատակով կրիպտոարժույթի փոխանական գործունեություն ծավալող «Կոկ-Չենջ» ընկերությանն է փոխանցել 9000 ՀՀ դրամ: Նշված ընկերության կողմից փոխանակումն իրագործվելուց և կրիպտոարժույթի վերածված գումարը Անհայտ Օգտատիրոջը փոխանցվելուց հետո այդ օգտատիրոջից ստանալով թմրամիջոցի գտնվելու վայրի վերաբերյալ տեղեկատվություն պարունակող լուսանկար՝ 2024 թվականի հուլիսի 23-ին դրա հիման վրա ուղղվել է Երևանի Նանսենի փողոցին կից զբոսայգի, որտեղ, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար նշված վայրում գտնվող թաքստոցից ապօրինի ձեռք է բերել և իր վրա գտնվող տաբատի գրպանում ապօրինի պահել է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մանր չափերը, շրջանառությունն արգելված թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) խիստ ներգործող կամ թունավոր նյութեր պարունակող բույսերի ցանկը, դրանց մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը, թունավոր նյութերի ցանկը, խիստ ներգործող նյութերի ցանկը և դրանց խոշոր չափերը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ին ընդունված թիվ 707-Ն որոշման N1 հավելվածով որպես թմրամիջոց նախատեսված, թիթեղյա փաթեթում պարունակվող, ընդհանուր զգալի չափի՝ 0.07 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից ՀՀ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնում 2024 թվականի հուլիսի 23-ին կատարված նրա անձնական խուզարկության արդյունքում:

Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները.
- ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, համաձայն որի՝ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
- Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ մեղադրյալ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանը հայտնել է, որ չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով։
Արձանագրությունը ստորագրված է նաև մեղադրյալ Վ․Մարտիրոսյանի և պաշտպան Մ․Մանուկյանի կողմից:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
ՀՀ քրեական դատավարության 469.9 հոդվածի համաձայն՝
«1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով դատարանը գրավոր ընթացակարգով կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատավճիռը կայացվում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը կայացնելուց հետո՝ հնարավորին չափ սեղմ ժամկետում, սակայն ոչ ուշ, քան 15 օրվա ընթացքում։
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
4. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
5. Դատավճիռը պետք է պարունակի պարզաբանում այն բողոքարկելու՝ սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումների վերաբերյալ։
6. Դատավճիռը կայացնելուց հետո՝ ոչ ուշ, քան հինգ օրվա ընթացքում, ուղարկվում է դատապարտված մեղադրյալին, նրա պաշտպանին, հանրային մեղադրողին»:
Մեղադրյալ Վ․Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված մեղադրանքն ամբողջությամբ ընդունելու, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով պետք է կայացնել մեղադրական դատավճիռ՝ մեղադրյալ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելով տուգանքի ձևով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառման պայմաններում Դատարանը, հաշվի առնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը, գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով՝ նրան մեղսագրվող հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափով:
Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասը և քրեական վարույթի նյութերում մեղսագրվող հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում մեղադրյալ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի եկամտի վերաբերյալ տվյալների բացակայությունը՝ Դատարանը գտնում է, որ տուգանքի չափը պետք է հաշվարկվի հանցանքը կատարելու պահին (2024 թվականի հուլիսի 23) սահմանված նվազագույն աշխատավարձի, այն է՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով (տե՛ս «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածը)։ Վերոգրյալի համատեքստում Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ անազատության մեջ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով հիմնական պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով մինչև դատավճիռ կայացնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ ազատում է պատիժը կրելուց:
Դատարանը հարկ է համարում նշել, որ թեև ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի նախատեսում կոնկրետ չափանիշներ պատիժը մեղմացնելու կամ պատժից ազատելու կառուցակարգերը կիրառելու համար, սակայն Դատարանի գնահատմամբ միակ օրենսդրական հնարավորությունը, որի հաշվառմամբ հնարավոր է որոշակիացնել, թե ինչ կարգով և ինչ չափով պետք է տեղի ունենա պատժի մեղմացումը կամ պատիժը կրելուց ազատելը, հանդիսանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 11-րդ մասով նախատեսված կարգավորումը, համաձայն որի՝ (…) տուգանքը փոխարինվում է ազատազրկմամբ` ազատազրկման 3 օրը հաշվարկելով նվազագույն աշխատավարձի դիմաց: Թեև նշված նորմը կոչված է կարգավորելու այլ իրավական հարաբերություններ, այնուամենայնիվ Դատարանի գնահատմամբ այն կարող է կիրառվել նաև տուգանք պատժատեսակը մեղմացնելու կամ պատժի կրումից ազատելու կառուցակարգի գործարկման համատեքստում, քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածը որևէ չափորոշիչ չի նախատեսում:
Հաշվի առնելով վերոգրյալը, ինչպես նաև այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Վահե Մարտիրոսյանը 2024 թվականի հուլիսի 23-ից մինչև 2024 թվականի հուլիսի 26-ը գտնվել է փաստացի անազատության մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել՝ մեղադրյալի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելով տուգանք՝ 300․000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Վ․Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.07 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հարցը պետք է թողնել լուծելու թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով, Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել օրինական տիրապետողին, իսկ որպես ապացույց արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի անձնական խուզարկությամբ աջ գրպանից հայտնաբերված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս և «easywallet» գրառմամբ կտրոնը, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսի «Տելեգրամ» հավելվածի «Best Shop» և «koko Chenge» անվամբ գրանցված օգտատիրերի հետ առկա թվային և բառային գրառմամբ նամակագրությունը՝ լուսանկարները, պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ քրեական գործով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Միևնույն ժամանակ, Դատարանը, նկատի ունենալով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հանգամանքը, և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9 հոդվածի 4-րդ մասով, փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ առկայության դեպքում, մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման, ուստի վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.9-464.10 հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375․000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 300․000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Վահե Գրիշայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.07 գրամ «Մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հարցը թողնել լուծելու թիվ 17-0900-24 քրեական վարույթով, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել օրինական տիրապետողին, իսկ ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերը պահել գործի նյութերի հետ՝ դրանց պահման ամբողջ ընթացքում:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ԱՐԶՈւՄԱՆՅԱՆ