Գործ ԵԴ1/2898/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

05.12.2024 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Ռ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստերում, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի Ռաֆիկ Սամվելի Մելքոնյանի, ծնված 13.03.1999 թվականին, Երևան քաղաքում,
ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջին մասնագիտական կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, ըստ իր հայտարարության վատառողջ, չդատված, բնակվում է քաղաք Երևան, Լեոյի փողոց, 36/1 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, 22.11.2024 թվականին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2024 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-րդ մասի հատկանիշներով թիվ 60585624 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 17/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Բ.Ղազինյանը հանձնարարություն է տվել քրեական վարույթ նախաձեռնելու արձանագրության մեջ փոփոխություն կատարել և շտկել ենթադրյալ հանցանքի փաստական նկարագրությունը և դրան տրված իրավական գնահատականը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով /հատոր 1-ին գ.թ. 28-29/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին քննիչ Մ.Աբաջյանը կազմել է արձանագրություն 2024թ. սեպտեմբերի 11-ին կազմված թիվ 60585624 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրության մեջ փոփոխություն կատարելու վերաբերյալ՝ նշելով, որ վարույթը նախաձեռնվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներով /հատոր 1-ին գ.թ.36/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել Ռաֆիկ Մելքոնայնի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին այն հանցանքի կատարման համար, որ նա ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից 2024 թվականի փետրվարի 06-ին կայացված՝ վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180400732 որոշմամբ ենթարկված լինելով վարչական պատասխանատվության՝ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով զրկելու ձևով, պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2024 թվականի օգոստոսի 26-ին ժամը 01.20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Պ. Հերունու փողոցում հարբած (ոչ սթափ) վիճակում՝ արտաշնչած մեկ լիտր օդի մեջ ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0.545 մգ/լ, վարել է Տոյոտա մակնիշի 37PR969 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի ծառայողների կողմից նույն օրը կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180404026 արձանագրությամբ:
Այսինքն՝ Ռաֆիկ Սամվելի Մելքոնյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: /հատոր 1-ին գ.թ. 43-44/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին Ռաֆիկ Մելքոնյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները: Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 47, 48-49, 55-56/:
Նույն օրը կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 59-66/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին դատախազ Բ.Ղազինյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 69/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ին քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 68, 70-71/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ.72/:

II. Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.

1. 06.02.2024թ. կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180400732 որոշման պատճենի համաձայն՝ Ռաֆիկ Մելքոնյանը 2024 թվականի փետրվարի 6-ին զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից 1 տարի ժամկետով /հատոր 1-ին գ.թ. 6/:
2. Ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի տվյալների համաձայն՝ Ռաֆիկ Մելքոնյանը 11.03.2024 թվականից մեկ տարի ժամկետով զրկվել է տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից /հատոր 1-ին գ.թ. 5/:
3. 26.08.2024թ. կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 818040426 արձանագրության պատճենի համաձայն՝ Ռաֆիկ Մելքոնյանը տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունենալով ոչ սթափ վիճակում, նույն օրը՝ ժամը 01:20-ին, Երևան քաղաքի Հերունու փողոցում, վարել է «Տոյոտա» մակնիշի 37 PR 969 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան /հատոր 1-ին գ.թ. 4/:
4. Սթափության վիճակի ստուգման կտրոնի պատճենի համաձայն՝ Ռաֆիկ Մելքոնյանի սթափության վիճակի ստուգումը կատարվել է թիվ 91100915 «Jupiter X/RP» տեսակի ստուգաչափման սարքով, ստուգումը կատարվել է 26.08.2024 թվականին՝ ժամը 01:23:42-ին, ալկոհոլի պարունակությունը կազմել է 0․545 մգ/լ /հատոր 1-ին գ.թ. 3/:
5. ՀՀ Էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտաֆիկացման և չափագիտության ազգային մարմին» ՓԲԸ-ն կողմից տրված թիվ N125480 ստուգաչափման վկայականի պատճենի համաձայն՝ «Ալկոմետր» անվանման, «Jupiter X/RP» տեսակի ստուգաչափման՝ թիվ 9110915 սարքը, ստուգաչափում է անցել 25.06.2024 թվականին և ուժի մեջ է մինչև 25.06.2025 թվականը, դրա չափման տիրույթը 0,000-2,000 մգ/լ է, իսկ ճշտության դասը /սխալանքը/ + - 10% է /հատոր 1-ին գ.թ. 11/:
6. 20.09.2024 թվականին զննություն կատարելու մասին կազմված արձանագրության համաձայն՝ քննիչը զննության է ենթարկել սույն դատակական ակտի 1-5-րդ կետերում թվարկված փաստաթղթերը, որոնք ճանաչվել են որպես արտավարութային ապացույց /հատոր 1-ին գ.թ. 20-21, 20-22/:
7. Մեղադրյալ Ռաֆիկ Մելքոնյանն իրեն ներկայացված մեղադրանքում մեղավոր ճամնաչեց, սակայն օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից հայտարարեց որ չի ցանկանում ցուցմունք տալ /դատական նիստի արձանագրություն/:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.

Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հաստատված է համարում, որ Ռաֆիկ Մելքոնյանը մեղավորությամբ կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:


Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ Ռաֆիկ Մելքոնյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն որ երիտասարդ է, դատապարտված չի եղել /հատոր 1-ին գ.թ. 24/:
Դատարանն արձանագրում է, որ դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ինչպես մեղմացնող, այնպես էլ ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Ռաֆիկ Մելքոնյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ նրա նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակը՝ տուգանքը:
Հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալն չունի աշխատանք և եկամուտ, դատարանն արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափով: Հիմք ընդունելով, որ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Ռաֆիկ Մելքոնյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի վեցապատիկի՝ 450.000 ՀՀ դրամի չափով, տուգանք նշանակելու պարագայում կարելի է հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ դատաքննության ընթացքում մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում դրա վճարումը տարաժամկետել, դատարանը գտնում է, որ Ռաֆիկ Մելքոնյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երակարաժմկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Քննության առնելով դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատարանը արձանագրում է նաև, որ դատապարտված մեղադրյալից բռնագանձման ենթակա չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-7-րդ կետերով նախատեսված վարութային ծախսերը՝ նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանրային մեղադրանքով վարութային ծախսերը վճարվում են պետական միջոցների հաշվին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռաֆիկ Սամվելի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք՝ ամսական եկամտի վեցապատիկի՝ 450.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 6 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000-ական ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Ռաֆիկ Մելքոնյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել՝ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ