Գործ ԵԴ1/2904/01/24


Ո Ր Ո Շ Ու Մ
Քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին միջնորդությունը քննության առնելու մասին

«27» հունվարի 2025թ. ք. Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ Դատարան),

նախագահությամբ՝ դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանի,
քարտուղարությամբ՝ Ագնետա Հակոբյանի,

մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Ալինա Համբարձումյանի,
պաշտպան՝ Կարինե Մարգարյանի,
մեղադրյալ՝ Էդվարդ Շահնազարյանի,

դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի՝ ծնված՝ 13.07.1985թ․ Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվող՝ Կոտայքի մարզի Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 71 շենքի 50 բնակարան հասցեում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
11.11.2020 թվականին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մաշտոցի բաժնում 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 10883320 քրեական գործը։
18.11.2020 թվականին թիվ 10883320 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչի վարույթ։
03.12.2021 թվականին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ քրեական գործով վարույթը կասեցվել է որպես մեղադրյալ ներգրավված անձի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով։
06.05.2023 թվականին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Համբարձումյանի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Է. Շահնազարյանի կողմից քննությունից խուսափելու և գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու հիմքով նրա նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը կասեցվել է։
26.09.2024 թվականին Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Համբարձումյանի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Է. Շահնազարյանի նկատմամբ կասեցված հանրային քրեական հետապնդման ժամկետը վերսկսվել է՝ այն կասեցնելու հիմքը վերանալու հիմքով։
03.10.2024 թվականին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ա. Համբարձումյանի որոշմամբ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար։
17.10.2024 թվականին Դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի՝ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Նույն օրը քրեական գործն էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 18․10․2024 թվականին հանձնվել է դատավոր Տաթևիկ Մուրադյանին:
21.10.2024 թվականին Դատարանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Քրեական գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները.
Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատմամբ նոր հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ այն բանի համար, որ «նա, 2020 թվականի սեպտեմբերի 2-ին այցելել է «Քեյր Բիլդինգ Սերվիզիս» ՍՊ ընկերության պահեստ և 10 /տաս/ օր ժամանակով կնքել է վարձակալության պայմանագիր, ապա 36.000 ՀՀ դրամ վճարելով որպես վարձակալության վճար Երևան քաղաքի Շիրազի փողոցի 43-րդ հասցեում գտնվող ընկերությանը պատկանող պահեստից ստացել է 90 հատ շինարարական կանգնակներ, որոնք բեռնափոխադրում իրականացնող «Գազել» մակնիշի 34 VS 182 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի վարույթով չպարզված հասցե:
2020 թվականի սեպտեմբերի 3-ին կրկին այցելել է «Քեյր Բիլդինգ Սերվիզիս» ՍՊ ընկերության պահեստ և 9 /ինը/ օր ժամանակով վարձակալել 48 հատ շինարարական կանգնակներ, որոնք Երևան քաղաքի Շիրազի փողոցի 43-րդ հասցեում գտնվող ընկերությանը պատկանող պահեստից ստացել է և բեռնափոխադրում իրականացնող «Գազել» մակնիշի 10 ՍՕ 936 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի վարույթով չպարզված հասցե:
Այնուհետև՝ Էդվարդ Շահնազարյանն օգտագործել է «Քեյր Բիլդինգ Սերվիզիս» ՍՊ ընկերության կողմից իրեն վստահված գույքի՝ 138 հատ շինարարական կանգնակների նկատմամբ ունեցած տիրապետման և օգտագործման լիազորությունները, խոշոր չափերի յուրացում կատարելու միասնական դիտավորությամբ պայմանագրով սահմանված ժամկետում չի վերադարձրել ընկերությանը պատկանող գույքը, այլ կերպ յուրացման եղանակով հափշտակել դրանք՝ «Քեյր Բիլդինգ Սերվիզիս» ՍՊ ընկերությանը պատճառվել է խոշոր չափերի՝ 1.738.800 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:»:
Դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
Քրեական գործով նախնական դատալսումների ընթացքում, Դատարանում ստացվել է «Քեյր Բիլդինգ Սերվիզիս» ՍՊԸ-ի լիազոր ներկայացուցիչ Տիգրան Թումանյանի միջնորդությունը, համաձայն որի՝ տուժող կողմը հաշտվել է Է. Շահնազարյանի հետ, չունի որևէ բողոք և պահանջ, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության:
Պաշտպան Կարինե Մարգարյանը միջնորդեց իր պաշտպանյալի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործի վարույթը կարճել՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը և տուժողը հաշտվել են։
Մեղադրյալը միացավ իր պաշտպանի ներկայացրած միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Ալինա Համբարձումյանը չառարկեց պաշտպանի կողմից ներկայացված միջնորդության դեմ՝ նշելով, որ առկա պայմաններում կողմերի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, ուստի քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման։
Դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Ուսումնասիրելով թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործի նյութերը, տուժողի դիմումը, լսելով վարույթի մասնակիցներին՝ Դատարանը գտնում է, որ ներկայացված միջնորդությունը հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի համաձայն՝ «1. Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե`
12) անձը Հայաuտանի Հանրապետության քրեական oրենuգրքի ընդհանուր կամ հատուկ մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատաuխանատվությունից»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե անձն առաջին անգամ է հանցանք կատարել, ապա ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե նրա կատարած արարքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք է, և նրա ու տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ կատարված հանցանքում առկա են ընտանիքում բռնության հատկանիշներ:
(...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Միջին ծանրության հանցանքներ են համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում 5 տարի ժամկետով ազատազրկումը»:
2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը զգալի չափերով՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Նույն գործողությունը, որը կատարվել է՝
(...)
3) խոշոր չափերով`
(...)
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով կամ առանց դրա::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(...).
3) մեղադրյալի նկատմամբ դադարեցվել է քրեական հետապնդումը, և սպառվել են վարույթը շարունակելու բոլոր հնարավորությունները.
(...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն՝ «1. Նախնական դատալսումների ընթացքում սույն հոդվածով սահմանված հաջորդականությամբ դատարանը քննարկման առարկա է դարձնում՝ 3) քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու հարցը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 315-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «1. Սույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-14-րդ կետերով նախատեսված որևէ հանգամանքի առկայության դեպքում, երբ դա հնարավոր է առանց ապացույցների հետազոտման, դատարանը որոշում է կայացնում քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և վարույթը կարճելու մասին: Եթե քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը վերաբերում է մեղադրյալներից մեկին, ապա քրեական հետապնդումը դադարեցվում է միայն նրա նկատմամբ՝ առանց վարույթը կարճելու:»։
Անդրադառնալով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի և տուժողի միջև առկա է հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնություն, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի օպերատիվ տեղեկատու քարտադարանից Էդվարդ Շահնազարյանի վերաբերյալ ստացված ձև 8 տեղեկանքի՝ վերջինը հանդիսանում է դատվածություն չունեցող, Էդվարդ Շահնազարյանին մեղսագրվում է միջին ծանրության հանցանքի կատարում, ուստի Դատարանը գտնում է, որ Էդվարդ Շահնազարյանի նկատմամբ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել և թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի հիմքով:
Անդրադառնալով ապացույցների պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-13-րդ, 99-րդ, 311-րդ, 315-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրյալ Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի վերաբերյալ 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և թիվ ԵԴ1/2904/01/24 քրեական գործի վարույթը կարճել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով քրեական պատասխանատվությունից ազատման ենթակա լինելու հիմքով:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները պահել վարույթի նյութերի հետ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում։
Էդվարդ Հովհաննեսի Շահնազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:




ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՏԱԹԵՎԻԿ ՄՈՒՐԱԴՅԱՆ