Գործ ԵԴ1/2883/01/24


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
17.10.2024 թվական ք.Երևան

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ
ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ՝ Ա.ՄԱԼՈՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՀԱՆՐԱՅԻՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ՝ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼ՝ Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության հատուկ կարգի՝ արագացված
վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով վարույթն ըստ մեղադրանքի
Վասիլ Ռուբիկի Գրիգորյանի, ծնված՝ 09.09.1970 թվականին ՀՀ Արմավիրի մարզի
Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, ըստ իր հայտարարության խնամքին կինը և մայրը, զբաղվում է մասնավոր ուղևորափոխադրումներով, դատապարտված 29.03.2023 թվականին ՀՀ Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուգանքի 375.000 ՀՀ դրամի չափով և 59 հոդվածի 8-րդ մասի կանոնով տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել 6 ամիսը, 02.02.2024 թվականի դրոթյամբ տուգանքը վճարվել է, դատվածությունը բնակվում է ՀՀ Արմավիրի մարզ, քաղաք Էջմիածին, Վազգեն Առաջին փողոց, 48Ա շենք, 40-րդ բնակարան հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով

I.Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2023 թվականի օգոստոսի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Մ.Կոստանդյանը արձանագրություն է կազմել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով թիվ 60212723 քրեական վարույթը նախաձեռնելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին գ.թ. 6/:
2024 թվականի ապրիլի 30-ին վարույթի քննությունը հանձնարարվել է նույն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Շահբազյանին /հատոր 1-ին գ.թ. 22/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Ավալյանը որոշում է կայացրել Վասիլ Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, այն բանի համար, որ նա 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ 14.12.2022 թվականից մինչև 14.06.2023 թվակականը տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված լինելու պայմաններում 2023 թվականի փետրվարի 18-ին՝ ժամը 13:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բադալ Մուրադյան փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 36 IT 261 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որը ստուգման նպատակով կանգնեցվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակցի կողմից և Վասիլ Ռուբիկի Գրիգորյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180248158 արձանագրությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 33/։
2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Վասիլ Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին գ.թ. 37-38/:
Նույն օրը Վասիլ Գրիգորյանին ներկայացվել է մեղադրանքը և պարզաբանվել մեղադրյալի իրավունքներն ու պարտականությունները /հատոր 1-ին գ.թ. 41, 42-43, 44/:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին գ.թ. 56-62/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Վ.Մարգարյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 65-66/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Դ.Բալայանին /հատոր 1-ին գ.թ. 64, 67/:
2024 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ 01.11.2024 թվականին նշանակելու մասին /հատոր 1-ին գ.թ. 68/:

II. Արագացված վարույթ.
2024 թվականի դեկտեմբերի 13-ի նախնական դատալսումների ընթացքում, մեղադրյալ Վասիլ Գրիգորյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ: Հանրային մեղադրողի կողմից մեղադրանքի փաստական հիմքը ու մեղադրյալին վերագրվող արարքի իրավական գնահատականը ներկայացնելուց հետո, մեղադրյալը հայտարարել է, որ ներկայացված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն դրանում մեղավոր է ճանաչում, արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչ միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքներն ու պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Ս.Յուզբաշյանը խնդրել է բավարարել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ ներկայացված միջնորդությունը:
Հանրային մեղադրող Վ.Մարգարյանը մեղադրյալի միջնորդության դեմ առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4641 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են նույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված՝ արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները՝ որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4642 հոդվածի 6-րդ մասի՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը բավարարելու դեպքում դատարանը սույն օրենսգրքով սահմանված ընդհանուր կարգով ապացույցների հետազոտում չի իրականացնում և որոշում է կայացնում լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4643 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում դատարանը քննարկում է սույն օրենսգրքի 345-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-9-րդ կետերով և 11-րդ կետով նշված հարցերը»:

III.Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի համաձայն՝
«1. Արագացված վարույթի արդյունքով դատարանը կայացնում է մեղադրական դատավճիռ սույն օրենսգրքի 347-350-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով` հաշվի առնելով սույն հոդվածով նախատեսված առանձնահատկությունները:
2. Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները:
3. Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
4. Դատավճիռը հրապարակելուց հետո դատավորը կողմերին պարզաբանում է նաև դատավճիռը բողոքարկելու` սույն օրենսգրքով նախատեսված սահմանափակումները:»:
Ներկայացված մեղադրանքն մեղադրյալ Վասիլ Գրիգորյանի կողմից ընդունելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում` դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վ.Գրիգորյանի կողմից՝ նրա մեղավորությամբ, նրան մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության և դրա կատարման մեջ մեղադրյալ Վասիլ Գրիգորյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարածի համար:
Դատարանը մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, եղանակն ու նպատակը, դիտավորության աստիճանը, հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցությունը, նրա անձը բնութագրող տվյալները:
Դատարանն արձանագրում է, որ Վասիլ Գրիգորյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ինչպես ծանրացնող, այնպես էլ մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով Վասիլ Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունն ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին, 55-րդ և 69-րդ հոդվածներով գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ պետք է նշանակել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ամենամեղմ պատժատեսակի նվազագույն չափը: Դատարանի նման դիրքորոշումը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ սույն քրեական գործը դատարան է ստացվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով քննությունն իրականացնելու նպատակով, սակայն գործի քննությունը չի իրականացվել նշված վարույթի կիրառմամբ մեղադրյալի կամքից անկախ հանգամանքներով պայմանավորված ու նման պայմաններում արդարացի չէ ավելի խիստ պատժի նշանակումը՝ քան կարող էր նշանակվել հատուկ կարգի կիրառմամբ:
Դատարանը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալը չունի կանոնավոր եկամուտ, արձանագրում է, որ տուգանքի չափի հաշվարկը պետք է իրականացվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 5-րդ մասով սահմանված կարգով՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն ՀՀ-ում ամսական նվազագույն աշխատավարձը սահմանված է 75.000 ՀՀ դրամը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Վասիլ Գրիգորյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Միևնույն ժամանակ՝ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը խնդրել է իր նկատմամբ նշանակվող տուգանքի վճարումը 1 տարով տարաժամկետել ու հիմք ընդունելով, որ մեղադրյալը չունի աշխատանք, դատարանը գտնում է, որ Վասիլ Գրիգորյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: Միաժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վճարման մեկ տարի ժամկետի սահմանումը, կոնկետ դեպքում, երկարաժամկետ է և չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրագործմանը:
Նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 4644 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Սույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման», ուստի այդ հարցը պետք է համարել լուծված:
Քննության առնելով մեղադրյալ Վասիլ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է վերացնել՝ մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 347-349-րդ և 4644 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վասիլ Ռուբիկի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել` տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 ՀՀ դրամի չափով:
Տուգանքը վճարելու համար սահմանել 5 ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամսում 75.000 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վասիլ Ռուբիկի Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, վերացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ԲԱԼԱՅԱՆ