ԵԴ1/2868/01/24

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ՝
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

նախագահող դատավոր՝ Լ.Ալավերդյան
դատավորներ՝ Ա.Մաթևոսյան
Կ.Հովհաննիսյան

քարտուղարությամբ՝ Մ.Մահտեսյանի
Ք.Բադալյանի,
Լ.Կարապետյանի
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Է.Հովհաննիսյանի
պաշտպաններ՝ Է.Արամյանի,
Ա.Մելքոնյանի
մեղադրյալ՝ Ա.Ղազարյանի

2025 թվականի օգոստոսի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի պաշտպաններ Էդգար Արամյանի ու Արմեն Մելքոնյանի և Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Էդ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Վ.Մելիքյան) 2025 թվականի ապրիլի 7-ի դատավճիռը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի ապրիլի 20-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթը:
2024 թվականի ապրիլի 22-ին ՀՀ ՆԳՆ ՔՈԳՎ ՔՀՄ բաժնի ոստիկան Ա․Մնացականյանի կողմից կազմվել է Արմեն Արարատի Ղազարյանի ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը:
2023 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Մ․Սինդոյանը որոշում է կայացրել հանցանք կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի հիմքով Արմեն Ղազարյանին ձերբակալելու մասին։
2024 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 13-0552-24 քրեական վարույթը, թիվ 13-0552-24 քրեական վարույթը և թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթը միացվել են մեկ վարույթում, միացված վարույթին շնորհվել է 13-0538-24 համարը։
2023 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Մ․Սինդոյանը որոշում է կայացրել ձերբակալվածինն ազատ արձակելու մասին։
2024 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հարությունյանի որոշմամբ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2024 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Մ․Սինդոյանը որոշում է կայացրել ազատության մեջ գտնվող մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու և դատարան ներկայացնելու հիմքով Արմեն Ղազարյանին ձերբակալելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 24-ի թիվ ԵԴ1/0885/06/24 որոշմամբ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, բավարարվել է մասնակի: Մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել են տնային կալանքը՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով և բացակայելու արգելք։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հունիսի 19-ի թիվ ԵԴ1/0885/06/24 որոշմամբ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը՝ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին, բավարարվել է մասնակի: Մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգվել է 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով։
Երևան քաղաքի առաջին ատայնի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի հուլիսի 17-ի թիվ ԵԴ1/0885/06/24 որոշմամբ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը՝ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին, բավարարվել է մասնակի: Մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ համակցված կիրառվել է վարչական հսկողությունը և գրավը՝ 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով:
Նախաքննական մարմնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթից անջատվել է թիվ 13122424 քրեական վարույթը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 13-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի ՀԿԳ քննիչ Ա.Հախվերդյանի կողմից կազմվել է Արմեն Արարատի Ղազարյանի վերաբերյալ թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հարությունյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Արմեն Արարատի Ղազարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (այսուհետ՝ նաև Առաջին ատյանի դատարան)։
2024 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի նոյեմբերի 27-ին, նախնական դատալսումների ընթացքում, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ կիրառված վարչական հսկողություն խափանման միջոցը վերացնելու, 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը և բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 7-ի դատավճռով վճռվել է՝ Արմեն Արարատի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի՝ 3.750.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի քսանապատիկի՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով պատիժ նշանակել տուգանք՝ 5.250.000 ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված 5.250.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքին հաշվակցել արգելանքի և տնային կալանքի տակ գնվելու ժամկետը և վերջնական պատիժ սահմանել տուգանք՝ 4.700.000 ՀՀ դրամի չափով:
Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք և գրավ խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը վերադարձնել գրավատուին:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «Ռոյալ Մյուզիկ Հոլլ» ակումբի մուտքի դռան բռնակի կողային հատվածից, թանզիֆե խծուծով վերցված արնանման հետքը պետք է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթից անջատված՝ թիվ 13122424 քրեական վարույթին կցելու համար:
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին՝ դրա պահպանության ողջ ժամանակահատվածում:(…)։
2025 թվականի ապրիլի 21-ին էլեկտրոնային, իսկ ապրիլի 28-ին փոստային եղանակով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Էդ.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը։
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Արարատի Ղազարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2025 թվականի ապրիլի 28-ին, նախագահող դատավորի աշխատակազմին է հանձնվել 2025 թվականի ապրիլի 29-ին:
2025 թվականի մայիսի 5-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և քրեական գործը Վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության նշանակելու մասին։
2025 թվականի մայիսի 15-ին փոստային եղանակով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի պաշտպաններ Էդգար Արամյանի ու Արմեն Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքը։
2025 թվականի մայիսի 16-ին Վերաքննիչ դատարանը որոշում է կայացրել վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունելու և արդեն իսկ բերված վերաքննիչ բողոքի հետ համատեղ քննության նշանակելու մասին։

Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Արմեն Արարատի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա «2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբի դիմացի հատվածում, խմբի կազմում դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին:
Այսպես.
Արմեն Ղազարյանը, 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:45-ի սահմաններում, քննությամբ ինքնությունները չպարզված երեք անձանց հետ այցելել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբ, որտեղ Արմեն Ղազարյանը, չնչին առիթով, վիճաբանել է քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որը շարունակվել է ակումբի դիմացի հատվածում:
Արմեն Ղազարյանը քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունը ներկաների մոտ ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով ակումբի դիմաց, բնակելի շենքերի տարածքում տևական ժամանակ աղմկել, բարձրաձայն հայհոյաքներ է հնչեցրել և վիճաբանել քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ՝ չենթարկվելով հասարակական կարգի խախտումը խափանել փորձող ինչպես նշված ակումբի անվտանգությունն ապահովող աշխատակիցների, այնպես էլ այլ անձանց հորդորներին: Իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, Արմեն Ղազարյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձինք խոչընդոտել են ակումբի բնականոն աշխատանքը, տարածքում գտնվող անձանց մոտ վախի ու անհանգստության մթնոլորտ առաջացրել՝ խախտելով վերջիններիս անդորրը:
Իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում Արմեն Ղազարյանը ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին: (…)»:

Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի՝ Դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի ապացույցները բաժնում արձանագրել է հետևյալը. «(…) Մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ հիմնական դատալսումների ընթացքում օգտվել է իր լռելու իրավունքից:
Վկաների կողմից տրված ցուցմունքները.
1/Վկա Սվետլանա Հակոբյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց սպասարկող մեքենան ռուսական համարներով է և վարում է վարորդը: Իր շրջապատում Արմեն Ղազարյան տվյալներով անձ չկա, իսկ ամուսնու շրջապատի մասին տեղեկություն չունի:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասություններ պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...«Մերսեդես» մակնիշի, 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան սեփականության իրավունքով հաշվառված է ամուսնու մոր՝ Անահիտ Սուքիասյանին պատկանող «ԼԵՅՔ ՔՈՆՍԹՐԱՔՇՆ» ՍՊ ընկերության անունով, սակայն այդ մեքենան փաստացի պատկանում է ամուսնուն՝ Արա Ժորայի Սուքիասյանին։
Այն մասին թե «Մերսեդես» մակնիշի 050 NN 50 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենան 2024 թվականի ապրիլի 19-ին և 20-ին ում կողմից է շահագործվել՝ որևէ տվյալներ չի հայտնել...»:
/Հատոր 3-րդ, գ.թ. 106/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ հնարավոր է սխալված լինի, չի հիշում, ուղղակի գրել է: Ներկայումս հաստատ որևէ բան չի կարող ասել: Նախաքննության ընթացքում սուտ ցուցմունք չի տվել, որևէ մեկն իրեն չի ստիպել: Նախաքննության ընթացքում հնարավոր է լարված է եղել, ուշադիր չի եղել:
2/ Վկա Արա Սուքիասյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «ԼԵՅՔ ՔՈՆՍԹՐԱՔՇՆ» ՍՊԻ հիմնադիրն իր մայրն է: Նշված ՍՊԸ-ի հաշվեկշռում է գտնվում 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Ինքն այդ մեքենան շահագործել է, այդ թվում 2024 թվականի ապրիլին: Մեքենան այլ անձի տրամադրած լինելու վերաբերյալ չի հիշում: 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան բացառում է, որ այլ անձի տրամադրած լինի: Իրեն նեկայացված լուսանկարում պատկերված մեքենայի համարները չի տեսնում և այդ մեքենան իրեն անծանոթ է: Քննիչի մոտ հայտնած տվյալները սխալ են եղել, որը եղել է շփոթմունքի արդյունք: Նշված անձին շփոթել է այլ անձի հետ: Քննիչի մոտ երկորոդ անգամ հարցաքննվելուց հայտնել է, որ շփոթվել է: Կոնկրետ չի հիշում, թե քննիչի մոտ ինչ տվյալներ է հայտնել, բայց հիշում է, որ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ է հայտնել: Երկորոդ անգամ գնացել է քննիչի մոտ, նորից ցույց են տվել տեսագրությունը և հասկացել է, որ շփոթմունք է եղել, սխալ տվյալներ է հայտնել:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասություններ պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...Անահիտ Սուքիասյանի անունով գրանցված է «ԼԵՅՔ ՔՈՆՍԹՐԱՔՇՆ» ՍՊ ընկերության սեփականության իրավունքը, սակայն ԼԵՅՔ ՔՈՆՍԹՐԱՔՇՆ» ՍՊ ընկերությունը փաստացի պատկանում է իրեն և ղեկավարվում իր կողմից։ «Մերսեդես» մակնիշի 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հաշվառված է «ԼԵՅՔ ՔՈՆՍԹՐԱՔՇՆ» ՍՊ ընկերության անունով, սակայն այդ մեքենան նույնպես փաստացի շահագործվում է իր կողմից։ Ճանաչում է Արմեն Արարատի Ղազարյանին՝ ով հանդիսանում է երեխաների կնքահայրը, միմյանց հետ գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ: 2024 թվականի ապրիլի 10-ին Արմեն Արարատի Ղազարյանը խնդրել է իրեն ժամանակավոր օգտագործման համար տրամադրել «Մերսեդես» մակնիշի 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան: Նույն օրն այդ մեքենան տրամադրել է Արմեն Ղազարյանին: Մեքենան գտնվել է Արմեն Արարատի Ղազարյանի մոտ և 2024 թվականի օգոստոսի 20-ի դրությամբ շահագործվել է Արմեն Ղազարյանի կողմից: Սակայն, թե այդ օրը ժամը 02:00-ի սահմաններում մեքենան կոնկրետ որտեղ է գտնվել՝ որևէ տեղեկություններ չունի: «Մերսեդես» մակնիշի 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Արմեն Ղազարյանի մոտ գտնվելու ժամանակահատվածում Արմեն Ղազարյանից բացի վարել է նաև նրա ընկերը՝ Սուրեն Սամվելի Գրիգորյանը: Այդ հանգամանքի մասին տեղյակ է եղել և չի առարկել, որ Սուրեն Գրիգորյանը ևս վարի մեքենան:
Հայտնել է նաև, որ 050 NN 50 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան սև գույնի, «Մերսեդես-Բենց» «S» դասի մեքենա է, դռները բացվելիս առկա է լուսավորություն, մեքենան այդ թվում տեսանյութերով տեսնելիս կճանաչի...»:
/հատոր 3-րդ, գ.թ. 109-114/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ հենց դրանում է կայանում շփոթմունքը, շփոթմունքի արդյունքում հայտնել է վերը նշված տվյալները: Սուրեն Սամվելի Գրիգորյան տվյալներով անձի նույնպես չի ճանաչում, դա նույնպես եղել է շփոթմունք: Ընդհանուր ցուցմունքը սխալ է եղել:
3/ Վկա Նունե Գրիգորյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլ ամսին բնակվել է ք.Երևան, Հանրապետության 62, բնակարան 123 հասցեում իր աղջկա՝ Մերի Օհանյանի հետ: Նշված հասցեի մի մասը գտնվում է Վարդանանց փողոցին հարող տարածքում: Իրենց բակում առկա է ակումբ, որի անունը չի հիշում: Նշված ակումբը գտնվում է իրենց ննջասենյակի պատուհանի մոտ: Հիշում է, որ դեպքը եղել է 2024 թվականի ապրիլ ամիս, իրենք պատուհանը բացել էին, քանի որ շոգ էր: Պատուհանից լսել են աղմուկ, փակել են պատուհանը և գնացել խոհանոց: Բակից լսվում էր տղամարդկանց ձայներ: Դեպքը եղել է գիշերային ժամի: Ինքը և դուստրը քնած են եղել և այդ ձայներից են արթնացել: Այդ ամբողջ ընթացքը տևել է մոտավորապես 10-ից 15 րոպե: Ձայները տղամարդկանց անհասկանալի բղավոցներ էին: Չեն խորացել հայհոյանքներ էին թե ինչ, գերադասել են չլսել և պատուհանը փակել: Մոտ մեկ ժամ նստել են խոհանցում, սուրճ են խմել, դրանից հետո դրսում խաղաղվել է և իրենք գնացել են քնելու: Դեպքի արդյունքում խախտվել է իր անդորրը: Իրենց տունը 4 սենյակ է: Ննջարանները նայում են դեպի Վարդանանց փողոց, իսկ մյուս սենյակները մյուս կողմում են:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասություններ պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...գրանցված է Երևան քաղաքի Զաքյան 6-րդ շենքի 8-րդ բնակարան հասցեում, սակայն դստեր՝ Մերի Ռոբերտի Օհանյանի հետ միասին փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Հանրապետության փողոցի 62-րդ շենքի 15-րդ մուտքի 123-րդ բնակարան հասցեում: 2024 թվականի ապրիլի 20-ին կեսգիշերն անց աղջկա հետ միասին գտնվել են տանը: Բնակարանի պատշգամբը և լուսամուտներն անմիջապես հարակից են Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբին։ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 02:00-ի սահմաններում բնակարանի պատշգամբի դուռը և լուսամուտները գտնվել են բաց վիճակում, որպիսզի հանգամանքով պայմանավորված «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբի դիմաց և ճանապարհի հատվածից լսել են վիճաբանության ձայներ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ, տեղի է ունեցել կռիվ և ծեծկռտուք, որի ձայները լսելի են եղել: Նկարագրվածի արդյունքում խաթարվել է իրենց անդորրը: Միջադեպին ականատես չի եղել, վիճաբանության մասնակիցներից որևէ մեկի չի ճանաչում...»:
/Հատոր 2-րդ, գ.թ. 130-135/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ ինչ ասել է նախաքննական ցուցմունքում ճիշտ է ասել, իրեն քննիչն ասել է, սենց բանել լսել է, թե ոչ, ինչին ի պատասխան ասել է, որ կարող է լսել է: Հնարավոր չի, որ նախկինում սուտ ցուցմունք տված լինի: Եթե ինչ-որ բան լսած չլիներ, քննիչի մոտ չէր ստորագրի: Ի պատասխան հնչած հարցերին, վկան հայտնեց, որ խոհանոցից ծեծկռտուքի ձայները լսելի չէին իրեն տան խոհանոցից: Ենթադրել է, որ ծեծկռտուք է այն բանից, որ հավանաբար լսել է «մի խփի» կամ նման արտահայտություններ:
4/ Վկա Շահեն Հակոբյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի ժամանակ նույն պաշտոնում է աշխատել, միայն ծառայության անունն է փոխվել: Արմեն Ղազարյանին ճանաչում է, որպես իր սպասարկման վայրի բնակիչ: Ինքը դեպքի մասին խորհրդակցության ժամանակ է տեղեկացել: Իր սպասարկման տարածքում կան բնակիչներ, ում դեպքով է ճանաչում: Իրեն քննիչի մոտ ցույց տված տեսագրությունում ճանաչել է Արմեն Արարատի Ղազարյանին: Տեսագրության մեջ տեսել է, որ ինչ-որ ակումբում միջադեպ է եղել, և տեսանյութից ճանաչել է նրան: Հստակ ժամ չկա խորհրդակցություն անցկացնելու համար: Տեսանյութից հասկացել է, որ անձը հանդիսանում է Արմեն Արարատի Ղազարյանը, ճիշտ է նրա հետ անձամբ շփում չի ունեցել, սակայն ֆիզիկապես և անհատական տվյալներից ճանաչել է: Չի կարող ասել, թե որտեղից է ճանաչում, բայց ճանաչում է:
5/ Վկա Մերի Օհանյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլ ամիս բնկավել է նույն հասցեում մայրիկի՝ Նունե Արամի Գրիգորյանի հետ: Այդ ժամանակահատվածում իրենց տանը վերանորոգման աշխատանքներ էին ընթանում, քանի որ վերևի հարևանը ջուր էր լրցել: Այդ ժամանակ ինքն ու մայրը գտնվել են նույն սենյակում, որն ունի նաև պատշգամբ: Քանի որ տանից դեռևս գալիս էր խոնավության հոտ դռներն ու պատուհաները բաց վիճակում էին գտնվում: Գիշերվա ժամին տան դիմաց տեղակայված ակումբից աղմուկ և հայհոյանքներ է լսել, որ սիստեմատիկ բնույթ է կրում: Վրդովված են եղել այդ դեպքից և մեկ երկու րոպե հետո փակել են պատշգամբը և գնացել են խոհանոց: Ձայներից տպավորություն էր, որ քաշքշուկ էր: Քանի որ շենքի տեղակայումն այնպիսի է, որ ձայներն արձագանքում է, չի կարող ասել քանի հոգի էին ներքևում: Պատուհանը փակել են, քանի որ տհաճ էր լսել այդ ձայները: Ձայներն ակումբի մոտից էին: Դեպքի պատճառով իրեն անհանգստություն է պատճառվել: Այդ ընթացքում որևէ անուն չի լսել:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասությունները պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...«Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբի դիմային հատվածից և ճանապարհի հատվածից լսել են վիճաբանության և գոռգոռոցի ձայներ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ, տեղի է ունեցել կռիվ և ծեծկռտուք, սակայն շենքի բակային հատված չեն գնացել, դեպքը չեն տեսել, ծեծկռտուքի մասնակիցներին չեն տեսել: Կատարվածի արդյունքում իրենց անդորրը խաթարվել է: Տևական ժամանակ չի կարողացել հանգիստ քնել...»:
/Հատոր 2-րդ, գ.թ. 110-114/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ ինքը չի տեսել, թե ներքևում ինչ է կատարվում: Փաստացի չի տեսել ինչ է եղել՝ քաշքշուկ, կռիվ, թե ծեծկռտուք: Քննիչին հայտնել է այն, ինչ լսել է:
6/ Վկա Հռիփսիմե Սարգսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբ»-ում որպես մաքրուհի: Աշխատում է ժամը 19:00-ից, իսկ ակումբը սկսում է աշխատել 21:00-ից: Իր պարտականությունների մեջ է մտնում ակումբի ամբողջ տարածքի մաքրությունը, բացի խոհանոցից: Նշված դեպքի օրը որևէ արտառոց դեպք չի տեսել: Իրեն քննիչի մոտ տեսագրություն են ներկայացրել, որտեղ որևէ մեկին չի ճանաչել: Մուտքի մոտի ապակիները միշտ մաքրում է մատնահետքերից: Այնտեղ լինելու ժամանակահատվածում դուրս չի գալիս: Արյան հետքր չի եղել: Դեպքի վերաբերյալ չի հետաքրքրվել: Տեսագրությունը ցույց տալուց իրեն որևէ մեկը ծանոթ չի եղել: Տեսագրությունում տեսել է միայն իրենց աշխատակից Վաչեին:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասությունները պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...2024 թվականի ապրիլի 19-ին ժամը 20:00-ից 21:00-ի սահմաններում ակումբի մուտքի դռները մաքուր վիճակում հանձնել է և մինչև կատարված դեպքի վայրի զննությունը, ելքի դռները չի մաքրել, իսկ դեպքի վայրի զննությամբ ակումբի մուտքի դռան վրայից վերցված արնանման հետքը կարող է մնացած լինել ապրիլի 20-ին ժամը 01:45-ից 02:06-ի սահմաններում ակումբի մուտքի դռան մոտակայքում տեղի ունեցած վիճաբանության արդյունքում:
«ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ի, դեպքին վերաբերելի տեսագրությունների դիտման արդյունքում մատնանշել է ակումբի անվտանգության ղեկավար Վաչագան Ավագյանին, անվտանգության աշխատակից Նորիկ Ղազարյանին: Հստակեցրել է, որ ժամը 01:49:23-ին ակումբից դուրս եկող գազարագույնի նմանվող գույնի, կարճաթև շապիկով անձը նախ հպվում է Նորիկ Ղազարյանի կրծքավանդակի հատվածին, այնուհետև ժամը 01:49:23-ին բռունցքով հարվածում է իրենից ձախ կանգնած անձի դեմքի հատվածին, ևս մեկ հարված նույն անձի դեմքի հատվածին է հասցնում ժամը՝ 01:49:26-ին: Իսկ ժամը 02:01:19-ին այլ անձանց հետ վերադառնում և մտնում է ակումբ...»:
/Հատոր 1-ին, գ.թ. 190-197/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ ինքը նման բան չի տեսել, չգիտի թե ինչու է նման բան հայտնել: Եթե քննիչի մոտ հայտնել է, ուրեմն այդ ժամանակ տեսել էր, սակայն այդ մարդականց չի ճանաչել: Իրեն չեն ուղորդել, խնդրել կամ ստիպել նման ցուցմունք տալու համար: Ինքն այդ գրածները չի կարդացել:
7/ Վկա Լիաննա Ենգոյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2-ից 3 տարի է աշխատում է «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբում որպես տնօրեն-մենեջեր: Ինքը գրեթե ամեն օր աշխատանքի է: Ինքը հիմնականում սրահում է լինում և արտառոց դեպք լինելուց իրեն տեղեկացնում են անվտանգության աշխատակիցները: Այդ ժամանակ իրեն որևէ բան չեն տեղեկացրել: Անվտանգության աշխատակիցներն են զբաղվում անվտանգության աշխատանքներով, իսկ իրեն տեղեկացնում են միայն լուրջ դեպքերը: Քննիչի մոտ է տեղեկացել դեպքի մասին: Տեղյակ չի, որ այդ օրն ակումբ ոստիկաններ են եկել: Արմեն Ղազարյան ճանաչում է միայն անուն ազգանունով՝ քրեական գործից:
8/ Վկա Նորիկ Ղազարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլի աշխատել է է «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբում՝ որպես պահնորդ: Դեպքի մանրամասները չի հիշում, քանի որ անցել է ժամանակ: Ինքն ահազանգ է կատարել արտառոց դեպքի վերաբերյալ, քանի որ դրսում կնոջ ձայն է լսել: Այդ ժամանակ գիշերվա ժամ է եղել: Չի հիշում ահազանգ կատարելուց ինչ է ասել: Դեպքին մականուն ունեցող անձի մասնակցության վերաբերյալ տեղեկություններ չունի: Հիշում է, որ առաջին ցուցմունքում սխալ բաներ է ասել, իսկ երկրորդ և երրորդ ցուցմունքներում ճիշտն է ասել: Աշխատասենյաում 7-8 հոգի մարդիկ են եղել, վախեցել, խառնվել է իրար, դրա համար է սխալ բաներ հայտնել: Իրեն տեսագրություն են ներկայացրել, սակայն ինքը տեսանյությում իրեն չի ճանաչել, այդ անձի չի նմանացրել իրեն: «Պզո» մականունն իրեն ծանոթ չէ: Ցուցմունք տալուց առաջ որևէ մեկի հետ չի խորհրդակցել: Քննիչն իրեն ասել է «կդատվես» և ինքը վախեցել է: Իր հիշելով քննիչը տեսագրող սարքն անջատած ժամանակ է ասել «դու դատվար»: «Չդատվելու» համար է հետագայում դիմել փաստաբանի և ճիշտն ասել: Սկզբից իրեն տեսանյութ են ցույց տվել, հետո է ցուցմունք տվել: Ներկայումս հայտնում է, որ տեսանյութում որևէ բան չի տեսնում: Այդտեղ մի կնոջից լսել է, «Գող Պզոն էկավ» արտահայտությունը:
9/ Վկա Գառնիկ Թադևոսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլ ամսին աշխատել է «Կենտրոն Գվարդիայում» որպես պահնորդ: Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել ակումբուն կարգ ու կանոն պահելը: Իրենք ծառայություն իրականացնելիս ստուգել են ակումբ եկող անձանց հատուկ սարքի միջոցով: Ներկայումս լավ չի հիշում: Ինքը որևէ բան չի տեսել:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասությունները պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...2024 թվականի ապրիլի 20-ին կեսգիշերն անց ակումբի մեծ սրահում պահպանություն իրականացնելու ժամանակ նկատել է իրարանցում, տեսել է, որ մի քանի այցելու միաժամանակ դուրս են գալիս սրահից: Հետաքրքրությունից ելնելով Վաչե Ավագյանի հետ միասին դուրս է եկել ակումբից և ակումբի դիմացի մայթեզրին նկատել է 5-ից 6 անձանց միջև բարձրաձայն վիճաբանություն և քաշքշուք: Լսելի են եղել բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Քանի-որ միջադեպը տեղի է ունեցել ակումբի տարածքից դուրս՝ ուստի Վաչագան Ավագյանի հետ միասին ներս են մտել: Իր հիշելով Նորիկ Ղազարյանը կանգնած է եղել մուտքի մոտ սակայն չի միջամտել...»:
/Հատոր 1-ին, գ.թ. 89-91/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ լարված է եղել, կոնկրետ չի հիշում:
10/ Վկա Վաչե Մնացականի Ավագյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլ ամսին աշխատել է «Կենտրոն Գվարդիայում» որպես պահնորդ: Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտել ակումբում կարգ ու կանոն պահելը: Ծառայություն իրականացնելիս իրենք ստուգել են ակումբ եկած աշխատակիցներին: Առաջին անգամ քննիչի մոտ ցուցմունք տալիս եղել է շատ լարված, հնարավոր է, որ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ հայտնած լինի: Ինքն այդտեղ գտնվող անձանց չի ճանաչել:
Վկայի նախաքննական և հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներում առկա էական հակասությունները պարզելու նպատակով հրապարակվել է վերջինիս նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ «...2024 թվականի ապրիլի 20-ին կեսգիշերն անց գտնվել է ակումբի մեծ սրահում, որտեղ տեսել է, որ մի քանի այցելու միաժամանակ դուրս են եկել սրահից: Գառնիկ Թադևոսյանի հետ միասին դուրս են եկել, որտեղ նկատել է, որ ակումբից դուրս եկած այցելուներից մեկը, անկանոն շարժումներ է կատարել և քաշքշել ակումբի դիմաց կանգնած անձանց: Կատարվածը տևել է մոտ 2 րոպե: Որից հետո այդ անձն իր հետ գտնվող անձանց հետ հեռացել է: Ընթացքում մի կողմ է քաշվել՝ քանզի դեպքը շարունակվել է դրսում: Դեպքի ժամանակ հնչել են բարձրաձայն հայհոյանքներ, որոնք ըստ իրեն լսելի են եղել հարևանությամբ գտնվող շենքերի բնակիչների համար:
Իր մասնակցությամբ կատարված, Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «ԱյԴի» բանկի գլխամասային գրասենյակի արտաքին տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների զննության արդյունքում, վերհիշելով դեպքը, իր կողմից տրված ցուցմունքով պնդել է տեսագրությունների զննության արդյունքում արված հայտարարություններն այն մասին, որ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին 01:48-ի սահմաններում երկու կանանց և ճաղատ մազերով վարորդի հետ միասին ակումբ այցելած, գազարագույն գույնի երանգով անձնավորությունն ակումբի դռնից դուրս գալով կատարել է անկանոն շարժումներ, փորձել է քաշքշել ակումբի անվտանգության աշխատակից Նորիկ Ղազարյանին, որից հետո երկու անգամ հարվածել է գրեթե նույն ժամանակահատվածում դուրս եկած արևային հովարով գլխարկով և սպիտակավուն գույնի կարճաթև շապիկով անձին, քաշքշել վերջինիս: Ներկայացված տեսագրությունները դիտելու արդյունքում հստակ մատնանշելով իրեն, Գառնիկ Թադևոսյանին և Նորիկ Ղազարյանին հաստատել է, որ դեպքին եղել են ականատես, հստակեցրել է իր և անվտանգության հիշյալ աշխատակիցների գործողությունները...»:
/Հատոր 1-ին, գ.թ. 97-103/:
Էական հակասությունների վերաբերյալ վկան հայտնեց, որ լարված է եղել, հնարավոր է ինչ որ բաներ շփոթել և այլ կերպ է հայտնել նախաքննության ընթացքում:
Դատարանը վկաներ Գառնիկ Թադևոսյանի, Վաչե Ավագյանի, Նորիկ Ղազարյանի, Սվետլանա Հակոբյանի և Արա Սուքիասյանի կողմից հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքներն արժանահավատ չի համարում: Նման տեղեկություններ տալով վկաները նպատակ են հետապնդում մեղադրյալին ազատել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Նշված վկաների՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքները հերքվում են ինչպես իրենց նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով, այնպես էլ ներքոգրյալ ապացույցներով:
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են.
20.04.2024թ. Լիանա Ալեքսանդրի Ենգոյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության և լուսանկարչական հավելվածը, համաձայն որի՝ դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբի մուտքի դռան դիմային մասում գտնվող փողոցի հատվածը, ակումբի դռան դիմային մասը և ներսը: Կատարվել է դեպքի վայրի զննություն, ինչի արդյունքում, դեպքի վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբի մուտքի ապակյա դռան աջակողմյան հատվածի վրայից, փորձագետի կողմից, թանզիֆե խծուծի միջոցով վերցվել է արնանման հետք, որը փաթեթավորվել է մեկ փաթեթում և կնքվել փորձագետի կնիքով: Ակումբին հարակից «Այ Դի» բանկի գլխամասային մասնաշենքի վրա ֆիքսվել են դեպի «Ռոյալ մյուզիկ հոլլ» ակումբն ուղղված տեսանկարահանող սարքեր:
/Հատոր 1-ին հատոր՝ գ.թ.. 17-36/:
22.04.2024թ. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ-ից ի պատասխան 20.05.2024թ. գրության թվով 1 «MEDIA» ապրանքանիշի լազերային սկավառակով ստացված և վկա Նորիկ Էդիկի Ղազարյանի մասնակցությամբ զննված, 20.04.2024թ. ժամը 02:11-ի սահմաններում 098-666-700 բջջային հեռախոսահամարով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ կատարված ահազանգի ձայնագրությունը, համաձայն որի՝ ահազանգողը հայտնում է,- «իջեք «Ռոյալ», «Ռոյալ» իջեք, «Ռոյալ մյուզիկ հոլ» իջեք, շուտ հասեք «Ռոյալ», շուտ արեք, ստեղ կռիվա, շուտ արեք չեմ կարող երկար խոսամ, Վարդանանց 13 հասցեի «Ռոյալ Մյուզիկ Հոլ», այն հարցին, թե ում միջև է վիճաբանությունը, պատասխանում է ,-«մմմ գող Պզոյի, շուտ արեք»: Նորիկ Էդիկի Ղազարյանի հայտարարության համաձայն՝ ահազանգ կատարողն հանդիսանում է ինքը:
/Հատոր 1-ին, գ.թ. 87-88, 2-րդ հատոր՝ գ.թ. 122-123/:
«ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունների՝ Շահեն Գուրգենի Հակոբյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակիցը դիտելով IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014531_20240420014834_317125421 անվամբ տեսագրությունը, մատնացույց անելով տեսագրության 16-րդ վայրկյանից հետո տեսագրության էկրանին երևացող, հագին կարմրավուն գույնի նմանվող գույնի կիսաթև շապիկ կրող անձին հայտարարել է, որ տեսագրություններում պատկերված անձը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 53-րդ շենքի 1-ին բնակարանի բնակիչ Արմեն Արարատի Ղազարյանը:
IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014838_20240420015000_317129731 անվամբ տեսագրության դիտման արդյունքում մասնակիցը հայտարարել է, որ Արմեն Արարատի Ղազարյանը տեսագրության 35-րդ վայրկյանին <<Ռոյալ մյուզիկ հոլլ>> ակումբի դռան առաջնային հատվածում աջ ձեռքով հարվածում է գլխին մուգ գույնի արևային հովարով գլխարկով, հագին բաց գույնի կիսաթև շապիկով անձի դեմքին, վայրկյաններ անց կրկին է հարվածում նույն անձին, ինչից հետո դուրս է գալիս տեսագրող սարքի տեսադաշտից:
/Հատոր 1-ին՝ գ.թ. 108-110/:
«ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունների՝ Նորիկ Էդուարդի Ղազարյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակիցն IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014531_20240420014834_317125421 անվամբ տեսագրության դիտման արդյունքում հայտարարել է, որ տեսագրության ժամը 01:45:56-ին մեքենայից իջնում և մեկ տղամարդու և երկու կանանց հետ միասին <<Ռոյալ մյուզիկ հոլ>> ակումբ է առաջանում և մտնում գազարագույնի գույնի նմանվող շապիկով տղամարդ: Ժամը 01:48:23-ին ակումբից դուրս են գալիս երկու անվտանգության աշխատակիցներ, որոնցից մեկը հանդիսանում է Վաչեն, իսկ մյուսը Գառնիկը: Երևում է նաև սպիտակ շապիկով երիտասարդ, ով նայելով դեպի ակումբի ներսի հատված ինչ-որ բան է ասում, սակայն Վաչեն այդ երիտասարդին չի թողնում մտնել ակումբ:
IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014838_20240420015000_317129731 անվամբ տեսագրության դիտման արդյունքում մասնակիցը հայտարարել է, որ ժամը 01:48:38-ին տեսագրության էկրանին երևացող սև գույնի հագուստով երիտասարդն հանդիսանում է ինքը: Ժամը 01:49:00-ին ակումբի դռնից դուրս են գալիս սպիտակ պիջակով կին, կիսաճաղատ, միջին տարիքի տղամարդ, նրանցից հետո դուրս է գալիս նարնջագույնի նմանվող գույնի հագուստով տղամարդ, ով դրսևորում է ագրեսիվ վարքագիծ, ժամը 01:49:22-ին բռունցքով հարվածում է սպիտակ շապիկով և սև և մոխրագույն գույնի սպորտային տաբատով տղամարդու դեմքին, ինչից հետո, դուրս են գալիս տեսագրող սարքի տեսադաշտից: Քիչ ավելի վերև երևում է, թե ինչպես են նկարագրված անձնիք վիճաբանում: Նորիկ Ղազարյանի հայտարարության համաձայն՝ նարնջագույն գույնի հագուստներով տղամարդը հանդիսանում է իրենց ակումբի հաճախորդ, ում անձամբ չի ճանաչում, սակայն ներկաներից տեղեկացել է, որ հանդիսանում է <<Պզոն>>՝ ով կատարվածից մոտ 10 րոպե անց կրկին այլ անձանց հետ մեքենաներով գալիս է դեպի ակումբի դիմային մաս և հարձակվում փողոցում կանգնած մարդկանց վրա: Տեսնելով դա, վազում է դեպի Խանջյան փողոցի կողմ, ահազանգում է ոստիկանություն և հայտնում, որ հասեք <<Ռոյալ>> <<Պզոի>> հետ վիճաբանություն է:
/Հատոր 1-ին՝ գ.թ. 115-117/:
«ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունների՝ Վաչե Մնացականի Ավագյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ տեսագրությունների զննությամբ ֆիքսվել են, որ իրադարձությունները կատարվում են 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 01:45:25-ից 02:06:00-ի սահմաններում: Դեպքերը տեղի են ունենում Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող <<Ռոյալ մյուզիկ հոլ>>-ի ներսի հատվածում, շարունակվում են ակումբի մուտքի դռան մոտ և «IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014531_20240420014834_317125421» անվանումով տեսագրության դիտման արդյունքում մասնակիցը հայտնել է, որ այն տեսագրված է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 շենքի արտաքին հատվածում տեղադրված տեսախցիկից։ Տեսագրությունը կատարված է 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01։45։25 վայրկյանից երևում է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ»-ի մուտքի և հարակից ճանապարհի հատվածը։ Տեսագրության 3-րդ վայրկյանին նույն ակումբի մուտքի դիմացի մայթեզրին կայանում է մուգ գույնի մեքենա, որի առջևի նստատեղից իջնում արական սեռի ներկայացուցիչ, ում հագին առկա է գազարագույն երանգի հագուստ, այնուհետև նույն մեքենայից իջնում են ամբողջությամբ սպտակ գույնի հագուստով մեկ աղջիկ, մուգ գույնի հագուստով ևս մեկ աղջիկ և նույն մեքենան վարող, կիսաթև շապիկով և հողաթափերով մեկ տղամարդ և նրանք միասին քայլելով մոտենում են «Ռոյալ մյուզիք հոլլ»-ի մուտքի մոտ և մտնում ներս։ Տեսագրության 02։44-րդ վայրկյանին «Ռոյալ մյուզիք հոլլ»-ի մուտքի դռնից դուրս է գալիս ճաղատ, կիսաթե հագուստով մեկ անձնավորություն, նրա հետևից դուրս է գալիս կարճաթև, սպիտակ գույնի շապիկով, մուգ գույնի տաբատով անձ, ում ձեռքից բռնել է, իսկ իր հեևից դուրս են գալիս անվտանգության աշխատակիցներ՝ Գառնիկ Թադևոսյանը և Նորիկ Ղազարյանը։
«IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014838_20240420015000_317129731» անվանումով տեսագրության դիտման արդյունքում հայտարարել է, որ տեսագրության սկզբից «Ռոյալ մյուզիք հոլլ»-ի մուտքի դռնից դուրս են գալիս կեպիանման գլխարկով, սպիտակ գույնի կարճաթև շապիկով, բաց գույնի տաբատով և սպիտակ գույնի կոշիկներով անձ, նրա հետ միասին նախորդ տեսագրության մեջ ֆիքսված ճաղատ անձվորությունը, ինքը և ակումբի անվտանգության աշխատակիցներ՝ Գառնիկ Թադևոսյանը և Նորիկ Ղազարյանը։ Քիչ անց՝ տեսագրության ժամը 00։22-ին ակումբից դուրս են գալիս նաև ի սկզբանե ակումբի տարածք մուգ գույնի մեքենայով մոտեցած և մեքենայից դուրս եկած թվով չորս անձինք՝ երկու աղջիկները, վարորդը և գազարագույն երանգի հագուստով անձնավորությունը՝ ով ակումբի մուտքից դուրս գալուց հետո կատարում է անկանոն շարժումներ, այնուհետև փորձում է քաշքշել անվտանգության աշխատակից՝ Նորիկ Ղազարյանին, որից հետո իր աջ ձեռքով մեկ անգամ հարվածում իրենց հետ միասին նույն ժամանակ ակումբից դուրս եկած՝ կեպիանման գլխարկով, սպիտակ գույնի կարճաթև շապիկով, բաց գույնի տաբատով և սպիտակ գույնի կոշիկներով անձի դեմքի հատվածին, այնուհետև հավաքվածները փորձում են հանդարտեցնել գազարագույն երանգի հագուստով անձնավորությանը և վերջինիս հետ են պահում։ Այնուհետև տեսագրության ժամը 00։43 վայրկյանին նույն ակումբի մուտքի ձախ հատվածում, կեպիանման գլխարկով, սպիտակ գույնի կարճաթև շապիկով, բաց գույնի տաբատով և սպիտակ գույնի կոշիկներով անձը մոտենում է գազարագույն երանգի հագուստով անձնավորությանը, այդ պահին վերջինս՝ գազարագույն երանգի հագուստով անձնավորությունն իր աջ ձեռքով երկրորդ հարվածն է հասցնում նույն անձի դեմքի շրջանին, այնուհետև նրանք սկսում են քաշքշել միմյանց, շարժվում են դեպի նույն ակումբի մուտքից ավելի ձախ և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։
«IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420015001_20240420015937_317133692» անվանումով տեսագրության զննության արդյունքում մասնակիցն հայտաարել է, որ տեսագրության 04։05 վայրկյանին ի սկզբանե ակումբի տարածք՝ մուտքի դիմացի մայթ մուգ գույնի մեքենայով մոտեցած և մեքենայից դուրս եկած թվով չորս անձանցից՝ երկու աղջիկները և վարորդը մոտենում են նույն մեքենային, նստում են մեքենան և հեռանում են։
«IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420020042_20240420020128_317146246» անվանումով տեսագրության զննության արդյունքում մասնակիցը հայտարարել է, որ 20.04.2024 թվականին տեսագրության ժամը 02:00:42-ին ակումբի դիմային մաս են մոտենում թվով 2 մեքենաներ, որտեղից դուրս են գալիս գազարագույն երանգի հագուստով անձնավորությունը և ևս թվով չորս անձինք, վերջին երեքն առաջ անցնելով գազարագույն գույնի վերնազգեստով անձից՝ սկսում են ծեծկռտուք, որից հետո բոլորով մտնում ակումբ:
/Հատոր 2-րդ՝ գ.թ. 149-153/:
«ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունների՝ Գառնիկ Արշավիրի Թադևոսյանի մասնակցությամբ կատարված զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ մասնակիցն իրեն ներկայացված տեսագրությունների դիտման արդյունքում մատնանշել է Երևան քաղաքի վարդանանց 13 հասցեում գտնվող <<Ռոյալ մյուզիկ հոլլ>> ակումբը, «IP Camera19_NVR 3_Outside_20240420014531_20240420014834_317125421» անվա-նումով տեսագրության ժամը 01:46:16-ին տեսագրության էկրանին երևացող սև գույնի <<Մերսեդես>> մակնիշի մեքենայի աջ դռնից իջնող տղամարդը՝ ում հագին առկա է գազարագույն գույնի վերնազգեստ ժամը 01:46:54-ին երկու կանանց և մեկ տղամարդու հետ միասին մտնում են ակումբ: Ժամը 01:48:18-րդ վայրկյանին ակումբից դուրս եկող, ճաղատ, համազգեստ կրող անձն հանդիսանում է ակումբի անվտանգության աշխատակից Վաչեն: Ժամը 01:48:19-րդ վայրկյանին ակումբից դուրս է գալիս նաև ինքը:
/Հատոր 4-րդ, գ.թ. 131-134/:
02.10.2024թ. կատարված «ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունների և ՀՀ ՆԳՆ ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկանքի զննության արձանագրությունը և կազմված լուսանկարչական հավելվածը:
ՀՀ ՆԳՆ ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված տեղեկանքի համաձայն՝ 050NN50 հաշվառման համարանիշով, 2023 թվականի արտադրության, W1K2231611A226088 նույնականացման համարով, <<MERCEDES-BENC S450 4MATIC>> մեքենան գրանցված է <<Լեյք Քոնսթրաքշն>> ՍՊԸ անվամբ, սեփականության իրավունքը ծագել է 22.07.2024 թվականին:
Տեսագրությունների զննության համաձայն՝ 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 01:45:37-ին Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեի դիմաց դեղին գծանշաններից դեպի աջ կայանում է սև գույնի նմանվող գույնի <<Մերսեդես>> մակնիշի մեքենա /տես IP Camera23_NVR_Outside_20240420014507_20240420014709_320110495 անվամբ տեսագրությունը/: Ժամը 01:46:56-րդ վայրկյանին ֆիքսվել է, որ <<Մերսեդես>> մակնիշի մեքենայի հաշվառման համարանիշերն են 050NN50:
/Հատոր 5-րդ հատոր՝ գ.թ. 156-167/:
14.05.2024թ. նշանակված դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 118 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ -«ներկայացված թանզիֆե խծուծի /Գ1/ արտաքին մակերեսի հնարավոր կենսաբանական ծագման հետքից անջատվել է արական սեռի մեկ անձին բնորոշ գենետիկական բնութագիր: Մոլեկուլային գենետիկայի փորձաքննության արդյունքների համաձայն՝ ներկայացված թանզիֆե ծխուծի մակերեսի արնանման հետքից անջատվել է հետագա նույնականացման համար պիտանի գենետիկական բնութագիր»:
/Հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 138-139/:
10.07.2024թ. կազմված նմուշ վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ՀՀ ԱՆ դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոնում մասնագետի կողմից ներթշային էպիթելային բջիջների հատուկ նմուշառման նախատեսված քարտով մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանից վերցվել է ներթշային էպիթելային բջջի նմուշ:
/Հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 104-106/:
10.07.2024թ. նշանակված դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 162 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ -«Արմեն Արարատի Ղազարյանի կենսաբանական ծագման նմուշից ԴՆԹ անջատվել է: Մոլեկուլային գենետիկայի արդյունքների համաձայն՝ փորձագետի թիվ N118/2024 թ.-ի եզրակացությամբ ներկայացված թանզիֆե խծուծի արնանման հետքից անջատված արական սեռի մեկ անձին բնորոշ գենետիկական բնութագիրը 99.999999999% հավանականությամբ համընկնում է Արմեն Արարատի Ղազարյանին բնորոշ գենետիկական բնութագրի հետ: Բացառվում է նշված հետքերի առաջացումը որևէ այլ անձից:
/Հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 204-207/:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 118 եզրակացությամբ հաստատված, փորձաքննությնը ներկայացված 1 փաթեթում առկա, հետագա նույնականացման համար պիտանի գենետիկական բնութագիր բովանդակող, Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «Ռոյալ Մյուզիկ Հոլլ» ակումբի մուտքի դռան բռնակի կողային հատվածից, թանզիֆե խծուծով վերցված արնանման հետքով:
/Հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 140, 5-րդ հատոր՝ գ.թ. 168-169/:
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված, ՀՀ ՆԳՆ ՃՈ էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված, 050NN50 հաշվառման համարանիշով մեքենային վերաբերելի տեղեկանքը, 20.04.2024թ. 098-666-700 հեռախոսահամարից ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ կատարված ահազանգի ձայնագրությունը բովանդակող «MEDIA» ապրանքանիշի լազերային սկավառակը, ի պատասխան վարույթն իրականացնող մարմնի 22 ապրիլի 2024 թվականի թիվ 42/42-2/122476-24 գրության «ԱյԴի բանկ» ՓԲԸ-ից ստացված, նույն բանկի գլխամասային գրասենյակի 2024 թվականի ապրիլի 20-ին ժամը 00:30-ից մինչև ժամը 03:00-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրող սարքերի տեսագրությունները բովանդակող, թվով 4, «VERBATIM» ապրանքանիշի լազերային սկավառակները, հիշյալ սկավառակներում առկա տեսագրություններից առանձնացված, 2024 թվականի ապրիլի 20-ին «Ռոյալ Մյուզիկ Հոլլ» ակումբի մուտքի դիմային մասում և փողոցում տեղի ունեցած բուն դեպքերի ընթացքի տեսագրությունները և դրանցից կատարված լուսանկարներ բովանդակող <<BINGO>> ապրանքանիշի լազերային սկավառակը:
/Հատոր՝ 2-րդ հատոր գ.թ. 56, 124, 4-րդ հատոր՝ գ.թ. 26, 5-րդ հատոր՝ գ.թ. 163, 170-172/:»:

Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի՝ Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները բաժնում արձանագրել է հետևյալը. Արմեն Արարատի Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբի դիմացի հատվածում, խմբի կազմում դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին:
Այսպես.
Արմեն Ղազարյանը, 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:45-ի սահմաններում, քննությամբ ինքնությունները չպարզված երեք անձանց հետ այցելել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբ, որտեղ Արմեն Ղազարյանը, չնչին առիթով, վիճաբանել է քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձանց հետ, որը շարունակվել է ակումբի դիմացի հատվածում:
Արմեն Ղազարյանը քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունը ներկաների մոտ ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից, իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով ակումբի դիմաց, բնակելի շենքերի տարածքում տևական ժամանակ աղմկել, բարձրաձայն հայհոյաքներ է հնչեցրել և վիճաբանել քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ՝ չենթարկվելով հասարակական կարգի խախտումը խափանել փորձող ինչպես նշված ակումբի անվտանգությունն ապահովող աշխատակիցների, այնպես էլ այլ անձանց հորդորներին: Իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, Արմեն Ղազարյանը և քննությամբ ինքնությունները չպարզված անձինք խոչընդոտել են ակումբի բնականոն աշխատանքը, տարածքում գտնվող անձանց մոտ վախի ու անհանգստության մթնոլորտ առաջացրել՝ խախտելով վերջիններիս անդորրը:
Իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում Արմեն Ղազարյանը ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցներն իրենց համակցության մեջ՝ ներքին համոզման հիման վրա, անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, ապացուցված է նշված արարքների քրեական հակաիրավականությունը, ապացուցված է նաև մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը և նրա մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ:
Մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի կատարած արարքների նկատմամբ համապատասխանաբար կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործությունների և դրանց կատարման մեջ Արմեն Արարատի Ղազարյանի մեղքի ապացուցված լինելը հանգում է հետևության, որ վերջինս դրանք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրում:
Դատարանը, նպատակ ունենալով վերականգնելու սոցիալական արդարությունը, ուղղելու պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխելու հանցագործությունները և հաշվի առնելով Արմեն Արարատի Ղազարյանի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է հետևության, որ մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանն իր կատարած հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի` նվազ խիստ տեսակի նշանակմամբ, քանի որ այն կարող է ապահովել պատժի նպատակները:
Միաժամանակ դատարաը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակվող պատժին պետք է հաշվակցել մեկ օր՝ 23.04.2024 թվականից 24.04.2024 թվականն արգելանքի և 24.04.2024 թվականից 22.07.2024 թվականը տնային կալանքի տակ գնվելու ժամկետը:
Քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը անհրաժեշտ է թողնել ամփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ 5.000.000 ՀՀ դրամի չափով գրավը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել գրավատուին:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գտնվող «Ռոյալ Մյուզիկ Հոլլ» ակումբի մուտքի դռան բռնակի կողային հատվածից, թանզիֆե խծուծով վերցված արնանման հետքը պետք է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթից անջատված՝ թիվ 13122424 քրեական վարույթին կցելու համար:
Արտավարութային փաստաթղթերը թողնել կցված քրեական գործին՝ դրա պահպանության ողջ ժամանակահատվածում:
Քրեական գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, դատական ծախսեր առկա չեն: (…)։

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջները.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Էդ.Հովհաննիսյանը (այսուհետ նաև՝ Հանրային մեղադրող) գտել է, որ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի՝ 2025 թվականի ապրիլի 7-ի դատավճիռն օրինական և հիմնավոր չէ, Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է՝ նյութական և քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են վարույթի ելքի վրա, մասնավորապես, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ նշանակել է տուգանքի ձևով պատիժ, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, 69-րդ հոդվածների պահանջները, ուստի, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը՝ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատժի մասով օրինական, պատճառաբանված և հիմնավորված չէ և տվյալ մասով ենթակա է բեկանման։
Ըստ Հանրային մեղադրողի՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի պատճառաբանությունների ուսումնասիրության արդյունքում ակնհայտ հարցեր են առաջանում, թե ո՞ր իրավական և փաստական հանգամանքների համակարգային վերլուծության արդյունքում է դատարանը հանգել նման եզրահանգման՝ մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նշանակելով նվազ խիստ տեսակի՝ տուգանքի ձևով պատիժ, կամ սույն քրեական գործում ո՞ր ապացույցների գնահատման արդյունքում է դատարանը եկել այդ ներքին համոզմունքին, որ մեղադրյալի նկատմամբ պատժի նվազ խիստ տեսակի նշանակմամբ կարող են ապահովվել պատժի նպատակները։ Դատարանի կողմից նշված այն հանգամանքները, որոնք հանդիսացել են սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի «հիմք», առհասարակ չեն մեկնաբանվել և պատճառաբանվել, մինչդեռ նշված հանգամանքները, դրանց հիմքում դրված ապացույցները դատարանի կողմից գնահատվելու և այն դատական ակտում պատճառաբանվելու միջոցով է հնարավոր իրավական պատկերացում կազմել կայացված դատական ակտի օրինականության և հիմնավորվածության վերաբերյալ։
Հանրային մեղադրողը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Արմեն Ղազարյանի «անձը բնութագրող հանգամանքները» առհասարակ չեն մեկնաբանվել, հետևաբար, անհասականալի է դառնում, թե կոնկրետ անձը բնութագրող ո՞ր հանգամանքներն են հիմք հանդիսացել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար սույն դատական ակտով նշանակված մեղմ պատժի նշանակման համար։ Բացի այդ, մեղադրյալի կողմից կատարած հանցանքների բնույթը և կատարված հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը գնահատելիս դատարանը հանգել է սխալ եզրահանգման՝ արդյունքում Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ կայացնելով ակնհայտ մեղմ պատժաչափ:
Հանրային մեղադրողն ընդգծել է, որ մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանն իրեն վերագրվող հանցանքները կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, դրանք կատարելիս Արմեն Ղազարյանը գիտակցվել է իր արարքների և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն՝ առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, ինչն օբյեկտիվորեն բարձրացնում է նաև Արմեն Ղազարյանի արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը:
Հանրային մեղադրողի գնահատմամբ՝ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս օբյեկտիվորեն ստորադաս դատարանը հաշվի չի առել կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչի հետևանքով մեղադրյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ պատիժ։ Ինչպես երևում է գործի նյութերից` Ա.Ղազարյանը մի խումբ անձանց հետ հասարակական վայրում՝ ակումբում, իսկ այնուհետև նաև փողոցում, գիշերային ժամին կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում վիճաբանել է և բարձրաձայն հայհոյանքներ է հնչեցրել: Մեղադրյալին վերագրվող հանցագործության բարձր հանրային վտանգավորությունը կանխորոշում են արարքը գիշերային ժամին, խմբի կազմում հասարակական վայրում կատարելը, ինչպես նաև այդ ընթացքում բարձրաձայն հայհոյանքներ հնչեցնելը։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը ճիշտ գնահատելու և որպես արդյունք հանցավորի նկատմամբ քրեաիրավական ներգործության համաչափ միջոց կիրառելու համար ստորադաս դատարանը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել արարքի կատարման եղանակին, իրադրությանը և բնույթին: Համապատասխան գնահատականի չի արժանացվել նաև կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի և դրա հետևանքների նկատմամբ հանցավորի դրսևորած հոգեբանական վերաբերմունքը։ Այս դեպքում հանցագործության սուբյեկտի պատրաստվածությունը, հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող միջոցներն իրենց ամբողջության մեջ անկանխելի են դարձնում հանրորեն վտանգավոր հետևանքների առաջացումը՝ Արմեն Ղազարյանի մոտ միանշանակ վստահություն առաջացնելով իր նպատակների անխուսափելի իրագործման մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից՝ Հանրային մեղադրողը խնդրել է պատժի մասով բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 7-ի դատավճիռը, Արմեն Արարատի Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով և ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով՝ հաշվակցելով արգելանքի և տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը։

Մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի պաշտպաններ Էդգար Արամյանն ու Արմեն Մելքոնյանը (այսուհետ նաև՝ Պաշտպանները) գտել են, որ վիճարկվող դատական ակտն ակնհայտ անհիմն է, ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու Արմեն Ղազարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելը, ուստի այն պետք է բեկանվի, իսկ Արմեն Ղազարյանը՝ արդարացվի։
Պաշտպանները, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 26-րդ կետով, 50-րդ, 173-րդ, 178-րդ հոդվածներով սահմանված կարգավորումները, նշել են, որ քրեական վարույթի նախաձեռնման հիմք պետք է հանդիսանա օրեսնդրի կողմից նկարագրված չորս հիմքերից որևէ մեկը, որոնց մեջ նախաքննություն կատարող աձնի կողմից քննչական բաժնի պետի անունով գրված զեկուցագիրը չի մտնում: Այս առումով զեկուցագիրն ինքնին դատավարական փաստաթուղթ չի համարվում և չի կարող հիմք հանդիսանալ քրեական վարույթ նախաձեռնելու համար, ինչպես նաև չի կարող փոխարինել քրեական վարույթ նախաձեռնելու պատշաճ հաղորդմանը: Այս առումով սույն քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով քրեական վարույթն ապօրինի է, քանի որ չի նախաձեռնվել օրենքով սահմանված պատշաճ հաղորդման հիման վրա:
Պաշտպանները նշել են նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի առկայությունը հաստատելու համար անհրաժեշտ է պարզել հետևյալ փաստական հանգամանքները՝
1. պետք է հայտնի լինի ենթադրյալ հանցանքից տուժած անձը /տուժողը/, որին հարվածներ են հասցրել կամ որի նկատմամբ բռնի գործողություններ կատարել,
2. նշված գործողությունների հետևանքները չպետք է պարունակեն առողջությանը թեթև վնաս հասցնելու հատկանիշները,
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը առկա չլինեն, որպիսիք խնդրո առարկա իրավիճակում չեն պարզվել։
Պաշտպաններն ընդգծել են, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով հարուցված քրեական հետապնդումն ապօրինի է, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացված դատավճիռը՝ անհիմն:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքին՝ Պաշտպաններն ընդգծել են, որ ակումբի ներսում որևէ վիճաբանություն չի եղել, վիճաբանության պատճառների, սկսելու վայրի և առիթի վերաբերյալ որևէ ապացույց ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում չի ստացվել, որևէ ապացույց առկա չէ առ այն, որ Արմեն Ղազարյանը ենթադրաբար խուլիգանություն է կատարել խմբի կազմում, իսկ խմբի անդամները փոխլրացրել են վերջինիս գործողությունները, դատաքննությամբ հարցաքննված ոչ մի վկա չի հայտնել որևէ փաստական տվյալ այն մասին, որ Արմեն Ղազարյանը հայհոյանքներ է հնչեցրել ակումբի դիմացի հատվածում, դրա վերաբերյալ որևէ տվյալ չի ստացվել նաև տեսագրությունների զննությունների արձանագրություններից, որևէ ապացույց առկա չէ այն մասին, որ ակումբի անվտանգության աշխատակիցները կամ այլ անձինք փորձել են խափանել Արմեն Ղազարյանի խուլիգանական գործողությունները, սակայն վերջինս չի ենթարկվել, որևէ ապացույց առկա չէ այն մասին, որ Արմեն Ղազարյանը և խուլիգանություն կատարող խմբի մյուս անդամները խոչընդոտել են ակումբի աշխատանքը, կատարված նախաքննության ընթացքում չի հայտնաբերվել որևէ անձ, որը ենթադրյալ դեպքի պահին գտնվել է տարածքում և խմբի կողմից կատարվող գործողությունների արդյունքում վերջիններիս մոտ վախ կամ անհանգստություն է աաջացել կամ խախտվել է անդորրը։ Հետևաբար, անհիմն են Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն այն մասին, որ Արմեն Ղազարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը:
Ելնելով վերոգրյալից՝ Պաշտպանները խնդրել են բեկանել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի ապրիլի 7-ին կայացված դատավճիռը և Արմեն Ղազարյանին արդարացնել։

Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Հանրային մեղադրող Էդ.Հովհաննիսյանը պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց այն բավարարել, միևնույն ժամանակ առարկեց պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեց այն մերժել։
Պաշտպաններ Է.Արամյանը և Ա.Մելքոնյանը պնդեցին իրենց կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին այն բավարարել, միևնույն ժամանակ առարկեցին հանրային մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրեցին այն մերժել։
Մեղադրյալ Ա.Ղազարյանը միացավ պաշտպանների դիրքորոշմանը։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ սույն վերաքննիչ բողոքների քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցադրումներին՝
ա/ հիմնավորված են արդյո՞ք մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր ճանաչելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները
բ/ հիմնավորված են արդյո՞ք մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով տուգանք պատժատեսակ նշանակելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության արդյունքով վերաքննիչ դատարանը`
1) դատական ակտը թողնում է անփոփոխ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն գտնում է, որ գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ մասնակի սխալ է հիմնավորված, ապա հիմնավորում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը.
2) ամբողջությամբ կամ որոշակի մասով բեկանում է դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացնում է նոր դատական ակտ կամ վարույթը փոխանցում է առաջին ատյանի համապատասխան դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը.
3) փոփոխում է ստորադաս դատարանի դատական ակտը, եթե փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ, և եթե դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից.
2. Դատական ակտը բեկանելիս վերաքննիչ դատարանն իրավասու է վարույթը փոխանցելու առաջին ատյանի դատարան միայն այն դեպքում, երբ սույն օրենսգրքով իրեն վերապահված լիազորությունները և հնարավորությունները բավարար չեն իր կողմից կայացվելիք նոր դատական ակտի իրավաչափությունն ապահովելու համար»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 372-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վերաքննության կարգով բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե՝
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) ճիշտ չի կիրառվել նյութական օրենքը.
4) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
5) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և մեղադրյալի անձին.
6) առկա է որևէ փաստական կամ իրավական հանգամանք, որի հաշվառմամբ բողոքարկվող դատական ակտը դարձել է ոչ իրավաչափ»:
Անդրադառնալով ա/ կետով առաջադրված հարցադրմանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
(…)3․Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը։
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ(…)։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2.Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի համաձայն՝
(…) 5.Դատավճիռը կարող է լինել արդարացման կամ մեղադրական:
6.Արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա: Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում:
7. Մեղադրական դատավճիռը կայացվում է մեղադրական վերդիկտի հիման վրա և բովանդակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալին մեղավոր ճանաչելու և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու, պատժից ազատելու, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում` պատիժ չնշանակելու մասին դատարանի որոշումը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները.
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ. (…)»:
Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 քրեական գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե՝
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում»:
Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով՝ պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(…)
Քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
Մ.Հակոբյանի գործով անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տես Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ընդհանրացնելով մեջբերված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ հանցագործության համար դատապարտումը չի կարող պայմանավորված լինել անձի հավանական մեղավորության վերաբերյալ հետևություններով կամ ենթադրություններով, այլ պետք է բխի նրա կողմից տվյալ արարքը կատարելու հարցում դատարանի համոզմունքից։ Միաժամանակ դատարանի համոզմունքը չի կարող կամայական և սուբյեկտիվ լինել. այն պետք է ձևավորվի պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ հետազոտման և գնահատման արդյունքում (տե՛ս Ն.Ափոյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0009/01/13 որոշման 24-րդ կետը):
Վերը նշված իրավանորմերի և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների լույսի ներքո պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար անհրաժեշտ է թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն հանցագործության դեպքի և այն բնութագրող հանգամանքների առկայության, դրանում անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնելու հիմնավորված ու պատճառաբանված որոշում։
Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ Արմեն Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբի դիմացի հատվածում, խմբի կազմում դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին:
Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ ապացուցված են մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, ապացուցված է նշված արարքների քրեական հակաիրավականությունը, ապացուցված է նաև մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը և նրա մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ: Առաջին ատյանի դատարանը նման հետևության է հանգել՝ վերլուծելով վկաների նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները։
Մեջբերված իրավադրույթների և նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում առկա է փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները: Առաջին ատյանի դատարանը կատարել է գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ իրավական վերլուծություն և արդյունքում ճիշտ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ մեղադրյալը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը: Առաջին ատյանի դատարանի կատարած իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը ընդունելի են Վերաքննիչ դատարանի համար, դրանց հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների համակցությունը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ ու բավարար խորությամբ պարզելու ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերը, և հիմնավորված հետևության հանգելու վերոգրյալ արարքում մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի մեղավորության մասին, ինչը Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կատարվել է: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները կառուցված են ընդհանրական եզրահանգումների վրա, դրանք չեն բխում դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից և հիմնվում են պաշտպանության կողմի համար նախընտրելի սուբյեկտիվ մեկնաբանումների վրա, որոնք, նշյալ պատճառաբանությունների համատեքստում, անհիմն են և բողոքարկված դատական ակտի բեկանման իրավաչափ հիմք հանդիսանալ չեն կարող:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի կողմից իրեն մեղսագրված արարքները կատարած լինելը հիմնավորվում են վկաներ Ս․Հակոբյանի, Ա․Սուքիասյանի, Ն․Գրիգորյանի, Մ․Օհանյանի, Շ․Հակոբյանի, Հ․Սարգսյանի, Լ․Ենգոաի, Ն․Ղազարանի, Գ․Թադևոսյանի Վ․Ավագյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ , ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՕԿԿ կատարված ահազանի ձայնագրութամբ, տեսագրող սարքերի տեսագրությունների զննության արձանագրություններով, դատագենետիկական փորձաքննության եզրակացությամբ, իրեղեն ապացույցով, արտավարութային փաստաթղթերով։
Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Արմեն Ղազարյանը 2024 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 01:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի 13 հասցեում գործող «Ռոյալ մյուզիք հոլլ» ակումբի դիմացի հատվածում, խմբի կազմում դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում ձեռքերով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել քննությամբ ինքնությունը չպարզված անձին: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վկաներ Գ․Թադևոսյանի, Վ․Ավագյանի, Ն․Ղազարյանի, Ս․Հակոբյանի, Ա․Սուքիասյանի դատաքննական ցուցմունքներն էականորեն տարբերվել են նրանց նախաքննական ցուցմունքներից, ինչը վերջիններս բացատրել են լարված լինելու, լավ չհիշելու և այլ հանգամանքներով։ Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ նշյալ վկաների դատաքննական ցուցմուքների արժանահավատությունը կասկած է հարուցում, դրանք հերքվում են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված պատշաճ, այդ թվում՝ օբյեկտիվ բնույթ ունեցող, այլ ապացուցներով, ինչն իրավաչափորեն արձանագրվել է նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։
Անդրադառնալով Պաշտպանների փաստարկին առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով քրեական վարույթը ապօրինի է, քանի որ չի նախաձեռնվել օրենքով սահմանված պատշաճ հաղորդման հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ օրենսդրական կանոնակարգումների համաձայն՝ քննիչն իր իրավասության սահմաններում պարտավոր է քրեական վարույթ նախաձեռնել, եթե առերևույթ հանցանքի մասին պատշաճ հաղորդումը ստացվել է, ի թիվս այլնի, նաև քննիչից, իր լիազորություններն իրականացնելու կապակցությամբ: Քրեական վարույթի նյութերի ուսումնասիրությունից տեսանելի է, որ ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի քննիչ Մ․Սինդոյանը ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երկրորդ բաժնի պետ Հ․Առաքելյանին զեկուցագիր է ներկայացրել այն մասին, որ թիվ 13-0538-24 քրեական վարույթով իր լիազորություններն իրականացնելիս պարզվել և հիմնավորվել են տեղեկություններ առերևույթ հանցանքի մասին, որին ողջամտորեն կարող է տրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ի մասի հատկանիշներով նախատեսված արարքին համապատասխանելու նախնական իրաական գնահատական, որին հաջորդել է քրեական վարույթի նախաձեռնումը։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված զեկուցագիրն ունեցել է օրենքով սահմանված հաղորդման այլ ընդունված ձև, պարունակել է այն ներկայացրած պաշտոնատար անձի անունը, ազգանունը, պաշտոնը, ինչպես նաև բացահայտել է պաշտոնատար անձի այն լիազորությունը, որի իրականացման ընթացքում նրան հայտնի է դարձել առերևույթ հանցանքի փաստը: Հետևաբար, զուտ այն հանգամանքը, որ այն ունեցել է «զեկուցագիր» վերտառությունը, դեռևս բավարար չէ փաստելու, որ պատշաճ հաղորդում առկա չէ։ Ուստի, Պաշտպանների փաստարկն առ ան, որ քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածով քրեական վարույթը ապօրինի է, քանի որ չի նախաձեռնվել օրենքով պատշաճ հաղորդման հիման վրա, անհիմն է։
Հաջորդիվ Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով Պաշտպանների այն փաստարկներին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասի առկայությունը հաստատելու համար պետք է հայտնի լինի ենթադրյալ հանցանքից տուժած անձը /տուժողը/, նշված գործողությունների հետևանքները չպետք է պարունակեն առողջությանը թեթև վնաս հասցնելու հատկանիշները, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի կիրառման հիմքերը առկա չլինեն, արձանագրում է հետևյալը․ քրեական վարույթում առկա ապացույցներով, մասնավորապես՝ տեսագրություններով, հիմնավորվել է Արմեն Ղազարյանի կողմից քննությամբ չպարզված անձին մեկից ավելի հարվածներ հասցնելու հանգամանքը, նշված հոդվածով քրեական վարույթը նախաձեռնվել է դեռևս 2024 թվականի ապրիլի 24-ին, երբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի 1-ին մասով թվարկված արարքներով քրեական հետապնդումն իրականացվել է հանրային կարգով։ Ընդ որում, Արմեն Ղազարյանին մեղսագրվել է անձի ֆիզիկական անձեռնմխելիության դեմ ուղղված առավել նվազ վտանգավորության արարք, իսկ տուժողի հայտնի չլինելու հանգամանքը դեռևս բավարար չէ անձի նկատմամբ նշյալ հոդվածով իրականացվող քրեական հետապնդում չիրականացնելու կամ այն դադարեցնելու համար։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածով նախատեսված ինստիտուտի կիրառման հնարավորությանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տուժողի բացակայությունը հանրային կարգով իրականացվող քրեական հետապնդման պայմաններում պետք է մեկնաբանել մեղադրյալի և տուժողի միջև հաշտության վերաբերյալ ինքնուրույն և ազատ կամարտահայտության վրա հիմնված փոխադարձ համաձայնության բացակայություն, քանի որ եթե տուժողը մեղադրյալի հետ հաշտելու ցանկություն ունենար, դրա մասին պատշաճ կարգով կարող էր իրազեկել վարույթն իրականացնող մարմնին։
Ելնելով վերոշարադրյալից՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից սույն գործով թույլ չի տրվել նյութական կամ դատավարական իրավունքի նորմի այնպիսի խախտում, որը կարող էր հիմք հանդիսանալ բողոքարկված դատական ակտը բեկանելու և Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար:
Անդրադառնալով բ/ կետով առաջադրված հարցադրմանը՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…)Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
(...)Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…) (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանը պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների վերլուծությանը մանրամասն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-23-րդ կետերում, որտեղ նշել է․
«[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման:
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված: Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման: Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով Հարային մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմքը և այն հաստատող փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործության բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատժի նպատակների իրացման հնարավորությունը, մեղադրյալ Ա․Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում եկել է իրավաչափ եզրահանգման, որպիսի մոտեցումն ընդունելի է նաև Վերաքննիչ դատարանի համար։
Անդրադառնալով Հանրայի մեղադրողի փաստարկներին առ այն, որ «մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանը իրեն վերագրվող հանցանքները կատարել է ուղղակի դիտավորությամբ, դրանք կատարելիս Արմեն Ղազարյանը գիտակցվել է իր արարքների և վտանգավոր հետևանքների միջև առկա միանշանակ պատճառական կապը և դրա զարգացումը, այսինքն՝ առկա է վտանգավոր հետևանքների առաջացման անխուսափելիության նախատեսումը, ինչն օբյեկտիվորեն բարձրացնում է նաև Արմեն Ղազարյանի արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը», Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ դրանք արդեն իսկ օրենսդրի կողմից հաշվի են առնվել քննարկվող հոդվածով պատժատեսակներ նախատեսելիս, իսկ հակառակ մեկնաբանությունը չի բխում պատժի անհատականացման սկզբունքից և նահանջ է պատժի արդարության պահանջներից։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ՝
-բացակայում են մեղադրյալի պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ,
-մեղադրյալը համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, 61 տարեկան է, ունի առողջական խնդիրներ (գործի նյութերում առկա է «Բեսթ Լայֆ» ԲԿ ՍՊԸ կողմից Արմեն Արարատի Ղազարյանի վերաբերյալ տրված հիվանդության թիվ 1384 պատմագիրը, որի՝ «Կլինիկական եզրափակիչ ախտորոշում» բաժնում արձանագրվել է հետևյալը՝ «Հիմնական՝ Սրտի իշեմիկ հիվանդություն։ Զարկերակային հիպերտենզիա III Բարձր ռիսկ (ESC/ESH)»։ Բարդություններն են՝ «Հետինֆարկտային կարդիոսկլերոզ (2022թվ)։ Էքստրասիստոլիկ առիթմիա։ Վիճակ աորտոկորոնար շունտավորումից հետո (2014թվ)։ Խրոնիկական սրտային անբավարարություն (NYHA) II, HF2EF (ցածր արտամղման ֆրակցիայով 40-42%)»։ Ուղեկցող հիվանդություններն են՝ «Շաքարային դիաբետ II տիպ։ Դիաբետիկ նեյրոպաթիա։ Դիաբետիկ անգիոպաթիա, ռետինոպաթիա։ Դիաբետիկ լիպոդիստրոֆիա, նեֆրոպաթիա։ Ռոտի համախտանիշ:»)։
Նշյալի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ քրեական վարույթում առկա են բավարար փաստական տվյալներ, որոց համակցությունը հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ տվյալ հանցանքի համար սահմանված պատժատեսակներից առավել մեղմի նշանակմամբ հնարավոր է ապահովել պատժի նպատակները։
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ՝ Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նրա նկատմամբ նշանակել է համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից (համաչափ է կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորության), ինչպես նաև կարող է ապահովել պատժի նպատակները, այն է՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականցնել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն ընդգծում է, որ Հանրային մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում նշված հանգամանքներն իրենց համաչափ արտացոլումն են գտել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժում և չեն կարող չեզոքացնել Առաջին ատյանի դատարանի իրավաչափ հետևությունները: Արդյունքում պետք է փաստել, որ արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանման տեսանկյունից հիմնավորված են Արմեն Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները:
Ամփոփելով վերոշարադրյալը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում Առաջին ատյանի դատարանի բողոքարկված դատական ակտը բեկանելու և վերաքննիչ բողոքները բավարարելու իրավաչափ հիմքեր չկան, Առաջին ատյանի դատարանը, մեղադրյալ Արմեն Ղազարյանի մեղավորության հարցը լուծելիս և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ չի տվել դատական սխալ, այսինքն՝ բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը: Հետևաբար, բողոքարկված դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ դրա դեմ բերված վերաքննիչ բողոքները՝ մերժել:
Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության 367-րդ, 369-371-րդ և 379-380-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Էդ.Հովհաննիսյանի և պաշտպաններ Էդգար Արամյանի ու Արմեն Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել՝ մեղադրյալ Արմեն Արարատի Ղազարյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/2868/01/24 քրեական գործով 2025 թվականաի ապրիլի 7-ի դատավճիռը թողնելով անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ

Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ