ԵԴ1/2853/01/24
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

04 օգոստոսի 2025 թվական ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան),

Նախագահությամբ դատավոր` Մ.Մելքոնյանի,
քարտուղարությամբ` Ս.Սուքիասյանի,

մասնակցությամբ`

հանրային մեղադրող` Վ.Սարգսյանի,
պաշտպան՝ Կ.Քամալյանի,
մեղադրյալ` Ա.Ավանեսի.

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով թիվ ԵԴ1/2853/01/24 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Արբի Ուսիկի Ավանեսի (ծնվել է 1974 թվականի դեկտեմբերի 9-ին Թեհրան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ և ԻԻՀ քաղաքացի, կրթությունը՝ բարձրագույն, ամուսնացած, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Վ. Համբարձումյան փ. 71 շենքի բնակարան 22-ում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Վարույթի փաստական հանգամանքները.
1.1. 2024 թվականի մարտի 29-ին ժամը 16:21-ին շտապօգնության 17 խումբ «Կատատրավմա» ախտորոշմամբ Ռիգայի փողոցի 25 հասցեից իրենց մոտ է բուժօգնության տեղափոխվել Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանին:
1.2. Հաղորդման առթիվ 2024 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 14116124 քրեական վարույթը:




1.3. Հանցանքի կատարումը վկայող բավարար փաստերի համակցությամբ 01.10.2024թ. հսկող դատախազի կողմից որոշում է կայացվել Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին, որը 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին ներկայացվել է վերջինիս, որից հետո ընտրվել է բացակայելու արգելք խափանման միջոցը:
1.4. Թիվ 14116124 քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Արբի Ուսիկի Ավանեսի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ի գրությամբ ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
1.5. 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ ԵԴ1/2853/01/24 քրեական վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
1.6. 2025 թվականի օգոստոսի 04-ին մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ: Վերդիկտ կայացնելիս Դատարանը քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ մեղադրյալ Արբի Ավանեսի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողել է անփոփոխ:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը և իրավաբանական որակումը.
Արբի Ուսիկի Ավանեսին մեղադրվում է այն հանցանքի կատարման համար, որ նա ըստ ծառայությունների մատուցման և աշխատանքային պայմանագրերի, պարտավոր լինելով պահպանել աշխատանքի պաշտպանության և անվտանգության ապահովման օրենանդրությամբ սահմանված կանոնը, շինարարական աշխատանքների կատարման ընթացքում խախտել է այդ կանոնը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանի մահը. Այսպես. Արբի Ուսիկի Ավանեսին, հանդիսանալով «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տեսրեն, «Հիմք Դիր» ՍՊ ընկերության հետ կնքված ծառայությունների մատուցման պայմանագրի (կապալի պայմանագրի) համաձայն, պարտավորվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի Արաբկիր 25-րդ փողոցի 14 հասցեում (ներկայումս ք. Երևան Սլավիկ Չիլոյան 14 հասցեում) կառուցվող շենքում իրականացնել շինարարական աշխատանքներ իր աշխատակիցներով, ապա Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանը աշխատանքի ընդունվելու օրը՝ 23.06.2023 թվականին՝ որպես բանվոր, անհատ ձեռնարկատեր Արբի Ավանեսի կողմից անցել է առաջնային հրահանգավորում և ստորագրել «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի «Աշխատատեղում հրահանգավորման» մատյանում: Նման պայմաններում, պարտավոր լինելով պահպանել աշխատանքի պաշտպանության և անվտանգության ապահովման օրենսդրությամբ սահմանված կանոնը, շինարարական աշխատանքների կատարման ընթացքում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից խախտվել են ՀՀ ՇՆ 13-02-2022 «Անվտանգության տեխնիկա շինարարությունում» ՀՀ շինարարական նորմերի 4-րդ' «Անվտանգության տեխնիկայի ընդհանուր պահանջներ»-ը գլխի 13-րդ, 50-րդ կետի 1-ին ենթակետի, 82-րդ, 83-րդ և 97-րդ կետերի պահանջները: Խախտվել է նան 14.02.2023թ.-ին «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի և Տիգրան Դարբինյանի միջև կնքված թիվ 0342 աշխատանքային պայմանագրի 2.3.6. կետի պահանջը: Նշված խախտումների համար որպես պատասխանատու անձ է դիտարկվում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսին: Տուժող Տ. Դարբինյանի և «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսիի կողմից թույլ տված վերը նշված խախտումներն իրենց համակցության մեջ գտնվում են պատճառահետևանքային կապի մեջ Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանի մահվան հետ: Այսինքն' նշված դեպքի անմիջական պատճառն է հանդիսացել Սլավիկ Զիլյան 14 հասցեում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից կառուցվոր բազմաբնակարան բնակելի շենքի 1-ին հարկում վերելակի հորանի պաշտպանիչ ցանկապատով չկահավորված «բաց» վիճակում գտնվող բացվածքի մոտ ընկերությունում որպես բանվոր աշխատող Տիգրան Դարբինյանի կողմից դեպքին նախորդող պահին անվտանգության տեխնիկայի կանոնների խախտումներով կատարած գործողությունները: Դեպքի կայացման պատճառ է հանդիսացել նաև «Ավամեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից դեպքի վայրում վերելակի հորանի բացվածքի մոտ, որպես մշտապես գործող արտադրական վտանգավոր գործոնների ազդեցության գոտի պաշտպանիչ ցանկապատեր չտեղադրելը, հորանի հարակից տարածքում բարձրության վրա /մոտ 8,0 մետր/ աշխատանքների կատարման ժամանակ տուժող Տիգրան Դարբինյանին ԱՊՄ-ներով /անհատական պաշտպանության միջոցներ/, մասնավորապես անվտանգության պաշտպանական գոտիով չապահովելը, ինչպես նան բացվածքի մոտ զսպող անվտանգության համակարգերի և (կամ) ճոպանների հասանելիության համակարգեր չտեղադրելը: Այսինքն՝ Արբի Ուսիկի Ավանեսին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
3. Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
3.1. Հիմնական դատալսումների ժամանակ հետազոտվել են ներքոնշյալ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված գրավոր ապացույցները.
1. 2024 թվականի մարտի 29-ի ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի պետի հաղորդումը, համաձայն որի՝ 29.03.2024թ.-ին ժամը 16:21-ին շտապօգնության 17 խումբը «Կատատրավմա» ախտորոշմամբ Ռիգայի փողոց 25 հասցեից իրենց մոտ բուժօգնության է տեղափոխել Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանին /ծնվ. 25.01.1981թ բն. է Լոռու մարզ ք. Վանաձոր Տավրոսի 17 փող. 9/2 տուն, Քոնսթրաքշն ՍՊԸ-ում որպես բանվոր/ առողջական վիճակը ծայրահեղ ծանր: Ահազանգի կապակցությամբ օպերատիվ խմբով այցելել են Ռիգայի փողոց 25 հասցե, որտեղ Ավանեսի Քոնսթրաքշն ՍՊԸ տնօրեն Արբի Ավանեսի Ուսիկին /ծնվ.09.12.1974թ բն. Է Վ.Համբարձումյան 71շ., 22բն./ հայտնել է, որ Տ. Դարբինյանը նույն օրը ժամը 16:00-ի սահմաններում Ռիգայի փողոց 25 հասցեում գտնվող բազմաբնակարանային շենքում շինարարական աշխատանքներ կատարելու ժամանակ մոտ 7 մետր բարձրությունից սայթաքել և վայր է ընկել վերելակի համար նախատեսված դիտահորի մեջ, որի հետևանքով ստացել է մարմնական վնասվածք (Վ.Թ. 3, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
2. 2024 թվականի մարտի 29-ի դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը (Վ.Թ. 4-6, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3. Արտավարույթային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ 2023 թվականի հունիսի 21-ին Տիգրան Դարբինյանին աշխատանքի ընդունելու և աշխատանքային պարտականությունների կատարման անցնելու թույլտվության մասին անհատական իրավական ակտ N 0342-Ա, 2023 թվականի հունիսի 23-ի աշխատանքային պայմանագիրը, 2024 թվականի փետրվարի 1-ի կապալի պայմանագիր N 01/24-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, 2023 թվականի օգոստոսի 1-ի կապալի պայմանագիր N 02223-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, 2023 թվականի հունիսի 1-ի կապալի պայմանագիր N 01/23-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, աշխատատեղում հրահանգավորման մատյանը, «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ աշխատանքային ներքին կարգապահական կանոնակարգը ճանաչվել է արտավարույթային փաստաթուղթ (Վ.Թ. 19-46, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
4. Թիվ 24-14116124 դատաճարտարագիտատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի՝ նշված դեպքի անմիջական պատճառն է հանդիսացել Սլավիկ Չիլոյան 14 /Ռիգայի փողոց 25/ հասցեում «Ավաների Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից կառուցվող բազմաբնակարան բնակելի շենքի 1-ի հարկում վերելակի հորանի պաշտպանիչ ցանկապատով չկահավորված «բաց» վիճակում գտնվող բացվածքի մոտ ընկերությունում որպես բանվոր աշխատող Տիգրան Դարբինյանի կողմից դեպքին նախորդող պահին անվտանգության տեխնիկայի կանոնների խախտումներով կատարած գործողությունները (ըստ տրամադրված թիվ 14116124 քրեական վարույթի նյութերում առկա ելակետային տվյալների 2024 թվականի մարտի 29-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ումորպես բանվոր աշխատող Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանը Երևան քաղաքի Սլավիկ Չիլոյան 14/Ռիգայի փողոց 25/հասցեում կառուցվող բագմաբնակարան բնակելի շենքի 1-ին հարկի վերելակի հորանի ցանկապատով չկահավորված «բաց» վիճակում գտնվող դռան համար թողնված բացվածքից մոտ 8,0 մետր բարձրությունից վայր է ընկել վերելակի հորանի հատակին, ստացել է մարմնական վնասվածքներ տեդափոխվել հիվանդանոց, որտեդ 2024թ.-ի ապրիլի 02-ին մահացել է): Դեպքի կայացման պատճառ է հանդիսացել նան «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի ղեկավարության կողմից դեպքի վայրում վերելակի հորանի բացվածքի մոտ, որպես մշտապես գործող արտադրական վտանգավոր գործոնների ազդեցության գոտի պաշտպանիչ ցանկապատեր չտեղադրելը, հորանի հարակից տարածքում բարձրության վրա /մոտ 8,0 մետր/ աշխատանքների կատարման ժամանակ տուժող Տիգրան Դարբինյանին ԱՊՄ-ներով /անհատական պաշտպանության միջոցներ/, մասնավորապես անվտանգության պաշտպանական գոտիով չապահովելը, ինչպես նան բացվածքի մոտ զսպող անվտանգության համակարգերի և (կամ) ճոպանների հասանելիության համակարգեր չտեղադրելը: Դեպքի պահին տուժող Տ. Դարբինյանի համար որպես «Գործատու» հանդիսացող «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից խախտվել են ՀՀ ՇՆ 13-02-2022՝ «Անվտանգության տեխնիկա շինարարությունում» 22 շինարարական նորմերի 4-րդ՝ «Անվտանգության տեխնիկայի ընդհանուր պահանջներ»-ը գլխի 13-րդ, 50-րդ կետի 1-ին ենթակետի, 82-րդ, 83-րդ և 97-րդ կետերի պահանջները: Խախտվել է նան 14.02.2023թ.-ին «Ավանեսի Քանսթրաայշն» ՍՊԸ-ի ն Տիգրան Դարբինյանի միջև կնքված թիվ 0342 աշխատանքային պայմանագրի 2.3.6. կետի պահանջը /խախտումները տես սույն եզրակացության հետազոտական մասում/: Նշված խախտումների համար որպես պատասխանատու անձ է դիտարկվում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսին: Տուժող Տ. Դարբինյանի և «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսիի կողմից թույլ տված վերը նշված խախտումներն իրենց համակցության մեջ գտնվում են պատճառահետևանքային կապի մեջ տեղի ունեցած սույն դեպքի հետ, (Վ.Թ. 75-80, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
5. Թիվ 0450 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի՝ քաղաքացի՝ Տ. Վ. Դարբինյանի մահը վրա է հասել գանգի թաղի՝ ձախից ճակատոսկրի, գանգի հիմի, աջից, ձախից միջին գանգափոսերի՝ սեպոսկրի փոքր թևի բեկորային, ձախից սեպոսկրի մեծ թևի, ձախից քունքոսկրի քարային հատվածի, հիմոսկրի մարմնի, աջից հիմոսկրի մեծ թևի, դիմային գանգի ձախից այոսկրի աղեղի, ձախից վերին ծնոտի՝ Հայմորյան խոռոչի առաջային, վերին, պատերի կոտրվածքներով, ձախից հիմոսկր-քունքոսկր, ձախից քունքոսկր-կողմնոսկր, ձախից քունքոսկր-ծոծրակոսկր միացությունների, ձախից մախոսկր-հիմոսկր կարանի տարանջատումներով, ձախից ուղեղի ճակատակողմնա- քունքային բլթերի պրոեկցիայով ծավալուն սուբդուրալ արյունակուտակի, ձայից ուղեղի կիսագնդերում' ճակատային, կողմնային, քունքային, ծոծրակային բլթերում, աջից ուղեղի քունքային բլթում, ձախից ուղեղիկի բլթում, երկարավուն ուղեղում ծավալուն բնույթի սուբարախնոիդալ արյունազեղումների, ձախից ուղեղի ճակատային, քունքային ծոծրակային, աջից ուղեղի քունքային հատվածների հեմոռագիկ իմբիբիցիայով՝ ներծծմամբ ուղեղի կողմնային փորոքներում արյունախառն հեղուկի առկայությամբ, ուղեղի կիսագնդերի հաստության մեջ կետային բնույթի արյունազեղումների առաջացմամբ ուղեկցված, գանգուղեղային բութ, բաց վնասվածքի հետևանքով զարգացած գլխուղեղի դիֆֆուզ տրավմատիկ ախտահարումից: Համաձայն փորձաքննությանը ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների հանգուցյալ Տ. Վ. Գարբինյանի մահը վրա է հասել 01.04.2024թ. ժամը 23:50-ին, ինչն իր հերթին չի հակասում դիահերձմամբ ձեռք բերված տվյալներին: Տ. Վ. Դարբինյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերվել են հետևյալ մարմնական վնասվածքները՝ ձախից ճակատային, ձախից վերհոնքային, ձախից ակնակապճի դրսային պատի, ձախից այտոսկրի մարմնի շրջանների, ձախից վերին, ստորին կոպերի, աջից վերին կոպի շրջանների արյունազեղումներ, ձախից ճակատային, ձախից վերհոնքային, ձախից ակնակապճի դրսային պատի, ձախից այտոսկրի մարմնի, ձախից այտային շրջանների քերծվածքներ, ձախից ակնակապճի դրսային պատի շրջանի սալջարդ վերքեր, արյունազեղումներ գլխի մաշկի տակ՝ մասամբ աջից ճակատային շրջանում, հիմնականում ձախից ճակատա-կողմնա-քունքային շրջաններում, ձախից ճակատոսկրի գծային կոտրվածք, ձախից քունքումր-հիմուկր միացության տարանջատում, ձախից քունքոսկր-կողմնոսկր, ձախից քունքըսկր-ծոծրակոսկր միացությունների տարանջատումներ, գանգի հիմի միջին գանգափոսի՝ սեպոսկրի փոքր թևի բեկորային, ձախից սեպոսկրի մեծ թևի, ձախից քունքոսկրի քարային հատվածի, հիմոսկրի մարմնի, աջից հիմոսկրի մեծ թևի, դիմային գանգի՝ ձախից այումրի աղեղի, ձախից վերին ծնոտի Հայմորյան խոռոչի առաջային, վերին, պատերի կատրվածքներ, ձախից մողոսկր-հիմոսկր միացության տարանջատում ձախից ուղեղի ճակատա- կողմնաքունքային շրջանների սուբդուրալ արյունահավաք, ձախից ճակատա-կողմնաքունքա-ծոծրակային, աջից, ձախից քունքային բլթերի ծավալուն բնույթի սուրբարախնռիդալ արյունազեղում, ձախից ուղեղիկի, երկարավուն ուղեղի սուբարախնոիդալ արյունազեղումներ, աջի, ձախից ուղեղի քունքային բլթերի, ձախից ճակատային բլթի հիմային հատվածնքերի հեմոռագիկ ներծծում իմբիբիցիյա, արյունախառն հեղուկի առկայություն ուղեղի կողմնային փորոքներում, կետային բնույթի արյունազեղումներ ուղեղի հաատության մեջ աջից վերին ծնոտի առաջին կտրիչի տրավմատիկ արտանկում: Բոլոր վերը նշված վնասվածքները հասցվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկայիլների/ ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նաև որոշման մեջ նշված ժամանակին և հանգամանքներում, կենդանի անձանց մոտ սովորաբար դասվում են առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ պարունակող, կյանքին վտանգ սպառնացող մարմնական վնասվածքների շարքին, որոնք էլ տփալ դեպքում անմիջական պատճառահետևանքային կապի մեջ են գտնվում մահվան պատճառի հետ: Դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել է նաև հետևյալ մարմնական վնասվածքները' աջ դաստակի թիկնային մակերեսի՝ երկրորդ, երրորդ, չորրորդ, հինգերորդ նախադաստակային ոսկրերի մարմինների պրոեկցիավորման, աջ դաստակի չորրորդ մատի թիկնային մակերեսի, ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի հինգերորդ նախադաստակային ոսկրի մարմնի պրոեկցիավորման, նախից նախաբազկի ստորին երրորդի ներսային մակերեսի, շրջանների քերծվածքներ, ձախ դաստակի թիկնային մակերեսի շրջանի, աջից ազդրի վերին, միջին երրորդների ներսային, առաջաներսային, հետին-ներսային, հետին մակերեսների շրջանների արյունազեղումներ, աջից ազդրի ներսային, առաջա-ներսային, հետին-ներսային, հետին մակերեսների շրջանների սալջարդ վերքեր, աջից 1-ին կողի հարողնաշարային գծով, ձախից 2,3,4,5,6-րդ կողերի հարողնաշարային գծով անուղղակի կոտրվածքներ, արյունազեղումներ փափուկ հյուսվածքների հաստության մեջ կոտրվածքների պրոեկցիայով, ենթամաշկային էմֆիզեմայի, պնևմոմեդիաստենումի զարգացումներով ուղեկցված' աջից, ձախից թոքերի դրունքային հատվածների, աջից, ձախից թոքերի ստորին բլթերի թիկնային մակերեսների շրջանների արյունազեղումներ, թոքահյուսվածքի սալքարդի օջախներ: Բուլոր վերը նշված վնասվածքները հասցվել են կենդանության օրոք, բութ, կոշտ առարկայի/ների/ ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նաև որոշման մեջ նշված ժամանակին և հանգամանքներում, կենդանի անձանց մոտ սովորաբար դասվում են կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքների շարքին, որոնք էլ տվյալ դեպքում մահվան հետ անմիջական պատճառահետևանքային կապի մեջ չեն գտնվում: Ինչ վերաբերվում է հանգուցյալ Տ. Վ.Գարբինյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված աջ դաստակի թիկնային մակերեսի երկրորդ, երրորդ նախադաստակային ոսկրերի մոտակա ծայրերի պրոեկցիայով, ենթամաշկային երակների ընթացքով կետային բնույթի վերքերին ու նրանց հարող հատվածներում արյունազեղումներին, ապա ելնելով նրանց մորֆոլոգիական յուրահատկություններից, կարելի է եզրակացնել, որ նրանք հանդիսանում են բժշկական միջամտության ներարկումների հետևանք ու դրսևորման արդյունք: Ինչ վերաբերվում է սույն որոշմամբ առաջադրված թիվ «6» հարցի պարզաբանմանը, ապա հարկ եմ համարում նշել, որ համաձայն փորձաքննությանը ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի տվյալների հանգուցյալ Տ. Վ. Դարբինյանը սկսած 29.03.2024թ.-ի, ժամը 16:18-ից, մինչև 01.04.2024թ.-ի ժամը 23:50-ը ընկած ժամանակահատվածը գտնվում էր ք. Երևանի Մխիթար Հերացու անվան պետական բժշկական համալսարանի Հերացի թիվ 1 հիվանդանոցային համալիրում, որտեղ էլ 01.04.2024թ.-ի ժամը 22:50-ին ներհիվանդանոցային պայմաններում գրանցել է վերջինիս կենսաբանական մահը: Բացի վերը նշված վնասվածքների, հանգուցյալ Տ. Վ. Դարբինյանի դիսկի դատաբժշկական փորձաքննությամբ մաշկածածկույթների կողմից այլ բնույթի փոփոխություններ, այդ թվում նաև հետվիրահատական չեն հայտնաբերվել: Քաղ. Տ. Վ. Դարբինյանի դիակի ուսումնասիրությամբ, մաշկածածկույթների ու լորձաթաղանթների վրա դաջվածքներ, ինչպես նաև նրանցից մնացած և/կամ նրանց նմանվող հետքեր չեն հայտնաբերվել: Դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ Տ. Վ. Դարբինյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է Օ/առաջին/ խմբին: Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ Տ. Վ. Գարբինյանի արյան մեջ հայտնաբերվել է 0,111 պրոմիլե էթիլ սպիրտ, ինչը իր հերթին համապատասխանում է ֆիզիոլոգիական նորմային: Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ Տ.Վ.Դարբինյանի օրգանիզմում թմրամիջոցների շարքին պատկանող ալկոլոիդների ռեակցիաները բացասական էին: Դիահերձմամբ Տ. Վ. Դարբինյանի ստամոքսի խոռոչում սննդային պարունակություն չի հայտնաբերվել (Վ.Թ. 103-104, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
6. 2024 թվականի հոկտեմբերի 4-ին զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննվել են 2023 թվականի հունիսի 21-ին Տիգրան Դարբինյանին աշխատանքի ընդունելու և աշխատանքային պարտականությունների կատարման անցնելու թույլտվության մասին անհատական իրավական ակտ N 0342-Ա, 2023 թվականի հունիսի 23-ի աշխատանքային պայմանագիրը, 2024 թվականի փետրվարի 1-ի կապալի պայմանագիր N 01/24-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, 2023 թվականի օգոստոսի 1-ի կապալի պայմանագիր 02/23-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, 2023 թվականի հունիսի 1-ի կապալի պայմանագիր N 01/23-ը, հավելված 1 և հավելված 2-ը, աշխատատեղում հրահանգավորման մատյանը, «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ աշխատանքային ներքին կարգապահական կանոնակարգը (Վ.Թ. 81-93, տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.2. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 03.12.2024 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում հարցաքննվել է տուժողի իրավահաջորդ Գևորգ Վարդանյանը, ով պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում ճանաչում է Արբի Ավանեսին դեռևս 7 տարի առաջ, վերջինիս հետ չունի ո՛չ բարեկամություն, ո՛չ էլ թշնամություն և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջին օրը երբ դեպքը եղել է և բժշկի հետ խոսել է, բժիշկն իրեն ասել է, որ ինսուլտի նախանշաններ կան, այսինքն Տիգրանին ինսուլտ էր խփել: Նախագահող դատավորի այն հարցին, թե կոտրվածքները այդ դեպքում որտեղի՞ց, պատասխանել է՝ ընկնելու պահին է եղել: Հաջորդ հարցին, թե հիմա ինսու՞լտ էր խփել, թե՞ ընկել էր, պատասխանել է, որ ինսուլտ էր խփել հետո ընկել էր: Հաջորդ այն հարցին, թե բժշկին ճանաչու՞մ է, պատասխանել է՝ այո, բայց անուն-ազգանունը չի հիշում: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե երբ դեպքը տեղի է ունեցել և գնացել են բժշկի մոտ, բժիշկն էլ ասել է, որ էսպիսի նախանշաններ ունենք, էդպե՞ս ա եղել, պատասխանել է՝ այո: Հաջորդ հարցին, թե եթե արդեն մահացել էր, նախանշանների մասին ինչպե՞ս պետք է խոսեին, պատասխանել է՝ բժիշկն է ասել, որ ինսուլտ է խփել ընկնելու ժամանակ: Այն հարցին, թե խոսքը նախանշանների մասին է, որը ենթադրում է մինչև դեպքի տեղի ունենալը, այլ ոչ՝ դրանից հետո, պատասխանել է, որ բժիշկն ասել է, որ հնարավոր է՝ ինսուլտ է խփել և նա ընկել է: Հաջորդ հարցին, թե քա՞նի տարեկան էր տուժողը և իր քրոջ ամուսինն է, պատասխանել է՝ 34 տարեկան, իր կնոջ եղբայրն էր: Այն հարցին, թե Արբի Ավանեսին իրենց որևէ ծախս հուղարկավորության համար տրամադրե՞լ է, պատասխանել է՝ այո, տրամադրել է, բայց չի կարող ասել որքան: Հաջորդ այն հարցին, թե մահացածը գլխացավեր ունեցե՞լ է, պատասխանել է, որ առհասարակ ճնշման խնդիր է ունեցել: Հանրային մեղադրողի հաջորդ հարցին, թե միայն հուղարկավորության և թաղման ծախսերի համա՞ր է փոխհատուցում տրամադրվել, պատասխանել է՝ մինչև հիմա այդ ընտանիքին օգնում է: Պաշտպան Կ.Քամալյանի այն հարցին, թե խմիչքի հետ հակում ունեցե՞լ է, չի՞ խմել ընդհանրապես, պատասխանել է, որ կարող է 1 անգամ գարեջուր խմեր կամ չխմեր երեկոյան: Նախագահող դատավորի այն հարցին, թե դեպքը ումից է լսել և երբ իմացել է, որտեղ է գտնվել այդ պահին, պատասխանել է այդ պահին ինքը Սպիտակում է եղել, իրեն ասել է Ժիլբերտը, ով Տիգրանի աշխատանքային ընկերներից է եղել, զանգել է Տիգրանի տվյալներն է ուզել, իսկ ինքը հարցրել է, թե ինչ է եղել, Ժիլբերտը ասել է, որ Տիգրանը հիվանդանոցում է, ծանր պառկած է, իսկ իր հարցին, թե ինչ է եղել, պատասխանել է՝ «արի ստեղ, կիմանաս, հիմա ասելու ժամանակը չի», որից հետո ինքն էլ եկել է հիվանդանոց: Նախագահող դատավորի այն հարցին, թե ո՞ր հիվանդանոցն էր, նու՞յն օրն է եկել և ինչ է իմացել հիվանդանոցում, պատասխանել է, որ առաջին հիվանդանոցն էր, իսկ ինքը նույն օրն է գնացել հիվանդանոց, այնտեղի վերակենդանացման բաժին: Նախագահող դատավորի այն հարցին, թե ովքեր են եղել հիվանդանոցում, Արբի՞ն էլ էր այնտեղ, պատասխանել է, բոլոր աշխատանքային ընկերները, Արբին էլ է այնտեղ եղել: Հաջորդ այն հարցին, թե ինչ պատմեցին իրեն, ինչ էր պատահել Տիգրանին, պատասխանել է, որ ասել են իրեն, որ «լիֆտի փոսի» մեջ է ընկել, ժամը չի հիշում, թե քանիսին է եղել: Այն հարցին, թե Տիգրանը իր աշխատանքային ընկերների հետ ինչ հարաբերությունների մեջ է եղել, լսե՞լ է, որ միմյանց հետ կռված լինեն, պատասխանել է՝ ոչ, հատկապես Տիգրանի հետ կապված նման բաների չի էլ հավատում: Այն հարցին, թե Տիգրանը ի՞նչ երեխաներ ուներ և քա՞նի տարեկան, պատասխանել է՝ ուներ 1 աղջիկ երեխա, 1 տարեկան 2 ամսական, նոր էր ամուսնացել: Այն հարցին, թե փոխհատուցում տվե՞լ են, մինչև հիմա էլ օգնու՞մ են իրենց, պատասխանել է՝ այո: Հաջորդ հարցին, թե բժիշկը ե՞րբ մոտեցավ իրեն, կամ ինքը մոտեցա՞վ, պատասխանել է, որ ինքն է մոտեցել և հարցրել, թե ինչ տեղեկություններ կան հիվանդից, բժիշկն էլ պատասխանել է, թե ինսուլտի նշաններ կան և չի կարող ասել այդ պահին է եղել, թե՝ հետո, իսկ վիճակն անկայուն է: Այն հարցին, թե անուն-ազգանուն չունե՞ր բժիշկը, կին էր, թե տղամարդ, պատասխանել է՝ չի հիշում, տղամարդ է եղել: Հաջորդ այն հարցին, թե ընկնելու հետևանքով ստացած վնասվածքների մասով որևէ բան չասե՞ց բժիշկը, պատասխանել է՝ ոնց չասեց, ասել է, որ վնասվածքները շատ են: Այն հարցին, թե այդ ամբողջ վնասվածքների մեջ բժիշկը պարզել էր, որ ինսուլտի նշաններ կա՞ն, պատասխանել է, որ այդպես է ասել բժիշկն իրեն: Հաջորդ հարցին, թե բժի՞շկ էր, թե բաժնի վարիչ, պատասխանել է՝ բժիշկ էր: Այն հարցին, թե այդ բժի՞շկն էր միայն, թե՞ բոլոր բժիշկներն էին, պատասխանել է՝ միայն ինքն էր: Հաջորդ այն հարցին, թե քա՞նի օր ապրեց Տիգրանը դրանից հետո, պատասխանել է՝ 3 օր: Այն հարցին, թե 3 օրվա ընթացքում քա՞նի անգամ է խոսել բժշկի հետ, պատասխանել է՝ չէր կարողանում խոսել, միայն առաջին օրն է խոսել, իսկ դրանից հետո մյուս բժիշկներին որ տեսել է իրենք բան չեն ասել, իսկ ինսուլտի մասին միայն այդ բժիշկն է ասել: Հաջորդ հարցին, թե ինչ էին ասում, վնասվածքները ծա՞նր էին, կյանքի հետ համատեղելի՞ էին, վիրահատե՞լ էին, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ չէին վիրահատել, հույս չէին տալիս, իսկ իրենք էլ սպասում էին: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ըստ իրեն եթե պաշտպանիչ գոտիով կամ սաղավարտով լիներ, այդ դեպքում կմահանա՞ր, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ չի կարող ասել, թե ինչ կարող էր լինել (Վ.Թ. 63-68, մանրամասն տե´ս 03.12.2024թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.3. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 20.01.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում հարցաքննվել է դատակոչված վկա Մհեր Ծատուրյանը, ով պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում ճանաչում է Արբիին, ում մոտ աշխատել է: Վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ցուցմունքով հայտնել է այն մասին, որ մարտ ամիսն էր, ուրբաթ օր էր՝ Զատիկի նախօրեին, այդտեղ աշխատել են 5 բանվորներով, այդ պահին եղել են՝ ինքը, Տիկոն, Սամոն, Տիգրանը սալյակով ավազ էր բերել, որ հաներ վերև, լիֆտը այդ ժամանակ բարձրացել էր վերև և սպասում էր լիֆտի գալուն, իսկ իրենք զրուցում էին մինչև լիֆտը գար, այդ ընթացքում ինքը լիֆտին հակառակ էր կանգնած, ոտքը դրել է ու ընկել, իրենք գոռացել են՝ լիֆտը, սակայն տեսել են չկա, հետո աստիճանավանդակով վազել են ներքև արդեն Տիգրանն ընկած էր, որից հետո շտապօգնություն են կանչել: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե դիմացը արգելապատնեշ չի՞ եղել, պատասխանել է՝ աշխատող լիֆտ էր, անընդհատ այդ շինարարական նյութերը դրանով բարձրացրել են մատակարարման, արգելապատնեշ չի եղել: Հաջորդ հարցին, թե շարժական դռներ եղե՞լ են, պատասխանել է՝ ոչ: Այն հարցին,թե Տիգրանը սաղավարտ ունե՞ր, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ այո, բոլորն էլ ունեցել են «կասկա»: Այն հարցին, թե Տիգրանը որևէ մեկի հետ լարված հարաբերություններ ունեցե՞լ է, պատասխանել է՝ ոչ, ընտանիքի պես «կոլեկտիվ» են եղել: Պաշտպան Կ.Քամալյանի այն հարցին, թե Տիգրանը երբևիցե բողոքե՞լ է առողջական վիճակից, պատասխանել է, որ գլխացավերից էր բողոքում, այդ օրն էլ առավոտյան գլխացավ է ունեցել: Հաջորդ հարցին, թե միայն գլխացավերի՞ց է բողոքել, թե՞ այլ բան էլ է ասել, պատասխանել է, որ էլի խնդիր ուներ, «թրոմբ» է ունեցել, սակայն վախենում էր վիրահատությունից: Դատարանի այն հարցին, թե երբվանից է աշխատել այդ ընկերությունում և ինչպե՞ս էր կոչվում այն, պատասխանել է՝ չի կարողանում հիշել, իր հետ պայմանագիր են կնքել և գրանցված աշխատող է եղել մինչև 2024 թվականի հունիս ամիսը, ինքը կնքել է պայմանագիրը մարտ ամսին, դեպքը նույնպես եղել է 2024 թվականի մարտ ամսին: Հաջորդ հարցին, թե դեպքից առաջ ինչքա՞ն ժամանակ է աշխատել, պատասխանել է մոտավորապես 1 ամիս աշխատել է: Այն հարցին, թե պայմանագիրն անձամբ ու՞մ հետ է կնքել, պատասխանել է՝ Արբիի հետ: Հաջորդ այն հարցին, թե Արբին տնօրե՞նն էր, թե՞ իրենց աշխատանքների կամ տեղամասի ղեկավարը, պատասխանել է՝ շինարարական կազմակերպության ղեկավարն էր: Դատարանի այն հարցին, թե պայմանագրի օրինակ ունի՞ իր մոտ և մինչև ե՞րբ է աշխատել, պատասխանել է՝ չի պահել օրինակը, աշխատել է մինչև հունիս ամիսը: Հաջորդ հարցին, թե ինչու՞ մինչև այդ աշխատեց, ի՞նչ խնդիր եղավ, պատասխանել է՝ իրենց տանը խնդիրներ են եղել, ինքը չի կարողացել աշխատել:Այն հարցին, թե բացի Արբիից այլ ղեկավարներ կայի՞ն իրենց աշխատանքը համակարգող և ղեկավարող, ո՞վ է եղել, ի՞նչ ֆունկցիա է կատարել, պատասխանել է՝ իհարկե ունեցել են, բայց հիշողության հետ խնդիրներ ունի չի հիշում ով էր: Դատարանի հաջորդ հարցին, թե իրենց անվտանգության ապահովման հրահանգավորումն իրենց բացատրվե՞լ է, պատասխանել է ՝ այո: Այն հարցին, թե ո՞նց է դա եղել, ո՞վ է այն իրականացրել, ի՞նչ են իրենց բացատրել և բացի գլխարկներից անվտանգության ի՞նչ միջոցներ են տրամադրել, պատասխանել է՝ իրենց բացատրել են, նաև գրավոր ձևով են ներկայացրել, փաստաթղթեր էլ են ստորագրել, որը պայմանագիրը չէր, առանձին փաստաթուղթ է եղել, բայց ամեն օր չեն ստորագրել: Դատարանի այն հարցին, թե եղե՞լ են մարդիկ, որ գային շինհրապարակ և ասեին, որ պահեն անվտանգության կանոնները, պատասխանել է՝ այո, զգուշացրել են: Հաջորդ հարցին, թե 3 հոգով որ կանգնած են եղել և Տիգրանն ընկել է, դա ո՞րերորդ հարկն է եղել, պատասխանել է 1-ին հարկում են եղել, ներքևում եղել է ավտոկայանատեղին 2 հարկով, որտեղ էլ ընկել էր 1-ին հարկից (Վ.Թ. 53-58, մանրամասները տե´ս 20.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.4. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 20.01.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում հարցաքննվել է դատակոչված վկա Սամվել Մուխայանը, ով պատասխանելով Դատարանի հարցերին՝ հայտնել է, որ դատական նիստերի դահլիճում ճանաչում է Արբիին, Մհերին և Գևորգին, Արբիի հետ ունի ընտիր գործնական հարաբերություններ, այս պահին աշխատում են միասին: Ցուցմունքով հայտնել է այն մասին, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2024 թվականի մարտ ամսին, աշխատանքային սովորական օր է եղել, Տիգրանի հետ նորմալ հարաբերություններ են ունեցել, մեկը մյուսի հանդեպ ուշադիր և նրբանկատ են եղել, այդ օրը Տիգրանն իրեն լավ չի զգացել, գլխացավ է ունեցել, սովորական աշխատել են, ավազ են տեղափոխել, 2 վերելակ է եղել, Տիգրանը կանգնել է 1-ին վերելակի դիմաց, իսկ իրենք 2-րդ վերելակի դիմաց, և կանգնած խոսել են 4-5 րոպե, մի պահ գլուխը հետ է թեքել և այն պահն էր, որ նա ոտքը հետ է դրել և ընկել, ոչ գոռացել է, ոչ էլ օգնություն կանչել, ձեռքերը թողել և ընկել է, իրենք երեքով են եղել, նա եղել է մեջքով դեպի անցքը, իսկ իրենք դեմքով, տվյալ պահին վերելակը այդտեղ չի եղել, ապրանք էին հանել վերև, իրենք էլ կանգած խոսել են հանգիստ: Դատարանի այն հարցին, թե պատահական ընկա՞վ, թե ուզեցավ, որ ընկնի, պատասխանել է, որ երևի տվյալ պահին չի գիտակցել կամ վատ է զգացել, որովհետև ոչ մի շարժ չի արել, ձեռքերը թողել ու ընկել է: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե ոտքը հետ դրեց ու ընկա՞վ, պատասխանել է՝ այո, սալյակից բռնած է եղել, խոսել են, մի ակնթարթ երբ ինքը գլուխը թեքել է, նա ոտքով շարժ է արել, ձեռքերը թողել և ընկել է:Հաջորդ հարցին, թե քա՞նի վայրկյան է տևել, պատասխանել է՝ շատ կարճ, գլուխը թեքել է ու տեսել, որ ձեռքերը թողել և ընկել է, իսկ մինչ այդ խոսում էին: Այն հարցին, թե իրենց անվտանգության վերաբերյալ պարզաբանումներ տրվու՞մ էին և ի՞նչ հաճախականությամբ, պատասխանել է՝ դե հիմնականում Արբիի հետ են այդ ամենը կազմակերպել, նա էր պարզաբանում և ասում էր, որ սաղավարտ պետք է դրվի, ամրագոտիներ կրեն ով կարիք ունի, ուշադիր պետք է լինեն մեկը մյուսի հանդեպ, որ նման դեպքեր չլինեն: Հաջորդ այն հարցին, թե ամե՞ն օր էին ստորագրում, պատասխանել է՝ օրեր էր լինում, որ Արբիին հարմար չէր լինում, որ գնար, բայց իրենք ամեն օր այնպես էին անում, որ ոնց հարկն էր շարունակեին իրենց աշխատանքը:Այն հարցին, թե լիֆտի դիմաց որևէ արգելապատնեշ եղե՞լ է, պատասխանել է՝ չի եղել, հիմնականում ապրանք տեղափոխելիս են եղել, եթե վերելակը տեղում չի եղել առաջ չեն գնացել, սալյակը կանգնացրել են սպասել են հենց եկել է, նոր ապրանքը տեղափոխել են: Պաշտպան Կ.Քամալյանի հարցին, թե այդ օրը, որ իրեն վատ է զգացել Տիգրանը, այդ մասին նա՞ է ասել, թե իրենք են նկատել, ո՞նց են իմացել այդ մասին և ո՞նց է արտահայտվել այդ վատ զգալը, եթե տեսանելի է եղել, պատասխանել է՝ գլխացավ է ունեցել, դրանից առաջ մի քանի անգամ քթից արյունահոսություն է ունեցել, նաև ինչ-որ մկանային խնդիր է ունեցել թևի հետ և պետք է վիրահատվեր: Հաջորդ հարցին, թե չե՞ն ասել Տիգրանին, որ գնար տուն, եթե վատ էր զգում, պատասխանել է՝ քանի անգամ ասել են, սակայն ի պատասխան ասել է, որ մի քիչ աշխատի կհանգստանա կանցնի և աշխատել է, նախկինում էլ դեղ է խմել գլխացավը անցել է ու շարունակել է աշխատել, բայց իրենք միշտ ուշադիր են եղել նրա հանդեպ, որ շատ ծանրաբեռնված չաշխատի: Պաշտպանի այն հարցին, թե երբ նրան տարել են հիվանդանոց, ինքը գնացե՞լ է, պատասխանել է՝ ոչ, շտապօգնության մեքենայում տեղ չի եղել, նաև ի վիճակի չի եղել: Հաջորդ հարցին, թե հետագայում իմացե՞լ է, թե պատճառը ո՞րն է եղել, հիվանդանոցից ի՞նչ են ասել, պատասխանել է՝ ընդհանուր առմամբ խոսակցություններ եղել են, որ ինսուլտ է տարել, որը իմացել է աշխատանքի վայրում տղաներից, իրենք էդ ամենը իմացել են հիվանդանոցից: Դատարանի այն հարցին, թե անվտանգության ապահովման հրահանգավորում ստացե՞լ են, ո՞նց է իրականացվել այն, պատասխանել է՝ Արբիի հետ են իրականացրել, այլ աշխատող չի եղել: Հաջորդ հարցին, թե անվտանգության ի՞նչ միջոցներ կային, որոնցից իրենք օգտվում էին և պարտավոր էին օգտվել, օրինակ՝ անվտանգության ճոպանների հասանելիություն կայի՞ն, պատասխանել է՝ իրենը ճոպանների հետ կապված չի եղել, ինքը ապրանք է տեղափոխել, բայց ճոպաններ եղել են, տալիս էին: Այն հարցին, թե այդ դեպքի օրը իրենց ամրակցվա՞ծ են եղել ճոպանները, պատասխանել է՝ այդ օրը իրենց մոտ չի եղել, որովհետև պետք չի եղել: Դատարանի հաջորդ հարցին, թե ո՞ր դեպքերում էր պետք անվտանգության ճոպանների օգտագործումը, պատասխանել է՝ բարձր տեղերում աշխատելու, ինչ-որ մի բան կտրելու համար: Այն հարցին, թե ի՞նչ հեռավորության վրա են կանգնած եղել, 2 վերելա՞կ է եղել, պատասխանել է՝ 3 մետր հեռավորության վրա են եղել, 2 վերելակ է եղել, երկուսն էլ նույն գործողություններն էին անում: Այն հարցին, թե նա ավա՞զ էր կրում, ինչի՞ց է բռնած եղել, սալյակից բռնած կանգնած իրենց հետ խոսե՞լ է, պատասխանել է՝ սալյակից բռնած եկել է կանգնել ու ձեռքերը թողել, իրենք էդ ընթացքում խոսում էին, իսկ սալյակը ավազով լցված է եղել:Հաջորդ այն հարցին, թե ընկնելու պահին նա փորձե՞լ է ինչ-որ տեղից բռնվի, ձեռք մեկնի, պատասխանել է՝ ոչ: Այն հարցին, թե որ հարկում են կանգնած եղել, պատասխանել է դա զրո հարկն է եղել, բնակելի չէր, դրա ներքևում 2 հարկ էլ «պարկինգ» է եղել: Հաջորդ հարցին, թե այլ անձ եղե՞լ է, թե երեքով են եղել, պատասխանել է՝ երեքով են եղել: Այն հարցին, թե դեպքը ո՞ր ժամին է եղել, պատասխանել է՝ ժամը 3-ի կողմերը: Դատարանի այն հարցին, թե հենց այդ օրը հրահանգավորում եղե՞լ է, թե՝ ոչ, ի՞նչ հաճախականությամբ էր տրվում, պատասխանել է հիմնականում 2-3 օրը մեկ, լինում էր նաև ամեն օր, բայց իրենք աշխատում էին այնպես անել, որ թերություններ չառաջանար, իսկ այդ օրը չի հիշում հրահանգավորում ստացել են, թե ոչ: Հաջորդ այն հարցին, թե հրահանգավորվելու ժամանակ անվտանգության նորմերին ծանոթանու՞մ էին, տալի՞ս էին իրենց փաստաթղթեր, որ կարդային, թե որտեղ ոնց էր պետք վարվել, թե՞ բանավոր խոսքով էին ասում, պատասխանել է՝ հիմնականում բանավոր է եղել, ինքն էլ որպես գիտակից և տրամաբանող անձ, աշխատել է այնպես անել, որ չթերանա իր աշխատանքի մեջ: Այն հարցին, թե այդ փաստաթղթերը որ տալիս էին, ստորագրու՞մ էին և ո՞նց էր կոչվում, պատասխանել է՝ այո ստորագրել են, իմացել է, որ անվտանգության նորմերի վերաբերյալ է փաստաթուղթը անվանը ուշադրություն չի դարձրել (Վ.Թ. 47-52, մանրամասները տե´ս 20.01.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.5. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 17.03.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում հարցաքննվել է մեղադրյալ Արբի Ավանեսին, ով պատասխանելով Դատարանի հարցերին, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ արդեն 27 տարի է շինարարության գործի մեջ է, որից 13 տարին Հայաստանում է դրանով զբաղվում, իսկ 2020 թվականից իր հիմնարկն է ստեղծել, փորձել է այնպես անել, պահպանել անվտանգության կանոնները, որ դեպքեր չլինեն, այսինքն նվազագույնի հասցնեն: Հիմնարկը ստեղծել է, որ ընտանիքը պահի, իր ծեր ծնողներին և հիվանդագին երեխային և ցանկացել է կողքից օգնի ուրիշ ընտանիքներին, որ հիմնարկի միջոցով ընտանիքները կարողանան իրենց հացը վաստակել: Նշել է, որ դեպքի պահին այդտեղ չի եղել, կողքի շենքում է եղել, դեպքը պատահելուց հետո շտապօգնություն են կանչել և տուժածին տեղափոխել են հիվանդանոց: Երբ գնացել են հիվանդանոց, որը եղել է 1-ին հիվանդանոցը, որն առօրյայում կոչում են «Պլանի գլուխ», երբ «MRT» հետազոտություն են արել բժիշկն ասել է, որ նա ուղեղի ինսուլտ է ստացել, այսինքն դա է եղել պատճառը, որովհետև անընդհատ բողոքում էր, չնայած ասել են, որ գնա բժշկի, ձեռքի վրա նաև «թրոմբ» է ունեցել, բազմիցս ասել են, որ գնա վիրահատի: Դեպքը այնպես է պատահել, որ նա զրոյական հարկից նետվել է -2 հարկ՝ ավտոկանգառ, իսկ հիվանդանոց տեղափոխելուց 2 օր հետո մահացել է: Հայտնել է, որ ոչ մի դիտավորություն չի եղել, իրենք անվտանգության կանոնները պահպանել են, աշխատողները գրանցված են, հիմնարկի հարկերը ժամանակին վճարում են, չեն հետաձգում, որ պետության պարտքը կատարեն: Խնդրել է, որ իր մեղադրանքը մեղմացվի, քանի որ տարեց հայր ու մայր ունի Թեհրանում, ովքեր 90 անց տարիք ունեն և իր խնամքին են: Պաշտպանի այն հարցին, թե հիվանդանոցում ո՞վ է ասել, որ ինսուլտ է տարել, պատասխանել է՝ առաջին բժիշկը որ դուրս է եկել, ասել է, որ ուղեղի ինսուլտի նշաններ են հայտնաբերել, իսկ տղաների պատմելով նա չի գոռացել, միանգամից սալյակը բաց է թողել, հետ է գնացել, այդտեղից էլ իրենք եզրակացրել են, որ ուղեղի ինսուլտից է ընկել: Պաշտպանի այն հարցին, թե նշել է, որ 2 օր հետո է մահացել, դրա վերաբերյալ բժիշկն ի՛նչ է ասել կամ որ ասել են, որ ինսուլտ է, իրենք հարցրե՞լ են արդյոք, երաշխիք տալիս էին ապրելու, պատասխանել է, որ ոչ մի պարզ բան չեն ասել, չէին իմանում ապրելու է, թե՝ ոչ, բայց ռեանիմացիայում որ եղել է ինչ պետք է եղել հասցրել են՝ արյուն, հեմոգլոբին, ինչ ծախսեր եղել է իրենք արել են: Այն հարցին, թե չասեցի՞ն ինչն է եղել մահվան պատճառը, պատասխանել է՝ մահվան պատճառը ոնց որ սիրտն էր կանգնել, բայց չեն ասել ինչի արդյունքում է եղել, ինքը տեղյակ չէ: Հաջորդ հարցին, թե բացի թաղման ծախսերը նաև բուժման ամբողջ ծախսերը ի՞նքն է արել, պատասխանել է՝ այո, թաղման ծախսերը, բուժման ծախսերը, քառասունքի ծախսերը, թեկուզ դագաղը: Հանրային մեղադրողի այն հարցին, թե իրեն առաջադրված մեղադրանքն ընդունու՞մ է, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ ոչ: Հաջորդ հարցին, թե գտնու՞մ է, որ որևէ խախտում իր կողմից թույլ չի տրվել, ամբողջ անվտանգության նորմերը պահպանվա՞ծ են եղել, պատասխանել է՝ իր կարծիքով այո: Այն հարցին, թե ինքը ծանո՞թ է դատաբժշկական եզրակացությանը, պատասխանել է՝ բժշկական տերմինները շատ են օգտագործված այնտեղ, ինքը լավ չի տիրապետում, բայց ինչքանով որ նայել է, գրված է եղել, որ ոտքն է ջարդված, ձեռքն է ջարդված, այտը, ճակատը, բայց երակը որ պայթել է և ուղեղի վրա արյուն է կաթացել, դրա վերաբերյալ ոչ մի բան գրված չէ: Հաջորդ հարցին, թե դա կարո՞ղ է նրանից է, որ նման տվյալներ չկան, պատասխանել է՝ ինքը կարծում է, որ պետք է լինի, թե չէ իրենց չէին ասի, որ ուղեղի ինսուլտ է ստացել: Այն հարցին, թե բժիշկը երբ էդպես ջարդված տեսել է, որ հիվանդանոց են տեղափոխել, իրենց ասե՞լ է, որ ինսուլտ է ստացել, իսկ այդ մնացած վնասվածքները որևէ բան չէի՞ն հուշում բժշկին, որ հնարավոր է ինսուլտից եղած չլիներ, պատասխանել է՝ այդ օրը որ ընկել է և հիվանդանոց են հասցրել, իրենց ասել են, որ ուղեղի ինսուլտ է ստացել, որովհետև ձեռքի վրա թրոմբ կար, իրենք էլ մտածել են, որ թրոմբն է գնացել հասել ուղեղին, որովհետև ճնշման խնդիր էլ է ունեցել: Հաջորդ այն հարցին, թե եթե տեսականորեն վերցնեն, որ ինսուլտից է մահացել, դա ինչքան՞վ է կապ ունեցել հորանի բացվածքի հետ, որը փակված վիճակում չի եղել, պատասխանել է՝ առաջին գործը, որ իրենք անում են, դա լիֆտի հորանի բացվածքի շուրջը շարելն է, բերում են բանվորական լիֆտ են դնում, որ ապրանքների մատակարարումը հարկերում հանգիստ լինի, արգելապատնեշ չկա, որ կարողանան փակ պահել, քանի որ 2 րոպե հետո դա պետք է օգտագործվի, նա այդ ժամանակ հետ է գնացել, որ ընկել է, իսկ լիֆտը այդ ժամանակ տեղում չի եղել, թե չէ լիֆտի շուրջը փակ է եղել, օտար տեղից նա հնարավորություն չուներ ընկնելու, միայն բացված դռնից հնարավորություն ուներ ընկնելու և եթե ուշքի չի եղել բնականաբար չէր կարող դեպի առաջ նետվել, քանի որ ձեռքի սալյակն էլ բաց թողած է եղել, իսկ ուշքի մարդը գոնե մի տեղի կախվում և բռնվում է: Այն հարցին, թե պաշտպանիչ ցանկապատ չտեղադրելն ի՞նչ կապ ունի, թե ինչի հետևանքով կարող էր ընկնել անձը, ըստ իրեն կարո՞ղ էր լինել այնպես, եթե պաշտպանական գոտիով լիներ անձը, վատ զգար և ուզենար ընկներ, պաշտպանական գոտին չթողներ, դրանից հետո տանեին վիրահատեին ու անձի կյանքին վտանգ չսպառնար, պատասխանել է՝ քանի որ նրանք որպես բանվոր են աշխատել, բանվորը շենքի տարբեր հատվածներում արհեստավորներին շինարարական նյութեր է մատակարարում, մեկ լինում են 1-ին հարկում, հետո 2-րդ հարկում և քանի որ նրանք բանվոր են, չեն կարող նրանց մեկ տեղից ամրացնել, նրան չեն կարող ասել, որ հատուկ շառավիղով պտտվեն այդ հարկի մեջ, իրենք ամրագոտին էլ, սաղավարտն էլ տրամադրել են բանվորներին, բայց ամրագոտուց հիմնականում օգտվում են այն ժամանակ, երբ կախվելու կարիք է առաջանում որևէ տեղից, որտեղ պատնեշ չկա, բայց բանվորին իրենք ընդհանրապես ամրագոտիով չեն ամրացնում մի տեղ և ասեն, որ 5 մետր շառավղի վրա պետք է գործողություն անի, քանի որ շինարարական նորմերի մեջ բանվորին չեն կարող այդպես սահմանափակել: Դատարանի այն հարցին, թե ինքն ընդունու՞մ է, որ վերելակի բացվածքը համապատասխան կահավորված չի եղել, արդյոք այդ կահավորանքը եղե՞լ է, պատասխանել է՝ լամինատե պատնեշ է եղել, բայց լիֆտը աշխատացնելուց հետո էդ լամինատե պատնեշը մի կողմի են գցած եղել և այդ պահին չի եղել: Հաջորդ հարցին, թե անվտանգության գոտիների կիրառման կարգը բացատրվա՞ծ է եղել նրանց, պատասխանել է՝ այո, լրիվ բացատրվել է, թե գրավոր և թե բանավոր, պարբերաբար: Այն հարցին, թե տուժողը այդ պահին ունեցե՞լ է անվտանգության գոտի, ամրակցվա՞ծ եղել է այն, պատասխանել է՝ ամրագոտի չի ունեցել, բայց սաղավարտ ունեցել է: Հաջորդ այն հարցին, թե եթե ամրագոտի ունենար և ընկներ, այդ դեպքում կմահանա՞ր, պատասխանել է՝ ամրագոտին չէր փրկելու նրան, որովհետև կողպած չի եղել որևէ տեղից: Այն հարցին, թե եթե կողպած լիներ և ընկեր, այդ դեպքում կմահանա՞ր և իրեն որևէ մեկը կմեղադրե՞ր, պատասխանել է՝ չգիտի, երևի ինչ-որ հանգամանքներ կարելի էր գտնել, որ մեղադրեն: Հաջորդ հարցին, թե աշխատանքային պայմանագրում այդ կետերը նշված են, արդյո՞ք հետևել է, որ դրանք պահպանվեն, աշխատանքային ղեկավարը ի՞նքն է եղել միայն, պատասխանել է՝ այո, հետևել է, աշխ.ղեկը ինքն է եղել: Այն հարցին, թե եթե աշխատողը չէր կատարում իր ցուցումները, ի՞նչ միջոցներ է կիրառել նրանց հանդեպ, պատասխանել է՝ ընդհանրապես պետք է ֆինանսական տույժեր կիրառեին, բայց քանի որ բանվոր էին աշխատում չի կիրառել: Դատարանի հաջորդ հարցին, թե բժշկի անուն-ազգանունը հիշու՞մ է, որ ասում է մի բժիշկ կար, որ դուրս է եկել և ասել է, որ ուղեղի կաթված է ստացել, նա կի՞ն էր, թե՞ տղամարդ, որ տեսնի կճանաչի՞, պատասխանել է ոչ չի հիշում անունը, տղամարդ է եղել, որ տեսնի հնարավոր է՝ ճանաչի: Այն հարցին, թե այդ դեպքում քննիչին ինչու՞ չի ասել, որ այդ բժիշկը նման բան է ասել, պատասխանել է՝ ինքը տուժողի մահվանից հետո դիմել է քննիչին և խնդրել է դատաբժշկի թուղթը տա իրեն, որ ինքն էլ ուսումնասիրի, քննիչն է ասել է, որ երբ ժամանակը գա, այդ թուղթը կտա և այն ժամանակ է տվել, երբ արդեն իրեն մեղադրանք են առաջադրել: Հաջորդ այն հարցին, թե հիմա ինքը համոզվա՞ծ է, որ տուժող Տիգրան Դարբինյանը մահացել է ոչ թե վայր ընկնելուց, այլ ուղեղի կաթվածից, պատասխանել է՝ ինքը համոզված չէ դրանում, բայց կարելի է ընդունել նաև այն հանգամանքը, որ նա ուղեղի կաթված որ ստացել է, դրա համար էլ ընկել է (Վ.Թ. 121-126, մանրամասները տե´ս 17.03.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
3.6. Հիմնական դատալսումների ընթացքում 25.04.2025 թվականին տեղի ունեցած դատական նիստում հարցաքննվել է պաշտպանի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված փորձագետ Նելսոն Գրիգորյանը, ով ի պատասխան պաշտպանական կողմի հարցերին՝ հայտնել է հետևյալը. այն հարցին, թե սույն գործով փորձաքննությունը նշանակելու որոշմամբ քննիչը հարց է առաջադրել՝ կապված հիվանդի նախկինում՝ մինչև մահ ունեցած հիվանդությւոնների մասին, որի վերաբերյալ եզրափակիչ մասում հարցին պատասխան չի տվել, ինչի՞ հետ կարող է դա կապված լինել, պատասխանել է՝ դատաբժշկի ախտորոշումը կազմված է 3 մասից, դրանք են՝ վիճակ, որը հանգեցրել է մահվան, մահվան անմիջական պատճառ և 3-րդ կետում վիճակներ, որոնք մահվան հետ կապ չունեն և հիվանդագին փոփոխությունները, եթե նույնիսկ իր կողմից տրված եզրակացության եզրափակիչ մասում նշված չէ, որ տվյալ անձը գործնականորեն առողջ էր, այնուամենայնիվ եզրակացության դատաբժշկական ախտորոշման 3-րդ մասում իրենք ախտաբանական փոփոխությունները պարտադիր նշում են և հաշվի առնելով, որ նշված չէ որևէ հիվանդագին փոփոխություն, դրանից կարելի է դիտարկել, որ տվյալ անձը գործնականում առողջ էր: Հաջորդ հարցին, թե ԿՏ համակարգչային շերտագրման բժշկական փաստաթղթերում ախտորոշվել է ձախ կիսագնդի՝ բացի ծոծրակային բլթից, տարածուն արյունազեղում և այտուց, որը առավել բնորոշ է անևրիզմային և այն փաստացի ԿՏ-ով հայտնաբերվել է, իսկ դիակի ներքին ուսումնասիրության ժամանակ նշվել է, որ անևրիզման գոյություն չունի, թեև ԿՏ-ն դա հայտնաբերել է, այդ դեպքում անզեն աչքով օբյեկտիվ ուսումնասիրմամբ կարո՞ղ էր ինքը տեսնել տուժողի գլխուղեղի ձախ կիսագնդի միջին ուղեղային զարկերակի պատռվածքը կամ ուղղակի անևրիզման՝ առկա գանգուղեղային վնասվածքի ֆոնի վրա, պատասխանել է՝ ըստ ԿՏ նկարագրության ուղեղի անոթի կողմից նկարագրվում է փոփոխություն, որը բնութագրական է անևրիզմային, գլխուղեղի անոթները տարբեր հատվածներում տարբեր հաստություն ունեն, իսկ անևրիզմատիկ լայնացումները հստակ նկարագրվում են ԿՏ-ի բժշկի կողմից, ոչ թե գրում են բնութագրական է անևրիզմային, ուղեղի զարկերակը ներգանգային հատվածում ունի 5 մմ լայնություն և ինքը չի կարողանում հասկանալ բժիշկը ինչ չափերի արտափքվածություն է տեսել, բայց ինչ վերաբերում է անևրիզմայի պատռվածքին, տվյալ պարագայում հաշվի առնելով գլխուղեղի կողմից գանգի ոսկրերի տրավմատիկ ախտահարումը, այդ հետևանքները ուղեղի անոթի պատռվածքի արդյունք է՝ անկախ նրանից, ինքը դա տեսնում է, թե՝ ոչ, իսկ անևրիզմատիկ լայնացման պատռվածք ինքը չի տեսել, տեսել է հետևանքներ ուղեղի անոթի պատռվածքի, իսկ կոնկրետ անևրիզմատիկ լայնացումներ, որոնք սովորաբար դատաբժիշկը պետք է նկատի, ինքը չի տեսել: Հայտնել է, որ այդ անձի գանգի հիմքը կոտրված է, իսկ այդ բոլոր անոթները գանգի հիմքի շրջանում են, իսկ գանգուղեղային վնասվածքի և արյան կուտակման պարագայում դեռ հարցական է դա անևրիզմա է, թե պարզապես տրամվայի արդյունք: Այն հարցին, թե ի՞նչ հետազոտության արդյունքում է հնարավոր պարզել, թե այդ արյունահավաքը անևրիզմայի արդյունք է, թե բացի անևրիզմայից իր նկարագրած տրավմատիկ խնդիրների արդյունք է, արդյո՞ք հյուսվածքաբանական հետազոտության արդյունքում չի որոշվում դա, պատասխանել է՝ նշված անևրիզմատիկ լայնացումն ինքը պետք է տեսնի անզեն աչքով, այդ դեպքում նոր կարող է այդ անոթը, որն ինքը տեսել է, վերցնել և հյուսվածքաբանական հետազոտություն կատարել, սակայն ինքը նման անոթ չի նկատել, այդ անձի մոտ եղել է գանգի հիմքի և գանգի թաղի ոսկրի կոտրվածք: Դատարանի այն հարցին, թե այդ անևրիզմատիկ լայնացումը պատճառահետևանքային կապի մեջ գտնվու՞մ է անձի մահվան հետ, թե՝ ոչ, պատասխանել է՝ բոլոր տրավմատիկ փոփոխությունները որոնք հայտնաբերվել են հանգուցյալի գլխի շրջանում, բացառված է՝ առաջանային անևրիզմատիկ լայնացման պատռվածքի արդյունքում, մենք ունենք գանգի հիմի և թաղի կոտրվածքներ, որոնց դասվում են կյանքին վտանգ սպառնացող վնասվածքների շարքին և այդ վնասվածքները և դրանով զուգորդված ուղեղի տրավմատիկ ախտահարումը գտնվում են անմիջական կապի մեջ, իսկ տրավմատիկ ախտահարումը՝ որպես մահվան պատճառի հիմք: Պաշտպանի այն հարցին, թե անևրիզմատիկ լայնացման արդյունքում ուղեղում արյուն չի՞ առաջանում, պատասխանել է՝ դատաբժշկական փորձաքննության արդյունքում անևրիզմատիկ լայնացումը իրենք պետք է տեսնեն, եթե խոսվում է այնպիսի լայնացման մասին, որը հանգեցրել է ինքնաբուխ պատռվածքի, անևրիզմատիկ լայնացումը դա պարկանման փքվածություն է, նման դեպքում ԿՏ-ի բժիշկը ոչ թե գրում է բնութագրական է, այլ հստակ անևրիզմատիկ լայնացում է նկարագրում, այս դեպքում մենք ունենք բնութագրական փոփոխություններ, այս դեպքում ինքը չի տեսել այն, ինչը ԿՏ-ի բժիշկը նկարագրել է, բացի այդ ինքը այնքան բան է գտել, որը ԿՏ-ի բժիշկը չի էլ նկատել: Հաջորդ հարցին, թե հնարավո՞ր էր, որ անզեն աչքով չտեսներ այդ արյունահավաքը և հնարավոր չլիներ տարբերակել թե արյունահավաքը կոտրվածքի՞ արդյունքում է, թե՝ անևրիզմայի, պատասխանել է՝ ուղեղի վնասվածքային փոփոխությունները տրավմայի արդյունք են, առկա է ուղեղանյութի հեմոռագիկ ներծծում, որը խոսում է ուղեղանյութի սալջարդի մասին: Այն հարցին, թե հնարավո՞ր է այդ երկուսը զուգորդված լինեին, պատասխանել է՝ հնարավոր կլիներ այն դեպքում, երբ ինքը ուղեղի անևրիզմատիկ լայնացում տեսած լիներ, սակայն նման փոփոխություն չի եղել: Պարզաբանել է, որ անևրիզմատիկ լայնացումը երակներում չի լինում, խոսքը գնում է զարկերակների մասին՝ ուղեղի հիմային զարկերակի մասին, նման արտափքվածություն մենք չունենք, եթե լիներ ԿՏ-ի բժիշկը կգրեր, որ ունենք անևրիզմա և թե ինչ չափերով է, եթե նման ֆիքսում չունենք, ուրեմն անևրիզմա չունենք: Այն հարցին, թե հյուսվածքաբանական փորձաքննությունը առավել ամբողջական պատկեր չէ՞ր տա նաև անևրիզմայի մասով, պատասխանել է՝ ոչ, քանի որ իրեն հետաքրքրել է մահվան պատճառը, որը գլխուղեղի տրավմատիկ ախտահարումն է, որի մասին գրել է և՛ ԿՏ-ի բժիշկը, և՛ տեսել է ինքը, իսկ ինչ վերաբերում է անևրիզմատիկ լայնացմանը, դա կա՛մ բժիշկը հստակ արձանագրում է, կա՛մ չի արձանագրում, հավանականորեն անևրիզմա չեն նկարագրում և բժշկի հավանաբար լինելը իր կողմից չի հաստատվել, ինքը կատեգորիկ բացառել է այն (տե´ս 25.04.2025թ. դատական նիստի արձանագրությունը:
4.Հետազոտված ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության և պաշտպանի կողմից ներկայացված դիրքորոշման վերաբերյալ Դատարանի իրավական վերլուծություններն ու եզրահանգումները․
4.1. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ՝ օրենսգիրք) 347-րդ հոդվածի համաձայն՝ «4.Դատավճիռը հիմնավոր է, եթե՝ 1) դատարանի հետևությունները հիմնված են միայն հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա.2) դատարանի կողմից հաստատված կամ հերքված համարված փաստական հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին. 3) դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները պատշաճ պատճառաբանված են (...): 7. Մեղադրական դատավճիռը կայացվում է մեղադրական վերդիկտի հիման վրա և բովանդակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալին մեղավոր ճանաչելու և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելու, պատժից ազատելու, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում` պատիժ չնշանակելու մասին դատարանի որոշումը»:
4.2. «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…)եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես, այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
4.3. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ օրենսգիրք) 103-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Ապացույցները հավաքվում են քրեական վարույթի ընթացքում` սույն օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով, ինչպես նաև Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով նախատեսված դեպքերում և կարգով` օտարերկրյա իրավասու մարմինների կողմից համապատասխան գործողությունների կատարման միջոցով: Օրենսգրքի 104-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների ստուգումը, համաձայն որի՝ 1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման` ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով: Օրենսգրքի 105-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների գնահատումը, համաձայն որի՝ 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը` հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ: 3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել: Օրենսգրքի 106-րդ հոդվածը սահմանում է փաստերի իրավական կանխավարկածը, համաձայն որի՝ 1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում` 1) հանրահայտ փաստը. 2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը. 3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ. 4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ` որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք: 2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը: Օրենսգրքի 97-րդ հոդվածը սահմանում է ապացույցների թույլատրելիությունը և դրանց օգտագործման սահմանափակումները, համաձայն որի՝ 1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել: 2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց: 3. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված են համարվում այն տվյալները, որոնք ձեռք են բերվել` 1) տվյալ քրեական վարույթն իրականացնելու, համապատասխան ապացուցողական կամ վարութային այլ գործողություն կատարելու իրավասություն չունեցող անձի կողմից. 2) բացարկման ենթակա անձի էական մասնակցությամբ, եթե նա իմացել է կամ ողջամտորեն պետք է իմանար վարույթին իր մասնակցությունը բացառող հանգամանքների առկայության մասին. 3) սույն օրենսգրքով նախատեսված ընթացակարգի խախտմամբ, եթե հնարավոր չէ դրա հետևանքը վերացնել այլ ապացուցողական գործողության պատշաճ կատարմամբ. 4) քննչական գործողության կատարման ընթացքում մեղադրյալի կարգավիճակ չունեցող անձից, որի նկատմամբ փաստացի իրականացվել է քրեական հետապնդում` առանց այդ մասին նրան պատշաճ ծանուցելու. 5) անհայտ աղբյուրից. 6) արդի գիտությանը հակասող մեթոդների կիրառմամբ: 4. Ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են նաև այն խախտումները, որոնք դրսևորվել են մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատությունների ոտնահարմամբ կամ քրեական վարույթի սկզբունքների խախտմամբ: 5. Օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված տվյալները չեն կարող որպես ապացույց օգտագործվել, եթե` 1) առկա է դրանք փոխարինած լինելու կամ դրանց հատկանիշները փոփոխած լինելու ողջամիտ կասկած. 2) դրանք ստացվել են այն անձից, որը հոգեկան, մտավոր կամ ֆիզիկական առողջության խնդիր ունենալու պատճառով ունակ չէ ճիշտ ընկալելու, հիշելու և վերարտադրելու վարույթով պարզաբանման ենթակա հանգամանքները: 6. Պաշտպանի բացակայությամբ մեղադրյալի տված ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց, եթե մեղադրյալը դատարանում հրաժարվել է դրանցից: 7. Օրենքով սահմանված պահանջների խախտմամբ կատարված գաղտնի քննչական գործողության արդյունքով ձեռք բերված տեղեկություններն ապացուցման գործընթացում չեն կարող օգտագործվել: 8. Օրենքով սահմանված պահանջների խախտմամբ իրականացված օպերատիվ-հետախուզական գործունեության արդյունքները չեն կարող ապացուցողական գործողության կատարման հիմք լինել:9. Այն տվյալները, որոնք ստացվել են վարույթի հանրային մասնակցի թույլ տված` օրենքի պահանջների խախտմամբ, կարող են մեղադրյալի, նրա պաշտպանի կամ օրինական ներկայացուցչի միջնորդությամբ օգտագործվել որպես ապացույց, եթե այդ խախտմամբ չեն ոտնահարվել այլ անձի իրավաչափ շահերը: Այդպիսի ապացույցը կարող է օգտագործվել միայն ի շահ տվյալ մեղադրյալի: 10. Սույն օրենսգրքի 96-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված արտավարութային փաստաթղթերը չեն կարող օգտագործվել ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանքով մեղադրանքը հիմնավորելու համար: Այդ արտավարութային փաստաթղթերը կարող են օգտագործվել միայն այն դեպքում, երբ դրանք ստացվել են քրեական վարույթ նախաձեռնելուց առավելագույնը չորս ամիս առաջ` ծանր հանցագործության մեղադրանքը հիմնավորելու համար, կամ ութ ամիս առաջ` առանձնապես ծանր հանցագործության մեղադրանքը հիմնավորելու համար …): 11. Ապացույցների անթույլատրելիությունը, ինչպես նաև սույն հոդվածի 9-րդ մասով նախատեսված դեպքում օրենքի խախտմամբ ձեռք բերված տվյալների օգտագործման հնարավորությունը որոշմամբ հաստատում է վարույթն իրականացնող մարմինը` վարույթի շահագրգիռ մասնակցի միջնորդությամբ կամ սեփական նախաձեռնությամբ:12. Անթույլատրելի ճանաչված ապացույցները պահվում են վարույթի նյութերում:
4.4. Օրենսգրքի 4-րդ հոդվածը սահմանում է քրեական դատավարության օրենսգրքի գործողությունը ժամանակ մեջ, որի համաձայն՝ «1. Քրեական վարույթի ընթացքում կիրառվում է սույն օրենսգրքի այն դրույթը, որը գործում է համապատասխան վարութային գործողության կատարման կամ դատավարական ակտի կայացման ժամանակ: 2. Ապացույցի թույլատրելիությունը որոշվում է այն ձեռք բերելու պահին գործող օրենքով: 3. Սույն օրենսգրքի դրույթները հետադարձ ուժ չունեն, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:»:
4.5. Ամփոփելով մեջբերված իրավակարգավորումները՝ Դատարանն արձանագրում է, որ օրենսդիրը, ապացուցման հասկացությունը սահմանել է, հիմնվելով գործունեության այդ տեսակի հետևյալ երեք բնութագրիչերի վրա. ա) ապացուցումը ճանաչողական գործունեություն է (իրականացվում է ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները հաստատելու կամ հերքելու նպատակով), բ) ապացուցումը տրամաբանական գործունեություն է (իրականացվում է ապացույցներ հավաքելով, ստուգելով և գնահատելով), գ) ապացուցումը վարութային գործունեություն է (իրականացվում է Օրենսգրքով սահմանված կարգով): Օրենսդիրը հստակեցրել է ապացուցման ենթակա հանգամանքների շրջանակը՝ դրանում ներառելով այնպիսի հանգամանքներ, որոնց հաստատումը կարևոր նշանակություն ունի դատավարական ակտ կայացնելու համար: Նշված հանգամանքներն իրենց ամբողջության մեջ կազմում են ապացուցման առարկան, որը կիրառելի է բոլոր տեսակի հանցագործությունների համար: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, հարկ է ընդգծել, որ ապացուցման առարկայի՝ օրենքում ամրագրված տիպական թվարկումը յուրաքանչյուր գործով ճշգրտվում և լրացվում է հանցագործության քրեաիրավական որակմանը համապատասխան: Սա նշանակում է, որ կատարված իրադարձությունը (ինչպես ամբողջությամբ, այնպես էլ նրա յուրաքանչյուր հանգամանքը առանձին վերցված) յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հետազոտել՝ հաշվի առնելով քրեական օրենքով նախատեսված կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշները: Ապացուցման գործընթացի առաջին տարրն ապացույցներ հավաքելն է: Քրեական վարույթի ընթացքում ապացույցները հավաքվում են օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով: Վերլուծելով ապացույցների թույլատրելիության վերաբերյալ առկա սահմանումները՝ Դատարանը ողջամտորեն գալիս է այն եզրահանգմանը, որ բացառապես օրենսգրքով նախատեսված ապացուցողական գործողությունների կատարման միջոցով ապացույցների հավաքման հրամայական պահանջն օրենսդրորեն ամրագրելու միջոցով իրացվել են ապացույցի թույլատրելիությանը ներկայացվող պայմաններից երկուսը, այն է՝ ապացույցը պետք է ստացվի միայն օրենքով նախատեսված աղբյուրից և միայն օրենքով նախատեսված միջոցներով (դատավարական եղանակով): Դատարանի գնահատմամբ՝ այս պահանջներն անհրաժեշտ է հաշվի առնել ապացույցի թույլատրելիությունը գնահատելիս: Ապացույցի ստուգման հասկացությունը Դատարանի գնահատմամբ ներառում է ստուգման դատավարական իմաստով ավանդական եղանակների (ապացույցների համադրում, նոր ապացույցների հավաքում, ապացույցի ստացման աղբյուրի վերհանում) շարքում նաև ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծությունը: Քրեադատավարական իմաստով ապացույցի ձևին ներկայացվող պահանջներին ապացույցի համապատասխանության ստուգման արդյունքում վարույթն իրականացնող մարմինը հավաստիանում է, որ պահպանված են ապացույցի արժանահավատության ապահովմանն ու ապացուցողական գործողության մասնակցի իրավունքների պաշտպանությանն ուղղված՝ օրենքով առանձին ապացույցների ձևին ներկայացվող պահանջները: Մասնավորապես՝ օրենսգիրքը, որոշակի պահանջներ է ներկայացնում հարցաքննության արձանագրությանը (օրինակ՝ հարցաքննվողի կողմից հարցաքննության արձանագրության յուրաքանչուր էջը ստորագրելու պահանջը), կամ մասնակցի պարագայում՝ նրա իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև իրականացվող վարութային գործողության բնույթն ու նպատակը պարզաբանելը, որի նպատակը հարցաքննվողի կամ մասնակցի կողմից հարցաքննության ընթացքի և իր ցուցմունքների արձանագրման իսկության հաստատումն է, կամ վարութային և ապացուցողական գործողությունների ընթացքի և իսկության ընկալումն ու հաստատումը: Հետևաբար, ստուգման շրջանակներում վերլուծության է ենթակա ոչ միայն ապացույցի բովանդակությունը, այլ նաև ապացույցի ձևի համապատասխանությունը օրենսգրքի պահանջներին: Ապացույցի գնահատումն իրենից ենթադրում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության և հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին: Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների պատշաճ գնահատումը ենթադրում է դրա արդյունքում հիմնավոր, այսինքն՝ հասցեատերերի համար օբյեկտիվորեն համոզիչ, դատավարական ակտի կայացում: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի վարույթի համար նշանակություն ունեցող բոլոր հանգամանքների համակողմանի, անաչառ և պատշաճ քննությունը: Գնահատման ենթակա են ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները:
4.6. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից յուրաքանչյուրը՝ թույլատրելիության և վերաբերելիության առումով, դատարանը չի արձանագրում դատավարական պահանջների այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել վերը նշված ապացույցներից որևէ մեկի օգտագործման անթույլատրելիությանը: Միևնույն ժամանակ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ ապացույցներից յուրաքանչյուրը պարունակում է տեղեկություններ գործի համար նշանակություն ունեցող փաստերի մասին, այսինքն՝ համապատասխանում ապացույցի վերաբերելիության չափանիշին:
4.7. Գնահատելով գործում առկա ապացույցներից յուրաքանչյուրն արժանահավատության տեսանկյունից, համադրելով դրանք դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Արբի Ավանեսիին մեղսագրվող արարքում վերջինիս մեղավորությունը հիմանավորվում է դատաքննության ընթացքում հետազոտված, բարձր ապացուցողական արժեք ունեցող հետևյալ ապացույցներով, մասնավորապես՝ թիվ 24-14116124 դատաճարտարագիտատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությամբ, որով հաստատվել է, որ մահացած տուժող Տիգրան Դարբինյանի համար որպես «Գործատու» հանդիսացող «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից խախտվել են ՀՀ ՇՆ 13-02-2022՝ «Անվտանգության տեխնիկա շինարարությունում» 22 շինարարական նորմերի 4-րդ՝ «Անվտանգության տեխնիկայի ընդհանուր պահանջներ»-ը գլխի 13-րդ, 50-րդ կետի 1-ին ենթակետի, 82-րդ, 83-րդ և 97-րդ կետերի պահանջները: Խախտվել է նաև 14.02.2023թ.-ին «Ավանեսի Քանսթրաայշն» ՍՊԸ-ի և Տիգրան Դարբինյանի միջև կնքված թիվ 0342 աշխատանքային պայմանագրի 2.3.6. կետի պահանջը, հետևաբար տուժող Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանի և «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսիի կողմից թույլ տված վերը նշված խախտումներն իրենց համակցության մեջ գտնվում են պատճառահետևանքային կապի մեջ տեղի ունեցած դեպքի հետ: Հաջորդ ապացույցը, որով հիմնավորվում է արդեն տուժող Տիգրան Դարբինյանի մահվան և ընկնելու հետևանքով առաջացած վնասվածքների միջև պատճառահետևանքային կապը՝ թիվ 0450 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունն է, որը նույնպես համարվում է ապացուցողական բարձր արժեք ունեցող ապացույց և ըստ տվյալ եզրակացության հետևության՝ Տիգրան Դարբինյանի մահը վրա է հասել գանգի թաղի՝ ձախից ճակատոսկրի, գանգի հիմի, աջից, ձախից միջին գանգափոսերի՝ սեպոսկրի փոքր թևի բեկորային, ձախից սեպոսկրի մեծ թևի, ձախից քունքոսկրի քարային հատվածի, հիմոսկրի մարմնի, աջից հիմոսկրի մեծ թևի, դիմային գանգի ձախից այոսկրի աղեղի, ձախից վերին ծնոտի՝ Հայմորյան խոռոչի առաջային, վերին, պատերի կոտրվածքներով, ձախից հիմոսկր-քունքոսկր, ձախից քունքոսկր-կողմնոսկր, ձախից քունքոսկր-ծոծրակոսկր միացությունների, ձախից մախոսկր-հիմոսկր կարանի տարանջատումներով, ձախից ուղեղի ճակատակողմնա-քունքային բլթերի պրոեկցիայով ծավալուն սուբդուրալ արյունակուտակի, ձայից ուղեղի կիսագնդերում' ճակատային, կողմնային, քունքային, ծոծրակային բլթերում, աջից ուղեղի քունքային բլթում, ձախից ուղեղիկի բլթում, երկարավուն ուղեղում ծավալուն բնույթի սուբարախնոիդալ արյունազեղումների, ձախից ուղեղի ճակատային, քունքային ծոծրակային, աջից ուղեղի քունքային հատվածների հեմոռագիկ իմբիբիցիայով՝ ներծծմամբ ուղեղի կողմնային փորոքներում արյունախառն հեղուկի առկայությամբ, ուղեղի կիսագնդերի հաստության մեջ կետային բնույթի արյունազեղումների առաջացմամբ ուղեկցված, գանգուղեղային բութ, բաց վնասվածքի հետևանքով զարգացած գլխուղեղի դիֆֆուզ տրավմատիկ ախտահարումից: Դատարանը փաստում է, որ վերոնշյալը ամրապնդվել է նաև սույն փորձաքննությունն իրականացնող դատաբժիշկ Նելսոն Գրիգորյանի ցուցմունքով, ով դատաքննության ընթացքում, պատասխանելով պաշտպանական կողմի և Դատարան հարցերին, հստակ պատասխաններ է տվել այն մասին, որ տուժող Տիգրան Դարբինյանը նախկինում եղել է գործնականորեն առողջ, իսկ մահվան պատճառը եղել է գլխուղեղի տրավմատիկ ախտահարումը, որի հետ անմիջական կապի մեջ են գտնվում Տ.Դարբինյանի վայր ընկնելու հետևանքով ստացած՝ գանգի հիմի և թաղի կոտրվածքները, որոնք դասվում են կյանքին վտանգ սպառնացող վնասվածքների շարքին և որոնք էլ հանգեցրել են տուժողի մահվան վրա հասնելուն: Հարկ է նշել, որ մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորվում է նաև գործում առկա այլ թույլատրելի ապացույցներով, մասնավորապես՝ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված 2023 թվականի հունիսի 21-ին Տիգրան Դարբինյանին աշխատանքի ընդունելու և աշխատանքային պարտականությունների կատարման անցնելու թույլտվության մասին անհատական իրավական ակտով, 2023 թվականի հունիսի 23-ի աշխատանքային պայմանագրով, 2024 թվականի փետրվարի 1-ի N 01/24 կապալի պայմանագրով, 2023 թվականի օգոստոսի 1-ի կապալի պայմանագրով, 2023 թվականի հունիսի 1-ի N 01/23 կապալի պայմանագրով, աշխատատեղում հրահանգավորման մատյանով և «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ աշխատանքային ներքին կարգապահական կանոնակարգով:
Ինչ վերաբերում է տուժողի իրավահաջորդ՝ Գևորգ Վարդանյանի, վկաներ՝ Մհեր Ծատուրյանի և Սամվել Մուխայանի կողմից իրենց ցուցմունքներով ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված պնդումների արժանահավատությանը՝ Դատարանի գնահատմամբ դրանք հետապնդում են մեղադրյալ Արբի Ավանեսիին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու նպատակ՝ հաշվի առնելով նաև վերջիններիս և մեղադրյալի միջև առկա աշխատանքային բարիդրացիական հարաբերությունները:
4.8. Ինչ վերաբերում է պաշտպանի կողմից եզրափակիչ ելույթով և մեղադրյալի եզրափակիչ հայտարարությամբ նշված այն դիրքորոշմանը, որ տուժող Տիգրան Դարբինյանը կենդանության օրոք ունեցել է առողջական խնդիրներ, որոնք էլ հիմք են հանդիսացել մահվան համար, Դատարանը փաստում է, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված և առավել բարձր ապացուցողական արժեք ունեցող ապացույցներով հիմնավորվել է, որ տուժող Տիգրան Դարբինյանի մահվան հետ պատճառահետևանքային կապի մեջ են ուղեղի վնասվածքային փոփոխությունները, որոնք տրավմայի արդյունք են, արձանագրվել է նաև ուղեղանյութի հեմոռագիկ ներծծում, որը խոսում է ուղեղանյութի սալջարդի մասին: Բացի այդ, Դատարանը փաստում է, որ տուժողի ուղեղում անևրիզմատիկ լայնացման պատռվածքի մասին դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունում որևէ նշում առկա չէ, ինչպես նաև փորձագետի կողմից այն պարզաբանման նպատակով հարցաքննության ընթացքում արձանագրվել է, որ համակարգչային տոմոգրաֆիայի բժշկի կողմից հավանականորեն նկարագրված անևրիզման իր կողմից անցկացված դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում չի հաստատվել և այն կատեգորիկ բացառվել է, ուստի Դատարանը փաստում է, որ սույնով հիմնավորվում է Տիգրան Դարբինյանի վայր ընկնելու հետևանքով ստացված գանգուղեղային կոտրվածքների և վերջինիս մահվան միջև պատճառահետևանքային կապը:
4.9. Գնահատելով գործում առկա ապացույցների համակցությունը՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատարանը գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ բավարար են գործի լուծման համար:
5. Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Արբի Ուսիկի Ավանեսին, հանդիսանալով «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տեսրեն, «Հիմք Դիր» ՍՊ ընկերության հետ կնքված ծառայությունների մատուցման պայմանագրի (կապալի պայմանագրի) համաձայն, պարտավորվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր վարչական շրջանի Արաբկիր 25-րդ փողոցի 14 հասցեում (ներկայումս ք. Երևան Սլավիկ Չիլոյան 14 հասցեում) կառուցվող շենքում իրականացնել շինարարական աշխատանքներ իր աշխատակիցներով, ապա Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանը աշխատանքի ընդունվելու օրը՝ 23.06.2023 թվականին՝ որպես բանվոր, անհատ ձեռնարկատեր Արբի Ավանեսի կողմից անցել է առաջնային հրահանգավորում և ստորագրել «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի «Աշխատատեղում հրահանգավորման» մատյանում: Նման պայմաններում, պարտավոր լինելով պահպանել աշխատանքի պաշտպանության և անվտանգության ապահովման օրենսդրությամբ սահմանված կանոնը, շինարարական աշխատանքների կատարման ընթացքում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից խախտվել են ՀՀ ՇՆ 13-02-2022 «Անվտանգության տեխնիկա շինարարությունում» ՀՀ շինարարական նորմերի 4-րդ՝ «Անվտանգության տեխնիկայի ընդհանուր պահանջներ»-ը գլխի 13-րդ, 50-րդ կետի 1-ին ենթակետի, 82-րդ, 83-րդ և 97-րդ կետերի պահանջները: Խախտվել է նան 14.02.2023թ.-ին «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի և Տիգրան Դարբինյանի միջև կնքված թիվ 0342 աշխատանքային պայմանագրի 2.3.6. կետի պահանջը: Նշված խախտումների համար որպես պատասխանատու անձ է դիտարկվում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսին: Տուժող Տ. Դարբինյանի և «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի տնօրեն Արբի Ավանեսիի կողմից թույլ տված վերը նշված խախտումներն իրենց համակցության մեջ գտնվում են պատճառահետևանքային կապի մեջ Տիգրան Վաչիկի Դարբինյանի մահվան հետ: Այսինքն՝ նշված դեպքի անմիջական պատճառն է հանդիսացել Սլավիկ Զիլյան 14 հասցեում «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից կառուցվող բազմաբնակարան բնակելի շենքի 1-ին հարկում վերելակի հորանի պաշտպանիչ ցանկապատով չկահավորված «բաց» վիճակում գտնվող բացվածքի մոտ ընկերությունում որպես բանվոր աշխատող Տիգրան Դարբինյանի կողմից դեպքին նախորդող պահին անվտանգության տեխնիկայի կանոնների խախտումներով կատարած գործողությունները: Դեպքի կայացման պատճառ է հանդիսացել նաև «Ավանեսի Քանսթրաքշն» ՍՊԸ-ի կողմից դեպքի վայրում վերելակի հորանի բացվածքի մոտ, որպես մշտապես գործող արտադրական վտանգավոր գործոնների ազդեցության գոտի պաշտպանիչ ցանկապատեր չտեղադրելը, հորանի հարակից տարածքում բարձրության վրա /մոտ 8,0 մետր/ աշխատանքների կատարման ժամանակ տուժող Տիգրան Դարբինյանին ԱՊՄ-ներով /անհատական պաշտպանության միջոցներ/, մասնավորապես անվտանգության պաշտպանական գոտիով չապահովելը, ինչպես նան բացվածքի մոտ զսպող անվտանգության համակարգերի և (կամ) ճոպանների հասանելիության համակարգեր չտեղադրելը:
6. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
6․1․ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Շինարարական, լեռնահանքային կամ այլ աշխատանքների կատարման ընթացքում աշխատանքի պաշտպանության կամ անվտանգության ապահովման` օրենսդրությամբ սահմանված կանոն կամ պահանջ խախտելն այն անձի կողմից, որը, ըստ պայմանագրի կամ ծառայողական դիրքի, պարտավոր էր պահպանել այդ կանոնը կամ պահանջը, եթե դրա հետևանքով մարդու առողջությանն անզգուշությամբ պատճառվել է ծանր կամ միջին ծանրության վնաս՝ պատժվում է տուգանքով՝ քսանապատիկից հիսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուր հիսունից երկու հարյուր յոթանասուն ժամ տևողությամբ, կամ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով` երեքից յոթ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որն անզգուշությամբ առաջացրել է մարդու մահ կամ այլ ծանր հետևանք՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով:»
6․2․ Վերլուծելով մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսիին առաջադրված մեղադրանքը և հիմնվելով հետազոտված թույլատրելի ապացույցների վրա` դատարանը գտնում է, որ. 1) ապացուցված է Արբի Ուսիկի Ավանեսին վերագրվող արարքի փաստական հանգամանքները: 2) ապացուցված է, որ մեղադրյալի կատարած արարքը հակաիրավական է և նրա կատարած արարքի համար նախատեսվում է քրեական պատասխանատվություն: 3) ապացուցված է տվյալ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը: 4) ապացուցված է տվյալ արարքը (անգործությունը) մեղադրյալի կողմից կատարելը (դրսևորելը)։
6.3. Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է: 2. Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության« պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացիª ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
6.4. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` 1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3 Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:
6.5. Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ:
6.6.ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար:
6.7. ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումներում իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքներն, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների պատժի համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն ընդգծել է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում:
6.8. Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ: Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կարգի և չափանիշների հարցը:
ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի բովանդակում բոլոր այն հանգամանքների սպառիչ ցանկը, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից կոնկրետ հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս: Օրենսգիրքը, սակայն, դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են`
ա) հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցագործության կատարման հանգամանքների տեսանկյունից մասնավորապես,
բ) հանցավորի անձը,
գ) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները՝ (տե'ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.03.2007թ. թիվ ՎԲ-50/07, 30.08.2007թ. թիվ ՎԲ-142/07,30.08.2007թ. թիվ ՎԲ-145/07, 26.10.2007թ. թիվ ՎԲ-185/07, 26.10.2007թ. թիվ ՎԲ-192/07, 30.11.2007թ. թիվ ՎԲ-201/07, 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, 18.12.2009թ. թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, 05.11.2010թ. թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09, 22.12.2011թ. թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 և այլ որոշումները): Գարուշ Մադաթյանի գործով կայացված որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն՝ անդրադառնալով պատիժը նշանակելիս արարքի հանրային վտանգավորության գնահատման հարցին, իրավական դիրքորոշում է ձևավորել, ըստ որի՝ «(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո անդրադառնալով սույն գործի փաստական հանգամանքներին, Դատարանն արձանագրում է, որ Արբի Ուսիկի Ավանեսի կողմից կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը հանդիսանում է աշխատանքների եվ գործունեության իրականացման անվտանգության հատուկ կանոններով կամ պահանջներով սահմանված կարգի դեմ ուղղված, անզգուշությամբ կատարվող հանցանք, որը դասվում է ծանր հանցագործությունների թվին:
6.9. Հաստատված համարելով մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքի մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է անդրադառնալ մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հետ կապված հետևյալ հարցերին՝ դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներին, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներին: Դատարանը, որպես մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկում մեղսագրվող հանցանքն անզգուշությամբ կատարելը, հանցագործությունից տուժած անձին բժշկական օգնություն ցուցաբերելը, վերջինիս բժշկական և հուղարկավորության ծախսերը կամովին հոգալը, ինչպես նաև՝ տարեց ծնողների և ընտանիքի միակ խնամակալը լինելու հանգամանքը և մեղադրյալի անձը բնութագրող հատկանիշները, մասնավորապես՝ նախկինում դատվածություն չունենալու հանգամանքը, բարձրագույն կրթություն ունենալու փաստը, շրջապատում ունեցած դրական բնութագիրը, որոնք հաշվի են առնվում Դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս: Բացի ադ, վարույթով առկա է ընդհանուր 252.000 ՀՀ դրամ վարութային ծախս, որը մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի կողմից դեռևս նախաքննության ընթացքում ամբողջությամբ վճարվել է կենտրոնական գանձապետարանի դեպոզիտ հաշվին: Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ գործում մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները բացակայում են:
6.10. Վերոգրյալ իրավանորմերի և դատողությունների համատեքստում, քննարկելով այն հարցը, թե ինչ պատժատեսակ և պատժաչափ պետք է նշանակվի մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցանքի բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, մեղքի ձևը, դրանք համադրելով մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալների հետ, հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի և պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել 4 /չորս/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 4 (չորս) տարի ժամանակով, որով կապահովվի ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, ավելին՝ այն անհրաժեշտ և բավարար է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին վերասոցիալականացնելու և հանցագործությունները կանխելու համար: Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժը մեղադրյալ Արբի Ավանեսը պետք է կրի:
6.11. Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս՝ դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ գույքային հայցի, գույքի բռնագրավման և արգելադրման, ապացույցների տնօրինման, խափանման միջոցի և վարութային ծախսերի հարցերին:
6.12. Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով տուժողի իրավահաջորդի կողմից գույքային հայց ներկայացված չէ:
6.13. Քննարկելով վարութային ծախսերի հարցը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարույթով առկա է ընդհանուր 252.000 ՀՀ դրամ վարութային ծախս, որը մեղադրյալ Արբի Ուսիկի Ավանեսի կողմից նախաքննության փուլում վճարվել է թիվ 900008000375 կենտրոնական գանձապետարանի դեպոզիտ հաշվին:
6.14. Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ Արբի Ավանեսի նկատմամբ ընտրված բացակայելու արգելքը փոփոխելու և վերացնելու հիմքեր առկա չեն և այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6.15. Քննարկելով ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված ապացույցները անհրաժեշտ է թողնել կցված վարույթի նյութերին՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ և 347-350-րդ հոդվածներով ՝ Դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Արբի Ուսիկի Ավանեսին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:
2. Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
3. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի կիրառմամբ Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ նշանակված պատիժը ազատազրկման ձևով պայմանականորեն չկիրառել և նրա նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան՝ 4 /չորս/ տարի ժամանակով:
4. Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ սահմանել հետևյալ սահմանափակումը՝ 1/առանց դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության Հայաստանի Հանրապետության տարածքը չլքել, 2/ բնակության վայրը փոխելու դեպքում դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնին սեղմ ժամկետում իր նոր բնակության վայրի հասցեն հայտնելը:
5. Արբի Ուսիկի Ավանեսի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դրանից հետո՝ վերացնել:
6. Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
7. Դատավճռի օրինակները տրամադրել վարույթի հանրային և մասնավոր մասնակիցներին:
8. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ՄԱՍԻՍ ՄԵԼՔ ՈՆՅԱՆ