Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2855/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
15.4
Պատասխանող
Մնացական Վարդանյան Էդուարդի
Մնացական Վարդանյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Սամվել Յուզբաշյան
Գործ ԵԴ1/2855/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«30» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը՝ ծնված 1999 թվականի հուլիսի 03-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Արմավիրի մարզ, գ.Խորոնք, Նար-Դոսի փողոց, 15 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8-9/։
1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի սեպտեմբերի 21-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 51-55/:
1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 58-60/:
1.4 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 76/:
1.5 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 79-86/:
1.6 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.7 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թիվ 60-1774-24 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/2855/01/24 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հոկտեմբերի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «2023թ. մարտի 14-ին իրավասու պետական մարմնի աշխատակցի կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180245254 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 28 OO 707 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություն»:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 71/։
3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Մնացական Վարդանյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Վարդանյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
4.3 Մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/…/
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
/…/»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝
«6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
/.../
5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
/.../»:
4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Մ.Վարդանյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
«30» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը՝ ծնված 1999 թվականի հուլիսի 03-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Արմավիրի մարզ, գ.Խորոնք, Նար-Դոսի փողոց, 15 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով.
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.1 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8-9/։
1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի սեպտեմբերի 21-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 51-55/:
1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 58-60/:
1.4 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 76/:
1.5 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 79-86/:
1.6 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։
1.7 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թիվ 60-1774-24 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/2855/01/24 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հոկտեմբերի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
2.1 Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «2023թ. մարտի 14-ին իրավասու պետական մարմնի աշխատակցի կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180245254 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 28 OO 707 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություն»:
3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը
3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով:
3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 71/։
3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին:
4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Մնացական Վարդանյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Վարդանյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
4.3 Մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/…/
6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
/…/»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝
«6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ.
7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»:
Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով:
2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում:
3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։
/.../
5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
/.../»:
4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝
«/.../
7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։
8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»:
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Մ.Վարդանյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները:
4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով:
Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել:
Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2855/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 14-10-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 60177424 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, 2023թ. մարտի 14-ին իրավասու պետական մարմնի աշխատակցի կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180245254 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023թ. սեպտեմբերի 30-ին' ժամը 03:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 28 00 707 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություն: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Էդուարդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | Դատվածություն չունեցող |
| Վիճակագրական տողի համարը | 15.4 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 14-10-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Յուզբաշյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 01-07-2022 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին
| Ամսաթիվ | 15-10-2024 |
|---|---|
| Որոշում | Գործ ԵԴ1/1873/01/23 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Լ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Է.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ տուժող Գ.ԲԱԲԱՅԱՆԻ տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ պաշտպաններ Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Մ.ՇԱՀՆԱԶԱՐՅԱՆԻ մեղադրյալ Բ.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ 2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում դատաքննության հատուկ կարգի՝ արագացված վարույթի կիրառմամբ, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի՝ ծնված՝ 01.06.1958թ., ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին՝ ոչ ոք, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի, Ավան Առինջ 1-ին մկրշ., 3/12 շենք 6 բնակարան, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառված կալանքը: 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1 2023 թվականի մայիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 254-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախաձեռնվել է թիվ 10159923 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8/: 1.2 Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 10159923 քրեական գործով Գարեգին Բաբայանին որպես տուժող ճանաչելու մասին /հատոր 1-ին, գ.թ. 11/: 1.3 2023 թվականի հունիսի 13-ին փոփոխվել է 2023 մայիսի 08-ին կազմված քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը և համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված իրավական գնահատականին /հատոր 1-ին, գ.թ. 95-96/: 1.4 2023 թվականի օգոստոսի 22-ին Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 303-305/: 1.5 2023 թվականի օգոստոսի 25 Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/0706/06/23 որոշմամբ թիվ 10159923 քրեական գործով մեղադրյալ Բ.Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 3-13/: 1.6 2023 թվականի սեպտեմբերի 04-ին Բենիկ Բադալյանին մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 2-րդ, գ.թ. 24-29/: 1.7 2023 թվականի սեպտեմբերի 05-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԴ1/0706/06/23 որոշմամբ թիվ 10159923 քրեական վարույթով մեղադրյալ Բ.Բադալյանի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու հարցը վերստին քննության առնելու մասին միջնորդությունը մերժվել է /հատոր 2-րդ, գ.թ. 106-120/: 1.8 2023 թվականի սեպտեմբերի 06-ին թիվ 10159923 քրեական վարույթով մեղադրյալ Բ.Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 121-123/: 1.9 2023 թվականի հոկտեմբերի 09-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/0706/06/23 որոշմամբ բեկանվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2023 թվականի սեպտեմբերի 05-ի թիվ ԵԴ1/0706/06/23 որոշումը և Բ.Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով /հատոր 2-րդ, գ.թ. 234-242/: 1.10 2023 թվականի նոյեմբերի 03-ին կազմվել է թիվ 10159923 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 2-րդ, գ.թ. 308-330/: 1.11 2023 թվականի նոյեմբերի 13-ին որոշում է կայացվել թիվ 10159923 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին /հատոր 3-րդ, գ.թ. 4-5/: 1.12 2023 թվականի նոյեմբերի 13-ին թիվ 10159923 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան և էլեկտրոնային եղանակով նույն թվականի նոյեմբերի 15-ին թիվ ԵԴ/0339/01/21 համարի ներքո մակագրվել և հաջորդ օրը հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին /հատոր 3-րդ գ.թ. 1-3/: 1.13 2023 թվականի նոյեմբերի 16-ին դատավոր Ս․Յուզբաշյանը որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին /հատոր 3-րդ գ.թ. 7/: 1.14 2023 թվականի նոյեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի փետրվարի 09-ը երկարաձգելու մասին: 1.15 2023 թվականի դեկտեմբերի 22-ին տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Մանուկ Մելքոնյանը միջնորդություն է ներկայացրել Բենիկ Բադալյանից հօգուտ Գարեգին Բադալյանի բռնագանձել 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում: 1.16 2024 թվականի հունվարի 29-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքի ժամկետը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ մինչև 2024 թվականի մայիսի 09-ը երկարաձգելու մասին: 1.17 2024 թվականի մարտի 21-ին որոշում է կայացվել դատաբժշկական հանձնաժողովային փորձաքննություն նշանակելու մասին, որի կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ առողջապահության նախարարության «Դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպությանը» միջգերատեսչական բժշկական փորձագիտական հանձնաժողովի կազմով: 1.18 2024 թվականի ապրիլի 18-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2024 թվականի օգոստոսի 09-ը: 1.19 2024 թվականի օգոստոսի 08-ին որոշում է կայացվել մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը 3 (երեք) ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին՝ մինչև 2024 թվականի նոյեմբերի 09-ը: 1.20 2024 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ ԱՆ «Դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոն» բարդ դատաբժշկական փորձաքննությունների բաժնից դատարան է ստացվել Բենիկ Նորիկի Բադալյանի վերաբերյալ կատարված միջգերատեսչական հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ 212/հձ եզրակացությունը: 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2.1 Բենիկ Նորիկի Բադալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված, մեղավորությամբ կատարված այն արարքների կատարման համար, որ նա, «2023 թվականի մայիսի 07֊ին, ժամը 01:00-ից 01:30-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Լենինգրադյան փողոցի 32 հասցեի հարակից տարածքում Գարեգին Հակոբի Բաբայանի նկատմամբ կատարել է ավազակություն և փաստաթղթերի հափշտակություն, այն է՝ Գ.Բաբայանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով վերջինիցս հափշտակել է 30.000 ՀՀ դրամ գումար, անձնագիրը և իրավունք վերապահող, իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթղթեր՝ Գ.Բաբայանին պատճառելով մանր չափերի գույքային վնաս, ինչպես նաև վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս. Այսպես՝ 2023 թվականի մայիսի 07-ին Բենիկ Բադալյանը Արամ Մուշեղի Կիրակոսյանի կողմից վարվող «Օպել» մակնիշի 37 TL 521 h/հ ավտոմեքենայով երթևեկելիս Երևան քաղաքի Առնո Բաբաջանյան փողոցի 2/2 հասցեում գործող գազալցակայանում նկատել է Գարեգին Բաբայանին, մոտեցել և սկսել է զրուցել վերջինիս հետ: Խոսակցության ընթացքում Գ.Բաբայանը Բ.Բադալյանին ցույց է տվել իր մարտական գործողությունների վկայականը, որում եղել է 30.000 ՀՀ դրամ գումար և Գ.Բաբայանի՝ ՎՏԲ֊Հայաստան» ՓԲԸ-ին պատկանող Գ.Բաբայանի անվամբ բանկային քարտը: Բ.Բադալյանը վերցրել է Գ.Բաբայանի վկայականը, դրանում առկա գումարի և բանկային քարտի հետ միասին, ուսումնասիրել, որից հետո վերադարձրել է Գ.Բաբայանին: Այնուհետև, Բենիկ Բադալյանը առաջարկել է Գարեգին Բաբայանին տանել Լենինգրադյան փողոցում գործող ցածր օրավարձով հյուրանոց, ինչին Գ.Բաբայանը համաձայնել է և Բ.Բադալյանի հետ միասին նստել են Ա.Կիրակոսյանի կողմից վարվող հիշյալ ավտոմեքենան: Երթևեկության ընթացքում ավտոմեքենայում ծագած՝ իր համար անբարեհաճ խոսակցությունը լսելով, Գ.Բաբայանը, Շինարարներ փողոցից Լենինգրադյան փողոց տանող ճանապարհի խաչմերուկում գտնվող լուսացույցի կարմիր լույսի տակ իջել է մեքենայից և քայլել Լենինգրադյան փողոցի ուղղությամբ: Բենիկ Բադալյանն իր կողմից դեռևս գազալցակայանում նկատված՝ Գարեգին Բաբայանին պատկանող գումարը և փաստաթղթերը ավազակությամբ հափշտակելու ուղղակի դիտավորությամբ հետևել է Գ.Բաբայանին, հետևի կողմից հարվածել է վերջինիս գլխին, որից Գ.Բաբայանը ընկել է գետնին, իսկ Բ.Բադալյանը փորձել է վերջինիս ծոցագրպանից կատարել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հափշտակությունները, սակայն, տեսնելով, որ Գ.Բաբայանը դիմադրում է, շարունակել է բռնություն գործադրել վերջինիս նկատմամբ, այն է՝ հարվածներ է հասցրել Գ.Բաբայանի աչքի, ձեռքերի և որովայնի հատվածում և ձեռքը մտցնելով Գ.Բաբայանի ծոցագրպանը, հափշտակել է վերջինիս պատկանող 30.000 ՀՀ դրամ գումարը, անձնագիրը, սոցիալական քարտը, մարտական գործողությունների վկայականը և «ՎՏԲ-Հայաստան» ՓԲԸ-ին պատկանող Գ.Բաբայանի անվամբ բանկային քարտը, որից հետո նստելով հիշյալ ավտոմեքենան՝ դիմել է փախուստի: Բ.Բադալյանի կողմից Գ.Բաբայանի նկատմամբ ավազակություն և փաստաթղթերի հափշտակություն կատարելու ժամանակ գործադրված բռնության հետևանքով վերջինիս պատճառվել են աջ ստորին կոպի շրջանի արյունազեղման, ձախից՝ 8-րդ կողոսկրի կոտրվածքի ձևով մարմնական վնասվածքներ, որոնք առաջացրել են առողջության տևական քայքայում և Գ.Բաբայանի առողջությանը պատճառել են միջին ծանրության վնաս»: 3. Արագացված վարույթ. 3.1 Քրեական գործի նախնական դատալսումների փուլում մեղադրյալ Բենիկ Բադալյանը միջնորդել է կիրառել արագացված վարույթ, հայտարարելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, համաձայն է մեղադրանքի հետ, պնդում է արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է պաշտպան Տ.Հակոբյանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները: 3.2 Հանրային մեղադրողն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չի առարկել: 3.3 Տուժողը և նրա լիազոր ներկայացուցիչն արագացված վարույթ կիրառելու դեմ չեն առարկել: 3.4 Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով, որ մեղադրյալները համաձայն են մեղադրանքների հետ, պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր և գիտակցում են իր միջնորդության բնույթը ու հետևանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու վերաբերյալ միջնորդությունը բավարարելու և լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: 4. Արագացված վարույթով լրացուցիչ դատալսումներ. 4.1 Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին՝ - ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի ձև 8 տեղեկանքը, որի համաձայն՝ Բենիկ Բադալյանը հանդիսանում է չդատապարտված /հատոր 1-ին, գ.թ. 48, դատական նիստի արձանագրություն/, - 2024 թվականի մարտի 21-ի ստացականը, որի համաձայն՝ թիվ 10159923 քրեական վարույթով տուժող Գարեգին Բաբայանը մեղադրյալ Բենիկ Բադալյանից ստացել է 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամ /դատական նիստի արձանագրություն/, - ՀՀ ԱՆ «Դատաբժշկական գիտագործնական կենտրոն» բարդ դատաբժշկական փորձաքննությունների բաժնի 2024 թվականի հոկտեմբերի 02-ի գրությունը և Բենիկ Բադալյանի վերաբերյալ միջգերատեսչական հանձնաժողովային փորձագետի թիվ 212/հձ եզրակացությունը, որի հետևություններ մասի համաձայն՝ «/.../ 1. Համաձայն Բենիկ Բադալյանի վերաբերյալ փորձաքննությանը ներկայացված բժշկական փաստաթղթերի, սույն փորձաքննության ընթացքում վերջինիս կողմից ներկայացված գանգատների, վերհուշական /անամնեստիկ/, օբյեկտիվ քննության և ստացիոնար պայմաններում իրականացված հետազոտությունների արդյունքների առկա է ախտորոշում՝ «Ուղիղ աղու Cr /քաղցկեղ/, /cT2-3 N+MO 3 փուլ/, վիճակ վիճակ քիմիոթերապիայից և ճառագայթային բուժումից հետո լիմֆաղենոպաթիա, լյարդի, թոքերի երկրորդային ախտահարում, հեպատիտ B»: 2. Բենիկ Բադալյանի մոտ առկա ախտորոշումը համապատասխանում է ՀՀ կառավարության 2006 թվականի մայիսի 26-ի թիվ 825-Ն որոշմամբ նշված՝ «Որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը կամ պատիժը կրելուն խոչընդոտող ծանր հիվանդությունների /խանգարումներ, վիճակներ/» կողմնորոշիչ ցանկում ընդգրկված հիվանդություններին /կողմնորոշիչ ցանկ, գլուխ II նորագոյացություններ, կետ 8/, և՝ ոչ, համատեղելի չեն վերջինիս նկատմամբ անազատության հետ կապված պատժի /կալանքի/ կիրառման հետ: 4. Բենիկ Բադալյանի մոտ առկա ախտորոշումը հիմնավորված է մասնագիտական բժշկական կենտրոններում և գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկաների կիրառմամբ իրականացված հետազոտությունների արդյունքներին» /դատական նիստի արձանագրություն/: 5. Դատարանի պատճառաբանությունը և եզրահանգումները. 5.1 Առաջադրված մեղադրանքի հետ մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի համաձայն լինելու և արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ ապացուցված է Բենիկ Նորիկի Բադալյանին վերագրվող արարքների փաստական հանգամանքները, վերջինս կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքները, դրանք ճիշտ են որակված և համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ։ 5.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 5.3 Մեղադրյալ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: /…/ 4. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանք, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 15 տարին:: /…/»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը։ Եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման 1 օրվան համապատասխանում է՝ 1) կարճաժամկետ ազատազրկման 1 օրը, 2) կարգապահական գումարտակում պահելու 1 օրը, 3) ազատության սահմանափակման 2 օրը, 4) հանրային աշխատանքների 8 ժամը: 2. Պատվավոր կամ զինվորական կոչումից, կարգից, աստիճանից, որակավորման դասից կամ պետական պարգևից զրկելու, տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու, օտարերկրյա քաղաքացուն Հայաստանի Հանրապետության տարածքից վտարելու, ինչպես նաև զինվորական ծառայության մեջ սահմանափակման ձևով պատիժները հանրային աշխատանքների, ազատության սահմանափակման, կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման կամ ցմահ ազատազրկման հետ գումարելիս ի կատար են ածվում առանձին»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի համաձայն՝ «3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ավազակությունը՝ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով կատարված հափշտակությունը՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից վեց տարի ժամկետով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ուրիշի անձնագիրը կամ նույնականացման քարտը կամ իրավունք վերապահող, պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող կամ իրավաբանական նշանակություն ունեցող տեղեկություն պարունակող փաստաթուղթը, դրոշմը, կնիքը կամ տրանսպորտային միջոցի պետհամարանիշը հափշտակելը, շորթելը, ոչնչացնելը, վնասելը կամ թաքցնելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464․4-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ Դատարանը արագացված վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերաբերելի դրույթները: 5.4 Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի հոդվածների համապատասխան Բենիկ Բադալյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, հաշվի է առնում կատարված հանցագործությունների եղանակը, շարժառիթն ու նպատակը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության հանգամանքը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով, որպես Բենիկ Նորիկի Բադալյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ արձանագրում է մեղքն ընդունելն ու անկեղծորեն զղջալը, պատիժ նշանակելու պահին վերջինիս 65 տարին լրացած լինելը, հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին հատուցելը: Մեղքն ընդունելը որպես մեղմացնող հանգամանք դիտարկելիս Դատարանը հաշվի է առնում արագացված վարույթի կիրառմամբ պայմանավորված մեղադրյալի դիրքորոշումը, ինչպես նաև այդ կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մոտեցումն, ըստ որի՝ «/.../ մեղքն ընդունելը կամ չընդունելն անձի սուբյեկտիվ իրավունքն է, որը նախատեսված և երաշխավորված է ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ և 22-րդ հոդվածներով։ Հետևաբար, մեղքը չընդունելը չի կարող պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել և հակառակը` մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը ՀՀ քրեական օրենսգրքի շրջանակներում բարենպաստ քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հանգամանք է և կարող է կատարել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքի դեր։ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ մեղքն ընդունելը և կատարածի համար անկեղծորեն զղջալը, որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա լրիվ գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը, զղջացել է դրա համար։ Մեղքն ընդունելու պարագայում քրեական պատժի նպատակների իրացումը, այդ թվում` պատժի ենթարկված անձին ուղղելու հավանականությունը, զգալիորեն բարձրանում է /.../ (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 01-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշման 27 կետը): Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածով, արձանագրում է, որ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Որպես Բենիկ Նորիկի Բադալյանի անձը բնութագրող հանգամանք է հանդիսանում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը: 5.5 Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)» (տե՛ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»: 5.6 Պատիժ նշանակելը քրեական գործով արդարադատության իրականացման վճռական պահն է, որը պետք է դառնա կատարված հանցանքի հասարակական վտանգավորության գնահատման լիարժեք չափանիշ, պատժի ենթարկվող անձին վերասոցիալականացնելու, ինչպես մեղադրյալի, այնպես էլ այլ անձանց կողմից հանցագործությունները կանխելու գործուն միջոց: Արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը պատժի տեսակը և չափը որոշելու բազմաթիվ դրույթների ու չափանիշների հետ մեկտեղ անխզելիորեն կապված է պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները հետազոտելու և հաշվի առնելու հետ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածում թվարկված են յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները: Այդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները հաստատվում են միայն ապացույցների հիման վրա: Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակների իրականացման համար: Վերոգրյալից հետևում է, որ մեղադրյալի կողմից արագացված վարույթ կիրառելուն համաձայնություն տալու և ներկայացված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում օրենսդիրը արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել: Մասնավորապես՝ արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում պատիժը չի կարող գերազանցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի համար նախատեսված առավելագույն չափի կամ ժամկետի երեք քառորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժատեսակի երեք քառորդը պակաս է ստացվում ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակի նվազագույն չափից կամ ժամկետից, ապա այն չի կարող պակաս լինել նվազագույն չափից կամ ժամկետից: 5.7 Դատարանը, հիմք ընդունելով 4.1 և 5.4 կետերում արձանագրված հանգամանքները և ղեկավարվելով 5.3 կետում մեջբերված նորմերով ու 5.5, 5.6 կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումներով, գտնում է, որ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ՝ - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի համար պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն իրողությունը, որ Բ.Բադալյանի գույքային դրությունը, ինչպես նաև եկամուտ ստանալու հնարավորության բացակայությունը զրկում են առավել մեղմ պատիժ՝ տուգանք նշանակելու միջոցից: Անդրադառնալով հանրային աշխատանքներ պատիժ նշանակելու հարցին, Դատարանը գտնում է, որ Բ.Բադալյանի մոտ առկա առողջական խնդիրների պայմաններում աշխատանքները կարող են վտանգել նրա ֆիզիկական առողջությունը, ուստի նշված պատժի կիրառումը ևս անթույլատրելի է: Ինչ վերաբերվում է ազատազրկման ձևով պատժի նշանակման հարցին, հաշվի առնելով մեկ արարքով ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված երկու հանցանքի կատարման և այդ կերպ՝ առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարելու փաստը, Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 5-րդ մասի ուժով նշված պատժի նշանակումն անթույլատրելի է: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի և 78-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով: Նշվածն արձանագրելիս Դատարանը հաշվի է առնում գործի հանգամանքներն ու առանձնահատկությունները, մեղադրյալ Բ.Բադալյանի անձը, վերագրվող հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես, որ դրանք հանդիսանում են սեփականության և կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ, որոնցից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի լրացուցիչ օբյեկտ է հանդիսանում նաև մարդու առողջությունը, որը միաժամանակ դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին և առանձնանում է հանրային առավել բարձր վտանգավորությամբ: Սույն դեպքում հատկանշական է նաև Բ.Բադալյանի դրսևորած վարքագիծը, այլ խոսքով՝ հոգեբանական վերաբերմունքը իր կատարած արարքների նկատմամբ, մասնավորապես՝ Բ.Բադալյանի կողմից Գ.Բաբայանի նկատմամբ ավազակություն և փաստաթղթերի հափշտակություն կատարելու ժամանակ գործադրված բռնության հետևանքով վերջինիս առողջությանը պատճառվել է միջին ծանրության վնաս, և նշված հանցագործությունները կատարելուց հետո Բ.Բադալյանը դիմել է փախուստի, ինչը բարձրացնում է վերջինս որպես հանցանքի սուբյեկտի հանրային վտանգավորությունը։ Հետևաբար, Դատարանը փաստում է, որ սահմանված պատժատեսակը տվյալ դեպքում համաչափ է կատարված հանցագործությունների բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրանք կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից: Հաշվի առնելով, որ Բենիկ Նորիկի Բադալյանը մինչդատական վարույթի ընթացքում, այնուհետև դատաքննության ընթացքում գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ՝ փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվակցմամբ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս 29 /քսանինը/ օր ժամկետով: 5.8 Անդրադառնալով Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման հարցին՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ «Եթե հանցանքը կատարելուց հետո, բայց մինչև դատավճիռ կայացնելը անձի մոտ ի հայտ է եկել այնպիսի այլ հիվանդություն, որն անհնարին է դարձնում պատիժ նշանակելը, ապա դատաբժշկական փորձաքննության հիման վրա պատժի նշանակումը հետաձգվում է: Անձի առողջական վիճակի այնպիսի փոփոխության դեպքում, որը, բժշկական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն, հնարավոր է դարձնում պատժի կատարումը, դատարանը պատիժ է նշանակում»: Նշված հոդվածի վերլուծությունից հետևում է, որ այս ինստիտուտի հիմքում ընկած է մարդասիրության սկզբունքը: Որպիսի պայմաններում, Դատարանը, հաշվի առնելով 4.1 կետում արձանագրված հանգամանքը, արձանագրում է, որ պատիժ նշանակելու պահին Բենիկ Նորիկի Բադալյանի մոտ առկա են այնպիսի հիվանդություններ՝ «Ուղիղ աղու Cr /քաղցկեղ/, /cT2-3 N+MO 3 փուլ/, վիճակ վիճակ քիմիոթերապիայից և ճառագայթային բուժումից հետո լիմֆաղենոպաթիա, լյարդի, թոքերի երկրորդային ախտահարում, հեպատիտ B», որոնք, համատեղելի չեն վերջինիս նկատմամբ անազատության հետ կապված պատժի կիրառման հետ և անհնար են դարձնում նշանակված պատժի կատարումը, հետևաբար՝ գտնում է, որ այն պետք է հետաձգել մինչև մեղադրյալի առողջական վիճակի այնպիսի փոփոխության, որը հնարավոր կդարձնի պատժի կատարումը: Միաժամանակ՝ Դատարանը գտնում է նաև, դատավճռի կատարումը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան մարմնին՝ ըստ բնակության վայրի: 5.9 Անդրադառնալով տուժող կողմից ներկայացված գույքային հայցի հարցին՝ Դատարանը, հաշվի առնելով 4.1 կետում արձանագրված հանգամանքը, գտնում է, որ այն ենթակա է մերժման: 5.10 Քննության առնելով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի և լազերային սկավառակների տնօրինման հարցը, Դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 5.11 Քննության առնելով մեղադրյալի նկատմամբ նախնական դատալսման ընթացքում ընտրված խափանման միջոցների հարցը՝ Դատարանը գտնում է, որ Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը պետք է փոխել, նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում: Դատարանը գտնում է, որ 4.1 կետում շարադրված փաստաթղթով՝ Բ.Բադալյանի առողջական վիճակն անհամատեղելի է կալանք խափանման միջոցի հետ, ուստի վերացել է դրա անհրաժեշտությունը: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել բացակայելու արգելքը: Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերջինիս նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները պետք է վերացնելը: 5.12 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4–րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 9-րդ, 99-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը հոդվածներով, Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Բենիկ Նորիկի Բադալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքներում: Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 252-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 456-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ և 78-րդ հոդվածների կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ, նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 7 /յոթ/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ` փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետի հաշվակցմամբ, Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս 29 /քսանինը/ օր ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ` Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը հետաձգել: Դատավճռի կատարումը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության համապատասխան ստորաբաժանմանը: Բենիկ Նորիկի Բադալյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը փոխել, նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել բացակայելու արգելքը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո կիրառված խափանման միջոցը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել: Գույքային հայցը մերժել: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերը և լազերային սկավառակները պահել գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՄՆԱՑԱԿԱՆ |
| Ազգանուն | ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՏԻԳՐԱՆ |
| Ազգանուն | ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | ԱԼԻԽԱՆՅԱՆ |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
Դատավճռի կայացման օր
| Ամսաթիվ | 30-10-2024 |
|---|
Վարույթը ստանձ. և համաձայն. տուգանք նշան. վարույթ հարուց. մասին որոշման պատճենը ուղարկվել է հանր. մեղադրողին և վարույթի մասն. մասնակիցներին
| Ամսաթիվ | 15-10-2024 |
|---|---|
| Այլ նշումներ | Տեղի է ունեցել վրիպակ Վարույթը ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին պատուհանում տեղադրվել է այլ դատական ակտ Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾՈՎ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՀԱՄԱՁԱՅՆՈՒԹՅԱՄԲ ՏՈՒԳԱՆՔ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՎԱՐՈՒՅԹ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «15» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ս.Յուզբաշյանս, ուսումնասիրելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 60177424 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որը թիվ ԵԴ1/2855/01/24 համարի ներքո նույն օրը մակագրվել և 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս.Յուզբաշյանին: Ուսումնասիրելով քրեական գործը և մեղադրական եզրակացությանը կից համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածի համաձայն՝ «1. Սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։ 2. Վարույթի նյութերը մեղադրյալի ծանոթացմանը ներկայացնելիս քննիչը ճշտում է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու վերաբերյալ վերջինիս դիրքորոշումը: 3. Եթե մեղադրյալը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով, ապա քննիչը մեղադրյալի բանավոր միջնորդության հիման վրա կազմում է համապատասխան արձանագրություն, որը ստորագրում են նաև մեղադրյալը և նրա պաշտպանը: Արձանագրությունը կցվում է մեղադրական եզրակացությանը /…/»։ Նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի համաձայն՝ «1. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթն իրականացվում է, եթե առկա է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված արձանագրություն: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ չի կարող իրականացվել, եթե՝ 1) մեղադրյալն անչափահաս է. 2) մեղադրյալը մեղադրվում է մեկից ավելի հանցանքներ կատարելու համար. 3) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքի համար Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքով տուգանք պատժատեսակ սահմանված չէ. 4) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքով վնաս է պատճառվել մասնավոր անձի շահերին. 5) գույքային հայց է հարուցվել մեղադրյալի կամ այն անձի դեմ, որի վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար. 6) սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս հսկող դատախազն իրավական կամ փաստական հիմնավորմամբ առարկել է դրա դեմ՝ այդ մասին նշում կատարելով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու որոշման մեջ․ 7) մեղադրյալը գրավոր հրաժարվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելուց․ 8) խախտվել է սույն օրենսգրքի 464.6 հոդվածով սահմանված կարգը»: Նույն օրենսգրքի 464.8 հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատավորը քրեական գործն ստանալուց հետո հավաստիանալով, որ առկա է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, եռօրյա ժամկետում որոշում է կայացնում վարույթն ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: Հակառակ դեպքում կայացվում է սույն օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը: 2. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին որոշումը պետք է բովանդակի տեղեկություններ այն կայացրած դատարանի և դատավորի, քրեական գործն ստանալու և որոշումը կայացնելու օրվա, վարույթը գրավոր ընթացակարգով իրականացնելու, ինչպես նաև դատավճռի կայացման օրվա մասին: 3. Սույն հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված որոշումը կայացվելուց հետո՝ երկօրյա ժամկետում, դատավորը դրա պատճենն ուղարկում է հանրային մեղադրողին և վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: /…/»։ Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6 հոդվածով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հիմքը, մասնավորապես՝ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը չի վիճարկել իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը և պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բացակայում են նույն օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, այսինքն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը ենթակա է կիրառման: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ, 464.6-464․8 հոդվածներով Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի 1. Ստանձնել թիվ ԵԴ1/2855/01/24 քրեական գործով վարույթն ըստ մեղադրանքի Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հարուցել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ՝ այն իրականացնելով գրավոր ընթացակարգով: 2. Դատավճիռի կայացման օր նշանակել 2024 թվականի հոկտեմբերի 30-ին: 3. Որոշումը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին: ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 30-10-2024 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 30-10-2024 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԴ1/2855/01/24 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ «30» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)՝ նախագահությամբ դատավոր Ս.Յուզբաշյանի, համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կիրառմամբ, գրավոր ընթացակարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը՝ ծնված 1999 թվականի հուլիսի 03-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, միջնակարգ կրթությամբ, չի աշխատում, չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Արմավիրի մարզ, գ.Խորոնք, Նար-Դոսի փողոց, 15 տուն հասցեում, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով. 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1.1 2024 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթը /հատոր 1-ին, գ.թ. 8-9/։ 1.2 2024 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում և նույն թվականի սեպտեմբերի 21-ին նրան մեղադրանք է ներկայացվել /հատոր 1-ին, գ.թ. 51-55/: 1.3 2024 թվականի սեպտեմբերի 21-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը /հատոր 1-ին, գ.թ. 58-60/: 1.4 2024 թվականի սեպտեմբերի 26-ին թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով կազմվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 76/: 1.5 2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը /հատոր 1-ին, գ.թ. 79-86/: 1.6 2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին որոշում է կայացվել թիվ 60-1774-24 քրեական վարույթով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին։ 1.7 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թիվ 60-1774-24 քրեական գործը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը թիվ ԵԴ1/2855/01/24 համարի ներքո մակագրվել և նույն թվականի հոկտեմբերի 15-ին հանձնվել է դատավոր Ս․ Յուզբաշյանին։ 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. 2.1 Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է ներկայացվել պատժի սպառնալիքով արգելված մեղավորությամբ կատարված այն արարքի կատարման համար, որ նա «2023թ. մարտի 14-ին իրավասու պետական մարմնի աշխատակցի կողմից կայացված վարչական տույժ նշանակելու մասին թիվ 8180245254 որոշմամբ 1 տարի ժամկետով զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից և պատշաճ ծանուցված և տեղեկացված լինելով այդ մասին, 2023թ. սեպտեմբերի 30-ին՝ ժամը 03:05-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցում վարել է «Նիսսան» մակնիշի 28 OO 707 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության ծառայողի կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություն»: 3. Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մեղադրյալի համաձայնությունը և դրա քննարկումը 3.1 Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, և հաշվի առնելով 1.4 կետում նշված հանգամանքը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալը ծանուցվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին, ինչպես նաև քննիչի, պաշտպանի և մեղադրյալի մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն առ այն, որ մեղադրյալ՝ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո կամավոր ցանկություն է հայտնում, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով: 3.2 Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին մեղադրյալին ծանուցելիս հանրային մեղադրողն իր համաձայնությունն է հայտնել հիշյալ վարույթը կիրառելու վերաբերյալ /հատոր 1-ին, գ.թ. 71/։ 3.3 Նկատի ունենալով, որ քրեական գործով առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կազմված և ստորագրված՝ մեղադրյալի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու իրավունքը բացատրելու մասին արձանագրություն, միևնույն ժամանակ բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքները, Դատարանը 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացրել քրեական գործով վարույթ ստանձնելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ հարուցելու մասին: 4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները. 4.1 Ներկայացված մեղադրանքը մեղադրյալ Մնացական Վարդանյանի կողմից ընդունելու և համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու և գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելու պայմաններում, Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Վարդանյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը, այն ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչպես նաև ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։ 4.2 Հաստատված համարելով մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ՝ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: 4.3 Մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե Դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: 4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/…/ 6. Ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու: /…/»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով` առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով` առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերի համաձայն՝ «6) ամսական եկամուտ` հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում անձի ստացած միջին ամսական եկամտի 35 տոկոսը: Միջին ամսական եկամտի մեջ հաշվարկվում են ստացվող աշխատավարձը և դրան հավասարեցված այլ վճարումները, անձի կողմից իր ակտիվների ներդրմամբ (տրամադրմամբ) այլ անձանց գործունեությունից ստացված եկամուտը (շահաբաժինը, տոկոսը, ռոյալթին, վարձակալական վճարը): Ամսական եկամուտը հաշվարկելիս հաշվի չեն առնվում դրանց համար վճարվող հարկերը, տուրքերը կամ այլ վճարներ. 7) նվազագույն աշխատավարձ՝ «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը»: Նվազագույն աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածի համաձայն՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից «Հայաստանի Հանրապետությունում նվազագույն ամսական աշխատավարձը սահմանել 75000 դրամ»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Տուգանքը դրամական տուժանք է, որը նշանակվում է սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում և չափերով: 2. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասով նախատեսված դեպքերում: 3. Տուգանքը որպես հիմնական պատիժ սահմանվում է ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործությունների համար՝ հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկից հիսնապատիկի չափով։ /.../ 5․ Հանցանք կատարած անձի եկամտի բացակայության կամ դրա չափը պարզելու անհնարինության դեպքում տուգանքի չափը հաշվարկվում է հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /.../»: 4.4 Վերը մեջբերված իրավական նորմերի լույսի ներքո հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղսագրվող արարքի համար տուգանքի ձևով նախատեսված պատժի նվազագույն չափը կազմում է հանցանք կատարած անձի ամսական եկամտի հնգապատիկը, ինչպես նաև այն, որ նրա՝ հանցանքը ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում ստացած միջին ամսական եկամուտների վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն, ուստի Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված և թույլատրելի պատժի հետևյալ պատժաչափը՝ տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ 4.5 Դատարանը, հիմք ընդունելով տուգանքի վճարումը մեկ տարով տարաժամկետելու վերաբերյալ մեղադրյալի միջնորդությունը, գտնում է, որ մեղադրյալն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել տուգանքը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի համաձայն՝ «/.../ 7. Տուգանքի նշանակման հնարավորությունը և չափը դատարանը որոշում է՝ հաշվի առնելով հանցագործության ծանրությունը, հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթն ու չափը, հանցագործությամբ ստացված գույքային կամ ոչ գույքային բնույթի օգուտները, դատապարտվողի ու նրա ընտանիքի գույքային դրությունը, ինչպես նաև դատապարտվողի՝ եկամուտ ստանալու հնարավորությունը կամ նրան պատկանող այնպիսի գույքի առկայությունը, որի վրա կարող է բռնագանձում տարածվել։ 8. Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը` 1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով, 2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով: /…/»: Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը վճարելու համար պետք է սահմանել 12 /տասներկու/ ամիս ժամանակ՝ յուրաքանչյուր ամսում 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով: 4.6 Անդրադառնալով որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենների տնօրինման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք պետք է պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: 4.7 Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ` մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել նաև Մ.Վարդանյանի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու ու անձնագրային գործարքներ կատարելու արգելքները: 4.8 Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նույն օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարույթային ծախսերը մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ և 464.6-464.10-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում և պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ, չափով: Մնացական Էդուարդի Վարդանյանին թույլատրել որպես պատիժ նշանակված 375.000 /երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը մաս առ մաս վճարել 12 /տասներկու/ ամիս ժամկետում, սահմանելով տուգանքի վճարման ժամանակացույց` յուրաքանչյուր ամիս վճարել 31.250 /երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ չափով: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես արտավարութային փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված և քրեական վարույթին կցված փաստաթղթերի պատճենները պահել գործի հետ միասին՝ վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում: Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Մնացական Էդուարդի Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը և դրանով պայմանավորված սահմանափակումները վերացնել: Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով և 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերի, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս.ՅՈՒԶԲԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-10-2024 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 09-12-2024 |
|---|
Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ
| Ամսաթիվ | 24-12-2024 |
|---|---|
| Ստացվել է տեղեկատվություն դատավճիռն ի կատար ածելու վերաբերյալ | Ստացվել է տեղեկատվություն այն մասին, որ Մնացական Էդուարդի Վարդանյանը սահմանված կարգով վերցվել է հաշվառման |
| Ստացվել է | Ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանումից |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-01-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2հատորից, 1-ին հատորը 88 թերթ, 2-րդ հատորը 38 թերթ: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 03-01-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը 88 թերթ, 2-րդ հատորը 38 թերթ: |