ԵԴ1/2851/01/24





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ



Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան),


Նախագահությամբ դատավոր` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Ն.ԱՐՇԱԿՈՒՆՈՒ
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Ա.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆԻ
Բ.ՂԱԶԻՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Կ.ԲԵԳՋԱՆՅԱՆԻ
Վ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
մեղադրյալ Ն.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ


2026 թվականի ապրիլի 1-ին ք. Երևանում

դռնբաց դատական նիստում քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝

Նվեր Սեդրակի Պողոսյանը` ծնված 1995 թվականի սեպտեմբերի 18-ին, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, չամուսնացած, հաշվառված և բնակվող՝ Արագածոտնի մարզ գյուղ Բազմաղբյուր 4-րդ փողոց 2-րդ տուն հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2023 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի ԵՔՔՎ Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանի քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 108270023 քրեական վարույթը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2023 թվականի օգոստոս 27-ին նախաքննության մարմնի կողմից փոփոխություն է կատարվել քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրության մեջ փոփոխություն համաձայն որի արարքի իրավական գնահատականը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 334-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 393-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և 396րդ հոդվածի 2-րդ մասին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ի որոշմամբ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Նախաքննական մարմնի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Նվեր Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ «նա խախատելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի մասին» 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ Կառավարության 2010թ. մարտի 18-ի «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն/ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների շրջանառության կանոնները սահմանելու մասին» թիվ 270-Ն որոշման, «ՀՀ կառավարության 2018 թվականի հունիսի 27-ի թիվ 707-Ն որոշման մեջ փոփոխություն կատարելու մասին» ՀՀ կառավարության 2021 թվականի նոյեմբերի 18-ի թիվ 1881-Ն որոշման պահանջները, այն է չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու՝ թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի, «Տելեգրամ» հավելվածի միջոցով դեռևս ինքնությունը չպարզված օգտատիրոջից և հանգամանքներում ապօրինի ձեռք է բերել խոշոր չափի՝ ընդհանուրը 0.294 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգված՝ «MDMB(N)»- 2201 կրճատ անվանումով տեսակի թմրամիջոց, որը ապօրինի պահել է իր մոտ և 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ի ժամը 22:20-ին սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի այգու մոտից թմրանյութ պահելու կասկածանքով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի պարեկային 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ծառայողներին կողմից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնի Դավթաշենի բաժանմունք, որտեղ անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է վերը նշված թմրամիջոցը։»։
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին որոշում է կայացվել թիվ 10827023 քրեական վարույթից մաս անջատելու և վերջինին թիվ 10195824 համարը շնորհելու մասին։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում ստացվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 17-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ջ.Հայրապետյանը ստանձնել է քրեական գործի վարույթը և նշանակել նախնական դատալսումներ:
Նախնական դատալսումների ընթացքում Դատարանն, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ժամանակ կիրառված բացակայելու արգելքն անփոփոխ թողնելու մասին:
2026 թվականի ապրիլի 1-ին դատական նիստում դատարանը կայացրել է մեղադրական վերդիկտ՝ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ: Ն․Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը թողնվել է անփոփոխ:


Դատարանում հետազոտված ապացույցներ.
Մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կանգնած է եղել Դավիթաշենի շրջանում, երբ այդ ընթացքում պարեկային ծառայության մեքենան լույսերը անջատած մոտեցել է, նա որոշակի հեռավորության վրա է գտնվել, երբ պարեկային ծառայության աշխատակիցները սկսել են խուզարկել Գևորգին, նա այդ ընթացքում մոտեցել է նրանց։ Այնուհետև պարեկային ծառայության աշխատակիցը հարցրել է, թե ինչ կա իր մոտ, ինչին Նվերը պատասխանել է, թե ինչ են ուզում, պարեկային ծառայողը ասել է իրեն, որ նա ավելի լավ գիտի թե իր մոտ ինչ կա։ Դրանից հետո ինքը հանել է գուլպայի միջից իր մոտ եղած պարունակությունը և տվել է պարեկային ծառայության աշխատակցին, որից հետո պարեկային ծառայողը ասել է, որ նա այն դնի նույն տեղում, որից հետո նրան տեղափոխել են Մաշտոցի բաժին, որտեղ կրկին նրա գուլպայից հանել են իր մոտ եղած պարունակությունը։ Հարցին ի պատասխան Նվեր Պողոսյանը հայտնել է, որ իր մոտ այն տպավորությունն էր, որ պարեկային ծառայության աշխատակիցները տեղյակ էին իր մոտ եղած պարունակության առարկության մասին։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ նա պարեկային ծառայության աշխատակիցներին ներկայացրել է որ հանդիսանում է ՔԿՀ-ի աշխատակից։ Մյուս հարցին ի պատասխան հայտնել է, որ իր մոտ եղել են «շոկո» և «կանեփ» տեսակի թմրամիջոցներ։ Այնուհետև հաջորդ հարցին ի պատասխան հայտնել է, որ դեպքի կատարման ժամանակ չէր օգտագործում թմրանյութեր։ Այդ թմրանյութերն ձեռք է բերել տելեգրամի միջոցով իր օգտագործման համար։ (տե΄ս 2025 թվականի հուլիսի 30-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Փորձագետ Դիանա Ստեփանի Էլիազյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հետևությունների հատվածում նշված է թմրամիջոցի զանգվածի չափը, դա հաշվի է առնվել ելնելով 707-Ն հավելվածում ներառված 950 և 992 կետերից, որտեղ մանրամասն նշվում է, թե թմրամիջոցի ֆիզիկական տեսքը ինչպիսին պետք է լինի և բավարարում է տվյալ կետերում նշված տվյալներին, այսինքն այն 950-րդ կետի համաձայն կարող է բացառապես լուծված լինի բուսական զանգվածի մեջ և տրվում է բուսական զանգվածի քանակը, հաստատուն քաշի բերման մեթոդիկաների շրջանակներում, իսկ 992 կետում նշված է որ այն կարող է կրիչի վրա նստեցված լինի։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան փորձագետը նշել է, որ համապատասխան կետում կա պահանջ անկախ ուղեկցող նյութերի առկայությունից։ Նշել է նաև, որ տվյալ դեպքում 1 գրամն է դիտարկվում որպես թմրամիջոց և նշել է, որ փորձաքննությունների շրջանակներում միջինացված նմուշի ընտրությունը շատ զգուշորեն են իրականացնում և մեկ նմուշով չեն բավարարվում, միջինացված նմուշը խոսում է ամբողջ զանգվածի մասին և պրակտիկայում այն հիմնականում համասեռ զանգված է լինում, իրենք համեմատում են պիկերի մակերեսները, որոնք հիմնականում համընկնում են։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան փորձագետը հայտնել է, որ փորձաքննության իրականացումը մի քանի մեթոդներով է սկսվում և արդեն, իսկ եզրակացության 6-րդ էջում օբյեկտավորում կատարելուց հետո միջինացված փորձանմուշներից օրգանական լուծիչների միջոցով պատրաստված էին լուծամզվածքներ և կարող են մեկ նմուշ ստանալ, բայց այդ մեկ նմուշը պարտադիր վերցվում է զանգվածի տարբեր մասերից, այսինքն զանգվածը համաչափ փռվում է, համաչափ մակերես է ստացվում և այդ տեղի տարբեր հատվածներից քառակուսային կամ եռանկյունաձև օրենքների շրջանակներում միջինացված նմուշ է վերցվում։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշեց որ թմրամիջոցը հաստատելու համար պետք է այն վերաարտադրել, որպեսզի համապատասխան սարքը այն ճանաչի և այդ նպատակով տարբեր լուծույթներ են օգտագործվում։ Մյուս հարցին ի պատասխան փորձագետը նշել է, որ տեղյակ չէ, թե արդյոք կա այպիսի սարք, որով հնարավոր կլինի ամբողջությամբ տարանջատել թմրանյութի զանգվածը կողմնակի նյութերից։ Այնուհետև ավելացրել է, որ լուծամզվացքներ պատրաստելիս կողմնակի նյութերից լուծումներ լինում են և հնարավոր է լուծելու ճանապարհով բուսական զանգվածից անջատել այն՝ ընդհուպ մինչև ամբողջությամբ, որից հետո այն չորացնել և ունենալ չոր զանգված։ Փորձագետը բերել է օրինակ, ըստ որի՝ հնարավոր է մեթամֆետանային լուծույթները ջրային լուծույթից անջատել, որից հետո ստացվում է չոր զանգված և չորային զանգվածի քանաքական հաշվարկ է իրականցվում, սակայն տվյալ գործով թմրամիջոցները ենթակա չեն տվյալ մեթոդով զանգվածի ճշտման։ Փորձագետը նշել է, որ ՀՀ տարածքում հնարավոր է ամբողջությամբ տարանջատել նյութերը։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ զանգվածում հայտնաբերված նիկոտինային և վանիլային նյութերը չեն հանդիսանում թմրամիջոցների բաղադրատարրեր, քանի որ դրանք նախատեսված չեն Կառավարության 707-Ն որոշման մեջ և հանդիսանում են զուտ ուղեկցող նյութեր, նիկոտինը եղել է «թութունի» բաղադրատարրը, իսկ վանիլինը գրականական տվյալների համաձայն ավելացնում են հաճելի բուրմունք ստանալու համար։ Նա նշել է նաև, որ հնարավոր չէ վերոհիշյալ նյութերը ամբողջությամբ լուծել։ Փորձագետը հավելել է, որ տետրոհիդրոկանաբինոյը, որը պատասխանատու է թմրակտիվ հատկության համար, հայտնաբերվել է միայն կաթուցիչի մակերեսին, որն էլ հավանաբար օգտագործվել է։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան փորձագետը նշել է, որ եզրակացության մեջ նշված զանգվածը հաստատուն քաշի բերված է հավելվածի համապատասխան կետում նշված 110-115 աստիճան ցելսիուսի պայմաններում, այսինքն` նշված զանգվածը հնարավորինս մեխանիկական նյութերից ազատվել է, և իրենք իրականացնում են այն, ինչ պահանջվում է իրականացնել օրենքի շրջանակներում։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ որոշ դեպքերում հնարավոր է ամբողջությամբ լուծել մեխանիկական նյութերը որոշ դեպքերում՝ ոչ։ (տե΄ս 2025 թվականի հուլիսի 30-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Վկա Տիգրան Հարությունյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ավագ պարեկ և ունի ավագ լեյտենանտի կոչում։ Հարցին ի պատասխան նշել է, որ ծառայություն է իրականացնում Երևան քաղաքի տարբեր վարչական շրջաններում՝ կախված հրահանգավորումներից։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ 4 տարի է ինչ ծառայություն է իրականացնում Պարեկային Ոստիկանությունում։ Այնուհետև նշել է, որ ծառայության ընթացքում 20-ից ավելի թմրամիջոցների հայտնաբերման դեպքեր է ունեցել։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ ծառայության ընթացքում գործընկերներ տարբեր են լինում և կարող են ամեն շաբաթ կամ ամիս փոխվել և չի հիշում, թե ով է եղել դեպքի օրը իր գործընկերը։ Սակայն հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ Դավիթ Քարինյանը իր ծառայակից ընկերն է։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ եղել են դեպքեր, որ Դավիթաշենի շրջանում հայտնաբերել է թմրամիջոցներ։ Այնուհետև հայտնել է, որ դեպքը 2-3 ամսվա վաղեմություն չունի, այն 2023 թվականի դեպք է, այդ պատճառով չի կարող հիշել դեպքի հանգամանքները։ Նշել է նաև, որ նրանք «կամեռաներով» հագեցած ծառայություն են իրականացնում և հնարավոր է դրանցով ավելի կոնկրետացնել դեպքը։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան վկան նշել է, որ այլ դեպքերով ևս դատարանում հարցաքննվել է և ներկայացրել է հանգամանքներ, սակայն տվյալ գործով չի հիշում դեպքը։
Դատարանը ղեկավարվելով քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածով որոշում է կայացրել բավարարել հանրային մեղադրողի միջնորդությունը և թույլատրել է հրապարակել վկայի նախաքննական ցուցմունքը։
Վկա Տիգրան Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հաշվառված է և մշտապես բնակվում է Արարատի մարզի Վերին Արտաշատ գյուղի Ա.Գալստյան 12-րդ տանը: 2021 թվականից աշխատում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայությունում՝ որպես պարեկ: 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ին՝ ժամը 20:00-ից մինչև դեկտեմբերի 2-ը՝ ժամը 07:00-ն նույն վաշտի ավագ պարեկ Դավիթ Քարիմյանի հետ ծառայության է ընդգրկված եղել Դավթաշեն վարչական շրջանում: Ժամը 22:00-ի սահմաններում շրջագայության ընթացքում նույն վարչական շրջանի այգու մոտ նկատել են Լադա մակնիշի ավտոմեքենա շարժիչը գործի դրված վիճակում, մեքենայից իջել են երկու երիտասարդներ և իրենց հարցին, թե արդյոք նրանց մոտ առկա են օրենքով չթույլատրված իրեր և առարկաներ, նկատել են, որ նրանցից մեկի գուլպայի մեջ ինչ-որ բան կա, ինչը կասկածի տեղիք է տվել, որ հնարավոր է թմրամիջոց է թաքցրել, իսկ մյուսը հայտարարել է, որ իր մոտ ծալովի դանակ կա: Երկու երիտասարդներին ձերբակալել և տեղափոխել են ոստիկանության Դավիթաշենի բաժանմունք, որտեղ անձնական խուզարկությամբ՝ նրանցից մեկի մոտ հայտնաբերվել է թմրամիջոց, իսկ մյուսի մոտ՝ դանակ: Զեկուցագիր են ներկայացրել, ապա կազմված նյութերն ուղարկել քննչական բաժին: Անդրադառնալով Նվեր Պողոսյանի և Գևորգ Հովհաննիսյանի կողմից ցուցմունքով հայտնած այն հանգամանքին, որ կատարվել է խուզարկություն և հայտնաբերվել թմրամիջոցն ու դանակը, ապա հայտնել է, որ ոչ ավտոմեքենայի, ոչ էլ անձնական խուզարկություն այդ պահին չի կատարվել, ուղղակի արտաքին զննություն է կատարվել՝ ելնելով նրանց խիստ կասկածելի վարքագծից, անձնական խուզարկությունը կատարվել է նրանց ձերբակալելուց և ոստիկանության բաժին տեղափոխելուց հետո:
Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքի վերարտադրումից հետո վկա Տիգրան Հարությունյանը նշել է դեպքի որոշակի հանգամանքներ, մասնավորապես, որ դեպքի մասնակիցները «07» մակնիշի մեքենայով են եղել, Դավիթաշենի խուլ փողոցներում է տեղի ունեցել դեպքը։ Այնուհետև հարցին ի պատասխան վկան նշել է, որ դեպքի օրը ձերբակալել է երկու հոգու։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան հայտնել է, որ եթե կասկած կա թմրանյութերի առկայության մասին, ապա տեղափոխում են բաժին, հրավիրում են ընթերակաների, նրանց ներկայությամբ խուզարկություն է իրականացվում և համապատասխան փաստաթղթերն են կազմում։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ ամբողջությամբ վստահ է իր կազմած արձանագրության ճշմարտացիության վրա, սակայն տվյալ պահին չի հիշում Նվեր Պողոսյանին դեմքով։ Տեսաձայնագրությունները լսելուց հետո հիշել է, որ երկու հոգու բերման են ենթարկել այդ օրը և նրանցից մեկը հանդիսանում էր ՔԿՀ-ի աշխատակից, նրա մոտից էլ հայտնաբերել են թմրամիջոցները։ Չի հիշել, թե արդյոք ստացել են տվյալ դեպքի վերաբերյալ օպերատիվ տվյալներ, սակայն չի հերքել, որ կարող են և օպերատիվ տվյալներ առկա լինել, բայց տվյալ դեպքով չի հիշում։ Այնուհետև վկան նշել է, որ հստակ չի հիշում, հնարավոր է, որ իր ծառայակից ընկերը նկատած լինի թմրանյութի առկայությունը և ոչ թե ինքը։ Հստակ չի հիշել, թե դեկտեմբեր ամսին ցուրտ է եղել, թե ոչ, սակայն հավելել է, որ եթե դեկտեմբեր ամսին է, ուրեմն դժվար թե կարճաթևերով լինեին։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ երբ ծառայության են դուրս գալիս, տեսախցիկներով են դուրս գալիս, սակայն հնարավոր են դեպքեր, երբ տեխնիկական խնդիրների պատճառով տեսախցիկներ չեն ստանում և դեպքի օրը կարող է բացառություն չլինել և այդ օրը նույնպես տեսախցիկ չեն ստացել։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ տիրապետում է պարեկային ծառայության կանոնագրքին։ Մյուս հարցին ի պատասխան վկան նշել է, որ նա իր ծառայությունը կազմակերպում է օրենքին համապատասխան և ինչպես իրեն հրահանգավորում են իր ղեկավար կազմը։ Հստակ չի հիշել՝ արդյոք այլ արգելված առարկա հայտնաբերվել է դեպքի վայրում։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ խուզարկության իրականացման ընթացքը կախված է խուզարկության ենթարկվող անձի հագուստից, և կոնկրետ ընթացակարգ չկա, թե հագուստի որ մասից է պետք սկսել խուզարկությունը, այն թողնված է պարեկային ծառայության աշխատակցի հայեցողությանը։ Հստակ չի հիշել, թե երբ է մեղադրյալը ներկայացել որպես ՔԿՀ-ի աշխատակից, սակայն ենթադրում է, որ հնարավոր է՝ խուզարկության ժամանակ է ներկայացել որպես աշխատակից, որպեսզի պարեկային ծառայողները դադարեցնեն իրենց հետագա գործողությունները։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է՝ քանի որ հստակ չի հիշում դեպքի հանգամանքները, այդ պատճառով ենթադրում է, որ իրենց կասկածելի է թվացել խուլ, անմարդաբնակ վայրում մեքենայի շարժիչը միացված վիճակում դրա կայանված լինելը։ Մյուս հարցին ի պատասխան վկան նշել է, որ կոնկրետ չի հիշում, թե ինչ գործողություններ էին կատարում մեքենայի մոտ, երբ իրենք մոտեցել են։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ նա, եթե հիշեր մանրամասները, անկասկած կբարձրաձայներ, հավելել է նաև, որ տարբեր դեպքերում տարբեր հանգամանքներով են առաջանում կասկածները, իսկ տվյալ դեպքով հստակ չի հիշում՝ հակառակ դեպքում կբարձրաձայներ։ (տե΄ս 2025 թվականի հունիսի 5-ի դատական նիստի արձանագրությունը, 1-ին հատոր 95-97–րդ թերթեր):
Վկա Գևորգ Հովհաննիսյան Հարությունյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը Նվեր Պողոսյանի հետ երեկոյան ժամի գտնվել է Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի այգու մոտ։ Պարեկային ծառայողները մոտեցել են իրենց, ներկայացել են որպես պարեկային ծառայողներ և սկսել են խուզարկել իրենց։ Պարեկային ծառայողները ասել են իրեն, որ դատարկի գրպանների պարունակությունը։ Այդ ժամանակ իր մոտ եղել է դանակ և կաթուցիչ։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ բաժնում՝ խուզարկության ընթացքում, Նվեր Պողոսյանի մոտ հայտնաբերել են թմրամիջոցներ, սակայն չի հիշում՝ կոնկրետ ինչ տեսակի։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ նա գտնվել է նույն սենյակում, երբ Նվեր Պողոսյանին խուզարկել են, իսկ թմրանյութի առկայության մասին տեղյակ չի եղել։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ Նվեր Պողոսյանի գուլպայի միջից են հանել թմրամիջոցները։ Երբ պարեկային ծառայության աշխատակիցները մոտեցել են մեքենային, ինքը գտնվել է մեքենայի մեջ, իսկ Նվերը հեռացել է կարիքները հոգալու։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ իրեն ձեռնաշղթաներ չեն հագցրել, այլ միայն Նվերին, և ենթադրում է, որ Նվերի մոտից թմրանյութ հայտնաբերելու պատճառով են նրան ձեռնաշղթաներ հագցրել։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ նրանք այդ վայր գնացել էին, որպեսզի Նվերը կարողանա իր կարիքները հոգալ։ Հաջորդ հարցին ի պատասխան նշել է, որ պարեկային ծառայողները լուսային ազդանշանները անջատված մոտեցել են իրենց, մոտենալուց հետո նոր տեսել է համազգեստը և հասկացել է, որ ոստիկաններ են իրենց մոտեցել։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ Նվերը եկել էր իրենց շենքի մոտ իրեն տեսնելու, այնուհետև կարիքները հոգալու նպատակով հեռացել են այգու կողմ։ Մյուս հարցին ի պատասխան նշել է, որ այգու մոտ, երբ իրենց զննել են, գտնվել են Նվերից որոշակի հեռավորության վրա, և նշել է, որ մի պարեկը զննում էր իրեն մյուսը՝ Նվերին։ Նշել է նաև, որ այգու մոտ՝ զննության ժամանակ, չի տեսել թմրանյութի հայտնաբերման պահը, սակայն տեսել է, որ ընկերոջը ձեռնաշղթայել են։ (տե΄ս 2025 թվականի հունիսի 5-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 331-րդ հոդվածով, հրապարակել և հետազոտել է նաև հետևյալ ապացույցները.
Դատաբուսաբանական և դատանյութագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 23-2629 եզրակացությունը, համաձայն որի 19 փորձաքննության ներկայացված փաթեթի մեջ առկա թղթի կտորով փաթեթավորված 0.294 գրամ հաստատուն չոր քաշով, համաձայն բուսաբանական հետազոտության՝ «Մորմազգիների» ընտանիքի “Ծխախոտ” ցեղին պատկանող բույսի կամ բույսերի մասնիկներից կազմված զանգվածի բաղադրության մեջ և/կամ վրա հայտնաբերվել է “MDMB /N/- 2201” անվամբ թմրամիջոցը, ինչպես նաև “Նիկոտին և «Վանիլին» տեսակի նութերը:
Ապակե և պոլիմերային գլանաձև դետալներից կազմված առարկայի միջից առանձնացված՝ 0.019 գրամ ածխացած զանգվածում հայտնաբերվել են “MDMB /N/-2201” անվամբ թմրամիջոցի հետքեր և կանաբինոիդային շարքի ալկալոիդների, այդ թվում` թմրակտիվ բաղադրատարր հանդիսացող “Տոետրահիդրոկանաբինոյի” հետքեր որոնց քանակական հաշվարկը հնարավոր չէ կատարել՝ ոչ բավարար քանակության պատճառով: Միևնույն ժամանակ օբյեկտ 2-ի բաղադրության մեջ և /կամ վրա հայտնաբերվել են նաև “նիկոտին” և “Վանիլին” տեսակի նյութերի հետքեր: (տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 84-90-րդ թերթեր, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկների կողմից Նվեր Պողոսյանի անձնական խուզարկությամբ ձախ գուլպայից հայտնաբերվել է սպիտակ թղթյա փաթեթում փաթեթավորված դեղնականաչավուն շագանակագույն զանգված 0.35 գրամ քաշով և կաթուցիչ՝ մոխրացած հետքերով։ Նվեր Պողոսյանի հայտարարությամբ թղթի փաթեթում առկա զանգվածը հանդիսանում է “շոկո” տեսակի թմրամիջոց։(տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 6-րդ թերթ, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Թվային խուզարկության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 19-ին թվային խուզարկության է ենթարկվել Նվեր Պողոսյանի կողմից օգտագործված “Ռեալմի» մոդելի IMEI 865070058732774156 և 8937493309127440166 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը, որի արդյունքում լուսապատճենվել և դուրս է բերվել “Տելեգրամ» հավելվածի “narco kartel” օգտատիրոջ և Նվեր Պողոսյանի միջև առկա, թմրամիջոցի ձեռք բերման վերաբերյալ գրառումներ պարունակող փաստաթղթերը։(տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 80-րդ թերթ, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 9-ին զննվել է տեղեկատվության պահանջի որոշման հիման վրա “Վիվա Արմենիա» ՓԲԸ-ից ստացված, Նվեր Պողոսյանի կողմից օգտագործված 094 557465 բջջային հեռախոսահամարի հաղորդակցությունների վերաբերյալ տվյալները պարունակող լազերային սկավառակը, որի արդյունքում պարզվել է, որ 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ին հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս 12 և Դավիթաշեն 4-րդ թաղամաս 50 հասցեներում տեղակայված ալեհավաք կայանների կողմից:(տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 108-բ, 110-112-րդ թերթեր, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի սեպտեմբերի 23-ին զննվել է Նվեր Պողոսյանի կողմից օգտագործված “Ռեալմի” մոդելի ΙΜΕI` 865070058732774156 և 8937493309127440166 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից դուրս բերված, “Տելեգրամ» հավելվածի “narco kartel” օգտատիրոջ և Նվեր Պողոսյանի միջև առկա նամակագրությունը պարունակող փաստաթղթերը, որի արդյունքում պարզվել է, որ առկա է Նվեր Պողոսյանի կողմից “narco kartel” օգտատիրոջից “շոկո” տեսակի թմրամիջոցի ձեռք բերման, թմրամիջոցները համապատասխան տեղակայման վայրերում տեղադրման, դրանց հղումների վերաբերյալ գրառումներ:(տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 131-148-րդ թերթեր, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված, 29.08.2024թ-ին “Վիվա Արմենիա” ՓԲԸ-ից ստացված, Նվեր Պողոսյանի կողմից օգտագործված 094 557465 բջջային հեռախոսահամարի հաղորդակցությունների վերաբերյալ տվյալները պարունակող լազերային սկավառակով: (տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 108բ, 200-201րդ թերթեր, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված Նվեր Պողոսյանի կողմից օգտագործված “Ռեալմի” մոդելի IMEI 865070058732774156 և 8937493309127440166 գործարանային համարի բջջային հեռախոսից դուրս բերված, «Տելեգրամ» հավելվածի “narco kartel” օգտատիրոջ և Նվեր Պողոսյանի միջև առկա, թմրամիջոցներ ձեռք բերման վերաբերյալ նամակագրությունը պարունակող փաստաթղթերով։ (տե΄ս քրեական գործ, 1-ին հատոր, 202-203,133-148րդ թերթեր, 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Դատական նիստի ընթացքում հետազոտվել է, որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված, “MDMB /N/-2201” տեսակի թմրամիջոցը և “Ռեալմի” մոդելի ΙΜΕI` 865070058732774156 և 8937493309127440166 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը։ (տե΄ս 2025 թվականի ապրիլի 2-ի դատական նիստի արձանագրությունը):
Դատարանում հետազոտվել են նաև քրեական գործում առկա այլ վերաբերելի փաստաթղթեր:


Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, վերլուծելով մեղադրյալ Վ.Խաչատրյանին ներկայացված մեղադրանքի հիմքում դրված և հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները, դրանք ազատ և բարեխիղճ գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց համակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, հաշվի առնելով նաև անհրաժեշտ ու հնարավոր ապացույցների բացակայությունը, հաստատված է համարում հետևյալը.
Մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանը խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործող) նյութերի մասին» 2002 թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և ՀՀ կառավարության 2010 թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-Ն որոշման պահանջները, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու և պահելու թույլտվություն, առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել և պահել խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 0․294 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգված՝ «MDMB /N/-2201» տեսակի թմրամիջոց, որը ապօրինի պահել է իր մոտ և 2023 թվականի դեկտեմբերի 1-ին ժամը 22։20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի այգու մոտից թմրանյութ պահելու կասկածանքով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի 4-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի ծառայողների կողմից բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Մաշտոցի բաժնի Դավիթաշենի բաժանմունք, որտեղ անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է վերը նշված թմրամիջոցները։
Դատարանի վերոնշված հետևությունը հիմնված է հետազոտված ապացույցների՝ մեղադրյալ Ն․Պողոսյանի խոստովանական ցուցմունքների, վկաներ Գ․Հովհաննիսյանի և Տ․Հարությունյանի ցուցմունքների, փորձագետ՝ Դիանա Էլիազյանի ցուցմունքը, ձերբակալման, անձնական խուզարկության արձանագրությունների, դատաբուսաբանական և դատանյութագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 23-2629 եզրակացության, 0.294 գրամ հաստատուն չոր քաշով, համաձայն բուսաբանական հետազոտության՝ «Մորմազգիների» ընտանիքի «Ծխախոտ» ցեղին պատկանող բույսի կամ բույսերի մասնիկներից կազմված զանգվածի բաղադրության մեջ և/կամ վրա հայտնաբերվել է «MDMB /N/- 2201» անվամբ թմրամիջոցը
Այսպիսով, Դատարանը գտնում է, որ գործով ձեռք բերված հավաստի ապացույցների համակցությունը բավարար է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան (հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշի մասին տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահրամ Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 գործով կայացված որոշման 30-32-րդ կետերը) հաստատված համարելու, որ մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով՝ 0․294 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգված՝ «MDMB /N/-2201» տեսակի թմրամիջոցը ապօրինի ձեռք բերելը և պահելն ապացուցված է նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը (...):»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Անդրանիկ Ասլանյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ վերլուծության ենթարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմը, իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ «(...) Օբյեկտով, առարկայով, օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 268-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերն ըստ էության նույնանում են։ Դրանց տարբերությունը միայն հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի, մասնավորապես՝ հանցագործության նպատակի մեջ է։ Ի տարբերություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքում բացակայում է թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի իրացման նպատակը (...)» (տե՛ս Անդրանիկ Սարգսի Ասլանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԷԴ/0125/01/09 որոշումը):
Վերոգրյալի հաշվառմամբ՝ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործի շրջանակներում անհրաժեշտ է օրենսդրական կարգավորումների և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների լույսի ներքո վերլուծել մեղադրյալ Նվեր Պողոսյանի կատարած արարքի հանցակազմը։ Միաժամանակ, Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ թեև օրենսդրական բնորոշումները նախկին և ներկա կարգավորումների շրջանակներում փոփոխություններ են կրել, սակայն ընդհանուր առմամբ Նախկին քրեական օրենսգրքում տեղ գտած հանցակազմը նույնանում են գործող քրեական օրենսգրքի օրենսդրական բնորոշումներին, հետևաբար նման պայմաններում Վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումների կիրառելիությունը թույլատրված է։
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առանց իրացնելու նպատակի առկայության թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառությունն իրենից ենթադրում է, որ հանցավորն այդպիսի նյութերն իր մոտ պահում է իր անձնական օգտագործման համար, այսինքն՝ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածով որակելու համար կարևոր է բացահայտել արդյոք անձն ի սկզբանե սուբյեկտիվ կողմից այն իրացնելու նպատակ չի ունեցել։
Դատավճռում շարադրված իրավական վերլուծությունները գնահատելով հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցների, մեղադրյալի ցուցմունքի, նրան ձերբակալելու, անձնական խուզարկության ենթարկելու արձանագրության, դրա արդյունքում նրա մոտից թմրամիջոց հայտնաբերելու հանգամանքների հետ, Դատարանը հաստատված է համարում մեղադրյալ Նվեր Պողոսյանի կողմից 0․294 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգված՝ “MDMB /N/-2201” տեսակի թմրամիջոցը առանց իրացնելու նպատակի՝ իր անձնական օգտագործման համար, պահելու հանգամանքը։ Մասնավորապես, հիշյալ թմրամիջոցը ապօրինի պահելու նպատակի առկայության մասին են վկայում մեղադրյալի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, որով վերջինս հայտնել է, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար և նպատակ չի ունեցել այն որևէ մեկին հյուրասիրելու կամ այլ կերպ օտարելու։
Այսպիսով, վերոշարադրյալը հիմք է տալիս Դատարանին փաստելու և հաստատված համարելու, որ մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանը ընդհանուր ընդհանուր 0․294 գրամ հաստատուն չոր քաշով բուսական զանգված՝ “MDMB /N/-2201” տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի ձեռք բերել և պահել է՝ անձնական օգտագործման համար՝ առանց իրացնելու նպատակի։
Այսպիսով, Դատարանը, հաստատված համարելով մեղադրյալ Ն․Պողոսյանի մեղավորությունը նշված արարքում, գտնում է, որ վերջինս իր կատարած արարքի համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: (...)»:
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով կայացված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ [ներկայիս՝ 396-րդ] հոդվածի (…) վերաբերյալ հանցագործությունների գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի թմրամիջոցի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը), դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը), արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը)» (տե՛ս mutatis mutandis ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Այսպես` Դատարանը մեղադրյալ Ն․Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այդ թվում` հանցագործության կատարման հանգամանքները, թմրամիջոցի տեսակն ու չափը, ինչպես նաև խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը:
Դատարանը մեղադրյալ Ն․Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հետազոտվել են լրացուցիչ դատալսումների ժամանակ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են՝
(…),
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցանք կատարած անձի խնամքի տակ անչափահասի կամ հաշմանդամություն ունեցող անձի առկայությունը, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ հանցանքը կատարվել է խնամքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ,
(…)։
2. Պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն սույն հոդվածի առաջին մասում:
(...) »:
Դատարանը, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, որպես մեղադրյալ Ն,Պողոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առնում այն, որ մեղադրյալն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել ու տվել խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Ն.Պողոսյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Դատարանը գտնում է, որ կատարած արարքի համար մեղադրյալ Վ.Խաչատրյանը ենթակա է պատժի:
Անդրադառնալով պատժի տեսակի և չափի ընտրության հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի բովանդակային վերլուծությունից բխում է, որ նշանակվող պատժի արդարացիությունը որոշվում է արարքի և քրեաիրավական ներգործության միջոցների համաչափության սկզբունքով և իր մեջ պարունակում է ինչպես բուն արարքին բնորոշ, այնպես էլ դրանից դուրս՝ հանցավորին բնութագրող և վերաբերող հանգամանքներ, որոնք պատիժ նշանակելիս յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պետք է հաշվի առնվեն։ Այլ խոսքով, գործը քննող Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առնի արարքի կոնկրետ հանգամանքները՝ դրա հանրային վտանգավորությունը, կատարման եղանակը, նպատակը, հասցված վնասը, մեղքի ձևը, ինչպես նաև մեղադրյալին բնութագրող տվյալները՝ թե արդյոք վերջինիս խնամքին գտնվում են անձինք կամ նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժն ինչպես կարող է անդրադառնալ այդ անձանց կամ նրա ընտանիքի անդամների վրա։
Դատարանը, հաշվի առնելով Ն․Պողոսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 55-րդ, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջը, որի համաձայն՝ ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները Դատարանին հնարավորություն են տալիս գալու հետևության, որ տվյալ դեպքում պատժի նպատակներին հնարավոր է հասնել մեղադրյալի նկատմամբ օրենքով նախատեսված պատիժներից 100 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքներ նշանակելու միջոցով՝ հաշվի առնելով նաև մեղադրյալի համաձայնությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝
«3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է (...) հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց:»
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա Ն․Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պետք է մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 84 ժամ տևողությամբ՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 2 (երկու) օր ժամկետը ։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների և արտավարութային փաստաթղթերի տնօրինման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց ճանաչված, «MDMB /N/- 2201» տեսակի թմրամիջոցը պետք է վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 10827023 քրեական վարույթով հետագա ընթացքը լուծելու նպատակով, մեղադրյալ Նվեր Պողոսյանին պատկանող «Ռեալմի» մոդելի բջջային հեռախոսը՝ վերադարձնել վերջինիս, իսկ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը՝ թողնել կցված քրեական գործին։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ և 347-350-րդ հոդվածներով ՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Նվեր Սեդրակի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 ժամ տևողությամբ։
Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիման վրա Ն.Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և վերջնական պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 84 ժամ տևողությամբ՝ հաշվի առնելով սույն գործով վերջինիս անազատության մեջ գտնված 2 (երկու) օր ժամկետը։
Նվեր Սեդրակի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված «MDMB /N/- 2201» տեսակի թմրամիջոցը վերադարձնել նախաքննության մարմնին՝ թիվ 10827023 քրեական վարույթով հետագա ընթացքը լուծելու նպատակով, մեղադրյալ Նվեր Պողոսյանին պատկանող «Ռեալմի» մոդելի բջջային հեռախոսը վերադարձնել վերջինիս, իսկ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված նյութերը թողնել կցված քրեական գործին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ` Ջ.ՀԱՅՐԱՊԵՏՅԱՆ