ԵԴ1/2856/01/24






ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

«07» նոյեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Գ.Գասպարյանի

դատական նիստերի քարտուղար Դ.Գրիգորյանի

հանրային մեղադրող Վ․Սարգսյանի

մեղադրյալ Գ․Սահակյանի

դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի՝ (ծնված 1995 թվականի ապրիլի 26-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, մջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ ՀՀ, Արմավիրի մարզ, Արմավիր, Եղեգնուտ, 5 փողոց, 2 տուն հասցեում) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված բացակայելու արգելքը:
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ն․Սիմոնյանը կազմել է թիվ 60565824 քրեական վարույթը նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը: (հատոր 1-ին գ.թ.9)
2024 թվականի սեպտեմբերի 12-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ավագ դատախազ Վ․Սարգսյանի որոշմամբ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում: (հատոր 1-ին գ.թ. 25-26)
2024 թվականի սեպտեմբերի 16-ին Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը: (հատոր 1-ին գ.թ. 28-29)
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը: (հատոր 1-ին գ.թ. 42-49)
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ավագ դատախազ Վ․Սարգսյանի որոշմամբ հաստատվել է մեղադրական եզրակացությունը: (հատոր 2-րդ գ.թ. 4-5)
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան և թիվ ԵԴ1/2856/01/24 համարի ներքո մակագրվել է դատավոր Գ.Գասպարյանին: (հատոր 2-րդ գ.թ. 1-2)
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին կայացվել է որոշում թիվ ԵԴ1/2856/01/24 քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատական լսումներ նշանակելու մասին: (հատոր 2-րդ գ.թ. 6)
1.1 Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը մեղադրվում է «այն արարքի կատարման համար, որ նա չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց:
Այսպես. Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք և «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ» ՀՀ օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն գտնվելով ոչ սթափ վիճակում (մեկ լիսր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.197 միլիգրամ), 2024 թվականի հուլիսի 28-ին, ժամը 01:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողուայում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 RG 670 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը, որպիսի փաստն արձանագրվել է ՀՀ ոստիկանության պարեկային ծառայողի կողմից կազմված թիվ 8180409528 արձանագրությամբ:
Այսինքն՝ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքի կատարում՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:»
2.Նախնական դատալսումներ.
Նախնական դատալսումների ընթացքում կողմերի կողմից միջնորդություններ չներկայացվեցին:
3. Հիմնական դատալսումներ.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին և գնահատվեցին հետևյալ ապացույցները.
3.1 Զննում կատարելու մասին արձանագրությունը համաձայն որի՝ 2024 թվականի հուլիսի 28-ին ժամը 02։10-ին, Երևան քաղաքի Վ․Փափազյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի պարեկ Վազգեն Զաքարյանի /կրծքանշան թիվ 08286/ կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409528 արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը (ծնված 26.04.1995թ.) ժամը 01:50-ի սահմաններում՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վկայական չունենալու պայմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 RG 670 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը՝ ոչ սթափ վիճակում: Արձանագրությանը ծանոթանալու, իրավունքների ու պարտականությունների մասին քաղվածքը և խախտման քննարկման վայրի ու ժամանակի վերաբերյալ ծանուցումը ստանալու հատվածում առկա է ստորագրություն:
Արձանագրության ներքևի ձախ հատվածում առկա է արձանագրությունը կազմողի ստորագրությունը, որպես խախտման ծածկագիր նշված՝ 203.5 թիվը:
Ալկոհոլի պարունակության ստուգման կտրոնի զննությամբ պարզվեց, որ ստուգաչափման սարքի համարն է՝ 91100902, զննման համարը՝ 01965, զննման ամսաթիվը՝ 28.07.2024թ., զննման ժամը՝ 02:05:26, վերջին ստուգաչափման ամսաթիվը՝ 23.05.2024թ., դատարկ թեստ՝ 0.000 մգ/լ, ստուգաչափման ձևաչուը՝ ավտոմատ, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.197 մգ/լ, վարորդի անունն է՝ Գեղամ, ազգանունն է՝ Սահակյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 RG 670, անձ․ AU0501672, Պ/ծ ազգանունը՝ Զաքարյան, կրծքանշանի համարը՝ 08286, ստորաբաժանում՝ 1գ 1վ:
ՀՀ էկոնոմիկայի նախարարության «Ստանդարտացման և չափագիտության ազագային մարմին» ՓԲԸ-ից կողմից տրված թիվ 121946 ստուգաչափման վկայականի զննությամբ պարզվեց, որ վկայականը ուժի մեջ է 2024 թվականի մայիսի 23-ից մինչև 2025 թվականի մայիսի 23-ը, ստուգաչափման սարքի գործարանային համարն է 91100902, տեսակը՝ Jupiter X/RP, չափման տիրույթը՝ 0.000+2,000մգ/լ ճշտության դասը, կարգը /սխալանքը/ +10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ոստիկանություն, ստուգաչափումը կատարվել է հետևյալ ստուգաչափման մեթոդիկայի անվանման նշագրի՝ MU2835-2008, ստուգաչափող անվան դիմաց առկա է ստորագրույթուն և նշված է Վ.Բաբաջանյան, իսկ բաժնի /լաբորատորիայի վարիչ/ անվան դիմաց առկա է ստորագրույթյուն և նշված է Գ.Մարտիրոսյան:
ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվությաև զննությամբ պարզվեց, որ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին (ՀԾ համարանիշ 3604950171) սույն քրեական վարույթը նախաձեռնելուց առաջ վարորդական իրավունքի վկայական չի հատկացվել:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակըության the պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկանքի զննությամբ՝ պարզվեց, որ Գեղամ Սիրենանի Սահակյանը, ծնված՝ 26.04.1995թ., անձ. 011312055, ՀԾ համարանիշն է՝ 3604950171, հաշվառված և բնակվում է Արմավիրի մարզ, Արմավիր, Եղեգնուտ, 5 փողոց, 2 տուն, հասցեում:
(հատոր 1-ին գ.թ. 15-16)
3.2 Որպես արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180409528 արձանագրության, վարորդի սթափության վիճակի զննության թիվ 01965 կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 121946 վկայականի, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության բնակչության պետական ռեգիստրի համակարգից ստացված քաղաքացու անձնագրի վերաբերյալ տեղեկատվության և ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից ստացված տեղեկատվության պատճեններով:
(հատոր 1-ին գ.թ. 17-18)
3.3 Հիմնական դատական լսումների ընթացքում մեղադրյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և պնդեց իր նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 330-րդ հոդվածի համաձայն՝ հրապարակվեց վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որի՝ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարվածի համար։
(հատոր 1-ին գ.թ. 36-38)
4. Լրացուցիչ դատալսումներ.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտոնից ստացված ձև 8 տեղեկանքի համաձայն մեղադրյալը նախկինում դատապարտված չի եղել։
(հատոր 1-ին գ.թ. 19)
Ծննդի մասին պետական վկայականների պատճենների համաձայն մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանն ունի երկու անչափահաս երեխա։
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը և իրավաչափությունը․
Վերլուծելով սույն դատավճռի (այսուհետ՝ Դատավճիռ) 3.1-3․3.-րդ կետերում ներկայացված ապացույցները մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում, Դատարանը՝ ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա գտնում է, որ մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին պետք է մեղավոր ճանաչել Դատավճռի 1․1 կետում շարադրված մեղադրանքով նկարագրված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքը կատարելու մեջ:
Այսպես․
5․1․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները)։
Մասնավորապես՝ Դատարանը արձանագրում է, որ Դատավաճռի 3.1-3.3-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների բավարար համակցությամբ ապացուցվել և հիմնավորվել է, որ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք, ոչ սթափ վիճակում՝ 1 լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0,197 մգ/լ, 2024 թվականի հուլիսի 28-ին, ժամը 01:50-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողուայում վարել է «Վազ» մակնիշի 37 RG 670 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցը։
5․2․ Դատարանը գտնում է, որ ապացուցված է այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը քրեական պատասխանատվություն է սահմանում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելու կամ խուսափելու համար:
Հաշվի առնելով, որ նախորդ կետում հաստատվել է մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանք համապատասխանում են վերը նշված ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին, հետևաբար ապացուցված է, արարքի հակաիրավականությունը։
5․3․ Դատարանը գտնում է, որ Դատավաճռի 3.1-3.3-րդ կետերում վերլուծված ապացույցների գնահատման արդյունքում ապացուցված է այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը.
5․4․ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալը գիտակցել է իր արարքի հակաիրավականությունը, ուստի ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Դատարանը հաստատված է համարում Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը, գտնում է, որ նրան պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Ելնելով վերոգրյալից Դատարանը կայացրեց մեղադրական վերդիկտ՝ հաստատված համարելով, որ ապացուցված է, որ մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը կատարել է իրեն վերագրվող արարքը, ապացուցված են մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները, ապացուցված է արարքի քրեական հակաիրավական լինելու փաստը, ապացուցված է մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ հետևաբար ապացուցված արարքի նկատմամբ ենթակա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
6․ Անդրադառնալով մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի կատարած հանցագործության համար պատասխանատվության և պատժի հարցերին` Դատարանը եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` Դատարանն արձանագրում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(...):»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
« 1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
4. Պատժի կատարման կարգը և պայմանները սահմանվում են Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական օրենսդրությամբ:»:
Նարեկ Սարգսյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է «(...) [Պ]ատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար` պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից (…):
(…) [Պ]ատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, (…) [որը պետք է կիրառվի] պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում» (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 16-րդ կետը):
Պատժի նշանակման հիմնական կանոնները սահմանող իրավական նորմերը (նախկին օրենսգրքի) ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ:
Գոռ Գագիկի Ավետիսյանի և Արմեն Իշխանի Հովակիմյանի գործով 2010թ. նոյեմբերի 5–ին կայացված թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 որոշման մեջ անդրադառնալով նշանակվող պատժի արդարացիության պահանջին՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ՝ «(…) հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և, ելնելով քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման»:
Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա:
6․1 Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել կատարված արարքները ընդունելը և զղջալը, ինչպես նաև երկու անչափահաս երեխա ունենալը։
6․2 Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարած արարքի համար մեղադրյալ Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը, հաշվի առնելով Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողության վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայութունը՝ գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար մեղադրյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի տեսքով նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի չափով:
Միաժամանակ հաշվի առնելով, որ մեղադրյալը հանցանքներն ավարտվելու օրվան նախորդող 12 ամիսների ընթացքում չի ունեցել աշխատանք, ուստի Դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի չափը հաշվարկելիս որպես ելակետ պետք է ընդունել նրա կողմից հանցանքները կատարելու պահին գործող Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չափը, այսինքն՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը, որպիսի պայմաններում նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակվելիք պատժաչափը յուրաքանչյուր արարքի համար կազմում է 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ:
7. Անդրադառնալով տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կատարման կարգին՝ Դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝
«Եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում։ (...)»:
Վերոհիշյալի լույսի ներքո նկատի ունենալով մեղադրյալի գույքային դրությունը, Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է նրան թույլատրել տուգանքը վճարել մաս առ մաս 12 (տասներկու) ամիսների ընթացքում յուրաքանչյուր ամիս նվազագույնը 31.250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամ վճարումներով:
Անդրադառնալով մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ այն ենթակա է վերացման։
Դատարանը գտնում է նաև, որ վարույթային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածով նախատեսված վարույթային ծախսերը բացակայում են:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` Դատարանը



ՎՃՌԵՑ
1. Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարի չափով։
2. Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանին թույլատրել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո տուգանքը՝ 375.000 ՀՀ դրամը, վճարել պետական բյուջե 12 (տասներկու) ամսվա ընթացքում՝ ամսեկան նվազագույնը 31.250 (երեսունմեկ հազար երկու հարյուր հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով վճարումներով:
3. Գեղամ Սիրեկանի Սահակյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` բացակայելու արգելքը, վերացնել:
4. Վարույթային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
5. Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ Գ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ