ԵԴ1/2837/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ

(այսուհետ՝ նաև Դատարան)

Նախագահությամբ՝ դատավոր Ռ.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Հ.ԱՂՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ՝
հանրային մեղադրող՝ Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մեղադրյալ՝
պաշտպան՝
թարգմանիչ՝

Գ.ՇԵՆԳԵԼԻԱՅԻ
Մ.ՄԱՐՈՒՔՅԱՆԻ
Գ.ԿԱՍՅԱՆԻ

2026 թվականի փետրվարի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի ծնված՝ 16.01.1989 թվականին, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, անձնագիր՝ 01008041098, ներկայումս արգելանքի տակ է գտնվում ՀՀ ԱՆ «Արմավիր» ՔԿՀ-ում՝ 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-հոդվածի 1-ին մասով և 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 11:05 Գիրորգի Թեյմուրազի Շենգելիանը ձերբակալվել է հետախուզման մեջ գտնվելու կասկածանքով:
2024 թվականի հունիսի 26-ին՝ ժամը 17:00-ին ՀՀ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության Աշտարակի բաժնի պետ Ս.Մարտիրոսյանը որոշում է կայացրել հետախուզման մեջ գտնվող Գիրորգի Շենգելիանին ձերբակալելու մասին:
2024 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության քննիչ Ն.Ավետիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով նախաձեռնել է թիվ 58215224 քրեական վարույթը։
2024 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ գլխավոր դատախազության սահմանադրական կարգի հիմունքների, պետության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների գործերով վարչության դատախազ Վ.Ասատրյանը որոշում է կայացրել Գիրորգի Շենգելիանին նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով:
2024 թվականի օգոստոսի 28-ին Գիրորգի Շենգելիանին ներկայացվել է մեղադրանքը և վերջինիս պարզաբանվել են իր իրավունքները և պարտականությունները:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ին կազմվել է մեղադրական եզրակացությունը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 07-ին դատախազ Վ.Ասատրյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին քրեական վարույթը մուտք է եղել դատարան, նույն օրը էլեկտրոնային եղանակով մակագրվել և 14.10.2024 հանձնվել է դատավոր Ռ․Սմբատյանին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացվել քրեական գործը վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 19-ին որոշում է կայացվել Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 3 ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը հաշվվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ից:
2025 թվականի մարտի 07-ին, հունիսի 03-ին, սեպտեմբերի 15-ին և դեկտեմբերի 22-ին որոշումներ են կայացվել Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը յուրաքանչյուր անգամ 3 ամիս ժամկետով երկարաձգելու մասին:
2026 թվականի փետրվարի 13-ին Գիրորգի Շենգելիանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով կայացվել է մեղադրական վերդիկտ:




Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Գիրորգի Թեյմուրազի Շենգելիան մեղադրվում է այն բանում, որ նա, հանդիսանալով Վրաստանի քաղաքացի, Վրաստանի իրավապահ մարմինների կողմից գտնվելով հետախուզման մեջ, դեռևս չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել բովանդակությամբ կեղծ, իրավաբանական նշանակություն ունեցող և իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով թիվ 551220590 անձնագիրը և Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով թիվ 658467198 անձնագիրը, որից հետո՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2024 թվականի մայիսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, վերը նշված կեղծ անձնագրերի օգտագործմամբ 7 անգամ իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, հատել է ՀՀ պետական սահմանը:
Այսպես,
1. 2023 թվականի հունվարի 20-ին՝ ժամը 01:38-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
2. 2023 թվականի հուլիսի 9-ին՝ ժամը 08:18-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
3. 2023 թվականի հուլիսի 16-ին՝ ժամը 08:18-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ։
4. 2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին՝ ժամը 03:08-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
5. 2023 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ ժամը 02:29-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
6. 2024 թվականի մայիսի 22-ին՝ ժամը 04:52-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
7. 2024 թվականի մայիսի 26-ին՝ ժամը 04:19-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ Զվարթնոց» սահմանային և ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
2024 թվականի հունիսի 26-ին Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության աշխատակիցների կողմից Վրաստանի իրավասու մարմինների կողմից հետախուզման մեջ գտնվելու հիմքով:
Այսպիսով՝ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին վերագրվում է հանցավոր արարքների կատարում՝ նախատեսված 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով:


Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Զննում կատարելու մասին 2024 թվականի օգոստոսի 31-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննվել են ստորև նշված փաստաթղթերը, որի արդյունքում արձանագրվել են հետևյալ փաստական տվյալները,
1) ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արագածոտնի՝ վարչության Աշտարակի բաժնի ՔՀ բաժանմունքի օպերլիազորի հաղորդումն ու զեկուցագիրը՝ Վրաստանի իրավապահ մարմինների կողմից հետախուզման մեջ գտնվող Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիային հայտնաբերելու և նրա կողմից Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով՝ ձևակերպված կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ ՀՀ պետական սահմանը 7 անգամ ապօրինի հատելու դեպքերի վերաբերյալ։
2) 2024 թվականի հունիսի 26-ի ձերբակալման արձանագրությունը և որոշումը, համաձայն որոնց՝ դրանք կազմվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արագածոտնի մարզի Աշտարակի բաժնի աշխատակցի կողմից առ այն, որ վերը նշված օրը՝ ժամը 11:05-ին, հետախուզման մեջ գտնվելու կասկածանքով Աշտարակ քաղաքում ձերբակալել է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին, նույն ինքը Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի Անգել Ակբարի Խաշիրովին):
3) 2024 թվականի հունիսի 26-ի Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի անձնական խուզարկության արձանագրությունը, ըստ որի՝ նրա մոտ հայտնաբերվել և վերցվել են Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված 1991 թվականի հուլիսի 1-ին) տվյալներով ձևակերպված վարորդական վկայական, ավտոմեքենայի՝ վրացական նմուշի տեխանձնագիր:
4) Թբիլիսիի քաղաքային դատարանի իրավունքի հարցերի կոլեգիայի դատավոր՝ Նինո Լեկիշվիլիի կողմից 21.09.2016 թվականի 1/500-12 գործով կայացված 006020112002 որոշումը (քրեական վարույթի նյութերում առկա են նյութերի վրացերեն և դրանց հայերեն թարգմանված պատճենները), որոնց համաձայն՝ որոշումը կայացվել է պետական մեղադրողի, դատապաշտպանի մասնակցությամբ և մեղադրյալ Գիորգի Շենգելիանի բացակայությամբ: Դատարանը, ըստ նշված քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին, դատվածություն չունի, բնակվող՝ քաղաք Թբիլիսի քաղաքի Քոբուլեթի փողոցի 30 հասցեում, անձնագրի համար՝ Վրաստանի քաղաքացի, 01008041098) Վրաստանի քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի 108-րդ հոդվածի 109-րդ հոդվածի 1-ին մասի գ կետի և նույն հոդվածի 3-րդ մասի ա կետով որոշել է, որ Գեորգի Շենգելիանին կատարել է դիտավորյալ սպանություն, սպանության կանխամտածված փորձ՝ ուրիշի կյանքին և առողջությանը դիտավորությամբ վտանգավոր եղանակով, ինչպես նաև կատարել է հանցանք՝ Վրաստանի քրեական օրենսգրքի 236-րդ հոդվածի 1-ին 2-րդ մասերով՝ ապօրինի կերպով հրազեն և զինամթերք ձեռք բերելու պահելու և կրելու: Որոշմամբ նկարագրված են Գիորգի Շենգելիանին մեղսագրված հանցանքների փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև նկարագրված են ապացույցները՝ վկաների և տուժողների ցուցմունքները, փորձաքննությունների եզրակցությունները, զննումները և այլն: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը դատարանը որոշել է նշված հանցանքները կատարելու համար Գիորգի Շենգելիանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկումը՝ 8 տարի 6 ամիս ժամանակահատվածով:
5) Վրաստանի արդարադատության նախարարության պետական ծրագրերի զարգացման գործակալության ղեկավարի՝ 2024 թվականի հունիսի 4-ի 01/136510 թվակիր գրությունը՝ հասցեագրված Վրաստանի դատախազության միջազգային հարաբերությունների վարչության ղեկավարին, ըստ որի՝ հայտնել է, որ Էլեկտրոնային պահոցներով առկա տեղեկությունների համաձայն Գիորգի Շենգելիան (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին անձնագրի համար՝ 01008041098) հանդիսանում է Վրաստանի քաղաքացի:
6) Նախորդ կետում նշված պաշտոնատար անձի՝ 2024 թվականի հունիսի 4-ի 01/137424 թվակիր գրությունը, ըստ որի՝ հայտնվել է, որ Գիորգի Շենգելիային (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին անձնագրի համար՝ 01008041098) 2006 թվականի մարտի 6-ին քաղաքացիական ռեգիստրի գործակալության «Վակեի» կողմից տրվել է Վրաստանի քաղաքացու անձը հաստատող փաստաթուղթ՝ N 90870842, 2008 թվականի օգոստոսի 31-ին քաղաքացիական ռեգիստրի գործակալության «Վակեի» կողմից տրվել է Վրաստանի քաղաքացու № 1196718 անձը հաստատող փաստաթուղթ և 2008 թվականի մայիսի 27-ին քաղաքացիական ռեգիստրի գործակալության «Վակեի» կողմից տրվել է Վրաստանի քաղաքացու թիվ 07AH05576 անձնագիրը, կից ուղարկվել է նաև նշված փաստաթղթերը ստանալու համար լրացված դիմում ձևերի պատճենները:
7) Անձնագրի տրման համար դիմում-հարցաթերթ 5574-ը, ըստ որի՝ դիմումը ներկայացվել է 2008 թվականի մայիսի 13-ին Գիորգի Շենգելիանի (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին անձնագրի համար՝ 01008041098) կողմից։ Դիմում առկա է ստորագրություն, ինչպես նաև դիմումատուի լուսանկարը, որը նույնականացվում է Գիորգի Շենգելիայի հետ:
8) Անձը հաստատող փաստաթղթի համար դիմում-հարցաթերթ 9854-ը, ըստ որի դիմումը ներկայացվել է 2008 թվականի հուլիսի 21-ին Գիորգի Շենգելիայի (ծնված 16.01.1989 թվականին անձնագրի համար՝ 01008041098) կողմից։ Դիմում առկա է ստորագրություն, ինչպես նաև դիմումատուի լուսանկարը, որը նույնականացվում է Գիորգի Շենգելիայի հետ։
9) Վրաստանի ՆԳՆ փորձաքրեագիտական վարչության փորձաքննության գլխավոր վարչության գլխավոր փորձագետ Նինո Բորաշվիլիի 2024 թվականի հունիսի 12-ի N 46/7/6-1312 եզրակացությունը, ըստ որի` փորձաքննությանը ներկայացված էլեկտրոնային ֆայլերում արձանագրված անձի ուրվագծային պատկերները բավարար են նույնականացման համար (նշված էլեկտրոնային ֆայլերում առկա պատկերները նույնականացվում են Գիորգի Շենգելիանի լուսանկաների հետ, որոնք կատարվել են ՀՀ ԱԱԾ ՄR «Զվարթնոց» օդանավակայանում տեղակայված սահմանապահի խցիկի մոտ նրա կողմից Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով լրացված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 և 551220590 համարի անձնագրերը ներկայացնելով պետական սահմանը հատելու ժամանակ): Փորձաքննությանը ներկայացված էլեկտրոնային ֆայլերի վրա արձանագրված անձի արտաքին տեսքի պատկերները նույնական են` փորձագիտական-քրեագիտական վարչության հաբիտոսկոպիկ տվյալների միասնական պահոցում պահվող Գիորգի Շենգելիանի (ծնված՝ 16.01.1989 թվականին անձնագրի համար՝ 01008041098) անունով լրացված էլեկտրոնային տեղեկատվական քարտի վրա առկա ֆոտոլուսանկարի ուրվագծի պատկերի հետ:
10) Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի ՀՀ ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալները, համաձայն որի՝ վերջինի կողմից ՀՀ պետական սահմանը հատելու վերաբերյալ գրանցումներ առկա չեն:
11) Անգել Ակբարի Խաշիրովի 551220590 համարի անձնագրի տվյալներով << ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալների, ինչպես նաև սահմանահատումների ընթացքում կատարված լուսանկարների և անձնագրերի տվյալները պարունակող տեղեկանքներով, համաձայն որոնց՝ Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2024 թվականի մայիսի 26-ին՝ ժամը 04:19-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով Ստամբուլ-Երևան PC 550 չվերթով ժամանել է ՀՀ: Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի անձնագիրը: Բացի այդ սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի լուսանկարի հետ:
Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2024 թվականի մայիսի 22-ին` ժամը 04:53-ին, մեկնել է ՀՀ-ից: Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի անձնագիրը։ Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի լուսանկարի հետ:
12) Անգել Ակբարի՝ Խաշիրովի 658467198 համարի անձնագրի տվյալներով ՀՀ ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալների, ինչպես նաև սահմանահատումների ընթացքում կատարված լուսանկարների և անձնագրերի տվյալները պարունակող տեղեկանքներով, համաձայն որոնց՝ Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2023 թվականի հունվարի 20-ին՝ ժամը 03:38-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով Ստամբուլ-Երևան PC 550 չվերթով ժամանել է ՀՀ: Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի անձնագիրը։ Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի լուսանկարի հետ: Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2023 թվականի հունիսի 9-ին՝ ժամը 08:18-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով Երևան-Ստամբուլ 3F 475 չվերթով մեկնել է ՀՀ-ից։ Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի անձնագիրը։ Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի լուսանկարի հետ:
Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2023 թվականի հունիսի 16-ին՝ ժամը 03:14-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով 476 չվերթով ժամանել է ՀՀ։ Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա- Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի անձնագիրը: Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներակայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի լուսանկարի հետ:
Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին՝ ժամը 03:08-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով Երևան-Ստամբուլ PC 551 չվերթով մեկնել է ՀՀ-ից: Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա- Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի անձնագիրը։ Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի լուսանկարի հետ:
Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձը 2023 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ ժամը 02:29-ին, «Զվարթնոց» օդանավակայանով Ստամբուլ-Երևան PC 550 չվերթով ժամանել է ՀՀ։ Սահմանահատման ընթացքում անձը ներկայացրել է Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում տվյալներով ձևակերպված՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի անձնագիրը: Բացի այդ, սահմանահատման ընթացքում կատարված անձնագիրը ներկայացրած անձի լուսանկարը նույնականացվում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի լուսանկարի հետ:
13) Հայաստանի ոստիկանության փոխգնդապետ Կ. Գալուստյանի կողմից կազմված 2024 թվականի Հանրապետությունում Վրաստանի ՆԳՆ կցորդ, հունիսի 6-ի MIA22401750701 թվագրությամբ գրությունը ուղղված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության պետի ԺՊ, ոստիկանության գնդապետ Գ. Վ. Մկրտչյանին, ըստ որի՝ ի պատասխան ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչությունից ուղարկված 6/1-72 գրությանը, հայտնվում է, որ իրականացված հաբիտոսկոպիկ փորձաքննության արդյունքում պարզվել է, որ Գեորգի Թեյմուրազի Շենգելիան (ծնված 1989 թվականի հունվարի 16-ին, ա/հ 01008041098) նույնականացվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության աշխատակցի կողմից ներկայացված՝ Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով ֆիգուրանտի հետ: Գրությանը կից տրամադրվել է 9-րդ կետում նշված եզրակացությունը:
14) 2024 թվականի օգոստոսի 28-ին կազմված Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին «մեղադրյալին նրա պաշտպանության և պաշտպան ունենալու իրավունքը
պարզաբանելու մասին» արձանագրությունը, ըստ որի՝ այն կազմվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության երկրորդ վարչության քննիչ, երկրորդ դասի խորհրդական Նորայր Ավետիսյանի կողմից, հիշյալ գործողությանը մասնակցել են սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան, ՀՀ փաստաբանների պալատի անդամ, մեղադրյալի շահերի պաշտպան Կարեն Քալանթարյանը, ռուսաց լեզվի թարգմանիչ Լիլիթ Հարությունյանը: Արձանագրությունում Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան անձամբ կատարել է գրավոր նշում առ այն, որ ցանկանում է իր շահերը ներկայացնի փաստաբան Կարեն Քարամյանը հետո ստորագրել և ռուսերենով կատարել է «Գիորգի Շենգելիա» գրառումը այդ կերպ հավաստելով, որ իրականում հանդիսանում է Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան, որից հետո արձանագրությունում ստորագրել են նաև Կարեն Քալանթարյանը, թարգմանիչ Լիլիթ Հարությունյանը և քննիչը։
2024 թվականի օգոստսի 28-ին կազմված Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին «Մեղադրանք ներկայացնելու մեղադրյալի իրավունքները և պարտականությունները պարզաբանելու մասին, ըստ որի` այն կազմվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի պետության, սահմանադրական կարգի հիմունքների և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության գլխավոր վարչության երկրորդ վարչության քննիչ, երկրորդ դասի խորհրդական՝ Նորայր Ավետիսյանի կողմից, հիշյալ գործողությանը մասնակցել են սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան, ՀՀ փաստաբանն փաստաբանների պալատի անդամ, մեղադրյալի շահերի պաշտպան Կարեն Քալանթարյանը, ռուսաց լեզվի թարգմանիչ Լիլիթ Հարությունյանը։ Արձանագրությունում Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան անձամբ կատարել է գրավոր նշում առ այն, որ ծանոթացել է մեղադրանքին և այն չի ընդունում, որից հետո ստորագրել է երկու տարբեր ստորագրություններով և ռուսերենով կատարել «Շենգելիա» և «Ա.Խաշիրով» գրառումները, որից հետո արձանագրությունում ստորագրել են պաշտպան Կարեն Քալանթարյանը, թարգմանիչ Լիլիթ Հարությունյանը և քննիչը:
/տե՛ս հատոր 2-րդ գ.թ. 137-142, դատական նիստի արձանագրությունը/
Զննում կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, ըստ որի՝ զննվել է Գիորգի Շենգելիանի մոտից հայտնաբերված և վերցված՝ 99 22 527061 համարի, ռուսերենով լրացված վարորդական իրավունքի վկայականը, որը 2022 թվականի մարտի 27-ին տրվել է ՌԴ ճանապարհային ոստիկանության 9923-ի բաժնի կողմից՝ Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով, որում առկա լուսանկարը նույնականացվում է սույն քրեական վարույթով մեղադրյալ Գիորգի Շենգելիանի հետ:
/տե՛ս հատոր 2-րդ գ.թ. 160, դատական նիստի արձանագրությունը/
Զննության արձանագրություններում նշված, վերը նկարագրված բովանդակությամբ փաստական տվյալները պարունակող, 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին կայացված որոշմամբ արտավարութային ճանաչված՝ հետևյալ փաստաթղթերով.
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արագածոտնի վարչության Աշտարակի բաժնի ՔՀ բաժանմունքի օպերլիազորի հաղորդումով ու զեկուցագրով (հատոր 1-ին, գ.թ. 98):
2024 թվականի հունիսի 26-ի ձերբակալման արձանագրությամբ և որոշումով (հատոր 1-ին, գ.թ. 3-5):
2024 թվականի հունիսի 26-ի Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի անձնական խուզարկության արձանագրությամբ (Հատոր 1, գ. թ. 6)։
Թբիլիսիի քաղաքային դատարանի իրավունքի հարցերի կոլեգիայի դատավոր Նինո Լեկիշվիլիի կողմից 21.09.2016 թվականի 1/500-12 գործով կայացված 00602011.2002 որոշմամբ և դրանց հայերեն թարգմանություններով (Հատոր 1, գ. թ. 13-51, 67-88)։
Վրաստանի արդարադատության նախարարության պետական ծրագրերի զարգացման գործակալության ղեկավարի՝ 2024 թվականի հունիսի 4-ի 01/136510 թվակիր գրությունով` հասցեագրված Վրաստանի դատախազության միջազգային հարաբերությունների վարչության ղեկավարին և նույն գրության հայերեն թարգմանությունով (Հատոր 1, գ.թ. 52, 89):
Նախորդ կետում նշված պաշտոնատար անձի՝ 2024 թվականի հունիսի 4-ի 01/137424 թվակիր գրությունով և նույն գրության հայերեն թարգմանությունով (Հատոր 1, վ. թ. 53-54, 90):
Անձնագրի տրման համար 5574-րդ դիմում-հարցաթերթով և դրա հայերեն թարգմանությունով (Հատոր 1, գ.թ. 55-56, 91):
Անձը հաստատող փաստաթղթի համար 9854-րդ դիմում-հարցաթերթով և դրա հայերեն թարգմանությունով (Հատոր 1, գ.թ. 57, 92):
Վրաստանի ՆԳՆ փորձաքրեագիտական վարչության փորձաքննության գլխավոր վարչության գլխավոր փորձագետ Նինո Բորաշվիլիի 2024 թվականի հունիսի 12-ի N 46/7/6- 1312 եզրակացությամբ և դրա հայերեն թարգմանությունով (Հատոր 1 գ.թ. 61-66, 94-97)։
Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանի ՀՀ ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալների քաղվածքով (Հատոր 1, գ.թ. 110)։
Անգել Ակբարի Խաշիրովի 551220590 համարի անձնագրի տվյալներով ՀՀ ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալների քաղվածքով, ինչպես նաև սահմանահատումների ընթացքում կատարված լուսանկարների և անձնագրերի տվյալները պարունակող տեղեկանքներով (Հատոր 1, գ.թ. 111-114, Հատոր 2 գ.թ. 6-12 ):
Անգել Ակբարի Խաշիրովի 658467198 համարի անձնագրի տվյալներով ՀՀ ԱԱԾ ՍԷԿՏ համակարգում առկա տվյալների քաղվածքներով, ինչպես նաև սահմանահատումների ընթացքում կատարված լուսանկարների և անձնագրերի տվյալները պարունակող տեղեկանքներով (Հատոր 2, գ.թ 13-28):
Հայաստանի Հանրապետությունում Վրաստանի ՆԳՆ կցորդ, ոստիկանության փոխգնդապետ Կ.Գալուստյանի կողմից կազմված 2024 թվականի հունիսի 6-ի MIA22401750701 թվագրությամբ գրությունով ուղղված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության քրեական ոստիկանության գլխավոր վարչության պետի ԺՊ, ոստիկանության գնդապետ Գ․Վ Մկրտչյանին (Հատոր 1, գ.թ. 241-242):
Գիորգի Շենգելիանի մոտից հայտնաբերված և վերցված 99 22 527061 համարի ռուսերենով լրացված վարորդական իրավունքի վկայականով (վարույթի նյութերին կից թիվ 1 փաթեթում) (Հատոր 2, գ.թ. 162-167):
/տե՛ս հատոր 2-րդ գ.թ. 162-167, դատական նիստի արձանագրությունը/
Հիմանական դատալսումների ընթացքում հետազոտվեցին նաև պաշտպանական կողմի ներկայացրած հետևյալ ապացույցները.
Դատարանի թիվ ԱՐԱԴ/0007/06/24 որոշումը, որի համաձայն ՝ մեղադրյալի անունը նշված է Գեորգի Թեյմուրազի Շենգելիա/ Անգել Ակբարի Խաշիրով:
Դատարանի թիվ ԱՐԱԴ/0011/15/24 որոշումը, որի համաձայն՝ մեղադրյալի անունը նշված է Գեորգի Թեյմուրազի Շենգելիա/ Անգել Ակբարի Խաշիրով:
/տե՛ս հատոր 2-րդ գ.թ. 70-77, 78-88, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ այն փաստաթուղթը, որով ինքը մուտք է գործել ՀՀ, կեղծ չէ, սակայն ինքը չի ցանկանում հայտնել իր փաստաթղթերի մեջ եղած անձնական տվյալների տարբերության պատճառը: Նշեց, որ մինչև 2011 թվականը եղել է Վրաստանի Հանրապետությունում: Ինքը չգիտի, թե ոնց է հայտնվել Վրաստանում, դրա մասին միայն գիտի որոշ պատմություններ, իսկ պատճառների մասին չի ցանկանում հայտնեկ: Չի հիշում, թե որ անձնագրով է մուտք գործել Վրաստան: Վրաստանի սահմանից բազմիցս դուրս եկել է, սակայն չի ցանկանում հայտնել, թե որ անձնագրով: Նշեց, որ իր ծննդյան ամսաթվի հետ կապված շատ տարբերակներ գիտի, հստակ չգիտի, թե երբ է ծնվել: ՀՀ սահմանը հատել է 7 անգամ ՌԴ անձանգրով, իսկ վրացական անձնագրով՝ ոչ: Վրացական անձնագրի վավերականության ժամկետը անցած է արդեն բավական ժամանակ: Մեղադրյալը նաև հայտնեց այն մասին, որ եթե նույնիսկ անցած չլիներ, միևնույն է, ինքը այդ անձանգրով չէր գալու ՀՀ: Ինքը հիմա Վրաստան չի կարող գնալ, իսկ երբ գնա, օրենքի հետ խնդիրները լուծելուց հետո կզբաղվի անձնագիրը վերականգնելու հարցերով: Նա չի հիշում ՌԴ-ն, մանկությունը ապրել է Վրաստանում՝ ծնողների հետ, իրեն դիմել են Գիորգի: Առաջին անձանգիրը ստացել է Վրաստանում, իսկ առաջին ծննդյան վկայականը՝ Վրաստանում: Չի հիշում, թե երբ է ստացել ՌԴ անձանգիրը, նշեց, որ հավանաբար կենսաբանական մորը գտնելուց հետո, մոտավորապես՝ 2015 թվականին, ծննդյան վկայականը եղել է մոր մոտ: Վրաստանից դուրս է եկել 2011 թվականին: Վրաստանում մեղադրվել է սպանության մեջ և դիմել է փախուստի: Նշեց, որ ինքը ազգությամբ վրացի է, ինքը իրեն համարում է վրացի: Ավելացրեց նաև, որ քանի որ այս իրավիճակն է ստեղծվել, դատախազը իրեն առաջարկել է ընդունել մեղքը՝ տուգանքի դիմաց, սակայն իր համար սա սկզբունքային չէ, ինչպես Հայաստանում են համարում, չնայած որ ինքը շատ կուզեր, որ իր այս ժամանակը անցկացներ իր երեխայի հետ:
/տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը/
Հայաստանի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան հյուպատոսական բաժինը՝ գրությամբ՝ ի պատասխան պաշտպան Մարուքյանի հարցմանը հայտնել է, որ Ռուսաստանի դեսպանատան հյուպատոսական բաժնի կողմից Հայաստանում 09.10.2023թ. տրվել է 55 սերիայի #1220590 անձնագիրը: Նշված անձնագիրը հանդիսանում է փաստաթուղթ, որը հաստատում է անձի ինքնությունը և Խաշիրով Անգել Աքբարովիչի, ծնված 01.07.1991թ. Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացիությունը:
/տե՛ս հատոր 3-րդ, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների՝ մասնավորապես զննում կատարելու մասին 2024 թվականի օգոստոսի 31-ի արձանագրությամբ, զննում կատարելու մասին 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի արձանագրությամբ, 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին կայացված որոշմամբ՝ արտավարութային ճանաչված փաստաթղթերով, Դատարանի թիվ ԱՐԱԴ/0007/06/24 որոշմամբ, Դատարանի թիվ ԱՐԱԴ/0011/15/24 որոշմամբ, մեղադրյալ Գիորգի Շենգելիայի՝ հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքով, Հայաստանի Հանրապետությունում Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատան հյուպատոսական բաժնի գրությամբ, Դատարանի կողմից հաստատվում են հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Գիորգի Շենգելիան, հանդիսանալով Վրաստանի քաղաքացի, Վրաստանի իրավապահ մարմինների կողմից գտնվելով հետախուզման մեջ, դեռևս չպարզված հանգամանքներում ձեռք է բերել բովանդակությամբ կեղծ, իրավաբանական նշանակություն ունեցող և իրավունք վերապահող փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացի Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով թիվ 551220590 անձնագիրը և Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով թիվ 658467198 անձնագիրը, որից հետո՝ 2023 թվականի հունվարի 1-ից մինչև 2024 թվականի մայիսի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում, դիտավորությամբ խախտելով «Պետական սահմանի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի և «ՀՀ պետական սահմանի ռեժիմ սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարության 2011 թվականի մայիսի 12-ի թիվ 702-Ն որոշման պահանջները, վերը նշված կեղծ անձնագրերի օգտագործմամբ 7 անգամ իրավունք վերապահող կեղծ փաստաթղթերի օգտագործմամբ ապօրինի՝ առանց սահմանված փաստաթղթերի և պատշաճ թույլտվության, հատել է ՀՀ պետական սահմանը:
Այսպես,
1. 2023 թվականի հունվարի 20-ին՝ ժամը 01:38-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
2. 2023 թվականի հուլիսի 9-ին՝ ժամը 08:18-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
3. 2023 թվականի հուլիսի 16-ին՝ ժամը 08:18-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ
4. 2023 թվականի նոյեմբերի 17-ին՝ ժամը 03:08-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
5. 2023 թվականի նոյեմբերի 28-ին՝ ժամը 02:29-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 658467198 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
6. 2024 թվականի մայիսի 22-ին՝ ժամը 04:52-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված` 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ «Զվարթնոց» սահմանային անցակետով ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մեկնել է ՀՀ-ից:
7. 2024 թվականի մայիսի 26-ին՝ ժամը 04:19-ին, Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին Անգել Ակբարի Խաշիրով (ծնված՝ 01.07.1991 թվականին, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում) տվյալներով ձևակերպված Ռուսաստանի Դաշնության քաղաքացու 551220590 համարի բովանդակությամբ կեղծ անձնագրի օգտագործմամբ Զվարթնոց» սահմանային և ապօրինի հատել է ՀՀ պետական սահմանը և մուտք գործել ՀՀ:
2024 թվականի հունիսի 26-ին Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին հայտնաբերվել և ձերբակալվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Արագածոտնի մարզային վարչության աշխատակիցների կողմից Վրաստանի իրավասու մարմինների կողմից հետախուզման մեջ գտնվելու հիմքով:
Այսպիսով՝ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիանին վերագրվում է հանցավոր արարքների կատարում՝ նախատեսված 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 7 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
1. Պետական կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի կամ դրանց կազմակերպության, առևտրային կամ այլ կազմակերպության, անհատ ձեռնարկատիրոջ, նոտարի, աուդիտորի կամ փաստաթուղթ կազմելու, տալու կամ դրա իսկությունը հավաստելու համար լիազորված այլ անձի կողմից տրվող իրավաբանական նշանակություն ունեցող փաստ հավաստող կամ իրավունք վերապահող կամ պարտականությունից կամ պատասխանատվությունից ազատող փաստաթուղթ կեղծելը՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից այն օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով, կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակով կեղծ դրոշմ, կնիք կամ ձևաթուղթ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
 1. Առանց սահմանված փաստաթղթի կամ պատշաճ թույլտվության Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը հատելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
6. Խոստովանական ցուցմունքը չի կարող անձին դատապարտելու հիմք հանդիսանալ, եթե այն չի հիմնավորվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված բավարար ապացույցներով:
7. Մեղադրյալի դատապարտումը հակակշռող բավարար գործոնների բացակայության պայմաններում չի կարող միայն կամ առավելապես հիմնվել այնպիսի անձի ցուցմունքի վրա, որի հակընդդեմ հարցման հնարավորություն տվյալ մեղադրյալը կամ նրա պաշտպանը կամ ներկայացուցիչը չի ունեցել:
8. Դեպոնացված ցուցմունքը չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում, եթե դատարանում վերաբերելի մասով չի հետազոտվել դրա տեսաձայնագրությունը:»։
ՀՀ քրեական դատավարության 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»:
Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով, այնպես էլ Եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքն ըստ էության վերարտադրել է Սահմանադրությամբ ամրագրված անմեղության կանխավարկածի իրավունքը, նաև ամրագրել անմեղության կանխավարկածի հիմնական բաղադրիչները, որոնք համակցության մեջ արտացոլում են անմեղության կանխավարկածի բովանդակությունը: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հերքված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատարավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
Ապացույցների գնահատման կանոնները դատարանին պարտավորեցնում են քրեադատավարական նորմերում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա:
Օրենսգրքով սահմանված կանոնը, որի համաձայն չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը, նշանակում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Որպես այդպիսին պետք է հասկանալ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Դա, իհարկե, չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն դրա հավանականության աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների պատշաճ գնահատումը ենթադրում է դրա արդյունքում հիմնավոր, այսինքն՝ հասցեատերերի համար օբյեկտիվորեն համոզիչ, դատավարական ակտի կայացում:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի վարույթի համար նշանակություն ունեցող բոլոր հանգամանքների համակողմանի, անաչառ և պատշաճ քննությունը:
Ցանկացած դատավարական ակտում արվող եզրահանգման հիմնավորվածությունը կախված է նաև բացահայտված փաստերի վերաբերելիության ճիշտ գնահատականից: Յուրաքանչյուր ապացույցի վերաբերելիության ճիշտ որոշումը պետք է հանգեցնի օրինական և հիմնավոր որոշում կայացնելու համար անհրաժեշտ և բավարար ապացույցների հավաքմանը:
Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորի ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տա, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:
Միևնույն ժամանակ, ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցին վարույթի նախորդ փուլերում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց տված գնահատականներով:
Նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունենալու օրենսդրական արգելքը բացառում է որևէ ապացույցի նկատմամբ կանխակալ մոտեցում ցուցաբերելը (մյուս ապացույցների նկատմամբ այդ փաստական տվյալի ապացուցողական արժեքին առավելություն վերագրելը կամ այդ արժեքը նվազեցնելը), քանի դեռ այդ ապացույցը քրեադատավարական օրենսգրքով ամրագրված ընթացակարգով մրցակցության և կողմերի իրավահավասարության, մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի ապահովման և այլ սկզբունքների պահպանմամբ չի հետազոտվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում: Այնուհանդերձ, ապացույցների նկատմամբ կանխակալ մոտեցման արգելքը գործում է մինչև «պատշաճ իրավական ընթացակարգով դրանց գնահատումը», ուստի ապացույցների հետազոտումից հետո բացակայում է ապացույցների գնահատման արդյունքում դրանցից մի մասին մյուսների նկատմամբ առավելություն կամ նվազ կարևորություն վերագրելու արգելքը, հակառակ դեպքում, հակասական ապացույցների առկայության պարագայում հնարավոր չէ հիմնավորված հետևության հանգել անձի մեղավորության կամ անմեղության և այլ հարցերի վերաբերյալ:
Ապացույցների գնահատման բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ օրենքը, որպես կանոն, չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը: Նշված կանոնից միակ բացառությունն այն հանգամանքներն են, որոնք կարող են հաստատվել միայն որոշակի տեսակի ապացույցներով:
Վերը շարադրված իրավադրույթների և իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով՝ Դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար են ապացուցված համարելու Գիրորգի Շենգելիային վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Գիրորգի Շենգելիան կատարել է իրեն մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով:
Անդրադառնալով պաշտպան Մ.Մարուքյանի պնդմանն առ այն, որ իր վստահորդը կեղծ անձնագրով չի եկել Հայաստանի Հանրապետություն, այլ վերջինս ՌԴ անձնագիրը ստացել է պատշաճ կարգով՝ Հայաստանի Հանրապետությունում գտնվող Ռուսաստանի Դաշնության դեսպանատնից, ապա Դատարանը այս կապակցությամբ փաստում է հետևյալը․
Դատարանում քննության առարկա է հանդիսացել նաև հենց այն հարցը թե արդյոք ՌԴ-ի կողմից տրված փաստաթղթը պարունակել է կեղծ բովանդակային տվյալներ, թե՝ ոչ: Նշված հանգամանքը ի սկզբանե բարձրաձայնել և պնդել է հենց պաշտպանական կողմը։ Այս կապակցությամբ Դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով բավարար չափով և գրեթե բոլոր ապացույցներով հաստատվել է, որ Գ.Շենգելիայի կողմից օգտագործված ՌԴ անձնագիրը պարունակել է կեղծ բովանդակային տվյալներ: Այլ կերպ՝ գրեթե բոլոր ապացույցներով հաստատվել է, որը մեղադրյալը հանդիսանում է Գիորգի Շենգելիան։ Ավելին՝ նշվածը ընդհանուր առմամբ հաստատվում է նաև հենց մեղադրյալի տված ցուցմունքով։ Ինչ վերաբերում է փաստաթղթի կեղծման ձևին, ապա Դատարանը փաստում է, որ նշված հարցին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը անդրադարձել է իր 2018թ. սեպտեմբերի 20-ին թիվ ՏԴ2/0039/01/17 որոշմամբ, մասնավորապես արձանագրել է հետևյալը.՝ «Փաստաթղթերի, դրոշմների և մյուս առարկաների կեղծումը կարող է իրականացվել երկու ձևով`
1. իրական փաստաթղթերի կամ մյուս առարկաների տեքստի, բովանդակության, դրանցում առկա տեղեկատվության աղավաղումը տարբեր եղանակներով (ջնջում, քերծվածք, լրացում),
2. ամբողջովին կեղծ փաստաթղթի կամ այլ առարկայի պատրաստում:
Օգտագործել կեղծ փաստաթղթեր` նշանակում է դրանք շրջանառության մեջ դնել սեփական կարիքների համար` դրանց միջոցով իրավունքներ ձեռք բերելու կամ պատասխանատվությունից ազատվելու նպատակով (...):
/.../
Ինչ վերաբերում է քննարկվող հանցագործության առարկա ակնհայտ կեղծ փաստաթղթին, ապա որպես այդպիսին կարող են հանդես գալ`
ա) տարբեր եղանակներով աղավաղված, փոփոխված իրական փաստաթուղթը (ջնջում, քերծվածք, լրացում): Ընդ որում, կարող են կեղծվել ինչպես իրական փաստաթղթի վավերապայմանները (օրինակ՝ ստորագրությունը), այնպես էլ դրա բովանդակությունը (օրինակ՝ այն անձի վերաբերյալ տվյալները, ով կարող է օգտվել փաստաթղթում նշված իրավունքներից),
բ) ամբողջովին կեղծ փաստաթուղթը: Տվյալ դեպքում կեղծվում են ոչ թե իրական փաստաթղթի բովանդակությունը կամ վավերապայմանները, այլ ամբողջությամբ կեղծ փաստաթուղթ է պատրաստվում:
Այսպիսով, փաստաթղթերը կարող են կեղծ լինել թե՛ բովանդակության, թե՛ ձևի առումով: Բովանդակային կեղծ փաստաթուղթ է ինչպես իրական փաստաթուղթը, որում կեղծ տվյալներ կամ գրառումներ են կատարված, կամ տարբեր եղանակներով փաստաթղթի իրական բովանդակությունը խեղաթյուրված է, այնպես էլ բովանդակությամբ ամբողջովին կեղծ փաստաթուղթը, այսինքն` այնպիսին, որը պարունակում է իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ: Ձևով կեղծ փաստաթղթի դեպքում փոփոխված կամ աղավաղված են փաստաթղթի վավերապայմանները:
Ընդ որում, փաստաթղթի կեղծված լինելը պետք է ակնհայտ լինի, այսինքն` անձը գիտակցի, որ օգտագործում է կեղծ փաստաթուղթ և ցանկանա այն կատարել, ուստի քննարկվող հանցանքը սուբյեկտիվ կողմից կարող է դրսևորվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ:․․․»:
Սույն դեպքում Դատարանը փաստում է, որ մեղադրյալի կողմից ձեռք է բերվել և օգտագործվել բովանդակության առումով կեղծ փաստաթուղթ, քանի որ հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցներով ակնհայտ է դառնում, որ Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիան իր ծննդյան վկայականը և դրա հիման վրա նաև վրացական անձնագիրը ստացել է Վրաստանի Հանրապետությունից, որի համաձայն՝ իր իրական անուն ազգանունը հենց Գիրորգի Շենգելիա է, իսկ ՀՀ մուտք գործելիս օգտագործել է ՌԴ կողմից տրամադրված թիվ 551220593 անձնագիր և նույն տվյալներով թիվ 658467198 անձնագիր, որոնց համաձայն՝ իր անուն ազգանունը Անգել Ակբարի Խաշիրով է, ծնված 01.07.1991, Կաբարդա-Բալկարական Հանրապետությունում: Հետազոտված գրեթե բոլոր ապացույցներով, այդ թվում հենց մեղդրյալի հարցաքննությամբ, հաստատվում է մեղադրյալի՝ Գիորգի Շենգելիան լինելու հանգամանքը։ Այսինքն՝ սույն դեպքում ՌԴ կողմից տրամադրված անձնագրերում առկա տվյալները իրականությանը չհամապատասխանող տեղեկություններ են, իսկ անձնագիրը՝ բովանդակությամբ կեղծ փաստաթուղթ: Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ Գ. Շենգելիան հիմնական դատալսումների ընթացքում հայտնել է որ՝ Նա չի հիշում ՌԴ-ն, մանկությունը ապրել է Վրաստանում ծնողների հետ, իրեն դիմել են Գիորգի: Առաջին անձանգիրը ստացել է Վրաստանում, իսկ առաջին ծննդյան վկայականը՝ Վրաստանում: Չի հիշում, թե երբ է ստացել ՌԴ անձանգիրը, նշեց, որ հավանաբար կենսաբանական մորը գտնելուց հետո, մոտավորապես 2015 թվականին, ծննդյան վկայականը եղել է մոր մոտ: /.../ ինքը ազգությամբ վրացի է, ինքը իրեն համարում է՝ վրացի: / մեջբերումը Գ.Շենգելիայի ցուցմունքից/:
Անդրադառնալով պաշտպան Մ.Մարուքյանի պնդմանն առ այն, որ վարույթ իրականացնող մարմինը չի ձեռնարկել անհրաժեշտ միջոցներ պարզելու՝ Գիրոգի Շենգելիա տվյալներով վրացական անձնագրի կեղծ կամ իրական լինելը, կամ հակառակը՝ Անգել Խաշիրով տվյալներով անձագրի կեղծ կամ իրական լինելը, Դատարանը փաստում է, որ վերոթվարկված ապացույցները և դրանց ամբողջական գնահատումը արդեն իսկ դատարանին հնարավորություն են տալիս եզրահանգելու, որ Գիոգի Շենգելիային վերեբերելի փաստաթղթերն և տեղեկություններն են բովանդակային առումով իրական։
Նշվածի համատեքստում Դատարանն անդրադառնում է նաև փաստի կանխավարկածի վերլուծությանը և դրա գնահատմանը՝ սույն վարույթի փաստերի հետ համադրմամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 106-րդ հոդված.
Փաստերի իրավական կանխավարկածը
1. Եթե քրեական վարույթի ընթացքում հակառակը չի ապացուցվում, ապա ապացուցված են համարվում՝
1) հանրահայտ փաստը.
2) արդի գիտության, տեխնիկայի, արվեստի, արհեստի կամ այլ բնագավառների համընդհանուր ճանաչում ստացած մեթոդիկաների ճշմարտացիությունը.
3) փաստը, որը անձին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ իրավական ակտով կամ պայմանագրով սահմանված իր մասնագիտական կամ պաշտոնեական պարտականությունների կապակցությամբ.
4) փաստը, որը մեղադրյալին հայտնի է կամ պետք է հայտնի լիներ՝ որպես նրա բացառիկ իրազեկության հանգամանք:
2. Եթե վարույթի մասնակիցը վիճարկում է սույն հոդվածի 1-ին մասով սահմանված փաստերի հավաստիությունը, ապա կրում է հակառակն ապացուցելու պարտականությունը:
Վերը նշված հարցին ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իր 2025թ. հունիսի 6-ի թիվ ԵԴ/0761/01/18 որոշմամբ արձանագրել է հետևյալը.
/…/ 16.1. Վերոգրյալի հետ մեկտեղ, Վճռաբեկ դատարանն իր համաձայնությունն է հայտնում նաև Վերաքննիչ դատարանի այն հետևությանը, որ սույն գործի փաստական հանգամաքներն իրենց համակցության մեջ կոնկրետ դեպքում բավարար են հաստատված համարելու Կ.Առաքելյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու հանգամանքները: Վերաքննիչ դատարանը տվյալ դեպքում իրավացիորեն կարևորել է ոչ միայն Երևան քաղաքի Առաքելյան փողոցի թիվ 64 եռահարկ տանը 2018 թվականի փետրվարի 5-ին կատարված խուզարկության արդյունքում միայն Կ.Առաքելյանի ննջասենյակում՝ մահճակալի տակից, և նրան պատկանող պայուսակում, այսինքն՝ նրա կողմից անմիջականորեն օգտագործվող վայրից և իրերից թմրամիջոցի հայտնաբերման փաստը, այլև նշված հանգամանքի կապակցությամբ Կ.Առաքելյանի կողմից ողջամիտ բացատրություն չներկայացնելը և հայտնաբերված թմրամիջոցն այլ անձանց, այդ թվում՝ Հայկ Համբարձումյանի կողմից անկողնու տակ թողնելու կամ այլ անձանց պատկանելու ողջամիտ հավանականության խիստ ցածր լինելը՝ հաշվի առնելով հատկապես այն հանգամանքները, որ 2017 թվականի հոկտեմբերի 31-ի խուզարկությամբ Կ.Առաքելյանի ննջասենյակից թմրամիջոց չի հայտնաբերվել, որից անմիջապես հետո Հ.Համբարձումյանը ձերբակալվել է, և մինչև երկրորդ խուզարկությունը՝ 2018 թվականի փետրվարի 5-ը, գնտվել է անազատության մեջ :
Վերոնշյալի համատեքստում Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավացիորեն փաստել է նաև, որ առանձին հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով, որոնց դեմ պայքարը հռչակված է որպես համընդհանուր առաջնահերթություն, դատարանն իր ներքին համոզմամբ կարող է հավանականության բարձր աստիճանով հաստատված համարել գործի որևէ հանգամանք՝ հիմք ընդունելով գործով հաստատված այլ հանգամանքների համակցությունը, եթե հանցանք կատարելու մեջ մեղադրվող անձն առաջ չի քաշել մեղադրանքը հերքող ողջամիտ բացատրություն: Ընդ որում, այդ հանգամանքները համապատասխան իրավիճակներում պետք է օժտված լինեն հավանականության այնպիսի բարձր աստիճանով, որը կվկայի հակառակի ոչ ողջամիտ լինելու մասին: Այլ կերպ՝ այդ հանգամանքի հավանականությունը պետք է լինի ավելի բարձր, քան հակառակինը:
Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ վերջին դիրքորոշումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի (այսուհետ՝ Եվրոպական դատարան) ձևավորած կայուն նախադեպային պրակտիկայից առ այն, որ քրեական գործի շրջանակում անմեղ համարվելու անձի իրավունքը և նրան ներկայացված մեղադրանքի ապացուցման բեռը կրելու պետության իրավասու մարմինների համար սահմանված պահանջը բացարձակ չեն, քանի որ քրեական իրավունքի ցանկացած համակարգում գործում են փաստի կամ իրավունքի կանխավարկածներ, և պետությունները որոշակի պայմաններում կարող են անձին պատժել պարզ կամ օբյեկտիվ փաստի հիման վրա՝ անկախ դրա հիմքում հանցավոր դիտավորության կամ անզգուշության առկայությունից։
Ավելին՝ Վճռաբեկ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում ևս արձանագրել է Կ.Առաքելյանի՝ իր անկողնու տակ թմրամիջոցների առկայության վերաբերյալ տեղեկացվածության ողջամիտ հավանականության մասին, սակայն հանգել է սխալ եզրակացության, ինչն իրավացիորեն արձանագրել է նաև Վերաքննիչ դատարանը և փաստել, որ թմրամիջոց պահելու հանցակազմն առկա է նաև այն դեպքերում, երբ անձը թաքցնում է այլ անձի կողմից պահելու նպատակով տրված կամ իրեն վստահված թմրամիջոցը…:
Մեջբերված նորմերով և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ հստակ անդրադարձ է կատարված փաստի կանխավարկածին և դրա հերքման հնարավորությանը: Այսպես՝ անձի անմեղության կանխավարկածի իրավունքը կամ քրեական գործով անձի անմեղ կանխավարկածվելու իրավունքը և դրանից բխող՝ իր դեմ ներկայացված պնդումները մեղադրանքի կողմից ապացուցման բեռը կրելու պահանջի իրավունքը բացարձակ չէ: Այլ կերպ՝ անձի մեղավորությունը չի ապացուցվում այն աստիճանի, որ բացառվեն հնարավոր բոլոր հակառակ պնդումները: Մեղադրանքի կողմը կրում է միայն ի պաշտպանություն բերված ողջամիտ փաստարկները մեղադրանքի բնույթի ապացույցներով հաղթահարելու պարտականություն: Ինչ վերաբերում է անձի կարծիքով իրեն արդարացնող մյուս հանգամանքներին կամ դիտարկումներին, ապա միայն դրանց բարձրաձայնումը մեղադրանքը հերքելու, իսկ Դատարանի համար այն խորությամբ գնահատելու պարտականություն չի առաջացնում, այլ անձը տրամաբանորեն կրում է իր ներկայացրած փաստական հանգամանքի հավաստման և հիմնավորման ողջամիտ պարտականություն: Դատարանի նման մեկնաբանությունը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի Ֆոլկն ընդդեմ Նիդերլանդների գործով արտահայտված դիրոքորոշումից, որը արդեն իսկ մեջբերվել է վերը մեջբերված նախադեպային որոշման մեջ:
Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ քրեական դատավարությունը իրականացվում է կողմերի հավասարության և մրցակցության սկզբունքով և պաշտպանական կողմը զրկված չի եղել հավաստի տեղեկություններ ստանալու և Դատարան ներկայացնելու հնարավորությունից: Դատարանն, ապահովելով կողմերի մրցակցությունը, կարող է օժանդակել որևէ կողմի, որևէ ապացույց ձեռք բերելու հարցում, բայց այդ օժանդակությունը չի կարող հատել ողջամտության սահմանը և Դատարանը չի կարող ակտիվություն և ջանասիրություն ցուցաբերել որևէ կողմի ապացույցը Դատարանում լսելի կամ հետազոտելի դարձնելու համար: Դատարանը գտնում է, որ սույն դեպքում պաշտպանական կողմը, պնդելով վերոնշված առարկությունը և վիճարկելով վարույթ իրականցնող մարմնի արձանագրած փաստական տվյալը, առնվազն վրացական անձնագրի տվյալների կեղծ լինելը ապացուցելու համար հնարավորություն ունեցել է՝ ծանրակշիռ ապացույցներ ներկայացնելով և հերքելով մեղադրանքի կողմի ներկայացրած կանխավարկածը: Նշված պայմաններում, եթե պաշտպանական կողմը կարծում էր, որ իրականում կեղծ տվյալներ պարունակում է Գիրոգի Շենգելիա տվյալներով վրացական անձնագիրը, ապա այդ վիճարկման և դրա պնդման հիմքում ընկած հանգամանքի ապացուցման պարտականությունը կրում է հենց պաշտպանական կողմը: Գ.Շենգելիան չի ներկայացրել որևէ ծանրակշիռ ապացույց առ այն, որ Գիորգի Շենգելիա տվյալներով վրացական անձնագիրը կեղծ է, և իրականությանը համապատասխանող տվյալներով անձանգիրը ՌԴ-ի կողմից տրամադրված Անգել Ակբարի Խաշիրով տվյալներով անձնագիրն է։ Դատարանն փաստերի համադրմամբ և ներքին համոզմամբ գտնում է, որ սույն դեպքում Վրաստանի Հանրապետության կողմից տրամադրված անձնագիրը՝ հիմնված Գ.Շենգելիայի ծննդյան վկայականի վրա, պարունակում է իրական տվյալներ, հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ Գ.Շենգելիան իր տված ցուցմունքում նշում է, որ ինքը ազգությամբ վրացի է և իրեն դիմել են Գիորգի: Ուստի, պաշտպանի պնդումներն այն մասին, որ վարույթ իրականացնող մարմինը չի ձեռնարկել անհրաժեշտ միջոցներ՝ պարզելու Գ.Շենգելիայի վրացական անձնագրի տվյալների ճշմարտացիությունը, ոչ իրավաչափ են: Նշվածը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 21-րդ հոդվածի տրամաբանությունից այն մասին, որ Դատարանը կոչված է պահպանելու անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծելով բոլոր ապացույցները ներկայացնելու և համակողմանի հետազոտելու համար անհրաժեշտ պայմաններ, ինչպես նաև Դատարանը, կողմի միջնորդությամբ աջակցում է նրան ձեռք բերելու անհրաժեշտ ապացույցներ, այլ ոչ լծվում է նոր ապացույցներ ձեռք բերելու կամ նոր անձանց հայտնաբերելու գործընթացին:
Բացի այդ, Դատարանը արձանագրում է, որ այն հանգամանքը, թե արդյոք Գ.Շենգելիայի վրացական անձնագրում առկա տվյալները կեղծ են և իրականությանը չհամապատասխանող, հայտնի է միայն մեղադրյալ Գիորգի Շենգելիային և մեղադրանքի հերքման պարտականությունն էլ դրված է պաշտպանական կողմի վրա: Հիմնական դատալսումների ընթացքում տված ցուցմունքով վերջինս նույնիսկ այդ հանգամանքն էլ չի պնդում։ Ավելին՝ ցուցմունքում հայտնում է, որ իրեն դիմել են Գիորգի և ինքը ազգությամբ վրացի է:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցագործության կատարման մեջ Գիրորգի Շենգելիայի մեղքի ապացուցված լինելը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: …»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Դատարանը, Գիրորգի Շենգելիայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, հաշվի է առնում այն, որ վերջինս դիտավորությամբ կատարել է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններ, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցության հանգամանքը:
Դատարանը գտնում է, որ որպես մեղադրյալ Գիրորգի Շենգելիայի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը, ըստ քրեական վարույթում առկա նյութերի, որպես Գիրորգի Շենգելիայի անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտարկում այն, որ երիտասարդ է:
Վերոգրյալի հաշվառմամբ անդրադառնալով մեղադրյալ Գիրորգի Շենգելիայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակի և չափի հարցերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Գիրորգի Շենգելիան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով:
Տվյալ դեպքում սահմանված պատժատեսակը համաչափ է կատարված կոնկրետ հանցագործության բնույթին, վտանգավորության աստիճանին, դրա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձին և բավարար է պատժի նպատակների նվաճման տեսանկյունից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից որոշակի ժամկետով մեկուսացնելն է, որը կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում:
2. Ազատազրկումը նշանակվում է 3 ամսից 20 տարի ժամկետով:
3. Ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է պակաս լինել 3 ամսից:
4. Անզգույշ հանցագործության համար ազատազրկումը չի կարող գերազանցել 10 տարին:
5. Առաջին անգամ ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն կատարած անձը չի կարող դատապարտվել ազատազրկման::
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Կարճաժամկետ ազատազրկումը դատապարտյալին քրեակատարողական հիմնարկում հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում անազատության մեջ պահելն է:
2. Կարճաժամկետ ազատազրկումը նշանակվում է նախկինում ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չկրած, ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցագործություններ կատարած անձի նկատմամբ` 15 օրից 2 ամիս ժամկետով:
3. Կարճաժամկետ ազատազրկման նվազագույն ժամկետը սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում կարող է 15 օրից պակաս լինել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
/.../:
Այսպես, Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության բնույթն ու աստիճանը, հանցագործության շարժառիթները և նպատակները, նշանակվող պատժի` մեղադրյալի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի վրա ազդեցության հանգամանքը, Գիրորգի Շենգելիայի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, վերջինիս անձը բնութագրող հանգամանքները, գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով, յուրաքաչյուր դրվագով պետք է պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով, յուրաքաչյուր դրվագով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի կանոններով գտնում է, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով` կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները, մասնակի գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 2/երկու/ ամիս ժամկետով և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները, լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 9/ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
1. Հանցանքների համակցությամբ և դատավճիռների համակցությամբ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելիս ազատազրկման 1 օրվան համապատասխանում է՝
1) կարճաժամկետ ազատազրկման 1 օրը,
/.../ :

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով 2/երկու/ ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը համապատասխանեցնել 2/երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Անդրադառնալով Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, Դատարանը գտնում է որ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանքը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի պատժի սկիզբը պետք է հաշվել սույն վարույթով արգելանքի վերցնելու պահից ՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ից:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ վարութային ծախսերի հարցերը պետք է համարել լուծված:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ արավարութային ճանաչված փաստաթղթերը պետք է թողնել վարույթին կցված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և յուրաքաչյուր դրվագով պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով` կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները, մասնակի գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիային մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով և յուրաքաչյուր դրվագով պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները, լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1/մեկ/ տարի 9/ինը/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 78-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի կանոնով 2/երկու/ ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկում պատիժը համապատասխանեցնել 2/երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 457-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 469-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 7 դրվագով նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժնեչը լրիվ գումարելու միջոցով Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 11/տասնմեկ/ ամիս ժամկետով:
Գիորգի Թեյմուրազի Շենգելիայի պատժի սկիզբը հաշվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 25-ից:
Վարույթում առկա ապացույցների տնօրինման հարցը լուծել ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով և սույն դատավճռի պատճառաբանական մասով սահմանված կարգի:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ռ.ՍՄԲԱՏՅԱՆ