Հիմնական
Գործի համար:
ԵԴ1/2822/01/24
Վիճակագրական տողի համար :
3.1
Պատասխանող
Էդմոն Հակոբջանյան Վարդանի
Էդմոն Հակոբջանյան
Էդմոն Հակոբջանյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արամայիս Ասատրյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Ալավերդյան
Աննա Մաթևոսյան
Կարեն Հովհաննիսյան
Դատավոր
Երևանի քրեական դատարան
Արամայիս Ասատրյան
Քրեական վերաքննիչ
Լուսինե Ալավերդյան
Աննա Մաթևոսյան
Կարեն Հովհաննիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2025-05-29 | 15:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2025-01-24 | 15:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Երևանի քրեական դատարան | 2024-12-17 | 17:30 | 5 | Չի կայացել | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-12-05 | 15:00 | 5 | Նիստը կայացել է | ||
| Տվյալների կենտրոն | 2024-10-23 | 16:00 | 5 | Նիստը կայացել է |
ԵԴ1/2822/01/24
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Վ.Կարապետյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Գ.Հայրապետյանի, Ա.Վարդանյանի
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանի
պաշտպան Ա.Սահակյանի
մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանի
2025 թվականի հունվարի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի (ծնված՝ 2003 թվականի օգոստոսի 25-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Նորք-Մարաշ բնակավայրի, Օհան Դուրյան փողոցի, 57-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08-0199-23 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2822/01/24 համարը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Էդմոն Հակոբջանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը՝ 3 (երեք) ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Էդմոն Հակոբջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։
Այսպես.
Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ:
Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը»։
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Ա.Սահակյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը:
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանն առարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Հանրային մեղադրող Ա.Վարդանյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: Ինչ վերաբերում է տուժողի լիազոր ներկայացուցչի առարկությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ այն փաստարկված չէ և կոնկրետ դեպքում հիմք չէ արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու համար:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկմանը համար անհրաժեշտ ապացույցները (տես դատական նիստի արձանագրությունը):
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Էդմոն Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել,
- Էդմոն Հակոբջանյանն ունի առողջական խնդիրներ,
- ներկայացված մեղադրանքում Էդմոն Հակոբջանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշավակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի
ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան)
նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան
դատական նիստի քարտուղար Վ.Կարապետյան
մասնակցությամբ`
հանրային մեղադրողներ Գ.Հայրապետյանի, Ա.Վարդանյանի
տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանի
պաշտպան Ա.Սահակյանի
մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանի
2025 թվականի հունվարի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի (ծնված՝ 2003 թվականի օգոստոսի 25-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Նորք-Մարաշ բնակավայրի, Օհան Դուրյան փողոցի, 57-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08-0199-23 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2822/01/24 համարը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Էդմոն Հակոբջանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը՝ 3 (երեք) ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին:
2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Էդմոն Հակոբջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։
Այսպես.
Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ:
Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը»։
3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը:
Պաշտպան Ա.Սահակյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը:
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանն առարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Հանրային մեղադրող Ա.Վարդանյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: Ինչ վերաբերում է տուժողի լիազոր ներկայացուցչի առարկությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ այն փաստարկված չէ և կոնկրետ դեպքում հիմք չէ արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու համար:
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները.
- Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկմանը համար անհրաժեշտ ապացույցները (տես դատական նիստի արձանագրությունը):
4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները.
Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները.
- Էդմոն Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել,
- Էդմոն Հակոբջանյանն ունի առողջական խնդիրներ,
- ներկայացված մեղադրանքում Էդմոն Հակոբջանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները.
Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշավակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ
ԵԴ1/2822/01/24
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր՝ Լ.Ալավերդյան
դատավորներ՝ Ա.Մաթևոսյան
Կ.Հովհաննիսյան
քարտուղարությամբ՝ Մ.Հովսեփյանի,
մասնակցությամբ՝
պաշտպան՝ Ար.Սահակյանի
ամբաստանյալներ՝ Է.Հակոբջանյանի
2025 թվականի մայիսի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Ա.Ասատրյան) 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Վարույթի ընթացքը.
2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պողոսյանի (այսուհետ նաև՝ Քննիչ) կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթը։
2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Քննիչի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 08827923 քրեական վարույթը։
Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 08-0199-23 և թիվ 08827923 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։
Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության կենտրոնական բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ Ա․Մկրտչյանի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը։
2023 դեկտեմբերի 29-ին Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին ձերբակալելու մասին։
2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 22-ի, 2024 թվականի ապրիլի 23-ի, 2024 թվականի հունիսի 25-ի, 2024 թվականի օգոստոսի 27-ի և 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշումներով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը յուրաքանչյուր անգամ երկարաձգվել է 2 /երկու/-ական ամիս ժամանակով։
2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Քննիչի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ մեղադրական եզրակացությունը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին։
Նույն օրը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթն՝ ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճռով վճռվել է՝
«Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: (…)»։
2025 թվականի մարտի 7-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը:
2025 թվականի մարտի 14-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ 2025 թվականի մարտի 17-ին հանձնվել է նախագահող դատավորի աշխատակազմին։
Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության։
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։
Այսպես.
Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ:
Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։(…)»։
Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները» վերտառությամբ բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
(…) Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։ (…)։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատժի նշանակման մասով ճիշտ չի կիրառել՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցանք կատարած անձին պատժի ենթարկելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով պետական հակազդեցության համաչափությունը հանցավորի անձնավորությանը,
- 69-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ,
- 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասն առ այն, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ,
- 100-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրանց հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքն առ այն, որ մեղսագրվող հանցանքը Էդմոն Հակոբջանյանի կողմից կատարվել է հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ,
- ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 05.06.2015թ. ՍԴ3/0174/01/14 նախադեպային որոշման 14-րդ կետով սահմանված իրավական դիրքորոշումն առ այն, որ օրենքով նախատեսված մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության դեպքում դրանք հաշվի առնելու պահանջն օրինականության սկզբունքի կարևորագույն բաղադրիչներից է։ Հետևաբար, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայության պարագայում դրանք հաշվի չառնելը կամ, ընդհակառակը, նշված հանգամանքների բացակայության դեպքում դրանք հաշվի առնելը օրինականության սկզբունքի կոպիտ խախտում է։
Ըստ Բողոքաբերի՝ չնայած դատական ակտում առկա արձանագրմանն առ այն, որ հաշվի են առնվել Էդմոն Հակոբջանյանի տարիքը և առողջական վիճակը, իրականում իր ամբողջ ծանրությամբ հաշվի չի առնվել քրեական վարույթի 6-րդ հատորի 49-77-րդ թերթերում զետեղված ամբուլատոր դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության եզրակացության հետևությունն այն մասին, որ Էդմոն Հակոբջանյանի մոտ հայտնաբերվել է օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, որոնք դրսևորվում են հիմնականում ցերեբրասթենիկ գանգատներով՝ գլխացավ, գլխապտույտ, տոթ, շոգ եղանակի անտանելիություն, թեթև վեգետատիվ խանգարումներով, առանց հոգեախտաբանական խանգարումների:
Բողոքաբերի համոզմամբ՝ անդրադառնալով նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության գնահատմանը Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել այն, որ՝
- Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքում հայրը՝ Վարդան Հակոբջանյանը տառապում է ցրված սկլերոզ/կարծրախտ/ հիվանդությամբ, ինչի հետևանքով ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, հենաշարժական խնդիրների պատճառով նրա ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, դեռ ավելին՝ 23.10.2024թ. Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով, անհրաժեշտ է վիրահատական բուժում,
- Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքի անդամ հանդիսացող տատի՝ 1960թ. ծնված Մարինե Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային մի շարք հիվանդություններ,
- ընտանիքի անդամներից մյուսը անչափահաս եղբայրն է՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը,
- ընտանիքի միակ կերակրողը Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում փխրուն ուսերին է ծանրացած բնակարանի վարձավճարի, կոմունալ ծախսերի, հաշմանդամություն ունեցող ամուսնու և հիվանդ սկեսուրի դեղորայքի գնման, ընտանիքի սննդի, հագուստի, անչափահաս որդու ուսման և վերջապես՝ անազատության մեջ գտնվող որդուն հանձնուքներ ուղարկելու ֆինանսական բեռը:
Բողոքաբերն ընդգծել է, որ նախնական դատալսումների առաջին նիստին տուժող կողմը 4.000.000 /չորս միլիոն/ ՀՀ դրամի գույքային հայց էր ներկայացրել և առարկել դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն մեղադրյալի ընտանիքի դրական ջանքերի շնորհիվ տուժող կողմն արդեն հաջորդ նիստին բարի կամք դրսևորեց՝ հրաժարվեց գույքային հայցից և համաձայնություն հայտնեց դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու հարցում, որպիսի հանգամանքը ևս հնարավոր է դարձնում դիտարկել մեղադրյալի պատժի մեղմացման հնարավորությունը։
Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ օրենսդրական համապատասխան կարգավորումների համատեքստում կողմնակի անաչառ դիտորդի համար դատավճռի ուսումնասիրությունից համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով և ոչ թե 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով և ոչ թե 4 (չորս) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, համոզիչ չէ նաև, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով:
Ելնելով վերոշարադրյալից՝ Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը պատժի մասով փոփոխել և նշանակված ազատազրկման 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետը նվազեցնել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով նշանակված՝ 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամսից նվազ ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
2025 թվականի մայիսի 29-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Վարդանյանի գրությունն այն մասին, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված՝ չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է հնարավորության դեպքում դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ։ Միաժամանակ հայտնել է, որ վիճարկվող դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի ներկայացված վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման։
Պաշտպան Ար.Սահակյանը բացատրություններ ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ և խնդրեց այն բավարարել։
Մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանը միացավ պաշտպանին։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոք հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցադրմանը՝ իրավաչափ են արդյո՞ք մեղադրյալ Է․Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերի և դրանք մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատժաչափ սահմանելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի՝ «1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին(…)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…)Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
(...)Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…) (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանը պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների վերլուծությանը մանրամասն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-23-րդ կետերում, որտեղ նշել է․
«[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման:
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված: Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման: Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով վերաքննիչ բողոքի հիմքը և այն հաստատող փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատժի նպատակների իրացման հնարավորությունը, մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում եկել է իրավաչափ եզրահանգման, որպիսի մոտեցումն ընդունելի է նաև Վերաքննիչ դատարանի համար։
Անդրադառնալով հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու արդյունքում սահմանված վերջնական 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությանը և գտնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալ հանգամանքները՝
- մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը վատառողջ է, վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է «Օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում» օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, Էդմոն Հակոբջանյանի հայրը՝ Վարդան Սուրենի Հակոբջանյանը, միասնական սոցիալական ծառայության բժշկասոցիալական փորձաքննության և աջակցող միջոցներով ապահովման վարչության կողմից տրված բժշկասոցիալական փորձաքննության թիվ 1545601 որոշման համաձայն՝ ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, տառապում է «G35 Ցրված սկլերոզ (կարծրախտ) հիվանդությամբ, որի արդյունքում հենաշարժական խնդիրների ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, Էրեբունի ԲԿ կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով և առաջարկվել է վիրահատական բուժում, թիվ 12 պոլիկլինիկայի կողմից 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Էդմոն Հակոբջանյանի տատի՝ Մարինե Համբարձումի Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային հիվանդություններ, Էդմոն Հակոբջանյանն ունի անչափահաս եղբայր՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը և վերոգրյալի պայմաններում ընտանիքի միակ կերակրողը՝ համաձայն Կենտրոն վարչական շրջանի համատիրության կողմից 2024 թվականի հուլիսի 29-ին տրված տեղեկանքի, Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ներկայացվել է Երևան բժշկագիտական կենտրոնի կողմից 2025 թվականի մայիսի 29-ին տրված խորհրդատվության թերթիկը, ըստ որի՝ Լամարա Մկրտչյանի մոտ նախնական ախտորոշման համաձայն առկա է պսորիատիկ արթրիտ, ակտիվություն III, ֆԱ II-III, ծնկան հոդերի ռեցիդիվող սինովիտ, սրունք-թաթային հոդերի արթրիտ։ Երկրորդային Օստեոարթրիտ առավելապես ծնկան և կոնք-ազդրային հոդերի ընդգրկումով, Գոնարթրիոզ II, Կելգրեն-Լոուրենսի։ Մաշկային պսորիազ,
- մեղադրյալ Էդ․Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել,
- ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչելը, տվել խոստովանական ցուցմունքներ,
- հանցանքը կատարելիս եղել է 20 տարեկան,
-տուժողը հրաժարվել է ներկայացված գույքային հայցից,
- բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Վերաքննիչ դատարանը, նշյալ հանգամանքները վերլուծելով մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակության, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածության, հանցանքները կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության համատեքստում, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելիս մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատիժ։
Այս առումով Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի է Բողոքաբերի հետևությունն առ այն, որ համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով:
Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության 367-րդ, 369-371-րդ և 379-380-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի․ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը փոփոխել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր՝ Լ.Ալավերդյան
դատավորներ՝ Ա.Մաթևոսյան
Կ.Հովհաննիսյան
քարտուղարությամբ՝ Մ.Հովսեփյանի,
մասնակցությամբ՝
պաշտպան՝ Ար.Սահակյանի
ամբաստանյալներ՝ Է.Հակոբջանյանի
2025 թվականի մայիսի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Ա.Ասատրյան) 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Վարույթի ընթացքը.
2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պողոսյանի (այսուհետ նաև՝ Քննիչ) կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթը։
2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Քննիչի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 08827923 քրեական վարույթը։
Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 08-0199-23 և թիվ 08827923 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։
Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին տուժող ճանաչելու մասին։
2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության կենտրոնական բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ Ա․Մկրտչյանի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը։
2023 դեկտեմբերի 29-ին Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին ձերբակալելու մասին։
2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 22-ի, 2024 թվականի ապրիլի 23-ի, 2024 թվականի հունիսի 25-ի, 2024 թվականի օգոստոսի 27-ի և 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշումներով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը յուրաքանչյուր անգամ երկարաձգվել է 2 /երկու/-ական ամիս ժամանակով։
2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Քննիչի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ մեղադրական եզրակացությունը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին։
Նույն օրը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթն՝ ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում։
2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճռով վճռվել է՝
«Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: (…)»։
2025 թվականի մարտի 7-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը:
2025 թվականի մարտի 14-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ 2025 թվականի մարտի 17-ին հանձնվել է նախագահող դատավորի աշխատակազմին։
Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության։
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։
Այսպես.
Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ:
Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։(…)»։
Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները» վերտառությամբ բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
(…) Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ:
Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։
Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։
Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։
Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը:
Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։
Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից:
Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։ (…)։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատժի նշանակման մասով ճիշտ չի կիրառել՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցանք կատարած անձին պատժի ենթարկելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով պետական հակազդեցության համաչափությունը հանցավորի անձնավորությանը,
- 69-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ,
- 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասն առ այն, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ,
- 100-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրանց հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը,
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքն առ այն, որ մեղսագրվող հանցանքը Էդմոն Հակոբջանյանի կողմից կատարվել է հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ,
- ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 05.06.2015թ. ՍԴ3/0174/01/14 նախադեպային որոշման 14-րդ կետով սահմանված իրավական դիրքորոշումն առ այն, որ օրենքով նախատեսված մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության դեպքում դրանք հաշվի առնելու պահանջն օրինականության սկզբունքի կարևորագույն բաղադրիչներից է։ Հետևաբար, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայության պարագայում դրանք հաշվի չառնելը կամ, ընդհակառակը, նշված հանգամանքների բացակայության դեպքում դրանք հաշվի առնելը օրինականության սկզբունքի կոպիտ խախտում է։
Ըստ Բողոքաբերի՝ չնայած դատական ակտում առկա արձանագրմանն առ այն, որ հաշվի են առնվել Էդմոն Հակոբջանյանի տարիքը և առողջական վիճակը, իրականում իր ամբողջ ծանրությամբ հաշվի չի առնվել քրեական վարույթի 6-րդ հատորի 49-77-րդ թերթերում զետեղված ամբուլատոր դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության եզրակացության հետևությունն այն մասին, որ Էդմոն Հակոբջանյանի մոտ հայտնաբերվել է օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, որոնք դրսևորվում են հիմնականում ցերեբրասթենիկ գանգատներով՝ գլխացավ, գլխապտույտ, տոթ, շոգ եղանակի անտանելիություն, թեթև վեգետատիվ խանգարումներով, առանց հոգեախտաբանական խանգարումների:
Բողոքաբերի համոզմամբ՝ անդրադառնալով նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության գնահատմանը Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել այն, որ՝
- Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքում հայրը՝ Վարդան Հակոբջանյանը տառապում է ցրված սկլերոզ/կարծրախտ/ հիվանդությամբ, ինչի հետևանքով ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, հենաշարժական խնդիրների պատճառով նրա ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, դեռ ավելին՝ 23.10.2024թ. Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով, անհրաժեշտ է վիրահատական բուժում,
- Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքի անդամ հանդիսացող տատի՝ 1960թ. ծնված Մարինե Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային մի շարք հիվանդություններ,
- ընտանիքի անդամներից մյուսը անչափահաս եղբայրն է՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը,
- ընտանիքի միակ կերակրողը Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում փխրուն ուսերին է ծանրացած բնակարանի վարձավճարի, կոմունալ ծախսերի, հաշմանդամություն ունեցող ամուսնու և հիվանդ սկեսուրի դեղորայքի գնման, ընտանիքի սննդի, հագուստի, անչափահաս որդու ուսման և վերջապես՝ անազատության մեջ գտնվող որդուն հանձնուքներ ուղարկելու ֆինանսական բեռը:
Բողոքաբերն ընդգծել է, որ նախնական դատալսումների առաջին նիստին տուժող կողմը 4.000.000 /չորս միլիոն/ ՀՀ դրամի գույքային հայց էր ներկայացրել և առարկել դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն մեղադրյալի ընտանիքի դրական ջանքերի շնորհիվ տուժող կողմն արդեն հաջորդ նիստին բարի կամք դրսևորեց՝ հրաժարվեց գույքային հայցից և համաձայնություն հայտնեց դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու հարցում, որպիսի հանգամանքը ևս հնարավոր է դարձնում դիտարկել մեղադրյալի պատժի մեղմացման հնարավորությունը։
Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ օրենսդրական համապատասխան կարգավորումների համատեքստում կողմնակի անաչառ դիտորդի համար դատավճռի ուսումնասիրությունից համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով և ոչ թե 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով և ոչ թե 4 (չորս) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, համոզիչ չէ նաև, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով:
Ելնելով վերոշարադրյալից՝ Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը պատժի մասով փոփոխել և նշանակված ազատազրկման 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետը նվազեցնել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով նշանակված՝ 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամսից նվազ ժամկետով:
Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
2025 թվականի մայիսի 29-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Վարդանյանի գրությունն այն մասին, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված՝ չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է հնարավորության դեպքում դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ։ Միաժամանակ հայտնել է, որ վիճարկվող դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի ներկայացված վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման։
Պաշտպան Ար.Սահակյանը բացատրություններ ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ և խնդրեց այն բավարարել։
Մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանը միացավ պաշտպանին։
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…)
7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար.
9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»:
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոք հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցադրմանը՝ իրավաչափ են արդյո՞ք մեղադրյալ Է․Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերի և դրանք մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատժաչափ սահմանելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի՝ «1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
(…)3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին(…)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…)Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա:
(...)Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…) (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանը պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների վերլուծությանը մանրամասն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-23-րդ կետերում, որտեղ նշել է․
«[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման:
(...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված: Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման: Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը):
Վերոշարադրյալ իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով վերաքննիչ բողոքի հիմքը և այն հաստատող փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատժի նպատակների իրացման հնարավորությունը, մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում եկել է իրավաչափ եզրահանգման, որպիսի մոտեցումն ընդունելի է նաև Վերաքննիչ դատարանի համար։
Անդրադառնալով հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու արդյունքում սահմանված վերջնական 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությանը և գտնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ։
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալ հանգամանքները՝
- մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը վատառողջ է, վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է «Օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում» օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, Էդմոն Հակոբջանյանի հայրը՝ Վարդան Սուրենի Հակոբջանյանը, միասնական սոցիալական ծառայության բժշկասոցիալական փորձաքննության և աջակցող միջոցներով ապահովման վարչության կողմից տրված բժշկասոցիալական փորձաքննության թիվ 1545601 որոշման համաձայն՝ ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, տառապում է «G35 Ցրված սկլերոզ (կարծրախտ) հիվանդությամբ, որի արդյունքում հենաշարժական խնդիրների ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, Էրեբունի ԲԿ կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով և առաջարկվել է վիրահատական բուժում, թիվ 12 պոլիկլինիկայի կողմից 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Էդմոն Հակոբջանյանի տատի՝ Մարինե Համբարձումի Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային հիվանդություններ, Էդմոն Հակոբջանյանն ունի անչափահաս եղբայր՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը և վերոգրյալի պայմաններում ընտանիքի միակ կերակրողը՝ համաձայն Կենտրոն վարչական շրջանի համատիրության կողմից 2024 թվականի հուլիսի 29-ին տրված տեղեկանքի, Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ներկայացվել է Երևան բժշկագիտական կենտրոնի կողմից 2025 թվականի մայիսի 29-ին տրված խորհրդատվության թերթիկը, ըստ որի՝ Լամարա Մկրտչյանի մոտ նախնական ախտորոշման համաձայն առկա է պսորիատիկ արթրիտ, ակտիվություն III, ֆԱ II-III, ծնկան հոդերի ռեցիդիվող սինովիտ, սրունք-թաթային հոդերի արթրիտ։ Երկրորդային Օստեոարթրիտ առավելապես ծնկան և կոնք-ազդրային հոդերի ընդգրկումով, Գոնարթրիոզ II, Կելգրեն-Լոուրենսի։ Մաշկային պսորիազ,
- մեղադրյալ Էդ․Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել,
- ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչելը, տվել խոստովանական ցուցմունքներ,
- հանցանքը կատարելիս եղել է 20 տարեկան,
-տուժողը հրաժարվել է ներկայացված գույքային հայցից,
- բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Վերաքննիչ դատարանը, նշյալ հանգամանքները վերլուծելով մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակության, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածության, հանցանքները կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության համատեքստում, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելիս մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատիժ։
Այս առումով Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի է Բողոքաբերի հետևությունն առ այն, որ համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով:
Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ։
Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության 367-րդ, 369-371-րդ և 379-380-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի․ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը փոփոխել։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ
Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2822/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-10-2024 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 08-0199-23 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդմոն |
| Ազգանուն | Հակոբջանյան |
| Հայրանուն | Վարդանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 166 Մաս 2 Կետ 6, 10, 15 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 3.1 |
| Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար | Առկա չէ |
| Իրավական բարդության չափանիշ | 1.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-10-2024 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արամայիս |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
| Ամսաթիվ | 11-10-2024 |
|---|
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
| Որոշման ամսաթիվ | 15-10-2024 |
|---|---|
| Որոշում | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՎԱՐՈՒՅԹՆ ՍՏԱՆՁՆԵԼՈՒ ԵՎ ՆԱԽՆԱԿԱՆ ԴԱՏԱԼՍՈՒՄՆԵՐ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15.10.2024 թվական ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Ա.Ասատրյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Նույն օրը քրեական գործը հատուկ համակարգչային ծրագրի միջոցով մակագրվել, իսկ 2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին հանձնվել է ինձ: Քրեական գործով առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված՝ քրեական գործը հսկող դատախազին վերադարձնելու հիմք: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 310-րդ հոդվածով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի Ստանձնել թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ ժամը 16:00-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի Աջափնյակ 1 նստավայրի շենքում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԱՍԱՏՐՅԱՆ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Հանրային մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդմոն |
| Ազգանուն | Հակոբջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Կազմակերպության անուն | ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈՒԹՅՈՒՆ |
| Կազմակերպության հասցե | » |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ասիա |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդուհի |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 23-10-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 23-10-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
| Ամսաթիվ | 23-10-2024 |
|---|---|
| Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում | Խափանման միջոցի ժամկետի երկարաձգելը |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԴ1/2822/01/24 ՈՐՈՇՈՒՄ ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆԱՐԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ «23» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան դատական նիստի քարտուղար Վ.Կարապետյան մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Գ.Հայրապետյանի տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Սահակյանի մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանի դռնբաց դատական նիստում, նախնական դատալսումների ընթացքում քննարկելով մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի (ծնված՝ 2003 թվականի օգոստոսի 25-ին, հայ, ՀՀ քաղաքացի) նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Դատարանը որոշում է կայացրել թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով՝ ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: Խափանման միջոց կիրառելու հարցի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքները. 2. Էդմոն Հակոբջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը: Այսպես. Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը՝ Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ: Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը»։ 2.1. Մինչդատական վարույթում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, որի ժամկետը հետագայում երկարաձգվել է: Դատավարության մասնակիցների դիրքորոշումները. 3. Հանրային մեղադրող Գ.Հայրապետյանը գտավ, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը չի վերացել: Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանը գտավ, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը չի վերացել: Պաշտպան Ա.Սահակյանը գտավ, որ խափանման միջոց կալանքի պահպանման անհրաժեշտությունը բացակայում է: Նշեց, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է ապահովել նաև՝ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ: Նշեց, որ մեղադրյալն ունի առողջական խնդիրներ: Առողջական խնդիրներ ունի նաև վերջինի ծնողը: Մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը : Դատարանի իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը. 4. ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն` «1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով` (...) 3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով. 4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»: «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…) բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով, գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի: 2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։ 3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի: 4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը: 2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝ 1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ 2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ 3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար: 3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (…)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին: (…) 3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (…) 5. Եթե խափանման միջոցի կիրառման վերաբերյալ բողոքի քննարկման արդյունքով կիրառված խափանման միջոցը վերացվել է, ապա այդ կամ այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կարող է կիրառվել նույն վարույթով միայն նոր հանգամանքի առկայության դեպքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով: 2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար: 3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում: 4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։ 5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը: 6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները: (…) 4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով: 5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»: 5. Սույն որոշման նախորդ կետում վկայակոչված իրավադրույթների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են: Անդրադառնալով մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի շարունակական կիրառման անհրաժեշտության հարցին, Դատարանն արձանագրում է, որ դեռևս առկա է և չի վերացել մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պահպանման անհարժեշտությունը: Մասնավորապես՝ Դատարանը գտնում է, որ վարույթի տվյալ փուլում ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունը չկատարելու՝ այդ թվում նաև՝ ապացուցման գործընթացին ապօրինի միջամտելու և փախուստի դիմելու հավանականությունը բարձր է։ Դատարանի գնահատմամբ՝ վարույթի սույն փուլում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը, դեռևս շարունակվում է լինել այն արդյունավետ իրավական ներգործության միջոցը, որը կարող է կաշկանդել վերջինին դրսևորել ոչ պատշաճ վարքագիծ և հնարավորություն է տալիս հասնել ՀՀ քրեական դատավարության 116-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին: Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները. - գործով դատաքննության դեռևս չսկսված լինելը և ապացույցների հետազոտված չլինելը, - Էդմոն Հակոբջանյանի և գործով անցնող որոշ անձանց փոխհարաբերությունների բնույթը, - մեղադրյալին վերագրվող հանցագործությունների բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, ակնկալվող հնարավոր պատժի խստությունը։ Դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ հանգամանքներն էականորեն բարձրացնում են ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի ոչ իրավաչափ վարքագծի հավանականությունը, միաժամանակ համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անել առ այն, որ վարույթի տվյալ փուլում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը հնարավոր է կանխել միայն վերջինի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջոցով: Այլ կերպ, Դատարանը գտնում է, որ վարույթի սույն փուլում վերոհիշյալ հանգամանքները վկայում են այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու անբավարարության մասին: Անդրադառնալով Էդմոն Հակոբջանյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ պաշտպանի փաստարկին, ապա Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ մասնագիտացված բուժօգնության կարիք ունենալու դեպքում վերջինը օրենքով սահմանված կարգով կարող է տեղափոխվել հատուկ մասնագիտացված կամ քաղաքացիական բուժհաստատություն` բժշկական օգնություն ստանալու համար, որպիսի իրավունքը երաշխավորված է «Ձերբակալված և կալանավորված անձանց պահելու կարգի մասին» ՀՀ օրենքով: Ամփոփելով վերոգրյալը, Դատարանը գտնում է, որ դեռևս բացակայում են Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը փոխելու կամ վերացնելու հիմքերը, հետևաբար Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորման ժամկետը պետք է երկարաձգել: Միևնույն ժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորման ժամկետը պետք է երկարաձգել երեք ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 28-ը ներառյալ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 115-119-րդ, 270-րդ, 311-րդ և 316-րդ հոդվածներով` Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորման ժամկետը երկարաձգել 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ մինչև 2025 թվականի հունվարի 28-ը ներառյալ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱՍԱՏՐՅԱՆ |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 05-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 05-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 17-12-2024 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը չի կայացել
| Նիստի ամսաթիվ | 17-12-2024 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացել |
| Պատճառը | Դատական նիստը չի կայացել մեղադրյալի՝ դատարան չներկայալու և Դատարանի՝ թիվ ԵԴ1/1896/06/24 դատական գործով ծանրաբեռնված լինելու հանգամանքով պայմանավորած: |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2024 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նախնական դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | ԵԴ1/2822/01/24 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ԳՈՒՅՔԱՅԻՆ ՀԱՅՑԻՑ ՀՐԱԺԱՐՎԵԼՆ ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒ ՀԱՐՑԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան դատական նիստի քարտուղար Վ.Կարապետյան մասնակցությամբ` հանրային մեղադրող Ա.Վարդանյանի պաշտպան Ա.Սահակյանի մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանի 2025 թվականի հունվարի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով գույքային հայցից հրաժարվելն ընդունելու հարցը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08-0199-23 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2822/01/24 համարը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Էդմոն Հակոբջանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, տուժողի լիազոր ներկայացուցչի կողմից մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի դեմ ներկայացվել է գույքային հայց: Դատարանի նույն օրվա արձանագրային որոշմամբ գույքային հայցն ընդունվել է վարույթ: 2024 թվականի նոյեմբերի 26-ին տուժող Ասյա Գաբրիելյանի կողմից դիմում է ներկայացվել Դատարան, որով վերջինը հրաժարվել է իր լիազոր ներկայացուցչի կողմից ներկայացված գույքային հայցից: 2.Հարցի քննության համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքները. Ներկայացված դիմում մասնավորապես նշված է հետևյալը՝ «(...) Առաջնորդվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենքի 49-րդ և 161-րդ հոդվածներով խնդրում եմ ընդունել գույքային հայցից իմ հրաժարումը: Ես գիտակցում եմ հայցից հրաժարվելու հետևանքները (...)»։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Գույքային հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի ցանկացած պահի հրաժարվելու հայցից, եթե դա չի հակասում օրենքին, կամ դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և իրավաչափ շահերը: 2. Գույքային հայցից հրաժարվելն ընդունելը հանգեցնում է գույքային հայցի մասով վարույթի կարճման և համապատասխան անձին զրկում է տվյալ գույքային հայցը քրեական կամ քաղաքացիական դատավարության կարգով կրկին հարուցելու հնարավորությունից: 3. Մինչև հայցից հրաժարվելն ընդունելը դատարանը պարտավոր է տուժողին պարզաբանել հայցից հրաժարվելու` սույն հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված հետևանքները: 4. Հայցից հրաժարվելն ընդունելու կամ չընդունելու դեպքում դատարանը կայացնում է առանձին որոշում: 5. Գույքային հայցից հրաժարվելը հիմք չէ առաջադրված մեղադրանքը վերացնելու, փոփոխելու կամ արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար»: Հիմք ընդունելով տուժող Ասյա Գաբրիելյանի կողմից գույքային հայցից հրաժարվելը, հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ ներկայացված դիմումից ակնհայտ է, որ տուժողին պարզ է գույքային հայցից հրաժարվելն ընդունելու արդյունքում առաջացող հետևանքները, ուստի Դատարանը գտնում է, որ գույքային հայցից հրաժարվելը պետք է ընդունել և այդ հիմքով գույքային հայցի մասով վարույթը պետք է կարճել: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 161-րդ և 270-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Տուժող Ասյա Գաբրիելյանի կողմից գույքային հայցից հրաժարվելն ընդունել և գույքային հայցի մասով վարույթը կարճել: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Այո |
Լրացուցիչ դատալսումներ
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 16:37 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
Նիստը կայացել է
| Նիստի ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|---|
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդմոն |
| Ազգանուն | Հակոբջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 24-01-2025 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԴ1/2822/01/24 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ՝ նաև Դատարան) նախագահող դատավոր Ա.Ասատրյան դատական նիստի քարտուղար Վ.Կարապետյան մասնակցությամբ` հանրային մեղադրողներ Գ.Հայրապետյանի, Ա.Վարդանյանի տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանի պաշտպան Ա.Սահակյանի մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանի 2025 թվականի հունվարի 24-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի (ծնված՝ 2003 թվականի օգոստոսի 25-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Նորք-Մարաշ բնակավայրի, Օհան Դուրյան փողոցի, 57-րդ տուն հասցեում)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան է ստացվել թիվ 08-0199-23 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԴ1/2822/01/24 համարը: 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Էդմոն Հակոբջանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով՝ վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին: 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին՝ նախնական դատալսումների ընթացքում, Դատարանը, անդրադառնալով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հարցին, որոշում է կայացրել մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ մինչդատական վարույթի ընթացքում ընտրված խափանման միջոց կալանքի ժամկետը՝ 3 (երեք) ամիս ժամանակով երկարաձգելու մասին: 2. Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը. Էդմոն Հակոբջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։ Այսպես. Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ: Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը»։ 3. Արագացված վարույթը և լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները. Նախնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ներկայացրեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդություն՝ հայտնելով, որ իրեն պարզ է ներկայացված մեղադրանքը, ամբողջությամբ համաձայն է ներկայացված մեղադրանքի հետ, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված վարույթ կիրառելու հետևանքները և պնդում է ներկայացված միջնորդությունը: Պաշտպան Ա.Սահակյանը միացավ մեղադրյալի միջնորդությանը: Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Վ.Սարգսյանն առարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ: Հանրային մեղադրող Ա.Վարդանյանը չառարկեց արագացված վարույթ կիրառելու դեմ: Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը, բացակայում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, բավարարեց արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը և որոշում կայացրեց լրացուցիչ դատալսումներ անցկացնելու մասին: Ինչ վերաբերում է տուժողի լիազոր ներկայացուցչի առարկությանը, ապա Դատարանը գտնում է, որ այն փաստարկված չէ և կոնկրետ դեպքում հիմք չէ արագացված վարույթ կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժելու համար: Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ թույլատրելի ապացույցները. - Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 345-րդ հոդվածով նախատեսված հարցերի քննարկմանը համար անհրաժեշտ ապացույցները (տես դատական նիստի արձանագրությունը): 4. Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հաստատված կամ հերքված փաստական հանգամանքները. Լրացուցիչ դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները, ինչպես նաև գործով կազմված մեղադրական եզրակացության մեջ պարունակվող տվյալները վերլուծելու և գնահատելու արդյունքում Դատարանը հաստատված է համարում սույն քրեական գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հետևյալ փաստական հանգամանքները. - Էդմոն Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված չի եղել, - Էդմոն Հակոբջանյանն ունի առողջական խնդիրներ, - ներկայացված մեղադրանքում Էդմոն Հակոբջանյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ: 5. Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները. Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։ Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։ Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը: Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։ Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշավակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից: Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 276-րդ, 347-349-րդ, 464.4 և 464.5 հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից: Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել վերաքննիչ քրեական դատարան ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով: ԴԱՏԱՎՈՐ ԱՐԱՄԱՅԻՍ ԱՍԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-01-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 12-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 6 հատորից. 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «253» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «250» թերթ, 4-րդ հատոր՝ «251» թերթ, 5-րդ հատոր՝ «158» թերթ, 6-րդ հատոր՝ «125» թերթ |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-03-2025 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 12-03-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 6 հատորից. 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «253» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «250» թերթ, 4-րդ հատոր՝ «251» թերթ, 5-րդ հատոր՝ «158» թերթ, 6-րդ հատոր՝ «125» թերթ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-30304 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 13-08-2025 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-08-2025 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 7 հատորից. 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «253» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «250» թերթ, 4-րդ հատոր՝ «251» թերթ, |
| Գործին կից նյութերը | 5-րդ հատոր՝ «159», 6-րդ հատոր՝ «125», 7-րդ հատոր՝ «95»: |
| Այլ նշումներ | 2 փաթեթ իրեղեն: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-11-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատորից. 1-ին հատոր՝ «254» թերթ, 2-րդ հատոր՝ «253» թերթ, 3-րդ հատոր՝ «250» թերթ, 4-րդ հատոր՝ «251» թերթ, |
| Էջերի քանակը | 5-րդ հատոր՝ «159», 6-րդ հատոր՝ «125», 7-րդ հատոր՝ «95» |
| Այլ նշումներ | 2 փաթեթ իրեղեն: |
Դատական գործ N: ԵԴ1/2822/01/24
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-03-2025 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-03-2025 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Էդմոն Հակոբջանյան Բողոքն ընդունել վարույթ : Պատժի մասով փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի /Աջափնյակ/ 24.01.2025թ. դատավճիռը՝ նվազեցնել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման 7 տարի 6 ամիս ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս կամ այլ հնարավորինս մեղմ ժամկետով : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-03-2025 |
|---|---|
| Վիճակագրական տողի համարը | 3.1 |
| Գործը ստացվել է | Երևանի քրեական դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-03-2025 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լուսինե |
| Ազգանուն | Ալավերդյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Մաթևոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-03-2025 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 29-05-2025 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդմոն |
| Ազգանուն | Հակոբջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԴ1/2822/01/24 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր՝ Լ.Ալավերդյան դատավորներ՝ Ա.Մաթևոսյան Կ.Հովհաննիսյան քարտուղարությամբ՝ Մ.Հովսեփյանի, մասնակցությամբ՝ պաշտպան՝ Ար.Սահակյանի ամբաստանյալներ՝ Է.Հակոբջանյանի 2025 թվականի մայիսի 29-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա դատական վերանայման ենթարկելով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի (նախագահող դատավոր՝ Ա.Ասատրյան) 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Վարույթի ընթացքը. 2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին ՀՀ ՔԿ ԵՔՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական երրորդ բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պողոսյանի (այսուհետ նաև՝ Քննիչ) կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախաձեռնվել է թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթը։ 2023 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Քննիչի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 297-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախաձեռնվել է թիվ 08827923 քրեական վարույթը։ Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 08-0199-23 և թիվ 08827923 քրեական վարույթները մեկ վարույթում միացնելու և նախաքննությունը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթի համարի ներքո շարունակելու մասին։ Նույն օրը Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին տուժող ճանաչելու մասին։ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության կենտրոնական բաժնի ՔՀԲ-ի օ/լ Ա․Մկրտչյանի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը։ 2023 դեկտեմբերի 29-ին Քննիչի կողմից որոշում է կայացվել հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին ձերբակալելու մասին։ 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2023 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 22-ի, 2024 թվականի ապրիլի 23-ի, 2024 թվականի հունիսի 25-ի, 2024 թվականի օգոստոսի 27-ի և 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշումներով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի ժամկետը յուրաքանչյուր անգամ երկարաձգվել է 2 /երկու/-ական ամիս ժամանակով։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանի կողմից որոշում է կայացվել Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Քննիչի կողմից կազմվել է Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ մեղադրական եզրակացությունը։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Գ.Հայրապետյանը որոշում է կայացրել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու և վարույթի նյութերը դատարան հանձնելու մասին։ Նույն օրը թիվ 08-0199-23 քրեական վարույթն՝ ըստ մեղադրանքի Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ստացվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 15-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Առաջին ատյանի դատարան) որոշում է կայացրել քրեական գործի վարույթն ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։ Առաջին ատյանի դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճռով վճռվել է՝ «Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Ազատազրկման ձևով նշավակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից: Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով իրեղեն ապացույցները տնօրինել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածի կանոնների պահպանմամբ` դատավճռի պատճառաբանական մասում նշված կարգով: Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված: (…)»։ 2025 թվականի մարտի 7-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի դեմ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը: 2025 թվականի մարտի 14-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ ու 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ 2025 թվականի մարտի 17-ին հանձնվել է նախագահող դատավորի աշխատակազմին։ Վերաքննիչ դատարանի 2025 թվականի մարտի 18-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստում քննության։ Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա «2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում եղբոր՝ Սուրեն Վարդանի Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված անձանց հետ խմբի կազմում, մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով, դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, որի ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրմամբ, խուլիգանական դրդումներով դիտավորությամբ կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել Կամո Լազրի Գաբրիելյանին՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։ Այսպես. Էդմոն Հակոբջանյանը և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձինք 2023 թվականի դեկտեմբերի 26-ին ժամը 22:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Զավարյան փողոցի 24 հասցեի դիմացի հատվածում չնչին առիթով՝ այն է՝ միմյանց երկար նայելու հարցի շուրջ, վեճի են բռնվել Կամո Գաբրիելյանի որդիներ Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի և Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի հետ, որից հետո վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, որին միջամտել է Էդմոն Հակոբջանյանի եղբայրը` Սուրեն Հակոբջանյանը: Այդ ընթացքում Էդմոն Հակոբջանյանը Սուրեն Հակոբջանյանի և քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց հետ խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ՝ սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ հասարակության նկատմամբ անհարգալից և իրավական ու բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, մասնավորապես՝ ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում ձեռք բերած ու նախապես իր հետ վերցրած մարմնական վնասվածք պատճառելու համար հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայի գործադրման սպառնալիքով բնակելի շենքերի բակային հատվածում տևական ժամանակ աղմկել է, վիճաբանել Սեյրան Կամոյի Գաբրիելյանի, Դավիթ Կամոյի Գաբրիելյանի, քննությամբ ինքնությունները դեռևս չպարզված այլ անձանց, այնուհետև վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի հետ՝ իրենց այդ հակաիրավական և հակաբարոյական գործողություններով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, մարդկանց անդորրը խախտելով, միաժամանակ տարածքի բնակիչների մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ: Էդմոն Հակոբջանյանն իր այդ խուլիգանական գործողությունների ընթացքում մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես հարմարեցված սուր կտրող-ծակող առարկայով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, խուլիգանական դրդումներով, դիտավորությամբ հարվածել է վիճաբանությանը միջամտած Կամո Գաբրիելյանի աջ ազդրի շրջանին՝ պատճառելով կյանքի համար վտանգավոր ծանր մարմնական վնասվածք՝ արտահայտված աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի, աջից ազդրի վերին երրորդի ենթամաշկային ճարպաբջջանքի վնասվածքի, աջից անցումով աճուկային շրջանի վրա՝ աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա-ներսային մակերեսի շրջանում արյունազեղման ու արյունակուտակման, աջից ազդրի վերին երրորդի առաջա- ներսային մակերեսի շրջանում՝ միջմկանային տարածություններում սողեսող արյունակուտակների, աջից զստային շրջանում՝ առպատային որովայնամզի տակ արյունազեղման, աջից ազդրի կատարաձևի մկանի միջանցիկ, աջից ազդրի երկար բերող մկանի եզրային կույր վնասվածքների, աջից ազդրային զարկերակի վերին երրորդի մակարդակով, զարկերակի ամբողջականության լրիվ խախտումով՝ հատումով ուղեկցված վնասվածքի ձևով՝ անզգուշությամբ առաջացնելով վերջինիս մահը։(…)»։ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և որոշումները» վերտառությամբ բաժնում արձանագրել է հետևյալը. (…) Արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում Դատարանն ապացուցված է համարում մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքները), այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքները կատարելը, մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքները կատարելու մեջ, ինչպես նաև գտնում է, որ մեղադրյալի արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերը և 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասը։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքների հիման վրա Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի անձը բնութագրող հանգամանք է նախկինում դատապարտված չլինելը, առողջական խնդիրներ ունենալը: Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք պետք է դիտել՝ ներկայացված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը։ Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 71-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Դատարանը գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը ենթակա է պատժի։ Դատարանը, հաշվի առնելով Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցանքների հանգամանքները, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցանքը 20 տարեկան հասակում կատարած լինելը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հանգամանքները, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված պատժի նպատակներն ապահովելու համար, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով: Միաժամանակ, Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հիմքերն ու անհրաժեշտությունը բացակայում են։ Դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, քանի որ նրան պատժից ազատելու հիմքեր առկա չեն: Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-13-րդ հարցերին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը սույն քրեական գործով բացակայում է (գույքային հացի մասով վարույթը կարճվել է)։ Դատարանը, քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Պողոսյանի՝ 2024 թվականի հոկտեմբերի 7-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից առգրավված Կ.Գաբրիելյանի հագուստները՝ պետք է հանձնել տուժող Ա.Գաբրիելյանի տնօրինմանը: Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացված լինելու և ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակված լինելու պայմաններում առկա է ողջամիտ ենթադրություն առ այն, որ մեղադրյալը կարող է դիմել փախուստի կամ չկատարել քրեադատավարական օրենքով իր վրա դրված պարտականությունները։ Միաժամանակ Դատարանը գտնում է, որ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել՝ 2023 թվականի դեկտեմբերի 28-ից: Դատարանը գտնում է, որ վարութային ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ արագացված վարույթ կիրառելու պայմաններում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանից ենթակա չեն բռնագանձման՝ համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.4 հոդվածի 3-րդ մասի։ (…)։ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանը (այսուհետ նաև՝ Բողոքաբեր) գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատժի նշանակման մասով ճիշտ չի կիրառել՝ - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցանք կատարած անձին պատժի ենթարկելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով պետական հակազդեցության համաչափությունը հանցավորի անձնավորությանը, - 69-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, - 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասն առ այն, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ, - 100-րդ հոդվածի 1-ին մասն առ այն, որ անչափահասի կամ 21 տարին չլրացած անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում նրանց հոգեկան զարգացման աստիճանը, առողջության վիճակը, - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված՝ քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող հանգամանքն առ այն, որ մեղսագրվող հանցանքը Էդմոն Հակոբջանյանի կողմից կատարվել է հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ առաջին անգամ, - ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 05.06.2015թ. ՍԴ3/0174/01/14 նախադեպային որոշման 14-րդ կետով սահմանված իրավական դիրքորոշումն առ այն, որ օրենքով նախատեսված մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայության դեպքում դրանք հաշվի առնելու պահանջն օրինականության սկզբունքի կարևորագույն բաղադրիչներից է։ Հետևաբար, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների առկայության պարագայում դրանք հաշվի չառնելը կամ, ընդհակառակը, նշված հանգամանքների բացակայության դեպքում դրանք հաշվի առնելը օրինականության սկզբունքի կոպիտ խախտում է։ Ըստ Բողոքաբերի՝ չնայած դատական ակտում առկա արձանագրմանն առ այն, որ հաշվի են առնվել Էդմոն Հակոբջանյանի տարիքը և առողջական վիճակը, իրականում իր ամբողջ ծանրությամբ հաշվի չի առնվել քրեական վարույթի 6-րդ հատորի 49-77-րդ թերթերում զետեղված ամբուլատոր դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության եզրակացության հետևությունն այն մասին, որ Էդմոն Հակոբջանյանի մոտ հայտնաբերվել է օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, որոնք դրսևորվում են հիմնականում ցերեբրասթենիկ գանգատներով՝ գլխացավ, գլխապտույտ, տոթ, շոգ եղանակի անտանելիություն, թեթև վեգետատիվ խանգարումներով, առանց հոգեախտաբանական խանգարումների: Բողոքաբերի համոզմամբ՝ անդրադառնալով նշանակվող պատժի՝ հանցավորի ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցության գնահատմանը Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել այն, որ՝ - Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքում հայրը՝ Վարդան Հակոբջանյանը տառապում է ցրված սկլերոզ/կարծրախտ/ հիվանդությամբ, ինչի հետևանքով ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, հենաշարժական խնդիրների պատճառով նրա ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, դեռ ավելին՝ 23.10.2024թ. Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով, անհրաժեշտ է վիրահատական բուժում, - Էդմոն Հակոբջանյանի ընտանիքի անդամ հանդիսացող տատի՝ 1960թ. ծնված Մարինե Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային մի շարք հիվանդություններ, - ընտանիքի անդամներից մյուսը անչափահաս եղբայրն է՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը, - ընտանիքի միակ կերակրողը Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում փխրուն ուսերին է ծանրացած բնակարանի վարձավճարի, կոմունալ ծախսերի, հաշմանդամություն ունեցող ամուսնու և հիվանդ սկեսուրի դեղորայքի գնման, ընտանիքի սննդի, հագուստի, անչափահաս որդու ուսման և վերջապես՝ անազատության մեջ գտնվող որդուն հանձնուքներ ուղարկելու ֆինանսական բեռը: Բողոքաբերն ընդգծել է, որ նախնական դատալսումների առաջին նիստին տուժող կողմը 4.000.000 /չորս միլիոն/ ՀՀ դրամի գույքային հայց էր ներկայացրել և առարկել դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն մեղադրյալի ընտանիքի դրական ջանքերի շնորհիվ տուժող կողմն արդեն հաջորդ նիստին բարի կամք դրսևորեց՝ հրաժարվեց գույքային հայցից և համաձայնություն հայտնեց դատաքննության արագացված կարգ կիրառելու հարցում, որպիսի հանգամանքը ևս հնարավոր է դարձնում դիտարկել մեղադրյալի պատժի մեղմացման հնարավորությունը։ Բողոքաբերի գնահատմամբ՝ օրենսդրական համապատասխան կարգավորումների համատեքստում կողմնակի անաչառ դիտորդի համար դատավճռի ուսումնասիրությունից համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով և ոչ թե 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով՝ ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամկետով և ոչ թե 4 (չորս) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով: Միևնույն ժամանակ, համոզիչ չէ նաև, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով: Ելնելով վերոշարադրյալից՝ Բողոքաբերը խնդրել է վիճարկվող դատական ակտը պատժի մասով փոփոխել և նշանակված ազատազրկման 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետը նվազեցնել. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ` պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով նշանակված՝ 5 (հինգ) տարի կամ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս կամ այլ՝ հնարավորինս մեղմ՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամսից նվազ ժամկետով: Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները. 2025 թվականի մայիսի 29-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Վարդանյանի գրությունն այն մասին, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածությամբ պայմանավորված՝ չի կարող ներկայանալ դատական նիստին, խնդրել է հնարավորության դեպքում դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ։ Միաժամանակ հայտնել է, որ վիճարկվող դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, ուստի ներկայացված վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման։ Պաշտպան Ար.Սահակյանը բացատրություններ ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքի վերաբերյալ և խնդրեց այն բավարարել։ Մեղադրյալ Է.Հակոբջանյանը միացավ պաշտպանին։ Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Դատական վերանայման բողոքի հիմքերը և դրանք հաստատող փաստերը ներկայացվում են բացառապես բողոքում և չեն կարող փոփոխվել կամ լրացվել դատական վարույթի ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1.Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, իսկ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում՝ նաև նոր ապացույցներով»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները. (…) 7) ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները. 8) դատապարտված մեղադրյալը ենթակա է արդյոք պատժի իր կատարած հանցանքի համար. 9) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ. 10) դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)»: Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոք հիմքերի և դրանք հաստատող փաստերի սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքի քննության կապակցությամբ անհրաժեշտ է անդրադառնալ հետևյալ իրավական հարցադրմանը՝ իրավաչափ են արդյո՞ք մեղադրյալ Է․Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերի և դրանք մասնակիորեն գումարելու միջոցով վերջնական պատժաչափ սահմանելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները։ ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Օրենքով սահմանված պատիժը, ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարած արարքին»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի՝ «1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: 3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1.Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը: (…)3. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ կամ անզգուշությամբ կատարված ծանր հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 10 տարին(…)։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…)Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (...)Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…) (տե՛ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը)»: Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, և գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տես Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Վճռաբեկ դատարանը պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների վերլուծությանը մանրամասն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-23-րդ կետերում, որտեղ նշել է․ «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում. 1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, 2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման: (...) [Ա]ռաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված: Այլ կերպ ասած՝ պատիժն ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու հիմքով առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը պարտավոր է պատճառաբանել, թե պատժի նշանակման հատկապես որ սկզբունքը կամ սկզբունքները չեն պահպանվել, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող որ հանգամանքները հաշվի չեն առնվել և արդյոք այդ հանգամանքները հաշվի չառնելն է հանգեցրել անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման: Այսինքն` եթե վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը (տե՛ս Նարեկ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 24-րդ կետը): Վերոշարադրյալ իրավակարգավորումների և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով վերաքննիչ բողոքի հիմքը և այն հաստատող փաստական տվյալները՝ Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով մեղադրյալի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքի առկայությունը, պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատժի նպատակների իրացման հնարավորությունը, մեղադրյալի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում եկել է իրավաչափ եզրահանգման, որպիսի մոտեցումն ընդունելի է նաև Վերաքննիչ դատարանի համար։ Անդրադառնալով հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու արդյունքում սահմանված վերջնական 7 /յոթ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկման իրավաչափությանը՝ Վերաքննիչ դատարանն իր անհամաձայնությունն է հայտնում Առաջին ատյանի դատարանի հետևությանը և գտնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալ հանգամանքները՝ - մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանը վատառողջ է, վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է «Օրգանական ծագման ասթենիկ խանգարում» օրգանական բնույթի հոգեկան խնդիրներ, Էդմոն Հակոբջանյանի հայրը՝ Վարդան Սուրենի Հակոբջանյանը, միասնական սոցիալական ծառայության բժշկասոցիալական փորձաքննության և աջակցող միջոցներով ապահովման վարչության կողմից տրված բժշկասոցիալական փորձաքննության թիվ 1545601 որոշման համաձայն՝ ունի երկրորդ խմբի հաշմանդամություն, տառապում է «G35 Ցրված սկլերոզ (կարծրախտ) հիվանդությամբ, որի արդյունքում հենաշարժական խնդիրների ֆունկցիոնալության սահմանափակման աստիճանը սահմանվել է ծանր, սահմանափակման միավորը՝ 56%, Էրեբունի ԲԿ կողմից 2024 թվականի հոկտեմբերի 23-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Վարդան Հակոբջանյանի մոտ ախտորոշվել է աջ ծղիկոսկրի դիստալ հատվածի բազմաբեկոր կոտրվածք տեղաշարժով և առաջարկվել է վիրահատական բուժում, թիվ 12 պոլիկլինիկայի կողմից 2023 թվականի դեկտեմբերի 29-ին տրված քաղվածքի համաձայն՝ Էդմոն Հակոբջանյանի տատի՝ Մարինե Համբարձումի Գևորգյանի մոտ ախտորոշված են սիրտանոթային հիվանդություններ, Էդմոն Հակոբջանյանն ունի անչափահաս եղբայր՝ 27.11.2007թ. ծնված Արման Հակոբջանյանը և վերոգրյալի պայմաններում ընտանիքի միակ կերակրողը՝ համաձայն Կենտրոն վարչական շրջանի համատիրության կողմից 2024 թվականի հուլիսի 29-ին տրված տեղեկանքի, Էդմոն Հակոբջանյանի մայրն է՝ Լամարա Մկրտչյանը, ում վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանում դատաքննության ժամանակ ներկայացվել է Երևան բժշկագիտական կենտրոնի կողմից 2025 թվականի մայիսի 29-ին տրված խորհրդատվության թերթիկը, ըստ որի՝ Լամարա Մկրտչյանի մոտ նախնական ախտորոշման համաձայն առկա է պսորիատիկ արթրիտ, ակտիվություն III, ֆԱ II-III, ծնկան հոդերի ռեցիդիվող սինովիտ, սրունք-թաթային հոդերի արթրիտ։ Երկրորդային Օստեոարթրիտ առավելապես ծնկան և կոնք-ազդրային հոդերի ընդգրկումով, Գոնարթրիոզ II, Կելգրեն-Լոուրենսի։ Մաշկային պսորիազ, - մեղադրյալ Էդ․Հակոբջանյանը նախկինում դատապարտված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել, - ներկայացված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչելը, տվել խոստովանական ցուցմունքներ, - հանցանքը կատարելիս եղել է 20 տարեկան, -տուժողը հրաժարվել է ներկայացված գույքային հայցից, - բացակայում են պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ Վերաքննիչ դատարանը, նշյալ հանգամանքները վերլուծելով մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի կատարած հանցագործությունների բնույթի և հանրային վտանգավորության աստիճանի, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակության, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածության, հանցանքները կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագծի, նրա անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայության և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության համատեքստում, գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնների կիրառմամբ պատիժները մասնակի գումարելիս մեղադրյալի նկատմամբ նշանակել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատիժ։ Այս առումով Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի է Բողոքաբերի հետևությունն առ այն, որ համոզիչ չէ, թե ի՞նչու էր պետք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը, այլ ոչ թե միայն 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ի՞նչու էր պետք Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, այլ ոչ թե ավելի մեղմ ժամկետով: Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ Էդմոն Հակոբջանյանի պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը պատժի մասով պետք է փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով պետք է թողնել անփոփոխ։ Ելնելով վերոշարադրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության 367-րդ, 369-371-րդ և 379-380-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Պաշտպան Ար.Սահակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի․ մեղադրյալ Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի թիվ ԵԴ1/2822/01/24 քրեական գործով 2025 թվականի հունվարի 24-ի դատավճիռը փոփոխել։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոններով՝ հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 166-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ, 10-րդ, 15-րդ կետերով Էդմոն Հակոբջանյանի նկատմամբ նշանակված 6 /վեց/ տարի ժամկետով ազատազրկում պատժին գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակված պատժից 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Էդմոն Վարդանի Հակոբջանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Լ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ա.ՄԱԹԵՎՈՍՅԱՆ Կ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-05-2025 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | Գործը 7 հատորից. 1-ինը՝ 254 թերթ, 2-րդը՝ 253 թերթ, 3-րդը՝ 250 թերթ, 4-րդը՝ 251 թերթ, 5-րդը՝ 158 թերթ, 6-րդը՝ 125 թերթ, 7-րդը՝ 81 թերթ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-08-2025 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 7 հատորից. 1-ինը՝ 254 թերթ, 2-րդը՝ 253 թերթ, 3-րդը՝ 250 թերթ, 4-րդը՝ 251 թերթ, 5-րդը՝ 158 թերթ, 6-րդը՝ 125 թերթ, 7-րդը՝ 81 թերթ |
| Ուր | Երևանի քրեական դատարան |
| Գրության համարը | 65810/25 |