ԵԴ1/2745/01/24

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

2024թ. հոկտեմբերի <<23>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան) նախագահությամբ դատավոր Ա.Հովհաննիսյանի, գրավոր ընթացակարգով քննության առնվեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի` ծնված 1971 թվականի փետրվարի 23-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող` Արգավանդ գյուղի Ս.Զորավարի փողոցի 16-րդ տանը: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով․ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի ապրիլի 23-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Կիրակոսյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60-1563-24 քրեական վարույթը։
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի որոշմամբ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն հանցանքի կատարման համար, որ նա տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված վիճակում` 2023 թվականի հուլիսի 11-ից մինչև 2024 թվականի հունվարի 11-ը կասեցված լինելու և այդ մասին նախապես տեղյակ լինելու պայմաններում, 2023 թվականի հոկտեմբերի 20-ին` ժամը 16:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակով պողոտայում, վարել է <<Հյունդաի>> մակնիշի 36 OZ 808 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ավագ պարեկ Կարեն Խաչատրյանի կողմից և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267056 արձանագրությունը:
Այսինքն` Վարդան Վանիկի Գրիգորյանին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարում:
2024 թվականի սեպտեմբերի 30-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ջ.Գրիգորյանի որոշմամբ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 3-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ջ.Գրիգորյանի արձանագրությամբ մեղադրյալ Վարդան Գրիգորյանի նկատմամբ թիվ 60-1563-24 քրեական վարույթով նախաձեռնվել է համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ:
2024 թվականի հոկտեմբերի 8-ին թիվ 60-1563-24 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան։
Համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ.
2024 թվականի հոկտեմբերի 3-ի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ նախաձեռնելու վերաբերյալ արձանագրության համաձայն՝ թիվ 60-1563-24 քրեական վարույթի նյութերով՝ մեղադրյալ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանին գրավոր ծանուցվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու մասին և ծանոթացման համար քրեական վարույթի նյութերը ներկայացվել է վերջինին։
Նկատի ունենալով, որ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով համարվում է առաջին անգամ հանցանք կատարած, մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար, ստացվել է հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, ուստի Վարդան Վանիկի Գրիգորյանը գրավոր ծանուցվել է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին:
Վարույթի նյութերը մեղադրյալ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի ծանոթացմանը ներկայացնելիս վերջինը ցանկություն է հայտնել, որ դատարանում գործի քննությունն իրականացվի համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի կարգով և բանավոր միջնորդել է կազմել համապատասխան արձանագրություն:
Սույն արձանագրությունը կազմելուց առաջ մեղադրյալին հարցեր են ուղղվել համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի վերաբերյալ, ինչի արդյունքում պարզվել է, որ վերջինը գիտակցում է իր միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, չի վիճարկում իրեն ներկայացված մեղադրանքի փաստական հիմքն ու իրավական գնահատականը, ցանկությունը հայտնել է կամավոր՝ պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Բացի այդ, առկա չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.7 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ իրականացնելու բացառող որևէ հանգամանք:
Հաստատում եմ, որ գիտակցում եմ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու մասին իմ միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, այն ներկայացրել եմ կամավոր, պաշտպանիս հետ խորհրդակցելուց հետո, միջնորդում եմ կիրառել համաձայնեցված վարույթ և խնդրում եմ նշանակվելիք տուգանքը տարաժամկետել մեկ տարի։
Առկա են մեղադրյալի, պաշտպանի և քննիչի ստորագրությունները։
Դատարանի իրավական վերլուծություններ․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.6-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ սույն օրենսգրքի 199-րդ հոդվածով սահմանված կարգով նախաքննությունն ավարտելու դեպքում քննիչը, ստանալով հսկող դատախազի գրավոր համաձայնությունը, Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի իմաստով՝ առաջին անգամ հանցանք կատարած և ոչ մեծ ծանրության հանցագործության համար մեղադրվող մեղադրյալին գրավոր ծանուցում է նաև համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու հնարավորության և իրավական հետևանքների մասին։
Նույն օրենսգրքի 464.8-րդ հոդվածի 4 -րդ մասի համաձայն՝ դատարանը որոշում է կայացնում համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը դադարեցնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին, եթե, ծանոթանալով քրեական գործին, հանգում է հետևության, որ՝
1) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքն ակնհայտորեն կատարվել է մեղադրյալ չհանդիսացող այլ անձի կողմից կամ նրա մասնակցությամբ.
2) մեղադրյալին մեղսագրվող արարքին տրված իրավական գնահատականն ակնհայտորեն չի համապատասխանում մեղադրանքի փաստական հանգամանքներին.
3) առկա է սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանգամանքներից որևէ մեկը:
Նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի արդյունքով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանը նշանակում է պատիժ՝ հաշվի առնելով Հայաuտանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի վերաբերելի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ ավարտված կամ չավարտված հանցագործություններով համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթի դեպքում նշանակվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի նվազագույն չափը՝ առանց լրացուցիչ պատիժ և անվտանգության միջոց նշանակելու:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է 464.6-ին հոդվածով նախատեսված հիմքերը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.7-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 464.8-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված` համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթը բացառող հանգամանքները, գտնում է, որ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատիժ նշանակել տուգանք հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի (75.000 ՀՀ դրամ) հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ընդ որում, որպես հաշվարկային դրույք է վերցվում ՀՀ-ում հանցանքի կատարման պահին նվազագույն աշխատավարձի չափը՝ նկատի ունենալով այն, որ քրեական վարույթի նյութերում բացակայում է տեղեկատվություն առ այն, որ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանը հանցանքն ավարտվելու օրվան նախորդող տասներկու ամիսների ընթացքում միջին ամսական եկամուտ չի ունեցել, իսկ սույն վարույթն իրականացվում է գրավոր ընթացակարգով, ինչը ենթադրում է, որ Դատարանը կաշկանդված է ներկայացված նյութերով:
Մեղադրյալը խնդրել է նշանակվելիք տուգանք պատժատեսակը տարաժամկետել և թույլատրել մաս առ մաս վճարել, քանի որ ֆինանսական դրությամբ պայմանավորված չի կարող միանվագ վճարում կատարել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ եթե դատապարտվողն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում՝ առավելագույնը 1 տարի, կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Եթե տուգանքը նշանակելուց հետո դատապարտյալի նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով նա զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից, ապա դատարանը, հաշվի առնելով դատապարտյալի դիրքորոշումը`
1) երկարաձգում է տուգանքի վճարման սահմանված վերջնաժամկետը` առավելագույնը 1 տարով,
2) նշանակում է հանրային աշխատանքներ` հանրային աշխատանքների 24 ժամը հաշվարկելով հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի չափով:
ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պրոբացիայի ծառայություն ներկայանալու դեպքում դատապարտյալը վերցվում է հաշվառման, լրացվում է հաշվառման քարտ, նրան ստորագրությամբ անհապաղ պարզաբանվում են տուգանքի կատարման կարգն ու պայմանները, իր իրավունքները և պարտականությունները, ինչպես նաև դրանց չկատարման դեպքում օրենսդրությամբ սահմանված պատասխանատվությունը։ Այն դեպքում, երբ դատարանը թույլատրել է տուգանքը մաս առ մաս վճարել, կամ տուգանքի վճարման համար սահմանվել է մինչև մեկ տարի ժամկետ, ապա կազմվում է նաև վերահսկողության պլան:
Վերը նշված հոդվածների կարգավորումները հիմք ընդունելով՝ կարելի է եզրահանգել, որ տուգանքի վճարման երկարաձգումը հնարավոր է իրականացնել ինչպես դատավճռով, այնպես էլ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ դատարանի առանձին որոշմամբ: Դատարանի այս մոտեցումը պայմանավորված է նրանով, որ նշված գործընթացը դատավճռով իրականացնելու համար օրենսդրական որևէ արգելք նախատեսված չէ և բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 59-րդ հոդվածում խոսք է գնում դատապարտվող (այլ ոչ թե դատապարտյալ) անձի մասին: Իսկ այն, որ նույն հոդվածում օգտագործվում է նաև դատապարտյալ կարգավիճակը, ապա դա վերաբերելի է այն դեպքերին, երբ դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դատապարտյալը նյութական վիճակի վատթարացման հետևանքով զրկվում է տուգանքը վճարելու հնարավորությունից:
Այսպիսով՝ Դատարանը, հաշվի առնելով Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի սոցիալական դրությունը, գտնում է, որ նշանակվող պատժի վճարումը պետք է տասներկու ամսով երկարաձգել և թույլատրել վճարել մաս առ մաս՝ յուրաքանչյուր ամիս 31․250 ՀՀ դրամով:
Դատարանը գտնում է, որ Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը համաձայնությամբ տուգանք նշանակելու վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.9-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 342-րդ, 347-350-րդ, 353-րդ, 364-րդ հոդվածներով` Դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդան Վանիկի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 77-րդ հոդվածով սահմանված կարգով պատիժ նշանակել տուգանք հանցանքը կատարելու պահին նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկի՝ 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ նշանակված 375.000 ՀՀ դրամը վճարելու համար Վարդան Վանիկի Գրիգորյանին տրամադրել տասներկու ամիս ժամկետ՝ յուրաքանչյուր ամիս 31.250 ՀՀ դրամ վճարելու պայմանով:
Վարդան Վանիկի Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց՝ բացակայելու արգելքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով, 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով, 377-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերով):



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ