ԵԴ1/2785/01/24

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՌԱՋԻՆ
ԱՏՅԱՆԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

2025թ․ հուլիսի <<2>> ք․Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)

Նախագահող դատավոր Ա.Հովհաննիսյան
դատական նիստերի քարտուղար Մ.Հովհաննիսյան
հանրային մեղադրող Դ.Կյուրեղյան
պաշտպան Տ.Գրիգորյան

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի՝ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի՝ ծնված 1990 թվականի հունիսի 9-ին, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվող՝ Երևան քաղաքի Սիսվանի փողոցի 18-րդ տանը: Հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդված 2-րդ մասի 6-րդ կետով. որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
Վարույթի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի օգոստոսի 17-ին Վահագն Սիմոնյանը հանցագործության մասին հաղորդում է ներկայացրել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժին:
2024 թվականի օգոստոսի 17-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Աթաբեկյանի արձանագրությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդված 2-րդ մասի 6-րդ կետի հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 16195324 քրեական վարույթը:
2024 թվականի օգոստոսի 17-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Աթաբեկյանի որոշմամբ Վահագն Սիմոնյանը տուժող է ճանաչվել:
2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ի ՀՀ դատախազության Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազի տեղակալ Ա.Մարտոյանի որոշմամբ Տիգրան Սիմոնյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել քրեական օրենսգրքով նախատեսված, պատժի սպառնալիքով արգելված այն հանցանքի կատարման համար, որ նա, իր մերձավոր ազգականի՝ հոր՝ Վահագն Դերենիկի Սիմոնյանի նկատմամբ ֆիզիկական ներգործություն գործադրելու ուղղակի դիտավորությամբ, 2024 թվականի օգոստոսի 17-ին՝ ժամը 12:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սիսվանի փողոցի 18-րդ տանը, ալկոհոլ օգտագործելու շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ նախ ձեռքերով, ապա փայտով դիտավորյալ բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Վ.Սիմոնյանի դեմքի շրջանին, որի արդյունքում վերջինի պատճառվել է ձախ այտաթշային շրջանի արյունազեղումի, աջից՝ այտաթշային, քթի շրջանների քերծվածքների ձևով մարմնական վնասվածքներ։
Այսինքն՝ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանին մեղսագրվում է հանցանքի կատարում, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Աթաբեկյանի որոշմամբ մեղադրյալ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Աթաբեկյանի որոշմամբ Երևան քաղաքի Սիսվանի փողոցի 18-րդ տանը կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում տան մուտքի դռան կողքից վերցված 2 փայտե կտորները իրեղեն ապացույց են ճանաչվել:
2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին թիվ 16195324 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Արագացված դատական քննություն.
Նախնական դատալսումների ընթացքում պաշտպան Տ.Գրիգորյանը միջնորդեց դատաքննությունն անցկացնել արագացված վարույթի կարգով՝ նկատի ունենալով, որ սույն վարույթի շրջանակներում Տիգրան Սիմոնյանն իր մեղքն ընդունել է։
Հանրային մեղադրող Դ.Կյուրեղյանը հրապարակեց մեղադրանքի փաստական հիմքն ու արարքին տրվող իրավական գնահատականը՝ միաժամանակ նշելով, որ չի առարկում արագացված կարգով վարույթի կիրառման դեմ:
Մեղադրյալ Տիգրան Սիմոնյանը հայտնեց, որ իրեն պարզ է առաջադրված մեղադրանքը, դրա հետ համաձայն է: Պնդում է ներկայացված միջնորդությունը, այն ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է իր պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով վարույթի անցկացնելու հետևանքները:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքը և բացակայում են սույն օրենսգրքի 464.1-ին հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված` արագացված վարույթի կիրառումը բացառող հանգամանքները, որոշում է կայացրել արագացված վարույթ կիրառելու միջնորդությունը բավարարելու մասին։
Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Սիմոնյանը կատարել է արարք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդված 2-րդ մասի 6-րդ կետով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, ուսումնասիրելով Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման համար նշանակություն ունեցող տվյալները, եկավ հետևյալ եզրահանգման.
Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է նախկինում արատավորված՝ դատապարտված չլինելը:
Դատարանը Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի քրեական պատասխանատվություն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում մեղքն ընդունելը և կատարածի համար զղջալը: Ընդ որում, դատական նիստի ընթացքում տուժողը ևս հայտնեց, որ հաշտվել է որդու՝ Տիգրան Սիմոնյանի հետ, ներել է վերջինին և ներկայում գտնվում են լավ հարաբերությունների մեջ։
Միաժամանակ, Դատարանն արձանագրում է, որ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Կատարված արարքի համար մեղադրյալ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
Դատարանը, հաշվի առնելով Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի կատարած արարքի բնույթը և հանրային վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ վերջինի կատարած հանցանքը հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, այդ թվում՝ նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, անձը դրականորեն բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ մեղադրյալի կատարած արարքի համար քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև հանրային աշխատանքների ձևով, գտնում է՝ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդված 2-րդ մասի 6-րդ կետվ պատիժ պետք է նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
Ընդ որում, պատժի տեսակն ընտրելիս Դատարանի կողմից կարևորվում է նաև դատական նիստի ընթացքում մեղադրյալ Տիգրան Սիմոնյանի հայտարարությունը, ըստ որի՝ հիմնական աշխատանք չունի, ուստի չի կարող վճարել տուգանքի գումար, հետևաբար՝ համաձայն է, որ իր նկատմամբ նշանակվի հանրային աշխատանքներ պատժատեսակը:
Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ բացակայելու արգելքը, պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով սահմանված կարգով՝ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Սիսվանի փողոցի 18-րդ տանը կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում տան մուտքի դռան կողքից վերցված 2 փայտե կտորները պետք է ոչնչացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մաuով նախատեսված վարութային ծախսերը արագացված վարույթ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 464.4-րդ հոդվածի 3-րդ մասի՝ դատապարտված մեղադրյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ, 276-րդ, 347-349-րդ, 353-րդ, 364-րդ, 464.1-464.5-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 195-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և պատիժ նշանակել հանրային աշխատանքներ՝ 100 (հարյուր) ժամ տևողությամբ:
Տիգրան Վահագնի Սիմոնյանի նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոց բացակայելու արգելքը, դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Սիսվանի փողոցի 18-րդ տանը կատարված դեպքի վայրի զննության ընթացքում տան մուտքի դռան կողքից վերցված 2 փայտե կտորները, դատվաճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, ոչնչացնել:
Վարութային ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու օրվանից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 373-րդ հոդվածով և 375-րդ հոդվածի 1-3-րդ մասերով նախատեսված հիմքերով):

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ