Հիմնական

Գործի համար: ԵԴ1/2770/01/24
Վիճակագրական տողի համար : 15.4

Պատասխանող

Կարեն Անդրիասյան Անդրանիկի
Կարեն Անդրիասյան
Կարեն Անդրիասյան

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Էդուարդ Մկրտչյան

Հոդվածներ

Երևանի քրեական դատարան

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված .

Դատավոր

Երևանի քրեական դատարան

Էդուարդ Մկրտչյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած /ոչ սթափ/ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի 0.819 միլիգրամ պարունակությամբ, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին՝ ժամը 00:39-ի սահմաններում, վարել է <<հունդաի>> մակիշի 37AW302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Երևանի քրեական դատարան 2025-07-08 15:00 7 Կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2025-05-14 17:00 7 Նիստը կայացել է
Երևանի քրեական դատարան 2025-03-31 13:30 7 Չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-03-26 10:00 7 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2025-01-22 13:00 7 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2024-12-20 16:30 7 Նիստը կայացել է
Տվյալների կենտրոն 2024-12-10 15:30 7 Նիստը չի կայացել
Տվյալների կենտրոն 2024-10-28 13:00 7 Նիստը չի կայացել
ԵԴ1/2770/01/24





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«08» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
հանրային մեղադրող
մեղադրյալ
Էդ.Մկրտչյան
Գ.Հարությունյան
Ա.Դավթյան
Կ.Անդրիասյան

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի (ծնված` 2002 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվում է Երևան քաղաքի Որմնադիրների փողոցի 11-րդ տանը)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Շ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60523724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 60523724 քրեական վարույթով Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Բաբաջանյանի որոշմամբ թիվ 60523724 քրեական վարույթով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ թիվ 60523724 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2770/01/24 համարը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի մայիսի 14-ին Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը փոխվել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն արարքի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք` 2024 թվականի ապրիլի 7-ին` ժամը 00:39-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ 0.819 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ +-10), վարել է «Հունդաի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Դավիթ Եսայանի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267457 արձանագրությունը:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը նախնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, միևնույն ժամանակ չհրաժարվեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքից:
Դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրողի կողմից հրապարակվեց մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբեք չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք: 2024 թվականի ապրիլի 7-ին՝ ժամը 00:33-ին սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում և չի ունցելե տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակիցները կազմել են թիվ 8180267457 արձանագրությունը: Վերը նշված արարքը կատարելու համար ընդունում է իր մեղավորությունը, զղջում է կատարածի համար:
/Տե՛ս գ.թ. 30-33, դատական նիստի արձանագրություն/
Զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել 2024 թվականի ապրիլի 07-ին՝ ժամը 00:40-ին, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի կրտսեր պարեկ Դավիթ Տիգրանի Եսայանի (կրծքանշանի համար՝ 00504) կողմից Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180267457) պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինը նույն օրը՝ ժամը 00:33-ին, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում, ոչ սթափ վիճակում գտնվելով, վարել է «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են պարեկային ծառայողի և ծանուցվող վարորդի ստորագրությունները:
Սթափության կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է 91100920, զննման դամարը՝ 01695, զննման ամսաթիվը՝ 07.04.2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 00:38:20-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.910 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Կարեն, ազգանունը՝ Անդրիասյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 AW 302, տեսուչի ազգանունը՝ Եսայան, կրծքանշանի համար՝ 00504:
Ստուգաչափման թիվ 115132 վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման թվականն է 30.01.2024թ., այն ուժի մեջ է մինչև 30.01.2025թ., չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը` 91100920, տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0.000-2000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0:0,1+-5%, 0,1-0,15 8% > 0,15-10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ Ոստիկանությանը:
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինի տվյալների մուտքագրման արդյունքում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
/Տե՛ս գ.թ. 3-6, 12-13, դատական նիստի արձանագրություն/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ զննության ենթարկված՝ թիվ 8180267457 որոշման, սթափության կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 115132 վկայականի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի պատճենները սույն քրեական գործով ճանաչվել են արտավարութային փաստաթղթեր:
/Տե՛ս գ.թ. 14-15, դատական նիստի արձանագրություն/
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին` ժամը 00:39-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ 0.819 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ +-10), վարել է «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Դավիթ Եսայանի կողմից և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267457 արձանագրությունը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցանքի կատարման մեջ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Դատարանը որպես մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում`
- առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և հանցանքի կատարման համար զղջալը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը)
- դատվածություն չունենալը:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջինի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատժատեսակի նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մինչև դատավճիռ կայացնելը մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանը սույն քրեական գործով 2025 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 8-ը գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նրան պետք է ազատել պատժի կրումից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել քրեական գործում:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել սույն քրեական գործով վերջինի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2025 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 8-ը, և Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին ազատել պատժի կրումից:
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԴ1/2770/01/24
Երևանի քրեական դատարան
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 09-10-2024
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 60523724
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք և գտնվելով հարբած /ոչ սթափ/ վիճակում՝ մեկ լիտր արտաշնչած օդի մեջ մաքուր ալկոհոլի 0.819 միլիգրամ պարունակությամբ, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին՝ ժամը 00:39-ի սահմաններում, վարել է <<հունդաի>> մակիշի 37AW302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Անդրիասյան
Հայրանուն Անդրանիկի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 15.4
Լրացուցիչ վիճակագրական տողի համար Առկա չէ
Իրավական բարդության չափանիշ 1.1
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 09-10-2024
Նախագահող դատավոր
Անուն Էդուարդ
Ազգանուն Մկրտչյան
Նոր օրենսդրությամբ քննվող գործեր
Ամսաթիվ 09-10-2024
Վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին որոշում
Որոշման ամսաթիվ 14-10-2024
Որոշում ԵԴ1/2770/01/24

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական գործի վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին

«14» հոկտեմբերի 2024թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ․Մկրտչյանս, ստանալով թիվ ԵԴ1/2770/01/24 (60523724) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի

Թիվ ԵԴ1/2770/01/24 (60523724) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան, որտեղ այն ստացվել է 2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին:
Նույն օրն այն մակագրվել և 2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին փաստացի հանձնվել է ինձ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ, 33-34-րդ և 310-րդ հոդվածներով
Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի
Ստանձնել թիվ ԵԴ1/2770/01/24 (60523724) քրեական գործի վարույթը և նախնական դատալսումներ նշանակել 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ ժամը 13:00-ին, Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանում (հասցե՝ ք.Երևան, Նազարբեկյան 40)` դատավոր Էդ․Մկրտչյանի նախագահությամբ։
Որոշումը երկօրյա ժամկետում ուղարկել հանրային մեղադրողին, ինչպես նաև վարույթի մասնավոր մասնակիցներին՝ դրան կցելով հասցեատիրոջ իրավունքների և պարտականությունների հուշաթերթ՝ ներառյալ ՀՀ քրեական դատավարության 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հարցերի ցանկը:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Հանրային մեղադրող
Դատավարության կողմեր
Անուն Կարեն
Ազգանուն Անդրիասյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Դատավարության կողմեր
Կազմակերպության անուն ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ՄԱԼԱԹԻԱ-ՍԵԲԱՍՏԻԱ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆԻ ԴԱՏԱԽԱԶՈւԹՅՈՒՆ
Կազմակերպության հասցե .
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 28-10-2024
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 28-10-2024
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ դատարանի աշխատակազմի հետ հեռախոսազանգի միջոցով կապ է հաստատել մեղադրյալը և հայտնել, որ գտնվում է Գորիս քաղաքում, ուստի չի կարող հասցնել ներկայանալ նշանակված ժամին դատական նիստին:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 10-12-2024
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 10-12-2024
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ նշանակված դատական նիստին չի ներկայացել մեղադրյալը:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 20-12-2024
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 20-12-2024
Նիստը Կայացել է
Անավարտ գործեր
Հաշվետու ժամանակահատված 2024 թվական
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 22-01-2025
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 22-01-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել դատարանի՝ հերթապահության գրաֆիկում ընդգրկված լինելու պատճառաբանությամբ։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 26-03-2025
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 26-03-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ դատական նիստին չի ներկայացել մեղադրյալը:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 31-03-2025
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը չի կայացել
Նիստի ամսաթիվ 31-03-2025
Նիստը Չի կայացել
Պատճառը Դատական նիստը չի կայացել, քանի որ դատական նիստին չի ներկայացել մեղադրյալը։
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 14-05-2025
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 14-05-2025
Նիստը Կայացել է
Խափանման միջոցի հարցի քննարկում
Ամսաթիվ 14-05-2025
Մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոցի հարցի քննարկում Խափանման միջոցի փոխելը
Որոշման բովանդակություն ԵԴ1/2770/01/24




Ո Ր Ո Շ Ո ւ Մ
ՄԵՂԱԴՐՅԱԼԻ ՆԿԱՏՄԱՄԲ ԸՆՏՐՎԱԾ ԽԱՓԱՆՄԱՆ ՄԻՋՈՑԸ ՓՈԽԵԼՈՒ
ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ ՄԻՋՆՈՐԴՈՒԹՅՈՒՆԸ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԱՌՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


«14» մայիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
հանրային մեղադրող
Էդ.Մկրտչյան
Գ.Հարությունյան
Ա.Դավթյան

դռնբաց դատական նիստում՝ նախնական դատալսումների ժամանակ, քննարկելով թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական գործով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոխելու վերաբերյալ հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանի միջնորդությունը`

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Թիվ ԵԴ1/2770/01/24 (60523724) քրեական գործով Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն արարքի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին` ժամը 00:39-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ 0.819 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ (10) վարել է «Հունդաի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Դավիթ Եսայանի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267457 արձանագրությունը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ թիվ 60523724 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2770/01/24 համարը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական գործի վարույթը և 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ ժամը 13:00-ին, նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ընդ որում՝ նշված դատական նիստի վերաբերյալ Դատարանի աշխատակազմի հեռախոսազանգին ի պատասխան մեղադրյալը հայտնել է, որ գտնվում է Գորիս քաղաքում և չի կարող հասցնել ներկայանալ դատական նիստին։ 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին՝ ժամը 15:30-ին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2024 թվականի դեկտեմբերի 10-ի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 16:30-ին:
2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Ընդ որում՝ նշված դատական նիստի վերաբերյալ Դատարանի աշխատակազմի հեռախոսազանգին ի պատասխան մեղադրյալը հայտնել է, որ աշխատանքի բերումով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին։ Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները՝ Դատարանը նույն օրը՝ 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, մեղադրյալին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու մասին որոշում է կայացրել՝ այն հանձնարարելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանմանը: 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին նշանակված դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2025 թվականի հունվարի 22-ին՝ ժամը 13:00-ին:
2025 թվականի հունվարի 22-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2025 թվականի հունվարի 22-ի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2025 թվականի մարտի 26-ին՝ ժամը 10:00-ին:
2025 թվականի մարտի 26-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2025 թվականի մարտի 26-ի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2025 թվականի մարտի 31-ին՝ ժամը 13:30-ին:
2025 թվականի մարտի 31-ին նշանակված դատական նիստը տեղի չի ունեցել մեղադրյալի բացակայության պատճառաբանությամբ: 2025 թվականի մարտի 31-ի դատական նիստը հետաձգվել և նշանակվել է 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 17:00-ին:
2025 թվականի ապրիլի 1-ին Դատարան է ստացվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Էրեբունու բաժնի պետի գրությունը, համաձայն որի՝ հայտնվել է, որ հնարավոր չի եղել կատարել մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու որոշման պահանջները, քանի որ կից ներկայացված «Հասցե այցելելու վերաբերյալ» արձանագրության համաձայն՝ մեղադրյալի հայրը՝ Անդրանիկ Անդրիասյանը հայտնել է, որ իր որդին՝ Կարեն Անդրիասյանը շուրջ 15 տարի է ինչ չի բնակվում իրենց հետ, միաժամանակ, հայտնել է, որ տեղեկություններ չունի որդու գտնվելու վայրի վերաբերյալ:
2025 թվականի մայիսի 14-ին Դատարան է ստացվել «Հասցե այցելելու վերաբերյալ» արձանագրություն, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Որմնադիրների փողոցի 11-րդ տան դուռը գտնվել է փակ վիճակում, իսկ հարևանները հայտնել են, որ մի քանի տարի է ինչ մեղարդյալը չի բնակվում նշված հասցեում և տեղեկություն չունեն վերջինի գտնվելու վայրի վերաբերյալ:
2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 17:00-ին, նշանակված դատական նիստին մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանը կրկին չի ներկայացել, իսկ նրան ուղարկված ծանուցագիրը ետ է վերադարձվել Դատարան «Չի պահանջվել» նշումով, միաժամանակ, Դատարանի աշխատակազմը փորձել է նաև հեռախոսազանգի միջոցով կապ հաստատել մեղադրյալի հետ, սակայն վերջինի հեռախոսահամարը գտնվել է անհասանելի վիճակում:
2025 թվականի մայիսի 14-ին նշանակված դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանը միջնորդեց մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոխել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրել կալանքը, քանի որ վերջինը չի կատարում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով իր վրա դրված պարտականությունները:
Դատարանը, քննարկելով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոխելու վերաբերյալ հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանի միջնորդությունը, արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ Սահմանադրության 27-րդ հոդվածի համաձայն`
«1․ Յուրաքանչյուր ոք ունի անձնական ազատության իրավունք: Ոչ ոք չի կարող անձնական ազատությունից զրկվել այլ կերպ քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով`
(...)
3) օրենքով սահմանված որոշակի պարտականության կատարումն ապահովելու նպատակով.
4) անձին իրավասու մարմին ներկայացնելու նպատակով, երբ առկա է նրա կողմից հանցանք կատարած լինելու հիմնավոր կասկած, կամ երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է հանցանքի կատարումը կամ դա կատարելուց հետո անձի փախուստը կանխելու նպատակով: (...)»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատության և անձնական անձեռնմխելիության իրավունք: Ոչ ոքի չի կարելի ազատությունից զրկել այլ կերպ, քան հետևյալ դեպքերում և օրենքով սահմանված կարգով. (…)
բ․ անձի օրինական ձերբակալումը կամ կալանավորումը դատարանի օրինական կարգադրությանը չենթարկվելու համար կամ օրենքով նախատեսված ցանկացած պարտավորության կատարումն ապահովելու նպատակով,
գ․ անձի օրինական կալանավորումը կամ ձերբակալումը` իրավախախտում կատարած լինելու հիմնավոր կասկածի առկայության դեպքում նրան իրավասու օրինական մարմնին ներկայացնելու նպատակով կամ այն դեպքում, երբ դա հիմնավոր կերպով անհրաժեշտ է համարվում նրա կողմից հանցագործության կատարումը կամ այն կատարելուց հետո նրա փախուստը կանխելու համար: (…)»:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը (այսուհետ` նաև Եվրոպական դատարան) մշակել է հանցագործության համար մեղադրվող անձին մինչև դատավճիռը կալանքի տակ պահելու համար ընդունելի չորս հիմնական հիմքեր. մեղադրյալի` դատաքննությանը չներկայանալու վտանգը (տե´ս Stogmuller v. Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 15), մեղադրյալի ազատ արձակվելու դեպքում արդարադատության իրականացմանը խոչընդոտելու վտանգը (տե´ս Wemhoff v. Germany, 1968 թվականի հունիսի 27, ¢ 14) կամ, որ նա կկատարի նոր հանցանքներ (տե´ս Matznetter v Austria, 1969 թվականի նոյեմբերի 10, ¢ 9) կամ կկատարի հասարակական անկարգություններ (տե´ս Letellier v. France, 1991 թվականի հունիսի 26, ¢ 51):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Վարույթի ընթացքում անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոցները կարող են կիրառվել ոչ այլ կերպ, քան սույն օրենսգրքով սահմանված հիմքերով և կարգով: Վարույթի ընթացքում անձին ազատությունից զրկելը չպետք է պատժի նպատակ հետապնդի:
2. Վարույթն իրականացնող մարմինն անձի նկատմամբ հարկադրանքի միջոց ընտրելիս առաջնորդվում է նվազագույնի սկզբունքով։ Արգելվում է անձի նկատմամբ ընտրել ավելի խիստ հարկադրանքի միջոց, քան այն, որով քրեական վարույթի ընթացքում հնարավոր կլինի ապահովել անձի օրինական վարքագիծը։
3. Դատարանը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմինը իրենց իրավասության սահմաններում պարտավոր են անհապաղ ազատ արձակել ազատությունից ապօրինի կամ անհիմն զրկված յուրաքանչյուր անձի:
4. Անձին կալանավորելը, կալանքի ժամկետը երկարաձգելը, բժշկական հաստատությունում հարկադրաբար տեղավորելը թույլատրվում են միայն դատարանի որոշմամբ` այն դեպքում, երբ անձի օրինական վարքագիծը չի կարող երաշխավորվել հարկադրանքի այլ միջոցներով: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 115-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոցներն են կալանքը և այլընտրանքային խափանման միջոցները։
2. Այլընտրանքային խափանման միջոցներն են`
1) տնային կալանքը.
2) վարչական հսկողությունը.
3) գրավը.
4) պաշտոնավարման կասեցումը.
5) բացակայելու արգելքը.
6) երաշխավորությունը.
7) դաստիարակչական հսկողությունը.
8) զինվորական հսկողությունը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խափանման միջոց չի կարող կիրառվել, եթե բացակայում է մեղադրյալի կողմից իրեն վերագրվող հանցանքը կատարելու մասին հիմնավոր կասկածը:
2. Խափանման միջոցը կարող է կիրառվել, եթե դա անհրաժեշտ է՝
1) մեղադրյալի փախուստը կանխելու համար կամ
2) մեղադրյալի կողմից հանցանք կատարելը կանխելու համար կամ
3) մեղադրյալի կողմից իր վրա սույն օրենսգրքով կամ դատարանի որոշմամբ դրված պարտականությունների կատարումն ապահովելու համար:
3. Խափանման միջոցի տեսակն ընտրելիս հաշվի են առնվում մեղադրյալի օրինական վարքագիծն ապահովող և դրան խոչընդոտող բոլոր հնարավոր հանգամանքները: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 117-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե խափանման միջոցի գործողության ընթացքում փոխվել կամ վերացել են դրա իրավաչափության պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն իր իրավասության սահմաններում որոշում է կայացնում խափանման միջոցը փոխելու կամ վերացնելու մասին:
(...)
3. Եթե մեղադրյալը խախտում է իր նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի պայմանները, վարույթն իրականացնող մարմինն անհրաժեշտության դեպքում իր իրավասության սահմաններում միջոցներ է ձեռնարկում այլ՝ առավել պիտանի խափանման միջոց կիրառելու համար: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կալանքը դատարանի որոշմամբ մեղադրյալին օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով ազատությունից զրկելն է` օրենքով և դատարանի այդ որոշմամբ սահմանված ժամկետով:
2. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ այլընտրանքային խափանման միջոցների կիրառումն անբավարար է սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու համար:
3. Եթե մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նախատեսված չէ, ապա կալանքը կարող է կիրառվել միայն մեղադրյալի կողմից իր նկատմամբ կիրառված այլընտրանքային խափանման միջոցի պայմանները խախտելու դեպքում:
4. Կալանքը կարող է կիրառվել միայն այն դեպքում, երբ փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել են սույն օրենսգրքի 116-րդ հոդվածով նախատեսված իրավաչափության համապատասխան պայմանները: Դատական վարույթում կալանքի կիրառման համար բավարար է դատարանի կողմից նշված պայմանների պատճառաբանված հաստատումը։
5. Կալանքի ժամկետը երկարաձգելիս դատարանի առջև անհրաժեշտ է հիմնավորել նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու նպատակով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից գործադրված պատշաճ ջանասիրությունը (due diligence), ինչպես նաև տվյալ մեղադրյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը շարունակելու անհրաժեշտությունը:
6. Կալանք կիրառելու կամ կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին դատարանի որոշմամբ կարող է սահմանափակվել մեղադրյալի՝ այլ անձանց հետ հաղորդակցվելու իրավունքը, եթե փաստական հանգամանքների բավարար ամբողջությամբ քննիչի կամ դատախազի կողմից հիմնավորվել և դատարանի կողմից պատճառաբանված հաստատվել է այդպիսի սահմանափակման անհրաժեշտությունը, ներառյալ ժամկետին և անձանց շրջանակին վերաբերող պայմանները»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անձին կարելի է կալանքի տակ պահել այնքան ժամանակ, որքան անհրաժեշտ է վարույթի բնականոն ընթացքն ապահովելու համար, և քանի դեռ առկա են անձին կալանքի տակ պահելու հիմքերը, սակայն ամեն դեպքում այդ ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածով կալանքի տակ պահելու համար սահմանված առավելագույն ժամկետները:
(…)
4. Դատական վարույթում կալանքը կարող է կիրառվել կամ դրա ժամկետը կարող է երկարաձգվել յուրաքանչյուր դեպքում երեք ամսից ոչ ավելի ժամկետով:
5. Կալանքի տակ պահելու ընդհանուր տևողությունը չի կարող գերազանցել մեղադրյալին վերագրվող հանցանքի համար նախատեսված՝ ազատազրկման ձևով պատժի առավելագույն ժամկետը: (…)»:
Վերը նշված իրավանորմերի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքները և հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, հիմք ընդունելով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի առաջնայնությունը, Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու պայմաններն առերևույթ առկա են:
Վերոգրյալի համատեքստում անդրադառնալով մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխելու վերաբերյալ հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանի միջնորդությանը՝ Դատարանը գտնում է, որ ազատության մեջ մնալու դեպքում մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի օրինական վարքագիծն այլևս հնարավոր չէ ապահովել կիրառված խափանման միջոցի պահպանմամբ: Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ սույն որոշմամբ վերը մեջբերված տեղեկությունները և փաստերն այլևս վկայում են բացակայելու արգելք խափանման միջոցի կիրառմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջների կատարումն ապահովելու անբավարարության մասին:
Դատարանի նման եզրահանգման հիմքում ընկած են հետևյալ հանգամանքները.
- մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանին ծանուցագիր է ուղարկվել 2024 թվականի հոկտեմբերի 28-ին՝ ժամը 13:00-ին, նշանակված դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, սակայն վերջինը չի ներկայացել դատական նիստին և դատարանին չի տեղեկացրել իր չներկայանալու հարգելի պատճառների մասին, ծանուցագիրը ետ է վերադարձվել Դատարան «Չի պահանջվել» նշումով, իսկ Դատարանի աշխատակազմի հեռախոսազանգին ի պատասխան մեղադրյալը հայտնել է, որ գտնվում է Գորիս քաղաքում և չի կարող հասցնել ներկայանալ դատական նիստին,
- մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանին ծանուցագիր է ուղարկվել 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին՝ ժամը 16:30-ին, նշանակված դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, սակայն վերջինը չի ներկայացել դատական նիստին և դատարանին չի տեղեկացրել իր չներկայանալու հարգելի պատճառների մասին, ծանուցագիրը կրկին ետ է վերադարձվել Դատարան «Չի պահանջվել» նշումով, իսկ Դատարանի աշխատակազմի հեռախոսազանգին ի պատասխան մեղադրյալը հայտնել է, որ աշխատանքի բերումով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին,
- 2024 թվականի դեկտեմբերի 20-ին Դատարանը մեղադրյալին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու մասին որոշում է կայացրել՝ այն հանձնարարելով ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանմանը,
- 2025 թվականի ապրիլի 1-ին Դատարան ստացված ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՀՈԳՎ Էրեբունու բաժնի պետի գրության համաձայն՝ հայտնվել է, որ հնարավոր չի եղել կատարել մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին հարկադրաբար դատարան ներկայացնելու որոշման պահանջները, քանի որ կից ներկայացված «Հասցե այցելելու վերաբերյալ» արձանագրության համաձայն՝ մեղադրյալի հայրը՝ Անդրանիկ Անդրիասյանը հայտնել է, որ իր որդին՝ Կարեն Անդրիասյանը շուրջ 15 տարի է ինչ չի բնակվում իրենց հետ, միաժամանակ, հայտնել է, որ տեղեկություններ չունի որդու գտնվելու վայրի վերաբերյալ,
- 2025 թվականի մայիսի 14-ին Դատարան ստացված «Հասցե այցելելու վերաբերյալ» արձանագրություն համաձայն՝ Երևան քաղաքի Որմնադիրների փողոցի 11-րդ տան դուռը գտնվել է փակ վիճակում, իսկ հարևանները հայտնել են, որ մի քանի տարի է ինչ մեղարդյալը չի բնակվում նշված հասցեում և տեղեկություն չունեն վերջինի գտնվելու վայրի վերաբերյալ,
- մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանին ծանուցագիր է ուղարկվել 2025 թվականի մայիսի 14-ին՝ ժամը 17:00-ին, նշանակված դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, սակայն վերջինը չի ներկայացել դատական նիստին և դատարանին չի տեղեկացրել իր չներկայանալու հարգելի պատճառների մասին, իսկ ծանուցագիրը ետ է վերադարձել Դատարան «Չի պահանջվել» նշումով, միաժամանակ, Դատարանի աշխատակազմը փորձել է նաև հեռախոսազանգի միջոցով կապ հաստատել մեղադրյալի հետ, սակայն վերջինի հեռախոսահամարը գտնվել է անհասանելի վիճակում,
- մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանին վերագրվող հանցագործության բնույթը, վտանգավորության աստիճանը, սպառնացող հնարավոր պատժի խստությունը:
Դատարանի գնահատմամբ՝ վերոնշյալ հանգամանքները վկայում են մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի անձի հանրային բարձր վտանգավորության աստիճանի մասին, էականորեն բարձրացնելով նրա ոչ իրավաչափ վարքագծի, մասնավորապես՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով որպես մեղադրյալ իր վրա դրված պարտականությունները չկատարելու միջոցով գործի քննությանը խոչընդոտելու հավանականությունը, միաժամանակ, համակցության մեջ թույլ են տալիս ողջամիտ դատողություն անելու այն մասին, որ վարույթի ընթացքում նրա ոչ պատշաճ վարքագիծը կանխել հնարավոր է միայն վերջինի նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջոցով։ Այլ կերպ՝ Դատարանը գտնում է, որ վերոնշյալ հանգամանքները վկայում են Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ կիրառված բացակայելու արգելք խափանման միջոցի՝ որպես նրա կողմից ոչ պատշաճ վարքագիծ դրսևորելու վտանգի չեզոքացման գործուն երաշխիք այլևս չհանդիսանալու մասին:
Միաժամանակ, Դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ թեև Կարեն Անդրիասյանին վերագրվում է, ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, ոչ մեծ ծանրության հանցանք, այնուամենայնիվ, Դատարանը գտնում է, որ վերը նշված հանգամանքները ծանրակշիռ փաստարկներ են և իրենց համակցության մեջ հիմնավորում են նրա նկատմամբ վարույթի տվյալ փուլում խափանման միջոցներից ամենախիստը կիրառելու անհրաժեշտությունը։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանի միջնորդությունը պետք է բավարարել: Մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը պետք է փոխել և վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով: Կալանքի սկիզբը պետք է հաշվել սույն որոշման հիման վրա մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 115-119-րդ հոդվածներով` Դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հանրային մեղադրող Ա.Դավթյանի միջնորդությունը բավարարել:
Թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը փոխել:
Մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի (ծնված՝ 2002 թվականի փետրվարի 1-ին, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում՝ չդատապարտված (սույն քրեական վարությով իրեն մեղսագրված արարքը կատարելու պահին), ըստ քրեական վարույթի նյութերի՝ բնակվում է Երևան քաղաքի Որմնադիրների փողոցի 11-րդ տանը) նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
Կալանքի սկիզբը հաշվել սույն որոշման հիման վրա մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից:
Որոշման կատարումը հանձնարարել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության համապատասխան ստորաբաժանմանը և ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկի պետին:
Որոշումը հատուկ վերանայման կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` այն ստանալու օրվանից հետո տասնօրյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Այլ նշումներ Դատական նիստը հետաձգվել է անժամկետ՝ մինչև մեղադրյալին արգելանքի վերցնելը:
Նախնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-07-2025
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-07-2025
Նիստը Կայացել է
Հիմնական դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-07-2025
Ժամ 15:10
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-07-2025
Նիստը Կայացել է
Վերդիկտ
Ամսաթիվ 08-07-2025
Ամբաստանյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Անդրիասյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Կայացվել է վերդիկտ Մեղադրական
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Լրացուցիչ դատալսումներ
Ամսաթիվ 08-07-2025
Ժամ 15:20
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը կայացել է
Նիստի ամսաթիվ 08-07-2025
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 08-07-2025
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Կարեն
Ազգանուն Անդրիասյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 08-07-2025
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԴ1/2770/01/24





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ


«08» հուլիսի 2025թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատական նիստերի քարտուղար
հանրային մեղադրող
մեղադրյալ
Էդ.Մկրտչյան
Գ.Հարությունյան
Ա.Դավթյան
Կ.Անդրիասյան

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի (ծնված` 2002 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, բնակվում է Երևան քաղաքի Որմնադիրների փողոցի 11-րդ տանը)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի մայիսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Շ.Խաչատրյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով նախաձեռնվել է թիվ 60523724 քրեական վարույթը:
2024 թվականի սեպտեմբերի 24-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազության դատախազ Ա.Դավթյանի որոշմամբ թիվ 60523724 քրեական վարույթով Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում:
2024 թվականի սեպտեմբերի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Վ.Բաբաջանյանի որոշմամբ թիվ 60523724 քրեական վարույթով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 9-ին Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ թիվ 60523724 քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2770/01/24 համարը։
2024 թվականի հոկտեմբերի 14-ին Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի դատավոր Էդ.Մկրտչյանի որոշմամբ ստանձնվել է թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական գործի վարույթը և նշանակվել նախնական դատալսումներ։
2025 թվականի մայիսի 14-ին Դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԴ1/2770/01/24 քրեական վարույթով մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը փոխվել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել կալանքը՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետով:
Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ այն արարքի համար, որ նա, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք` 2024 թվականի ապրիլի 7-ին` ժամը 00:39-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ 0.819 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ +-10), վարել է «Հունդաի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Դավիթ Եսայանի կողմից, և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267457 արձանագրությունը:
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը նախնական դատալսումների ժամանակ, օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, միևնույն ժամանակ չհրաժարվեց նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքից:
Դատական նիստի ժամանակ հանրային մեղադրողի կողմից հրապարակվեց մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբեք չի ունեցել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք: 2024 թվականի ապրիլի 7-ին՝ ժամը 00:33-ին սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան վարել է ոչ սթափ վիճակում և չի ունցելե տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, որի վերաբերյալ պարեկային ծառայության աշխատակիցները կազմել են թիվ 8180267457 արձանագրությունը: Վերը նշված արարքը կատարելու համար ընդունում է իր մեղավորությունը, զղջում է կատարածի համար:
/Տե՛ս գ.թ. 30-33, դատական նիստի արձանագրություն/
Զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննության են ենթարկվել 2024 թվականի ապրիլի 07-ին՝ ժամը 00:40-ին, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի կրտսեր պարեկ Դավիթ Տիգրանի Եսայանի (կրծքանշանի համար՝ 00504) կողմից Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ կազմված վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության (կից չլրացված վարչական իրավախախտման որոշում՝ 8180267457) պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինը նույն օրը՝ ժամը 00:33-ին, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում, ոչ սթափ վիճակում գտնվելով, վարել է «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան՝ չունենալով տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք: Արձանագրության համապատասխան տողերում առկա են պարեկային ծառայողի և ծանուցվող վարորդի ստորագրությունները:
Սթափության կտրոնի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման սարքի համարն է 91100920, զննման դամարը՝ 01695, զննման ամսաթիվը՝ 07.04.2024թ., ստուգումը կատարվել է ավտոմատ, ժամը՝ 00:38:20-ին, ալկոհոլի պարունակությունը՝ 0.910 մգ/լ, վարորդի անունը՝ Կարեն, ազգանունը՝ Անդրիասյան, տրանսպորտային միջոցի համարանիշը՝ 37 AW 302, տեսուչի ազգանունը՝ Եսայան, կրծքանշանի համար՝ 00504:
Ստուգաչափման թիվ 115132 վկայականի պատճենը, համաձայն որի՝ ստուգաչափման թվականն է 30.01.2024թ., այն ուժի մեջ է մինչև 30.01.2025թ., չափման միջոցի անվանումը և տեսակը՝ ալկոմետր, գործարանային համարը` 91100920, տեսակը՝ «Jupiter X/RP», չափման տիրույթը՝ (0.000-2000 մգ/լ), ճշտության կարգը և դասը (սխալանքը) 0:0,1+-5%, 0,1-0,15 8% > 0,15-10%, արտադրողը՝ Չինաստան, պատկանում է ՀՀ ՆԳՆ Ոստիկանությանը:
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի վերաբերյալ ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի պատճենը, համաձայն որի՝ վերջինի տվյալների մուտքագրման արդյունքում տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքի վերաբերյալ տվյալներ առկա չեն:
/Տե՛ս գ.թ. 3-6, 12-13, դատական նիստի արձանագրություն/
Արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ զննության ենթարկված՝ թիվ 8180267457 որոշման, սթափության կտրոնի, ստուգաչափման թիվ 115132 վկայականի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության էլեկտրոնային ռեգիստրից արտատպված քաղվածքի պատճենները սույն քրեական գործով ճանաչվել են արտավարութային փաստաթղթեր:
/Տե՛ս գ.թ. 14-15, դատական նիստի արձանագրություն/
Դատարանի փաստական վերլուծությունները և Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված ապացույցների հիման վրա Դատարանի կողմից հաստատված են համարվում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը, չունենալով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունք, 2024 թվականի ապրիլի 7-ին` ժամը 00:39-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ա.Բաբաջանյան փողոցում ոչ սթափ վիճակում՝ 0.819 մգ/լ պարունակությամբ ալկոհոլ օգտագործած (հաշվի առնելով ստուգաչափման սարքի սխալանքը՝ +-10), վարել է «Հունդայի» մակնիշի 37 AW 302 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ինչը հայտնաբերվել է տվյալ տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Դավիթ Եսայանի կողմից և ինչի կապակցությամբ կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ 8180267457 արձանագրությունը:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, Դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված է Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին վերագրվող արարքը, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքը մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքի կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքը, որի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասը:
Դատարանը, հաստատված համարելով հանցանքի կատարման մեջ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ ի թիվս այլի դատավճռում պետք է շարադրվեն հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- ապացուցված են արդյոք դատապարտված մեղադրյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները.
- ինչ պատիժ պետք է նշանակվի դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ.
- դատապարտված մեղադրյալը արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը։
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության, պատժի կամ քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցների ենթարկելը կամ քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից ազատելը պետք է լինի արդարացի՝ ապահովելով ինչպես կիրառվող օրենսդրության, այնպես էլ պետական հակազդեցության համաչափությունը կատարված հանցանքին, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը:
(…):
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակներն են՝ վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ մասերի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ: Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Մեջբերված իրավական նորմերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում: Նշված դատական ակտերում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(...) [Պ]ատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են՝
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) [Պ]ատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) [Ն]շանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա: (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն: (…)»:
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ՝ «(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
(…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: (…)»:
Դատարանի համոզմամբ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար՝ կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Դատարանը որպես մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտարկում`
- առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելը և հանցանքի կատարման համար զղջալը (տե՛ս Սերոբ Ֆրունզիկի Սարգսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՍԴ/0109/01/12 որոշումը)
- դատվածություն չունենալը:
Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված կամ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքը կասեցված կամ տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունք չունեցող անձի կողմից հարբած (ոչ սթափ) վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելը կամ այդ անձի կողմից սթափության վիճակի զննություն անցնելուց հրաժարվելը կամ խուսափելը`
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»:
Վերը մեջբերված իրավական նորմերի և դիրքորոշումների լույսի ներքո մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում վերջինի կողմից կատարված հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես՝ այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, հանցանքը կատարելուց հետո մեղադրյալի դրսևորած վարքագիծը, անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը: Նման պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար 1 (մեկ) ամիս ժամկետով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատժատեսակի նշանակման միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները:
Դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ մինչև դատավճիռ կայացնելը մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանը սույն քրեական գործով 2025 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 8-ը գտնվել է փաստացի անազատության մեջ, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ նրան պետք է ազատել պատժի կրումից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 348-րդ հոդվածի համաձայն՝ դատավճռում պետք է շարադրվեն նաև հետևյալ հարցերի պատասխանները․
- գույքային հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում օգտին և ինչ չափով, ինչպես նաև պատճառված գույքային վնասը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե գույքային հայց չի հարուցվել.
- որ գույքն է ենթակա բռնագրավման, ինչ չափով և ինչպիսի հիմքով․
- վերացվելու է արդյոք կիրառված գույքի արգելադրումը, իսկ եթե այդպիսին կիրառված չէ, ապա ենթակա է արդյոք կիրառման.
- ինչպես պետք է պահպանվեն և տնօրինվեն ապացույցները.
- դատապարտված մեղադրյալի նկատմամբ վերացվելու, փոխվելու կամ կիրառվելու է արդյոք որևէ խափանման միջոց.
- ում վրա և ինչ չափով պետք է դրվեն վարութային ծախսերը։
Անդրադառնալով մեղադրյալ Կարեն Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Անդրադառնալով ապացույցների տնօրինման և պահպանման հարցին՝ Դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որպես ապացույց ճանաչված արտավարութային փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել քրեական գործում:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ սույն քրեական վարույթով գույքային հայց, գույք բռնագրավելու անհրաժեշտություն, արգելադրված գույք, վարութային ծախսեր առկա չեն, ուստի Դատարանն այդ հարցերին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով Հայաստանի Հանրապետության քրեական դատավարության օրենսգրքի 30-31-րդ, 347-350-րդ, 352-353-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 344-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 (մեկ) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ նշանակված պատժին հաշվակցել սույն քրեական գործով վերջինի փաստացի անազատության մեջ գտնված ժամանակահատվածը՝ 2025 թվականի հունիսի 2-ից մինչև 2025 թվականի հուլիսի 8-ը, և Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանին ազատել պատժի կրումից:
Կարեն Անդրանիկի Անդրիասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանքը, վերացնել և նրան անհապաղ ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ այն ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ ԷԴ.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 08-07-2025
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 12-08-2025
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 25-11-2025
Էջերի քանակ 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ ՙՙ46՚ թերթ, 2-րդ հատոր՝ ՙՙ117՚՚ թերթ:
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 28-11-2025
Էջերի քանակը 2 հատորից. 1-ին հատոր՝ ՙՙ46՚ թերթ, 2-րդ հատոր՝ ՙՙ117՚՚ թերթ: