ԵԴ1/2690/01/24



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Դատարան)՝

Նախագահող դատավոր Հ.Ավագյան
Քարտուղարությամբ` Մ.Թովմասյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Հ․Ժամակոչյանի
Տուժող Կ․Բաբայանի
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Ա․Մելիքյանի
Պաշտպաններ Ա․Ալվանդյանի, Խ․Ղանդիլյանի
Մեղադրյալ Տ․Քամալյանի


2026 թվականի փետրվարի 25-ին, դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննելով քրեական վարույթն ըստ մեղադրանքի`
Տիգրան Կարենի Քամալյանի՝ (ծնված՝ 2001 թվականի նոյեմբերի 3-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես անհատ ձեռնարկատեր, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Թոթովենցի փողոցի 11/1 շենքի 1-ին բնակարանում) հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել բացակայելու արգելքը,

ՊԱՐԶԵՑ

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2024 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 17-0270-24 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով:
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա․Սարգսյանի 2024 թվականի փետրվարի 23-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Կարենի Քամալյանի նկատմամբ հարուցվել է հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։
Նույն օրը Տիգրան Քամալյանը ձերբակալվել է, և նրան ներկայացվել է մեղադրանքը։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի փետրվարի 24-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել տնային կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա որոշմամբ՝ Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ համակցված որպես խափանման միջոց է կիրառվել նաև բացակայելու արգելքը։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի 2024 թվականի ապրիլի 18-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Քամալյանին տնային կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարաձգելու մասին միջնորդությունը մերժվել է։
2024 թվականի հունիսի 6-ին Կարեն Օնիկի Բաբայանը ճանաչվել է տուժող։
2024 թվականի հունիսի 7-ին Երևան համայնքը՝ ի դեմս Նոր Նորք վարչական շրջանի, ճանաչվել է տուժող, իսկ Ալեքսանդր Հրանտի Մելիքյանը ճանաչվել է տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ։
2024 թվականի հունիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 17-0776-24 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը թիվ 17-0776-24 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 17-0270-24 քրեական վարույթին։
2024 թվականի սեպտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնում նախաձեռնվել է թիվ 17-1048-24 քրեական վարույթը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
Նույն օրը թիվ 17-1048-24 քրեական վարույթը միացվել է թիվ 17-0270-24 քրեական վարույթին։
Երևան քաղաքի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ․Ժամակոչյանի 2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ի որոշմամբ՝ Տիգրան Կարենի Քամալյանի նկատմամբ հարուցվել է նոր հանրային քրեական հետապնդում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2024 թվականի հոկտեմբերի 8-ին քրեական վարույթը հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է ԵԴ1/2690/01/24 համարը:
2024 թվականի հոկտեմբերի 10-ին Դատարանի դատավոր Հ.Ավագյանը որոշում է կայացրել վարույթը ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին։
2026 թվականի փետրվարի 17-ին Դատարանը Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ կայացրել է վերդիկտ։

2. Մեղադրանքի փաստական և իրավական հիմնավորումները.
Տիգրան Կարենի Քամալյանի նկատմամբ հանրային քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ «(․․․) նա 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 17-րդ և 19-րդ հասցեների հարևանությամբ իր մոտ պահվող զենքի գործադրմամբ դիտավորությամբ կատարել է խուլիգանություն, բացի այդ վերջինիս ննջասենյակում հայտնաբերվել է թվով 11 հատ ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտներ, իսկ վերջինիս կողմից շահագործվող ավտոմեքենայից հայտնաբերվել է ընդհանուր 4,91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Այսպես․
Տիգրան Քամալյանը 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընկերոջ՝ Հայկ Հովսեփի Խաչատրյանի հետ միասին այցելել են Երևան քաղաքի Ն․Ստեփանյանի փողոցի 1/4 հասցեում գործող «Մարշալ» զինվորական խանութ, որտեղից Տիգրան Քամալյանը գնել է 3 հատ «Gamo», «Quarta», «Borner» ապրանքանիշերի ընդհանուր 1․800 ՀՀ դրամ արժողությամբ ատրճանակի համար նախատեսված գազի բալոններ, ինչից հետո միասին դուրս են եկել վերոնշյալ խանութից և Տիգրան Քամալյանի կողմից շահագործվող ու վերջինիս պատկանող «Նիսսան Սենթրա» մակնիշի «90 TK 990» հաշվառման համարանիշերի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 19 և 17 հասցեների հարակից հատված։ Դրանից հետո Տիգրան Քամալյանը, խուլիգանություն կատարելու ուղղակի դիտավորությամբ, հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, սեփական անձի կարծեցյալ առավելությունն ընդգծելու մղումով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, ինքնահաստատման և հասարակության հանդեպ երևակայական գերազանցությունն արտահայտելու հանդուգն ձգտումով, 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր մոտ պահվող զենք հանդիսացող օդանճնշիչ ատրճանակով, նախ փողոցում քայլելիս, ապա ավտոմեքենայի ընթացքի ժամանակ ավտոմեքենայի միջից արձակել է մի քանի կրակոցներ, ինչի արդյունքում վնասվել են Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի և «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի պատուհանները, ինչպես նաև հարակից հատվածում գտնվող ավտոկայանատեղիում կայանված «Նիսսան Տիդա» մակնիշի «88 TQ 886» հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի ապակին, որպիսի հակաիրավական և հակաբարոյական գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերության և Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ։
Բացի այդ, Տիգրան Կարենի Քամալյանը, չունենալով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու, պահելու կամ կրելու իրավունք, ինչպես նաև հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ ՀՀ ոստիկանությունում օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված համապատասխան թույլտվություն, քննությամբ դեռևս չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում, ապօրինի կերպով ձեռք է բերել թվով 11 հատ 5,45 մմ տրամաչափի «ԱԿ-74» տեսակի ինքնաձիգերի, դրանց մոդիֆիկացիաների և «ՌՊԿ-74» ձեռքի գնդացիրների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության ակոսափող հրազենների համար նախատեսված ռազմամթերք հանդիսացող և կրակելու համար պիտանի փամփուշտներ, ինչից հետո դրանք ապօրինի պահել է իր բնակության հասցե հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի 11/1 շենքի թիվ 1 բնակարանում, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի փետրվարի 23-ին Տիգրան Կարենի Քամալյանի վերոնշյալ հասցեում գտնվող բնակարանի խուզարկությամբ, մասնավորապես՝ վերջինիս ննջասենյակում գտնվող փայտյա պահարանի միջից։
Բացի այդ, Տիգրան Կարենի Քամալյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում, քննությամբ դեռևս չպարզված անձից առանց իրացնելու նպատակի իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և իր մոտ թվով 7 առանձին փաթեթներում պահել է զգալի չափերի՝ ընդհանուրը 4,91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է 2024 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող վերջինիս պատկանող «Նիսսան Սենթրա» մակնիշի «90 TK 990» հաշվառման համարանիշերի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ՝ ավտոմեքենայի ղեկի ներքևի հատվածում գտնվող անվտանգության բարձիկի համար նախատեսված պահոցից թվով 5 և վարորդի նստատեղի կողքին գտնվող բաժակի համար նախատեսված հատվածից՝ թվով 2 փաթեթներում։
Այսինքն՝ Տիգրան Կարենի Քամալյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարքների կատարում, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով»:

3. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Մեղադրյալ Տիգրան Կարենի Քամալյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում հայտարարել է, որ առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը խուլիգան չէ և երբևիցե որևէ տեսակի զենք կամ զինամթերք չի ունեցել, կյանքում դրա կարիքը չի զգացել։ Ինքը չի կատարել մեղադրանքում նշված արարքը։ Իրեն ձերբակալելուց օրեր առաջ դիմում է ներկայացրել Կենտրոնի թաղապետարան՝ ռեկլամների բաժնում թափուր տեղի համար աշխատանքի ընդունվելու նպատակով մրցույթին մասնակցելու համար, իսկ դրան չի կարողացել մասնակցել տնային կալանքի տակ գտնվելու արդյունքում։ Ամեն դեպքում իրեն ընդհանրապես բնորոշ կամ հարիր չէր, ինչպես նաև պատիվ չէր բերում նման արարք կատարելը, քանի որ այն նախ չէր բխում ինչպես իր ստացած դաստիարակությունից, այնպես էլ մինչ օրս ձեռք բերած պատվից ու բարի համբավից և չէր կարող իր մտադրության մեջ նման անիմասն ու հիմար արարքի կատարման միտում լինել։ Եթե անգամ ուրիշ ոչինչ հաշվի չառներ ու չմտածեր ոչ մեկի, ոչ մի բանի մասին, իր դատվածությամբ չէր կարող խարիսխ գցել արդեն իսկ ԵՊՀ-ի իրավաբանական ֆակուլտետի 1-ին կուրսի ուսանողուհի հարազատ քրոջ կարերայի վրա։ Չորս տարեկանից զբաղվել է պրոֆեսիոնալ սպորտով, ունեցել է բազմաթիվ հաջողություններ նաև Եվրոպական հարթակներում։ Հիվանդության արդյունքում դուրս է մնացել Հայաստանի մարմնամարզության հավաքականի կազմից ու վերջ է տվել պրոֆեսիոնալ սպորտին։ Նույն հիվանդությամբ 9 տարի գտնվում է իսկական զինվորական ծառայության տարկետման մեջ։ Ավարտել է ԵՊՀ-ի պատմության ֆակուլտետի արվեստաբանության բաժինը։ Ուսանող ժամանակ կատարել է զանազան վճարովի աշխատանքներ։ Այս ամենը նշում է նրա համար, որ ինքը չէր կարող թմրամիջոցների հետ որևէ առնչություն ունենալ։ Ինչ վերաբերում է մեքենայի մեջ հայտնաբերված թմրամիջոցին, ապա այն ևս իրենը չէ։ Չի ցանկանում այլ բան մտածել և ենթադրում է, որ այն ԱՄՆ-ից այդպես է եկել, թեև իրեն հանգիստ չի տալիս այն փաստը, որ մեքենայի խուզարկության թույլտվությունը դատարանի կողմից տրված էր բացառապես զենք և զինամթերք գտնելու համար, սակայն օպեր-լիազորը մեքենային է մոտեցել կշեռքը ձեռքին։ Կարծում է զենքը չէր կշռվելու և չի բացառում, որ ինչ-որ մեկն իր խնդիրների լուծման համար թմրամիջոց տեղադրեր մեքենայի մեջ և չակերտավոր համագործակցվեր ոստիկանների հետ՝ իր իսկ կաշին փրկելու համար։ Ամեն դեպքում ինքը միշտ պատրաստ է եղել հանձնել ցանկացած նմուշ։ Պատերազմի ժամանակ իրենց ընկերներից երկուսը ժամանակավորապես բնակվել են իր սենյակում։ Եթե ինքը իմանար, որ նրանց գնալուց հետո փամփուշտներ է մնացել իրենց տանը, առնվազն կխորհրդակցեր հոր հետ և անպայման կնայեին օրենքի պահանջը։ Ուշագրավն այն է, որ ոստիկանության պաշտոնատար անձն իրեն հարցնում էր, թե ավտոմանը որտեղ է պահել։ Չմոռանա նշել, որ ասում էր նաև, թե իբր Նոր Նորքի թաղապետի վրա սպանության փորձ է կատարել և ինչ թշնամություն ունի թաղապետի հետ, որին ինքը երբեք չի տեսել և չգիտի նույնիսկ ով է նա։ Իսկ մյուս պաշտոնատար անձը, որին անընդհատ պարոնով էին դիմում, ասում էր խոստովանի, հանգիստ գնա, թե չէ զանգելու ենք հորդ։ Ցանկանում է նշել, որ հասունացել է իր ամուսնությունը, քանի որ արդեն յոթ տարի ընկերություն է անում իր նշանածի հետ, որի հետ ԵՊՀ-ում նույն կուրսում են սովորել, սակայն քրեական գործի առկայությունը փաստացի խոչընդոտ է հանդիսանում իր ընտանիք կազմելուն, քանի որ չի կարող ակնկալել քրեական գործի արդյունքը։ Հարկ է համարում նշել, որ ցանկություն է հայտնել պաշտպան ունենալու մասին, ասել են, որ իրեն մեղադրում են վարչական տուգանք նախատեսող արարք կատարելու մեջ, ասա, որ դու ես կատարել արարքը, չնչին գումար կմուծես ու կգնաս տուն, հակառակ դեպքում կզանգենք հորդ։ Ինքը մինչ օրս ցուցմունք չի տվել, հույս ունենալով, որ կրակողը վերջապես կխոստովանի և ինքը կազատվի այս մղձավանջից, սակայն տեսնելով, որ ոչինչ չի փոխվում, դատարանում որոշել է հայտնել այն ամենը, ինչ նշեց։ Հարկ է համարում նշել նաև, որ ձերբակալելուց իր նկատմամբ ուժ է կիրառվել, թեև դրա տեղիքն ընդհանրապես չի տվել։ Իսկ ինչ վերաբերում է գնած գազի բալոններին, ապա չի կարող մտաբերել, թե դա ում համար էր գնվել, միայն հաստատապես կարող է նշել, որ ինքը երբեք զենք չի ունեցել, երբևիցե զենքից չի կրակել։ Ամեն դեպքում, եթե իր համար գնած լիներ, զենքն իրենց տանից, նկուղից կամ ավտոտնակից կգտնվեր, որոնք խուզարկվել են։
Նշված ցուցմունքներն ընթերցելուց հետո Տիգրան Քամալյանը հայտարարել է, որ ավելացնելու ոչինչ չունի և օգտվելով իր իրավունքներից՝ հրաժարվում է հարցերին պատասխանել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Մինչդատական վարույթի ընթացքում Տիգրան Քամալյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նշված արարքն իր հետ որևէ առնչություն չունի, քանի որ ինքը 2024 թվականի փետրվարի 19-ի երեկոյան ժամերին՝ ժամը 18։00-ից հետո, գտնվել է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանում, պտտվել է ընկերուհու՝ Անի Հակոբյանի հետ միասին և նման արարք չի կատարել։ Ընկերուհուն ճանապարհելուց հետո հանդիպել է ընկերոջը՝ Հայկին, ում հետ մտել է «Մարշալ» խանութ, որտեղից գնել է 3 հատ ազոտով լցված բալոններ՝ նախատեսված ատրճանակի համար և հեռացել են նշված խանութից։ Ինչ վերաբերվում է մեղադրանքի ծավալում նշված թմրամիջոցներին, ապա նշված թմրամիջոցներն իրեն չեն պատկանում, հնարավոր է համարում, որ ինչ-որ անծանոթ մարդ կամ մարդիկ, որոնց վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի, թողել են իր ավտոմեքենայի մեջ, քանի որ «Նիսսան» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ոչ հաճախակի, սակայն մատուցել է տաքսի ծառայություններ, ուստի հնարավոր և հավանական է համարում, որ հաճախորդներից որևէ մեկը պատահմամբ, առանց իր տեղեկությունների այն մոռացած լինի իր ավտոմեքենայի սրահում։ Իսկ ինչ վերաբերվում է ավտոմեքենայի դիմացի հատվածի անվտանգության բարձիկների միջից հայտնաբերված փաթեթավորված թմրամիջոցներին, ապա չգիտի, թե ինչ եղանակով է այն հայտնվել իր ավտոմեքենայի նշված հատվածում։ Եթե նշված թմրամիջոցը նկատեր, ապա այն կնետեր աղբամանը։ Ինչ վերաբերվում է մեղադրանքի ծավալում նշված ռազմամթերքին, ապա 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի ընթացքում իր ընկերները՝ Ստեփանակերտից Աշոտը և Շուշվեցի Վլադիմիրը, որոնց վերաբերյալ այլ տվյալներ չունի, կռվի ընթացքում մոտ 5 օր բնակվել են իր բնակարանում և գիշերել են իր սենյակում ու հավանաբար նրանք են իրենց մոտ ունեցել նշված փամփուշտները, որոնք թողել են իր սենյակում, որոնք էլ հայտնաբերվել են իր բնակարանում կատարված խուզարկության ընթացքում։ Դիտել է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված Երևան քաղաքի Նելսոն Ստեփանյան 1/4 հասցեում գործող «Մարշալ» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքի՝ «A01_20240219193000» անվամբ տեսագրության 13-րդ րոպե 40-րդ վայրկյանը, «A08_20240219185908» անվամբ տեսագրության 45-րդ րոպե 21-րդ վայրկյանը և հայտնում է, որ նշված տեսագրության մեջ երևացող անձանցից առաջինը, ով կիսաթև բաց կապույտ գույնի բաճկոնով է, հանդիսանում է ինքը, իսկ մյուսը, ով ջինսե տաբատով է, սև գույնի բաճկոնով և տակի հատվածում սպիտակ գույնի տակացույով կեդերով, հանդիսանում է իր ընկեր Հայկը։ Ինչ վերաբերում է այն հարցին, թե տեսագրության մեջ երևում է, որ Հայկի ձեռքին առկա է ատրճանակի նմանվող իր, իսկ «A01_20240219193000» անվամբ տեսագրության 13-րդ րոպե 49-րդ վայրկյանին Հայկը նշված ատրճանակից առանձնացնում է փամփշտատուփը, ապա ինքն ընկերոջ՝ Հայկի մոտ ատրճանակ չի նկատել (տե՛ս քրեական վարույթի 1-ին հատորի 193-197-րդ, 3-րդ հատորի 229-234-րդ, 236-րդ, 275-280-րդ թերթերը):
Տուժող Կարեն Օնիկի Բաբայանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, տեսնում է առաջին անգամ։ Դեպքի օրն իրեն պատկանող «Նիսսան Տիդա» մակնիշի 88 TQ 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է Նոր Նորքի թաղապետարանի դիմաց և գնացել է աշխատանքի։ Ժամը 22-ից հետո, կոնկրետ ժամը չի հիշում, միացել է ավտոմեքենայի անվտանգության համակարգը, որը երևացել է իր մոտ գտնվող հեռակառավարման վահանակի վրա։ Անմիջապես գնացել է ավտոմեքենայի մոտ, առաջին հայացքից ոչինչ չի տեսել, հետո նկատել է, որ մեքենայի հետևի ապակին ձայն է հանում, այն վնասված էր և ճաքճքում էր։ Ապակին վնասված է եղել արտաքինից, նայել է, որևէ քար չի տեսել, մտածել է, որ հնարավոր է կրակոցից լինի։ Դրանից հետո գնացել է թաղապետարան, պահակից խնդրել է տեսագրությունները դիտել, որպեսզի տեսնի, թե ինչ է պատահել, սակայն պահակը պատասխանել է, որ չի կարող տեսագրությունները ցուցադրել, ասել է, որ կարող է առավոտյան մոտենալ։ Այնուհետև, գնացել է աշխատանքի, իսկ աշխատանքն ավարտելուց հետո վարել է մեքենան և գնացել տուն։ Առավոտյան դեռ քնած է եղել, երբ իրեն զանգահարել են ոստիկանության աշխատակիցները և խնդրել, որ մեքենայի հետ մոտենա թաղապետարան։ Երբ գնացել է իր ավտոմեքենայի մոտ, չի վախեցել, այլ անհանգստացել է, մտածել է, որ ապակին հնարավոր է ճաք է ունեցել, հնարավոր է վերևից ինչ-որ բան է ընկել, ամեն դեպքում հաճելի չի եղել։ Առավոտյան ոստիկաններն իրեն հարցրել են, թե մեքենան որտեղ է կայանված եղել, տվել են նույն հարցերը, որոնց պատասխանել է։ Ոստիկանության ծառայողներն իրեն ասել են, որ մեքենան վնասվել է կրակոցի արդյունքում, տեսել է նաև տեսագրությունը, որտեղ երևացել է, որ մեքենայի կողքով որևէ մեկը չի անցել և անսպասելիորեն դրա անվտանգության համակարգը միացել է։ Հետագայում իր մեքենան զննել է նաև մասնագետը, տեղեկացել է նաև, որ թաղապետարանի ապակիների վրա են կրակել, սակայն այլ տվյալներ չունի։ Իր մեքենային պատճառված նյութական վնասը որևէ մեկի կողմից չի հատուցվել, սակայն մեղադրյալի դեմ բողոք-պահանջ չունի (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Արմեն Աշոտի Սարգսյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, դեպքի ժամանակ հանդիսացել է Երևանի Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավարի տեղակալը։ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին եկել է աշխատանքի և մաքրուհիներն ասել են, որ ինչ-որ հետքեր կան ապակիների վրա։ Մոտեցել է, տեսել կրակոցի հետքեր, որից հետո հաղորդում են տվել ոստիկանություն, որպեսզի հասկանան, թե ինչ է կատարվել։ Հետքերի քանակը չի հիշում, բայց դրանք եղել են երկրորդ հարկի աստիճանների մոտ։ Այդ կողմի աշխատակիցները նույնպես հետքերը տեսել են, զարմացել են, բնականաբար նաև անհանգստացել են, թե ինչ է եղել, որտեղից է եղել։ Դրանից հետո, քանի որ ոստիկանության աշխատակիցներ են եկել, գործողություններ են կատարել, թաղապետարանի աշխատանքը մինչև կեսօր աշխատանքային ժամին չի եղել։ Ինքն անձամբ աշխատակիցների, կանանց մոտ վախի մթնոլորտ չի նկատել, թաղապետարանում չի շրջել, հիմնականում ոստիկանների հետ է եղել, տեսախցիկներն են նայել, որպեսզի հասկանան, թե ինչ է կատարվել։ Չի նկատել, որ լինեն աշխատակիցներ՝ վախենան մոտենալ ապակիներին։ Առավոտյան մոտավորապես ժամը 08։30-ի կողմերն է եկել աշխատանքի, ահազանգ են տվել, որից 10 րոպե հետո ոստիկանության աշխատակիցները եղել են շենքի ներսում և մոտավորապես մինչև կեսօր աշխատանքներ են կատարել։ Այդ ընթացքում նաև թաղապետարանի աշխատակիցներն են եկել և տեսել են ոստիկաններին գործողություններ կատարելիս (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Անժելա Հրաչյայի Ծատուրյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, 2024 թվականի փետրվարի 19-ին աշխատել է «Մարշալ Միլիթարի» զինվորական խանութում, որը գտնվում է երկրորդ Մասիվում՝ Նելսոն Ստեփանյան 1/4 հասցեում։ Այդ օրը՝ ժամը 16։30-ի սահմաններում, խանութ են եկել երկու տղա, որոնց չի կարող նկարագրել, քանի որ չի հիշում։ Այդ տղաները օդամղիչ զենքի համար նախատեսված գազի բալոն են վերցրել, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե ինչ զենքի համար են դրանք նախատեսված։ Ինքը տվյալ խանութում աշխատում է որպես վաճառող, խանութում ընդհանրապես զենք չունեն, միայն գազի բալոններ են վաճառում։ Իր հիշելով՝ երկու տղաներն էլ մոտեցել են դրամարկղին, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով է կատարել վճարումը։ Տղաներից մեկի ձեռքին նկատել է նաև սև գույնի ատրճանակ, որն ավելի մանրամասն չի կարող նկարագրել։ Գազի բալոնները գնելուց հետո այդ տղաները վճարումը կատարել են անկանխիկ՝ «Իդրամ» համակարգի միջոցով։ Չի կարծում, որ տղաներն ալկոհոլի ազդեցության տակ լինեին, եթե այդպիսի բան լիներ, կհիշեր կամ ինքը չի նկատել։ Երբ գազի բալոնները վերցրել են, հարցրել են, թե կարող են փորձել զենքի վրա, ինքը պատասխանել է, որ չեն կարող։ Նախաքննության ժամանակ նկարագրել է այդ տղաներին, քանի որ կարճ ժամանակ էր անցել, ներկայում չի հիշում։ Քննիչի մոտ տեսել է նաև խանութի տեսագրությունները, որից հետո նույնականացրել է այդ անձանց։ Չի հիշում, թե քանի գազի բալոն են գնել այդ տղաները (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Արգամ Մուրադի Մանուկյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015 թվականից ծառայում է ՀՀ ոստիկանության համակարգում, իսկ 2023 թվականից զբաղեցնում է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի ՔՀԲ-ի օպերլիազորի պաշտոնը։ Սպասարկում է Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանի Մոլդովական, Դավիթ Մալյան և Թոթովենց շրջանները։ Դեպքի վերաբերյալ տեղեկացել է ծառայության ընթացքում, սակայն, թե ովքեր են կատարել նշված արարքը, տեղեկություն չունի։ Նախաքննության ընթացքում դիտել է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված տեսագրությունները և հայտնել, որ տեսագրությունում երևացող անձանցից ճանաչում է Տիգրան Քամալյանին, ով Թոթովենց փողոցի 11-րդ շենքի բնակիչ է։ Տիգրանին կարող է բնութագրել որպես ակտիվ երիտասարդ, տեղյակ է, որ վարում է «Նիսսան» մակնիշի սև գույնի ավտոմեքենա, սակայն նրա հետ անձնական շփում չի ունեցել։ Տեղյակ է նաև, որ նրա հայրը փաստաբան Կարեն Քամալյանն է (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Հայկ Հովսեփի Խաչատրյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանի հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ։ Չի հիշում, թե որտեղ է գտնվել 2024 թվականի փետրվարի 19-ի երեկոյան և ինչով է զբաղված եղել։ Չի կարող ասել նաև, թե նշված օրը Տիգրան Քամալյանի հետ հանդիպել է, թե ոչ։ Քննիչի մոտ հարցաքննվելիս հիշում է, որ իրեն ներկայացվել են տեսագրություններ և դրանցից մեկում իրեն մատնանշել է։ Այդ օրն ինքը խմիչքի ազդեցության տակ է եղել, Կենտրոն վարչական շրջանում է օգտագործել՝ աղջկա հետ, որից հետո բարձրացել է Նոր Նորք և հանդիպել է Տիգրան Քամալյանին։ Չի հիշում, թե ինչու են այդ օրը գնացել թաղապետարան մոտ, Նոր Նորքում ևս ալկոհոլ է օգտագործել։ «Մարշալ» որսորդական խանութում այդ օրը գտնվել է, սակայն չի հիշում, որ իրենց մոտ զենք եղած լինի։ Չգիտի, թե ինչ են գնել որսորդական խանութից (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում Հայկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպի վերաբերյալ տեղեկացել է հեռուստատեսության միջոցով։ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին գտնվել է Կենտրոն վարչական շրջանում, միայնակ, որտեղ ժամանակ է անցկացրել և օգտագործել է ոգելից խմիչք։ Գիշերը, հստակ ժամը չի հիշում, կամ տրանսպորտով, կամ տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է դեպի առաջին Մասիվ, որտեղ հանդիպել է իր ընկեր Տիգրան Քամալյանին, սակայն միմյանց տուն չեն այցելել։ Նշված օրը եղել է Տիգրանի ավտոմեքենայով և իր հիշելով՝ նշված ավտոմեքենայում կրկին օգտագործել է ոգելից խմիչք։ Գիշերը, հստակ ժամը չի հիշում, մտել է մթերային խանութ, որտեղից գնել է «Շեյկ» անվամբ էներգետիկ խմիչք, որից հետո գնացել է իր բնակության հասցե։ Ինքը որևէ տեղեկություն չունի, որ նշված կրակոցներն արձակել է Տիգրան Քամալյանը, եթե չգտնվեր ալկոհոլի ազդեցության տակ, կնկատեր։ Տիգրան Քամայլանի մոտ որևէ ատրճանակ կամ զենքի նմանվող իր չի նկատել։ Իրեն ներկայացված տեսագրության մեջ երևացող անձանցից մեկը, ով որսորդական խանութում գնումներ է կատարում, հանդիսանում է ինքը, իսկ մյուսը՝ իր ընկեր Տիգրան Քամալյանը։ Իր ձեռքում գտնվող, ատրճանակի նմանվող իրն իրեն չի պատկանում, հավանաբար այն եղել է նշված խանութի զենքերից։ Մյուս տեսագրությունում պատկերված անձը, ում ձեռքին առկա է զենքի նմանվող իր, հանդիսանում է ինքը, իսկ մյուս անձն իր ընկերը՝ Տիգրան Քամալյանը, սակայն թե նշված զենքով ինչ գործողություններ են կատարել, չի հիշում, քանի որ եղել է հարբած։ Մյուս տեսագրության մեջ երևացող երկու անձինք, ովքեր գալիս և նստում են մուգ գույնի ավտոմեքենան, որոնցից մեկը, ով ջինսե տաբատով է և նստում է վարորդի կողքի նստատեղին, նմանեցնում է իրեն։ Նշված օրը չի հիշում, թե ինքը կրակոց արձակել է, թե ոչ, քանի որ եղել է հարբած (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 82-86-րդ թերթերը)։
Վկա Կարեն Վոլոդիայի Քամալյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանը հանդիսանում է իր որդին։ 2020 թվականին՝ պատերազմի ժամանակ, իրեն խնդրել են, որ Տիգրանի մոտ ընկերոջ երկու մարտական ընկերները մեկ շաբաթ բնակվեն իրենց տանը, որից հետո պետք է մեկնեին պատերազմի։ Նրանց մոտ եղել է զենք և զինամթերք։ Ինքը թույլ է տվել, այդ անձինք բնակվել են Տիգրանի ննջասենյակում, որից հետո մեկնել են։ Համոզված է, որ այդ անձինք են Տիգրանի ննջասենյակում թողել փամփուշտները, որոնք խուզարկության ժամանակ հայտնաբերվել են և դա իրենց համար անակնկալ է եղել։ Դրանից հետո փորձել է կապ հաստատել այդ անձանց հետ, նրանցից մեկը գտնվում է Ֆրեզնոյում, անձամբ հետը խոսել է և նա կատեգորիկ ժխտել է, պնդել է, որ իր փամփուշտները վերցրել է, ասել է, որ հնարավոր է Վլադինը լինի, քանի որ իր մոտ պակասորդ չի եղել։ Վլադը հանդիսանում էր Շուշիի բնակիչ, ազգանունը չգիտի, երբ տանը մարդ էր գալիս, ծանոթանում էր Վլադիմիր անունով։ Վլադը իր տվյալներով ներկայում գտնվում է Ռուսաստանում, նրա մասին այլ տեղեկություններ չունի։ Տիգրանը դպրոցը գերազանցությամբ ավարտելուց հետո ընդունվել է ԵՊՀ, այդ ընթացքում ակտիվ զբաղվել է պրոֆեսիոնալ սպորտով՝ 4 տարեկանից զբաղվել է սպորտային մարմնամարզությամբ, Բաթումիում մրցումների ժամանակ գործիքից ընկել է, որից հետո նրան ներարկում են կատարել և հայտնաբերել սուր ալերգիկ ռեակցիա։ Տասը օր Բաթումիում ռեանիմացիայում պառկել է, որից հետո նրան զրկել են սպորտից։ Տիգրանը երբեէ թմրամիջոցների հետ կապ չի ունեցել, հանդիսացել է Եվրոպայի կրկնակի չեմպիոն, որպիսի անձը չէր կարող լինել թմրամիջոց օգտագործող։ Բացառում է, որ Տիգրանը թմրամիջոց օգատգործեր, եթե այդպիսի բան լիներ, տան խուզարկությամբ կհայտնաբերվեր։ Ավտոմեքենայում հայտնաբերված թմրամիջոցի մասով կարող է ասել, որ Տիգրանն իրեն պատմել է իր ձերբակալման ընթացքը։ Մասնավորապես, առաջին Մասիվում կանգնեցրել են ավտոմեքենան, Տիգրանին գցել են գետնին, ձեռքերը շղթայել և տարել բաժին, նրա հետ գտնվող աղջկան բաց են թողել, որից հետո մեքենան տեղափոխել են։ Տիգրանին տարել են ոստիկանության բաժնի պետի կամ քրեականի պետի մոտ, որտեղ ասել են, որ սրա հայրն իրենց վառել է, տեսեք ինչ ենք անելու՝ հավանաբար նկատի ունենալով իր մասնագիտական գործունեությունը։ Չի ցանկանում պնդել, որ ոստիկաններն են թմրամիջոցը տեղադրել մեքենայում, սակայն կարծում է, որ նրանք տեղյակ են եղել։ Կարծում է, որ ինչ-որ մեկն իրեն ցանկացել է վատություն անել։ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին թաղապետարանի ապակիների վրա կատարված կրակոցների մասով ուսումնասիրել է վարույթի նյութերը, վստահ է, որ կրակողը Տիգրանը չի եղել, քանի որ իրենց տուն նման զենք չի մտել։ Ուսումնասիրել է նաև ապակիները, խորհրդակցել է մանագետների հետ և վստահ է, որ երաժշտական դպրոցի և թաղապետարանի ապակիների վրա հայտնաբերված գնդակները տարբեր են։ Բնակարանի խուզարկության ժամանակ ինքը տանն է եղել, ընկերների հետ փետրվարի 23-ն էին նշում։ Փամփուշտները հայտնաբերվել են Տիգրանի սենյակում գտնվող գրասեղանի ներքևի դարակից։ Կարծում է, որ Տիգրանը փամփուշտների մասին չի իմացել, հակառակ դեպքում իր հետ կխորհրդակցեր և դրանք կհանձնեին զորամաս կամ ոստիկանություն։ Տեսագրություններում երևացող ատրճանակի մասով կարող է ասել, որ այն Տիգրանին չի պատկանում, կարծում է, որ այն նրա ծանոթներից մեկին է պատկանում։ Գիտի, որ թաղապետարանի պատուհաններին իր որդին չի կրակել, չի ցանկանում ենթադրություն կատարել և տեղյակ չէ, թե ով է կրակել։ Տիգրանի ձերբակալումից հետո նրան տարել են և մեքենայի մոտ մարդ չի եղել, տեղյակ չէ, թե ինչպես է մեքենան տեղափոխվել ոստիկանության պահպանվող տարածք, սակայն երբ եղել են այնտեղ, խուզարկության ժամանակ մեքենային մոտեցել են կշեռքով, ինչը կասկածելի է եղել։ Ձերբակալման ժամանակ Տիգրանի հետ եղել է իրենց շենքի բնակչուհի, անունը Ալինա, այլ տվյալներ այս պահին չգիտի, միայն տեղյակ է, որ նրան ձերբակալման վայրից թողել են (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Վրեժ Հովհաննեսի Մելքոնյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, աշխատում է Նոր Նորքի թաղապետարանում՝ որպես պահակ։ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին եղել է աշխատանքի, ժամը 06։30-ի սահմաններում բարձրացել է, շենքի լույսերն անջատել, ժամը 7-ի կողմերը հաց է կերել, իսկ ժամը 12-ի սահմաններում հարկերը ման է եկել և որևէ տարօրինակ բան չի նկատել։ Մնացած ժամանակ գտնվել է իր սենյակում, որն առաջին հարկում է, կրակված ապակիների հակառակ կողմում, շենքի մյուս ծայրում։ Առավոտյան ժամը 06։30-ի սահմաններում, երբ հավաքարարները եկել են աշխատանքի, մաքրելուց նկատել են, որ ապակիները վնասված են, իրեն տեղեկացրել են, ինքը բարձրացել է, տեսել է, որ ապակիները ծակված են, որից հետո զանգահարել է իր ղեկավարին, ինչպես նաև՝ տեղեկացրել են թաղապետի տեղակալ Սարգսյանին, որից հետո ահազանգել են ոստիկանություն։ Սկզբից նկատել են ապակիների վրա մեկ-երկու անցք, սակայն երբ ոստիկանները եկել են, ասել են, որ ավելի շատ են, մի քանի տեղ են վնասված։ Դրանից հետո ինքը հանձնել է իր հերթափոխը և գնացել է տուն, հետո կանչել են և ներկայացել է քննչական բաժին։ Կատարվածի արդյունքում իր մոտ վախի զգացողություն չի առաջացել, ինքն ընդհանրապես չի լսել կրակոցները կամ ապակու վնասվելը, չէր էլ կարող լսել, քանի որ գտնվել է շենքի մյուս ծայրում։ Երբ թաղապետարանի աշխատակիցները եկել են աշխատանքի, արդեն ոստիկանության ծառայողները շենքի ներսում էին և բնականաբար հարցնում էին, թե ինչ է եղել, ոնց է եղել, գնում նայում էին, որից հետո անցել են իրենց աշխատանքի։ Թաղապետարանի աշխատանքը սկսվում է ժամը 9-ին և այդ ժամանակ արդեն շենքում 10 հոգուց ավել ոստիկաններ կային, ինչը բոլորին հետաքրքրում էր։ Ինքը չի նկատել, որ աշխատակիցները վախենային կամ թաղապետարանի աշխատանքը խաթարվեր (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Աշոտ Լևոնի Չիլինգարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, աշխատում է Նոր Նորքի թաղապետարանի կողքին գտնվող «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ում՝ որպես տնտեսվար։ Դեպքի վերաբերյալ տեղեկացել է 2024 թվականի փետրվարի 20-ի առավոտյան, երբ եկել է աշխատանքի։ Մաքրելու ընթացքում հավաքարարները տեսել են, որ արվեստի դպրոցի զուգարանի պատուհանի վրա առկա է կրակված հետք։ Տեղեկացել է նաև, որ նույնպիսի հետքեր են եղել Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի պատուհանների վրա։ Իրենց դպրոցի պատուհանին առկա հետքի մասին եթե չհայտնեին, հնարավոր է, որ մի քանի օր չիմանային դրա մասին։ Կատարվածի արդյունքում որևէ վախ չի ունեցել, եթե կրակոցների պահին այդտեղ լիներ, միգուցե վախենար (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը)։
Վկա Նաիրա Լավրենտի Գևորգյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, աշխատում է Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի եկամուտների հաշվառման և հավաքագրման բաժնում: Դեպքի օրը գնացել է աշխատանքի և իմացել, որ ապակիներին կրակել են, բոլորի մոտ զարմանք էր, որովհետև առաջին անգամ էր նման դեպք տեղի ունեցել, ոստիկաններ են եկել, գնացել, բոլորը խառնվել են իրար: Իր հիշելով՝ երեք կրակոց է եղել, իրենց մոտ մի փոքր տագնապ եղել է, առաջին անգամ էր, վախեցել էին, թե ինչի համար, բնականաբար մի քիչ անհանգստացած էին: Իրենց բնականոն աշխատանքը խանգարվել է ահագին ժամանակ, քանի որ իրենք բնակիչների հետ են աշխատում, ոստիկանների ներկայությունից չէին կարողանում կենտրոնանալ և աշխատել: Իրենց աշխատասենյակ մտնելուն և աշխատանքային պարտականությունները կատարելուն խանգարում էր անհանգստությունը, վախը, ոստիկանների ներկայությունը, նրանք մտնում էին, նայում և ստուգում: Իրենց աշխատանքը կրակոցների արդյունքում է խոչընդոտվել, իրենք չէին կարողանում կենտրոնանալ, անընդհատ մտածում էին դրա մասին: Մոտ երկու ժամ չեն կարողացել աշխատել: Իրենց աշխատանքը սկսվում է ուղիղ ժամը 9:00-ին, լինում է, որ մոտ 10-15 րոպե շուտ են գնում: Դեպքի օրը, երբ ինքը գնացել է աշխատավայր, այնտեղ արդեն ոստիկաններ են եղել: Կրակոցների մասին խոսակցություններից է իմացել, իրենց աշխատակիցներից: Իրենց սենյակն առաջին հարկում է, կրակոցները երկրորդ հարկում են եղել: Եթե դեպքը չլիներ, կանցնեին իրենց աշխատանքային պարտականություններին, սովորաբար իրենք գնում են աշխատանքի և բնակիչների հետ են շփվում: Ոստիկաններն իրենց սենյակ էլ են մտել, ինչ-որ բան են նայել և դուրս եկել: Նրանց ներկությունից արդեն չէին կարողանում կենտրոնանալ, որովհետև ուղեղն անընդհատ դեպքի մասին էր (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Անի Հովիկի Աբրահամյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին չի ճանաչում, աշխատում է Նոր Նորք վարչական շրջանի ղեկավարի աշխատակազմի երեխաների սոցպաշտպանության բաժնում՝ որպես գլխավոր մասնագետ: Ինքը սովորաբար շուտ է հասնում աշխատավայր, դեպքի օրը մոտ ժամը 8:30-ին գնացել է աշխատանքի, մինչ աշխատաասենյակ մտնելն իրենց մաքրուհիներից մեկը տեղեկացրել է, որ շենքի վրա կրակել են, ցույց է տվել տեղը, մոտեցել են, տեսել են, շատ զարմացած էին, որովհետև երկար տարիներ աշխատում են և նման բան իրենց մոտ չի եղել: Հետո աշխատողներն են մոտեցել, տեսել են, որ ոստիկանության մեծ խմբեր են մոտեցել դեպքի վայր: Ինքը պատուհանի վրա հետքերը տեսել է, հստակ չի հիշում, սակայն երկու հետք հաստատ տեսել է: Իր աշխատասենյակը երկրորդ հարկում է գտնվում, կոնկրետ իրենց բաժնի պատուհանները չէին վնասվել, կողքի պատուհանն էր վնասվել: Վախի զգացողություն եղել է, քանի որ չգիտեին, թե ինչ է կատարվել, չէին հասկանում, թե ինչու պիտի նման բան լինի: Բավականին շատ ոստիկաններ էին եկել, գնում-գալիս էին, այդ օրը մինչև օրվա երկրորդ կեսը, նույնիսկ ավել, չեն կարողացել նորմալ աշխատել: Կրակոցների արդյունքում իրենց բնականոն աշխատանքն այդ օրը խաթարվել է, ոստիկաններ էին հավաքվել, այդ պայմաններում հնարավոր չէր աշխատել։ Երբ ինքը գնացել է աշխատավայր, այդ ժամանակ դեռ ոստիկաններ չեն եղել, նրանք մոտ 30-40 րոպե հետո են եկել, հստակ չի կարող ասել, կոնկրետ ժամ չի ֆիքսել, ինքը այդպես է հիշում, աշխատանքային ժամը սկսվել էր, քանի որ բոլոր աշխատակիցները տեղում էին: Ոստիկանները երկար էին աշխատում, չի կարող ասել այդ օրը մինչև որ ժամն են մնացել, բայց հաջորդ օրն էլ էին եկել, բակում հերթապահություն էին իրականացնում: Ժամը 15:00-ից հետո անցել են բնականոն աշխատանքին: Կրակոցների հետքերն ինքը տեսել է, դրանք մինչև հիմա էլ կան, գույք, տեխնիկա կամ այլ բան չի վնասվել: Իրենց բնականոն աշխատանքը խաթարվել է և՛ ոստիկանների գործողությունների, և΄ կրակոցների պատճառով, քանի որ իրենք աշխատում են տարբեր կարգավիճակ ունեցող քաղաքացիների հետ, մտածել են, որ իրենց բաժնի վրա են կրակել, հետո հասկացել են, որ ոչ, քանի որ խոսակցություններ են լսել, որ պատահական կրակոցներ են եղել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Դավիթ Ոսկանի Մխիթարյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Տիգրան Քամալյանին ճանաչում է որպես հարևան: Չի հիշում, թե դեպքի օրը Տիգրանի հետ ինչ հեռախոսային խոսակցություններ է ունեցել, առօրյա խոսակցություններ են եղել, հիմա չի հիշում, շատ ժամանակ է անցել: Քննիչի մոտ դիտել է տեսագրություն և «Մարշալ» խանութի տեսագրության մեջ Տիգրանին ճանաչել է, իսկ թաղապետարանի հետևի հատվածի տեսագրության մեջ չի ճանաչել, քանի որ դեմք չի երևացել: Տիգրանի հետ հաճախակի են հանդիպում, մի քանի օրը մեկ, նրա հետ երբեք զենքի մասին խոսակցություն, քննարկում չի ունեցել: Տիգրանի կողմից թմրանյութ օգտագործելու մասին տեղեկություն չի լսել: Տեսագրության մեջ Տիգրան Քամալյանի հետ գտնվող անձին չի ճանաչել: Տիգրանին միայն դրական կարող է նկարագրել, փոքր տարիքից ճանաչում է նրան, սպորտսմեն է եղել, զբաղվում էր ավտոպահեստամասերի վաճառքով, իր համար անակնկալ էր մեղադրանքը, չի հավատացել, որ նա զենք-զինամթերքի կամ թմրանյութի հետ կապ կարող է ունենալ, նման բան նրանից չի նկատել (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Վկա Անի Արտյոմի Հակոբյանը հիմնական դատալսումների ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Տիգրան Քամալյանի նշանածը, իրենք համակուրսեցիներ են եղել, մոտ 6 տարի միասին են: Դեպքի օրը երեկոյան միասին են եղել Նոր Նորք վարչական շրջանում: Ինքը Տիգրան Քամալյանի մոտ երբեք զենք կամ զենքի նմանվող առարկա չի տեսել, ինչպես նշեց՝ նույն կուսից են եղել, մինչ այդ էլ նույն դպրոցում են սովորել և նման բան երբեք նրա մոտ չի եղել: Տիգրանը նման մարդ չէ, կրիմինալի կամ նման գործերի հետ կապ չունի: Քննիչի մոտ իրեն տեսագրություն են ցույց տվել, ինքը Տիգրանին չի ճանաչել: Տվյալ պահին մի տեսագրություն է հիշում, որն աղավաղված էր, մութ տարածություն է հիշում, տեսագրության մեջ շինություն է եղել, անսարք մեքենա, փողոց է եղել ու լուսավորված մի բան է հիշում, այլ բան չի հիշում: Տիգրանի մոտ թմրանյութ հայտնաբերելու մասին նրա հետ խոսակցություն չի ունեցել, երբեք նրա մոտ նման բան չի նկատել, եթե նման բան նկատեր, այդքան տարի միասին չէին լինի և բանը չէր հասնի ամուսնության։ Տիգրանի բնակարանի խուզարկությամբ, նրա պահարանում փամփուշտներ հայտնաբերված լինելու մասին տեղյակ չէ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Մինչդատական վարույթի ընթացքում Անի Հակոբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Տիգրան Քամալյանին, ով հանդիսանում է իր նշանածը։ Տիգրանին ճանաչում է շատ լավ և նրան բնութագրում է դրական կողմերով, բացառում է Տիգրան Քամալյանի կողմից թմրամիջոցներ օգտագործելու և ռազմամթերք պահելու հանգամանքը, քանի որ նրան ճանաչելու ամբողջ տարիների ընթացքում նման վարքագիծ չի նկատել։ Իր հիշելով՝ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ երեկոյան ժամը 18։00-ից հետո, եղել է Տիգրանի հետ, ում հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Նոր Նորք վարչական շրջանում և զբոսնել են միասին, որից հետո իրեն ճանապարհել է տուն։ Ինքը տեղյակ չի եղել, թե Տիգրանը ում հետ է նշված օրը հանդիպել, սակայն իր տեղեկություններով՝ նա իրեն ճանապարհելուց հետո գնացել է իրենց տուն։ Դիտել է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված Երևան քաղաքի Նելսոն Ստեփանյան 1/4 հասցեում գործող «Մարշալ» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքի «A01_20240219193000» անվամբ տեսագրության 13-րդ րոպե 46-րդ վայրկյանը, դրանում երևացող անձանցից առաջինը, ով կիսաթև բաց կապույտ գույնի բաճկոնով է, հանդիսանում է իր նշանածը՝ Տիգրան Քամալյանը, իսկ մյուս անձը, ով ջինսե տաբատով է, սև գույնի բաճկոնով և տակի հատվածում սպիտակ գույնի կեդերով, չի ճանաչում։ Դիտել է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ներկայացված Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի հետևի մասում առկա տեսանկարահանող սարքի «NVR_ch4_main_20240219193000_20240219200001» անվամբ տեսագրության 19։45։37-րդ րոպեն, տեսագրության մեջ երևացող անձանց, ովքեր վազելով և արագ քայլելով մոտենում են և նստում ավտոմեքենան, իսկ մինչ նստելն անձանցից մեկը ձեռքի շարժումով կատարում է ինչ-որ գործողություններ, չի ճանաչում և չի կարող հայտնել, թե ով է հանդիսանում՝ տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և մթության պատճառով (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 3-րդ հատորի 254-259-րդ թերթերը):
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո Անի Հակոբյանը հայտարարել է, որ դրանք ճիշտ են (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը):
Դատալսումների ընթացքում հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 19-րդ շենք հասցեում գտնվող Նորք Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի աջակողմյան հատվածում գտնվող դռան աստիճանավանդակի սկզբնամասից հայտնաբերվել և վերցվել է 1 հատ 5,5մմ երկարությամբ և 4,5մմ լայնությամբ գնդակ, իսկ թվով 4-րդ աստիճանահարթակի վրայից հայտնաբերվել և վերցվել է 1 հատ 5,8մմ երկարությամբ և 4,5մմ լայնությամբ գնդակ։ Նշված դռան վերևի հատվածում գտնվող պատուհանի վրա առկա է թվով 1 վնասված հատված։ Նույն վարչական շրջանի երկրորդ հարկում գտնվող մեկ այլ պատուհանի վրա հայտնաբերվել են թվով 6 կրակված հետքեր։ Դեպքի վայրի զննությամբ արձանագրվել են տեսանկարահանող սարքեր (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 7-9-րդ թերթերը)։
Դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 19-րդ շենք հասցեում տեղակայված Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի դիմացի ավտոկայանատեղիում կատարված զննության ընթացքում մասնակից Կարեն Բաբայանը մատնացույց է արել սեփականության իրավունքով իրեն պատկանող «Նիսսան Տիդա» մակնիշի 88 TQ 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հայտարարել, որ 2024 թվականի փետրվարի 19-ի առավոտյան այն կայանել է նշված ավտոկայանատեղիում՝ մեքենայի հետնամասն ուղղված դեպի թաղապետարանի շենքի ուղղությամբ և ժամը 22։55-ին միացել է իր ավտոմեքենայի անվտանգության համակարգը, որից հետո, մոտենալով ավտոմեքենային, նկատել է, որ հետևի ապակին վնասված է, որն իր տեսքով նման է կրակոցի հետքի։ Բացի այդ, Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 17-րդ շենք հասցեում տեղակայված «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ի հետնամասում գտնվող առաջին հարկի ապակու վրա հայտնաբերվել են թվով 2 կրակոցի հետքեր և զննության մասնակից Աշոտ Չիլինգարյանը, մատնացույց անելով նշված հետքերը, հայտարարել է, որ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 09։30-ի սահմաններում, նկատել է, որ նշված ապակին վնասված է (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 14-16-րդ թերթերը)։
Երևանի Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի շենքի պատին ամրացված տեսանկարահանող սարքերից վերցված՝ 2024 թվականի փետրվարի 19-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «NVR_ch4_main_20240219193000_20240219200001» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 30 րոպե։ Տեսագրության վերևի աջ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «2024-02-19» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։54։20» րոպեից, իսկ ներքևի ձախ հատվածում առկա է «4» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, երևում է դեպքի վայրի զննությամբ արձանագրված և Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի հետնամասը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում երևում է ասֆալտապատ հատված, որից ձախ առկա է խոտածածկ հատված, իսկ դրանից ձախ առկա է ճանապարհի երթևեկելի հատվածը։ Տեսագրության 19։45։00-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում հայտնվում է մի ավտոմեքենա մուգ գույնի, որի ձախ լուսարձակը գտնվում է միացված վիճակում, իսկ աջ լուսարձակն՝ անջատված։ Տեսագրության 19։45։16-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենան կայանում է վարչական շենքի ուղղությամբ։ Ավտոմեքենայի մակնիշը և պետհամարանիշները տեսանելի չեն տեսագրության որակի և տեսանկարահանող սարքի հեռավորության պատճառով։ Ավտոմեքենայի անվահեծերի արտաքին նկարագիրն է՝ կենտրոնից դեպի եզրերն ուղղված թվով 10 թևերից։ Ավտոմեքենայի սրահի լույսը առկայծում է, իսկ սրահում տեսանելի են երկու անձինք։ Տեսագրության 19։45։37-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դուռը բացվում է և ավտոմեքենայից իջնում է մի անձ (պայմանական 1), իսկ տեսագրության 19։45։37-րդ րոպեին բացվում է ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը և սրահից իջնում է մի անձ (պայմանական 2), ովքեր քայլում են դեպի տեսանկարահանող սարքի հակառակ ուղղությամբ։ Պայմանական 1 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածքով, միջին հասակով, բաց գույնի սպորտային կոշիկներով, բաց գույնի շալվարով, սպիտակ գույնի վերնազգեստով, իսկ վրայից հագել է փիրուզագույն անթև բաճկոն, մուգ գույնի մազերով, դեմքին առկա է մազածածկույթ, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով։ Պայմանական 2 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածքով, միջին հասակով, մուգ գույնի սպորտային կոշիկներով, որի տակի հատվածում առկա է սպիտակ գույնի գծանախշ, բաց կապույտ ջինսե տաբատով, մուգ գույնի երկարաթև բաճկոնով, մուգ գույնի մազերով, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով, ում ձախ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոսի նմանվող իր։ Տեսագրության 19։52։23-րդ րոպեին վերը նկարագրված անձինք քայլում են դեպի տեսանկարահանող սարքի ուղղությամբ, իսկ տեսագրության 19։52։29-րդ րոպեին պայմանական 1-ին անձն իր աջ ձեռքին պահած իրով, որն ըստ իր արտաքին նկարագրի նման է ատրճանակի պահում է դեպի ճանապարհի երթևեկելի հատվածի ուղղությամբ։ Տեսագրության 19։52։37-րդ րոպեին նշված անձինք վազելով նստում են վերը նկարագրված ավտոմեքենան՝ պայմանական 1-ին անձն վարորդի նստատեղին, իսկ պայմանական 2-րդ անձն՝ վարորդի կողքի նստատեղին։ Տեսագրության 19։54։00-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենան կատարում է հետընթաց և շարժվում դեպի տեսանկարահանող սարքի ուղղությամբ, իսկ տեսագրության 19։54։15-րդ րոպեին անհետանում է տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «NVR_ch5_main_20240219193000_20240219200002» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 30 րոպե 01 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի աջ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «2024-02-19» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։54։59» րոպեից։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, երևում է դեպքի վայրի զննությամբ արձանագրված և Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի հետնամասը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում երևում է ասֆալտապատ հատված, որից աջ առկա է խոտածածկ հատված, իսկ դրանից ձախ առկա է ճանապարհի երթևեկելի հատվածը։ Տեսագրության 19։45։00-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում հայտնվում է մի ավտոմեքենա մուգ գույնի, որի ձախ լուսարձակը գտնվում է միացված վիճակում, իսկ աջ լուսարձակն՝ անջատված։ Տեսագրության 19։45։16-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենան կայանում է վարչական շենքի ուղղությամբ։ Ավտոմեքենայի մակնիշը և պետհամարանիշները տեսանելի չեն տեսագրության որակի և տեսանկարահանող սարքի հեռավորության պատճառով։ Ավտոմեքենայի անվահեծերի արտաքին նկարագիրն է՝ կենտրոնից դեպի եզրերն ուղղված թվով 10 թևերից։ Ավտոմեքենայի սրահի լույսը առկայծում է, իսկ սրահում տեսանելի են երկու անձինք։ Տեսագրության 19։45։37-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դուռը բացվում է և ավտոմեքենայից իջնում է մի անձ (պայմանական 1), իսկ տեսագրության 19։45։37-րդ րոպեին բացվում է ավտոմեքենայի վարորդի կողքի դուռը և սրահից իջնում է մի անձ (պայմանական 2), ովքեր քայլում են դեպի տեսանկարահանող սարքի հակառակ ուղղությամբ։ Պայմանական 1 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածով, միջին հասակով, բաց գույնի սպորտային կոշիկներով, բաց գույնի շալվարով, սպիտակ գույնի վերնազգեստով, իսկ վրայից հագել է փիրուզագույն անթև բաճկոն, մուգ գույնի մազերով, դեմքին առկա է մազածածկույթ, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով։ Պայմանական 2 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածքով, միջին հասակով, մուգ գույնի սպորտային կոշիկներով, որի տակի հատվածում առկա է սպիտակ գույնի գծանախշ, բաց կապույտ ջինսե տաբատով, մուգ գույնի երկարաթև բաճկոնով, մուգ գույնի մազերով, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով, ում ձախ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոսի նմանվող իր։ Տեսագրության 19։52։23-րդ րոպեին վերը նկարագրված անձինք քայլում են դեպի տեսանկարահանող սարքի ուղղությամբ, իսկ տեսագրության 19։52։29-րդ րոպեին պայմանական 1-ին անձն իր աջ ձեռքին պահած իրով, որն ըստ իր արտաքին նկարագրի նման է ատրճանակի պահում է դեպի ճանապարհի երթևեկելի հատվածի ուղղությամբ։ Տեսագրության 19։52։37-րդ րոպեին նշված անձինք վազելով նստում են վերը նկարագրված ավտոմեքենան՝ պայմանական 1-ին անձն վարորդի նստատեղին, իսկ պայմանական 2-րդ անձն՝ վարորդի կողքի նստատեղին։ Տեսագրության 19։54։00-րդ րոպեին նշված ավտոմեքենան կատարում է հետընթաց և շարժվում դեպի տեսանկարահանող սարքի ուղղությամբ, իսկ տեսագրության 19։54։15-րդ րոպեին անհետանում է տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «NVR_ch3_main_20240219193000_20240219200001» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 30 րոպե 02 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի աջ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «2024-02-19» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։55։05» րոպեից, իսկ ներքևի ձախ հատվածում առկա է «3» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, երևում է դեպքի վայրի զննությամբ արձանագրված և Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի կողային հատվածը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում երևում է ասֆալտապատ հատված, որի միջնամասում առկա է կայանված «CAT» գրառմամբ նարնջագույն տեխնիկա։ Ձախ հատվածում առկա է դեպքի վայրի զննությամբ արձանագրված «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ի վարչական շենքի կողային հատվածը, իսկ աջ հատվածում Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի վարչական շենքի կողային հատվածը։ Տեսագրության 19։54։23-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում հայտնվում է նախորդ տեսագրության զննությամբ արձանագրված մուգ գույնի ավտոմեքենան, որը կայանում է նշված երկու վարչական շենքերի միջնամասում և տեսագրության 19։55։01-րդ րոպեին ավտոմեքենայի վարորդը, ով հանդիսանում է նախորդ տեսագրությունների զննությամբ արձանագրված պայմանական 1-ին անձը, իր ձեռքը հանում է դուրս ավտոմեքենայի պատուհանից, ում ձեռքին առկա է ատրճանակի նմանվող իր և կատարում ինչ որ գործողություններ, որից հետո տեսագրության 19։55։04-րդ րոպեին ավտոմեքենան շարունակում է երթևեկությունը և անհետանում տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
Դատալսումների ընթացքում վերարտադրվել և հետազոտվել են նաև վերոգրյալ տեսագրությունները (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 38-42-րդ թերթերը, 3-րդ հատորի 248-252-րդ թերթերը)։
Երևանի Ն․Ստեփանյան փողոցի 1/4 հասցեում գործող «Մարշալ Միլիտարի» զինվորական խանութի, Երևանի Գայի պողոտա 19 հասցեում գտնվող Նոր Նորք վարչական շրջանի մշակույթի կենտրոնի և Գայի պողոտա 17 հասցեում գտնվող «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ի արտաքին պատերին տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակի զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «A04_20240219194959» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 40 րոպե 09 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի ձախ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «02-19-2024» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։50։00» րոպեից, իսկ ներքևի աջ հատվածում առկա է «Camera 04» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում երևում է ասֆալտապատ հատված, որից ձախ առկա է քարե շինություն, իսկ աջ հատվածում առկա է ճանապարհի երթևեկելի հատվածը։ Տեսագրության 19։56։52-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում հայտնվում են երկու անձինք՝ (պայմանական 1) և (պայմանական 2), ովքեր քայլելով հատում են ճանապարհի երթևեկելի հատվածը և քայլելով դեպի տեսանկարահանող սարքի աջ հատվածը անհետանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։ Պայմանական 1 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածքով, միջին հասակով, բաց գույնի սպորտային կոշիկներով, բաց գույնի շալվարով, սպիտակ գույնի վերնազգեստով, իսկ վրայից հագել է փիրուզագույն անթև բաճկոն, մուգ գույնի մազերով, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով։ Պայմանական 2 անձի արտաքին նկարագիրն է՝ ըստ իր արտաքին հատկանիշների՝ արական սեռի, նիհար մարմնակազմվածքով, միջին հասակով, մուգ գույնի սպորտային կոշիկներով, որի տակի հատվածում առկա է սպիտակ գույնի գծանախշ, բաց կապույտ ջինսե տաբատով, մուգ գույնի երկարաթև բաճկոնով, մուգ գույնի մազերով, սակայն դիմագծերը տեսանելի չեն տեսանկարահանող սարքի հեռավորության և որակի պատճառով։ Տեսագրության 20։02։14-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում հայտնվում են պայմանական 1-ին և պայմանական 2-րդ անձինք, ովքեր քայլելով հատում են ճանապարհի երթևեկելի հատվածը և քայլելով դեպի տեսանկարահանող սարքի ձախ հատվածը անհետանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «A08_20240219185908» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 1 ժամ 06 րոպե 07 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի ձախ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «19-02-2024» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «18։59։08» րոպեից, իսկ ներքևի աջ հատվածում առկա է «Camera 08» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, ձախ հատվածում առկա է ապակե մուտքի դուռ, որի առջև առկա է զինվորական հագուստով կանգնեցված մանեկեն, որի դիմաց առկա է մայթ, իսկ աջ հատվածում առկա է ճանապարհի երթևեկելի հատվածը։ Տեսագրության 19։39։41-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում աջ հատվածից հայտնվում են նախորդ տեսագրության զննությամբ արձանագրված պայմանական 1-ին և պայմանական 2-րդ անձինք, ովքեր արագ քայլերով ներս են մտնում ձախ հատվածում առկա ապակե մուտքից։ Պայմանական 1-ին անձի աջ ձեռքին առկա է ատրճանակի նմանվող իր։ Տեսագրության 19։44։21-րդ րոպեին նշված ապակե մուտքից դուրս են գալիս պայմանական 1-ին և պայմանական 2-րդ անձինք, ովքեր կանգնում են աստիճանահարթակի վրա, իսկ պայմանական 1-ին անձի ձախ ձեռքին առկա է ատրճանակի նմանվող իր, ով երկու ձեռքով կատարում է ինչ որ գործողություններ։ Տեսագրության 19։44։43-րդ րոպեին պայմանական 2-րդ անձի ձեռքին է հայտնվում ատրճանակի նմանվող իր, ով այն պահում է իր հետնամասում և տեսագրության 19։44։52-րդ րոպեին նշված անձինք քայլելով դեպի տեսանկարահանող սարքի աջ հատվածն՝ անհետանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «A01_20240219193000» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 1 ժամ 01 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի ձախ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «02-19-2024» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։30։01» րոպեից, իսկ ներքևի աջ հատվածում առկա է «Camera 01» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, առկա են զինվորական հագուստներ և պարագաներ։ Տեսագրության 19։39։55-րդ րոպեին տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում աջ հատվածից հայտնվում են նախորդ տեսագրության զննությամբ արձանագրված պայմանական 1-ին և պայմանական 2-րդ անձինք, ովքեր քայլում են սրահում։ Տեսագրության 19։40։45-րդ րոպեին պայմանական 1-ին անձի ձախ ձեռքին առկա է ատրճանակի նմանվող իր, իսկ պայմանական 2-րդ անձի ձախ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոսի նմանվող իր։ Տեսագրության 19։41։59-րդ րոպեին պայմանական 2-րդ անձը մոտենում է պայմանական 1-ին անձին և նրա մոտից վերցնում է ատրճանակի նմանվող իրը։ Տեսագրության 19։43։07-րդ րոպեին պայմանական 1-ին անձը մոտենում է դրամարկղի աշխատակցին, իսկ իր աջ ձեռքին առկա է բջջային հեռախոս, որի միջոցով կատարում է ինչ որ գործողություններ։ Տեսագրության 19։44։01-րդ րոպեին աշխատակիցը պայմանական 2-րդ անձին է փոխանցում պոլիէթիլենային տոպրակով ինչ որ իր, որը վերցնելով նշված անձինք քայլում են դեպի տեսանկարահանող սարքի աջ հատվածը և անհետանում են տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտից։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «A06_20240219192737» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 55 րոպե 34 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի ձախ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «02-19-2024» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «19։27։37» րոպեից, իսկ ներքևի աջ հատվածում առկա է «Camera 06» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, առկա են զինվորական հագուստներ և պարագաներ։ Նշված տեսագրությունը նույնն է ինչ նախորդ տեսագրության զննությամբ արձանագրված փաստական հանգամանքները, տարբեր է միայն տեսանկարահանող սարքի դիրքը։
«GOM Player» ծրագրի միջոցով բացվեց «A06_20240219202311» անվանմամբ տեսագրությունը և պարզվեց, որ այն կատարված է գունավոր եղանակով։ Տեսագրության ընդհանուր տևողությունը կազմում է 13 րոպե 50 վայրկյան։ Տեսագրության վերևի ձախ հատվածում առկա է տարեթիվը՝ «02-19-2024» և ժամային թվագրումը, որը սկսվում է «20։23։11» րոպեից, իսկ ներքևի աջ հատվածում առկա է «Camera 06» գրառումը։ Տեսանկարահանող սարքի տեսադաշտում, առկա են զինվորական հագուստներ և պարագաներ։ Նշված տեսագրությունը նույնն է ինչ նախորդ տեսագրության զննությամբ արձանագրված փաստական հանգամանքները, տարբեր է միայն տեսանկարահանող սարքի դիրքը։
Դատալսումների ընթացքում վերարտադրվել և հետազոտվել են նաև վերոգրյալ տեսագրությունները (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 60-64-րդ թերթերը)։
Բջջային կապի օպերատորից ստացված տեղեկատվության զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲ ընկերությունից ստացված 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի տեղաշարժի վերաբերյալ ստացված տեղեկատվության պահանջի պարունակությամբ էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ առկա է «Team» գրառմամբ պանակը, որի մեջ առկա է թվով 1 հետևյալ՝ «096-96-66-68» ֆայլը: Բացվել է «096-96-66-68» ֆայլը, որում առկա է 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը, որը գրանցված է Քամալյան Տիգրանի անվամբ։ Քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի հետ առկա են հեռախոսազանգեր, որոնցից առաջինը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 18։51։54-ին՝ 060-700-700 քաղաքային հեռախոսահամարի, ժամը՝ 20։24։41-ին՝ Ադամյան Արմեն Վանեսի անվամբ գրանցված 043-24-55-66 բջջային հեռախոսահամարի, ժամը՝ 20։26։41-ին՝ Քամալյան Կարեն անվամբ գրանցված 091-20-30-17 բջջային հեռախոսահամարի, ժամը՝ 20։30։28-ին և ժամը՝ 20։33։37-ին՝ Սուքիասյան Նորայր անվամբ գրանցված 096-66-66-50 բջջային հեռախոսահամարի, ժամը՝ 20։39։42-ին՝ 094-80-06-73 բջջային հեռախոսահամարի, ժամը՝ 20։41։21-ին Սուքիասյան Նորայր անվամբ գրանցված 096-66-66-50 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նելսոն Ստեփանյան փ․, 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 21։05։29-ին՝ Սուքիասյան Նորայր անվամբ գրանցված 096-66-66-50 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Գայի պող․ 16 (Մեգամոլ)» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 21։59։12-ին՝ 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Գյուրջյան փ․ 14» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 22։08։20-ին՝ 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նելսոն Ստեփանյան փ․, 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 22։11։51-ին՝ 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Գյուրջյան փ․ 15» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 22։15։49-ին՝ 091-08-88-78 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Մոլդովական փ․ 27» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 22։17։28-ին՝ Սուքիասյան Նորայր անվամբ գրանցված 096-66-66-50 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նելսոն Ստեփանյան փ․, 5» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 22։25։55-ին՝ 09-08-88-78 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նոր Նորք, Լվովյան փող․ 2» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 23։41։28-ին՝ Քամալյան Կարեն անվամբ գրանցված 091-20-30-17 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նելսոն Ստեփանյան փ․, 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Հաջորդ հեռախոսազանգը կատարվել է 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 23։48։24-ին՝ Մանուկյան Լուսինե անվամբ գրանցված 091-42-71-02 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․ Երևան, Նելսոն Ստեփանյան փ․, 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 171-175-րդ թերթերը, 3-րդ հատորի 3-10-րդ թերթերը)։
Բջջային կապի օպերատորից ստացված տեղեկատվության զննության մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «ՄՏՍ Հայաստան» ՓԲ ընկերությունից ստացված 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի տեղաշարժի վերաբերյալ ստացված տեղեկատվության պահանջի պարունակությամբ էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող լազերային սկավառակը համակարգչում գործարկելուց հետո պարզվեց, որ առկա է «26-02-2024_14-11-07» գրառմամբ պանակը, որի մեջ առկա է թվով 1 հետևյալ՝ «706e» ֆայլը: Բացվեց «706e» ֆայը, որում առկա է 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարը, որը գրանցված է Հովսեփ Ռոլանդի Խաչատրյանի անվամբ։ Քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի հետ առկա են ելքային հեռախոսազանգեր, որոնցից առաջինը կատարվել է՝ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 20։14։40-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Մոլդովական փ․ 27» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 20։20։31-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Նոր Նորք, 1-ին բլոկ, Ջուղայի փողոց 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 20։35։56-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Գայի պողոտա, 19» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 20։42։23-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Գայի պողոտա, 19» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 20։50։42-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Գայի պողոտա, 19» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 21։59։12-ին՝ 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Գայի պողոտա, 19» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 22։11։51-ին՝ 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Նոր Նորք, 1-ին բլոկ, Ջուղայի փողոց 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին, ժամը՝ 00։59։11-ին՝ Արմենուհի Արմենի Մանուկյանի անվամբ գրանցված 093-52-50-04 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Մոլդովական փ․ 27» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Քննությանը հետաքրքրող ժամանակահատվածում 095-11-33-77 բջջային հեռախոսահամարի հետ առկա են մուտքային հեռախոսազանգեր, որոնցից առաջինը կատարվել է՝ 2024 թվականի փետրվարի 19-ին, ժամը՝ 20։48։19-ին՝ Օֆելյա Սերվանտես Ալեյանի անվամբ գրանցված 094-01-11-41 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Գայի պողոտա, 19» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 21։59։33-ին՝ 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Նոր Նորք, 4-րդ բլոկ, Հովհաննիսյան 12» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 22։08։19-ին՝ 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Նոր Նորք, 1-ին միկրո, Գայի պողոտա 16» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով։ Ժամը՝ 22։55։14-ին՝ Հովսեփ Ռոլանդի Խաչատրյանի անվամբ գրանցված 098-98-19-98 բջջային հեռախոսահամարի հետ, իսկ նշված ժամանակահատվածում բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է «ք․Երևան, Բորյան 1» հասցեում գտնվող ալեհավաք կայանի միջոցով (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 244-250-րդ թերթերը, 3-րդ հատորի 11-13-րդ թերթերը)։
Տրանսպորտային միջոցում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի փետրվարի 24-ին Տիգրան Քամալյանի և նրա պաշտպան Ա․Ալվանդյանի մասնակցությամբ խուզարկություն է կատարվել ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող «Նիսսան Սենտրա» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում։ Խուզարկության ընթացքում վարորդի կողքի բաժակի համար նախատեսված հատվածից հայտնաբերվել է զիպ փաթեթ, որի մեջ առկա են եղել թվով 2 այլ փաթեթներ, որոնց քաշը կազմել է 0,97 և 0,63 գրամ։ Ղեկի ներքևի հատվածում գտնվող անվտանգության բարձիկների համար նախատեսված հատվածից հայտնաբերվել է զիպ փաթեթ, որի մեջ առկա են եղել թվով 5 կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով փաթեթավորված այլ փաթեթներ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 11,02 գրամ։ Մասնակից Տիգրան Քամալյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերվածի վերաբերյալ կլռի (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 198-200-րդ թերթերը)։
Բնակարանում խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի փետրվարի 24-ին Կարեն Վոլոդիայի Քամալյանի մասնակցությամբ խուզարկություն է կատարվել Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի 11/1 շենքի 1-ին բնակարանում։ Խուզարկության ընթացքում բնակարանի 3-րդ ննջասենյակում փայտե պահարանի միջից հայտնաբերվել են 14 հատ 5.45մմ տրամաչափի և 1 հատ 12,7 մմ տրամաչափի փամփուշտներ։ Մասնակից Կարեն Քամալյանը հայտարարել է, որ ենթադրում է, որ նշված փամփուշտները պատկանում են որդու ընկեր Վլադիմիրին (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 168-170-րդ թերթերը)։
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 08202403 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ ներկայացված փաթեթում առկա օբյեկտներից երկուսը հանդիսանում են 14․5մմ տրամաչափի, «ԿՊՎ», «ԿՊՎՏ» և այլ խոշոր տրամաչափի ակոսափող գնդացիրների, «ՊՏՌԴ» և «ՊՏՌՍ» խոշոր տրամաչափի հրացանների, ինչպես նաև «ԳԵՊԱՐԴ Մ3» խոշոր տրամաչափի ակոսափող դիպուկահար հրացանների համար նախատեսված, 14.5X114 նմուշի, գործարանային արտադրության փամփուշտի պարկուճ և գնդակ։ Դրանք ներկայացված վիճակում ռազմամթերք չեն հանդիսանում։ Ներկայացված փաթեթում առկա փամփուշտներից 11-ը հանդիսանում են 5․45մմ տրամաչափի, «ԱԿ-74» ինքնաձիգների, դրանց մոդիֆիկացիաների և «ՌՊԿ-74» ձեռքի գնդացիրների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության /5․45X39, 1974թ․ նմուշի/ փամփուշտներ, հանդիսանում են ակոսափող հրազենների համար նախատեսված ռազմամթերք և պիտանի են կրակելու համար։ Ներկայացված փաթեթում առկա օբյեկտներից երեքը հանդիսանում են 5․45մմ տրամաչափի, «ԱԿ-74» ինքնաձիգների, դրանց մոդիֆիկացիաների և «ՌՊԿ-74» ձեռքի գնդացիրների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության /5․45X39, 1974թ․ նմուշի/ փամփուշտների պարկուճներ, որոնց մեջ տեղակայված են նույն տրամաչափի փամփուշտների գնդակներ։ Նշված պարկուճները և գնդակները ներկայացված վիճակում ռազմամթերք չեն հանդիսանում (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 67-71-րդ թերթերը)։
Դատաձգաբանական, դատահետքաբանական, դատաապրանքագիտական համալիր փորձաքննության թիվ 06702403 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ 1ա․2ա․3ա․ փորձաքննության ներկայացված հետազոտելի պատուհանների ու «Nissan Tida» մակնիշի 88 TQ 886 h/h-ի ավտոմոբիլի վրա հետքաբանական առումով մեխանիկական բնույթի վնասվածքներ ու հետքեր չկան։
1բ․2բ․3բ․11-19․ Գայի պողոտա 19-րդ շենքի պատուհաններին նկարագրված վնասվածքները գնդակային են, առաջացել են դրսից ներս շարժման հետագիծ ունեցող, կապար պարունակող յոթ արկերի ներգործության հետևանքով։ Դրանք ամենայն հավանականությամբ առաջացել են 4.5մմ տրամաչափի օդամղիչ զենքից /զենքերից/ կատարված կրակոցների հետևանքով։ Վնասվածքների հետազոտությամբ մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Գայի պողոտա 17-րդ շենքի պատուհանին նկարագրված վնասվածքները գնդակային են, առաջացել են դրսից ներս շարժման հետագիծ ունեցող, կապար պարունակող երկու արկերի ներգործության հետևանքով։ Դրանք ամենայն հավանականությամբ առաջացել են 4.5մմ տրամաչափի օդամղիչ զենքից /զենքերից/ կատարված կրակոցների հետևանքով։ Վնասվածքների հետազոտությամբ մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Փորձաքննության տրամադրված Նիսան Տիդա մակնիշի 88TQ886 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի վրա նկարագրված վնասվածքները գնդակային են, առաջացել են ետևից-առաջ շարժման հետագիծ ունեցող, կապար պարունակող առնվազն մեկ արկի ներգործության հետևանքով։ Դրանք ամենայն հավանականությամբ առաջացել են 4.5մմ տրամաչափի օդամղիչ զենքից կատարված կրակոցի հետևանքով։ Վնասվածքի հետազոտությամբ մոտ կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Պարզել նկարագրված վնասվածներն առաջացնող կրակոցների հեռավորությունը, հնարավոր չէ, փորձագիտական բավարար չափանիշների բացակայության պատճառով։
7-10. Ներկայացված «Նոր Նորք՝ Գայի պողոտա 19 Նոր Նորքի թաղապետարանի հետնամասի աջ դռան աստիճանավանդակի սկզբնամասից թվով 1 գնդակ և թվով 4-րդ աստիճանի վրայից թվով 1 գնդակ» գրառմամբ փաթեթում առկա երկու օբյեկտները հանդիսանում են օդաճնշիչ զենքերի համար նախատեսված, գործարանային արտադրության, 4.5մմ տրամաչափի կապարե գնդակներ և ռազմամթերք չեն հանդիսանում։ Դրանց վրա իդենտիֆիկացիոն հետազոտության համար պիտանի հետքեր չեն հայտնաբերվել, ուստի պարզել դրանք կրակված են միևնույն զենքից, թե ոչ, հնարավոր չէ։
4.6. Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված՝ «Որքան է կազմում ներկայացված Երևան քաղաքի Գայի պողոտա, 19-րդ շենք հասցեում տեղակայված Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի շենքի երկրորդ հարկում գտնվող ապակիները վնասելու հետևանքով պատճառված վնասի միջին շուկայական արժեքը 2024 թվականի փետրվարի 20-ի դրությամբ» հարցի պարզաբանման կապակցությամբ պետք է նշել, որ շուկայական արժեքը (ներառյալ փոխարինման աշխատանքները) 2024թ. փետրվարի 20-ի դրությամբ, կարող է կազմել 60000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ։
Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված՝ «Որքա՞ն է կազմում ներկայացված Երևան քաղաքի Գայի պողոտա, 17-րդ շենք հասցեում տեղակայված «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ի հետնամասում գտնվող առաջին հարկի ապակին վնասելու հետևանքով պատճառված վնասի միջին շուկայական արժեքը 2024 թվականի փետրվարի 20-ի դրությամբ» հարցի պարզաբանման կապակցությամբ պետք է նշել, որ շուկայական արժեքը (ներառյալ փոխարինման աշխատանքները) 2024թ. փետրվարի 20-ի դրությամբ, կարող է կազմել 10000 /տաս հազար/ ՀՀ դրամ։
5. Նախաձեռնողի կողմից առաջադրված «Որքան է կազմում փորձաքննությանը ներկայացված «Նիսսան Տիդա» մակնիշի 88 TQ 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային հետևի ապակին վնասելու հետևանքով պատճառված վնասի միջին շուկայական արժեքը 2024 թվականի փետրվարի 20-ի դրությամբ» հարցի պարզաբանման կապակցությամբ պետք է նշել, փորձաքննությանը տրամադրված «NISSAN TIIDA LATIO 1.8» մակնիշի 88 TQ 886 հ/հ-ի ավտոմեքենային վերոհիշյալ վնասվածքի հետևանքով պատճառված /գույքային/ նյութական վնասի չափը, արժեքային արտահայտությամբ, 2024 թվականի փետրվարի 20-ի դրությամբ, գործող ՀՀ շուկայական գներով, կազմում է՝ 45․000 (քառասունհինգ հազար) ՀՀ դրամ (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 191-205-րդ թերթերը)։
Դատանյութագիտական փորձաքննության թիվ 08192405 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը ներկայացված թափանցիկ պոլիէթիլենային զիպ փաթեթիկով փաթեթավորված 0,31 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 1․1) հանդիսանում է 0,26 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված թափանցիկ պոլիէթիլենային զիպ փաթեթիկում առկա թափանցիկ պոլիէթիլենային թաղանթի հատվածով փաթեթավորված 0,47 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 1․2) հանդիսանում է 0,41 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթիկով փաթեթավորված 0,95 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2․1) հանդիսանում է 0,86 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթիկով փաթեթավորված 0,98 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2․2) հանդիսանում է 0,87 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթիկով փաթեթավորված 0,94 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2․3) հանդիսանում է 0,84 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթիկով փաթեթավորված 0,93 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2․4) հանդիսանում է 0,84 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։
Փորձաքննությանը ներկայացված կարմիր գույնի կպչուն ժապավենով և թափանցիկ պոլիէթիլենային փաթեթիկով փաթեթավորված 0,92 գրամ քաշով, կանաչավուն երանգի բուսական զանգվածը (օբյեկտ 2․5) հանդիսանում է 0,83 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 3-րդ հատորի 45-56-րդ թերթերը)։
Փաստաթղթեր վերցնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ վկա Անժելա Հրաչյայի Ծատուրյանը ցուցմունքին կից ներկայացրել է «Մարշալ» խանութում 2024 թվականի փետրվարի 19-ին կատարված վաճառքի կտրոնը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 48-րդ թերթը)։
Ձերբակալման վերաբերյալ արձանագրությունը, համաձայն որի՝ 2024 թվականի փետրվարի 23-ին՝ ժամը 22։05-ին, Տիգրան Կարենի Քամալյանն ազատությունից փաստացի զրկվել է Երևան քաղաքի Նանսեն և Ջուղայի փողոցների խաչմերուկում՝ իր կողմից շահագործվող «Նիսսան» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով։ Ձերբակալվածի հայտարարությունները բաժնում Տիգրան Քամալյանն իր ձեռքով կատարել է հետևյալ գրառումը․ «Հայտնում եմ, որ իմ կողմից շահագործվող Նիսսան մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով մոտ 4 օր առաջ գտնվել եմ Նոր Նորքի թաղապետարանի ետնամասում, որտեղից շարժվելով մեքենայի մեջից ձեռքս մեկնել եմ դուրս և անկանոն կրակել եմ իմ մոտ գտնվող օդաճնշիչ ատրճանակից դեպի թաղապետարանի պատուհանների կողմ։ Պարտավորվում եմ վարույթի ընթացքում ներկայացնել նշված ատրճանակը։ Գտնվել եմ ալկոհոլի ազդեցության տակ և չեմ գիտակցել արարքս, որի համար զղջում եմ» (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 181-րդ թերթը)։
Մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ արտավարութային փաստաթուղթ են ճանաչվել և հետազոտվել՝ Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանից ստացված, 2024 թվականի փետրվարի 19-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարված Երևան քաղաքի, Նոր Նորք, Գայի պողոտա, 19-րդ հասցեում տեղակայված Նոր Նորք վարչական շրջանի թաղապետարանի շենքի պատին ամրացված տեսանկարահանող սարքերի՝ էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող լազերային սկավառակի վրա առկա տեսագրությունները, վկա Անժելա Հրաչյայի Ծատուրյանի կողմից ներկայացված «Մարշալ» խանութում 2024 թվականի փետրվարի 19-ին կատարված վաճառքի ապրանքային կտրոնը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության էլեկտրոնային ռեգիստրի միջոցով կատարված հարցման պատասխան գրությունը, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնից ստացված Ն․Ստեփանյան փողոցի թիվ 1/4 հասցեում գտնվող «Մարշալ Միլիտարի» զինվորական խանութի, Գայի պողոտա թիվ 19 հասցեում գտնվող Նոր Նորք վարչական շրջանի մշակույթի կենտրոնի և Գայի պողոտա թիվ 17 հասցեում գտնվող «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՀՈԱԿ-ի արտաքին պատերին տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի՝ էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող լազերային սկավառակի վրա առկա տեսագրությունները, «Տելեկոմ Արմենիա» ԲԲ ընկերությունից /706Ե/ ելքային գրությամբ ստացված 096-96-66-68 բջջային հեռախոսահամարի տեղաշարժի վերաբերյալ ստացված տեղեկատվության պահանջի՝ էլեկտրոնային կրիչ հանդիսացող լազերային սկավառակի վրա առկա վերծանումները, «Իդրամ» ՍՊ ընկերությունից ստացված գրությունը (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 1-ին հատորի 37-րդ, 42-րդ, 49-րդ, 56-րդ, 57-59-րդ, 64-րդ, 171-173-րդ, 181-րդ, 186-րդ թերթերը, 3-րդ հատորի 3-10-րդ, 186-րդ թերթերը)։
Մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ իրեղեն ապացույց են ճանաչվել և հետազոտվել՝ «Նիսսան» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, 2 հատ 14․5մմ տրամաչափի ռազմամթերք չհանդիսացող փամփուշտի պարկուճները և գնդակները, 11 հատ 5․45մմ տրամաչափի ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտները, 3 հատ 5․45մմ տրամաչափի ռազմամթերք չհանդիսացող պարկուճները և գնդակները, 0,26 գրամ, 0,41 գրամ, 0,86 գրամ, 0,87 գրամ, 0,84 գրամ, 0,84 գրամ և 0,83 գրամ ընդհանուր 4,91 գրամ հաստատուն քաշով, տնայնագործական եղանակով պատրաստված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, 2 հատ 4․5մմ տրամաչափի ռազմամթերք չհանդիսացող օդաճնշիչ զենքի համար նախատեսված, գործարանային արտադրության կապարե գնդակները (տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը, ձայնագրության սկավառակը, քրեական վարույթի 2-րդ հատորի 72-73-րդ թերթերը, 3-րդ հատորի 95-97-րդ, 192-194-րդ, 202-203-րդ, 261-262-րդ թերթերը)։
Պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված վերոգրյալ ապացույցները վերլուծելով, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուսի հետ և գնահատելով գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված օբյեկտիվ փաստական տվյալների համակցության լույսի ներքո` Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վարույթի ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները, ներառյալ վարույթի մասնավոր մասնակիցների ներկայացրած ապացույցները համարվում են թույլատրելի, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգով հակառակը չի հաստատվել:
2. Օրենքի էական խախտմամբ ստացված տվյալները, ինչպես նաև դրանց հիման վրա կատարված վարութային գործողությունների արդյունքով ձեռք բերված տվյալները ճանաչվում են անթույլատրելի և չեն կարող օգտագործվել որպես ապացույց:
(․․․)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Սարիբեկ Վարազդատի Հարությունյանի գործով 2014 թվականի մայիսի 31-ի թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/12 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(․․․) ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում էական չեն կարող համարվել քննչական կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի այն խախտումները, որոնցով չեն սահմանափակվել դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք չեն զրկվել, ինչպես նաև այն խախտումները, որոնք ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա չեն ազդել կամ չէին կարող ազդել: Այլ խոսքով` քննչական կամ այլ դատավարական գործողությունների կատարման ժամանակ թույլ տրված քրեադատավարական օրենսդրության խախտումները պետք է գնահատվեն` ելնելով դրանց բնույթից, ծանրությունից և վերոնշյալ գործողությունների արդյունքում ստացված ապացուցողական նյութի որակի և հավաստիության վրա դրանց ազդեցության աստիճանից: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելը` որպես իրավական հետևանք, պետք է տեղի ունենա միայն քրեադատավարական օրենսդրության էական խախտման առկայության պարագայում: Հակառակ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին կցուցաբերվի ձևական մոտեցում, ինչն էլ կհանգեցնի ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի (․․․)»։
Վերը մեջբերված քրեադատավարական նորմերի և նախադեպային իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործով դատալսումների ժամանակ հետազոտված ապացույցների թույլատրելիությունը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել որևէ օբյեկտիվ տվյալ, որը հիմք կտար փաստելու, թե նշված ապացույցների ձեռքբերման գործընթացում տեղ են գտել օրենքի էական խախտումներ, որոնցով սահմանափակվել են դատավարության մասնակիցների` օրենքով երաշխավորված իրավունքները կամ այդ իրավունքներից նրանք զրկվել են, ինչպես նաև՝ դրանք ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա։
Այլ խոսքով՝ վկայակոչված ապացույցները թույլատրելիության առումով կասկածի տակ առնելու հիմքերը բացակայում են, քանի որ դրանք ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի մասին վկայող որևէ օբյեկտիվ տվյալ գործի քննության ընթացքում չի ստացվել։
Բացի այդ, վերը թվարկված յուրաքանչյուր ապացույց այս կամ այն չափով փաստական տվյալներ է պարունակում մեղադրանքներում նշված հանցավոր արարքների, գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքների վերաբերյալ։ Այս պայմաններում, Դատարանը գտնում է, որ թվարկված ապացույցները ոչ վերաբերելի ճանաչելու հիմքեր նույնպես առկա չեն:
Անդրադառնալով ապացույցների արժանահավատությանը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ սույն գործի քննության ընթացքում հարցաքննված տուժող Կարեն Բաբայանի և վկաներ Անժելա Ծատուրյանի, Արգամ Մանուկյանի, Վրեժ Մելքոնյանի, Աշոտ Չիլինգարյանի, Նաիրա Գևորգյանի, Անի Աբրահամյանի, Դավիթ Մխիթարյանի, Գևորգ Ադամյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը կասկածի տակ առնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան։ Նշված անձինք գործի ողջ քննության ընթացքում ըստ էության տվել են նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, իսկ տրված ցուցմունքների բովանդակությանը հակասող օբյեկտիվ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել, ավելին՝ դրանք հաստատվել են ապացուցողական առավել բարձր որակով օժտված նյութերով։
Ինչ վերաբերում է վկաներ Կարեն Քամալյանի, Անի Հակոբյանի և Հայկ Խաչատրյանի ցուցմունքներին, ապա Դատարանն արձանագրում է, որ նշված անձինք գործի ելքով շահագրգռված են, մեղադրյալի հետ գտնվում են մերձավոր ազգակցական, ընկերական հարաբերությունների մեջ և թեև նրանց կողմից նշված մի շարք հանգամանքներ հերքող այլ փաստական տվյալներ չկան, այդուհանդերձ ցուցմունքները մեծամասամբ գնահատողական են, առանց որևէ հիմքի մեղադրյալին վերագրվող արարքները հերքող բնույթի, հետևաբար այդ ցուցմունքներն ապացուցողական բարձր որակով օժտված չեն։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ հետազոտված փաստաթղթային ապացույցների, այդ թվում՝ փորձագիտական եզրակացությունների արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր նույնպես առկա չեն, այդ ապացույցներում արտացոլված տվյալները ոչ միայն չեն հակասում, այլև փոխլրացնում են միմյանց։ Ինչ վերաբերում է հետազոտված տեսագրություններին, ապա դրանք արժանահավատության առավել բարձր որակով օժտված ապացույցներ են և առանցքային նշանակություն ունեն վարույթի լուծման համար կարևոր նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելու տեսանկյունից։
Քննարկելով մեղադրյալ Տիգրան Քամալյանի ցուցմունքների արժանահավատության հարցը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ մեղադրյալի ցուցմունքներն ամբողջությամբ հերքվում են վարույթի քննության ընթացքում հետազոտված արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ։ Հետևաբար, Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Քամալյանի ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը և վերջինն այդպիսի ցուցմունքներ է տվել՝ իր կատարած արարքների համար նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հիմքեր ստեղծելու նպատակով։
Այսպիսով, գործով ձեռք բերված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված է համարում, որ Տիգրան Կարենի Քամալյանը 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընկերոջ՝ Հայկ Հովսեփի Խաչատրյանի հետ միասին այցելել են Երևան քաղաքի Ն․Ստեփանյանի փողոցի 1/4 հասցեում գործող «Մարշալ» զինվորական խանութ, որտեղից Տիգրան Քամալյանը գնել է 3 հատ օդաճնշիչ ատրճանակի համար նախատեսված գազի բալոններ, ինչից հետո միասին դուրս են եկել խանութից և Տիգրան Քամալյանի կողմից շահագործվող ու վերջինիս պատկանող «Նիսսան Սենթրա» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Գայի պողոտա 19 և 17 հասցեների հարակից հատված, որտեղ Տիգրան Քամալյանն իր մոտ գտնվող օդաճնշիչ զենք հանդիսացող ատրճանակով, նախ փողոցում քայլելիս, ապա ավտոմեքենայի ընթացքի ժամանակ ավտոմեքենայի միջից, արձակել է մի քանի կրակոց, ինչի արդյունքում վնասվել են Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի և «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի պատուհանները, ինչպես նաև հարակից հատվածում գտնվող ավտոկայանատեղիում կայանված «Նիսսան Տիդա» մակնիշի 88 TQ 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի ապակին։
Բացի այդ, Տիգրան Կարենի Քամալյանը, չունենալով «Զենքի շրջանառության կարգավորման մասին» ՀՀ օրենքով սահմանված հրազենի, ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ այն ձեռք բերելու, պահելու կամ կրելու իրավունք, ինչպես նաև հրազենի և ռազմամթերքի շրջանառություն իրականացնելու՝ ՀՀ ոստիկանությունում օրենքով սահմանված կարգով ձևակերպված համապատասխան թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակ և հանգամանքներում, ապօրինի կերպով ձեռք է բերել թվով 11 հատ 5,45 մմ տրամաչափի «ԱԿ-74» տեսակի ինքնաձիգերի, դրանց մոդիֆիկացիաների և «ՌՊԿ-74» ձեռքի գնդացիրների համար նախատեսված, գործարանային արտադրության ակոսափող հրազենների համար նախատեսված ռազմամթերք հանդիսացող և կրակելու համար պիտանի փամփուշտներ, ինչից հետո դրանք ապօրինի պահել է իր բնակության հասցե հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի 11/1 շենքի թիվ 1 բնակարանում, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի փետրվարի 23-ին նշված բնակարանի խուզարկությամբ՝ Տիգրան Քամալյանի ննջասենյակում գտնվող փայտյա պահարանի միջից։
Բացի այդ, Տիգրան Կարենի Քամալյանը, խախտելով «Թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի մասին» ՀՀ օրենքի 11-րդ հոդվածի 2-րդ կետի պահանջը, այն է՝ չունենալով բժշկական նպատակներով կամ բժշկի նշանակմամբ թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի շրջանառություն իրականացնելու, այսինքն՝ թմրամիջոց պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու թույլտվություն, քննությամբ չպարզված ժամանակահատվածում և անձից, առանց իրացնելու նպատակի, ձեռք է բերել և իր մոտ թվով 7 առանձին փաթեթներում պահել է զգալի չափերի՝ ընդհանուրը 4,91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որն էլ հայտնաբերվել է 2024 թվականի փետրվարի 24-ին ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող վերջինիս պատկանող «Նիսսան Սենթրա» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ՝ ավտոմեքենայի ղեկի ներքևի հատվածում գտնվող անվտանգության բարձիկի համար նախատեսված պահոցից թվով 5 և վարորդի նստատեղի կողքին գտնվող բաժակի համար նախատեսված հատվածից՝ թվով 2 փաթեթներում։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Քննարկելով Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ վերոգրյալ արարքների համար հարուցված հանրային քրեական հետապնդման հիմնավորվածության հարցը՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
(․․․)
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ:
(․․․)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վերդիկտ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը․
1) ապացուցված են արդյոք մեղադրյալին վերագրվող փաստական հանգամանքները (արարքը).
2) ապացուցված է արդյոք այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը.
3) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք մեղադրյալի մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ:
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված հարցերից որևէ մեկին ժխտական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է արդարացման վերդիկտ։
3. Սույն հոդվածի 1-ին մասում նշված բոլոր հարցերին հաստատական պատասխան տալու դեպքում դատարանը կայացնում է մեղադրական վերդիկտ, որով սահմանում է նաև, թե ապացուցված արարքի նկատմամբ քրեական օրենսգրքի որ հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետն է ենթակա կիրառման:
4. Մեղադրական վերդիկտը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատաքննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ մեղադրյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա, հանգում է մեղադրյալի մեղավորության մասին հետևության:
(․․․)»:
Վերը մեջբերված, ինչպես նաև վերաբերելի այլ նորմերի վերլուծությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ եզրափակիչ դատական ակտը պետք է հիմնված լինի ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա, և քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող, մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցությամբ, որը կբացառի ցանկացած հիմնավոր կասկած տվյալ փաստական հանգամանքի ապացուցվածության վերաբերյալ։
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով Տիգրան Քամալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Խուլիգանությունը` հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը, որը դրսևորվել է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով՝
պատժվում է (․․․)։
2. Սույն հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից,
2) անօգնական վիճակում գտնվողի նկատմամբ կամ
3) տեղեկատվական կամ հաղորդակցական տեխնոլոգիաներն օգտագործելով`
պատժվում է (․․․)։
3. Սույն հոդվածի 1-ին կամ 2-րդ մասով նախատեսված արարքը, որը կատարվել է զենքի կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու համար նախապես պատրաստված կամ հարմարեցված առարկայի կամ միջոցի գործադրմամբ կամ դրա գործադրման սպառնալիքով`
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով»:
Քննարկվող հանցակազմի հատկանիշների վերլուծությունից բխում է, որ այն հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն է, որի հիմնական անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են հասարակական կարգի բովանդակությունը, իսկ պարտադիր լրացուցիչ օբյեկտն անձի պատվի և արժանապատվության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են:
Խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմում են հետևյալ երկընտրելի արարքները՝
- հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելը կամ
- իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը:
Վերոնշյալ արարքների դրսևորումներն են՝
- անձին ստորացնելը,
- հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելը,
- հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելը
- հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելը:
Ընդ որում՝ խուլիգանության դիսպոզիցիայի հիշյալ ձևակերպումն ըստ էության համընկնում է 2003 թվականի ապրիլի 18-ին ընդունված ՀՀ քրեական օրենսգրքի (այսուհետ նաև՝ Նախկին օրենսգիրք) 258-րդ հոդվածով նախատեսված խուլիգանության հանցակազմի մեկնաբանման շրջանակներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքում ձևավորված՝ «հասարակական կարգի կոպիտ խախտում» և «հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք» հասկացությունների մեկնաբանությանը (տե՛ս Շահեն Հախվերդյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 որոշման 18-21-րդ կետեր): Այլ խոսքով՝ ի տարբերություն Նախկին օրենսգրքի ձևակերպումների՝ օրենսդիրը սույն դեպքում ուղիղ թվարկել է այն արարքները, որոնք ձևավորված դատական պրակտիկայում մեկնաբանվել են որպես խուլիգանություն:
ՀՀ քրեական նախկին օրենսգրքով և գործող օրենսգրքով նախատեսված խուլիգանության հանցակազմի սահմանումների համադրումից երևում է, որ ՀՀ քրեական գործող օրենսգրքով խուլիգանության հանցակազմի սահմանման փոփոխությունը միտված է դրա օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների որաշակիացմանը, այլ ոչ թե սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ կազմող ուղղակի դիտավորության և խուլիգանական դրդումների բացառմանը:
Այսպիսով՝ քննարկվող հանցակազմի ինչպես նախկին, այնպես էլ գործող ձևակերպումների պայմաններում խուլիգանության օբյեկտիվ կողմը կազմող արաքների (հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելը)՝ առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ այդպիսի արարք կատարելու հանցավորի դիտավորությունը և շարժառիթը:
Քննարկվող արարքները չեն կարող գնահատվել որպես խուլիգանություն, եթե ուղղված են կոնկրետ անձին և չեն հետապնդում հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար: Հակառակ դրան` անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես արհամարհական կամ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ։
Սուբյեկտիվ կողմից խուլիգանությունը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Դա նշանակում է, որ հանցավորը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև դա կատարելը նրա նպատակն է կամ նպատակին հասնելու միջոցը։
Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական դրդումներից ելնելով: Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական դրդումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ հանցավորի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինիս հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ: Խուլիգանական դրդումների հիմքում ընկած են նաև անձի անզուսպ եսամոլությունը, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու միջոցով ներքին բավականություն ստանալու, զվարճանալու ձգտումը: Խուլիգանություն կատարող անձն ինքնահաստատվում է, ձգտում հակահասարակական վարքագծով ապացուցել իր անկախությունը հասարակության մեջ ընդունված վարքագծի կանոններից, իր անձը հակադրելով հասարակությանը՝ ցույց տալ իր գերակայությունը և այլն: Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն:
Նշված դիրքորոշման համար հիմք է հանդիսանում այն, որ հասարակական վայրում հասարակության ներկայացուցիչների ներկայությամբ կատարված և հատկապես բռնությամբ զուգորդված ցանկացած հանցանքի հետևանքով, որպես կանոն, ողջամտորեն խախտվում է այնտեղ գտնվող անձանց անդորրը, ստեղծվում վախի, տագնապի մթնոլորտ, իսկ քրեական օրենքով արգելված ցանկացած արարք հասարակության անդամների մոտ կարող է առաջացնել անհանգստություն կամ զայրույթ, սակայն դա այլ փաստական տվյալների բացակայության պայմաններում, չի կարող ինքնաբերաբար որակվել որպես խուլիգանություն։
Մեղադրյալի կողմից տուժողին վիրավորանքներ, մարմնական վնասվածքներ հասցվելու կամ նման այլ բռնարարքների կատարման դեպքում խուլիգանական մղումների առկայությունը գնահատելու համար էական նշանակություն կարող է ունենալ տուժողի վարքագիծը։ Այն դեպքում, երբ հանցավորի վարքագիծն ուղղված է կոնկրետ անձի, պայմանավորված է նրա հակաօրինական կամ հակաբարոյական վարքագծով և հանդիսանում է հանցավորի հուզական վիճակի արտահայտություն, խուլիգանության հանցակազմը բացակայում է (տե΄ս Արման Խաչատրյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշմամբ, Շահեն Հախվերդյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2012 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 որոշմամբ ձևավորված իրավական դիրքորոշումները):
Այսպիսով՝ ոչ բոլոր դեպքերում է, որ այլ հանցակազմի հատկանիշներ պարունակող արարք կատարելը, որն իրենում բովանդակում է նաև հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունքի դրսևորման տարրեր (օրինակ՝ կենցաղային հողի վրա, անձնական դրդապատճառներով հասարակական վայրերում առաջացած ծեծկռտուքն ու վիճաբանությունը, որոնք արտաքնապես ընկալվում են որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք) կարող է որակվել խուլիգանություն:
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ Տիգրան Քամալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով մեղադրանք է ներկայացվել այն բանի համար, որ նա համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, զենքի գործադրմամբ, հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտել է։
Ըստ մեղադրանքի փաստական նկարագրության՝ նշված արարքը դրսևորվել է նրանում, որ Տիգրան Քամալյանը 2024 թվականի փետրվարի 19-ին՝ ժամը 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր մոտ պահվող զենք հանդիսացող օդանճնշիչ ատրճանակով, նախ փողոցում քայլելիս, ապա ավտոմեքենայի ընթացքի ժամանակ ավտոմեքենայի միջից արձակել է մի քանի կրակոց, ինչի արդյունքում վնասվել են Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի և «Հ․Դանիելյանի անվան արվեստի դպրոց» ՊՈԱԿ-ի վարչական շենքի պատուհանները, ինչպես նաև հարակից հատվածում գտնվող ավտոկայանատեղիում կայանված «Նիսսան Տիդա» մակնիշի 88 TQ 886 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի ապակին, որպիսի հակաիրավական և հակաբարոյական գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերության և Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ։
Նշված մեղադրանքը համադրելով սույն վարույթի հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված ապացույցների հետ՝ Դատարանը փաստում է, որ՝
- Տիգրան Քամալյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել է գիշերային ժամին՝ ժամը 19։45-ից մինչև 22։55-ն ընկած ժամանակահատվածում,
- կրակոցներն արձակվել են քննությամբ չհայտնաբերված օդանճնշիչ ատրճանակով,
- դեպքի ժամանակ ոչ կրակոցներն արձակելու վայրում, ոչ էլ դրանց հետևանքով վնասված շինությունների կամ տրանսպորտային միջոցի ապակիների մոտ անձինք չեն եղել,
- կրակոցների հետևանքով շինությունների կամ տրանսպորտային միջոցի ապակիները չեն կոտրվել, այլ միայն վնասվել են (դրանց վրա առաջացել են անցքեր կամ ճաքեր),
- կրակոցների հետևանքով ապակիների վնասման հանգամանքը, բացառությամբ տրանսպորտային միջոցի հետևի ապակու վնասման, հայտնաբերվել է կրակոցների արձակումից մոտ 12 ժամ հետո։
Վարույթի դատաքննությամբ հաստատված վերոգրյալ փաստական հանգամանքների առկայության պայմաններում Դատարանն արձանագրում է, որ սույն դեպքում հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված համարել Տիգրան Քամալյանի մեղադրանքի փաստական նկարագրության մեջ արտացոլված այն տվյալները, որ վերջինի գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերության և Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ։
Հետազոտված ապացույցների վերլուծությունը վկայում է, որ արարքը կատարելու պահին որևէ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը չի խոչընդոտվել։
Այդ առնչությամբ նախևառաջ հարկ է փաստել, որ մեղադրանքի ձևակերպման մեջ արձանագրված այն տվյալը, թե իբրև Տիգրան Քամալյանի գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերության աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ, վարույթի քննությամբ ստացված որևէ ապացույցով չի հաստատվել և դրա հետ կապված դատալսումների ընթացքում ընդհանրապես ապացույց չի հետազոտվել։
Վերոգրյալի հետ կապված վարույթի ողջ քննության ընթացքում ստացված միակ ապացույցը տուժող Կարեն Բաբայանի նախաքննական ցուցմունքներն են, որով ի թիվս այլնի, հայտնել է, որ աշխատում է «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես նետաձիգ, ինչն ինքնին չի կարող հիմք հանդիսանալ հաստատված համարելու, որ Տիգրան Քամալյանի գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է նշված ընկերության աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը՝ վերջիններիս մոտ առաջացնելով վախի ու անհանգստության մթնոլորտ։ Քրեական վարույթի ողջ քննության ընթացքում որևէ այլ ապացույց չի ստացվել, որի վերլուծությամբ հնարավոր կլիներ դատողություններ կատարել, թե ինչ գործունեությամբ է զբաղվում «Սփորթի Ֆայ» ՍՊ ընկերությունը, որտեղ է գտնվում դրա գրասենյակը, քանի աշխատող այն ունի, ինչ կերպ է Տիգրան Քամալյանի գործողությունների հետևանքով խոչընդոտվել է նշված ընկերության աշխատակազմի բնականոն աշխատանքը կամ ընդհանրապես այն խոչընդոտվել է, թե ոչ։
Ինչ վերաբերում է մեղադրանքի ձևակերպման մեջ արտացոլված՝ Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի աշխատակազմի բնականոն աշխատանքի խոչընդոտմանը՝ վերջիններիս մոտ վախի ու անհանգստության մթնոլորտ առաջացնելով, ապա ակնհայտ է, որ Տիգրան Քամալյանի կողմից օդաճնշիչ ատրճանակով կրակոցներ արձակելու և վարչական շենքի ապակիները վնասելու ընթացքում որևէ աշխատակցի վախ կամ անհանգստություն չի պատճառվել, ինչպես նաև՝ վարչակազմի բնականոն աշխատանքը չի խոչընդոտվել, քանի որ կրակոցները կատարվել են աշխատանքային ժամից հետո և ապակիները վնասելու հանգամանքն այդ պահին որևէ մեկը, այդ թվում՝ վարչական շենքի ներսում գտնվող պահակը չի նկատել։
Ավելին՝ վարչական շենքի ապակիների վնասվելու հանգամանքը նկատվել է դեպքից շուրջ 12 ժամ հետո՝ 2024 թվականի փետրվարի 20-ին՝ ժամը 08։00-ի սահմաններում, հավաքարարների կողմից, որից հետո ահազանգ է կատարվել ոստիկանություն և մինչև աշխատանքային ժամի սկիզբը Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքում են գտնվել ոստիկանության ծառայողները։
Հիմնական դատալսումների ընթացքում այդ առնչությամբ հարցաքննված վկաները ցուցմունք են տվել այն մասին, որ իրենց աշխատանքային գործունեությունը սովորականից մի փոքր ուշ են սկսել այն հանգամանքով պայմանավորված, որ վարչական շենքում եղել են մեծ թվով ոստիկաններ, որոնք գործողություններ են իրականացրել և իրենց հետաքրքիր է եղել, թե ինչ է կատարվել։ Միևնույն ժամանակ, դատալսումների ընթացքում հարցաքննված որևէ վկա չի հայտնել, որ վարչական շենքի ապակիների վնասվելու հանգամանքը պարզելուց հետո իրենց մոտ այնպիսի վախի կամ անհանգստության հոգեվիճակ է առաջացել, որ չեն կարողացել անցնել իրենց աշխատանքային պարտականությունների կատարմանը։
Անդրադառնալով հակաիրավական արարքի և հանրորեն վտանգավոր հետևանքների միջև պատճական կապը պարզելու համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքներին՝ Դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը․
- պատճառկան կապը պետք է գոյություն ունենա օբյեկտիվորեն, անկախ մեղավոր անձի կողմից այն գիտակցելուց և հետևանքների նկատմամբ նրա վերաբերմունքից,
- պատճառը ժամանակագրական առումով միշտ պետք է նախորդի հետևանքին,
- պատճառական կապը պետք է հանդիսանա անհրաժեշտ, օրինաչափ կապ արարքի և հետևանքի միջև, այսինքն՝ եթե չլիներ պատճառը, չէր լինի նաև հետևանքը,
- պատճառական կապը պետք է լինի ուղղակի, այսինքն՝ արարքի և հետևանքի միջև չի կարող լինել այլ պատճառ։
Տվյալ դեպքում, հաշվի առնելով վարույթի քննությամբ հաստատված փաստական տվյալները՝ Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Քամալյանի արարքի և Նոր Նորք վարչական շրջանի վարչական շենքի աշխատակազմի բնականոն աշխատանքի խոչընդոտման միջև ուղղակի պատճառհետևանքային կապ չկա։
Միևնույն ժամանակ, հետազոտված ապացույցների համակցությամբ հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցականա չափանիշով հաստատված համարել, որ Տիգրան Քամալյանի գործողությունների հետևանքով վարչական շրջանի աշխատակազմի աշխատակիցների մոտ առաջացել է վախի ու անհանգստության այնպիսի մթնոլորտ, որը խոչընդոտել է նրանց իրենց աշխատանքային պարտականություններն իրականացնել։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները բավարար չեն մեղադրյալի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Տիգրան Քամալյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք։ Այլ խոսքով` դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Տիգրան Քամալյանին մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Միևնույն ժամանակ, սույն գործով ստացված թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների ամբողջ զանգվածը գնահատելով և դատաքննության ընթացքում չփարատված բոլոր կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելով՝ Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Քամալյանի կատարած արարքը չի կարող որակվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածով (ուրիշի գույքը ոչնչացնելը կամ վնասելը)՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ վնասված գույքի արժեքը չի հասնում 500․000 ՀՀ դրամին, որպիսի պայմաններում արարքը չի կարող համարվել հանցագործություն և առաջացնել քրեական պատասխանատվություն։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ «Քրեական հետապնդում չպետք է հարուցվի, իսկ հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, եթե անձը չի կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 347-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Արդարացման դատավճիռը կայացվում է արդարացման վերդիկտի հիման վրա: Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ մեղադրյալի անմեղությունն այն փաստական հանգամանքներով, որոնք դրվել են մեղադրանքի հիմքում»:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալ հիմնավորումները՝ Դատարանը գտնում է, որ անհրաժեշտ է ճանաչել և հռչակել Տիգրան Քամալյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով:
Քննարկելով Տիգրան Քամալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Ապօրինի կերպով հրազեն (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի, դրա փամփուշտների կամ դրա բաղկացուցիչ մասերի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մաս, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտ, պայթուցիկ նյութ կամ պայթեցման սարք ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ կրելը՝
պատժվում է ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով»:
Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում հոդվածում նշված առարկաների և սարքավորումների անօրինական շրջանառությունից մարդու և հասարակության անվտանգության պաշտպանությանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։ Հոդվածում նկարագրված գործողությունների հանրային վտանգավորությունը կայանում է նրանում, որ դրանցով նշված առարկաների հանցավոր նպատակներով օգտագործման իրական հնարավորություն է ստեղծվում, ինչը վտանգ է առաջացնում մարդկանց կյանքի և առողջության համար։
Հանցագործության առարկա են հանդիսանում հրազենը (բացառությամբ քաղաքացիական ողորկափող հրազենի), դրա հիմնական բաղկացուցիչ մասերը, ռազմամթերքը, ակոսափող հրազենի փամփուշտները, պայթուցիկ նյութերը կամ պայթեցման սարքերը։
Քննարկվող հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը երկընտրելի է և դրսևորվում է հոդվածի դիսպոզիցիայում թվարկված առարկաները ձեռք բերելու, իրացնելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ կրելու ձևով։ Հանցակազմը ձևական է․ արարքն ավարտված հանցագործություն ճանաչելու համար բավարար է նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարումը՝ անկախ հետևանքներից։
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Տիգրան Քամալյանն ապօրինի ձեռք է բերել և իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի 11/1 շենքի թիվ 1 բնակարանի իր ննջասենյակում գտնվող պահարանի մեջ ապօրինի պահել է «ԱԿ-74» տեսակի ինքնաձիգերի, դրանց մոդիֆիկացիաների և «ՌՊԿ-74» ձեռքի գնդացիրների համար նախատեսված 11 հատ 5,45 մմ տրամաչափի գործարանային արտադրության ակոսափող հրազենների համար նախատեսված ռազմամթերք հանդիսացող և կրակելու համար պիտանի փամփուշտներ, որոնք հայտնաբերվել են 2024 թվականի փետրվարի 23-ին կատարված նշված բնակարանի խուզարկության ընթացքում։
Հարկ է նաև արձանագրել, որ մեղադրյալի ցուցմունքներն այն մասին, որ նշված փամփուշտները թողնվել են 2020 թվականի պատերազմի օրերին իր ննջասենյակում բնակվող, մարտական գործողություններին մասնակցող իր ընկերների կողմից և ինքը չի իմացել դրանց մասին, արժանահավատ չեն։
Չբացառելով, որ նշված փամփուշտները մեղադրյալի բնակարանում թողնվել են նրա կողմից ներկայացված անձանց կողմից և նշված հանգամանքներում՝ Դատարանն արձանագրում է, որ խուզարկության ընթացքում փամփուշտները հայտնաբերվել են մեղադրյալի նշած իրադարձություններից շուրջ 4 տարի անց, բնակարանի ննջասենյակում գտնվող, Տիգրան Քամալյանի կողմից օգտագործվող պահարանի միջից, որպիսի պայմաններում Դատարանը հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված է համարում նաև Տիգրան Քամալյանին վերագրվող արարքի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։
Այսպիսով, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով և հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ Դատարանն ապացուցված է համարում Տիգրան Քամալյանին վերագրվող նշված փաստական հանգամանքները, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ինչպես նաև՝ նրա մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Դատարանը գտնում է նաև, որ Տիգրան Քամալյանի արարքն ամբողջությամբ համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչի համար նա ենթակա է քրեական պատախանատվության և պատժի:
Քննարկելով Տիգրան Քամալյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածության հարցը՝ Դատարանը փաստում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութ, դրանց պատրաստուկ կամ դրանց համարժեք նյութ (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալ կամ պրեկուրսոր ապօրինի արտադրելը, պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, տեղափոխելը կամ առաքելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ առավելագույնը տասնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներով՝ առավելագույնը հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով»:
Քննարկվող հանցագործության անմիջական օբյեկտ են հանդիսանում բնակչության առողջության անվտանգության ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերությունները։ Միաժամանակ քննարկվող հանցագործությունը վնաս է հասցնում նաև այլ հասարակական հարաբերությունների, օրինակ՝ հասարակական անվտանգությանը, պետական ձեռնարկությունների և հիմնարկների կանոնավոր գործունեությանը և այլն, որոնք համարվում են քննարկվող հանցագործության լրացուցիչ օբյեկտներ։
Հանցագործության առարկա են հանդիսանում թմրամիջոցները, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը, դրանց պատրաստուկները կամ դրանց համարժեք նյութերը (անալոգ) կամ դրանց ածանցյալները կամ պրեկուրսորները։
Քննարկվող հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը երկընտրելի է և դրսևորվում է հոդվածի դիսպոզիցիայում թվարկված առարկաներն ապօրինի արտադրելու, պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, տեղափոխելու կամ առաքելու ձևով։ Հանցակազմը ձևական է․ արարքն ավարտված հանցագործություն ճանաչելու համար բավարար է նշված գործողություններից որևէ մեկի կատարումը՝ անկախ հետևանքներից։
Հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ․ հանցավորը գիտակցում է, որ առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի արտադրում, պատրաստում, վերամշակում, ձեռք բերում, պահում, տեղափոխում կամ առաքում է թմրամիջոցները կամ մյուս նյութերը և ցանկանում է դա։ Հանցագործության սուբյեկտ կարող է լինել 16 տարին լրացած մեղսունակ ֆիզիկական անձը։
Անդրադառնալով սույն վարույթի փաստական հանգամանքներին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ հետազոտված ապացույցների համակցությունը թույլ է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարել, որ Տիգրան Քամալյանն ապօրինի, առանց իրացնելու նպատակի, ձեռք է բերել և իր մոտ թվով 7 առանձին փաթեթներում պահել է զգալի չափերի՝ ընդհանուրը 4,91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է 2024 թվականի փետրվարի 24-ին վերջինիս պատկանող «Նիսսան Սենթրա» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի խուզարկությամբ՝ ավտոմեքենայի ղեկի ներքևի հատվածում գտնվող անվտանգության բարձիկի համար նախատեսված պահոցից թվով 5 և վարորդի նստատեղի կողքին գտնվող բաժակի համար նախատեսված հատվածից՝ թվով 2 փաթեթներում։
Հարկ է նաև արձանագրել, որ մեղադրյալի ցուցմունքներն այն մասին, որ նշված փաթեթներն իրեն չեն պատկանում և տեղյակ չէ, թե ինչպես է հայտնվել իր ավտոմեքենայում, չի բացառում նաև, որ իրեն ձերբակալելուց հետո են դրանք պահվել ավտոմեքենայում, արժանահավատ չեն։
Այդ առնչությամբ Դատարանն արձանագրում է, որ ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի փաթեթների միայն մի մասն է եղել պահված ավտոմեքենայի ղեկի ներքևի հատվածում գտնվող անվտանգության բարձիկի համար նախատեսված պահոցում, իսկ մյուս երկու փաթեթները եղել են ակնհայտ տեսանելի վայրում՝ վարորդի նստատեղի կողքին գտնվող բաժակի համար նախատեսված հատվածում։ Բացի այդ, իր եզրափակիչ խոսքի ընթացքում Տիգրան Քամալյանը հայտարարել է, որ խուզարկության ժամանակ, երբ հայտնաբերվել են այդ երկու փաթեթները, իրեն հարցրել են, թե ինչ են դրանցում և ինքը պատասխանել է, որ «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց է, սակայն չի ցանկանում հայտնել, թե դրանք ում են պատկանում։
Այսպիսով, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով և հիմնվելով պատշաճ ապացուցման արդյունքների վրա՝ Դատարանն ապացուցված է համարում Տիգրան Քամալյանին վերագրվող նշված փաստական հանգամանքները, այդ արարքի քրեական հակաիրավականությունը, մեղադրյալի կողմից այդ արարքը կատարելը, ինչպես նաև՝ նրա մեղավորությունը տվյալ արարքը կատարելու մեջ։
Դատարանը գտնում է նաև, որ Տիգրան Քամալյանի արարքն ամբողջությամբ համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, ինչի համար նա ենթակա է քրեական պատախանատվության և պատժի:
Անդրադառնալով Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար նշանակվելիք պատժի հարցին՝ Դատարանը փաստում է, որ անձի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս, ինչպես նաև այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներով:
Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից կամ ազատություններից սույն օրենսգրքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակներն են` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, վերասոցիալականացնել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:
3. Ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ կարող է նշանակվել, եթե դատարանը հիմնավորի, որ առավել մեղմ պատժատեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
(․․․)»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և այն կատարող անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, այն կատարող անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (ի թիվս այլնի տե՛ս ՀՀ վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09 ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումները)։
Մեղադրյալ Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ պատժի տեսակ և չափ ընտրելիս Դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարված հանցագործությունների՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։
Անդրադառնալով հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին՝ Դատարանն արձանագրում է, որ
ա) արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
բ) արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշվում է այնպիսի փաստական տվյալների ամբողջությամբ, որոնք բնութագրում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը և բնույթը (հանրորեն վտանգավոր հետևանքներ), հանցագործության կատարման եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը (տե՛ս Գարուշ Մադաթյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Վերոգրյալի լույսի ներքո քննարկելով մեղադրյալի արարքները, հաշվի առնելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությունների` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը, մեղքի ձևը և տեսակը, հանցագործության նպատակը և շարժառիթը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը և այլ վերաբերելի տվյալներ՝ Դատարանը փաստում է, որ Տիգրան Քամալյանի կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններն օժտված են հանրության համար վտանգավորության որոշակի աստիճանով։
Որպես մեղադրյալի անձը բնութագրող տվյալներ Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ երիտասարդ է, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի բարձրագույն կրթություն, սպորտային մարմնամարզության ասպարեզում ունեցել է բազմաթիվ հաջողություններ, ունի առողջական խնդիրներ։
Դատարանն արձանագրում է նաև, որ քրեական գործի նյութերում Տիգրան Քամալյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Այսպիսով, մեղադրյալ Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս՝ Դատարանը ղեկավարվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, որպիսիք են` օրինականությունը, արդարությունը, պատժի անհատականացումը և մարդասիրությունը:
Վերոգրյալի հիման վրա՝ Դատարանը գտնում է, որ Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ իր կատարած արարքների համար պատիժ պետք է սահմանել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատության սահմանափակումը՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով, ինչն անհրաժեշտ և բավարար է պատժի նպատակներն իրականացնելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, անկախ Հայաստանի Հանրապետության իրավազորությունից, փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը հաշվակցվում է կարճաժամկետ ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու, ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին` 1 օրը հաշվելով 1 օրվա դիմաց, ազատության սահմանափակման ձևով նշանակված պատժին՝ 1 օրը հաշվելով 2 օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ 1 օրը 8 ժամի դիմաց»:
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն վարույթով Տիգրան Քամալյանը 2024 թվականի փետրվարի 23-ից մինչև ապրիլի 23-ը գտնվել է տնային կալանքի տակ, որպիսի ժամկետը պետք է հաշվակցել նշանակված պատժին՝ տնային կալանքի մեկ օրը հաշվելով ազատության սահմանափակման երկու օրվա դիմաց և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ պատժի կրման ընթացքում Տիգրան Քամալյանին անհրաժեշտ է արգելել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել իր մշտական բնակության վայրը, ինչպես նաև՝ առանց ծայրահեղ անհրաժեշտության բնակության վայրից բացակայել ժամը 00:00-ից մինչև 05:00-ն:
Ազատության սահմանափակման կրման ընթացքի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության՝ Տիգրան Քամալյանի բնակության վայրի ստորաբաժանմանը:
Քննության առնելով Տիգրան Քամալյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց բացակայելու արգելքի հարցը՝ Դատարանը հանգում է հետևության, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 100-րդ հոդվածով նախատեսված կարգավորումների համաձայն՝ Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Տիգրան Քամալյանի պահպանությանը հանձնված «Նիսսան» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան անհրաժեշտ է թողնել վերջինի տնօրինությանը, 11 հատ 5․45 մմ տրամաչափի ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը, 2 հատ 4․5 մմ տրամաչափի օդանճնշիչ զենքի համար նախատեսված կապարե գնդակները, 2 հատ 14․5 մմ տրամաչափի, 3 հատ 5․45 մմ տրամաչափի փամփուշտների պարկուճները և գնդակները, ինչպես նաև՝ ընդհանուր 4․91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը՝ ոչնչացնել։
Քննարկելով վարույթային ծախսերի և պատճառված վնասների հատուցման հարցերը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ նման պահանջ վարութի քննության ընթացքում չի ներկայացվել, հետևաբար այդ հարցերը պետք է համարել լուծված։
Միաժամանակ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով առկա չեն վնասի հատուցման ապահովման կամ քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցներ, հետևաբար այդ հարցերը ևս պետք է համարվեն լուծված:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-34-րդ, 99-100-րդ, 167-րդ, 347-350-րդ, 364-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել Տիգրան Կարենի Քամալյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում՝ իրեն մեղսագրվող արարքը կատարած չլինելու հիմքով։
Տիգրան Կարենի Քամալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 335-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Տիգրան Կարենի Քամալյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 396-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակումը՝ 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կարգով՝ հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժներն ամբողջությամբ գումարելու միջոցով, Տիգրան Կարենի Քամալյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով՝ Տիգրան Կարենի Քամալյանի 2024 թվականի փետրվարի 23-ից մինչև ապրիլի 23-ը տնային կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը հաշվակցել նշանակված պատժին՝ տնային կալանքի մեկ օրը հաշվելով ազատության սահմանափակման երկու օրվա դիմաց և վերջնական պատիժ թողնել կրելու ազատության սահմանափակումը՝ 1 (մեկ) տարի 2 (երկու) ամիս ժամկետով։
Պատժի կրման ընթացքում Տիգրան Կարենի Քամալյանին արգելել առանց դատապարտյալի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի համաձայնության փոխել իր մշտական բնակության վայրը, ինչպես նաև՝ առանց ծայրահեղ անհրաժեշտության բնակության վայրից բացակայել ժամը 00:00-ից մինչև 05:00-ն:
Ազատության սահմանափակման կրման ընթացքի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի ծառայության՝ Տիգրան Կարենի Քամալյանի բնակության վայրի ստորաբաժանմանը:
Տիգրան Կարենի Քամալյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, որից հետո վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Տիգրան Կարենի Քամալյանի պահպանությանը հանձնված «Նիսսան» մակնիշի 90 TK 990 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել վերջինի տնօրինությանը, 11 հատ 5․45 մմ տրամաչափի ռազմամթերք հանդիսացող փամփուշտները հանձնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը, 2 հատ 4․5 մմ տրամաչափի օդանճնշիչ զենքի համար նախատեսված կապարե գնդակները, 2 հատ 14․5 մմ տրամաչափի, 3 հատ 5․45 մմ տրամաչափի փամփուշտների պարկուճները և գնդակները, ինչպես նաև՝ ընդհանուր 4․91 գրամ հաստատուն քաշով «Մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատական ծախսերի և մյուս վերաբերելի հարցերը համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստանալու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Հ.ԱՎԱԳՅԱՆ