ԵԴ1/2640/01/24





ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանը. (այսուհետ նաև` Դատարան),


Նախագահությամբ դատավոր Ն.Բաղդասարյանի

Քարտուղարությամբ Ա.Սարգսյանի
Մասնակցությամբ՝
Հանրային մեղադրող Գ.Մուրադյանի
Մեղադրյալ Է.Մարկոսյանի,
Պաշտպան Ա․ Ներսիսյանի
Տուժողի լիազոր ներկայացուցիչ Ա.Բաղդասարյանի


2025 թվականի դեկտեմբերի 30-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
-----------------՝ ծնված՝ 21.02.2001թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, վատառողջ, աշխատում է Մեդ Փիար Պանացեա ընկերությունում, նախկինում չդատված, 06.07.2022թ. պարգևատրվել է Մարտական հերթապահություն կրծքանշանով, հաշվառված և բնակվում է -------------- հասցեում, մեղադրանք է ներկայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել բացակայելու արգելքը և գրավը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց`


Գործի դատավարական նախապատմությունը.
23.06.2024թ․ --------------- ձերբակալվել է ոստիկանության ծառայողի օրինական գործունեությանը միջամտելու, դիտավորյալ գույքային վնաս պատճառելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայության հիմքով:
23.06.2024 թվականին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում կազմվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով թիվ 12137224 քրեական վարույթ նախաձեռնելու մասին արձանագրությունը:
24.03.2024թ. --------------- ճանաչվել է տուժող:
25.06.2024 թվականին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Մուրադյանն որոշում է կայացրել --------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 3-րդ մասով հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
26.06.2024թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ --------------- նկատմամբ կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին, բավարարվել է մասնակի, որպես այլընտրանքային խափանման միջոցներ կիրառվել են տնային կալանքը՝ երկու ամիս ժամկետով, և գրավը՝ 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
23.08.2024թ. Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարանի որոշմամբ քննիչի միջնորդությունը՝ մեղադրյալ --------------- նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված տնային կալանքի ժամկետը երկարաձգելու մասին, մերժվել է:
Քննիչի՝ 23.08.2024թ. որոշմամբ --------------- նկատմաբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է նաև բացակայելու արգելքը:
26.08.2024 թվականին Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Մուրադյանն որոշում է կայացրել --------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր հանրային քրեական հետապնդում հարուցելու մասին:
05.09.2024թ. ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությունը ճանաչվել է տուժող, իսկ 19.09.2024թ. --------------- ճանաչվել է տուժողի լիազոր ներկկայացուցիչ:
27.09.2024թ. --------------- ճանաչվել է տուժող:
26.08.2024թ. Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Մուրադյանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին, և քրեական վարույթը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության քրեական դատարան:
Հիշյալ քրեական գործին շնորհվել է ԵԴ1/2640/01/24 դատական գործի համարը, որը նույն օրը մակագրվել և 2025 թվականի հունվարի 30-ին հանձնվել է դատավոր Ն. Բաղդասարյանին:
2024 թվականի հոկտեմբերի 09-ին որոշում է կայացվել վարույթ ստանձնելու և նախնական դատալսումներ նշանակելու մասին:
Նախնական դատալսումների ընթացքում --------------- նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված բացակայելու արգելքը և գրավը թողնվել է անփոփոխ:
Դատարանի՝ 30.06.2025թ. որոշմամբ --------------- թիվ ԵԴ1/2064/01/24 քրեական գործով ճանաչվել է որպես գույքային պատասխանող, պաշտպան Արայիկ Ներսիսյանը՝ գույքային պատասխանողի ներկայացուցիչ, գույքային հայցն ապահովելու նպատակով 3.405.000 /երեք միլիոն չորս հարյուր հինգ հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով արգելանք է դրվել --------------- պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի, դրամական միջոցների վրա:
2025 թվականի դեկտեմբերի 10-ին մեղադրյալ Էմիլ Մարկոսյանի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական վերդիկտ։

Մեղադրանքի փաստական նկարագրությունը.
Մեղադրյալ --------------- նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում է հարուցվել այն բանի համար, որ նա նա. ... 2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 14:00-ի սահմաններում, հասարակության, իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերելով բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, «Նիսսան Տեանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև պաշտոնատար անձանց օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով վնասել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ավտոմեքենան, ինչից հետո ոստիկանության ծառայողների կողմից ձերբակալվել և ներկայացվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության էրեբունու բաժին:
Այսպես.
2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 14:00-ի սահմաններում, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔ գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վահե Ստեփանյանը և Արտակ Մխոյանը Երևան քաղաքի Արշակունյանց պողոտայում պարեկային ծառայության ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնելիս նկատել են կողային ապակիները մգեցված վիճակում --------------- կողմից վարվող «Նիսսան Տեանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենան և բարձրախոսի միջոցով հնչեցնելով նշված ավտոմեքենայի պետահամարանիշները, վարորդին հրահանգել են կանգնեցնել ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի վարորդ --------------- ճանապարհը շարունակել է մինչև Թամանցիների փողոց և այնտեղ կայանել: Երբ պարեկային ծառայող Վահե Ստեփանյանը փորձել է մոտենալ նշված ավտոմեքենային --------------- կտրուկ վարելով այն, դիմել է փախուստի: Պարեկային ծառայողները ռադիոկապի միջոցով հավելյալ կարգախումբ են խնդրել և շարունակել հետապնդել փախուստի դիմած վարորդին: --------------- չենթարկվելով իր վարած ավտոմեքենան կանգնեցնելու մասին պարեկային ծառայողների հատուկ ձայնային ազդանշանի և բարձրախոսի միջոցով հնչեցված օրինական պահանջներին, ճանապարհային երթևեկության կանոնների ակնհայտ կոպիտ խախտումներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, խախտելով մարդկանց անդորրը, հիշյալ ավտոմեքենան վարել է Արտաշատի խճուղու ուղղությամբ, որից հետո փոխել է երթևեկության ուղղությունը դեպի Արին Բերդի փողոցի կողմ և խաթարելով բնականոն երթևեկությունը, ստեղծելով վթարային իրավիճակներ, ապա անտեսելով մոտակայքում գտնվող քաղաքացիների առկայությունը, իր անձի ենթադրյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված' ավտոմեքենան վարել է երթևեկության կանոների խախտումներով և երթևեկության մասնակիցների, ինչպես նաև անցորդների մոտ ստեղծելով վախի և տագնապի զգացում հասարակության, իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերել է բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Այդ ընթացքում ոստիկանության պարեկային ծառայողների կանչով օգնության են հասել նույն գումարտակի այլ կարգախմբեր, ովքեր իրենց ծառայողական ավտոմեքենաներով հետապնդել են էմիլ Մարկոսյանի վարած ավտոմեքենային, որի ընթացքում շարունակել են բարձրախոսով օրինական պահանջ ներկայացնել' ավտոմեքենան կայանելու և ավտոմեքենայից դուրս գալու վերաբերյալ, սակայն --------------- անտեսելով ոստիկանության ծառայողների կոչերը' ավտոմեքենան անկանոն վարելով շարունակել է իր հանցավոր վարքագիծը, որի ընթացքում ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները հատուկ միջոցների գործադրմամբ փորձել են խափանել --------------- հակաօրինական արարքը: Արին Բերդի փողոցով մեքենան վարելիս --------------- փախուստի երթուղիներ ստեղծելու, ինչպես նաև պաշտոնատար անձանց օրինական գործունեությանը միջամտելու նպատակով, վերջիններիս գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ իր վարած ավտոմեքենայով հարվածել է ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի --------------- պետհամարանիշի 1127 կողային համարով պարեկային մեքենային' պատճառելով 3.405.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս և դիմել փախուստի՝ շարունակելով իր հանցավոր վարքագիծը: Այդ ընթացքում պարեկային ծառայող Վահե Ստեփանյանն իրեն ամրակցված «Գլոկ» տեսակի ծառայողական ատրճանակից կրակոց է արձակել փախուստի դիմող ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվադողին, սակայն Էմիլ Մարկոսյանը դարձյալ չի ենթարկվել կանգ առնելու պահանջին և շարունակել է անկանոն վարել ավտոմեքենան: Վերջինս ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Մանթաշյան 41 հասցեի մոտ անգուշությամբ հարվածել է երթևեկության մեջ գտնվող Հարություն Հայրապետյանի վարած «Օպել» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենային, որից հետո չկարողանալով շարունակել երթևեկությունը, պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին:
--------------- վերը նշված դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը պատճառվել է 3.405.000 ՀՀ դրամի վնաս: ...:

Հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված թույլատրելի ապացույցները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում մեղադրյալ --------------- ներկայացված մեղադրանքի վերաբերյալ դիրքրոշում չի հայտնել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024թ. հունիսի 23-ին՝ առավոտյան ժամը 11-ի սահմաններում տանից դուրս է եկել, որ գնա մեքենայի արհեստավորի մոտ, մեքենայի հետ կապված խնդիրներ են եղել: Ճանապարհին՝ 1-ին մասի տարածքում, նկատել է պարեկային ծառայողներին, ճանապարհը շարունակել է, ճանապարհին կանգնեցրել են՝ ձայնային ազդանշանով հաղորդելով, որ ճանապարհի աջ կողմում կանգնի, ինքն առաջացել և կանգնել է: Սկզբում չի հասկացել, թե ինչի համար են կանգնեցրել, հետո հիշել է, որ ապակիները թաղանթապատված են: Երբ աշխատակիցը մոտեցել է իր մեքենային, այդ ժամանակ է հիշել, քշել և գնացել է: Մտածել է, որ այդ ընթացքում կպոկի թաղանթները, հետո կկանգնի և կասի, որ պոկել է թաղանթները: Այդ ժամանակ խիստ են վերաբերվել այդ հարցին, հնարավոր է մեքենան տանեին տուգանային հրապարակ, իսկ իրեն մեքենան պետք է եղել, քանի որ աշխատել է դրանով: Այդ պատճառով քշել է, հասկացել է, որ չի կարողանում պոկել, տեղ է փնտրել, ինչ-որ բակ, որ մտներ և պոկեր, սակայն այդ ճանապարհին այդպիսի վայր չի եղել: Հետո, երբ հասել է Արին Բերդի հատված, տեսել է, որ դիմացից այլ պարեկային մեքենա է մոտենում, ուղղությունը թեքել է դեպի Արտաշատի կողմ: Նրանք հասել են իրեն, դիմացը փակել են, որ ինքը չկարողանա երթևեկել, ինքը հասկացել է, որ այլևս չի կարող քշել և կանգնել է այդ ժամանակ: Հետո տուժող ---------------, զենքը ձեռքին, դուրս է եկել մեքենայից, վախեցել է, մեքենան հետ է տվել և սկսել է երթևեկել: Այդ ընթացքում նա հարվածել է սկզբից դիմապակուն, հետո, երբ արդեն երթևեկել է, ոտքով հարվածել է դռանը: Հետո վախեցել է և քշել ուղղակի, որպեսզի այդտեղից հեռանա: Շատ արգ չի քշել, հետևել է, որ մարդիկ չլինեն: Արին բերդի հատվածում հասել են իրեն, մեքենայով սեղմել են դեպի բորդյուրը, որ կանգնի, նրանք անընդհատ սեղմել են, ինքն էլ արգելակել է, որ չհարվածի նրանց մեքենային, նրանք առաջ են անցել, փակել իր ճանապարհը, ինքն արագ արգելակել է, սակայն կպել է նրանց մեքենային: Տեսել է, որ նրանց մեքենայի բարձիկները բացվել են, ինքը ցանկացել է իջնել մեքենայից, որ տեսնի, թե ինչ է պատահել, տուժող --------------- նախազգուշացնող կրակոց է արձակել, ինքը դրանից վախեցել է և չի իջել, շարունակել է երթևեկությունը: Պատերազմի, ծառայության ժամանակվանից կրակոցներն ուրիշ ձև են իր մոտ, վախից շարունակել է երթևեկել: Ուղղությունը փոխել է դեպի Թամանցիների փողոց, տեղ է փնտրել, որ կանգնի և պոկի թաղանթները: Մտել է բակային տարածք, այնտեցի դուրս գալուց հարվածել է օպել մակնիշի մեքենայի, հարվածը մի քիչ ուժեղ է եղել: Տեսադաշտ չի ունեցել, այդ պատճառով է հարվածել, չի մտածել, թե ինչ հետևանքներ կարող էին առաջանալ, քանի որ վախեցսծ է եղել, կոնկրետ այդ դեպքում չի մտածել, որ կարող է մեքենա դուրս գալ դիմացից, իսկ ընդհանուր երթևեկության ժամանակ շատ ուշադիր է եղել, որ ուրիշին վնաս չպատճառի: Պարեկային ծառայողները բացել են մեքենան, իրեն հանել են և տարել ոստիկանության բաժին: Վախեցած է եղել, փախել է: Մասնակցել է մարտական գործողություններին: Մինչև երկրոդ մեքենայի մոտենալն է մտածել, որ պոկի թաղանթները, հնարավոր է չտուգանեն: Ինքը մեքենան շատ արագ չի վարել, քանի որ մեքենաները շատ են եղել փողոցում, Արին բերդի փողոցը քարքարոտ է, հնարավոր չէ արագ վարել: Ոչ մի այնպիսի խախտում չի արել, որ երթևեկության մյուս մասնակիցներին խանգարի, անգամ կանգնել է կարմիր լույսի տակ: Մտածել է, որ քշի դեպի քաղաքի կողմ, մարդաշատ կլինի և չեն կրակի մեքենայի ուղղությամբ: Սկզբից վախեցել է, որ թաղանթները պոկված չեն եղել, հետո կրակոցից է վախեցել, քանի որ մասնակցել է մարտական գործողությունների՝ Վարդենիսում: Զղջում է կատարած արարքների համար, ոստիկաններին չենթարկվելու, նրանց վնաս պատճառելու համար, վախի պատճառով է այդ ամենը եղել:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հիմնական դատալսումների ընթացքում տուժող --------------- ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մեղադրյալին ճանաչում է գործի հետ կապված: --------------- հետ ծառայության է ընդգրկված եղել Երևան քաղաքում՝ 2024թ. հունիսին կամ հուլիսին: Ժամը 14-ի սահմաններում ռադիոկապով օգնության են դիմել, իրենք շտապել են մոտենալ այդ կարգախմբին, ասել են, որ արծաթագում նիսան մակնիշի մեքենան չի ենթարկվում, փախուստի է դիմել: Արին Բերդ-Թամանցիների փողոցների շրջանաձև երթևեկության հատվածում նկատել են մեքենան, թեքվել է դեպի Արտաշատի խճուղի: Իրենք հետապնդել են այդ հատվածից, մեքենան բավականին արագ է վարել այդ տեղանքի համար, արագաչափի մոտ մեքենան կանգնել է, ինքը դուրս է եկել մեքենայից, մոտեցել վարորդին, ժեստերով հասկացրել է, որ դուրս գա մեքենայից, քանի որ մեքենայի պատուհանները փակ են եղել և, հնարավոր է, որ ձայնը լսելի չլիներ: Նույնիսկ պատուհանին թխկացնելով փորձել է հասկացնել, որ պետք է դուրս գա և չշարունակի երթևեկությունը, սակայն նա չի ենթարկվել: Վարորդը ձայն չի հանել: Ինքը կանգնել է մեքենայի դիմաց, ասել է, որ չքշի, սակայն այդ փաստը նույնպես արգելք չի եղել, քշել է իր ուղղությամբ, եթե ինքը չփախներ, հնարավոր է վրաերթի ենթարկվեր: Մտածել է, որ ամեն ինչի պատրաստ է, որ դիմի փախուստի: Շարունակել է երթևեկությունը, անգամ իր ոտքին կպնելով, վարորդը շարունակել է երթևեությունը հետ ուղղությամբ՝ դեպի Արին Բերդ: Եթե չի սխալվում կպել է նաև հողմապակուն, որովհետև ձեռքի մեջ ապակիներ են եղել: Իրենք նորից նստել են մեքենան և շարունակել հետապնդումը մեծ արագությամբ, վերջնամասում մեքենան դեպի մայթեզր սեղմելու միջոցով փորձել են կանգնեցնել, սակայն դա էլ չի օգնել, անցել են առաջ, ճանապարհը փակել են, սակայն դա էլ արգելք չի հանդիսացել, բախվել է իրենց մեքենային, որից հետո վնասվածքներ է ստացել և գիտակցությունը լավ չի եղել, իրեն տեղափոխել են հիվանդանոց: Մեքենան ցանկացած պահի կարող էր կանգնել, ոչինչ չէր լինելու: Իրենք հետապնդելիս երթևեկել են 80-100կմ/ժամ արագությամբ: Վարորդը արագությունը դանդաղեցրել է մանևրելու պատճառով և մեքենաների քանակի պատճառով: Ամբողջ ընթացքում բարձրախոսով հրահանգել են կանգնել: Չի կարող հիշել զենքով հարվածել է մեքենային, թե ոչ, սակայն այդ զենքը պլաստմասե է, կարող էր կոտրվել հարվածի դեպքում: Երբ հասկացել է, որ չի կարող մեքենայի դիմացից ամբողջությամբ փախնել, ռեակցիան է աշխատել, ոտքը բարձրացրել է, որ խուսափի վնասվելուց:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հիմնական դատալսումների ընթացքում տուժող --------------- ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մեղադրյալին ճանաչում է գործի հետ կապված: Աշխատում է պարեկային ծառայությունում, 2024թ. դեպքի օրը ծառայության մեջ է եղել Հրայր Սանոսյանի հետ, ռադիոկապով գործընկերներն օգնություն են կանչել, մի մեքենա չի ենթարկվել հրահանգներին, իրենք արձագանքել են, մոտեցել են Թամանցիների փողոց, Արին Բերդի շրջանաձև երթևեկության հատվածում նկատել են այդ մեքենան, շարժվել են այդ մեքենայի հետևից դեպի Արատաշատի խճուղի, բարձրախոսով հրահանգել են կանգ առնել, չի կանգնել, կտրել է այդ մեքենայի դիմաց, մի պահ կանգնեցրել են նրան, Հրայր Սանոսյանն իջել է մքենայից, մոտեցել է այդ մեքենային, փորձել է կանգնեցնել, բայց էլի չի իենթարկվել վարորդը, շարունակել է հետընթացով, ուղղությունը փոխել է կրկին Թամանցիներ-Արին Բերդ փողոցներ: Շարունակել են վարել նրա հետևից, նա աջ շրջադարձ է կատարել դեպի Արին Բերդ փողոց, հետո դեպի Արցախի փողոց, հետապնդման ամբողջ ընթացքում կանգնեցրել են բարձրախոսով, ձեռքի շարժումներով, սակայն չի կանգնել, Արին Բերդի փողոցում դեպի մայթ է փորձել ուղղորդել մեքենան, առաջ է անցել այդ մեքենայից, և հնարավորություն է թողել վարորդին, որ հասկանա, որ դիմացը փակելու է և շարժման ուղղություն չի ունենալու, որպեսզի կանգնի, չի կանգնել և բախվել է իրենց մեքենային: Դրանից հետո իրենց մեքենայի անվտանգության բարձիկները բացվել են, իրենք վնասվածքներ են ստաացել: Ինքն իջել է մեքենայից, մոտեցել է վարորդին ասել, որ կանգնի և դուրս գա մեքենայից, սակայն չի ենթարկվել, չի անջատել շարժիչը, զգուշացրել է, որ հրազեն է կիարռելու, երկու նախազգուշական կրակոց է արձակել, որ նրան լսելի լինի և մեկ անգամ կրակել է անվադողին, որը դիպուկ է եղել: Իրենց մեքենային մոտեցել է մի այլ վարորդ անձ և հարցրել, արդյոք ամեն ինչ նորմալ է, ինքն էլ ասել է այո, հարցրել է՝ իսկ նրանց մոտ, վարորդն ասել է, որ մեքենայի մեջ հղի կինն է, ով վախեցել է: Վարորդը շարունակել է վարել հետ, դեպի Արցախի փողոց, որից հետո չգիտի մնրամասները, զեկուցել է սահմանված կարգով: Դեպքը եղել է ցերեկային ժամին, ոզնին հնարավոր չի եղել կիրառել: Եղել են անցորդներ, երթևեկության մեջ գտնվող մեքենաներ: Վարորդը հնարավորություն ունեցել է կանգնելու, սակայն չի կանգնել, անթույլատրելի վազանց է կատարել, գերազանցել է արագությունը, դուրս է եկել հանդիպակաց գոտի: Իհարկե, վարորդը հասկացել է, որ խոչընդոտ է հանդիսանում մյուսնեի համար: Զենք չի պահվել մեղադրյալի կամ մեքենայի ուղղությամբ: Ինքը չի հարվածել մեքենային:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հիմնական դատալսումների ընթացքում վկա --------------- ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մեղադրյալին ճանաչում է գործի հետ կապված: Աշխատում է պարեկային ծառայության Երևանի գնդի 2-րդ գումարտակում, 2024թ. հունիս ամսին Մխոյան Արտակի հետ ծառայության ընթացքում նկատել է մեղադրյալի կողմից վարվող տրանսպորտաին միջոցը՝ կողային ապակիները թաղանթապատված վիճակում, որից հետո ձայնային ազդանշանի միջոցով կանգնեցրել են: Սկզբից մեքենան նկատել են Աշխատանքի հրապարակում, սկսել են հրահանգել, որ կանգի, մեքենան շարժվել է դեպի Թամացիների փողոց, այնտեղ կանգնել է, ինքն իջել է, մոտեցել է մեքենային, քաղաքացին մեծ արագությամբ տեղից պոկվել է: Դրանից հետո սկսել է հետապնդել, անընդհատ հաղորդել է, որ կանգնի: Թամանցիների փողոցոմ 3-4 շրջադարձ է արել, չի կանգնել, կապի միջոցով օգնություն է խնդրել, միացել է այլ կարգախումբ, հետապնդել են, կապի միջոցով լսել են, որ Սանոսյանենց կարգախումբը շտապօգնության կարիք ունի, քանի որ մեքենային հարվածել են: Ինքն արդեն հանդիպակաց է բարձրացել, քաղաքացին բարձր արագությամբ իջել է: Հարմար վայր են ընտրել, որ այլ անձինք, մեքենաներ չլինեն, դիրքավորվել են, մեկ կրակոց է արձակել անվադողի ուղղությամբ, սակայն կրկին չի կանգնել, շարունակել են հետապնդել, Տիգրան Մեծ փողոցից շարժվել է դեպի Թամանցիներ փողոց, որից հետո Բագրատունյաց փողոց, այնտեղից էլ բակային հատվածներ, այնտեղից դուրս գալուց հարվածել է ուրիշ տրանսպորտային միջոցի, որից հետո կանգնել է և ձերբակալվել: Այդ մեքենան իր բնականոն հունով երթևեկել է, քաղաքացին հարվածել է այդ մեքենային: Իհարկե այդ ամենն անցորդների ուշադրությունը գրավել է, եղել են իրադրություններ, երբ մի կերպ են փախցրել մեքենաները, որ մեղադրյալը չբախվի նրանց: Եթե ցանկանար, վարորդը կարող էր կանգնել: Լսել է, որ մեղադրյալն ասել է, որ վախեցել է, որ 25.000 դրամով կտուգանվի: Իր կրակոցը եղել է առջևի անիվին, վնասված վիճակում մեքենա ղեկավարելը վտանգ է ներկայացնում: Ոզնին հնարավոր չէր կիրառել, քանի որ դրա համար անհրաժեշտ էր փակել փողոց, հնարավոր էր նաև, որ եթե ոզնի լներ, վարորդը փորձեր շեղել մեքենայի ընթացքը և իրեն վնաս պատճառեր: Կա նաև տեսանյութ, որտեղ երևում է, թե որքան է իրենց մեքենայի արագությունը և որքան հեռավորության վրա է գտնվում մեղադրյալի մեքենան:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Հիմնական դատալսումների ընթացքում վկա --------------- ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2024թ. Հունիսի 23-ին պարեկ Վահե Ստեփանյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Շենգավիթ վարչական շրջանի տարածքում, Արշակունյաց պողոտայում նկատել են, որ մեղադրյալի մեքենայի կողային ապակիները մգեցված են եղել, կանգնեցրել են մեքենան, որը Արշակունյաց պողոտայինց թեքվել է Թամանցիների փողոց, կանգնել է: Իր գործընկեր Վահե Ստեփանյանն իջել է մեքնայից, որպեսզի մոտենա վարորդին, ներկայանա և ներկայացնի իրավախախտումը, այն պահին, երբ արդեն հասել է, Էմիլն այդ պահին մեքենան անկանոն տեղաշարժել է և շարժվել է առաջ՝ չլսելով Վահեին: Վահեն նստել է իրենց մեքենան, շարժվել են Թամանցիների փողոցով, ձայնային տեխնիկական միջոցով փորձել են կանգնեցնել մեքենան, Էմիլը չի կանգնել, շարունակել է անկանոն երթևեկությունը դեպի Արտաշատի խճուղի, չի ենթարկվել իրենց հրահանգներին, հասարակության նկատմամբ դրսևորել է անհարգալից վերաբերմունք, անզեն աչքով էլ երևացել է, որ կատարվել է դիտավորյալ: Բացի բարձրախոսից, ժեստերի միջոցով նույնպես հասկացրել են, որ կանգնի, սակայն կրկին չի կանգնել: Ռադիոկապով օգնություն են խնդրել, որպեսզի երկու մեքենայով փորձեն կանգնեցնել: Նույն կերպ անկանոն երթևեկությունը շարունակել է Արտաշատի խճուղուց դեպի Արին Բերդ փողոց: Այնուհետև իրենց տեսադաշտից կորել է այդ մեքենան, ռադիոկապով լսել են, որ հարվածել է պարեկային մեքենային, շտապօգնության կարիք կա: Արին Բերդ փողոցում դեմ առ դեմ հանդիպել են այդ մեքենային, Վահե Ստեփանյանը տրանսպորտային միջոցը կանգնեցնելու համար կրակել է ձախ առջևի անվադողին, քանի որ այդ բոլոր շրջագայությունների ժամանակ նրա դիտավորությունն պարզ է եղել միանշանակ, որ կարող էր հասարակության կյանքին և առողջությանը վնաս պատճառեր, եթե չկանգնեցվեր: Այդտեղից շարժվել է դեպքի Մանթաշյան փողոց, այնտեղ հարվածել օպել մակնիշի ավտոմեքենայի, ձերբակալվել է և տեղափոխվել Էրեբունու բաժին: Հարցրել են մեղադրյալին, թե ինչու է այդպես արել, պատասխանել է, որ կողային ապակիների համար է փախել, որպեսզի արձանագրություն չկազմվեր: Մեղադրյալն այնպիսի արագությամբ է վարել, որ 80-ից բարձր վարելով՝ իրենք չեն կարողացել նրան հասնել: Մեղադրյալը միշտ ունեցել է կանգնելու հնարավորություն, սակայն չի կանգնել: Ոչ հարգալից վերաբերմունքի դրսևորում է, որ հանդիպակաց է երթևեկել մեղադրյաը, որ մարդկանց կյանքի և առղջության համար վտանգավոր կարող էր լինել: Ոզնի չէին կարող կիրառել, քանի որ չէին կարող այդ իրավիճակում կանգնեցնել մեքենաների հոսքը:
/դատական նիստի արձանագրություն/

Սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են հետևյալ գրավոր ապացույցները.
2024 թվականի հունիսի 23-ին ՀՀ ներքին գործերի նախարարության ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության էրեբունու բաժնի պետ' Դ. Պետրոսյանի կողմից տրված հաղորդումը, ըստ որի՝ 2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 15:55-ին, «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնից ոստիկանության Էրեբունու բաժին ահազանգ է ստացվել, որ Արին Բերդ 14 հացեում տեղի ունեցած ավտովթարի հետևանքով շտապօգնության 43-րդ խումբն իրենց մոտ է տեղափոխել պարեկային ծառայության ծառայող' Հրայր Նորայրի Սանոսյանին: Նույն օրը' ժամը 14:45-ին, ոստիկանության ՊԾ ԵՔ գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վ.Ստեփանյանը զեկուցագիր է ներկայացրել ոստիկանության Էրեբունու բաժին, որ ժամը 14:00-ի սահմաններում' Երևան քաղաքի Արշակունյաց պողոտայում ծառայություն իրականացնելու ընթացքում նկատել են «Նիսսան Թիանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենա, որի դիմացի կողային ապակիները մգեցված են եղել և բարձրախոսի միջոցով ընթերցել են նշված ավտոմեքենայի պետահամարանիշները և հրահանգ տվել վարորդին, որպեսզի վերջինս կանգ առնի: Նշված մեքենայի վարորդը ճանապարհը շարունակել է դեպի Թամանցիների փողոց և կանգ է առել, որից հետո պարեկային ծառայողը փորձել է մոտենալ իր կողմից կանգնեցված ավտոմեքենային, վերջինս կտրուկ ձևով դիմել է փախուստի, որից հետո պարեկային ծառայողները ռադիոկապի միջոցով հավելյալ կարգախումբ են խնդրել և այդ ժամանակ «Նիսսան Թիանա» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը' ուղևորվել է դեպի Արտաշատի խճուղի, որից հետո փոխելով ուղղությունը դեպի Արին Բերդի փողոց, որտեղ դիտավորյալ հարվածելով օգնության հասած 1127 կողային համարի պարեկային մեքենային, կրկին անգամ դիմել է փախուստի, այդ ժամանակ Վ.Ստեփանյանն իրեն ամրակցված «Գլոկ» տեսակի ծառայողական ատրճանակից մեկ անգամ կրակ է արձակել փախուստի դիմող մեքենայի առջևի ձախ անվադողին, սակայն վերջինս չենթարկվելով «կանգ առ» հրամանին և շարունակելով անկանոն վարել մեքենան' դիմել է փախուստի, որից հետո վերջինս Երևան քաղաքի Մանթաշյան 41 հասցեի մոտ հարվածել է երթևեկության մեջ գտնվող «Օպել» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի քաղաքացիական մեքենային և այլևս չի կարողացել շարժվել: Վերջինս ոստիկանության ծառայողի օրինական գործունեությանը խոչընդոտելու, ոստիկանական, ինչպես նաև քաղաքացիական մեքենային դիտավորյալ հարվածելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածանքով 2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 14:45-ին, ձերբակալել և տեղափոխել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Բաժնում պարզվել է, որ նշված քաղաքացին հանդիսանում ---------------:
/Հատոր 1, վ.թ. 1-2/

2024 թվականի հունիսի 23-ին կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի' զննությունը կատարվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկներ Գարեգին Մադաթյանի, Վահե Ստեփանյանի և Աշոտ Մինասյանի մասնակցությամբ: Զննությամբ Երևան քաղաքի Արին Բերդ փողոցի թիվ 19 հասցեի դիմաց, Արցախի պողոտայի կողմից Արին Բերդ փողոցի երթևեկելի աջ մասում, առջևի հատվածով դեպի կանաչապատ գոտին հայտնաբերվել է «Շկոդա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի 1127 կոդային համարով պարեկային ծառայության ավտոմեքենա, որի դիմացի պաշտպանիչ վահանը, առջևի աջ անվաթևը վնասված է, աոջևի հողմապակին կոտրված, անվտանգության բարձիկները բացված, առջև աջ լուսարձակը վնասված վիճակում: Մասնակից Գարեգին Մադաթյանը տվյալ ավտոմեքենայի վնասվածքների կապակցությամբ հայտարարել է, որ տվյալ ծառայողական մեքենայով ծառայություն են իրականացնելիս եղել իր գործընկեր Հրայր Սանոսյանի հետ միասին, ով էլ վարելիս է եղել ավտոմեքենան և կապի միջոցով օգնություն ստանալուց հետո, երբ հետապնդելիս են եղել «Նիսսան» մակնիշի ավտոմեքենային' տվյալ մեքենայի վարորդը իրենց մեքենայի կայանված վայրում դիտավորյալ բախվել է իրենց մեքենայի աջ կողային հատվածին, որի հետևանքով Հրայր Սանոսյանը կորցրել է մեքենայի կառավորումը և բախվել եզրաքարին, որի արդյունքում Հրայր Սանոսյանը ստացել է վնասվածք և տեղափոխվել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն, ինքը նույնպես ստացել է ձեռքի հատվածում վնասվածք' մեքենայի անվտանգության բարձիկների բացման պատճառով, սակայն բուժօգնության չի դիմել: Պարեկային ծառայության 1127 կողային համարի ավտոմեքենայից որոշակի հեռավորության վրա հայտնաբերվել են կրակված երեք պարկուճներ, որի կապակցությամբ պարեկ Գարեգին Մադաթյանը հայտնել է, որ երբ «Նիսսան» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը իրենց մեքենային բախվելուց հետո սկսել է հետադարձ կատարել, ինքն իջնելով իրենց վնասված մեքենայից և հասկանալով, որ վարորդը կրկին ցանկանում է փախուստի դիմել' բղավել է կագնել և կրակոցներ է արձակել այդ մեքենայի անիվների ուղղությամբ, սակայն վարորդը չի կանգնել ու շարունակել է փախուստը դեպի Արցախի պողոտայի ուղղությամբ: Դեպքի վայրի զննությամբ տվյալ հատվածում հայտնաբերվել է սև գույնի կլորավուն պլաստմասե դետալ' «Nissan» տարբերանշանով, որի կապակցությամբ Գ. Մադաթյանը հայտարարել է, որ այն հավանաբար պոկվել է փախուստի դիմած «Նիսսան» մակնիշի մեքենայի անվահեծից: Զննությունը շարունակվել է Արին Բերդ փողոցի թիվ 2 Ա հասցեի դիմաց, որտեղ Արին Բերդ փողոցում, դեպի Արցախի պողոտայի կողմը տանող ուղղամասում հայտնաբերվել է մեկ հատ կրակված պարկուճ, որի կապակցությամբ զննության մասնակից' պարեկային ծառայության պարեկ Վահե Ստեփանյանը հայտարարել է, որ իր կողմից վարվող 1124 կողային համարի ծառայողական մեքենայով երբ ընթանալիս է եղել Գարեգին Մադաթյանի և Հրայր Սանոսյանի վարած 1127 կողային համարի ավտոմեքենայի հետևից և փորձել է օգնություն ցույց տալ վերջիններիս' ընթացքում նկատել է, որ «Նիսսան մակնիշի ավտոմեքենան հետադարձ կատարելով շարունակում է փախուստը դեպի Արցախի պողոտայի ուղղությամբ և ինքը կայանելով տվյալ մեքենային հանդիպակած' դարանակալել է, որպեսզի խոչընդոտ ստեղծի նշված վարորդի ընթացքի համար, սակայն հասկանալով, որ վերջինս չի կանգնելու' իրեն ամրակցված «Գլոկ» տեսակի ատրճանակից մեկ անգամ կրակոց է արձակել «Նիսսան մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվին, որը ծակվել է, սակայն վարորդը այդ կերպ էլ շարունակել է փախուստը և ինքը նույնպես վերսկել ու շարունակել է հետապնդել: Դեպքի վայրը շարունակվել է Թամանցիների փողոցի թիվ 52 հասցեի դիմաց, որտեղ զննության մասնակից պարեկային ծառայության պարեկ Վահե Ստեփանյանը հայտարարել է, որ «Նիսսան» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային կողային հայելիները մգեցված վարելու համար կանգնեցրել է տվյալ վայրում, որտեղից էլ վերջինս դիմել է փախուստի և սկսել են հետապնդումը' կապի միջոցով օգնություն կանչելով այլ կարգախմերին: Դեպքի վայրը շարունակվել է Մանթաշյան փողոցի թիվ 41 հասցեի դիմաց, որտեղ հայտնաբերվել է երթևեկելի հատվածում վթարված վիճակում «Նիսսան» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի և «Օպել» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները, որոնց կապակցությամբ զննության մասնակիցները հայտարարել են, որ «Նիսսան» մակնիշի ավտոմեքենան հանդիսանում է հենց այն ավտոմեքենան, որի վարորդը չենթարկվելով իրենց կանգ առ հրամանին' դիմել է փախուստի և տվյալ վայրում բախվելով «Օպել» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենանային, ստիպված կանգ է առել, որից հետո վարորդին ձերբակալել ու տեղափոխել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժին: Զննությամբ հայտնաբերված տրանսպորտային միջոցները տեղափոխվել են ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածք:
/Հատոր 1, վ.թ. 17-22/

2024 թվականի հունիսի 23-ին --------------- ձերբակալելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ ՀՀ ՆԳՆ ոստիականության պարեկային ծառայության Երևան քաղաքի գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի պարեկ Արտակ Ախոյանը 23.06.2024 թվականին՝ ժամը 14:45-ին, Երևան քաղաքի Մանթաշյան փողոցի թիվ 41 հասցեի մոտից ոստիկանության ծառայողի օրինական գործունեությանը միջամտելու և դիտավորյալ գույքի վնասում կատարելու հանցանքները կատարած լինելու անմիջականորեն ծագած հիմնավոր կասկածի առկայությամբ ձերբակալել է 2001 թվականի ւիետրվարի 21-ին ծնված էմիլ Մամիկոնի Մարկոսյանին:
/Հատոր 1, վ.թ. 5/

2024 թվականի հուլիսի 4-ին ստացված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0985 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Գարեգին Մադաթյանի մարմնական վնասվածքը՝ ձախ նախաբազկի շրջանի քերծվածքի ձևով, կարող էր հասցվել բութ ներգործության արդյունքում, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետին, չի բացառվում նաև նկարագրվող հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
/Հատոր 1, վ.թ. 212-213/

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1661/հ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Հրայր Սանոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ոաումնասիրության տվյալների՝ աջ դաստակի շրջանի արյունահավաքի ձևով, պատճառվել է բութ ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
/Հատոր 2, վ.թ. 6-7/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 24-1835 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Շկոդա» մակնիշի 431 СС61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցին պատճառված վնասի չափը 2024 թվականի հունիսի 24-ի դրությամբ կազմել է շուրջ 3,405,000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ «Օպել« մակնիշի 755 CU 61 հաշվառման համարանիշի տրանսպորտային միջոցին պատճառված վնասի չափը կազմել է 876,000 ՀՀ դրամ գումար:
/Հատոր 2, վ.թ. 240-253/

2024 թվականի հունիսի 24-ին վարույթի մասնակից Գարեգին Մադաթյանից վերցված լազերային սակավառակի և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունից ստացված լազերային սկավառակի՝ 27.09.2024 թվականին զննության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ զննությամբ պարզվել է հետևյալը'
Գ. Մադաթյանի կողմից ներկայացված լազերային սկավառակի վրա առկա են «MY MEDIA CD-R» գրառումները:
Լազերային սկավառակում առկա են թվով 4' «RCUK6964», «RCUK6964», «HFVW4562» և «WJXG1507» գրառումներով MP4 տեսակի տեսաֆայլերը, որոնք ունեն նաև ձայնագրառումներ:
Վերարտադրելով նշված ֆայլերից առաջին' «RCUK6964» գրառմամբ տեսաֆայլը' պարզվել է, որ տեսաձայնագրությունը կատարվել է շարժական տեսանկարահանող սարքի հավանաբար բջջային հեռախոսի միջոցով' ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենայի միջից, այն վարողի կողմից: Երևում է, որ ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենայով ծառայողները /պարեկները/ հետապնդում են մի մեքենայի, լսվում են հետևյալ խոսքերը «Նիսսան 37 237 կանգնեք աջ մասում»: Երևում է ծառայողական մեքենայի դիմացով ընթացող արծաթագույն ավցւոմեքենա: Ավտոմեքենաները ընթանում են իրար հետևից' երթևեկելի գոտով, որտեղ աջ և ձախ կողմերում կայանված են այլ տրանսպորտային միջոցներ, ինչպես նաև երթևեկության այլ մասնակիցներ: Նշված խոսքերը կրկնվում են, տրվում են ձայնային ազդանշաններ, իսկ տեսագրության 13-րդ վայրկյանին երևում է, որ «Նիսսան» մակնիշի արծաթագույն մեքենան փոխում է երթևեկությունը դեպի աջ և շարունակում ընթացքը բազմաբնակարան շենքերի բակամիջյան հատվածով, որտեղ առկա են նաև երեխաների համար նախատեսված խաղահրապարակ: 19-րդ վայրկյանին տեսագրությունը ավարտվում է:
2-րդ՝ «RCUK6964» գրառմամբ տեսանյութի զննությամբ պարզվել է, որ այն նույնպես ձայնագրառմամբ է կատարված և շարժական սարքի միջոցով' հավանբար բջջային հեռախոսի միջոցով և կատարվել է ոստիկանության ծառայողական մեքենայի միջից: Տեսագրությամբ երևում է վերևում նկարագրված «Նիսսան» մակնիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որը երթևեկում է մանևրումներ կատարելով, դրա կողքով ընթանում են ոստիկանության պարեկային ծառայողական երկու ավտոմեքենաները, որոնք իրենց երթևեկությամբ կարծես փորձում են կանգնեցնել տվյալ մեքենայի ընթացքը, սակայն վերջինս չի կանգնում և շարունակում է երթևեկությունը: Տեսագրությամբ երևում է, որ «Նիսսան» մակնիշի մեքենայի դիմացի ձախ անիվից ծուխ է դուրս գալիս: Տեսագրությամբ երևում են ընթացքի մեջ և կայանված այլ տրանսպորտային միջոցներ, ինչպես նաև հետիոտներ: Տեսագրությունը ավարտվում է 45-րդ վայրկյանին:
3-րդ' «HFVW4562» գրառմամբ տեսագրության զննությամբ, պարզվել է, որ այն նույնպես պարունակում է ձայնագրառում և կատարվել է ինչ որ անձի կողմից, փողոցում կանգնած դիրքից և հավանաբար բջջային հեռախոսով: Երևում է փոսերով երթևեկելի գոտի և տարբեր շինություններ: Տեսագրությամբ լսվում են հետևյալ խոսքերը' «էս ինչա կատարվում ախպեր արա» տեսաձայնագրող անձը սկսում է հետ քայլեր կատարել և լսվում են հատուկ ձայնային ազդանշանների ձայներ: Տեսագրության 15-րդ վայրկյանին երևում է ընթացող «Նիսսան» մակնիշի արծաթագույն ավտոմեքենան, որի դիմացի ձախ անվից ծուխ է դուրս գալիս, իսկ դրա հետևից ընթանում է պարեկային ծառայության մեքենա, իսկ մեկ այլ պարեկային ծառայության մեքենա էլ կանգնած է դրանց հանդիպակած ուղղությամբ: Լսվում է մեկ կրակոցի ձայն և «Նիսսան» մակնիշի մեքենան շարունակում է ընթացքը' անցնելով հանդիպակաց մասում կանգնած պարեկային ծառայության մեքենային: 26-րդ վայրկյանին տեսագրությունը ավարտվում է:
4-րդ՝ «WJXG1507» գրառմամբ տեսագրության զննությամբ, պարզվել է, որ այն նույնպես պարունակում է ձայնագրառում և կատարվել է ինչ որ անձի կողմից, հավանաբար բջջային հեռախոսով մակ այլ ւրեսախցիկի կողմից կատարված քyj տեսանյութը ցուցադրող էկրանի վրայից: Տեսանյութի ձայնագրությունները քննության համար էական նշանակություն չեն պարունակում: Տեսագրությամբ երևում է, թե ինչպես է մի ավտոմեքենա ընթանում փողոցով, որի հետևից ընթանում են երեք պարեկային ծառայության ավտոմեքենաներ, որից հետո արծաթագույն «Նիսսան» մակնիշի ավտոմեքենան դուրս գալով բակային հատվածից' մուտք է գործում փողոց և բախվում ընթացող մի արծաթագույնի «Օպել» մակնիշի մեքենային ու կանգ առնում, որից հետո կանգնում են պարեկային ծառայության ավտոմեքենաները, դրանից դուրս գալիս ոստիկանական համազգեստով անձիք ու վազքով գնում դեպի բախված մեքենաների ուղղությամբ: 01:16-ին տեսագրությունը ավարտվում է:
ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայությունից ստացված լազերային սկավառակի զննությամբ պարզվել է, որ սկավառակում առկա են «ArcakhArinberd23_06_24Htapndum_2», «ArcakhiArinBerdi23_06_24Hetapndum», «BagratunyacTadevosyan23_06_24Hetapndum» և «NjdeMantashyan23_06_24Hetapndum» գրառումներով թղթապանակները, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա են նույն գրառումներով տեսագրություններ:
Տեսագրությունները կատարվել են Արին Բերդ փողոց և Արցախի պողոտա, Գարեգին Նժդեհ և Մանթաշյան փողոցների և Բագրատունյաց-Թադևոսյան փողոցների խաչմերուկում տեղադրված տեսախցիկների կողմից: Թվով 4 տեսագրություններում էլ երևում է, թե ինչպես են ոստիկանության պարեկային 3 ավտոմեքենաններ հետապնդում արծաթագույն «Նիսսան» մակնիշի ավտոմեքենային, մանևրումներով փորձում կանգնեցնել դրա ընթացքը, սակայն տվյալ մեքենայի վարորդը անկանոն երթևեկությամբ չի կանգնեցնում ավտոմեքենան, անգամ Բագրատունյաց-Թադևոսյան փողոցների խաչմերուկում լուսացույցի նախազգուշացնող ազդանշանի տակ մուտք է գործում խաչմերուկ և փոխում ուղղությունը դեպի Թադևոսյան փողոց և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից:
/Հատոր 1, վ.թ. 59, 198, հատոր 2, վ.թ. 112-114/

ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող «Նիսսան Տեանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի, ինչպես նաև ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի տարածքում գտնվող ՀՀ ՆԳՆ-ին պատկանող «Շկոդա» մակնիշի 31 CC 61 հաշվառման համարանիշի 1127 կողային համարով ավտոմեքենան իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը:
/Հատոր 2, վ.թ. 104-111/

2024 թվականի սեպտեմբերի 27-ին արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված և վարույթի նյութերին կցված' ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության պարեկ Գարեգին Մադաթյանից վերցված և ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն ծառայություն»-ից ստացված՝ դեպքի տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակները:
/Հատոր 1, վ.թ. 60, 199/

Դատարանի փաստական վերլուծությունները և հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Հետազոտված թույլատրելի ապացույցների հիման վրա դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ փաստական հանգամանքները.
Էմիլ Մարկոսյանը, 2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 14:00-ի սահմաններում, հասարակության, իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերելով բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք, «Նիսսան Տեանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով կատարել է խուլիգանություն, ինչպես նաև պաշտոնատար անձանց օրինական ծառայողական գործունեությանը միջամտելու նպատակով վնասել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության ավտոմեքենան, ինչից հետո ոստիկանության ծառայողների կողմից ձերբակալվել և ներկայացվել է ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության էրեբունու բաժին,
Այսպես.
2024 թվականի հունիսի 23-ին' ժամը 14:00-ի սահմաններում, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության ՊԾ ԵՔ գնդի 2-րդ գումարտակի 3-րդ վաշտի կրտսեր պարեկ Վահե Ստեփանյանը և Արտակ Մխոյանը Երևան քաղաքի Մրշակունյանց պողոտայում պարեկային ծառայության ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնելիս նկատել են կողային ապակիները մգեցված վիճակում Էմիլ Մարկոսյանի կողմից վարվող «Նիսսան - Տեանա» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենան և բարձրախոսի միջոցով հնչեցնելով նշված ավտոմեքենայի պետահամարանիշները վարորդին հրահանգել են կանգնեցնել ավտոմեքենան: Ավտոմեքենայի վարորդ Էմիլ Մարկոսյանը ճանապարհը շարունակել է մինչև Թամանցիների փողոց և այնտեղ կայանել: Երբ պարեկային ծառայող Վահե Ստեփանյանը փորձել է մոտենալ նշված ավտոմեքենային --------------- կտըուկ վարելով այն դիմել է փախուստի: Պարեկային ծառայողները ռադիոկապի միջոցով հավելյալ կարգախումբ են խնդրել և շարունակել հետապնդել փախուստի դիմած վարորդին: ---------------, չենթարկվելով իր վարած ավտոմեքենան կանգնեցնելու մասին պարեկային ծառայողների հատուկ ձայնային ազդանշանի և բարձրախոսի միջոցով հնչեցված օրինական պահանջներին, ճանապարհային երթևեկության կանոնների ակնհայտ կոպիտ խախտումներով, համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, խախտելով մարդկանց անդորրը, հիշյալ ավտոմեքենան վարել է Արտաշատի խճուղու ուղղությամբ, որից հետո փոխել է երթևեկության ուղղությունը դեպի Արին Բերդի փողոցի կողմ և խաթարելով բնականոն երթևեկությունը, ստեղծելով վթարային իրավիճակներ, ապա անտեսելով մոտակայքում գտնվող քաղաքացիների առկայությունը, իր անձի ենթադրյալ առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով տարված' ավտոմեքենան վարել է երթևեկության կանոների խախտումներով և երթևեկության մասնակիցների, ինչպես նաև անցորդների մոտ ստեղծելով վախի և տագնապի զգացում հասարակության, իրավական և բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերել է բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Այդ ընթացքում ոստիկանության պարեկային ծառայողների կանչով օգնության են հասել նույն գումարտակի այլ կարգախմբեր, ովքեր իրենց ծառայողական ավտոմեքենաներով հետապնդել են --------------- վարած ավտոմեքենային, որի ընթացքում շարունակել են բարձրախոսով օրինական պահանջ ներկայացնել ավտոմեքենան կայան ելու և ավտոմեքենայից դուրս գալու վերաբերյալ, սակայն Էմիլ Մարկոսյանն անտեսելով ոստիկանության ծառայողների կոչերը' ավտոմեքենան անկանոն վաըելով շարունակել է իր հանցավոր վարքագիծը, որի ընթացքում ոստիկանության պարեկային ծառայության աշխատակիցները հատուկ միջոցների գործադրմամբ փորձել են խափանել --------------- հակաօրինական արարքը: Արին Բերդի փողոցով մեքենան վարելիս --------------- փախուստի երթուղիներ ստեղծելու, ինչպես նաև պաշտոնատար անձանց օրինական գործունեությունը միջամտելու նպատակով, վերջիններիս գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ իր վարած ավտոմեքենայով հարվածել է ոստիկանության պարեկային ծառայության «Շկոդա» մակնիշի 31 СС 61 պետհամարանիշի 1127 կողային համարով պարեկային մեքենային' պատճառելով 3.405.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս և դիմել փախուստի շարունակելով իր հանցավոր վարքագիծը: Այդ ընթացքում պարեկային ծառայող Վահե Ստեփանյանն իրեն ամրակցված «Գլոկ» տեսակի ծառայողական ատրճանակից կրակոց է արձակել փախուստի դիմող ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվադողին, սակայն էմիլ Մարկոսյանը դարձյալ չի ենթարկվել կանգ առնելու պահանջին և շարունակել է անկանոն վարել ավտոմեքենան: Վերջինս ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Մանթաշյան 41 հասցեի մոտ անգուշությամբ հարվածել է երթևեկության մեջ գտնվող Հարություն Հայրապետյանի վարած «Օպել» մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենային, որից հետո չկարողանալով շարունակել երթևեկությունը պարեկային ծառայողների կողմից ձերբակալվել և տեղափոխել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին:
--------------- վերը նշված դիտավորյալ գործողությունների արդյունքում ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանությանը պատճառվել է 3.405.000 ՀՀ դրամի վնաս:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները, հետևությունները և դրանց իրավական հիմնավորումները.
Հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ Սահմանադրության 66-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղքն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2. Չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղությանը:
3. Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ցույց տալ որևէ աջակցություն: Մեղադրյալի անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել նաև նրա պաշտպանի, օրինական ներկայացուցչի, գույքային պատասխանողի և նրա ներկայացուցչի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը հանրային քրեական հետապնդման դեպքում կրում է դատախազը, իսկ մինչդատական վարույթում` նաև քննիչը: Մասնավոր քրեական հետապնդման դեպքում այդ պարտականությունը կրում են տուժողը և նրա ներկայացուցիչը:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր ողջամիտ կասկածները, որոնք չեն փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի համար նշանակություն ունեցող ցանկացած հանգամանք պետք է հաստատվի պատշաճ ապացույցների բավարար համակցությամբ:
2. Եզրափակիչ դատավարական ակտը պետք է հիմնվի հետազոտված ապացույցների ազատ և բարեխիղճ գնահատման վրա:
3. Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրվող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած հիմնավոր կասկած: Դատավճիռ կայացնելիս պետք է հաշվի առնվի անհրաժեշտ և հնարավոր ապացույցների բացակայությունը:
4. Վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է հանգամանորեն ստուգել ի պաշտպանություն մեղադրյալի բերված և պատշաճ ձևակերպված փաստարկները:
5. Հանցագործության համար անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա. այն պետք է հաստատվի փոխկապակցված վերաբերելի, թույլատրելի, հավաստի ապացույցների ամբողջությամբ: (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը սույն օրենսգրքով նախատեսված` ապացուցման ենթակա փաստական հանգամանքները, ինչպես նաև վարույթի համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ հաստատելու կամ հերքելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 102-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում ապացուցման ենթակա են՝
1) դեպքը և դրա հանգամանքները (ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) ենթադրյալ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) մեղադրյալի մեղավորությունը ենթադրյալ հանցանքը կատարելու մեջ.
5) քրեական պատասխանատվությունը կամ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները.
6) մեղադրյալի անձը բնութագրող հանգամանքները.
7) ենթադրյալ հանցագործությամբ պատճառված վնասը.
8) այն հանգամանքները, որոնք թույլ են տալիս անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից կամ պատժից.
9) այն հանգամանքները, որոնցով անձը հիմնավորում է վարույթի ընթացքում իր գույքային պահանջները.
10) այն հանգամանքները, որոնցով վարույթի մասնակիցը կամ այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները:
2. Սույն օրենսգրքով նախատեսված վարույթի առանձին տեսակների համար կարող է սահմանվել ապացուցման ենթակա հանգամանքների այլ շրջանակ:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական վարույթի ընթացքում հավաքված ապացույցները ենթակա են պատշաճ ստուգման՝ ստացված ապացույցի ձևի և բովանդակության վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ստացման աղբյուրները վերհանելու միջոցով:»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով քրեադատավարական օրենսդրությամբ, ներառյալ ապացուցման չափանիշների մասին վերաբերելի կանոններով, ապացույցները գնահատում են դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
3. Ոչ մի տվյալ նախապես հավաստի ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև քննիչը և դատախազը չպետք է կանխակալ վերաբերմունք դրսևորեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան, քանի դեռ պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դրանք չեն գնահատվել:»։
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս Վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ, կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների, իրադարձությունների վերաբերյալ: Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին։ Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…)։ Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը)։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած» (տե´ս Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 31.1-31.3-րդ և 33-րդ կետերը)։
Վերոհիշյալ նորմերի վերլուծության և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման լույսի ներքո՝ դատարանը փաստում է, որ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։
Գնահատելով հիմնական դատալսումների ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները՝ թույլատրելիության տեսանկյունից՝ դատարանը չի արձանագրում դատավարական պահանջների այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել տվյալ ապացույցների օգտագործման անթույլատրելիությանը: Միևնույն ժամանակ դատարանը փաստում է, որ նշված ապացույցները համապատասխանում են վերաբերելիության չափանիշին, այն է՝ իրենց բովանդակությամբ կարող են ծառայել սույն գործի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները բացահայտելուն:
Գնահատելով տուժողների և վկաների ցուցմունքները՝ արժանահավատության և հավաստիության առումով, համադրելով դրանք դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, գնահատելով սույն գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների համակցության մեջ, դատարանը գտնում է, որ առկա չեն հիմքեր թե´ տուժողների, և թե´վկաների հայտնած տվյալների արժանահավատությունը և ճշմարտացիությունը կասկածի տակ դնելու համար:
Գնահատելով մեղադրյալ --------------- ցուցմունքները, համադրելով դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ, դատարանը դրանք արժանահավատ չի համարում այն մասով, որ արագ չի վարել մեքենան, ուշադիր է եղել, որ այլ անձանց չվնասի: Այդ հետևության հանգելիս դատարանը հաշվի է առնում, որ մեղադրյալը նշել է, որ վախեցել է և այդ պատճառով փորձել է փախչել ոստիկաններից, իսկ վախեցած վիճակում ոստիկաններից փախչելու նպատակով մեքենան ուշադիր և անվտանգ վարելու հավանականությունը ողջամիտ չէ: Մեղադրյալի ցուցմունքները հակասում են միմյանց այն մասով, որ մի դեպքում մեղադրյալը վախեցել է կրակոցից, քանի որ պատերազմական գործողությունների մասնակից է և մտածել է կրակում են իր վրա, մյուս կողմից սթափ գնահատել է իրավիճակը և ուշադիր վարել, որպեսզի այլ անձանց չվնասի:
Անդրադառնալով պաշտպանության կողմի փաստարկներին այն մասին, որ խուլիգանության հանցակազմը բացակայում է՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Վճռաբեկ դատարանն իր 2013 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 որոշման մեջ վերլուծելով քննարկվող հանցակազմի էությունը, դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտի մեկնաբանման համար էական նշանակություն ունի հասարակական կարգ հասկացության պարզաբանումը:
(...) հասարակական կարգն ընկալվում է երկու իմաստով՝ լայն և նեղ: Լայն իմաստով հասարակական կարգը հասարակության մեջ առկա սոցիալական կապերի և հարաբերությունների համակցությունն է, որը ձևավորվում է սոցիալական, իրավական և բարոյական նորմերի գործողության արդյունքում, և յուրաքանչյուր հանցագործություն, զանցանք կամ այլ իրավախախտում այս կամ այն չափով հանգեցնում է դրա խախտման:
Խուլիգանության հիմնական հանցակազմի անմիջական օբյեկտն այն հասարակական հարաբերություններն են, որոնք կազմում են նեղ իմաստով հասարակական կարգի բովանդակությունը:
Նեղ իմաստով հասարակական կարգն ընկալվում է որպես հասարակական նշանակության վայրերում, այնէ՝
1) տրանսպորտային միջոցների կայանատեղիներում,
2)օդանավակայաններում,
3)շուկաներում,
4)պուրակներում,
5)այգիներում,
6)կինոթատրոններում,
7)ցուցասրահներում,
8)մարզադաշտերում,
9)փողոցներում,
10)հիմնարկ-ձեռնարկություններում,
11)ուսումնական հաստատություններում,
12)հասարակական տրանսպորտում,
13)հասարակական սննդի սպասարկման վայրերում,
14)հասարակական նշանակության այլ վայրերում այնպիսի իրադրության առկայություն, որի պայմաններում ապահովված է քաղաքացիների արժանավայել վարքագիծը, կազմակերպությունների, հիմնարկների և հասարակական նշանակության այլ օբյեկտների բնականոն աշխատանքը, ինչպես նաև այդ վայրերում գտնվող անձի (անձանց) ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը:
Նույն որոշման մեջ սահմանված է նաև <<կոպիտ խախտում>> և <<բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք>> հասկացությունների էությունը: Մասնավորապես՝ անձի գործողություններում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորումն արտահայտվում է մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց և կոլեկտիվին հակադրվելու ձևով: Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորող անձը դիտավորյալ կերպով խախտում է հասարակության նկատմամբ հարգանքի դրսևորման տարրերը (պարկեշտություն, պատշաճ վարքագիծ, բարեկրթություն և այլն): Հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման եղանակները տարբեր են՝ արարք, խոսք, ժեստ, մարմնաշարժում և այլն:
(․․․) անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ է ոչ թե այն պատճառով, որ կատարվում է հասարակական վայրերում կամ հասարակության անդամների ներկայությամբ, այլ այն պատճառով, որ կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ հանցավորի անհարգալից վերաբերմունքը ցուցադրելու նպատակով: Այլ խոսքով՝ կոնկրետ դեպքում խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը կազմող արարքների՝ հասարակական կարգի կոպիտ խախտման և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորման առկայությունը կամ բացակայությունը գնահատելիս անհրաժեշտ է պարզել խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը, այն է՝ հասարակական կարգը կոպիտ խախտելու և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանցավորի դիտավորությունը, նպատակը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ արարքը, ժեստը, բառը, մարմնաշարժումը և այլն չի կարող գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե ուղղված է կոնկրետ անձին և չի հետապնդում հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու նպատակ, թեկուզ հանցավորը հասկանում է, իսկ որոշ դեպքերում պարտավոր է հասկանալ, որ կոնկրետ անձին ուղղված իր արարքը տեսանելի և ընկալելի է հասարակության համար: Հակառակ դրան` անձի արարքը կարող է գնահատվել որպես հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքի դրսևորում, եթե կոնկրետ անձը, ում դեմ ուղղված է հանցավորի արարքը, ընտրվել է պատահաբար, և այդ անձի դեմ ուղղված արարքի միջոցով հանցավորը ցանկանում է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ:
Խուլիգանության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն՝ հանցավորը գիտակցում է, որ իր գործողությամբ (ներով) անհարգալից վերաբերմունք է ցուցաբերում հասարակության նկատմամբ կամ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք է ցուցաբերում իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ և ցանկանում է կատարել այդ արարքները:
Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով անհարգալից վերաբերմունք է ցուցաբերում հասարակության նկատմամբ կամ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք է ցուցաբերում իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները, այլ ոչ թե գիտակցաբար թույլ է տալիս հոդվածի դիսպոզիցիայում թվարկված եղանակների դրսևորման հնարավորությունը: Հանցանքի հիմնական շարժառիթը համարվում է խուլիգանական, եթե հանցավորի գործողություններում գերակայում է հասարակական կարգի նկատմամբ արհամարհանքը:
Վերոգրյալի համատեքստում խուլիգանության հանցակազմը անհրաժեշտ է սահմանազատել մնացյալ այն իրավիճակներից և հանցակազմերից, երբ հանցավորը ոտնահարելով մեկ օբյեկտ (օրինակ՝ անձի առողջությունը), միաժամանակ կարող է խախտել մեկ այլ հասարակական հարաբերություններ։:
Հանցավորի կողմից իր արարքի նկատմամբ ունեցած հոգեբանական վերաբերմունքի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանը 2006 թվականի հոկտեմբերի 24-ի թիվ ՎԲ-223/06 որոշման մեջ նշել է, որ խուլիգանությունը կարող է կատարվել միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Դա նշանակում է, որ մեղավոր անձը ոչ միայն գիտակցում է, որ իր գործողություններով խախտում է հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք է դրսևորում հանրության հանդեպ, այլև ցանկանում է կատարել այդ գործողությունները։ Խուլիգանական արարքը կարող է կատարվել միայն խուլիգանական մղումներից ելնելով։ Իսկ արարքը համարվում է խուլիգանական մղումներով կատարված, եթե այն կատարվում է հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհանքի հողի վրա, երբ մեղավոր անձի վարքը հանդիսանում է բացահայտ մարտահրավեր` ուղղված հասարակական կարգի դեմ և թելադրված է լինում շրջապատին հակադրվելու, վերջինի հանդեպ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելու ցանկությամբ: Հետևաբար, եթե մեղավոր անձի գործողությունները կատարվել են ոչ խուլիգանական մղումներով և չեն զուգորդվել հասարակական կարգի կոպիտ խախտմամբ, դրանք չեն կարող որակվել որպես խուլիգանություն:
Վերոգրյալ նորմերի և նախադեպային իրավական դիրքորոշումների համադրված վերլուծության արդյունքում կարելի է արձանագրել, որ խուլիգանության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է հասարակական նշանակության վայրերում (կամ հասարակական նշանակություն չունեցող այլ վայրերում) հասարակության նկատմամբ անհարգալից կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք ցուցաբերելով, որն արտահայտվում է անձին ստորացնելով կամ հայհոյանքներով կամ անպարկեշտ արտահայտություններով կամ համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ մարդկանց անդորրը խախտելով կամ նույն եղանակներով հանրային միջոցառումը, արարողությունը խափանելով կամ հասարակական նշանակության օբյեկտի, հիմնարկի կամ կազմակերպության բնականոն աշխատանքը խոչընդոտելով։
Այսինքն՝ քննարկվող հանցակազմի հիմքում ընկած են խուլիգանական շարժառիթները, այն է՝ սեփական անձի գերակայության ցուցադրության մոլուցքն ու համակեցության ընդունված համընդհանուր կանոններին հակադրվելու ցանկությունը: Այլ կերպ ասած՝ հանցավորը, ունենալով խուլիգանական դրդումներ, պետք է նպատակ ունենա և ցանկանա բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հենց հասարակության նկատմամբ: Ընդ որում, բացահայտ արտահայտությունը վերաբերում է ոչ թե կամ ոչ այնքան այն հանգամանքին, որ հանցավորի վարքագծին ականատես են լինում հասարակության ներկայացուցիչները, այլ նրան, որ հանցավորի արարքը կատարվում է հենց հասարակության նկատմամբ ունեցած անհարգալից վերաբերմունքը բացահայտ ցուցադրելու կամ իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ բացահայտ արհամարհական վերաբերմունքը արտահայտելու նպատակով: Ավելի հստակ՝ հանցավոր արարքն ուղղված է հասարակությանը և հասարակական համակեցության ընդունված նորմերի խախտմանը, այլ ոչ թե կոնկրետ իրավիճակում ծագած վիճաբանությանը կամ կոնկրետ անձին։
Խուլիգանության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի մեկնաբանության համատեքստում հարկ է ընդգծել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է ուղղակի դիտավորությամբ կատարված, եթե անձը գիտակցում է իր արարքի այն փաստական հանգամանքները, որոնք հանցակազմի հատկանիշ են, և այդ արարքը կատարելը նրա նպատակն է կամ նպատակին հասնելու միջոցը:
Այլ խոսքով՝ ուղղակի դիտավորությամբ հանցանք կատարող անձը գիտակցում է, որ իր արարքը վտանգավոր է մեկ այլ անձի, հասարակության կամ պետության համար: Արարքի փաստական հանգամանքների գիտակցումը ենթադրում է, որ հանցավորը պետք է գիտակցի հանցակազմի յուրաքանչյուր փաստական տարր, որը պետք է լինի հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ, և դրանցից նույնիսկ մեկի՝ հանցավորի կողմից չգիտակցելու դեպքում հնարավոր չէ խոսել հանցակազմի առկայության մասին։
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ դեպքը տեղի է ունեցել հասարակական վայրում՝ փողոցում, օրվա ցերեկային ժամի, Է. Մարկոսյանը տևական ժամանակ անկանոն վարել է մեքենան մի քանի փողոցներում, դուրս է եկել հանդիպակաց գոտի, որոշակի հատվածներում վարել է մեքենան բարձր արագությամբ, փողոցներում բավականին մեքենաներ են եղել, մյուս մեքենաները փորձել են խուսանավել՝ Է.Մարկոսյանի մեքենային չբախվելու համար, այնուամենայնիվ բախվել է մեկ այլ քաղաքացու մեքենայի, այլ կերպ՝ --------------- գործողությունները պոտենցիալ վտանգ են ներկայացրել նաև երթևեկության մյուս մասնակիցների, անցորդների համար: Այսպիսով՝ --------------- համակեցության կանոնների ցուցադրաբար անտեսմամբ, կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, իրավական կամ բարոյական նորմերի նկատմամբ ցուցաբերել է բացահայտ արհամարհական վերաբերմունք: Ավելին՝ ապացույցների շարքում առկա է բարձր արժանահավատությամբ օժտված ապացույց՝ տեսանյութ, որտեղ հստակ արձանագրված են մեղադրյալի գործողությունները, որոնք գործում առկա մյուս ապացույցների հետ համակցությամբ, բավարար են հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական շեմը արձանագրելու համար:
Ինչ վերաբերում է պաշտպանության կողմի փաստարկին այն մասին, որ Է. Մարկոսյանը կարմիր լույսի տակ կանգնել է, ապա այդ կապակցությամբ դատարանն արձանագրում է, որ անգամ եթե ընդունենք, որ մեկ անգամ մեղադրյալը կարմիր լուսացույցի տակ կանգնել է, ապա այդ հանգամանքն ինքնին չի չեզոքացնում ողջ ընթացքում նրա դրսևորած ոչ պատշաճ վարքագիծը:
Անդրադառնալով պաշտպանության կողմի փաստարկին առ այն, որ մեղադրյալը որևէ խախտում չի կատարել, չկա վարչական իրավախախտման արձանագրություն՝ դատարանն արձանագրում է, որ վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրության բացակայությունը չի կարող վկայել մեղադրյալի կողմից խախտում չկատարելու մասին, հատկապես այն պայմաններում, երբ նրան հետապնդող ոստիկանների մեքենաները հագեցված չեն եղել արագաչափերով, այդ ընթացքում պարեկային ծառայողների գործողություններն ուղղված են եղել Է.Մարկոսյանին կանգնեցնելուն և նման պայմաններում վարչական իրավախախտման վերաբերյալ արձանագրություն կազմելն իրատեսական չէր կարող լինել: Բացի այդ, եթե պարեկային ծառայողների ավտոմեքենան 80-100 կմ/ժամ արագությամբ է ընթացել, որպեսզի կարողանա հասնել մեղադրյալին, ապա տրամաբանական է, որ վերջինս վարել է առնվազն նույն արագությամբ:
Ինչ վերաբերվում է այն փաստարկին, որ առաջին անգամ մեղադրյալը կանգնել է, ապա հարկ է նկատել, որ այդ քայլն անելով մեղադրյալը դիմել է խորամանկության /սպասել է մինչ պարեկային ծառայողը մոտենա իր մեքենային/, ցանկացել է ժամանակ շահել, որպեսզի հաջողվի փախուստի դիմել:
Անդրադառնալով պաշտպանության կողմի փաստարկին այն մասին, որ մեղադրյալը չի միջամտել պարեկային ծառայողների գործունեությանը, հակառակ դեպքում գոնե նրանց պետք է ասեր, որ սխալ գործողություններ են անում և ինքը բողոքարկելու է, դատարանը փաստում է, որ Է. Մարկոսյանին բազմիցս հրահանգվել է կանգնել, սակայն վերջինս ոչ միայն չի կատարել պարեկային ծառայողների օրինական պահանջը, այլ մի քանի անգամ տարբեր եղանակներով դիմել է փախուստի, և ի վերջո ոչ թե կանգնել է իր կամքով, այլ հարկադրված՝ այլ մեքենայի բախվելու հետևանքով, որից հետո է պարեկային ծառայողներին հաջողվել է նրան ձերբակալել:
Այսպիսով, հիմնական դատալսումների ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ապացույցների հիման վրա, դրանց ձևի և բովանդակության վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, հավաստիության, իսկ բոլոր ապացույցների համակցությունը՝ հիմնավոր եզրափակիչ դատավարական ակտ կայացնելու համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց պատշաճ հետազոտման և վերլուծության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, մեղադրյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր ողջամիտ կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը հանգում է հետևության, որ ապացուցված են --------------- վերագրվող արարքները, այդ արարքների քրեական հակաիրավականությունը, այդ արարքները մեղադրյալի կողմից կատարելը, ինչպես նաև նրա մեղավորությունը տվյալ արարքների կատարման մեջ:
Դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրյալ Էմիլ Մարկոսյանը կատարել է իրեն մեղսագրված արարքները, որոնց նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 264-րդ հոդվածի 1-ին մասը և 452-րդ հոդվածի 2֊րդ մասը:
Դատարանը հաստատված համարելով հանցագործությունների և դրանց կատարման մեջ Էմիլ Մարկոսյանի մեղքի ապացուցված լինելը, գտնում է, որ նա ենթակա է պատժի կատարած հանցանքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործությամբ պատճառված վնասի բնույթով և չափով, հանցագործության եղանակով, տեղով, ժամանակով, հանցագործության շարժառիթներով և նպատակներով, դիտավորության կամ անզգուշության տեսակով, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներով, ինչպես նաև նշանակվող պատժի` հանցավորի վերասոցիալականացման և իրավահպատակ վարքագծի ձևավորման գործընթացի ու նրա ընտանիքի կենսապայմանների վրա ազդեցությամբ:»:
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Ա.Ավետիսյանի գործով որոշման մեջ՝ արձանագրելով, որ «(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը: Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)» (տե՛ս Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ԵԱՆԴ/0091/01/09 որոշման 20-րդ կետը)»:
Վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…):
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…):
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս:
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»:
Մեղադրյալ --------------- նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները:
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Մեղադրյալ --------------- նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Մասնավորապես, դատարանը, որպես --------------- անձը բնութագրող տվյալ հաշվի է առնում այն, որ երիտասարդ է, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, իրականացրել է մարտական հերթապահություն և 06.07.2022թ. պարգևատրվել է Մարտական հերթապահություն կրծքանշանով:
Մեղադրյալ --------------- կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է կատարած արարքի համար զղջալը, ինչը որպես մեղավոր անձի հետհանցավոր դրական վարքագիծ, վկայում է այն մասին, որ նա գիտակցել է իր արարքի հանրային վտանգավորությունը և զղջացել է դրա համար:
Դատարանն արձանագրում է, որ --------------- պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում` առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ առավելագույնը քսանապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ ութսունից հարյուր հիսուն ժամ տևողությամբ, կամ ազատության սահմանափակում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ՝ տուգանք՝ տասնապատիկից երեսնապատիկի չափով, կամ հանրային աշխատանքներ՝ հարյուրից երկու հարյուր ժամ տևողությամբ, կամ կարճաժամկետ ազատազրկում` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ մեկից երեք տարի ժամկետով:
Նշված հոդվածների սանկցիաների վերլուծությունից երևում է, որ դրանք այլընտրանքային են և հնարավորություն են տալիս դատարանին, ելնելով կոնկրետ հանցագործության հանրային վտանգավորության բնույթից և աստիճանից, հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակել արդարացի պատիժ՝ ընտրելով հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից որևէ մեկը, որը համաչափ կլինի կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար՝ պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։
Վերոգրյալի հիման վրա, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 297-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիաների շրջանակներում պատժի տեսակը և չափն ընտրելիս ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնելով Էմիլ Մարկոսյանի կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դա կատարելու հանգամանքները, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալների և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների համակցությունը, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելու համար պետք է նշանակել պատիժ՝ կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով՝ 1 /մեկ/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանք վեցապատիկի՝ չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն.
1. Հանցագործությունների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Մասնակի գումարման դեպքում վերջնական պատիժը պետք է ավելի լինի, քան համակցության մեջ մտնող հանցագործությունների համար նշանակված առավել խիստ պատիժը: Հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժը որոշելիս մասնակի գումարվող պատիժը չի կարող պակաս լինել տվյալ պատժատեսակի համար սույն օրենսգրքով նախատեսված նվազագույն չափից կամ ժամկետից, սակայն վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն հոդվածի 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ, 6-րդ և 9-րդ մասերով նախատեսված առավելագույն չափը կամ ժամկետը:
2. Եթե հանցագործությունների համակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Գումարելիս ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել 5 տարին:
...
9. Հանցագործությունների համակցության դեպքում մյուս պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում նշանակվող վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը:
10. Հանցագործությունների համակցության դեպքում նշանակված հիմնական պատժին կարող են միացվել համակցությունը կազմող հանցանքների համար նշանակված լրացուցիչ պատիժները: Լրացուցիչ պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու դեպքում վերջնական լրացուցիչ պատիժը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակի համար սահմանված առավելագույն ժամկետը կամ չափը: ...: Հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կանոնները, դատարանը գտնում է, որ Էմիլ Մարկոսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, մասնավորապես՝ պետք է նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ երկու ամիս ժամկետով և տուգանք՝ վեցապատիկի չափով: Քննարկելով կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով պատիժը Էմիլ Մարկոսյանի կողմից կրելու նպատակահարմարության հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ --------------- նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է հաշվակցել նրա փաստացի անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը և պատիժը համարել կրած։ Նկատի ունենալով, որ մեղադրյալ --------------- ամսական եկամտի հաշվարկի արդյունքով դրա չափը պակաս է ստացվում նվազագույն աշխատավարձի չափից, դատարանը գտնում է, որ նշանակվող տուգանքի չափի հաշվարկային հիմք պետք է ընդունել արարքի կատարման պահին գործող «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին» օրենքով սահմանված նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը՝ 75.000 (յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը: Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը մեղադրյալ Էմիլ Մարկոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն:
Քննարկելով ապացույցների պահպանման և տնօրինման հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 99-րդ հոդվածով՝ դատարանը գտնում է, որ արտավարութային փաստաթուղթ ճանաչված՝ փաստաթղթերի պատճենները պետք է պահել վարույթի նյութերի հետ՝ դրանք պահելու ամբողջ ընթացքում, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող, Էմիլ Մարկոսյանին պատկանող Նիսսան Տեանա մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի տարածքում գտնվող, ՀՀ ՆԳՆ-ին պատկանող Շկոդա մակնիշի հաշվառման համարանիշի, 1127 կողային համարով ավտոմեքենան վերադարձնել դրանց սեփականատերերին:
Անդրադառնալով վարութային ծախսերի հարցին, դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ --------------- հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել դատաապրանքագիտական փորձաքննության կատարման արժեքը՝ 90.000 (իննսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Անդրադառնալով տուժող հանրային մեղադրող Գ.Մուրադյանի ներկայացրած գույքային հայցին՝ դատարանն արձանագրում է հետևյալը․
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Գույքային հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
(...)
3. Քրեական վարույթի շրջանակներում գույքային վնասի հատուցման հիմքը, պայմանները, ծավալը և եղանակները սահմանվում են քաղաքացիական, բնապահպանական, ընտանեկան, աշխատանքային, սոցիալական և նյութական այլ օրենսդրությամբ:
4. Քրեական վարույթում գույքային հայցի վրա չեն տարածվում քաղաքացիական օրենսդրությամբ սահմանված հայցային վաղեմության ժամկետները և հետադարձ պահանջի (ռեգրեսի) իրավունքը, ինչպես նաև քաղաքացիական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված հակընդդեմ հայց հարուցելու կանոնները:
(...)»:
Նույն օրենսգրքի 162-րդ հոդվածի համաձայն․
«1. Գույքային հայցը լուծվում է եզրափակիչ դատական ակտով` լրիվ կամ մասնակի բավարարվում է, ներառյալ հաշտության համաձայնության տեսքով, մերժվում է կամ թողնվում առանց լուծման:
2. Արդարացման դատավճիռ կայացնելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու կամ վարույթը կարճելու դեպքում, ելնելով հայցի ապացուցվածությունից, դատարանն իրավասու է հայցը լրիվ կամ մասնակի բավարարելու:
(...)
4. Առանց լուծման թողնված գույքային հայցը կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով»։
Մեջբերված իրավադրույթները կիրառելով սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ, դատարանն արձանագրում է, որ գույքային հայցը՝ Էմիլ Մարկոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության' ի դեմս ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության, 3.405.000 /երեք միլիոն չորս հարյուր հինգ հազար/ ՀՀ դրամ բռնագանձելու պահանջի մասին, հիմնավոր է: Այսպես, մեղադրյալի կատարած հանցավոր արարքների և նշված չափով տուժողին պատճառված գույքային վնասի միջև առկա է պատճառական կապ, վնասը պատճառված է հանցագործությունների հետևանքով՝ անմիջականորեն, գույքային հայցի հիմքերն ու չափն ապացուցված են: Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ հայցը պետք է բավարարել՝ Էմիլ Մարկոսյանից հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության' ի դեմս ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության, բռնագանձել 3.405.000 /երեք միլիոն չորս հարյուր հինգ հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում:
Դատարանն արձանագրում է, որ --------------- բռնագանձման ենթակա գույքային հայցի և վարութային ծախսերի առկայության պայմաններում նրա անշարժ և շարժական գույքերի, դրամական միջոցների վրա արգելադրում դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը չի վերացել, ուստի այն պետք է պահպահնել քրեական վարույթի ավարտից հետո՝ մինչև դատական ակտի կատարումը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ մեղադրյալ --------------- նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված գրավը և բացակայելու արգելքը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 900013298014 դեպոզիտ հաշվին հաշվին 26.06.2024թ. վճարված 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամ գրավի գումարը պետք է վերադարձնել այն մուծած անձին։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-349-րդ հոդվածներով` դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

Մեղադրյալ --------------- մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված արարքների կատարման մեջ, և և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ՝
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 452-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով։
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 264-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով։
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 297-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ տուգանք վեցապատիկի՝ չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգքրի 74-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով --------------- նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել կարճաժամկետ ազատազրկում՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով և տուգանք վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 79-րդ հոդվածի կիրառմամբ --------------- նկատմամբ նշանակված կարճաժամկետ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին հաշվակցել նրա փաստացի անազատության մեջ գտնվելու՝ 2 (երկու) ամիս ժամկետը և պատիժը համարել կրած, թողնելով կրելու տուգանք՝ վեցապատիկի՝ 450.000 /չորս հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Հանրային մեղադրող Գ.Մուրադյանի ներկայացրած գույքային հայցն՝ ընդդեմ մեղադրյալ --------------- բավարարել, մեղադրյալ --------------- հօգուտ Հայաստանի Հանրապետության՝ ի դեմս ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության բռնագանձել 3.405.000 /երեք միլիոն չորս հարյուր հինգ հազար / ՀՀ դրամ գումար՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցում:
--------------- հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի՝ բռնագանձել 90.000 (իննսուն հազար) ՀՀ դրամ՝ որպես վարութային ծախս:
--------------- գույքի արգելադրումը պահպահնել քրեական վարույթի ավարտից հետո՝ մինչև գույքային հայցի և վարութային ծախսերի մասով դատավճռի կատարումը:
--------------- նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված գրավը և բացակայելու արգելքը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի՝ 900013298014 դեպոզիտ հաշվին հաշվին 26.06.2024թ. վճարված 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամ գրավի գումարը վերադարձնել այն մուծած անձին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի հատուկ պահպանվող տարածքում գտնվող, --------------- պատկանող Նիսսան Տեանա մակնիշի --------------- հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, ՀՀ ՆԳՆ ոստիկանության պարեկային ծառայության Երևանի գնդի տարածքում գտնվող, ՀՀ ՆԳՆ-ին պատկանող Շկոդա մակնիշի հաշվառման համարանիշի, 1127 կողային համարով ավտոմեքենան վերադարձնել դրանց սեփականատերերին:
Արտավարույթային փաստաթղթերը պահել քրեական վարույթի նյութերի հետ։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ ստանալու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում:


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ն. ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆ