Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0183/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Արտակ Հովհաննիսյան
Արտակ Հովհաննիսյան Հովհաննեսի
Բագրատ Բարեղամյան Հովակիմի
Բագրատ Բարեղամյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-03-29 | 11:00 | 2 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2012-02-06 | 16:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2012-01-31 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2012-01-27 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2012-01-25 | 11:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2012-01-10 | 12:30 | 4 | Կայացվել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԷԴ/0183/01/11
նախագահող դատավոր` Վ.Գրիգորյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան Ժ.ԿՈՏԻԿՅԱՆԻ
2012 թվականի մարտի 29-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12123411 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/քրեական գործ, հատոր 1, էջ 1/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` կասկածյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: /քրեական գործ հատոր 1, էջ 48/
2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ Բ.Բարեղամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` Ա. Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 95, 101-102/
3. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից Բ.Բարեղամյանից առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով <<Մորֆին>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու դրվագով Ա. Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 175-177/
4. 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին թիվ 12123411 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 23-ին: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 3/
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Վ. Գրիգորյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ` նշանակվել դատաքննության: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 4, 11/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով (քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով) ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկվել է մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց ամիս ժամկետով, որը կրելու է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
Իրեղեն ապացույց 2.4 գ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացվել է։ /քրեական գործ, հատոր 2 էջ 79-81/
Գործի փաստական հանգամանքները
7. Ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա` 2011թվականի հուլիսի 12-ին Գայի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել` գրպանում։ /քրեական գործ, հատոր 2, է ջ 79-81/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
8. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հղում է կատարել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, սակայն անտեսելով Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանքները, կատարված հանցագործության համար անկեղծորեն զղջալը, ներողամտություն հայցելը, խնամքին անաշխատունակ ծնողներ ունենալը` նրա նկատմամբ սահմանել է խիստ պատիժ` դատապարտելով նրան ոչ թե կալանքի այլ ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով:
Ձերբակալման պահից Ա.Հովհաննիսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և օգնել իրավապահ մարմիններին բացահայտելու հանցագործությունը և չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Ա.Հովհաննիսյանը գիտակցել է իր սխալը, ունի նորաստեղծ ընտանիք, զբաղվում է հողագործությամբ, խնամքին են գտնվում հաշմանդամ ծնողները: Խնդրել է իր նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան, ազատությունից չզրկել` խոստանալով ապացուցել, որ դա իր կողմից չգիտակցված քայլ է եղել:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չառնելով վերը նշված հանգամանքները, առանց բավարար և հիմնավոր հանգամանքների` Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ: Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանված պատիժը ակնհայտ խիստ է, չի բխում պատժի անհատականացման սկզբունքից:
9.Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը խնդրել է Արտակ Հավհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատիժը` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը փոխարինել փորձաշրջանով նույնքան ժամանակով` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:/քրեական գործ, հատոր 2 , էջ 79-81/
10. Վերոհիշյալ դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարված Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը վերաքննիչ բողոք չի ներկայացրել:
11. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
12. Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանը միացավ պաշտպանին` նույնպես խնդրելով այն բավարարել:
Մեղադրողը չառարկեց պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի բողոքի դեմ, խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի և ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի ելույթները, դատախազ Ա.Ափիյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, փոփոխել դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն.<< 1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. << Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն.<< 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին…>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է նաև.<< 3. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ մեկից հինգ տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
14. 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<…դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրա նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասը այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։…
…Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։/քրեական գործ, հատոր 2, էջ 79-81/
15. Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, բնութագրվում է դրական, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
16. Սակայն նման պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս մատնանշելով վերաքննիչ բողոքում բերած հանգամանքները գտել է, որ նշանակված պատիժը Ա.Հովհաննիսյանը պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի հիման վրա քննության առնելով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, վերը նշված հանգամանքերի առկայության պայմաններում առանց պատճառաբոնթյան հետևություն է արել, որ նշանակված պատիժը պետք է կրի:
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի շարադրանքից երևում է, որ դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը՝ սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշում:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
18. Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Նման հետևության հանգելու համար Վերաքննիչ դատարանը նկատի է ունենում Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար,ինչպես նաև խոստովանական ցուցմունքներ տալով օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, մասնավորապես, նրա մատնանշմամբ է բացահայտվել թմրանյութ իրացնող Բ.Բարեղամյանը, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, նարկոլոգիական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Ա.Հովհաննիսյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, հարկադիր բուժման կարիք չունի, այսինքն մոլի թմրամոլ չէ, ապօրինի պահել է համեմատաբար թույլ թմրանյութ հանդիսացող ընդամենը 2.4 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչպես նաև առկա չեն Ա.Հովհաննիսյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ:
Վերոգրյալ պատճառաբանությունների և մատնանշված հանգամանքների առկայությունը Վերաքննիչ դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին:
19. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերած հիմնավորումներով:
Վերը նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել` նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը փոփոխել: Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակած պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԷԴ/0183/01/11
նախագահող դատավոր` Վ.Գրիգորյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ
Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
պաշտպան Ժ.ԿՈՏԻԿՅԱՆԻ
2012 թվականի մարտի 29-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12123411 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/քրեական գործ, հատոր 1, էջ 1/
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` կասկածյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: /քրեական գործ հատոր 1, էջ 48/
2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ Բ.Բարեղամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` Ա. Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 95, 101-102/
3. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից Բ.Բարեղամյանից առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով <<Մորֆին>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու դրվագով Ա. Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 175-177/
4. 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին թիվ 12123411 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 23-ին: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 3/
5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Վ. Գրիգորյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ` նշանակվել դատաքննության: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 4, 11/
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով (քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով) ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկվել է մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց ամիս ժամկետով, որը կրելու է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։
Իրեղեն ապացույց 2.4 գ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացվել է։ /քրեական գործ, հատոր 2 էջ 79-81/
Գործի փաստական հանգամանքները
7. Ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա` 2011թվականի հուլիսի 12-ին Գայի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել` գրպանում։ /քրեական գործ, հատոր 2, է ջ 79-81/
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
8. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հղում է կատարել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, սակայն անտեսելով Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանքները, կատարված հանցագործության համար անկեղծորեն զղջալը, ներողամտություն հայցելը, խնամքին անաշխատունակ ծնողներ ունենալը` նրա նկատմամբ սահմանել է խիստ պատիժ` դատապարտելով նրան ոչ թե կալանքի այլ ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով:
Ձերբակալման պահից Ա.Հովհաննիսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և օգնել իրավապահ մարմիններին բացահայտելու հանցագործությունը և չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Ա.Հովհաննիսյանը գիտակցել է իր սխալը, ունի նորաստեղծ ընտանիք, զբաղվում է հողագործությամբ, խնամքին են գտնվում հաշմանդամ ծնողները: Խնդրել է իր նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան, ազատությունից չզրկել` խոստանալով ապացուցել, որ դա իր կողմից չգիտակցված քայլ է եղել:
Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չառնելով վերը նշված հանգամանքները, առանց բավարար և հիմնավոր հանգամանքների` Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ: Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանված պատիժը ակնհայտ խիստ է, չի բխում պատժի անհատականացման սկզբունքից:
9.Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը խնդրել է Արտակ Հավհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատիժը` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը փոխարինել փորձաշրջանով նույնքան ժամանակով` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:/քրեական գործ, հատոր 2 , էջ 79-81/
10. Վերոհիշյալ դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարված Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը վերաքննիչ բողոք չի ներկայացրել:
11. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
12. Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանը միացավ պաշտպանին` նույնպես խնդրելով այն բավարարել:
Մեղադրողը չառարկեց պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի բողոքի դեմ, խնդրեց այն բավարարել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի և ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի ելույթները, դատախազ Ա.Ափիյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, փոփոխել դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն.<< 1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների:
2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. << Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն.<< 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին…>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է նաև.<< 3. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ մեկից հինգ տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
14. 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<…դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրա նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասը այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։…
…Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։/քրեական գործ, հատոր 2, էջ 79-81/
15. Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, բնութագրվում է դրական, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
16. Սակայն նման պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս մատնանշելով վերաքննիչ բողոքում բերած հանգամանքները գտել է, որ նշանակված պատիժը Ա.Հովհաննիսյանը պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի հիման վրա քննության առնելով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, վերը նշված հանգամանքերի առկայության պայմաններում առանց պատճառաբոնթյան հետևություն է արել, որ նշանակված պատիժը պետք է կրի:
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի շարադրանքից երևում է, որ դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը՝ սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշում:
Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
18. Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին:
Դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Նման հետևության հանգելու համար Վերաքննիչ դատարանը նկատի է ունենում Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար,ինչպես նաև խոստովանական ցուցմունքներ տալով օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, մասնավորապես, նրա մատնանշմամբ է բացահայտվել թմրանյութ իրացնող Բ.Բարեղամյանը, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, նարկոլոգիական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Ա.Հովհաննիսյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, հարկադիր բուժման կարիք չունի, այսինքն մոլի թմրամոլ չէ, ապօրինի պահել է համեմատաբար թույլ թմրանյութ հանդիսացող ընդամենը 2.4 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչպես նաև առկա չեն Ա.Հովհաննիսյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ:
Վերոգրյալ պատճառաբանությունների և մատնանշված հանգամանքների առկայությունը Վերաքննիչ դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին:
19. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերած հիմնավորումներով:
Վերը նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել` նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան:
Ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
2. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը փոփոխել: Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակած պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0183/01/11
2012թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղար Շուշանիկ Միքայելյան
Դատախազ Ավետիս Ափիյան
Ամբաստանյալներ Արտակ Հովհաննիսյան
Բագրատ Բարեղամյան
Ամբաստանյալների պաշտպան Ժաննա Կոտիկյան
2012թ-ի փետրվարի 06-ին դատարանում.
Դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1.Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի - ծնված 25.09.1976թ. քաղաք Երևան, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը միջնակարգ, ամուրի, չդատված, աշխատել է որպես ավտովարորդ, բն. Արմավիրի մարզ, գ. Գայ, 6-րդ տուն, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
2.Բագատ Հովակիմի Բարեղամյանի – ծնված 19.09.1954թ. ք.Գորի Վրաստանի Հանրապետություն, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը բարձրագույն, ամուսնացած, 1-ին խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում դատված
1. Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի 10.09.1986թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 1000 ռուբլի տուգանքի,
2. Երևանի Սպանդարյան շրջանի ժողդատարանի 15.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին կետը` պատժի կրումը հետաձգվելէ մինչև ապաքինվելը, դատվածությունը մարված,
բնակվել է քաղաք Երևան Ազատամարտիկների փողոց 102 տանը, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների /նախկին Դիմիտրով/ փողոցի 102 տան բնակիչ, գործով ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը հանդիսանում է 1-ին կարգի հաշմանդամ, տառապում է հետևյալ հիվանդություններով.
«Խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ; Զարկերակային հիպերտենզիա, II-III ստադիա, ԱՇԱ ֆ.դ. 0-1; Յաթրոգեն նարկոմանիա; Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ Էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։
Որպես հիվանդ նա հաշվառված և սպասարկվում է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայում, 1993թ-ից բժշկի նշանակմամբ նա ստանում է թմրամիջոցներ, բազմիցս հետազոտվել է տարբեր կլինիկաներում և «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ նարկոլոգիական կլինիկայում խորհրդատվության և ստացիոնար բուժման համար` ինչպես սոմատիկ հիվանդությունների, այնպես էլ «Յաթրոգեն նարկոմանիայի» կապակցությամբ, նարկոլոգիական կենտրոնում գտնվում է հաշվառման մեջ։ Օրական նա «Արֆարմացիա» դեղատնից բժշկական դեղատոմսերով ստանում է 1,0 մլ ծավալի 1 տոկոսանոց 14 սրվակ SOL Morphini hydri թմրամիջոց, այն ներարկվելուց հետո, սահմանված կարգի համաձայն, սրվակները վերադարձրել է դեղատուն։
Ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանն ու Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բարեկամներ են։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բնակվել է Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում։
2011թ. հուլիսի 12-ին Գայ գյուղի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել է գրպանում։
2011թ. հուլիսի 13-ին ժամը 13-ի սահմաններում, նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Երևանի թիվ 35 միջնակարգ դպրոցի շենքի մոտ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը ապօրինի իրացրել, այն է` ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին անհատույց հանձնել է իր բուժման նպատակով ստացած «Մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 0.0084 մլ ծավալի հիդրոքլորիդը, այն լցրել է ներարկիչի մեջ, որն Արտակ Հովհաննիսյանն իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և պահել է իր մոտ` այն թաքցնելով ձախ գուլպայի մեջ։
13.07.2011թ. ժամը 13.30-ին Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժին։ Անձնական խուզարկությամբ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի անդրավարտիքի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է կանաչ գույնի բուսական զանգվածը, իսկ ձախ ոտքի կիսագուլպայի մեջ հայտնաբերվել է հեղուկ թմրամիջոցի պարունակությամբ մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը։ Վերոնշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ զննվել, կշռվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Դատաքիմիական փորձաքննության 14.07.2011թ. թիվ 234-Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 2.8 գրամ հաստատուն զանգվածը հանդիսանում է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի և 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկների խառնուրդ։ Իսկ ներարկիչում առկա 3 մլ ծավալով հեղուկում հայտնաբերվել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց` հիդրոքլորիդի տեսքով։ Ներկայացված 3մլ ծավալով հեղուկում «մորֆին հիդրոքլորիդ» տեսակի թմրամիջոցի քաշը կազմում է 0.0084 գրամ։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.07.2011թ. ՀՀ քեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12123411 քեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը ձերբակալվել է 14.07.2011թ., իսկ 15.07.2011թ. ազատվել է արգելանքից։
21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ ունենալով մի շարք խրոնիկական հիվանդություններ, հանդիսանալով 1-ին խմբի հաշմանդամ և արտահիվանդանոցային պայմաններում թմրադեղ ստացող անձ, բժշկական հատուկ թույլտվությամբ և չափաբաժնով ստացել և ընդունել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որից 0.0084 գրամը` հիդրոքլորիդի տեսքով ներարկիչի մեջ լցված 3 մլ ծավալով հեղուկի հետ միասին 2011թ. հուլիսի 13-ին, ժամը 13-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջաններում գտնվող թիվ 35 դպրոցի մոտ ապօրինի կերպով իրացրել է իր ազգական` Արմավիրի մարզի Գայ գյուղի բնակիչ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին, թմրամիջոցն անհատույց հանձնելով նրան, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ 13.07.2011թ. ձախ գուլպայի միջից հայտնաբերվել և առգրավվել է ներարկիչի մեջ լցված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը։
21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ նա, 2011թ. հուլիսի 12-ին, Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում գտնվող գերեզմանատան ճանապարհին` ճամփեզրին, նկատել է ինքն իրեն աճած կանեփի բույս և առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել, արևի տակ չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկներ և լցնելով թղթե փաթեթի մեջ` պահել է տաբատի ձախ գրպանում, որը 13.07.2011թ.-ին անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների կողմից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի` «թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «մորֆին» /հիմքերով և աղերով/ տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափը կազմում է 0.01-0.1 գրամը, հետևաբար` հայտնաբերված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հանդիսանում է մանր չափ, որի ապօրինի ձեռք բերելը, պահելը և օգտագործելը քրեորեն հետապնդելի չէ, այլ առաջ է բերում վարչական պատասխանատվություն, այդ կապակցությամբ այն չի ընդգրկել ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում, քննիչը 07.12.2011թ. որոշում է կայացրել նշված թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար Արտակ Հովհաննիսյանի մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 21.12.2011թ.։
Քրեական գործը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մուտք է եղել 23.12.2011թ.։
2.Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Թեև մեղադրող Ա. Ափիյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով փոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունների դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված են, ամբաստանյալների միջնորդությունները բխում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 –րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունները և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածների սանկցիայով նրանց նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալների անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։
Ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, առաջին կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը, ծանր հիվանդություններով տառապելը և մշտական բժշկական հսկողության տակ գտնվելը /տառապում է հետևյալ հիվանդություններով. «խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ, Զարկերակային հիպերտենզիա, II – III ստադիա, ԱՇԱ ֆ. դ. 0-1։ Յաթրոգեն նարկոմանիա։ Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը 1992թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել արցախյան հերոսամարտի համար կռվող ազատամարտիկներին օգնություն ցույց տալու գործում, իր անձնական միջոցներով նրանց ապահովել է սննդամթերքով ու ծխախոտով։
Ամաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացուցիչ հանագմանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղյալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյաներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը նախաքննության ընթացքում 2011թ. հուլիսի 14-ին և 15-ին գտնվել է անազատության մեջ, նշված 2 օր ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով ենթակա է հաշվարկման նշանակված պատժաչափի մեջ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով հաշվարկելով նրա ազատության մեջ գտնվելու 2 օր ժամկետը, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 11 ամիս 28 օր ժամկետով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ հաշվի առնելով ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի առողջական վիճակը և նրա 1-ին կարգի հաշանդամ լինելու հանգամանքը, նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման հետ։
Միաժամանակ դատարանը գտում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված հաստատուն 2.4 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և ներարկիչը` հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ, ենթակա է ոչնչացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 3751-3754, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկել մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
2.Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2012թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղար Շուշանիկ Միքայելյան
Դատախազ Ավետիս Ափիյան
Ամբաստանյալներ Արտակ Հովհաննիսյան
Բագրատ Բարեղամյան
Ամբաստանյալների պաշտպան Ժաննա Կոտիկյան
2012թ-ի փետրվարի 06-ին դատարանում.
Դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1.Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի - ծնված 25.09.1976թ. քաղաք Երևան, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը միջնակարգ, ամուրի, չդատված, աշխատել է որպես ավտովարորդ, բն. Արմավիրի մարզ, գ. Գայ, 6-րդ տուն, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
2.Բագատ Հովակիմի Բարեղամյանի – ծնված 19.09.1954թ. ք.Գորի Վրաստանի Հանրապետություն, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը բարձրագույն, ամուսնացած, 1-ին խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում դատված
1. Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի 10.09.1986թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 1000 ռուբլի տուգանքի,
2. Երևանի Սպանդարյան շրջանի ժողդատարանի 15.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին կետը` պատժի կրումը հետաձգվելէ մինչև ապաքինվելը, դատվածությունը մարված,
բնակվել է քաղաք Երևան Ազատամարտիկների փողոց 102 տանը, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների /նախկին Դիմիտրով/ փողոցի 102 տան բնակիչ, գործով ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը հանդիսանում է 1-ին կարգի հաշմանդամ, տառապում է հետևյալ հիվանդություններով.
«Խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ; Զարկերակային հիպերտենզիա, II-III ստադիա, ԱՇԱ ֆ.դ. 0-1; Յաթրոգեն նարկոմանիա; Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ Էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։
Որպես հիվանդ նա հաշվառված և սպասարկվում է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայում, 1993թ-ից բժշկի նշանակմամբ նա ստանում է թմրամիջոցներ, բազմիցս հետազոտվել է տարբեր կլինիկաներում և «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ նարկոլոգիական կլինիկայում խորհրդատվության և ստացիոնար բուժման համար` ինչպես սոմատիկ հիվանդությունների, այնպես էլ «Յաթրոգեն նարկոմանիայի» կապակցությամբ, նարկոլոգիական կենտրոնում գտնվում է հաշվառման մեջ։ Օրական նա «Արֆարմացիա» դեղատնից բժշկական դեղատոմսերով ստանում է 1,0 մլ ծավալի 1 տոկոսանոց 14 սրվակ SOL Morphini hydri թմրամիջոց, այն ներարկվելուց հետո, սահմանված կարգի համաձայն, սրվակները վերադարձրել է դեղատուն։
Ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանն ու Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բարեկամներ են։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բնակվել է Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում։
2011թ. հուլիսի 12-ին Գայ գյուղի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել է գրպանում։
2011թ. հուլիսի 13-ին ժամը 13-ի սահմաններում, նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Երևանի թիվ 35 միջնակարգ դպրոցի շենքի մոտ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը ապօրինի իրացրել, այն է` ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին անհատույց հանձնել է իր բուժման նպատակով ստացած «Մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 0.0084 մլ ծավալի հիդրոքլորիդը, այն լցրել է ներարկիչի մեջ, որն Արտակ Հովհաննիսյանն իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և պահել է իր մոտ` այն թաքցնելով ձախ գուլպայի մեջ։
13.07.2011թ. ժամը 13.30-ին Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժին։ Անձնական խուզարկությամբ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի անդրավարտիքի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է կանաչ գույնի բուսական զանգվածը, իսկ ձախ ոտքի կիսագուլպայի մեջ հայտնաբերվել է հեղուկ թմրամիջոցի պարունակությամբ մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը։ Վերոնշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ զննվել, կշռվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Դատաքիմիական փորձաքննության 14.07.2011թ. թիվ 234-Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 2.8 գրամ հաստատուն զանգվածը հանդիսանում է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի և 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկների խառնուրդ։ Իսկ ներարկիչում առկա 3 մլ ծավալով հեղուկում հայտնաբերվել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց` հիդրոքլորիդի տեսքով։ Ներկայացված 3մլ ծավալով հեղուկում «մորֆին հիդրոքլորիդ» տեսակի թմրամիջոցի քաշը կազմում է 0.0084 գրամ։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.07.2011թ. ՀՀ քեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12123411 քեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը ձերբակալվել է 14.07.2011թ., իսկ 15.07.2011թ. ազատվել է արգելանքից։
21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ ունենալով մի շարք խրոնիկական հիվանդություններ, հանդիսանալով 1-ին խմբի հաշմանդամ և արտահիվանդանոցային պայմաններում թմրադեղ ստացող անձ, բժշկական հատուկ թույլտվությամբ և չափաբաժնով ստացել և ընդունել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որից 0.0084 գրամը` հիդրոքլորիդի տեսքով ներարկիչի մեջ լցված 3 մլ ծավալով հեղուկի հետ միասին 2011թ. հուլիսի 13-ին, ժամը 13-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջաններում գտնվող թիվ 35 դպրոցի մոտ ապօրինի կերպով իրացրել է իր ազգական` Արմավիրի մարզի Գայ գյուղի բնակիչ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին, թմրամիջոցն անհատույց հանձնելով նրան, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ 13.07.2011թ. ձախ գուլպայի միջից հայտնաբերվել և առգրավվել է ներարկիչի մեջ լցված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը։
21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ նա, 2011թ. հուլիսի 12-ին, Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում գտնվող գերեզմանատան ճանապարհին` ճամփեզրին, նկատել է ինքն իրեն աճած կանեփի բույս և առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել, արևի տակ չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկներ և լցնելով թղթե փաթեթի մեջ` պահել է տաբատի ձախ գրպանում, որը 13.07.2011թ.-ին անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների կողմից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի` «թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «մորֆին» /հիմքերով և աղերով/ տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափը կազմում է 0.01-0.1 գրամը, հետևաբար` հայտնաբերված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հանդիսանում է մանր չափ, որի ապօրինի ձեռք բերելը, պահելը և օգտագործելը քրեորեն հետապնդելի չէ, այլ առաջ է բերում վարչական պատասխանատվություն, այդ կապակցությամբ այն չի ընդգրկել ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում, քննիչը 07.12.2011թ. որոշում է կայացրել նշված թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար Արտակ Հովհաննիսյանի մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 21.12.2011թ.։
Քրեական գործը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մուտք է եղել 23.12.2011թ.։
2.Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Թեև մեղադրող Ա. Ափիյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով փոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունների դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված են, ամբաստանյալների միջնորդությունները բխում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 –րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունները և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածների սանկցիայով նրանց նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալների անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։
Ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, առաջին կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը, ծանր հիվանդություններով տառապելը և մշտական բժշկական հսկողության տակ գտնվելը /տառապում է հետևյալ հիվանդություններով. «խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ, Զարկերակային հիպերտենզիա, II – III ստադիա, ԱՇԱ ֆ. դ. 0-1։ Յաթրոգեն նարկոմանիա։ Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը 1992թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել արցախյան հերոսամարտի համար կռվող ազատամարտիկներին օգնություն ցույց տալու գործում, իր անձնական միջոցներով նրանց ապահովել է սննդամթերքով ու ծխախոտով։
Ամաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացուցիչ հանագմանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղյալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյաներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը նախաքննության ընթացքում 2011թ. հուլիսի 14-ին և 15-ին գտնվել է անազատության մեջ, նշված 2 օր ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով ենթակա է հաշվարկման նշանակված պատժաչափի մեջ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով հաշվարկելով նրա ազատության մեջ գտնվելու 2 օր ժամկետը, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 11 ամիս 28 օր ժամկետով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ հաշվի առնելով ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի առողջական վիճակը և նրա 1-ին կարգի հաշանդամ լինելու հանգամանքը, նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման հետ։
Միաժամանակ դատարանը գտում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված հաստատուն 2.4 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և ներարկիչը` հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ, ենթակա է ոչնչացման։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 3751-3754, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկել մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
2.Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0183/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-12-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0183/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12123411 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արտակ Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 12.07.2011թ. Արմավիրի մարզի Գայ գյուղի ճամփեզրին աճած կանեբի բույսը առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտագործման համար ապօրինի ձեռք է բերել, չորացնելու ու մանրացնելու եղանակով պատրաստել 2,4 գրամ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց և պահել իր մոտ: |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Բագրատ Բարեղամյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով 1-ին խմբի հաշմանդամ և թմրադեղ ստացող անձ, 13.07.2011թ. թիվ 35 դպրոցի մոտ իր ազգական Ա. Հովհաննիսյանին է իրացրել 0,0084 գրամ մորֆին տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Հովհաննեսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հայրանուն | Հովակիմի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 26-12-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 26-12-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 26-12-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 06-02-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-02-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Բագրատ |
| Ազգանուն | Բարեղամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 06-02-2012 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.) |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0183/01/11 2012թ. Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղար Շուշանիկ Միքայելյան Դատախազ Ավետիս Ափիյան Ամբաստանյալներ Արտակ Հովհաննիսյան Բագրատ Բարեղամյան Ամբաստանյալների պաշտպան Ժաննա Կոտիկյան 2012թ-ի փետրվարի 06-ին դատարանում. Դռնբաց դատական նիստում դատական քննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ 1.Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի - ծնված 25.09.1976թ. քաղաք Երևան, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը միջնակարգ, ամուրի, չդատված, աշխատել է որպես ավտովարորդ, բն. Արմավիրի մարզ, գ. Գայ, 6-րդ տուն, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 2.Բագատ Հովակիմի Բարեղամյանի – ծնված 19.09.1954թ. ք.Գորի Վրաստանի Հանրապետություն, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը բարձրագույն, ամուսնացած, 1-ին խմբի հաշմանդամ, չի աշխատել, նախկինում դատված 1. Երևանի Մյասնիկյանի շրջանի ժողդատարանի 10.09.1986թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 1000 ռուբլի տուգանքի, 2. Երևանի Սպանդարյան շրջանի ժողդատարանի 15.04.1998թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229-րդ հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին կետը` պատժի կրումը հետաձգվելէ մինչև ապաքինվելը, դատվածությունը մարված, բնակվել է քաղաք Երևան Ազատամարտիկների փողոց 102 տանը, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Երևան քաղաքի Ազատամարտիկների /նախկին Դիմիտրով/ փողոցի 102 տան բնակիչ, գործով ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը հանդիսանում է 1-ին կարգի հաշմանդամ, տառապում է հետևյալ հիվանդություններով. «Խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ; Զարկերակային հիպերտենզիա, II-III ստադիա, ԱՇԱ ֆ.դ. 0-1; Յաթրոգեն նարկոմանիա; Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ Էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։ Որպես հիվանդ նա հաշվառված և սպասարկվում է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոնի պոլիկլինիկայում, 1993թ-ից բժշկի նշանակմամբ նա ստանում է թմրամիջոցներ, բազմիցս հետազոտվել է տարբեր կլինիկաներում և «Հոգեբուժական բժշկական կենտրոն» ՓԲԸ նարկոլոգիական կլինիկայում խորհրդատվության և ստացիոնար բուժման համար` ինչպես սոմատիկ հիվանդությունների, այնպես էլ «Յաթրոգեն նարկոմանիայի» կապակցությամբ, նարկոլոգիական կենտրոնում գտնվում է հաշվառման մեջ։ Օրական նա «Արֆարմացիա» դեղատնից բժշկական դեղատոմսերով ստանում է 1,0 մլ ծավալի 1 տոկոսանոց 14 սրվակ SOL Morphini hydri թմրամիջոց, այն ներարկվելուց հետո, սահմանված կարգի համաձայն, սրվակները վերադարձրել է դեղատուն։ Ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանն ու Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բարեկամներ են։ Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բնակվել է Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում։ 2011թ. հուլիսի 12-ին Գայ գյուղի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել է գրպանում։ 2011թ. հուլիսի 13-ին ժամը 13-ի սահմաններում, նախապես ձեռք բերված պայմանավորվածության համաձայն Երևանի թիվ 35 միջնակարգ դպրոցի շենքի մոտ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը ապօրինի իրացրել, այն է` ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին անհատույց հանձնել է իր բուժման նպատակով ստացած «Մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 0.0084 մլ ծավալի հիդրոքլորիդը, այն լցրել է ներարկիչի մեջ, որն Արտակ Հովհաննիսյանն իր անձնական օգտագործման համար ձեռք է բերել և պահել է իր մոտ` այն թաքցնելով ձախ գուլպայի մեջ։ 13.07.2011թ. ժամը 13.30-ին Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժին։ Անձնական խուզարկությամբ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի անդրավարտիքի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է կանաչ գույնի բուսական զանգվածը, իսկ ձախ ոտքի կիսագուլպայի մեջ հայտնաբերվել է հեղուկ թմրամիջոցի պարունակությամբ մեկանգամյա օգտագործման ներարկիչը։ Վերոնշվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ զննվել, կշռվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։ Դատաքիմիական փորձաքննության 14.07.2011թ. թիվ 234-Ք եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 2.8 գրամ հաստատուն զանգվածը հանդիսանում է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցի և 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկների խառնուրդ։ Իսկ ներարկիչում առկա 3 մլ ծավալով հեղուկում հայտնաբերվել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց` հիդրոքլորիդի տեսքով։ Ներկայացված 3մլ ծավալով հեղուկում «մորֆին հիդրոքլորիդ» տեսակի թմրամիջոցի քաշը կազմում է 0.0084 գրամ։ Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.07.2011թ. ՀՀ քեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 12123411 քեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը ձերբակալվել է 14.07.2011թ., իսկ 15.07.2011թ. ազատվել է արգելանքից։ 21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ ունենալով մի շարք խրոնիկական հիվանդություններ, հանդիսանալով 1-ին խմբի հաշմանդամ և արտահիվանդանոցային պայմաններում թմրադեղ ստացող անձ, բժշկական հատուկ թույլտվությամբ և չափաբաժնով ստացել և ընդունել է «մորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որից 0.0084 գրամը` հիդրոքլորիդի տեսքով ներարկիչի մեջ լցված 3 մլ ծավալով հեղուկի հետ միասին 2011թ. հուլիսի 13-ին, ժամը 13-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջաններում գտնվող թիվ 35 դպրոցի մոտ ապօրինի կերպով իրացրել է իր ազգական` Արմավիրի մարզի Գայ գյուղի բնակիչ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին, թմրամիջոցն անհատույց հանձնելով նրան, վերջինիս անձնական խուզարկությամբ 13.07.2011թ. ձախ գուլպայի միջից հայտնաբերվել և առգրավվել է ներարկիչի մեջ լցված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը։ 21.07.2011թ. որոշում է կայացվել Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նա մեղադրվել է այն բանում, որ նա, 2011թ. հուլիսի 12-ին, Արմավիրի մարզի Գայ գյուղում գտնվող գերեզմանատան ճանապարհին` ճամփեզրին, նկատել է ինքն իրեն աճած կանեփի բույս և առանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար, ապօրինի ձեռք է բերել, արևի տակ չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի մասնիկներ և լցնելով թղթե փաթեթի մեջ` պահել է տաբատի ձախ գրպանում, որը 13.07.2011թ.-ին անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցների կողմից։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի` «թմրամիջոցների և հոգեմետ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» թիվ 1 հավելվածի համաձայն` «մորֆին» /հիմքերով և աղերով/ տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափը կազմում է 0.01-0.1 գրամը, հետևաբար` հայտնաբերված 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հանդիսանում է մանր չափ, որի ապօրինի ձեռք բերելը, պահելը և օգտագործելը քրեորեն հետապնդելի չէ, այլ առաջ է բերում վարչական պատասխանատվություն, այդ կապակցությամբ այն չի ընդգրկել ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում, քննիչը 07.12.2011թ. որոշում է կայացրել նշված թմրամիջոցն ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար Արտակ Հովհաննիսյանի մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 21.12.2011թ.։ Քրեական գործը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան մուտք է եղել 23.12.2011թ.։ 2.Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը դատարանին միջնորդեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ժաննա Կոտիկյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Թեև մեղադրող Ա. Ափիյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածի 1-ին մասի կարգով փոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունների դեմ։ Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված են, ամբաստանյալների միջնորդությունները բխում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 –րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալներ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի միջնորդությունները և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին։ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածների սանկցիայով նրանց նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալների անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։ Ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, առաջին կարգի հաշմանդամ հանդիսանալը, ծանր հիվանդություններով տառապելը և մշտական բժշկական հսկողության տակ գտնվելը /տառապում է հետևյալ հիվանդություններով. «խրոնիկական օբստրուկտիվ բրոնխիտ, պնևմոսկլերոզ, Զարկերակային հիպերտենզիա, II – III ստադիա, ԱՇԱ ֆ. դ. 0-1։ Յաթրոգեն նարկոմանիա։ Ստորին վերջույթների խցանող աթերոսկլերոզ, II աստիճան, խրոնիկական երակային անբավարարություն, փականային անբավարարություն II աստիճան։ Միզաքարային հիվանդություն, խրոնիկական պիելոնեֆրիտ, ռեմիսիայի շրջան։ Խրոնիկական էնցեֆալոպատիա, խառը տիպ, տագնապային սինդրոմ։ Ծանրալսություն I-II աստիճանի։ Խրոնիկական վիրուսային հեպատիտ C»։ Նշված հիվանդություններն ըստ էության իրենց կլինիկական դրսևորումներով հանդիսանում են ծանր։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալը 1992թ. ակտիվ մասնակցություն է ունեցել արցախյան հերոսամարտի համար կռվող ազատամարտիկներին օգնություն ցույց տալու գործում, իր անձնական միջոցներով նրանց ապահովել է սննդամթերքով ու ծխախոտով։ Ամաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացուցիչ հանագմանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղյալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյաներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանը նախաքննության ընթացքում 2011թ. հուլիսի 14-ին և 15-ին գտնվել է անազատության մեջ, նշված 2 օր ժամկետը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով ենթակա է հաշվարկման նշանակված պատժաչափի մեջ։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկում 3 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածով նախատեսված կարգով հաշվարկելով նրա ազատության մեջ գտնվելու 2 օր ժամկետը, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 տարի 11 ամիս 28 օր ժամկետով։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ հաշվի առնելով ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի առողջական վիճակը և նրա 1-ին կարգի հաշանդամ լինելու հանգամանքը, նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ անհրաժեշտ է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և նշանակել փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման հետ։ Միաժամանակ դատարանը գտում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալներ Բագրատ Բարեղամյանի և Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված հաստատուն 2.4 գրամ քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը և ներարկիչը` հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալով «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ, ենթակա է ոչնչացման։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 3751-3754, 376, 3761, 379-րդ հոդվածներով և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1.Ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկել մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։ 2.Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` դատապարտելով ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 2.4 գրամ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 06-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 192 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 90 թերթից։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 28-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 192 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 90 թերթից |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-2422/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 05-03-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 21-05-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-05-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 192 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 149 թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 192 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 149 թերթից |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0183/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 21-02-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 21-02-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արտակ Հովհաննիսյան մյուսը` Բագրատ Բարեղամյան, Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյան Փոփոխել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մաս - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով/ վերաբերյալ 06.02.2012թ-ի դատավճիռը և նրա նկատմամբ սահմանված պատիժը փոխարինել փորձաշրջանով նույնքան ժամանակով` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 22-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 29-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-03-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-03-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 29-03-2012 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արտակ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԷԴ/0183/01/11 նախագահող դատավոր` Վ.Գրիգորյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ դատավորներ` Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆԻ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ ամբաստանյալ Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ պաշտպան Ժ.ԿՈՏԻԿՅԱՆԻ 2012 թվականի մարտի 29-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12123411 քրեական գործը: Քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:/քրեական գործ, հատոր 1, էջ 1/ Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` կասկածյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: /քրեական գործ հատոր 1, էջ 48/ 2. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011թվականի հուլիսի 21-ի որոշմամբ Բ.Բարեղամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ` Ա. Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: /քրեական գործ, հատոր 1 էջ 95, 101-102/ 3. ՀՀ Ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Էրեբունու քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ղազարյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից Բ.Բարեղամյանից առանց իրացման նպատակի, իր անձնական օգտագործման համար 0.0084 գրամ հիդրոքլորիդի տեսքով <<Մորֆին>> տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու դրվագով Ա. Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 175-177/ 4. 2011 թվականի դեկտեմբերի 21-ին թիվ 12123411 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն թվականի դեկտեմբերի 23-ին: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 3/ 5. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Վ. Գրիգորյանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ` նշանակվել դատաքննության: / քրեական գործ, հատոր 2 էջ 4, 11/ 6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով (քրեական գործը քննվել է արագացված դատաքննության կարգով) ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ է կիրառվել` ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի հիմքով նշանակված պատժաչափի մեջ հաշվարկվել է մինչդատական վարույթում անազատության մեջ գտնված 2 /երկու/ օր ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակվել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով։ ՀՀ քրեական օենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով` ամբաստանյալ Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով նրա բնակության վայրի ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Բագրատ Բարեղամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց ամիս ժամկետով, որը կրելու է ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ։ Իրեղեն ապացույց 2.4 գ հաստատուն քաշով «չորացված մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, ներարկիչը և դրանում առկա հիդրոքլորիդի տեսքով 0.0084 մլ ծավալի «մորֆին» տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացվել է։ /քրեական գործ, հատոր 2 էջ 79-81/ Գործի փաստական հանգամանքները 7. Ամբաստանյալ Ա. Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա` 2011թվականի հուլիսի 12-ին Գայի գերեզմանատան ճամփեզրին աճած կանեփի բույսից քաշելով տերևները, առանց իրացնելու նպատակի` իր անձնական օգտագործման համար, տերևները չորացնելու և մանրացնելու եղանակով ապօրինի պատրաստել է 2.4 գրամ հաստատուն քաշով զգալի չափի «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց, որին խառնել է 0.4 գրամ քաշով ծխախոտի զանգված, այն լցրել է թղթե փաթեթի մեջ, ապօրինի պահել` գրպանում։ /քրեական գործ, հատոր 2, է ջ 79-81/ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. 8. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը վերաքննիչ բողոքով հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում հղում է կատարել ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, սակայն անտեսելով Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանքները, կատարված հանցագործության համար անկեղծորեն զղջալը, ներողամտություն հայցելը, խնամքին անաշխատունակ ծնողներ ունենալը` նրա նկատմամբ սահմանել է խիստ պատիժ` դատապարտելով նրան ոչ թե կալանքի այլ ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով: Ձերբակալման պահից Ա.Հովհաննիսյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ և օգնել իրավապահ մարմիններին բացահայտելու հանցագործությունը և չի խուսափել քրեական պատասխանատվությունից: Ա.Հովհաննիսյանը գիտակցել է իր սխալը, ունի նորաստեղծ ընտանիք, զբաղվում է հողագործությամբ, խնամքին են գտնվում հաշմանդամ ծնողները: Խնդրել է իր նկատմամբ սահմանել փորձաշրջան, ազատությունից չզրկել` խոստանալով ապացուցել, որ դա իր կողմից չգիտակցված քայլ է եղել: Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի չառնելով վերը նշված հանգամանքները, առանց բավարար և հիմնավոր հանգամանքների` Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանել է ազատազրկման ձևով պատիժ: Ա,Հովհաննիսյանի նկատմամբ սահմանված պատիժը ակնհայտ խիստ է, չի բխում պատժի անհատականացման սկզբունքից: 9.Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը խնդրել է Արտակ Հավհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված պատիժը` 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումը փոխարինել փորձաշրջանով նույնքան ժամանակով` նրա նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:/քրեական գործ, հատոր 2 , էջ 79-81/ 10. Վերոհիշյալ դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարված Բագրատ Հովակիմի Բարեղամյանը վերաքննիչ բողոք չի ներկայացրել: 11. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: 12. Պաշտպան Ժ.Կոտիկյանը պնդեց բողոքը և խնդրեց այն բավարարել: Ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանը միացավ պաշտպանին` նույնպես խնդրելով այն բավարարել: Մեղադրողը չառարկեց պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի բողոքի դեմ, խնդրեց այն բավարարել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի և ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի ելույթները, դատախազ Ա.Ափիյանի պատասխանը, ինչպես նաև ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել, փոփոխել դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան, հետևյալ պատճառաբանությամբ. 13. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն.<< 1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ հանցագործությունները դասակարգվում են՝ ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների: 2. Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. << Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն.<< 3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին…>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը սահմանում է նաև.<< 3. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը սահմանում է փորձաշրջան՝ մեկից հինգ տարի ժամկետով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`… 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է` դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` գտնելով, որ դատավճռով նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: 14. 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճռով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի <<Դատարանի իրավական վերլուծությունները>> բաժնում նշել է. <<…դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը և կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նրա նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործով առկա չեն։ Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին անաշխատունակ և թոշակառու ծնողներ ունենալը, դրական բնութագրվելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասը այն մասին, որ դատարանն արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից, ապա` առավել մեղմ պատիժը։… …Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված որոշակի ժամկետով ազատազրկում պատիժը 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։/քրեական գործ, հատոր 2, էջ 79-81/ 15. Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը և հետևանքները, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, բնութագրվում է դրական, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ: 16. Սակայն նման պայմաններում Առաջին ատյանի դատարանը պատիժ սահմանելիս մատնանշելով վերաքննիչ բողոքում բերած հանգամանքները գտել է, որ նշանակված պատիժը Ա.Հովհաննիսյանը պետք է կրի: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատժատեսակի և պատժի չափի ընտրության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 360-րդ հոդվածի հիման վրա քննության առնելով Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը, վերը նշված հանգամանքերի առկայության պայմաններում առանց պատճառաբոնթյան հետևություն է արել, որ նշանակված պատիժը պետք է կրի: 17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի շարադրանքից երևում է, որ դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում, կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը՝ սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզվելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու, որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու: /ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի Հովհաննես Արտաշեսի Սահակյանի վերաբերյալ 2009 թվականի հունիսի 02-ի թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշում: Փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: 18. Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Նման հետևության հանգելու համար Վերաքննիչ դատարանը նկատի է ունենում Ա.Հովհաննիսյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ նա կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, հանցանքը կատարել է առաջին անգամ, նախկինում դատապարտված, արատավորված չի եղել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար,ինչպես նաև խոստովանական ցուցմունքներ տալով օժանդակել է հանցագործության բացահայտմանը, մասնավորապես, նրա մատնանշմամբ է բացահայտվել թմրանյութ իրացնող Բ.Բարեղամյանը, բնութագրվում է դրական, խնամքին են գտնվում անաշխատունակ և թոշակառու ծնողները, նարկոլոգիական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` Ա.Հովհաննիսյանը թմրամոլությամբ չի տառապում, հարկադիր բուժման կարիք չունի, այսինքն մոլի թմրամոլ չէ, ապօրինի պահել է համեմատաբար թույլ թմրանյութ հանդիսացող ընդամենը 2.4 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչպես նաև առկա չեն Ա.Հովհաննիսյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ: Վերոգրյալ պատճառաբանությունների և մատնանշված հանգամանքների առկայությունը Վերաքննիչ դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն են առաջացնում առանց իրական պատիժ նշանակելու Ա.Հովհաննիսյանի ուղղվելու հնարավորության մասին: 19. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Հովհաննիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` սույն որոշման պատճառաբանական մասում բերած հիմնավորումներով: Վերը նշված նկատառումներով վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ա.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը պետք է փոփոխել` նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Ամբաստանյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքին: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի պաշտպան Ժ.Կոտիկյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: 2. Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի փետրվարի 06-ի դատավճիռը փոփոխել: Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակած պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Արտակ Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա` ըստ բնակության վայրի: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-03-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 07-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 192, 133 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 07-05-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 192, 133 թերթ, |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-6245/12 |