Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0177/01/11
Վիճակագրական տողի համար : 6.3

Պատասխանող

Արմեն Մանուկյան Զավենի
Արմեն Մանուկյան
Արմեն Մանուկյան

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Հոդվածներ

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի Մաս 1-ին

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արմեն Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի ժամկետային զինծառայող, 10.05.2011թ. ապօրինի մուտք է գործել զորամասի 2-րդ գումարտակի 6-րդ վաշտի 9-րդ պահեստարան և գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 5598 դրամ արժողությամբ 18 հատ սրբիչ և 3 հատ բարձի երես: Բացի այդ 08.06.2011թ. երեք օրից ավելի, բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ ինքնակամ թողել է զորամասը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-12-29 11:30 1 Կայացվել է
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-12-28 12:00 1 Կայացվել է
Գործ թիվ ԵԷԴ/0177/01/11
2011թ.

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Շուշանիկ Միքայելյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Գեղամ Գասպարյան
Ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանի
Պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյան

2011թ-ի դեկտեմբերի 29-ին դատարանում.
Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Զավենի Մանուկյանի ծնված 18.03.1991թ. Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը ութամյա, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխա ծնված 01.07.2009թ. չդատված, ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի նախկին ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, հաշվառված է ք. Գավառ, Հացառատ թաղամաս, տուն 19, ժամանակավորապես բնակվել է ք. Գյումրի, Վ. Սարգսյան 228/038 տնակում, կալանքի տակ է 19.11.2011թ. խափանման միջոցը` կալանավորում, ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը 2009 թվականի մայիսի 14-ին Գեղարքունիքի մարզի Գավառի զինկոմիսիարիսատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ Զինված ուժեր և ժամկետային զինծառայության է նշանակվել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասում, կոչումով շարքային է։
Ծառայության ընթացքում ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանը զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվել է բացասական, այն է` ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ, սուտասան զինծառայող, հակում է ունեցել հաճախակի լքելու զորամասի տարածքը, բազմիցս արժանացել է դիտողությունների և տույժերի։
Ծառայության ընթացքում 10.05.2011թ. ժամը 23.00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանն ապօրինի մուտք է գործել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի 2-րդ գումարտակի 6-րդ վաշտի թիվ 9 պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափ կազմող` յուրաքանչյուրը 256 ՀՀ դրամ արժողության 18 հատ «վաֆլի» սրբիչ /ընդամենը 4608 ՀՀ դրամ արժողությամբ/ և յուրաքանչյուրը 330 ՀՀ դրամ արժողության 3 հատ բարձի երես /ընդամենը 990 ՀՀ դրամ արժողությամբ/, ՀՀ պաշտպանության նախարարությանը պատճառելով ընդամենը 5598 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս։ Իսկ 2011 թվականի հունիսի 08-ից մինչև հունիսի 30-ը` երեք օրից ավել, բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ ինքնակամ թողել է զորամասը։
20.05.2011թ. ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 90262911 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Զորամասից գողություն կատարելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 68617 զորամասի հրամանատարի հրամանով 10 /տասը/ օր տևողությամբ` 2011թ. մայիսի 11-ից մինչև մայիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Արմեն Մանուկյանը կարգապահական կալանք է կրել ՀՀ ՊՆ ՌՈ Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
13.07.2011թ. որոշումներ են կայացվել Արմեն Զավենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
14.07.2011թ. Արմեն Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը։
20.07.2011թ. որոշում է կայացվել թիվ 90262911 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու և քննությունից նրա թաքնվելու պատճառաբանությամբ։
19.11.2011թ. ժամը 2340-ին Արմեն Մանուկյանը Գյումրի քաղաքում հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ՊՆ ՌՈ Շիրակի բաժին։
21.11.2011թ. թիվ 90262911 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ 21.11.2011թ. Արմեն Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել։
30.11.2011թ. որոշում է կայացվել առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և Արմեն Զավենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 12.12.2011թ. ։
Քրեական գործը 14.12.2011թ. ստացվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։

2. Արագացված դատական քննություն.
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրող Գեղամ Գասպարյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չէր առարկել գործով դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, նա չփոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածների սանկցիաներով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանին հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան` 01.07.2009թ. երեխա ունենալը, պատճառված նյութական վնասը հատուցելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքները, որ ամբաստանյալը ծառայության ընթացքում բնութագրվել է բացասական, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի 06.07.2011թ. թիվ 147 հրամանով Արմեն Զավենի Մանուկյանը 01.07.2011թ. հանվել է անձնակազմի ցուցակներից` որպես ժամկետային զինծառայությունը կրած զինվոր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ զորամասից գողություն կատարելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 68617 զորամասի հրամանատարի կողմից ժամկետային զինծառայող, շարքային Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառվել է կարգապահական տույժ կալանքի ձևով, որը, ընդամենը 10 օր տևողությամբ կրել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով դատարանը գտնում է, որ նշված 10 /տասը/ օր անազատության մեջ կարգապահական մեկուսարանում պահելու ժամկետը պետք է հաշվակցվի նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Վերոնշվածի մասին առկա է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային 12.02.2010թ. թիվ ՏԴ/0100/01/09 որոշումը Գագիկ Մելքոնյանի վերաբերյալ քրեական գործով։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ հանցագործության առարկա հանդիսացող և գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 5598 ՀՀ դրամ արժողության 18 հատ սրբիչը և 3 հատ բարձի երեսը առգրավվել են, ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը քաղհայց չի ներկայացրել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ թողնելուց հետո նշված իրեղեն ապացույցն անհրաժեշտ է հանձնել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասին՝ ի տնօրինություն։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը` նշված համաներման ակտի 15-րդ կետի համաձայն։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով սահմանված է, որ արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերով` դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա հարցերի համատեքստում դատարանը լուծում է հետևյալ հարցերը, թե
6. ենթակա՞ է, արդյոք, պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար և
7. ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ։
ՀՀ քրեական օպրենսգրքի 5-րդ հոդվածի` օրինականության սկզբունքով ղեկավարվելով, դատարանը պարտավոր է պատժի տեսակն ու չափը որոշել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի այն հոդվածի սանկցիայով, որի դիսպոզիցիայի հատկանիշներին համապատասխան հանցանքի կատարման մեջ ապացուցված է համարվել ամբաստանյալի մեղքը, որը միաժամանակ մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջն է։
Սույն քրեական գործի շրջանակներում դատարանը հիմնավորված է համարում ամբաստանյալ Արման Զավենի Մանուկյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցանքի կատարման մեջ։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով ղեկավարվելով` դուրս չգալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածի /361-րդ հոդվածի 1-ին մաս/ սահմաններից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է երկու տեսակի պատիժ` կալանք` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ կարգապահական գումարտակում պահելը` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 56-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված է, որ կարգապահական գումարտակում պահվում են ժամկետային ծառայության զինծառայողները։ Մինչդեռ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը ժամկետային զինծառայող չի հանդիսանում, քանի որ ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի 06.07.2011թ. թիվ 147 հրամանի համաձայն` նա 01.07.2011թ-ից հանվել է անձնակազմի ցուցակներից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն` կալանքն ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է։ Կալանքը նշանակվում է միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել։ Մինչդեռ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերը թվարկված ընդամենը երկու պատժատեսակներից որևէ մեկով պատիժ նշանակելու փաստացի անհնարինության դեպքում սույն գործով հնարավոր չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով պատիժ նշանակելու հարցը լուծելիս կիրառելի համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը։
Դատարանը գտնում է, որ դատական վիճաբանությունների փուլում գործով մեղադրողի միջնորդությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի , ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, 37-րդ հոդվածի և 306-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով ենթակա է բավարարման, գտնելով, որ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքի գծով քրեական գործը կարճել և ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը` նրան ազատելով քրեական պատասխանատվությունից` անձի և նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորությունը դադարած լինելու` իրադրության փոփոխության հիմքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը նշանակվելիք պատժաչափի ժամկետի հաշվարկի վերաբերյալ։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում` ընդամենը 5598 ՀՀ դրամ արժողության սրբիչների և բարձի երեսների գողության կատարման մեջ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի կատարած հանցանքի համար պատիժ նշանակելով հանդերձ, անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, քանի որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։ Դատարանը գտնում է նաև, որ անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակել փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով բնակավայրը սպասարկող ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումն անհրաժեշտ է վերացնել և ամբաստանյալին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 37 հոդվածով, 306-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 313, 360, 365, 3751-3754, 376, 3761, 379-րդ և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով քրեական գործը կարճել և ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` իրադրության փոփոխման հիմքով։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով որպես քրեական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի կողմից նշանակված և փաստացի կրած 10 օր անազատության մեջ պահելու ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 20 /քսան/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիմքով Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, նրա վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով բնակավայրը սպասարկող ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և Արմեն Զավենի Մանուկյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սրբիչները և բարձի երեսները վերադարձնել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0177/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 14-12-2011
Քրեական գործի համարը 0177/01/11
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 90262911
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արմեն Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի ժամկետային զինծառայող, 10.05.2011թ. ապօրինի մուտք է գործել զորամասի 2-րդ գումարտակի 6-րդ վաշտի 9-րդ պահեստարան և գաղտնի հափշտակել զգալի չափի` 5598 դրամ արժողությամբ 18 հատ սրբիչ և 3 հատ բարձի երես: Բացի այդ 08.06.2011թ. երեք օրից ավելի, բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ ինքնակամ թողել է զորամասը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մանուկյան
Հայրանուն Զավենի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 177 Մաս 2 Կետ 3
Դատվածություն
Դատվածություն չդատված
Պաշտպան
Անուն Անժելա
Ազգանուն Հոբոսյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 6.3
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 14-12-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Վլադիմիր
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 15-12-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 15-12-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 15-12-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 28-12-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-12-2011
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
Ամսաթիվ 29-12-2011
Մեղադրյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Հոդված
Որոշման բովանդակություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով քրեական գործը կարճել և ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` իրադրության փոփոխման հիմքով։
Կարճման հիմք Անձը Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթների ուժով ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-12-2011
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 29-12-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 29-12-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել (ՀՀ քր. օր. 70 հոդ.)
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիմքով Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, նրա վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով բնակավայրը սպասարկող ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԷԴ/0177/01/11
2011թ.

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Շուշանիկ Միքայելյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Գեղամ Գասպարյան
Ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանի
Պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյան

2011թ-ի դեկտեմբերի 29-ին դատարանում.
Դռնբաց դատական նիստում արագացված դատական քննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Զավենի Մանուկյանի ծնված 18.03.1991թ. Գեղարքունիքի մարզի Գավառ քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, կրթությունը ութամյա, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխա ծնված 01.07.2009թ. չդատված, ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի նախկին ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, հաշվառված է ք. Գավառ, Հացառատ թաղամաս, տուն 19, ժամանակավորապես բնակվել է ք. Գյումրի, Վ. Սարգսյան 228/038 տնակում, կալանքի տակ է 19.11.2011թ. խափանման միջոցը` կալանավորում, ՀՀ ԱՆ Նուբարաշեն ՔԿ հիմնարկի կալանավոր, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը 2009 թվականի մայիսի 14-ին Գեղարքունիքի մարզի Գավառի զինկոմիսիարիսատի կողմից զորակոչվել է ՀՀ Զինված ուժեր և ժամկետային զինծառայության է նշանակվել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասում, կոչումով շարքային է։
Ծառայության ընթացքում ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանը զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվել է բացասական, այն է` ծառայության ընթացքում իրեն դրսևորել է որպես անկարգապահ, սուտասան զինծառայող, հակում է ունեցել հաճախակի լքելու զորամասի տարածքը, բազմիցս արժանացել է դիտողությունների և տույժերի։
Ծառայության ընթացքում 10.05.2011թ. ժամը 23.00-ի սահմաններում ամբաստանյալ Արմեն Մանուկյանն ապօրինի մուտք է գործել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի 2-րդ գումարտակի 6-րդ վաշտի թիվ 9 պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափ կազմող` յուրաքանչյուրը 256 ՀՀ դրամ արժողության 18 հատ «վաֆլի» սրբիչ /ընդամենը 4608 ՀՀ դրամ արժողությամբ/ և յուրաքանչյուրը 330 ՀՀ դրամ արժողության 3 հատ բարձի երես /ընդամենը 990 ՀՀ դրամ արժողությամբ/, ՀՀ պաշտպանության նախարարությանը պատճառելով ընդամենը 5598 ՀՀ դրամ արժողության գույքային վնաս։ Իսկ 2011 թվականի հունիսի 08-ից մինչև հունիսի 30-ը` երեք օրից ավել, բայց մեկ ամսից ոչ ավելի տևողությամբ ինքնակամ թողել է զորամասը։
20.05.2011թ. ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից ՀՀ քեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 90262911 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
Զորամասից գողություն կատարելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 68617 զորամասի հրամանատարի հրամանով 10 /տասը/ օր տևողությամբ` 2011թ. մայիսի 11-ից մինչև մայիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Արմեն Մանուկյանը կարգապահական կալանք է կրել ՀՀ ՊՆ ՌՈ Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
13.07.2011թ. որոշումներ են կայացվել Արմեն Զավենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու և նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
14.07.2011թ. Արմեն Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը։
20.07.2011թ. որոշում է կայացվել թիվ 90262911 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի հիմքով` մեղադրյալի գտնվելու վայրն անհայտ լինելու և քննությունից նրա թաքնվելու պատճառաբանությամբ։
19.11.2011թ. ժամը 2340-ին Արմեն Մանուկյանը Գյումրի քաղաքում հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ՊՆ ՌՈ Շիրակի բաժին։
21.11.2011թ. թիվ 90262911 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։ 21.11.2011թ. Արմեն Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել։
30.11.2011թ. որոշում է կայացվել առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և Արմեն Զավենի Մանուկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 12.12.2011թ. ։
Քրեական գործը 14.12.2011թ. ստացվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։

2. Արագացված դատական քննություն.
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը մինչև դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Ռաֆիկ Սաֆարյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Մեղադրող Գեղամ Գասպարյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս չէր առարկել գործով դատական քննության կարգ կիրառելու դեմ, նա չփոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածների սանկցիաներով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, դատարանին հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատված չլինելը, խնամքին մինչև 14 տարեկան` 01.07.2009թ. երեխա ունենալը, պատճառված նյութական վնասը հատուցելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքները, որ ամբաստանյալը ծառայության ընթացքում բնութագրվել է բացասական, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի 06.07.2011թ. թիվ 147 հրամանով Արմեն Զավենի Մանուկյանը 01.07.2011թ. հանվել է անձնակազմի ցուցակներից` որպես ժամկետային զինծառայությունը կրած զինվոր։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ զորամասից գողություն կատարելու համար ՀՀ ՊՆ թիվ 68617 զորամասի հրամանատարի կողմից ժամկետային զինծառայող, շարքային Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառվել է կարգապահական տույժ կալանքի ձևով, որը, ընդամենը 10 օր տևողությամբ կրել է ՀՀ ՊՆ ՌՈ վարչության Երևանի կայազորի կարգապահական մեկուսարանում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 2-րդ մասի և 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հիմքով դատարանը գտնում է, որ նշված 10 /տասը/ օր անազատության մեջ կարգապահական մեկուսարանում պահելու ժամկետը պետք է հաշվակցվի նշանակված պատժի ժամկետի մեջ։
Վերոնշվածի մասին առկա է նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային 12.02.2010թ. թիվ ՏԴ/0100/01/09 որոշումը Գագիկ Մելքոնյանի վերաբերյալ քրեական գործով։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ հանցագործության առարկա հանդիսացող և գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված 5598 ՀՀ դրամ արժողության 18 հատ սրբիչը և 3 հատ բարձի երեսը առգրավվել են, ՀՀ պաշտպանության նախարարությունը քաղհայց չի ներկայացրել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ թողնելուց հետո նշված իրեղեն ապացույցն անհրաժեշտ է հանձնել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասին՝ ի տնօրինություն։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը` նշված համաներման ակտի 15-րդ կետի համաձայն։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով սահմանված է, որ արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ և 7-րդ կետերով` դատավճիռ կայացնելիս դատարանի լուծմանը ենթակա հարցերի համատեքստում դատարանը լուծում է հետևյալ հարցերը, թե
6. ենթակա՞ է, արդյոք, պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար և
7. ի՞նչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ։
ՀՀ քրեական օպրենսգրքի 5-րդ հոդվածի` օրինականության սկզբունքով ղեկավարվելով, դատարանը պարտավոր է պատժի տեսակն ու չափը որոշել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի այն հոդվածի սանկցիայով, որի դիսպոզիցիայի հատկանիշներին համապատասխան հանցանքի կատարման մեջ ապացուցված է համարվել ամբաստանյալի մեղքը, որը միաժամանակ մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջն է։
Սույն քրեական գործի շրջանակներում դատարանը հիմնավորված է համարում ամբաստանյալ Արման Զավենի Մանուկյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով կատարված հանցանքի կատարման մեջ։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջով ղեկավարվելով` դուրս չգալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի հոդվածի /361-րդ հոդվածի 1-ին մաս/ սահմաններից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան նախատեսում է երկու տեսակի պատիժ` կալանք` առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ կարգապահական գումարտակում պահելը` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 56-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված է, որ կարգապահական գումարտակում պահվում են ժամկետային ծառայության զինծառայողները։ Մինչդեռ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանը ժամկետային զինծառայող չի հանդիսանում, քանի որ ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի 06.07.2011թ. թիվ 147 հրամանի համաձայն` նա 01.07.2011թ-ից հանվել է անձնակազմի ցուցակներից։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն` կալանքն ուղղիչ հիմնարկում անազատության մեջ պահելու ձևով հասարակությունից խիստ մեկուսացման պայմաններում դատապարտյալին պահելն է։ Կալանքը նշանակվում է միայն այն դեպքում, երբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց չի կիրառվել։ Մինչդեռ սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված վերը թվարկված ընդամենը երկու պատժատեսակներից որևէ մեկով պատիժ նշանակելու փաստացի անհնարինության դեպքում սույն գործով հնարավոր չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով պատիժ նշանակելու հարցը լուծելիս կիրառելի համարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը։
Դատարանը գտնում է, որ դատական վիճաբանությունների փուլում գործով մեղադրողի միջնորդությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի , ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետի, 37-րդ հոդվածի և 306-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով ենթակա է բավարարման, գտնելով, որ անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասի մեղադրանքի գծով քրեական գործը կարճել և ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումը` նրան ազատելով քրեական պատասխանատվությունից` անձի և նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորությունը դադարած լինելու` իրադրության փոփոխության հիմքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջը նշանակվելիք պատժաչափի ժամկետի հաշվարկի վերաբերյալ։
Դատարանը միաժամանակ գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում` ընդամենը 5598 ՀՀ դրամ արժողության սրբիչների և բարձի երեսների գողության կատարման մեջ ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի կատարած հանցանքի համար պատիժ նշանակելով հանդերձ, անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, քանի որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու։ Դատարանը գտնում է նաև, որ անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակել փորձաշրջան մեկ տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարելով բնակավայրը սպասարկող ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումն անհրաժեշտ է վերացնել և ամբաստանյալին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 12-րդ կետով, 37 հոդվածով, 306-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, 313, 360, 365, 3751-3754, 376, 3761, 379-րդ և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 361-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով քրեական գործը կարճել և ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` իրադրության փոփոխման հիմքով։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով որպես քրեական պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 (երկու) տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի հրամանատարի կողմից նշանակված և փաստացի կրած 10 օր անազատության մեջ պահելու ժամկետը և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս 20 /քսան/ օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիմքով Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, նրա վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով բնակավայրը սպասարկող ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։
Ամբաստանյալ Արմեն Զավենի Մանուկյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և Արմեն Զավենի Մանուկյանին ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված սրբիչները և բարձի երեսները վերադարձնել ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասին։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 29-12-2011
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 31-01-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 01-02-2012
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 169 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 65 թերթից։
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 03-02-2012
Էջերի քանակը 1-ին հատորը՝ 169 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 65 թերթից։