ԵԷԴ/0175/01/11

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Ք. ԲԱԴԱԼՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄՈւՐԱԴՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ռ. ՍԱՖԱՐՅԱՆ
Հ. ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆ
Է. ԱՂԱՋԱՆՅԱՆ

2012թ. մայիսի 4-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանի, ծնված 02.07.1978թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 6-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատված` Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.06.2011թ. ԵՇԴ/0050/01/11 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, բնակվել է ք.Երևան Շահվերդյան 24 շենք, 39 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով։
2. Մանուկ Կարոյի Մանուկյանի, ծնված 31.05.1984թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում 4 անգամ դատված`
ա) Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 12.08.2003թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի ժամկետով։ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 3 տարի ժամկետով,
բ) Սյունիքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 24.12.2003թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 361 հոդվածի 4-րդ մասով, 67 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
գ) Կոտայքի մարզի առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2006թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 34-266 հոդվածի 1-ին մասով, 271 հոդվածի 1-ին մասով, 67 և 69 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 11 ամիս 27 օր ժամկետով և տուգանքի` 100.000 դրամի չափով,
դ) Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.09.2011թ. ԿԴ/0107/01/10 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 34-38-268 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, բնակվել է ք.Երևան Ե. Թադևոսյան 2 նրբ. 2/28 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով։
3. Արմեն Յուրիի Մելքոնյանի, ծնված 28.07.1978թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2011թ. ԵԱՆԴ/0034/01/11 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով, բնակվել է ք.Երևան Նարեկացի 33 շենք, 25 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի դատապարտյալ։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով։
4. Հարություն Միրզաջանի Գրիգորյանի, ծնված 17.03.1975թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարագ կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում դատված` դատվածությունը մարված, բնակվում է ք.Երևան Քանաքեռ 14 փողոց 38 շենք, 27 բնակարանում ։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 38-34-268 հոդվածի 1-ին մասով։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Նախաքննական մարմինը Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանին` ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով, Մանուկ Կարոյի Մանուկյանին` ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Յուրիի Մելքոնյանին` ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով և Հարություն Միրզաջանի Գրիգորյանին` ՀՀ քր. օր-ի 38-34-268 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ Ա. ՄԵլքոնյանը« Մ. Մանուկյանը և Գ. Գրիգորյանը, գտնվելով նախնական կալանքի տակ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկում և 2011թ. ապրիլ ամսին, գտնվելով թիվ 49 խցում, ապօրինի պահվող չպարզված բջջային հեռախոաահամարով զանզահարել են քննությամբ չպարզված անձին և համաձայնության են եկել նրանից գգալի չափի` 0«0141 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու հարցի շուրջ։ Անհայտ անձը համաձայնվել է թմրանյութն իրացնել և ՔԿ հիմնարկի անվտանգության բաժնի աշխատակիցներին մոլորեցնելու` նրանց ուշադրությունը թմրանյութից շեղելու նպատակով, Գ. Գրիգորյանի« Մ. Մանուկյանի և Ա. Մելքոնյանի համար նախատեսված թմրանյութը պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորել է երեք առանձին փաթեթներում« ներկել է դրանք կարմիր գույնով, թաքցրել «Վինեգրետ» տեսակի աղցանի մեջ« դրել է սննդամթերքով լցված 2 պոլիէթիլենային տոպրակներից մեկի մեջ« սակայն թմրանյութով հանձնուքը իր անվամբ ներկայացնելուց հրաժարվել Է։
Մ. Մանուկյանն ու Գ. Գրիգորյանը որոշել են թմրանյութով հանձնուքը «Նուբարաշեն» ՔԿՀ ներկայացնելու նպատակով խնդրել վերջինիս եղբորը` Հարություն Գրիգորյանին և այդ նպատակով 20.04.2011թ. երեկոյան ժամերին 093-95-88-80 հեռախոսահամարից զանգահարել են վերջինիս եղբոր Հարություն Գրիգորյանի 093-28-59-55 բջջային հեռախոսահամարին« տեղեկացնել են թմրանյութով հանձնուքի մասին և խնդրել են հանձնուքը «Շենգավիթ» մետրոյի կայարանի մոտից վերցնել և ներկայացնել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ։
Հ. Գրիգորյանը համաձայնվել է օժանդակել իր եղբորը և մյուսներին զգալի չափերի թմրամիջոցը ապօրինի ձեռք բերելուն« սակայն անձամբ այն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ տանել և իր անունից ներկայացնել հրաժարվել է։ Նույն հեռախոսահամարներով կապ պաշտպանելով Ա. Մանուկյանի և Գ. Գրիգորյանի հետ« վերջիններիս ցուցումներով պայմանավորվել և «Շենգավիթ» մետրոյի կայարանի հարակից տարածքում հանդիպել է չպարզված 2 անձանց« վերցրել հանձնուքում թաքցված թմրամիջոցը և տեղափոխել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ։
Թմրամիջոցով հանձնուքը «Նուբարաշեն» ՔԿՀ ներկայացնելու նպատակով Գ. Գրիգորյանը զանգահարել Է նախկին կնոջ մորը` Անուշ Ծատուրյանին և խնդրել է եղբոր կողմից բերված անձնուքը իր անվամբ ներկայացնել ՔԿՀ` պատճաոաբանելով« որ եղբոր` Հ. Գրիգորյանի մոտ անձը հաստատող փաստաթուղթ չկա։ Հ. Գրիգորյանը իր մոտ ունենալով անձը հաստատող փաստաթուղթ` զինգրքույկ և հնարավորություն ունենալով այդ փաստաթղթի տվյալներով հանձնուքը ներկայացնել «Նուբարաշեն» ՔԿՀ« եղբորից տեղեկանալով Ա. Ծատուրյանի համաձայնության մասին« իր հերթին զանգահարել Է Անուշ Ծատուրյանին, պատճառաբանել, թե իբր անձնագիր չունի« խնդրել է նրան գալ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ և օգնել ելբորը հանձնուք հանձնելու հարցում։
Ա. Ծատուրյանը, չիմանալով հանձնուքում թաքցված թմրանյութի մասին, ժամը 0700-ի սահմաններում գնացել Է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ« Հարություն Գրիգորյանից վերցրել հանձնուքը և իր անձնագրով մոտեցել հանձնուքների ընդունման սենյակ` այն ներկայացնելու համար։ Այդ ընթացքում Հ. Գրիգորյանը« պատասխանատվությունից խուսափելու և իր անձը թացքնելու նպատակով« Ա. Ծատուրյանին անհիմն պատճառաբանելով« թե աշխատանքի մեջ է« հեռացել է։
Ա. Ծատուրյանը իր անունից լրացնելով հանձնուքը Գ. Գրիգորյանին փոխանցելու համար նախատեսված անհրաժեշտ փաստաթղթերը« հանձնուքը ներկայացրել է ստուգման« որի ընթացքում ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ հանձնուքների ընդունման սենյակում ՔԿՀ աշխատակիցներ` Հ. Մշեցյանի և Է. Մանուկյանի կողմից կատարված խուզարկությամբ հանձնուքում առկա «Վինեգրետ» տեսակի աղցանի մեջից հայտնաբերվել և առգրավվել է զգալի չափի՝ 0«0141 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը« որի արդյունքում Գ. Գրիգորյանը« Մ. Մանուկյանը և Ա. Մելքոնյանը իրենց կամքից անկախ հանգամանքներուն չեն կարողացել ավարտին հասցնել իրենց հանցավոր մտադրությունը, այն է` զգալի չափերի թմրամիջոցը ձեռք բերել, իսկ Հ. Գրիգորյանն էլ իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել օժանդակել վերջիններիս թմրամիջոցը ձեռք բերելու հարցում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.04.2012թ. որոշմամբ կիրառվել է ՀՀ ԱԺ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 26.05.2011թ. որոշման 6-րդ կետի 2-րդ ենթակետը և Հարություն Միրզաջանի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քր. օր-ի 38-34-268 հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճվել և քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։
Թեև նախաքննության ընթացքում Մանուկ Մանուկյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ տեղյակ չի եղել հանձնուքի մեջ հայտնաբերված թմրանյութի մասին, սակայն դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մանուկ Մանուկյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Թեև նախաքննության ընթացքում Արմեն Մելքոնյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ տեղյակ չի եղել հանձնուքի մեջ հայտնաբերված թմրանյութի մասին, սակայն դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Մելքոնյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Արմեն Մելքոնյանը հայտնել է, որ իրենց խցի կալանավոր Գառնիկ Գրիգորյանի անվամբ բերված հանձնուքը նախատեսված է եղել իր համար և ինքը տեղյակ է եղել, որ հանձնուքի մեջ պետք է թաքցված լինի թմրամիջոց, սակայն դրա տեսակի մասին չի իմացել։ 20.04.2011թ. իրենց խցում եղած բջջային հեռախոսին զանգահարել է իր ընկեր Կարենը և հայտնել է, որ ցանկանում է հանձնուք ուղարկել, որի մեջ թմրամիջոց կլինի, սակայն այն անձամբ հրաժարվել է բերել։ Ինքը այդ հարցով դիմել է խցակից Մանուկին, իսկ վերջինս էլ դիմել է Գառնիկին։ Գառնիկը զանգահարել և խնդրել է եղբորը «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ հանդիպել Կարենին, նրանից վերցնել հանձնուքը, բերել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ և հանձնել իր անվամբ։ Դրանից հետո ինքը քնել է և արթնացել է միայն այն ժամանակ, երբ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները մտել և խուզարկել են իրենց խուցը։ Այդ ժամանակ հասկացել է, որ հանձնուքի հետ խնդիր է առաջացել։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գառնիկ Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց, և օգտվելով իր սահմանադրական իրավունքից, հրաժարվեց դատաքննությամբ ցուցմունք տալուց։
Նախաքննության ընթացքում Գառնիկ Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի իմացել հանձնուքի մեջ գտնվող թմրանյութի մասին։ 2011թ. ապրիլի 20-ին իր խցակիցներից մեկը, որին չի հիշում, հարցրել է «դրսում տուլիկ կա՝ սիգարետ« կոֆե« պեսոկ ով կարա բերի»։ Ինքը ասել է« որ դրանք ՔԿ բերելու հարցում կարող է խնդրել եղբորը՝ Բարութին և նույն օրը երեկոյան զանգահերել է եղբոր՝ Հարութի 093-28-59-55 բջջային հեռախոսահամարին և հարցրել է, թե «կարող է վաղը տուլիկ բերել»« որին եղբայրը պատասխանել է« որ «գործի մեջ է« սակայն կաշխատի օրվա մեջ բերել»։ Նշված խոսակցության ժամանակ ինքը եղբորը ասել է« որ «տուլիկը իրեն պետք է տան Շենգավիթ մետրոյի մոտ»։ 2011թ. ապրիլի 21-ի կեսօրին մոտ նորից զանգահարել է եղբորը և հարցրել «վերցրել է տուլիկը թե ոչ»« որին եղբայրը ասել է« «ճանապարհին է գնում է հանձնուքը վերցնելու»։ Դրանից կես ժամ անց նորից զանգահարել է Հարութին և հարցրել «վերցրել է տուլիկը թե ոչ»« որին եղբայրը պատասխանել է« որ արդեն տուլիկը իր մոտ է։ Մեկ ժամ անց ինքը նորից զանգահարել է եղբորը տեղեկանալու նրա գտնվելու վայրի մասին։ Եղբայրը իրեն ասել է« որ «գտնվում է Սովետաշենում« ձու են ցրում« տուլկիկը ավտոյի մեջ է« այն իր ասածից մի քիչ մեծ է իրեն մոտ անձնագիր չկա տուլիկը իրեն փոխանցելու համար։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է նախկին զոքանչին՝ Անուշին խնդրել է նրան անձնագրով ներկայանալ «բերդ»« եղբորից վերցնել «տուլիկը» և փոխանցել իր անվամբ։ Իր նախկին զոքանչը հայտնել է« որ խնամում է դստեր մանկահասակ երեխային և չի կարող նրան մենակ թողնել« հայտնել է նաև« որ ՔԿՀ գնալու համար մոտը գումար չկա։ Ինքը նորից զանգահարել է եղբորը` հայտնելով Անուշի հետ կայացած զրույցի մասին, և խնդրել է «գումար ճարել Անուշի տաքսուն վճարելու համար»։ Հարութը իրեն պատասխանել է« որ ինքը ներկա պահին «գործի մեջ է», երբ ազատվի կզանգի իրեն։ 2-3 ժամ անց Բարութը զանգահարել է իրեն և ասել« որ արդեն «բերդի» մոտ է հասնում« զանգի Անուշին թող գա։ Ինքը զանգահարել է Անուշին և խնդրել է շտապ գալ «բերդ»։ 30 րոպե անց ինքը զանգահարել է Անուշին պարզելու համար նրա գտնվելու վայրը։ Անուշը նրան պատասխանել է« որ արդեն «բերդում» է« «տուլիկը» վերցրել է և արդեն հանձնում է։ Դրանից հետո ՔԿՀ աշխատակիցներից տեղեկացել է« որ իրեն փոխանցված հանձնուքի մեջ «դեղ» է եղել։
Գառնիկ Գրիգորյանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Հարություն Գրիգորյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 20.04.2011թ., ժամը 2100-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել եղբայրը՝ Գառնիկ Գրիգորյանը« որը այդ ժամանակ կալանքի տակ է գտնվել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում և հարցրել է. «տղերքից մարդ կա« սիգարետ պետք է տա« կբերե՞ս»։ Ինքը համաձայնվել է։ Հաջորդ առավոտյան, ժամը 1000-ի սահմաններում կրկին զանգահարել է եղբայրը և հարցրել, թե կարող է ծխախոտները տանել ՔԿ հիմնարկ։ Ինքը պատասխանել է. «հիմա զբաղված է« երբ որ հարմար լինի կզանգահարի»։ Դրանից հետո Գառնիկը մի անգամ զանգահարել է իրեն նույն հարցով« որին ինքը տվել է նույնաբովանդակ պատասխաններ և խնդրել է չանհանգստացնել մինչև իր ազատվելը։ Ժամը 1330-ի սահմաններում` գործերը վերջացնելով, զանգահարել է եղբորը՝ Գառնիկին և հարցրել է« թե որտեղից պետք է վերցնի հանձնուքը։ Գառնիկը իրեն ասել է« որ զանգահարի քիչ հետո և հեռախոսը անջատել է։ Հինգ րոպե անց զանգահարել է եղբայրը և իրեն ասել է« որ պետք է գնա «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ« սակայն չի ասել ում հետ պետք է հանդիպի և չի տվել նշված անձանց նկարագիրը։ Նշված խոսակցությունից հետո« իր գործնկերոջը, որի հետ միասին աշխատել են «ԼԹՖ»–ում որպես առաքիչ, խնդրել է իրեն իջեցնել 3-րդ մասի հրապարակում« որպեսզի վերջինս կարողանա շարունակել իր աշխատանքը` տարածքում գործող խանութներում ձու առաքելով« իսկ ինքը նստելով պատահական տաքսի ավտոմեքենա, գնացել է «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ։ Ճանապարհին զանգահարել է եղբորը և տեղեկացրել իր գտնվելու վայրի մասն` միաժամանակ ասելով« որ քիչ հետո տեղում կլինի։ «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ 5 րոպե շրջել է« որից հետո նորից զանգահարել է եղբորը« վերջինս հավաստիացրել է« որ «ամենաուշը 5 րոպեից տեղում կլինեն»։ 7 րոպե անց նորից զանգահարել է Գառնիկին և ասել« որ աշխատանքի է և պետք է գնա։ Այդ ժամանակ եղբայրը լսափողը փոխանցել է իր խցակից «Մանչին»« որը իրեն ավելի հստակ է բացատրել« թե ուր գնալ և որտեղ կանգնել ու սպասել։ Նրա հետ զրույցից հասկացել է« որ հանձնուքը բերող անձինք ճանաչում են հատկապես Մանչին և հանձնուքը նախատեսված է նրա համար։ Վերջինս պատասխանել է« որ ամենաուշը 5 րոպեյից հանձնուքը փոխանցողները տեղում կլինեն։ Նշված խոսակցությունից 1-2 րոպե անց մետրոյի կայարանի դիմացի աստիճաններին նկատել է 20-25 տարեկան երկու երիտասարդների« որոնցից մեկը խոսել է հեռախոսով, իսկ մյուսը` նայել է շուրջը։ Իր մոտ այնպիսի տպավորություն է առաջացել« որ վերջիններս փնտրում են ինչ-որ մեկին։ Մոտեցել է նրանց և հարցրել. «դուք եք Գառնիկի ասած մարդիկ»« նրանցից մեկը« որն այդ ժամանակ խոսել է հեռախոսով« ասել է. «լավ տեսա« հանդիպեցի» և անջատել է հեռախոսը։ Ինքը կրկնել է հարցը և դրական պատասխան ստանալուց հետո հարցրել է «բա ուր է վեշը»։ Տղաներից մեկը ասել է «հեսա» և մատնացույց է արել իրենցից քիչ հեռու դրված երկու մեծ դեղին գույնի ցելոֆանե տոպրակները։ Ինքը զարմացել է« քանի-որ պայմանավորվածություն է եղել «երկու բլոկ սիգարետի մասին« սակայն քանի-որ նախորոք խոստացել է եղբոր հանձնուքը տանել, վերցրել է նշված տոպրակները։ ճանապարհին զանգահարել է եղբորը և ասել. «ձեռ ես առնում« սկզբում ասում էիր« որ երկու հատ սիգարատա, իսկ հիմա իմ բոյին տուլիկներ են բերել», ասել է նաև« որ «ես չեմ կարող այն փոխանցել, քանի որ անձնագիրը մոտս չի, իսկ հետո էլ ես ուրիշի տուլիկ չեմ փոխանցում« զանգի թող ուրշ մարդ գա վերցնի»։ Եղբայրը իրեն խնդրել է սպասել և 10 րոպե անց, զանգահարելով ասել է« որ հանձնուքը հանձնելու համար ՔԿՀ կգա զոքանչը՝ Անուշը« սակայն ինքը պետք է վճարի տաքսու գումարը։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է Անուշին և հարցրել նրա գտնվելու վայրը, և տեղեկանալով« որ նա տանն է ասել է. «5-րոպեից դուրս գա նստի տաքսի և գնա «բերդ»։ Այդ ընթացքում ինքը տարածքում գտնվող մի քանի խանութներից պարտք գումարները վերցնելով, գնացել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։ Հասնելով ՔԿ հիմնարկ, հանդիպել է Անուշին« վճարել է նրա տաքսու գումարը, և հանձնուքները վերցնելով, մտել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքները հանձնելու սպասասրահ« որտեղ Անուշից վերցրել է անձնագիրը, իսկ ՔԿ աշխատակիցներից հանձնուքի պարունակությունը լրացնելու համար նախատեսված «բլանկները»« դրանք տվել Անուշին« մեկ երկու բառով բացատրել« թե ինչպես է պետք լրացնել և հեռացել է։ Դրանից 30 րոպե անց իրեն է զանգահարել Անուշը և ասել է« որ չի կարողանում կարդալ հանձնուքի ցուցակը« ինքը խորհուրդ է տվել «կարդալ տետրի թղթից« քանի որ այն ավելի պարզ է գրված եղել»« ևս 45 րոպե անց նորից զանգահարել է Անուշը և լաց լինելով ասել Է« որ կորցրել Է գումարը և խնդրել Է գալ ՔԿ հիմնարկ և իրեն տուն տանել։ Ինքը ասել Է« որ արդեն «ռայոնում Է» և չի կարող գալ« ասել Է «նստի մի մեքենա գնա 3-րդ մաս կասեմ ում մոտենաս փող վերցնելու»« Անուշը հրաժարվել Է և խնդրել Է իրեն գալ« սակայն ինքը ասել Է« որ չի կարող գալ։ Դրանից 10 րոպե անց իրեն Է զանգահարել մի տղամարդ, ներկայացել Է որպես «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի խատակից և հարցրել Է ինքը այդ օրը ՔԿ հիմնարկ հանձնուք տարել Է, թե ոչ և դրական պատասխան լսելով, խնդրել Է ներկայանալ։ Ինքը պատասխանել Է« որ չի կարող ներկայանալ, քանի որ «ռայոնում Է»։ Այդ ժամանակ նշված անձը իրեն հայտնել Է« որ հանձնուքի մեջից թմրանյութ Է հայտնաբերվել։ Դա լսելով, ինքը ասել Է« որ «կաշխատի գալ»« սակայն քանի որ ուշ ժամի Է ավարտել աշխատանքը ՔԿՀ Է ներկայացել հաջորդ առավոտյան։ Հետագայում դեպքի մասին եղբոր հետ զրուցելիս վերջինս հայտնել է իրեն« որ խցում հայտնաբերված հեռախոսը եղել Է Մանչինը և Մանչն Է խոսել և պայմանավորվել այն տղաների հետ, որոնցից վերցվել Է հանձնուքը։
Վկա` Անուշ Ծատուրյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 1500-ի սահմաններում ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկից իրեն Է զանգահարել դստեր նախկին ամուսին՝ Գառնիկ Գրիգորյանը և հարցրել Է անձնագիր ունի, թե ոչ։ Ստանալով դրական պատասխան, խնդրել Է անձնագրով ներկայանալ ՔԿ հիմնարկ, պարզաբանելով« որ եղբայրը՝ Հարություն Գրիգորյանը, իր համար պետ Է հանձնուք բերի« սակայն անձնագիր չունի այն իր անունից փոխանցելու համար։ Սկզբում չի համաձայնվել, սակայն մի քանի անգամ զանգահարելով, իր վերջո համաձայնվել է։ Դրանից հետո իրեն Է զանգահարել Գառնիկի եղբայրը` Հարութը« և հարցրել Է իր գտնվելու վայրի մասին։ Տեղեկանալով, որ տանն Է, ասել Է սպասի իր զանգին, ոից հետո միայն գնա «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։ Ժամը 1600-ի սահմաններում Հարութը զանգահարել Է իրեն և ասել, որ արդեն կարող Է գնալ։ Ինքը Հարութին ասել Է« որ մոտը գումար չկա։ Վերջինս իրեն պատասխանել Է, որ ինքը կտա։ Դրանից հետո, պատահական տաքսի ավտոմեքենայով գնացել Է «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Ճանապարհին իր բջջային հեռախոսին Է զանգահարել Հայկը և հետաքրքրվել Է, թե որտեղ է հասել« որին ինքը պատասխանել Է« որ ճանապարհին Է։ Երբ տեղ Է հասել, Հարութը արդեն այնտեղ է եղել։ Վերջինս իրեն դիմավորել և վճարել է տաքսու գումարը, որից հետո ուղեկցել է ՔԿ հիմնարկի հանձնուքների ընդունման սրահ։ Հանձնուքների ընդունման սրահում Հարութը իրեն տարօրինակ է պահել` ցուցաբերել է անհանգիստ և շտապողական վարքագիծ։ Այդ ընթացքում Հարութը ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներից խնդրել և վերցրել է համապատասխան փաստաթղթերը, որից հետո իրեն ասել է« որ ուշանում է աշխատանքից և խնդրել է դրանք լրացնել և հանձնուքը հանձնել իր փոխարեն։ Ինքը նրան պատասխանել է, որ չի կարող մենակ լրացնել, քանի որ աչքերը լավ չեն տեսնում և խնդրել է Հարութին մնալ« սակայն վերջինս հրաժարվել է, և իրեն տալով 1.000 ՀՀ դրամ տաքսու գումար, հեռացել է։ Դրանից հետո, ինքը ներկաների օգնությամբ լրացրել է փաստաթղթերը և հանձնուքների հետ միասին հանձնել է այն ընդունող աշխատակցին։ Հանձնուքի ստուգմամբ քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցները վինեգրետ աղցանի մեջից հայտնաբերել են բարակ թիթեղյա շերտով փաթաթված և կարմիր գույնով ներկված երեք գնդիկներ։ Իր ներկայությամբ բացելուց հետո ինքը տեսել է սպիտակ դեղահաբեր« որոնք իր ներկայությամբ կշռվել և փաթեթավորվել են։
Վկաներ` ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի աշխատակիցներ Էդգար Մանուկյանի և Հովհաննես Մանջիկյանի դատաքննությամբ տված և Ստեփան Մշեցյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 21-ին, ժամը 1700-ի սահմաններում Անուշ Ծատուրյանի կողմից ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 49 խցի կալանավոր Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանի անվամբ բերված հանձնուքի խուզարկությամբ« հանձնուքի մեջ գտնվող «վինեգրետ» տեսակի աղցանի մեջից հայտնաբերել են թվով 3 հատ պոլիէթիլենային թաղանթով փաթեթավորված, կարմիր գույնով ներկված փաթեթներ։ Ա. Ծատուրյանից տեղեկացել են« որ հանձնուքը վերջինիս փոխանցել է քրեակատարողական հիմնարկի թիվ 49 խցի կալանավոր Գառնի Գրիգորյանի եղբայրը« որից հետո զանգահարել են նրան և հրավիրել են ՔԿ հիմնարկ« սակայն վերջինս հրաժարվել է ներկայանալ։
Վկա` Աշոտ Մաթևոսյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ Հարություն Գրիգորյանի հետ միասին աշխատում են «ԼԹՖ» ՍՊԸ-ում որպես վարորդ-առաքիչ։ 2011թ. ապրիլի 19-ին Հարություն Գրիգորյանը իրենից թույլտվություն է խնդրել բացակայելու աշխատանքից, քանի որ կալանավորված եղբորը՝ Գառնիկին, տեսակցության է գնալու։ Հաջորդ օրը, ժամը 1300-ի սահմաններում Հարութին տարել է մինչև 3-րդ մասի հրապարակ, որտեղ նրան իջեցնելով, այնտեղ շարունակել է իր աշխատանքը։ Որոշ ժամանակ անց Գառնիկը զանգահարել է իրեն և ասել է« որ վերջացրել է գործերը և խնդրել է իրեն վերցնել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի մոտից, որից հետո միասին գնացել են Լուսակերտի թրչնաֆաբրիկա։ Ֆաբրիկայում գտնվելու ընթացքում ինքը նկատել է« որ Հարութը արդյունավետ չի աշխատում և հետաքրքրվել է նրանից, թե ինչ է պատահել։ Վերջինս իրեն հայտնել է« որ քիչ առաջ զանգահարել է Գառնիկի զոքանչ՝ Անուշը և իրենից հետաքրքրվել է, թե հանձնուքի հետ ամեն ինչ նորմալ է, թե ոչ, իսկ դրանից հետո զանգահարել և ասել է« որ տաքսու գումարը կորցրել է և խնդրել է իրեն գնալ նրա հետևից։ Դրանից հետո, Երևան վերադառնալու ճանապարհին Հարութը շարունակել է իրեն տարօրինակ պահել։ Իր բազմաթիվ հորդորներին ի վերջո Հարութը պատմել է իրեն« որ այդ օրը իր կողմից ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ տարված հանձնուքի մեջ թմրանյութ են հայտնաբերել, որի պատճառով իրեն կանչում են քրեակատարողական հիմնարկ։ Ինքը խորհուրդ է տվել նրան ներկայանալ քրեակատարողական հիմնարկ որպեսզի այնտեղ գտնվող եղբոր զոքանչը կարողանա տուն գնալ« սակայն Հարութը չի գնացել։
Վկա` Ալինա Սիմոնյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 21-ին ամուսնուց տեղեկացել է« որ նույն օրը երբ ուզեցել է եղբորը՝ Գառնիկին, ծխախոտ տանել վերջինս խնդրել է նրան բերել նաև իր ընկերներից մեկի «պերեդաչին»« որը տանելուց հետո այնտեղ են կանչել Գառնիկի զոքանչին՝ Անուշին« որը փոխանցել է նշված «պերեդաչին»։ Լսել է նաև« որ տվյալ «պերադաչու» մեջից ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները թմրանյութ են հայտնաբերել։
Վկա` Լուսինե Գաբրիելյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Հարություն Գրիգորյանի և նրա կնոջ Ալինա Սիմոնյանի հետ գտնվում է մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։ Ընկերուհուն՝ Ա.Սիմոնյանին, այցելելու ժամանակ« կոնկրետ օրը չի հիշում« նրանից տեղեկացել է« որ Հարությունի և նրա բանտում գտնվող եղբոր՝ Գառնիկի վերաբերյալ քրեական գործ է հարուցվել« որը վերաբերվում է թմրանյութերին։ Լսել է նաև« որ երբ Հարութը ցանկացել է եղբորը «պերեդաչի» տանել« ճանապարհին վերցրել է նաև մեկ ուրիշի «պերեդաչին»« որի մեջ թմրանյութ է եղել։
Գառնիկ Գրիգորյանի, Մանուկ Մանուկյանի և Արմեն Մելքոնյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև 07.09.2011թ. փաստաթուղթն այլ ապացույց ճանաչելու մասին կայացված որոշմամբ, համաձայն որի նյութերի նախապատրաստման ընթացքում Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանը բացատրություն է տվել այն մասին« որ իր խցի կալանավոր «Մանչը»՝ Մանուկ անունով« որը իր նախկին բնակության վայրի ծանոթներից է եղել, իրեն հարցրել է, թե ինքը ունի ծանոթ մարդ« որը կարողանա իր համար նախատեսված «պերեդաչին» բերել «բերդ»։ Ինքը Մանուկին ասել է« որ իր խնդրանքը կարող է կատարել և 21.04.2011թ. Մանուկի կողմից իրեն տված բջջային հեռախոսով զանգահարել է եղբորը Հարությունին և խնդրել Մանուկի «պերեդաչին» բերել «բերդ»։ Մանուկը ասել է« որ հանձնուքը վերցնելու համար անհրաժեշտ է ժամը 1300-ի սահմաններում գտնվել «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ։ Ժամը 1300-ին եղբայրը «Շենգավիթ» մետրոյի մոտից զանգահարել է իրեն և ասել« որ տեղում է։ Ինքը ասել է Մանուկին« որը եղբայրը «Լուսակերտի թրչնաֆաբրիկայի» գազելով գտնվում է «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ« ապա Մանուկի պահանջով բջջային հեռախոսը փոխանցել է նրան։ Մանուկը ավելի հանգամանորեն է բացատրել« թե ինչ անել« այնուհետև բջջային հեռախոսով զանգահարել է ինչ-որ մեկին և ասել է« որ մոտենան «Լուսակերտի թրչնաֆաբրիկայի» գովազդով ավտոմեքենային և փոխանցեն «պերեդաչին»։ Մեկ ժամ անց իրեն է զանգահարել Հարութը և ասել է« որ «անձնագիր չունի վայենի բիլետով է» հնարավոր է չկարողանա «պերեդաչին» փոխանցել։ Դրանից հետո ինքը զանգահարել է իր զոքանչ Անուշին և խնդրել է գալ ՔԿՀ և «պերեդաչին» հանձնել իր անվամբ« որին վերջինս համաձայնվել է« սակայն խնդրել է վճարել տաքսու ուղեվարձը։ Մինչև Անուշի «Նուբարաշեն» ՔԿՀ հասնելը« Մանուկի խնդրանքով ինքը մի քանի անգամ զանգահարել է նրան« պարզելու, թե ուր է հասել։ Այդ ընթացքում Մանուկը գտնվել է անհանգիստ վիճակում՛ և իր այն հարցին, թե ինչն է պատճառը« Մանուկը պատասխանել է «նորմալ է»։ Դրանից հետո ՔԿՀ աշխատակիցներից տեղեկացել է« որ հանձնուքի մեջից թմրանյութ է հայտնաբերվել։
07.09.2011թ. որոշմամբ այլ ապացույց ճանաչված Մանուկ Կարոյի Մանուկյանի բացատրությամբ« համաձայն որի 13.04.2011թ. իր խցակից Արմենը խնդրել է իրեն «հնարավորության սահմաններում» իր ծանոթներից մեկի միջոցով «պերեդաչի» բերել տա։ Ինքը Արմենի խնդրանքը չի մերժել` միաժամանակ գիտակցելով« որ իր հարազատների միջոցով այն չի կարող բերել, քանի որ իր հայրը և մայրը գտնվել են վատառողջ վիճակում։ Արմենի «պերեդաչին» բերելու խնդրանքով ինքը դիմել է իր խցակից՝ նախկին ծանոթ Գառնիկին։ Վերջինս համաձայնվել և խոստացել է հանձնուքը ՔԿՀ բերել եղբոր՝ Հարութի միջոցով։ 21.04.2011թ. առավոտյան զանգահարել է Արմենի ընկերը։ Ինքը խոսել և պայմանավորվել են որպեսզի Արմենի համար նախատեսված հանձնուքը վերջինս փոխանցի «Շենգավիթ» մետրոյի կայարանի մոտից« որտեղ «պերեդաչին» պետք է փոխանցի «Ֆորդ» մակնիշի բեռնատարի մեջ գտնվող անձանցից մեկին։ Մինչ այդ ինքը վերը նշվածի մասին պայմանավորվել է Գառնիկի եղբոր` Հարութի հետ։ ժամը 1300-ի սահմաններում նորից զանգահարել է Արմենի ընկերը և ասել է« որ չի կարողանում գտնել նկարագրված մեքենան։ Գառնիկը զանգահարել է եղբորը և պարզել է« որ Հարութը «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ սպասում է ոչ թե «Ֆորդ», այլ գազել մակնիշի մեքենայով« որի վրա առկա է «Լուսակերտի թրչնաֆաբրիկայի» լոգոտիպը։ Այդ մասին ինքը զանգահարել և հայտնել է Արմենի ընկերոջը։ Որոշ ժամանակ անց Գառնիկի եղբայրը զանգահարել և հայտնել է« որ «պերեդաչին» վերցրել է և գալիս է «բերդ»։ «Բերդ» հասնելուց հետո, Հարութը զանգահարել է Գառնիկին և ասել է« որ ինքը գտնվում է «բերդի» մոտ« սակայն անձնագիր չունի և չի կարող հանձնուքը փոխանցել ՔԿՀ։ Այդ ժամանակ Գառնիկը զանգահարել է իր զոքանչին և խնդրել է« որ անձնագրով գա «բերդ» և իր անունից հանձնի եղբոր բերած հանձնուքը։
07.09.2011թ. որոշմամբ այլ ապացույց ճանաչված Արմեն Յուրիկի Մելքոնյանի բացատրությամբ« համաձայն որի 2011թ. ապրիլի 21-ին իր խցի կալանավոր Գառնիկի անվամբ բերված հանձնուքը նախատեսված է եղել իր համար և ինքը իմացել է հանձնուքում թաքցված թմրանյութի մասին։ Հանձնուքը իրեն փոխանցել է իր ընկերներից մեկը` Կարեն անունով« որը բնակվել է Շենգավիթ թաղամասում։ Կարենը իրեն ասել է« որ նոր է տեղեկացել, որ ինքը կալանավորված է և ցանկություն է հայտնել «պերեդաչի» ուղարկել« սակայն ասել է« որ ինքը անձամբ չի կարող այն բերել «բերդ», քանի որ հանձնուք ընդունում են միայն առաջին աստիճանի հարազատներից։ Ինքը ասել է Կարենին« որ առավոտյան կզանգի և կասի, թե ինչպես կարող է այդ հանձնուքը ուղարկել« որից հետո դիմել է իր խցակից Մանչին, վերջինս էլ իր հերթին դիմել է մյուս խցակից Գառնիկին։ Գառնիկը համաձայնվել է իր եղբոր միջոցով «պերեդաչին» բերել ՔԿՀ։ 21.04.2011թ., երբ Կարենը զանգահարել է իրեն, ինքը հեռախոսը տվել է Մանուկին և նա Կարենի հետ պայմանավորվել է ժամը 1300-ի սահմաններում հանձնուքը «Շենգավիթ» մետրոյի մոտ փոխանցելու հարցի շուրջ։ Ժամը 1300-ի սահմաններում նորից զանգահարել է Կարենը և հայտնել է« որ Մանուկի կողմից նկարագրված մեքենան չի կարողանում գտնել։ Դրանից հետո Մանուկը և Գառնիկը առանձնացել են և ինչ-որ մարդկանց են զանգահարել։ Խցի աղմուկի պատճառով ինքը նրանց խոսկցությունը չի լսել։ Դրանից հետո, ինքը քնել է և ադնացել է այն ժամանակ, երբ ՔԿՀ աշխատակիցները իրենց խցում խուզարկություն են կատարել և Գառնիկին տարել են հավաքակայան։
ՀՀ «Փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի կողմից 26.04.2011թ. տրված քրեագիտական փորձաքննության թիվ 15071105 եզրակացությամբ« համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ գործարանային արտադրության« ընդհանուր 0«4 գրամ քաշով« «B» և «8» դաջվածքներով« կիսաօվալաձև« սպիտակ գույնի դեղահատի հատվածները իրենց բաղադրության մեջ պարունակում են ընդհանուր 0«008 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված 2 հատ գործարանային արտադրության« ընդհանուր 0«19 գրամ քաշով« սպիտակ գույնի դեղահատի հատվածները իրենց բաղադրության մեջ պարունակում են ընդհանուր 0«0038 գրամ քաշով «բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց։ Փորձաքննությանը ներկայացված փայլաթիթեղում առկա է 0«115 գրամ քաշով« սպիտակ գույնի զանգվածը իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0«0023 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի կողմից 13.06.2011թ. տրված տոկսիկոքիմիակայն փորձաքննության թիվ 11-1579 եզրակացությամբ, համաձայն որի Արմեն Յուրիի Մելքոնյանի մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնիդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոցի հետքեր« որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության։
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի կողմից 13.06.2011թ. տրված տոկսիկոքիմիակայն փորձաքննության թիվ 11-1580 եզրակացությամբ, համաձայն որի Մանուկ Կարոյի Մանուկյանի մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնիդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոցի հետքեր« որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության։
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի կողմից 13.06.2011թ. տրված տոկսիկոքիմիակայն փորձաքննության թիվ 11-1581 եզրակացությամբ, համաձայն որի Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանի մեզի փորձանմուշի մեջ հայտնաբերվել են ափիոնիդների շարքի բուպրենորֆին տեսակի դեղամիջոցի հետքեր« որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկ ամսվա վաղեմության։
07.10.2011թ. որոշմամբ այլ ապացույց ճանաչված Հարություն Միրզաջանի Գրիգորյանի« Անուշ Անդրանիկի Ծատուրյանի բջջային հեռախոսահամարների, ինչպես նաև «Նուբարաշեն» ՔԿՀ թիվ 40 խցի խուզարկությամբ հայտնաբերված բջջային հեռախոսի գործարանային նույնականացման համարով կատարված վերծանումների տվյալներով, ինչպես նաև 30.09.2011թ. կատարված հեռախոսազանգերի զննության արձանագրությամբ։
ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ կալանավոր Գ.Գրիգորյանի անվամբ ներկայացված հանձնուքի խուզարկությամբ «Վինեգրետ» տեսակի աղցանի մեջից զգալի չափի՝ 0«0141 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերելու արձանագրությամբ, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանը, Մանուկ Կարոյի Մանուկյանը և Արմեն Յուրիի Մելքոնյանը կատարել են արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության ։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հանրության համար վտանգավորությունը, աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Գառնիկ Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներ չհայտնաբերեց։
Դատարանը, հաշվի առնելով Գ. Գրիգորյանի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորությունը, գտնում է, որ Գառնիկ Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանվի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Նախաքննական մարմինը 14.10.2011թ. որոշմամբ Գառնիկ Գրիգորյանի նկատմամբ սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառել` պատճառաբանելով, որ Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանը հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր, գտնվում է անազատության մեջ, հետևաբար և չի կարող թաքնվել քննությունից։
Նկատի ունենալով, որ սույն գործով Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.06.2011թ. ԵՇԴ/0050/01/11 դատավճռով որպես պատժի սկիզբ ընտրված` 14.04.2011թ.։
Գառնիկ Գրիգորյանը Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.06.2011թ. ԵՇԴ/0050/01/11 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 176 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Մանուկ Մանուկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Դատարանը, հաշվի առնելով Մ. Մանուկյանի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորությունը, գտնում է, որ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանվի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Նախաքննական մարմինը 04.10.2011թ. որոշմամբ Մանուկ Մանուկյանի նկատմամբ սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառել` պատճառաբանելով, որ Մանուկ Կարոյի Մանուկյանը հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր, գտնվում է անազատության մեջ, հետևաբար և չի կարող թաքնվել քննությունից։
Նկատի ունենալով, որ սույն գործով Մանուկ Կարոյի Մանուկյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.09.2011թ. ԿԴ/0107/01/10 դատավճռով որպես պատժի սկիզբ ընտրված` 22.06.2010թ.։
Մանուկ Մանուկյանը Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.09.2011թ. ԿԴ/0107/01/10 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 34-38-268 հոդվածի 3-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
Արմեն Մելքոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտվում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանք է համարում այն, որ վերջինս երիտասարդ է, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան երեխա, բնութագրվում է դրականորեն, զղջացել է կատարած արարքի համար և ընդունել մեղքը։
Դատարանը, հաշվի առնելով Ա. Մելքոնյանի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորությունը, գտնում է, որ Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ պատիժ պետք է սահմանվի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Նախաքննական մարմինը 04.10.2011թ. որոշմամբ Արմեն Մելքոնյանի նկատմամբ սույն գործով խափանման միջոց չի կիրառել` պատճառաբանելով, որ Արմեն Յուրիի Մելքոնյանը հանդիսանում է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր, գտնվում է անազատության մեջ, հետևաբար և չի կարող թաքնվել քննությունից։
Նկատի ունենալով, որ սույն գործով Արմեն Յուրիի Մելքոնյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս պատժի սկիզբը պետք է հաշվել Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2011թ. ԵԱՆԴ/0034/01/11 դատավճռով որպես պատժի սկիզբ ընտրված` 19.12.2010թ.։
Արմեն Մելքոնյանը Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2011թ. ԵԱՆԴ/0034/01/11 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով նախատեսված հանցանքների համակցությամբ։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի 28.10.2011թ. որոշմամբ թիվ 86152911 քրեական գործից պատճենահանման եղանակով անջատվել և թիվ 12139411 համարով առանձին վարույթ է առանձնացվել Գ. Գրիգորյանին, Մ. Մանուկյանին և Ա. Մելքոնյանին ապօրինաբար զգալի չափի` 0.0141 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացրած անձի վերաբերյալ մասը, որի գործողություններում առկա է ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված զգալի չափի` 0.0141 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում` թիվ 86152911 քրեական գործից թիվ 12139411 համարով անջատված մասին կից՝ անհայտ անձի նկատմամբ քննություն կատարելու համար, իսկ քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Գ. Գրիգորյանի բացատրությունը, Մ. Մանուկյանի բացատրությունը, Ա. Մելքոնյանի բացատրությունը և «Ղ-Տելեկոմ», «Բիլայն» և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումները, թողնել քրեական գործում։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Գառնիկ Միրզաջանի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3/երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նոր նշանակված և Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.06.2011թ. ԵՇԴ/0050/01/11 դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3/երեք/ տարի 9/ինը/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը` 14.04.2011թ.։
2. Մանուկ Կարոյի Մանուկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3/երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նոր նշանակված և Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 01.09.2011թ. ԿԴ/0107/01/10 դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի 9/ինը/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը` 22.06.2010թ.։
3. Արմեն Յուրիի Մելքոնյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 34-268 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 3/երեք/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նոր նշանակված և Երևան քաղաքի Ավան և Նոր-Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.06.2011թ. ԵԱՆԴ/0034/01/11 դատավճռով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով, վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4/չորս/ տարի 9/ինը/ ամիս ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը` 19.12.2010թ.։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված զգալի չափի` 0.0141 գրամ ընդհանուր քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում` թիվ 86152911 քրեական գործից թիվ 12139411 համարով անջատված մասին կից՝ անհայտ անձի նկատմամբ քննություն կատարելու համար, իսկ քրեական գործին կցված և ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` Գ. Գրիգորյանի բացատրությունը, Մ. Մանուկյանի բացատրությունը, Ա. Մելքոնյանի բացատրությունը և «Ղ-Տելեկոմ», «Բիլայն» և «Օրանժ-Արմենիա» ՓԲ ընկերություններից ստացված հեռախոսազանգերի վերծանումները, թողնել քրեական գործում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ