Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0164/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Սամվել Հովհաննիսյան
Սամվել Հովհաննիսյան Վաչագանի
Սամվել Հովհաննիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արթուր Օհանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-02-23 | 12:00 | 3 | Կայացվել է | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-12-27 | 11:45 | 2 | Կայացվել է | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-12-22 | 15:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-12-16 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-12-07 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-12-01 | 15:30 | 2 | Կայացվել է |
Գործ հ. ԵԷԴ/0164/01/11
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Թ.ԿԱՇԻԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. հարուցվել է թիվ 17114211 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
23.05.2011թ. Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
Նախաքննության մարմնի 25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ` Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Նախաքննության մարմնի 18.11.2011թ. որոշմամբ` որոշվել է Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չիիրականացնել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։
2011թ. նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի 22-ից։
Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանը 27.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Լիպարիտ Սինոնյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 08.02.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա. Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմ է, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումը հիմնավորված չէ:
Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.08.2007թ. ՎԲ-145/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն քրեական գործով դատարանի վկայակոչած հանգամանքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցությամբ այն աստիճան առանձնահատուկ չեն եղել, որ ճանաչվեն բացառիկ`
Այսպես`
1-ին խումբ հանգամանքները գործով հատստված են և դրանք կարող էին դիտվել ընդամենը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ:
2-րդ խումբ հանգամանքները դատարանը գնահատել է կամայական, իրականում ամբաստանյալ Ս. Հովհաննիսյանը չի աջակցել հանցագործությունը բացահայտելուն: Նա մեղայականով ներկայացել է քրեական հետապնդման մարմինների հետևողական աշխատանքի արդյունքում, ինչն ակնհայտ երևում է քրեական գործի ժամանակագրությունից: Ամբաստանյալը ներկայացել է քննության այն ժամանակ, երբ նախաքննության ընթացքում ապացույցներ են ձեռք բերվել հանցագործությունը նրա կողմից կատարված լինելու մասին:
3-րդ խումբ հանգամանքները /հիվանդություններ, սոցիալական վիճակ և այլն/ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության հասարակական վտանգավորությունը: Նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով կայացրած վերոհիշյալ որոշմամբ:
Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ դատական ակտը պատճառաբանված չէ, դատարանը չի նշել, թե քրեական գործի որ հանգամանքները հաշվի առնելով է վերոհիշյալ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչում որպես բացառիկ, ճիշտ չի գնահատել նաև արարքի հասարակական վտանգավորությունը, դեպքի հանգամանքները, անտեսել է տուժողին պատճառված մարմնական վնասվածքների բնույթը, հանցագործության գործիքը:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեժղմ պատիժ, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական օրենքի խախտում, որը ազդել է գործի ելքի վրա, հետևաբար` դատավճիռը ենթակա է բեկանման ամբողջությամբ:
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման:
4.Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները
Ամբաստանյալի պաշտպան Լ. Սիմոնյանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ ՎԲ-145/07, 30.08.2007թ. որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը կիրառելի չէ սույն գործի նկատմամբ, քանի որ Վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով իրավական դիրքորոշումը հայտնել է այնպիսի փաստական հանգամանքների առկայության դեպքում, երբ վերջինս մեղադրվել է խմբակային հանցագործություն կատարելու համար և գործի քննության ժամանակ ակտիվորեն չի աջակցել խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն: Սույն քրեական գործով խմբի մասին խոսք չի գնում, Ս. Հովհաննիսյանը արարքը կատարել է միայնակ և իր ցուցմունքներվ աջակցել է գործի բացահայտմանը:
Բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը գտնում է, որ սույն գործով ենթակա է կիրառման ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 04.05.2007թ. գործ ՎԲ-55/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը:
Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Սամվել Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտել, որ նա երիտասարդ է, հանցանքը կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննական մարմնին և տվել խաոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, տառապում է “Փսիխոպաթոնման համախտանիշ” հիվանդությամբ, հայրը երրորդ կարգի հաշմանդամ է, իսկ Հովհաննիսյանի ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, և վերը նշված հանգամանքների և գործի հանգամանքների համակցությունը իրավացիորեն բացառիկ ճանաչելով, եկել է ճիշտ հետևության և Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ նշանակել է նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, հետևաբար դատարանի դատավճիռը Ս. Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելը պատճառաբանված է և այն բխում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից:
Վերոգրյալներից ելնելով ամբաստանյալի պաշտպանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և խնդրել է այն մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` «Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա» (տե՜ս Հ.Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը):
«Օրենքում օգտագործված «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության» (տե՜սՀ.Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը):>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իրավասու դատարանները պատիժ կիրառելիս ունեն օրենքի շրջանակներում որոշակի հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, գործով բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտել է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։
Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը, Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները, վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը դիտելով որպես բացառիկ, դուրս չի եկել այդ հայեցողության թույլատրելի շրջանակներից, պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև գործել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին համապատասխան:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ հարկ է համարում արձանագրել, որ հանցագործություն կատարած անձի ինքնությունը հայտնի լինելու հանգամանքը ինքնին չի նվազեցնում վերջինիս կողմից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ինքնակամ ներկայանալու առումով դրսևորած դրական վարքագծի նշանակությունը, հետևաբար կարող է իրավասու դատարանների կողմից հաշվի առնվել հանցավորի նկատմամբ համապատասխան պատիժ նշանակելիս:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել, դատարանի կողմից սույն քրեական գործի շրջանակներում կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված և պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին,վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Թ.ԿԱՇԻԿՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. հարուցվել է թիվ 17114211 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
23.05.2011թ. Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանը ճանաչվել է որպես տուժող:
Նախաքննության մարմնի 25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ` Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Նախաքննության մարմնի 18.11.2011թ. որոշմամբ` որոշվել է Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չիիրականացնել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։
2011թ. նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի 22-ից։
Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանը 27.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Լիպարիտ Սինոնյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 08.02.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա. Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմ է, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումը հիմնավորված չէ:
Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.08.2007թ. ՎԲ-145/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն քրեական գործով դատարանի վկայակոչած հանգամանքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցությամբ այն աստիճան առանձնահատուկ չեն եղել, որ ճանաչվեն բացառիկ`
Այսպես`
1-ին խումբ հանգամանքները գործով հատստված են և դրանք կարող էին դիտվել ընդամենը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ:
2-րդ խումբ հանգամանքները դատարանը գնահատել է կամայական, իրականում ամբաստանյալ Ս. Հովհաննիսյանը չի աջակցել հանցագործությունը բացահայտելուն: Նա մեղայականով ներկայացել է քրեական հետապնդման մարմինների հետևողական աշխատանքի արդյունքում, ինչն ակնհայտ երևում է քրեական գործի ժամանակագրությունից: Ամբաստանյալը ներկայացել է քննության այն ժամանակ, երբ նախաքննության ընթացքում ապացույցներ են ձեռք բերվել հանցագործությունը նրա կողմից կատարված լինելու մասին:
3-րդ խումբ հանգամանքները /հիվանդություններ, սոցիալական վիճակ և այլն/ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության հասարակական վտանգավորությունը: Նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով կայացրած վերոհիշյալ որոշմամբ:
Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ դատական ակտը պատճառաբանված չէ, դատարանը չի նշել, թե քրեական գործի որ հանգամանքները հաշվի առնելով է վերոհիշյալ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչում որպես բացառիկ, ճիշտ չի գնահատել նաև արարքի հասարակական վտանգավորությունը, դեպքի հանգամանքները, անտեսել է տուժողին պատճառված մարմնական վնասվածքների բնույթը, հանցագործության գործիքը:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեժղմ պատիժ, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական օրենքի խախտում, որը ազդել է գործի ելքի վրա, հետևաբար` դատավճիռը ենթակա է բեկանման ամբողջությամբ:
Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման:
4.Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները
Ամբաստանյալի պաշտպան Լ. Սիմոնյանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպանը նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ ՎԲ-145/07, 30.08.2007թ. որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը կիրառելի չէ սույն գործի նկատմամբ, քանի որ Վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով իրավական դիրքորոշումը հայտնել է այնպիսի փաստական հանգամանքների առկայության դեպքում, երբ վերջինս մեղադրվել է խմբակային հանցագործություն կատարելու համար և գործի քննության ժամանակ ակտիվորեն չի աջակցել խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն: Սույն քրեական գործով խմբի մասին խոսք չի գնում, Ս. Հովհաննիսյանը արարքը կատարել է միայնակ և իր ցուցմունքներվ աջակցել է գործի բացահայտմանը:
Բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը գտնում է, որ սույն գործով ենթակա է կիրառման ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 04.05.2007թ. գործ ՎԲ-55/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը:
Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Սամվել Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտել, որ նա երիտասարդ է, հանցանքը կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննական մարմնին և տվել խաոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, տառապում է “Փսիխոպաթոնման համախտանիշ” հիվանդությամբ, հայրը երրորդ կարգի հաշմանդամ է, իսկ Հովհաննիսյանի ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, և վերը նշված հանգամանքների և գործի հանգամանքների համակցությունը իրավացիորեն բացառիկ ճանաչելով, եկել է ճիշտ հետևության և Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ նշանակել է նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, հետևաբար դատարանի դատավճիռը Ս. Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելը պատճառաբանված է և այն բխում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից:
Վերոգրյալներից ելնելով ամբաստանյալի պաշտպանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և խնդրել է այն մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` «Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա» (տե՜ս Հ.Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը):
«Օրենքում օգտագործված «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության» (տե՜սՀ.Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը):>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իրավասու դատարանները պատիժ կիրառելիս ունեն օրենքի շրջանակներում որոշակի հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, գործով բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտել է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։
Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը, Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները, վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը դիտելով որպես բացառիկ, դուրս չի եկել այդ հայեցողության թույլատրելի շրջանակներից, պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև գործել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին համապատասխան:
Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ հարկ է համարում արձանագրել, որ հանցագործություն կատարած անձի ինքնությունը հայտնի լինելու հանգամանքը ինքնին չի նվազեցնում վերջինիս կողմից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ինքնակամ ներկայանալու առումով դրսևորած դրական վարքագծի նշանակությունը, հետևաբար կարող է իրավասու դատարանների կողմից հաշվի առնվել հանցավորի նկատմամբ համապատասխան պատիժ նշանակելիս:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել, դատարանի կողմից սույն քրեական գործի շրջանակներում կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված և պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին,վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0164/01/11
2011թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ս. ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ. ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂ` Ս. ՇԱՐԱՖՅԱՆ
2011թ. Դեկտեմբերի «27»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի /ծնված՝ 14.07.1993թ. Բելոռուսի Հանրապետության Դերժինսկի քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է ք.Երևան, Սարի Թաղ 26 փողոցի, հմ.24 հասցեի տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 22.07.2011թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Անհայտ անձի կողմից Սերգեյ Շարաֆյանին ծակած-կտրած ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է հմ.17114211 քրեական գործը։
25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. «Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։
18.11.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։
Քրեական գործը 22.11.2011թ. կազմված և 22.11.2011թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 23.11.2011թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը խորհրդակցելով իր պաշտպան` ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Լիպարիտ Սիմոնյանի հետ /փաստաբանական գործունեության արտոնագիր հմ.37/, դատարանին արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու համար գրավոր միջնորդություն ներկայացրեց, հայտնելով, որ համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, նրանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարածի համար, նշեց նաև, որ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր և գիտակցում է դրա բնույթն ու հետևանքները։
Մեղադրող-դատախազ Ս.Մկրտչյանը և տուժող Ս.Շարաֆյանն ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեցին։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Դատարանն արագացված դատական քննությամբ հիմք ընդունելով մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, եկավ այն եզրահանգման, որ Սամվել Հովհաննիսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 5-րդ կետի`դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիu քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով uահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Uակայն ուuումնաuիրում է ամբաuտանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի դրույթների համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է քրեական oրենuգրքով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է ... որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորստի, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորուստ ..., որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից կատարված արարքում։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ գործով բացակայում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը և նկատի ունենալով, որ տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանը հրաժարվեց քաղաքացիական հայցից` հայտարարելով, որ ամբաստանյալից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 161 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներով քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթը պետք է կարճել։
Դատարանը քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը պետք է վերադարձնել վերջինիս, իսկ փայտե մահակը պետք է ոչնչացնել։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի «22»-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը վերադարձնել Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին, իսկ փայտե մահակը ոչնչացնել։
Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
Գործ հմ. ԵԷԴ/0164/01/11
2011թ.
ք. Երևան
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ս. ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ. ՍԻՄՈՆՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂ` Ս. ՇԱՐԱՖՅԱՆ
2011թ. Դեկտեմբերի «27»-ին, Երևան քաղաքում.
Դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի /ծնված՝ 14.07.1993թ. Բելոռուսի Հանրապետության Դերժինսկի քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է ք.Երևան, Սարի Թաղ 26 փողոցի, հմ.24 հասցեի տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր։
Սույն գործով արգելանքի տակ է 22.07.2011թ-ից։
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը
Անհայտ անձի կողմից Սերգեյ Շարաֆյանին ծակած-կտրած ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է հմ.17114211 քրեական գործը։
25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. «Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։
18.11.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։
Քրեական գործը 22.11.2011թ. կազմված և 22.11.2011թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 23.11.2011թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Արագացված դատական քննություն
Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը խորհրդակցելով իր պաշտպան` ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Լիպարիտ Սիմոնյանի հետ /փաստաբանական գործունեության արտոնագիր հմ.37/, դատարանին արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու համար գրավոր միջնորդություն ներկայացրեց, հայտնելով, որ համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, նրանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարածի համար, նշեց նաև, որ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր և գիտակցում է դրա բնույթն ու հետևանքները։
Մեղադրող-դատախազ Ս.Մկրտչյանը և տուժող Ս.Շարաֆյանն ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեցին։
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։
Դատարանն արագացված դատական քննությամբ հիմք ընդունելով մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, եկավ այն եզրահանգման, որ Սամվել Հովհաննիսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը
Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 5-րդ կետի`դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիu քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով uահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Uակայն ուuումնաuիրում է ամբաuտանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի դրույթների համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է քրեական oրենuգրքով։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է ... որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորստի, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորուստ ..., որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից կատարված արարքում։
Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ գործով բացակայում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։
Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը և նկատի ունենալով, որ տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանը հրաժարվեց քաղաքացիական հայցից` հայտարարելով, որ ամբաստանյալից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 161 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներով քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթը պետք է կարճել։
Դատարանը քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը պետք է վերադարձնել վերջինիս, իսկ փայտե մահակը պետք է ոչնչացնել։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի «22»-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը վերադարձնել Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին, իսկ փայտե մահակը ոչնչացնել։
Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել։
Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0164/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-11-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0164/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 17114211 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սամվել Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 10.05.2011թ. Երևանի Սարի Թաղի 26-րդ փողոցում ծագած վիճաբանության ժամանակ դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել Ս. Շարաֆյանի մարմնի տարբեր մասերին ու պատճառել նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Վաչագանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Լիպարիտ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-11-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Օհանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 23-11-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 24-11-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 24-11-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ս. |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Շարաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-12-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 11:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-12-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 27-12-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Այլ պատժաչափեր | Օրենքով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատիժ է նշանակվել (ՀՀ քր. օր 64 հոդ) |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ Գործ հմ. ԵԷԴ/0164/01/11 2011թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը հետևյալ կազմով՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈւՂԱՐ՝ Հ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ ՄԵՂԱԴՐՈՂ-ԴԱՏԱԽԱԶ՝ Ս. ՄԿՐՏՉՅԱՆ ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ. ՍԻՄՈՆՅԱՆ ՏՈւԺՈՂ` Ս. ՇԱՐԱՖՅԱՆ 2011թ. Դեկտեմբերի «27»-ին, Երևան քաղաքում. Դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի /ծնված՝ 14.07.1993թ. Բելոռուսի Հանրապետության Դերժինսկի քաղաքում, ազգությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, խնամքին մեկ անձ, նախկինում չդատապարտված, բնակվել է ք.Երևան, Սարի Թաղ 26 փողոցի, հմ.24 հասցեի տանը, ներկայումս ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկության կալանավոր։ Սույն գործով արգելանքի տակ է 22.07.2011թ-ից։ Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը Անհայտ անձի կողմից Սերգեյ Շարաֆյանին ծակած-կտրած ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է հմ.17114211 քրեական գործը։ 25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. «Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։ 18.11.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։ Քրեական գործը 22.11.2011թ. կազմված և 22.11.2011թ. հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ 23.11.2011թ-ին ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ 2. Արագացված դատական քննություն Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը խորհրդակցելով իր պաշտպան` ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Լիպարիտ Սիմոնյանի հետ /փաստաբանական գործունեության արտոնագիր հմ.37/, դատարանին արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու համար գրավոր միջնորդություն ներկայացրեց, հայտնելով, որ համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, նրանում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարածի համար, նշեց նաև, որ արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու մասին միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր և գիտակցում է դրա բնույթն ու հետևանքները։ Մեղադրող-դատախազ Ս.Մկրտչյանը և տուժող Ս.Շարաֆյանն ամբաստանյալի միջնորդության դեմ չառարկեցին։ Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշեց կիրառել դատական քննության արագացված կարգ։ Դատարանն արագացված դատական քննությամբ հիմք ընդունելով մինչդատական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները, եկավ այն եզրահանգման, որ Սամվել Հովհաննիսյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը Համաձայն ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 5-րդ կետի`դատարանն արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելիu քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով uահմանված հետազոտություն չի կատարում։ Uակայն ուuումնաuիրում է ամբաuտանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 18 հոդվածի 1-ին մասի դրույթների համաձայն հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է քրեական oրենuգրքով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն հանցագործություն է համարվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է ... որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորստի, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում` զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորուստ ..., որպիսի հատկանիշ և առկա է ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի կողմից կատարված արարքում։ Համաձայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ կետի` պատժի տեuակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աuտիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով, իսկ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ գործով բացակայում են ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։ Քննարկելով քաղաքացիական հայցի հարցը և նկատի ունենալով, որ տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանը հրաժարվեց քաղաքացիական հայցից` հայտարարելով, որ ամբաստանյալից որևէ պարտք ու պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 161 հոդվածի 2-րդ մասի պահանջներով քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթը պետք է կարճել։ Դատարանը քննարկելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը պետք է վերադարձնել վերջինիս, իսկ փայտե մահակը պետք է ոչնչացնել։ Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` կալանավորում խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի «22»-ից։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույցներ ճանաչված և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող տուժող Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին պատկանող հագուստները, կոշիկները, սրբիչը, սպիտակ սպորտային վերնազգեստը վերադարձնել Սերգեյ Խաչիկի Շարաֆյանին, իսկ փայտե մահակը ոչնչացնել։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի վարույթը կարճել։ Դատավճիռը, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով, կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ՕՀԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-12-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր` 254 էջ, 2-րդ հատոր` 153 էջ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 07-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր` 254 էջ, 2-րդ հատոր` 153 էջ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1283/12 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 08-02-2012 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 12-04-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-04-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատոր` 254 էջ, 2-րդը`153 էջ, 3-րդը` 65 էջ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-04-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր` 254 էջ, 2-րդը`-153 էջ, 3-րդը` 65 էջ |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0164/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 27-01-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-01-2012 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ս |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սամվել Հովհաննիսյան Բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի /ՀՀ քր.օր. 112 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 64 հոդ. կիրառմամբ - ազատազրկում 1 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 27.12.2011թ. դատավճիռը , ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին ՀՀ քր.օր. 112 հոդ. 1-ին մասով դատապարտել առանց ՀՀ քր.օր. 64 հոդվածի կիրառման : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 07-02-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 08-02-2012 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 08-02-2012 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-02-2012 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 08-02-2012 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-02-2012 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/0164/01/11 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 23 փետրվարի 2012թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Թ.ԿԱՇԻԿՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ս.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Նոր Նորքի քննչական բաժնում 11.05.2011թ. հարուցվել է թիվ 17114211 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: 23.05.2011թ. Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանը ճանաչվել է որպես տուժող: Նախաքննության մարմնի 25.07.2011թ. որոշմամբ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի հուլիսի 25-ի որոշմամբ` Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Նախաքննության մարմնի 18.11.2011թ. որոշմամբ` որոշվել է Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ Նարեկ Շարաֆյանի առողջությանը կարճատև քայքայումով թեթև վնաս պատճառելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդում չիիրականացնել` դիմողի բողոքի բացակայության հիմքով։ 2011թ. նոյեմբերի 22-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/: Դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճռով՝ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Ս.Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված` խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Պատժի սկիզբը հաշվել 2011թ. հուլիսի 22-ից։ Հիշյալ դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանը 27.01.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ պատասխան է ներկայացրել ամբաստանյալի պաշտպան Լիպարիտ Սինոնյանը: Վերաքննիչ դատարանի 08.02.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա. Արման Ալեքսանյանի կողմից Սարի Թաղում նկարահանված կադրը համացանցի «Յութուբ» կայքում տեղադրելու, այդ կադրում իր ծանոթ Դավիթ Ֆարսյանի մորը նկարահանելու համար, 2011թ. մայիսի «10»-ին Սարի Թաղի հին բաղնիքի շենքի մոտ, կադրը համացանցում տեղադրած Ա.Ալեքսանյանի ծանոթ` Սարի Թաղի 5-րդ փողոցի բնակիչ Նարեկ Խաչիկի Շարաֆյանի հետ վիճաբանելու կապակցությամբ, նույն օրը` կեսգիշերից հետո, «ML-320» մակնիշի 18 ԼՍ 228 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով փողոց եկած և իր հետ վիճաբանության մեջ մտած վերջինիս ավագ եղբայր, իրենից տարիքով մեծ, մարմնով թիկնեղ ու բարձրահասակ Սերգեյ Շարաֆյանի հետ վեճի ժամանակ, դանակով դիտավորությամբ հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին` առաջացնելով որովայնի առաջային պատի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածք, ներքին արյունահոսություն, փայծաղի և բարակ աղեգալարների ու նրանց միջընդերքի վնասում, կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքներ, դիաֆրագմայի վնասում, հեմոթորաքս, աջ բազկի հետին մակերեսի կտրած, ձախ հետույքի ստորին դրսային քառանկյան ծակած-կտրած վերքեր և հեմոռագիկ շոկ` պատճառելով նրան կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս, որից հետո դեպքի վայրից դիմել է փախուստի, իսկ տուժողն իր ավտոմեքենան վարելով հեռացել է»։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմ է, չի համապատասխանում նրա կատարած հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառումը հիմնավորված չէ: Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 30.08.2007թ. ՎԲ-145/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, նշել է, որ սույն քրեական գործով դատարանի վկայակոչած հանգամանքներն ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ իրենց համակցությամբ այն աստիճան առանձնահատուկ չեն եղել, որ ճանաչվեն բացառիկ` Այսպես` 1-ին խումբ հանգամանքները գործով հատստված են և դրանք կարող էին դիտվել ընդամենը պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ: 2-րդ խումբ հանգամանքները դատարանը գնահատել է կամայական, իրականում ամբաստանյալ Ս. Հովհաննիսյանը չի աջակցել հանցագործությունը բացահայտելուն: Նա մեղայականով ներկայացել է քրեական հետապնդման մարմինների հետևողական աշխատանքի արդյունքում, ինչն ակնհայտ երևում է քրեական գործի ժամանակագրությունից: Ամբաստանյալը ներկայացել է քննության այն ժամանակ, երբ նախաքննության ընթացքում ապացույցներ են ձեռք բերվել հանցագործությունը նրա կողմից կատարված լինելու մասին: 3-րդ խումբ հանգամանքները /հիվանդություններ, սոցիալական վիճակ և այլն/ չեն նվազեցնում ամբաստանյալի կատարած հանցագործության հասարակական վտանգավորությունը: Նման իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով կայացրած վերոհիշյալ որոշմամբ: Բողոք բերած անձը նշել է նաև, որ դատական ակտը պատճառաբանված չէ, դատարանը չի նշել, թե քրեական գործի որ հանգամանքները հաշվի առնելով է վերոհիշյալ մեղմացնող հանգամանքները ճանաչում որպես բացառիկ, ճիշտ չի գնահատել նաև արարքի հասարակական վտանգավորությունը, դեպքի հանգամանքները, անտեսել է տուժողին պատճառված մարմնական վնասվածքների բնույթը, հանցագործության գործիքը: Բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեժղմ պատիժ, որով խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական օրենքի խախտում, որը ազդել է գործի ելքի վրա, հետևաբար` դատավճիռը ենթակա է բեկանման ամբողջությամբ: Վերոգրյալի հիման վրա, բողոք բերած անձը խնդրել է բեկանել դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը, ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման: 4.Վերաքննիչ բողոքի առթիվ բերված պատասխանի փաստարկները Ամբաստանյալի պաշտպան Լ. Սիմոնյանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և ենթակա է մերժման հետևյալ հիմնավորումներով. Պաշտպանը նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ ՎԲ-145/07, 30.08.2007թ. որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը կիրառելի չէ սույն գործի նկատմամբ, քանի որ Վճռաբեկ դատարանը Հ. Հաբեշյանի վերաբերյալ գործով իրավական դիրքորոշումը հայտնել է այնպիսի փաստական հանգամանքների առկայության դեպքում, երբ վերջինս մեղադրվել է խմբակային հանցագործություն կատարելու համար և գործի քննության ժամանակ ակտիվորեն չի աջակցել խմբի կատարած հանցանքը բացահայտելուն: Սույն քրեական գործով խմբի մասին խոսք չի գնում, Ս. Հովհաննիսյանը արարքը կատարել է միայնակ և իր ցուցմունքներվ աջակցել է գործի բացահայտմանը: Բողոքի պատասխան ներկայացրած անձը գտնում է, որ սույն գործով ենթակա է կիրառման ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից Ռ.Խատոյանի վերաբերյալ 04.05.2007թ. գործ ՎԲ-55/07 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը: Պաշտպանը նշել է, որ դատարանը, որպես Սամվել Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներ է դիտել, որ նա երիտասարդ է, հանցանքը կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննական մարմնին և տվել խաոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, տառապում է “Փսիխոպաթոնման համախտանիշ” հիվանդությամբ, հայրը երրորդ կարգի հաշմանդամ է, իսկ Հովհաննիսյանի ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, և վերը նշված հանգամանքների և գործի հանգամանքների համակցությունը իրավացիորեն բացառիկ ճանաչելով, եկել է ճիշտ հետևության և Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածը և նրա նկատմամբ նշանակել է նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ, հետևաբար դատարանի դատավճիռը Ս. Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելը պատճառաբանված է և այն բխում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից: Վերոգրյալներից ելնելով ամբաստանյալի պաշտպանը գտնում է, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն անհիմն է և խնդրել է այն մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: 5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. <<Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:>>: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 1-ին մասի` «Հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի և այլ հանգամանքների հետ կապված բացառիկ հանգամանքների առկայության դեպքում, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, (…) կարող է նշանակվել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ (…)»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման իրավաչափության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին. <<բացառիկ հանգամանքները կապված են հանցանքի շարժառիթների ու նպատակների, հանցավորի դերի, հանցանքը կատարելիս ու դրանից հետո նրա վարքագծի հետ: Այդպիսիք կարող են լինել նաև այլ հանգամանքներ, որոնք էականորեն նվազեցնում են հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Ընդ որում, կարևորը ոչ թե պատիժը մեղմացնող տվյալների քանակն է, այլ այն, թե ինչքանով են դրանք էականորեն ազդել հանցանքի՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի նվազեցման վրա» (տե՜ս Հ.Հաբեշյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի որոշումը): «Օրենքում օգտագործված «բացառիկ» բառը ենթադրում է, որ տվյալ փաստական հանգամանքը կամ դրանց համակցությունը դուրս են գալիս սովորականի շրջանակներից: Այլ կերպ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառման համար հիմք հանդիսացած մեղմացնող հանգամանքը կամ մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը պետք է այն աստիճան առանձնահատուկ լինեն, որ վերածվեն բացառության» (տե՜սՀ.Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 29-ի որոշման 19-րդ կետը):>>: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ իրավասու դատարանները պատիժ կիրառելիս ունեն օրենքի շրջանակներում որոշակի հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հանցանք կատարելու պահին եղել է անչափահաս տարիքում, նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրականորեն, մեղայականով ներկայացել է նախաքննության մարմին և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, դրանով իսկ աջակցելով հանցագործության բացահայտմանը, կատարած արարքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, ՀԲԿ Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ախտորոշվել է «Փսիխոպաթոնման համախտանիշ» և խուրհուրդ է տրվել բուժում, խնամքին է գտնվում 3-րդ կարգի հաշմանդամ հայրը, Էրեբունի վարչական շրջանի թիվ 11 տեղամասի լիազոր ներկայացուցչի կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն Հովհաննիսյանների ընտանիքը դասվում է խիստ կարիքավորների խմբին, եղբայրը նույնպես վատառողջ է ինչի կապակցությամբ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, գործով բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածով նախատեսված ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները։ Դատարանը վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը բացառիկ ճանաչելով, գտել է, որ ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի դրույթները և նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակել։ Վերը նշվածից ելնելով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը, Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի պահանջները, վերը նշված հանգամանքերի և գործի հանգամանքների համակցությունը դիտելով որպես բացառիկ, դուրս չի եկել այդ հայեցողության թույլատրելի շրջանակներից, պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 64-րդ հոդվածների պահանջները, ինչպես նաև գործել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերը նշված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին համապատասխան: Վերաքննիչ դատարանը միևնույն ժամանակ հարկ է համարում արձանագրել, որ հանցագործություն կատարած անձի ինքնությունը հայտնի լինելու հանգամանքը ինքնին չի նվազեցնում վերջինիս կողմից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին ինքնակամ ներկայանալու առումով դրսևորած դրական վարքագծի նշանակությունը, հետևաբար կարող է իրավասու դատարանների կողմից հաշվի առնվել հանցավորի նկատմամբ համապատասխան պատիժ նշանակելիս: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառմամբ նյութական կամ դատավարական իրավունքի որևէ խախտում թույլ չի տվել, դատարանի կողմից սույն քրեական գործի շրջանակներում կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, այն օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված և պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սամվել Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին,վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ս. Յու. Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Ամբաստանյալ Սամվել Վաչագանի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-02-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 28-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 254, 153, 53 թերթից: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 28-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 254, 153, 53 թերթից: |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-4247/12 |