ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԷԴ/0159/01/11
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Գ.Պողոսյանի

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

22 մայիսի 2014թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ս.Մկրտչյանի
պաշտպան` Հ.Բաբայանի
ամբաստանյալ` Ա.Դիլանյանի

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Հ.Բաբայանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 05-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Ալբերտի Դիլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 12119211 քրեական գործը հարուցվել է 03.06.2011թ. Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Ստեփանյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Էրեբունու քննչական բաժնի պետ Ա.Սարգսյանի 03.06.2011թ. որոշմամբ սույն քրեական գործով նախաքննությունը հանձնարարվել է Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Ստեփանյանին և քննիչ Ա.Աբրահամյանին:
Քննչական խմբի ղեկավար է նշանակվել ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Ստեփանյանը:
3. ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Ա.Ստեփանյանի 03.06.2011թ. որոշմամբ քննչական խմբին հանձնարարված թիվ 12119211 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
4. 2011թ. հունիսի 03-ին Արամ Դիլանյանը ձերբակալվել է:
5. Նախաքննության մարմնի 2011թ. հունիսի 06-ի որոշմամբ Ա.Դիլանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
6. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
7. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հուլիսի 26-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
Մեղադրյալին կալանքից գրավով ազատելու մասին պաշտպան Հ.Բաբայանի միջնորդությունը մերժվել է:
8. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. սեպտեմբերի 28-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
9. Նախաքննության մարմնի 24.10.2011թ. որոշմամբ թիվ 12119211 քրեական գործով մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ Ս.Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված ձախից 6,7,8,9,10-րդ կողերի կոտրվածքների, ձախ արմնկահոդի շրջանի հետին մակերեսի արյունազեղման ձևով վնասվածքների մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառով:
10. Նույն մարմնի 25.10.2011թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Դիլանյանին 06.06.2011թ. առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և լրացվել:
Մեղադրանքի ձևակերպումից հանվել է Ս.Գրիգորյանի դիակի ձախից 6,7,8,9,10-րդ կողերի կոտրվածքների վնասվածքների պատճառումը:
Մեղադրանքի ծավալում ընդգրկվել է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելու հանգամանքը և դատաբժշկական փորձաքննությունների եզրակացություններում նշված վնասվածքները:
Ա.Դիլանյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
11. Նախաքննության մարմնի 2011թ. հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ Ա.Դիլանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
12. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 20/քսան/ օր ժամկետով:
13. 15.11.2011թ. Ա.Դիլանյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
14. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Օհանյանի 15.11.2011թ. որոշմամբ թիվ ԵԷԴ/0159/01/11 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Ալբերտի Դիլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ըստ ընդդատության է ուղարկվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
15. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Գ.Պողոսյանի 2011թ. նոյեմբերի 18-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Ալբերտի Դիլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ:
16. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.11.2011թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Դիլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
17. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.11.2011թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
18. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 05-ի դատավճռով Ա.Դիլանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման 10 /տաս/ տարի ժամկետով:
19. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 10.03.2014թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 19.03.2014թ. որոշմամբ վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառով և սահմանվել է տասնօրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու և վերաքննիչ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար:
20. 21.03.2014թ. ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանը ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ի վարչակազմին հանձնելու միջոցով դիմում է ներկայացրել Վերաքննիչ քրեական դատարան, որով խնդրել է իր վերաքննիչ բողոքը դեռևս քննության չառնել, քանի որ իր պաշտպանի կողմից ներկայացվել է վերաքննիչ բողոք:
21. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 05-ի դատավճռի դեմ 03.04.2014թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Հ.Բաբայանը:
22. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 10.04.2014թ. որոշմամբ պաշտպան Հ.Բաբայանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Ալբերտի Դիլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2014թ. ապրիլի 22-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
23. Ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա իր մորաքույր Սվետլանա Գրիգորյանի հետ համատեղ բնակվելով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 36գ շենք 21 բնակարանում, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ կենցաղային հարցերի շուրջ ձևավորված անբարեհաճ փոխհարաբերությունների և 2011թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերն իր կողմից բնակարանի հյուրասենյակի փակ պատշգամբի պատուհանը բացելու համար մորաքրոջից դիտողություն ստանալու պատճառով նույն գիշեր մորաքրոջն սպանելու դիտավորությամբ մտել է նրա ննջարան, բռունցքներով ու ոտքերով հարվածներ է հասցրել Ս.Գրիգորյանի մարմնի տարբեր մասերին` հասցնելով արյունազեղումներ ձախ աչքի վերին կոպի, քթի հիմի, աջ քունքային, վերին և ստորին շրթունքների, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի շրջաններում, սալջարդ վերք` գլխի ծոծրակային շրջանում, քերծվածքներ կզակի շրջանում, արյունազեղումներ գլխի մաշկի տակ` աջ քունքային և ծոծրակային շրջաններում, գլխուղեղի սուբարախնոիդալ արյունազեղում, ուղեղանյութի կետավոր արյունազեղումներ, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք, գլխուղեղի կարևորագույն կենսական ֆունկցիաների սուր խանգարում, այսինքն` Ս.Գրիգորյանին պատճառել է կյանքի հետ անհամատեղելի մարմնական վնասվածքներ և տեղում ապօրինաբար Ս.Գրիգորյանին դիտավորությամբ զրկել կյանքից։

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
24. Պաշտպան Հ.Բաբայանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատական ակտով թույլ են տրվել դատավարական և նյութական իրավունքի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի։ Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ և 25-րդ հոդվածներով սահմանված մի շարք սկզբունքներ, ինչն իր հերթին հանգեցրել է նյութական իրավունքի /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 63-րդ, 64-րդ հոդվածների/ խախտման՝ քրեական օրենքի սխալ կիրառմամբ Ա.Դիլանյանը անհիմն ամբաստանվել է և նրա նկատմամբ նշանակվել է ազատազրկման ձևով խիստ պատիժ։ Այդ խախտումները ամբաստանյալների համար կարող են առաջացնել ծանր հետևանքներ։
Դատարանի կողմից թույլ տրված դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումները արտահայտվել են հետևյալում.
Դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հաստատվել ամբաստանյալին մեղսագրվող արարքը կատարելը։ Դատարանը ոչ միայն խախտել է ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքը և ապացույցները պատշաճ չի գնահատել, այլև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները ներկայացրել է յուրովի մեկնաբանությամբ Ա մեղադրական թեքումով։ Իսկ առանձին ապացույցներ դատարանն ընդհանրապես չի գնահատել և դրանք դատավճռում չի ներառել։
Թեև դատական քննությունը ընթացել է 2 տարուց ավելի, սակայն մեղադրանքի կողմն այդպես էլ սույն գործով չի կարողացել դատարանին ներկայացնել այնպիսի ապացույցներ, որոնցով պարզ կլիներ, թե դեպքի օրն ինչ է տեղի ունեցել Ս.Գրիգորյանի բնակարանում, ինչի արդյունքում է վրա հասել Ս.Գրիգորյանի մահը, ինչպես է Ս.Գրիգորյանը հայտնվել ննջարանի հատակին, ինչպես և երբ է Ս.Գրիգորյանը ստացել գլխի ծոծրակային շրջանի բաց վերքը, ինչու այդ վերքը բնակարանում չի արյունահոսել, եթե այդ վերքը չի արյունահոսել, ապա ինչպես է, որ արյունոտ հետքեր են հայտնաբերվել Ս.Գրիգորյանի մահճակալի բարձի վրա, եթե արյունոտվել է բարձը, ապա ինչպես է, որ չեն արյունոտվել Ս.Գրիգորյանի հագին եղած հագուստները։ Եթե Ա.Դիլանյանը սպանելու դիտավորությամբ ծեծի է ենթարկել Ս.Գրիգորյանին, ապա ինչպես է, որ Ա.Դիլանյանի հագուստների վրա արնանման կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել, Ա.Դիլանյանի հողաթափերից վերցված քաղվածքներում արյուն չի հայտնաբերվել, եղունգների կտրվածքներում մանրաթելեր և այլ արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
Սույն գործով նախաքննությունը կատարվել է դատավարական նորմերի կոպիտ խախտումներով, մեղադրյալից ցուցմունքներ են կորզվել նրա նկատմամբ բռնություն գործադրելով, ինչն ակնհայտ է դառնում ընդամենը մեղադրյալի ցուցմունքների բովանդակությունը գործի տվյալների հետ համադրելով։ Այսպես, Ա.Դիլանյանը որպես վկայի իր ցուցմունքում նշել է՝ <<... անընդհատ դիմացովս անցնելով, գնում գալի, պատշգամբի պատուհանն էր փակում..., նա եկավ կանգնեց ննջարանի դռան մոտ ու ասաց, ինչի նորից բացեցիր... Ես կորցնելով համբերությունս` աջ ձեռքիս բռունցքով խփեցի նրա ձախ կողքին, խփել եմ ձեռքով մեջքին ու կողերին։ Հետո իմացա, որ մորաքույրս մահացել է իմ հարվածների հետևանքով ստացած մարմնական վնասվածքներից...։ Մեկ անգամ էլ ընկած տեղը ձեռքի ափով ծոծրակին եմ խփել...>>: Նույնպիսի ցուցմունք է տվել նաև որպես կասկածյալ։ Որպես վկայի և կասկածյալի ցուցմունքներում հայտնած տեղեկություններն ինքնին բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ցուցմունքներն ակնհայտորեն ուղղորդված են և հարմարեցված գործի տվյալներին։ Նախ, այն, որ Ա.Դիլանյանը հայտնել է, թե հանգուցյալ Ս.Գրիգորյանն անընդհատ գնում գալիս էր, արդեն իսկ իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ Ս.Գրիգորյանը կենդանության օրոք տառապել է բազմաթիվ հիվանդություններով, այդ թվում տկարությամբ և գտնվել է անկողնային վիճակում, և ցանկության դեպքում նույնիսկ չէր կարող բնակարանում գնալ-գալ, առավել ևս իր ննջարանից հասկանալ, որ բացվել է բնակարանի հակառակ կողմում գտնվող պատշգամբի պատուհանը։ Բացի այդ, ավելի զավեշտալի է Ա.Դիլանյանի ցուցմունքի այն հատվածը, որտեղ վերջինս հայտնում է, որ բռունցքով խփել է Ս.Գրիգորյանի ձախ կողերին։ Հետագայում պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ նշանակված լրացուցիչ փորձաքննությամբ պարզվել է, որ ձախ կողոսկրերի կոտրվածքներն ունեն հին վաղեմություն և պատճառվել են վայր ընկնելու հետևանքով։ Այսինքն, սրանից ավելի քան ակնհայտ է, որ ոստիկանության աշխատակիցները և քննիչը ունենալով նախնական տեղեկություններ դիակի վնասվածքների վերաբերյալ, ստիպել են Ա.Դիլանյանին իր ցուցմունքները հարմարեցնել այդ վնասվածքների տեղակայության հետ։ Կամ, նույն ցուցմունքներում Ա.Դիլանյանը նշել է, որ հունիսի 2-ի երեկոյան 1 շիշ օղի է գնել ե 2 շիշ գարեջուր ու միայնակ խմել դրանք, որից հետո իբրև թե տեղի ունեցել դեպքը։ Դատարանը չի պարզել, թե նման քանակության ալկոհոլ օգտագործած անձը, ով տառապում է խրոնիկ ալկոհոլիզմով, ինչպես է հիշել դեպքի հանգամանքները և նման դետալային ցուցմունք տվել։
Բացի այդ, Ա.Դիլանյանի որպես վկայի հարցաքննության ցուցմունքը ինքնին անթույլատրելի է, քանի որ Ա.Դիլանյանը ոստիկանության բաժին է բերման ենթարկվել Ս.Գրիգորյանի սպանության կասկածանքով և հարցաքննվել է որպես վկա։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Լալայանի և Գ.Միքայելյանի վերաբերյալ որոշումներում արտահայտել է այն դիրքորոշումը, որ փաստացի կասկածյալի վիճակում գտնվող անձը պետք է օգտվի այդ կարգավիճակից բխող իրավունքներից, մինչդեռ այս հանգամանքներին դատարանը որևէ կերպ չի անդրադարձել և գտել է, որ դրանք թույլատրելի ապացույցներ են։
Դատավճռում վկայակոչվել են մի շարք վկաների ցուցմունքներ, ովքեր ոչ միայն չեն հաստատում մեղադրանքը, այլ այն հերքում են։ Այսպես. վկայակոչված և դատարանում հարցաքննված վկաներից Ա.Գասպարյանը հայտնել է, որ իր մորաքույր Ս.Գրիգորյանը տառապել է բազմաթիվ հիվանդություններով և գտնվել է անկողնային վիճակում, Ս.Գրիգորյանն իրեն երբևէ չի բողոքել Ա.Դիլանյանից, վերջինս էլ Ս.Գրիգորյանից։ Վկա Աստղիկ Վարդանյանը դատարանին հայտնել է, որ Ա.Դիլանյանն իրեն դժգոհել է, որ Ս.Գրիգորյանը անկողնուց վեր չի կենում, աչքերը լավ չեն տեսնում, հաճախ ընկնում է, սակայն չի համաձայնվում գնալ հիվանդանոց։
Նշված և մյուս վկաները իրենց ցուցմունքներով հաստատել են, որ Ա.Դիլանյանը Ս.Գրիգորյանի հետ կոնֆլիկներ չի ունեցել, մշտապես զբաղվել է վերջինիս խնամքով, հոգացել նրա բոլոր հոգսերը, ինչով հերքվում է Ա.Դիլանյանի կողմից Ս.Գրիգորյանին սպանելու դիտավորությունը։
04.09.2012թ. դատական նիստի ժամանակ հարցաքննվեց վարձագետ Շ.Գևորգյանը, ով չհերքեց, որ տուժողը կարող էր նաև վայր ընկնել և վնասվածքներ ստանալ բնակարանի գույքին համահարվածվելու արդյունքում։ Շ.Գևորգյանը հայտնեց, որ այդ հարցում կոնկրետ հետևության հանգելու համար անհրաժեշտ է իմանալ, թե հատկապես ինչ գույքի վրա կարող էր տուժողը վայր ընկնել։ Բացի այդ, փորձագետը նաև հաստատեց, որ տուժողի գլխի ծոծրակային շրջանում հայտնաբերված վնասվածքն իր բնույթով այնպիսին է, որ չէր կարող վնասվածքն առաջանալուց հետո այն չարյունահոսեր։ Մինչդեռ, բնակարանում դիակի զննությամբ արյան հետքեր չեն հայտնաբերվել, չնայած, որ դիակի զննությունը կատարվել է դատաբժշկական փորձագետի մասնակցությամբ, սակայն տեղում նույնիսկ չի հայտնաբերվել գլխի ծոծրակային շրջանի վնասվածքը։
Փորձագետի մասնակցությունը պայմանավորվում է նրանով, որ փորձագետը մանրակրկիտ զննության ենթարկի դիակը և հնարավոր բոլոր վնասվածքները արձանագրվեն հենց դեպքի վայրում, մինչև դիակը տեղափոխելը։ Մինչդեռ, դեպքի վայրում դիակի զննության ընթացքում դիակի գլխի շրջանում վնասվածքներ, առավել ևս արյան հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Մարդու կենսական կարևոր օրգաններից է գլուխը, ինչը նշանակում է, որ փորձագետը չէր կարող մանրակրկիտ չզննել դիակի գլխի հատվածը։ Նույն զննության ընթացքում չեն հայտնաբերվել և չեն ֆիքսվել արյան հետքեր ոչ դիակի, ոչ դիակի հագուստների և ոչ էլ տան մեկերեսների վրա։
Դիակի զննությանը հաջորդել է բնակարանի լրացուցիչ զննությունը, որի ընթացքում բնակարանի այն հատվածում, որտեղ հայտնաբերվել է Ս.Գրիգորյանի դիակը` որևէ արյան հետք կամ արյունոտ հագուստներ չեն հայտնաբերվել: Եթե վնասվածքը այնպիսին է, որ անպայման պետք է արյունահոսեր, ապա ինքնաբերաբար տուժողի ծոծրակային շրջանից արյունը կհոսեր գլխի մազածածկույթի վրա, ինչպես նաև կարյունոտվեին տուժողի հագին եղած հագուստները գոնե օձիքային շրջանում։ Բացի այդ, արյան հետքեր կհայտնաբերվեին նաև Ա.Դիլանյանի հագուստների վրա կամ եղունգների կտրվածքների տակ, մինչդեռ այդպիսիք չեն հայտնաբերվել:
Ս.Գրիգորյանի ծոծրակային շրջանի վնասվածքի առաջացման մեխանիզմը և դրա վաղեմությունը պարզելը էական նշանակություն ունի սույն գործով հանգամանքները և Ա.Դիլանյանի մեղավորության հարցը պարզելու համար։ Ա.Դիլանյանը ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ Ս.Գրիգորյանի ծոծրակային շրջանի վերքը հին վաղեմության է և առաջացել է դեպքից առաջ բնակարանում վայր ընկնելուց, սակայն այս հանգամանքը պատշաճ չի ստուգվել։ Բնակարանի զննությամբ ինչպես դիակի վրա, այնպես էլ նրա հագուստներին և դիակի հայտնաբերման վայրում արյան որևէ հետք չի հայտնաբերվել։ Ի հակադրություն դրան, փորձաքննությամբ Ս.Գրիգորյանի եղունգների կտրվածքում հայտնաբերվել են իր իսկ արյան հետքերը, իսկ Ա.Դիլանյանի հագին եղած հագուստի, կոշիկների և եղունգների կտրվածքներում որևէ հետք չի հայտնաբերվել։ Ավելին, նախաքննությամբ հաստատվել է նաև Ա.Դիլանյանի ցուցմունքն առ այն, որ Ս.Գրիգորյանը բազմիցս դեմքով հարվածել է ննջարանի դռան ճակատային մասին։ Դեպքի վայրի 03.06.2012թ. զննությամբ նույն դռան շեմին հայտնաբերվել է մեկ կաթիլ արյուն, նույնպիսի հետք է հայտնաբերվել նաև դռան ճակատային մասի վրա, բռնակից 36սմ վերև /տես գթ. 12/։
Այսինքն, ստացվում է, որ Ս.Գրիգորյանի ծոծրակային մասի վերքը չի արյունահոսել, արյունահոսություն է սկսվել դիահերձարանում, դիակի հագուստները արյունոտ չեն, սակայն եղունգների տակ կան արյան հետքեր, արյունոտված է նաև ննջարանի դռան ճակատային մասը։
Արժանի ուշադրության չեն արժանացել և պատշաճ չեն գնահատվել նաև գործով վկաների ցուցմունքները, կապված նրա հետ, որ հանգուցյալ Ս.Գրիգորյանն իր բազմաթիվ հիվանդությունների և կուրության պատճառով դեպքին նախորդող ժամանակահատվածում տանը բազմիցս ընկել է, համահարվածվել տան գույքին և վնասել իրեն։ Ավելին, վկա, նույն շենքի բնակիչ Սուրեն Խաչատրյանը ցուցմունքով հայտնել է՝ ամիս առաջ Արամը եկավ խանութ ու խառնված հայտնեց, որ Սվետան տան միջանցքում ընկել է ու գլուխը վնասվել է։ Վկան դատարանում հայտնեց նաև, որ Ս.Գրիգորյանը տառապել է կուրությամբ և իրեն չի կարողացել ճանաչել: Սակայն դատարանը դատավճռի <<Դատարանի վերլուծություն>> հատվածում նշել է, որ վկաների ցուցմունքները հերքվել են ամբաստանյալի նախաքննական ցուցմունքով։
Ինչ վերաբերվում է դատաբժշկական փորձաքննություններին, ապա այդ փորձաքննություններից և ոչ մեկը սպառիչ պատասխան չի տվել մահվան պատճառների վերաբերյալ։ Այդ եզրակացությունները միմյանց հակասական են և ոչ արժանահավատ։
Մասնավորապես.
Հանձնաժողովային դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության 04.11.2013թ. թիվ 13-0393դ եզրակացության համաձայն՝
Գլխի աջ քունքային շրջանում տեղակայված արտաքին և ներքին մարմնական վնասվածքներին նույնպես բնորոշ չէ վայր ընկնելու հետևանքով առաջանալը։ Ինչ վերաբերում է Ս.Գրիգորյանի գլխի ձախից դիմային շրջանի մարմնական վնասվածքներին, ապա ելնելով դրանց տեղակայություններից /հիմնականում տեղակայված են գլխի դիմային արտացցուն շրջաններում/, բնույթից և փոխդասավորությունից վերջիններս չի բացառում առաջնային դեպի առաջ ուղղությամբ վայր ընկնելու և դեմքի ձախ կեսի շրջանով ոչ սահմանափակ մակերեսին՝ հնարավոր է գետնին, դեմքի ձախ կեսի շրջանով համահարվածման արդյունքում, հնարավոր է նաև արտաքին լրացուցիչ ուժի ներգործությամբ արագացումով վայր ընկնելու հետևանքով։
IV. Ելնելով Ս.Գրիգորյանի ձախից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, ստորադիր գլխի ծածկույթային հյուսվածքների տակ արյունազեղման և ներգանգային համապատասխան վնասվածքների նկարագրություններից, դրանք հնարավոր է առաջանային մահվանն անմիջապես նախորդող ժամանակահատվածում։ Ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի պատճառումից հետո՝ դիակի դիրքից ելնելով, հնարավոր է այն չզուգորդվեր արտաքին նշանակալի արյունահոսությամբ, մասնավորապես՝ տվյալ վնասվածքի պատճառումից հետո Ս.Գրիգորյանի բերանքսիվայր կամ դրան մոտ դիրքում գտնվելու և մահվան պայմաններում որոշակի ժամանակահատված անց դիակի դիրքի փոփոխությունների պայմաններում, հնարավոր է առաջանար ոչ թե արյունահոսություն վերքից, ինչը դիակի մոտ բացառվում է, այլ չի բացառվում տեղի ունենար այդ շրջանի փափուկ հյուսվածքների տակ վնասվածքի պատճառումից հետո՝ մինչև մահն ընկած ժամանակահատվածում, հնարավոր կուտակված արյան արտահոսք վերքից։
Բացի այդ, գործի տվյալներով, առավել ևս դիակի դատաբժշկական թիվ 541 եզրակացությամբ հիմնավորվել է, որ դիակի դիրքի փոփոխություն տեղի չի ունեցել, սակայն հանձնաժողովային փորձաքննությամբ նշվել է, որ <<... որոշակի ժամանակահատված անց դիակի դիրքի փոփոխությունների պայմաններում հնարավոր է առաջանար ոչ թե արյունահոսություն վերքից, այլ չի բացառվում տեղի ունենար այդ շրջանի փափուկ հյուսվածքների տակ վնասվածքի պատճառումից հետո մինչև մահն րնկած ժամանակահատվածում, հնարավոր կուտակված արյան արտահոսք վերքից>>։ Սակայն սա էլ դեռ ամբողջը չի, այս դեպքում բացատրություն չունի այն, թե ինչպես է ծոծրակային շրջանի բաց վերքը առաջացել, հետո փակվել, մահանալուց հետո նորից բացվել ու արյունահոսել։
Ոչ լրացուցիչ և ոչ էլ հանձնաժատվային եզրակացությամբ ընդհանրապես չեն գնահատվել Ս.Գրիգորյանի առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստաթղթային հիմքերը։ Պաշտպանության կողմը դատական քննության ընթացքում ներկայացրել է Ս.Գրիգորյանի թիվ 17 պոլիկլինիկայի ամբուլատոր բժշկական քարտ, որի գրառումներից հստակ երևում է Ս.Գրիգորյանի երկարատև հիվանդության բնույթը և վերջին մի քանի տարիներին կուրությամբ տառապելու հանգամանքը։
Մասնավորապես, դեռև 10.06.2010թ. ախտորոշվել է տարիքային կատարակտա և նշանակվել է ստացիոնար բուժում։ Բժշկական քարտը դատարանը ներկայացրել է փորձագետին, սակայն հանձնաժողովային փորձաքննության եզրակացությամբ այդ կարևոր փաստաթուղթը նույնիսկ չի հետազոտվել, առավել ևս չի գնահատվել։ Արդյունքում այդպես էլ չեն պարզվել, թե մահվան պատճառները որքանով են կապված Ս.Գրիգորյանի տարիքի և նրա մոտ հայտնաբերված նեյրոցիաների ծանր դիստրոֆիայի, կիստայի պատի ձևավորումով արյան շրջանառության խրոնիկ սնուցման խանգարումների հետ։ Այդ հարցը սույն գործի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ մնացել է բաց և չփարատված։
Ինչպես վերը նշվեց` առանձին ապացույցներ դատարանն ընդհանրապես չի գնահատել, դրանք ապօրինաբար հանվել են ապացույցների շարքից և դատավճռում չեն ներառվել։ Դատական քննության ընթացքում հետազոտվել են գործում եղած հետևյալ ապացույցները.
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 338 եզրակացության համաձայն` Ա.Դիլանյանի ձեռքերի մատների եղունգների կտրվածքներում արյուն չի հայտնաբերվել։
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 335 եզրակացության համաձայն` Ա.Դիլանյանի սպորտային վերնազգեստի և անդրավարտիքի մանրակրկիտ զննությամբ արնանման կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Մանրաթելային փորձաքննաթյան թիվ 11-1935 եզրակացության համաձայն` Ա.Դիլանյանի և Ս.Գրիգորյանի մատների եղունգների կտրվածքների վրա և դրանց տակ որևէ գործվածքի մանրաթելեր չկան։
Այս ապացույցները դատարանը գիտակցված չի վկայակոչել դատավճռում, քանի որ այս ապացույցները հակադրության մեջ են մտնում մյուս ապացույցների և առհասարակ դեպքի հանգամանքների ընդհանուր տրամաբանության հետ։
Դատարանը դատական քննության ընթացքում անհիմն մերժել է պաշտպանության կողմի բազմաթիվ միջնորդությունները, իսկ լուծումը հետաձգված միջնորդություններին ընդամենը մեկ նախադասությամբ անդրադարձել է դատավճռում։
Պաշպանության կողմը միջնորդել է որպես վկա դատարան կանչել և հարցաքննել թիվ 17 պոլիկլինիկայի տվյալ տեղամասի բժիշկ Իրինա Գասպարյանին՝ կենդանության օրոք Ս.Գրիգորյանի առողջական վիճակը, նրա վայր ընկնելու հետևանքով վնասվածքներ ստանալու, ինքնուրույն տեղաշարժվելու հանգամանքները, ինչպես նաև բժշկական քարտում արձանագրված ախտորոշումները պարզաբանելու համար։ Մինչդեռ դատարանը անհիմն մերժել է այս միջնորդությունը։ Դրա փոխարեն դատարանը հարցաքննել է արձակուրդի ընթացքում Ի.Գասպարյանին փոխարինած բժիշկ Լ.Կարախանովային, ով ընդամենը մեկ անգամ է տեսել հանգուցյալին։
Ելնելով վերոգրյալից, վերաքննիչ դատարանին միջնորդում է.
- Դատարան կանչել և որպես վկա հարցաքննել թիվ 17 պոլիկլինիկայի բժիշկ Իրինա Գասպարյանին՝ բողոքում նշված հանգամանքների շուրջ։
Դատարանը դատավճռում վկայակոչել է այնպիսի ապացույցներ, որպիսիք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի համաձայն` չեն համարվում ապացույցներ։
Մասնավորապես, դատարանը որպես ապացույցներ վկայակոչել է թիվ 17 պոլիկլինիկայի թիվ 012/166 գրությունը, որն ապացույցի տեսակ չէ։
Արդեն նշված հիմնավորումներով, գտնում է, որ դատարանը կողմի նկատմամբ ցուցաբերել է ակնհայտ կանխակալ վերաբերմունք և հանդես գալով մեղադրանքի կողմում, արարքի սխալ իրավաբանական գնահատմամբ անձի նկատմամբ կայացրել է ապօրինի դատավճիռ և նրան դատապարտել ազատազրկման:
Դատավճռի բովանդակությունից անհասկանալի է, թե դատարանը հատկապես ինչ ապացույցների վերլուծությամբ է հանգել այն համոզման, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հատկապես ինչ ապացույցներով են հաստատվել Ա.Դիլանյանի կողմից Ս.Գրիգորյանին սպանելու դիտավորությունը։
Թվարկված հարցերի բազմակողմանի և լրիվ պարզաբանումը էական նշանակություն ունեն մեղսագրվող արարքը ամբաստանյալի կողմից կատարելը հաստատելու կամ հերքելու առումով, մինչդեռ առաջին ատյանի դատարանը խախտել է գործի արդարացի քննության և ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքները, ինչի արդյունքում կայացրել է ակնհայտ անհիմն մեղադրական դատավճիռ և ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել ազատազրկման ձևով պատիժ։
Այսպիսով գտնում է, որ սույն գործով դատարանը հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտում չի կատարել, ապացույցները գնահատվել են խիստ յուրովի և կողմնակալ, չի գնահատել գործի բոլոր ապացույցները և առավել նշանակություն է տվել ապացույցների մի մասին, ինչի արդյունքում կայացրել է անհիմն դատական ակտ։
25. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ, 73- րդ, 376-379-րդ , 380.1-րդ և 382-րդ հոդվածներով դատարանին, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասաթյան դատարանի 05.03.2014թ. ԵԷԴ/0159/01/11 դատավճիռը և գործն ուղարկել ստորադաս դատարան՝ նոր քննության։
Եթե Վերաքննիչ դատարանը կգտնի, որ հետազոտված ապացույցները բավարար են հանգելու այն հետևության, որ Ս.Գրիգորյանի մահը վրա է հասել Ա.Դիլանյանի գործողությունների հետևանքով, միջնորդում է արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ հետով։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և գործը ստորադաս դատարան նոր քննության ուղարկելու, կամ ամբաստանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով վերաորակելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
26. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
27. Առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել` պատճառաբանելով, որ բռունցքներով ու ոտքերով հարվածներ չի հասցրել Ս.Գրիգորյանի մարմնի տարբեր մասերին և չի սպանել նրան, իսկ նախաքննության ընթացքում իր` որպես վկայի և կասկածյալի ցուցմունքները տվել է ոստիկանների կողմից իր նկատմամբ կիրառված բռնությունների ու խոշտանգման արդյունքում, և դրանք ճիշտ չեն։
Ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանի ցուցմունքի համաձայն` երկար ժամանակ ինքը խնամել է հիվանդ, <<ինսուլտ տարած>> և գնալով տեսողությունը կորցնող մորաքրոջը` Ս.Գրիգորյանին, ու նրա մահից մոտ մեկ տարի առաջ ստիպված բնակվել է նրա հետ համատեղ։
Ս.Գրիգորյանը հաճախ ընկել է, գլուխը հարվածել է տարբեր տեղերի և վնասվածքներ է ստացել։ Նրա մահից մի քանի ամիս առաջ վերադառնալով խանութից՝ նրան տեսել է ընկած վիճակում՝ վնասված և արյունահոսող գլուխով։ Նրան նստեցնելուց հետո գնացել է պոլիկլինիկա, սակայն բժիշկը տեղում չի եղել, որի համար վերադարձել է, իր կամ խանութի աշխատող Սուրիկի բջջային կամ տան հեռախոսով զանգահարել է շտապ օգնության ծառայություն, որտեղից եկել ու ցանկացել են Ս.Գրիգորյանին տանել հիվանդանոց, սակայն վերջինս հրաժարվել է, որից հետո շտապ օգնության աշխատակիցները վիրակապել են նրան ու հեռացել։
Դեպքի օրը՝ ժամը 12-ի սահմաններում, խանութից գնել է մեկ հատ օղի ու ուտելիք, իսկ երեկոյան՝ 2 շիշ <<Կիլիկիա>> գարեջուր։ Հյուրասենյակում հեռուստացույց դիտելիս խմել է նշված խմիչքները, և երբ ննջարանից ձայն է լսել, ներս է մտել ու տեսել, որ Ս.Գրիգորյանը նորից արթնացել է ու գլուխը հարվածել է դռանը։ Նրան պառկեցնելուց հետո քնել է, իսկ ժամը 02-ի սահմաններում, երբ արթնացել է, Ս.Գրիգորյանին տեսել է գետնին պառկած և մահացած։ Զանգահարել և այդ մասին տեղեկացրել է կնոջը, հորաքրոջ որդուն, այնուհետև՝ շտապ օգնության ծառայությանը։
Ս.Գրիգորյանի հագուստների վրա կամ տանն արյան հետքեր չեն եղել, իսկ երբ եկել են շտապ օգնության աշխատողները, Ս.Գրիգորյանի բարձի վրա մեկ-երկու կաթիլ արյուն է եղել։
Ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանի՝ դատաքննության ընթացքում հետազոտված նախաքննական սկզբնական ցուցմունքի համաձայն՝ կուտակված պարտքերի պատճառով նա վաճառել է բնակարանն ու տեղափոխվել և բնակվել է մորաքրոջ՝ Ս.Գրիգորյանի տանն ու խնամել է նրան։ Վերջինիս ծանր բնավորության պատճառով կինը չի համաձայնվել բնակվել իրենց հետ և տեղափոխվել է մոր տուն։ Դեպքի օրը` հունիսի 2-ին, Սուրիկի՝ շենքի բակում գտնվող խանութից գնել է մեկ շիշ օղի, երկու շիշ <<Կիլիկիա>> տեսակի գարեջուր և մեկ հատ պահածոյացված սիսեռ, որոնք երեկոյան՝ հյուրասենյակում հեռուստացույց դիտելիս, կերել և խմել է։ Ս.Գրիգորյանի փնթիության պատճառով սենյակի գարշահոտությունից չխեղդվելու համար բացել է պատշգամբի պատուհանը, բայց վերջինս, անընդհատ մտնելով հյուրասենյակ, փնթփնթացել ու փակել է պատուհանը, որն ինքը նորից բացել է։ Նրան ասել է, որ հյուրասենյակ չմտնի ու վրայի հոտը չտարածի սենյակում, սակայն նա չի լսել իրեն։ Մութն ընկնելուց հետո նա նորից մտել է հյուրասենյակ ու, կանգնելով դռան մոտ և դիմելով իրեն, ասել է. <<Այ անասուն, ինչու բացեցիր>>։ Չդիմանալով ու դուրս գալով համբերությունից՝ մոտեցել է Ս.Գրիգորյանին ու թևից բռնելով` ցանկացել է տանել ննջարան և դուռը փակել, սակայն նա ընդդիմացել է, որից ավելի է զայրացել ու, չկարողանալով տիրապետել իրեն, բռունցքով հարվածներ է հասցրել նրա մարմնի տարբեր մասերին ու դեմքին, իսկ երբ նա ծնկաչոք ընկել է հատակին՝ կատաղությունից շարունակել է ոտքերով հարվածել նրան, իսկ ձեռքի ափով մեկ անգամ հարվածել է նրա ծոծրակին։
Ս.Գրիգորյանը սկսել է տնքալ ու ծնկաչոք ընկել է ննջարանի աջակողմյան պատի մոտի զգեստապահարանի մոտ։ Թևատակերից բարձրացնելով նրան՝ պառկեցրել է մահճակալին` գլխի կողմով դռան ուղղությամբ ու, վերադառնալով հյուրասենյակ, խմել է օղու մնացած մասն ու քնել է։ Երբ արթնացել է, ժամը երկուսնանց է եղել և միացված մնացած հեռուստացույցի լույսի տակ նկատել է Սվետային` ննջարանի հատակին` մահճակալի կողքին, մեջքի վրա պառկած վիճակում։ Մոտենալով նրան` նկատել է, որ նա մահացել է։ Վերադառնալով հյուրասենյակ` զանգահարել է կնոջը` Նարինեին, և հայտնել, որ Սվետան մահացել է։ Զանգահարել է նաև իր հորաքրոջ որդուն` Արմոյին ու կանչել իրենց տուն։ Մինչև վերջինիս գալը զանգահարել է շտապ օգնություն, որի աշխատակիցները, տեսնելով, որ Սվետայի դիակի վրա վնասվածքներ կան, զանգահարել են ոստիկանություն։ Դեպքի վայրը զննելուց հետո ոստիկաններն իրեն տարել են ոստիկանություն։
Խմած լինելու պատճառով չի գիտակցել, որ իր հարվածները կարող է մահացու լինել Սվետայի համար։
Վկա՝ ամբաստայալի մորաքրոջ որդի, Արթուր Գասպարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2011թ. հունիսի 3-ին՝ առավոտյան 8:30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է ոստիկանության աշխատակիցն ու, ասելով, որ մորաքույրը՝ Ս.Գրիգորյանը, մահացել է, հրավիրել է նրա բնա-կարան։ Գնացել է նշված բնակարան, որտեղ ոստիկանները կատարել են զննություն։ Ինքն անձամբ արյան կամ պայքարի հետքեր չի տեսել, չնայած հիվանդ մորաքույրը չէր կարող դիմադրություն ցույց տալ։
Ժամը 19-ի սահմաններում գնացել է ոստիկանության բաժին, որտեղ տեսել է ցուցմունք գրող Ա.Դիլանյանին։ Երբ ներկա ոստիկանին՝ Շաշիկյանին, հարցրել է, թե ինչ է գրում Արամը, նա պատասխանել է, որ Արամն ասել է և իր կամքով գրում է, որ ինքն է կատարել մորաքրոջ սպանությունը։
Հետո ոստիկանների հետ նորից գնացել են մորաքրոջ բնակարան, և նրանք նորից զննություն են կատարել ու դռան վրա և հատակին հայտնաբերվել են արյան հետքեր։
Մորաքույրը երբևէ իրեն չի բողոքել Արամից, իսկ վերջինս՝ մորաքրոջից։
Արամը ոգելից խմիչքների նկատմամբ <<պերիոդիկ>> սեր է ունեցել, սակայն ագրեսիվ չի եղել։
Արամն իրեն պատմել է, որ ձմռանը մորաքույրն ընկել է և վնասվել է նրա գլխի հետևի մասը, սակայն նա հրաժարվել է գնալ բժշկի մոտ, որպեսզի կարեն վնասվածքը։
Վկա՝ ամբաստանյալի հորաքրոջ որդի, Արամայիս Թորոսյանի ցուցմունքի համաձայն՝ Ա.Դիլանյանը բնակվել է մորաքրոջ տանն ու խնամել է վերջինիս։
2011թ. հունիսի 3-ին՝ ժամը 02-ի սահմաններում, Արամը զանգահարել է իրեն և, ասելով, որ մորաքույրը՝ Սվետան, մահացել է, խնդրել է գալ նրա բնակարան։ Երբ հասել է տեղ, այնտեղ են եղել շտապ օգնության աշխատակիցները, ովքեր զանգահարել են ոստիկանություն, նկատի ունենալով, որ դիակի վրա վնասվածքներ են նկատել։ Սվետան մեջքի վրա պառկած է եղել ննջասենյակի հատակին՝ մահճակալի մոտ, իսկ ոգելից խմիչք օգտագործած Արամը նյարդայնացած և անհանգիստ քայլել է հյուրասենյակում։
Վկա՝ ամբաստանյալի փաստացի կին, Նարինե Բուդաղյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ Ա.Դիլանյանը մորաքրոջ` Սվետայի հետ բնակվել է նրա բնակարանում, և Սվետան միշտ ասել է, որ բնակարանը կտակել է Արամին։ Ինքը չի ցանկացել բնակվել այնտեղ, քանի որ Սվետայի հետ հնարավոր չի եղել ապրել, վերջինս չար և չկամ է եղել, բացի այդ, բնակարանում ոչ բարվոք վիճակ է եղել։ Ինքն այնտեղ չի գնացել, Արամն է այցելել իրենց` իր ծնողների տանը։ Դեպքից առաջ Արամը սկսել է խմել, իր մոտ գանգատվել է, որ Սվետան իր կյանքը կերել է, մի օր գլխին մի փորձանք է բերելու, էլ նյարդերը չի հերիքում։ Այդ պատճառով նա առաջարկել է միասին վարձով բնակվել, բայց ինքը, խղճալով Սվետային, հանգստացրել է Արամին և ասել է, որ դիմանա։
Արամին և Սվետային ֆինանսապես օգնել է Հոլանդիայում բնակվող Արամի մայրը։
03.06.2011թ.՝ ժամը 03-ի սահմաններում, երբ քնած է եղել, զանգահարել է Արամը և պատմել, որ պատուհանը փակելու համար մտնելով Սվետայի սենյակ` տեսել է նրան ընկած գետնին ու մահացած։ Արամը խնդրել է գնալ իր մոտ, սակայն մերժել է նրան, իսկ երբ նորից զանգահարել է, նա փողոցում սպասելիս է եղել շտապ օգնությանը։
Առավոտյան ինքը զանգահարել է Արամի հորաքրոջ որդուն` Արմոյին ու վերջինիցս է տեղեկացել, որ Արամին տարել են բաժին ու կասկածում են Սվետայի սպանության մեջ։
Վկա` ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքին հարևանությամբ գործող` <<Աշոտ Արծրունի>> ՍՊ ընկերության խանութի վաճառող, Սուրեն Խաչատրյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր հարևան Սվետլանա Գրիգորյանի քրոջ որդի Արամ Դիլանյանը վերջին մեկ տարին մշտապես բնակվել է մորաքրոջ բնակարանում, խնամել է նրան և հաճախակի է խանութից առևտուր արել։ Նրա պատմելով` Սվետլանան անկողնային հիվանդ է եղել։ Վերջին անգամ՝ 02.06.2011թ. ժամը 10-ի սահմաններում Արամն իրենց խանութից գնել է մեկ հատ հաց, մեկ շիշ <<Կիլիկիա>> տեսակի գարեջուր և մեկ շիշ <<Պեչատնայա>> տեսակի օղի։ Իսկ երեկոյան՝ ժամը 18-ի սահմաններում, նա գնել է երկու շիշ <<Կիլիկիա>> տեսակի գարեջուր, հաց, կարագ, և մեկ շիշ Ավշարի գինու գործարանի կես լիտրանոց օղի, պլաստիկ տուփով սառը սուրճ և աղի սիսեռ։ Հաջորդ օրն առավոտյան ինքը հարևաններից է տեղեկացել, որ գիշերը Սվետան մահացել է։ Իսկ երբ լսել է, որ Արամին ձերբակալել են Սվետայի սպանության համար, զարմացել է։
Վկա՝ <<Շտապօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության վարորդ, Արշամ Սիմոնյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 03.06.2011թ-ին՝ ժամը 03։30-ին, շտապ օգնության կայանում ստացված կանչով բուժակ Շոթա Ստեփանյանի հետ իր վարած ավտոմեքենայով գնացել են ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի հ. 21 բնակարան, որտեղ իրենց դիմավորել է ալկոհոլ օգտագործած ամբաստանյալը, իսկ ննջասենյակի հատակին՝ մահճակալի մոտ, տեսել են վերջինիս մորաքրոջ դիակը։ Բուժակը նկատելով, որ դիակի դեմքի շրջանում կան վնասվածքներ, զանգահարել է ոստիկանություն, և ժամանած ոստիկանները զննություն կատարելուց հետո թույլ են տվել տեղափոխել դիակը։ Դիահերձարանում նկատել են, որ դիակի գլխի ծոծրակային մասում արյուն է հավաքվել։
Ամբաստանյալից բացի, բնակարանում եղել է նաև նրա հորաքրոջ որդին, ով ասել է, որ ամբաստանյալն է խնամել մորաքրոջը։
Սկզբում ամբաստանյալը ագրեսիվ է եղել, սակայն չի առարկել, որ ոստիկանություն զանգահարեն և ասել է, որ ինքը խնդիր չունի, մորաքույրն իր մահով է մահացել։
Վկա՝ <<Շտապօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության բուժակ, Շոթա Ստեփանյանի նույնա-բովանդակ ցուցմունքի համաձայն՝ դիակի դեմքի շրջանում նկատելով վնասվածքներ՝ ինքն հարբած ամբաստանյալին հարցրել է, թե ինչու է դիակը գտնվում հատակին, ինչին նա պատասխանել է, որ մորաքույրը որ հիվանդ է եղել, ոտքերը թույլ են եղել ու ընկել է։
Երբ ահազանգել է ոստիկանություն, ամբաստանյալը չի առարկել, բայց քիչ հետո նրա մոտ անհանգստություն է նկատվել, և նա ասել է՝ իբր ինչի զանգեցիր, քաշքշուկ կլինի։
Դիակի ծոծրակային մասում առաջացած արյունը բնակարանում չի նկատել նաև դատական բժիշկը, և այդ մասին ինքը նրան տեղեկացրել է դիակը դիահերձարան տեղափոխելուց հետո։
Վկա Աստղիկ Վարդանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ Սվետլանա Գրիգորյանը եղել է իր մանկության ընկերուհի Լ.Դիլանյանի քույրը, և ամբաստանյալը վերջին մեկ ու կես տարին բնակվել է Սվետլանայի բնակարանում և խնամել է նրան, քանի որ նա անկողնային հիվանդ է եղել և ուրիշ խնամող չի ունեցել։
Ամբաստանյալը երբեմն այցելել է նաև իրեն և բողոքել է Սվետլանայից՝ ասելով, որ նա դժվար մարդ է, ամեն ինչից դժգոհում է, անկողնուց վեր չի կենում, աչքերը լավ չեն տեսնում, հաճախ ընկնում է, սակայն չի համաձայնվում գնալ հիվանդանոց։ Դրա համար ամբաստանյալին խորհուրդ է տվել հեռանալ մորաքրոջից և ապրել առանձին, սակայն նա, խղճալով մորաքրոջը, չի համաձայնվել։
Ամբաստանյալի առաջարկով այցելել է Սվետլանային, առաջարկել է լողացնել նրան և իր եկած հավաքարարների օգնությամբ կարգի բերել բնակարանը, սակայն նա հրաժարվել է, չի համաձայնվել նաև գնալ հիվանդանոց և բողոքել է վատ տեսողությունից։ Ինքը փոխել է Սվետլանայի անկողինը, սակայն որևէ արյան հետք չի տեսել։
Վկա՝ <<Հայփոստ>> ՓԲ ընկերության թիվ 18 փոստային բաժանմունքի աշխատակից, Ստեփան Չաքրյանի ցուցմունքի համաձայն՝ որպես նամակատար-փոստատար 2011թ. հունվարից 2-3 անգամ այցելել է Սվետլանա Գրիգորյանի բնակարան՝ նրա կենթսաթոշակը վճարելու նպատակով։ Բնակարանում տեսել է նաև ամբաստանյալին, ում էլ Ս.Գրիգորյանի խնդրանքով տվել է վերջինիս կենսաթոշակի գումարը։
Ս.Գրիգորյանի վրա մարմնական վնասվածքներ կամ գլուխը վիրակապած վիճակում նրան չի տեսել։
Վկա՝ ք.Երևանի թիվ 17 պոլիկլինիկայի բժիշկ, Լիլիանա Կարախանովայի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը 2011թ. հունվարի 11-ին այցելել է ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի հ. 21 բնակարան՝ հիվանդ Սվետլանա Գրիգորյանին զննելու համար։ Բնակարանում իրեն դիմավորել է ամբաստանյալը, իսկ Ս.Գրիգորյանը, ով պառկած է եղել ննջարանում, գանգատվել է արյան բարձր ճնշման տատանումից, գլխապտույտից, ականջներում՝ աղմուկից։ Ս.Գրիգորյանի գիտակցությունը եղել է պարզ, հարցերին պատասխանել է հստակ, նրա վրա մարմնական վնասվածքներ չեն եղել, նրա գլխի շրջանում վիրակապ չի տեսել, և նա նման վնասվածքներ ստանալու կապակցությամբ գանգատներ չի ներկայացրել։
Քանի որ բնակարանում շատ ցուրտ է եղել, խորհուրդ է տվել առաջին հերթին ապա-հովել գոնե ննջարանի բավարար ջերմությունը, որից հետո կատարել է համապատասխան բուժման համար նշանակումներ և հեռացել է։
Շտապ օգնություն կանչելու անհրաժեշտություն չի եղել և նման խորհուրդ չի տվել։
<<Դեպքի վայրի զննության մասին>> 03.06.2011թ. և 05.06.2011թ. արձանագարություն-ների համաձայն՝ դեպքի վայր է հանդիսացել ք.Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայի 36գ շենքի հ. 21 բնակարանը, որի ննջարանում՝ հատակին, գտնվել է Ս.Գրիգորյանի դիակը՝ դեմքի հատվածում քերծվածքներով և արյունազեղումներով։
Ննջարանի դռան շրջանակից 6 սմ դեպի կենտրոն և 3 սմ դեպի ննջարան առկա է եղել 3X3 սմ չափերով արնանման նյութի հետք։ Նման հետք է հայտնաբերվել նաև դռան կողային հատվածում՝ բռնակից 36 սմ վերև՝ 1X0.5 սմ չափերով։
Զննության ընթացքում առգրավվել են ննջասենյակի աջակողմյան մահճակալի բարձի բաց կանաչ գույնի ծրարը, խոհանոցից` <<Պեչատնայա>> տեսակի օղու շիշը։
<<Անձին բերման ենթարկելու մասին>> և <<Խուզարկության ենթարկելու մասին>> 03.06. 2011թ. արձանագրությունների համաձայն՝ Ա.Դիլանյանը նույն օրը՝ ժամը 06-ին, բերման է ենթարկվել ոստիկանության Էրեբունու բաժին և խուզարկությամբ նրանից վերցվել է 9530 ՀՀ դրամ ու 093-418-528 համարով հեռախոսաքարտով <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոս։
<<Սթափության վիճակի զննության>> 03.06.2011թ. թիվ 102096 արձանագրության հա-մաձայն՝ Ա.Դիլանյանի մոտ առկա է եղել ալկոհոլային հարբածություն։
<<Նմուշ ստանալու մասին>> 03.06.2011թ. արձանագրության և մատնադրոշմային փորձաքննության 01.07.2011թ. հմ. 1346 եզրակացության համաձայն՝ Ս.Գրիգորյանի բնակարանի խոհանոցից հայտնաբերված <<Կիլիկիա>> տեսակի գարեջրի շշերից երկուսի վրա հայտնաբերված և առգրավված մատնահետքերը թողնված են Ա.Դիլանյանի աջ ձեռքի բութ մատի և ձախ ձեռքի բութ մատի կողմից։
Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության 28.07.2011թ. հմ. 0171-11 եզրակացության համաձայն՝ Ա.Դիլանյանը տառապում է <<Խրոնիկական ալկոհոլիզմ II ստադիա>> ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան։
Դատակենսաբանական փորձաքննության 30.08.2011թ. թիվ 335 եզրակացության համաձայն՝ Ս.Գրիգորյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբի։ Փորձաքննության ներկայացված բարձի երեսի վրա տեղակայված, ինչպես նաև՝ դեպքի վայրի զննությամբ բնակարանի ննջասենյակի հատակին, ննջարանի դռան վրա հայտնաբերված և բամբակե խծուծներով վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի B խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում՝ նաև կարող էր առաջանալ Ս.Գրիգորյանից։
Դատաբժշկական փորձաքնննության 12.07.2011թ. թիվ 541 եզրակացության համաձայն՝ Ս.Գրիգորյանի մահը վրա է հասել գլխուղեղի կարևորագույն կենսական ֆունկցիաների սուր խանգարումից` գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք ստանալու հետևանքով։ Տվյալ հետևությունը հիմնավորվել է դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերված հետևյալ վնասվածքների առկայություններով` արյունազեղումներ ձախ աչքի վերին կոպի, քթի հիմի, աջ քունքային, վերին և ստորին շրթունքների շրջաններում, սալջարդ վերք` գլխի ծոծրակային շրջանում, քերծվածքներ կզակի շրջանում, արյունազեղումներ գլխի մաշկի տակ` աջ քունքային և ծոծրակային շրջաններում, գլխուղեղի սուբարախնոիդալ արյունազեղում, հեղուկ արյուն ուղեղի փորոքներում, ուղեղանյութի կետավոր արյունազեղումներ։ Բոլոր վերոնշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, բութ առարկաների ներգործությամբ, այդպիսիք ունեն կենդանության ժամանակվա առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու հատկանիշներ և բոլորն էլ մահվան պատճառի հետ գտնվում են պատճառական կապի մեջ։ Դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև արյունազեղում՝ կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի, ձախից 6,7,8,9,10-րդ կողերի կոտրվածքներ, արյունազեղում՝ ձախ արմնկահոդի շրջանի հետին մակերեսին, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք՝ բութ առարկաների ներգործությամբ, որոնցից արյունազեղումները կենդանի անձանց մոտ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և մահվան պատճառի հետ չեն գտնվում պատճառական կապի մեջ, իսկ կողերի կոտրվածքները կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջության միջին ծանրության վնասի հատկանիշներ և մահվան պատճառի հետ պատճառական կապի մեջ չեն գտնվում։ Հաշվի առնելով դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալները` Ս.Գրիգորյանը վնասվածքներ ստանալու պահին կարող էր գտնվել հնարավոր տարբեր դիրքերում, որոնք չէին խոչընդոտի տվյալ վնասվածքների առաջացմանը։
Լրացուցիչ դատաբժշկական փորձաքննության 19.10.2011թ. թիվ 541/Լր եզրակացության համաձայն՝ Ս.Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները պատճառվել են մահը վրա հասնելուց տարբեր ժամանակահատվածների ընթացքում՝ րոպեներից մինչև ժամեր, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի վնասվածքները ունեն 24 ժամից ավելի պատճառման վաղեմություն, իսկ մնացած վնասվածքները պատճառվել են մահը վրա հասնելուց շատ կարճ ժամանակամիջոցում` րոպեներից մինչև 4-6 ժամ առաջ։ Ս.Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ գլխուղեղում հայտնաբերված <<նեյրոցիտների ծանր դիստրոֆիա, քրոնիկ սնուցման խանգարումներ` կիստայի պատի ձևավորումով>> հյուսվածքաբանական ախտորոշումը ուղեղի արյան շրջանառության քրոնիկ խանգարման հետևանք է և կապված չէ նրա մահվան հետ, քանի որ դրանք ավելի հին վաղեմության են, իսկ հայտնաբերված բորբոքային ռեակցիան կապված է ստացած գանգուղեղային վնասվածքի հետ և այն օրգանիզմի պատասխան ռեակցիայի արդյունք է։ Ս.Գրիգորյանի կրծքավանդակի ձախ կեսի շրջանի վնասվածքները՝ ելնելով դրանց տեղակայումից և բնույթից, չի բացառվում որ առաջանային ինչպես բութ առարկայի/ների/ անմիջական ազդեցությամբ, այնպես էլ՝ սեփական մարմնի բարձրությունից վայր ընկնելու և լվացքի մեքենային համահարվածվելու հետևանքով, իսկ գլխի և դեմքի շրջանների վնասվածքների միանվագ առաջացումը վայր ընկնելու հետևանքով հնարավոր չէ, քանի որ ունեն հակադիր մակերեսների վրա տեղակայումներ։
Հանձնաժողովային դատաբժշկական կրկնակի փորձաքննության 04.11.2013թ. թիվ 13-0393դ եզրակացության համաձայն՝
I. Ելնելով դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 541 <<Փորձագետի եզրակացության>> մեջ նկարագրված Ս.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքների տեղակայություններից և բնույթից, դիակի ֆոտոլուսանկարներում տեսանելի արտաքին մարմնական վնասվածքների պատկերներից՝ դրանք բոլորն էլ պատճառվել են բութ կոշտ առարկաների և /կամ/ գործիքի/ներ/ի ներգործություններից, որոնց վնասող ուժերը տեղակայվել են Ս.Գրիգորյանի գլխի` ձախից վերին կոպի դրսային կեսի շրջանում, ձախից քթի հիմի և ձախ ռունգի շրջաններում, վերին և ստորին շրթունքների, ձախից կզակային, աջ քունքային և ձախից ծոծրակային շրջաններում, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի շրջանում` թիակային և հետին անութային գծերով 7-8-րդ կողերի մակարդակին, կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի շրջանում՝ միջին անրակային գծով 6-ից 10-րդ կողերի մակարտակին, ինչպես նաև՝ ձախ արմնկահոդի շրջանի հետին մակերեսին։ Նշված մարմնական վնասվածքներից ձախ վերին կոպի, աջ քունքային շրջանի և շրթունքների շրջանների արյունազեղումները` ներգանգային վնասվածքների համապատասխան համակցություններով, հնարավոր է առաջանային նաև բռունցքի հարվածների հետևանքով, իսկ գլխի և կրծքավանդակի շրջանի մյուս մարմնական վնասվածքներին բնորոշ չէ բռունցքի հարվածներից առաջանալը, դրանք կարող էին պատճառվել ինչպես ոտքերով՝ կոշիկներով, այնպես էլ այլ բութ-կոշտ առարկաներով և /կամ/ գործիքով/ներ/ով հարվածներ հասցնելու արդյունքում։
II, III. Հաշվի առնելով գլխի ծոծրակային շրջանի արտաքին մարմնական վնասվածք-ների` սալջարդ վերքի և ներգանգային վնասվածքների տեղակայությունները և փոխդասավորությունը՝ բացառվում է դրանց առաջացման հնարավորությունը մարմնի սեփական հասակի կամ դրան մոտ բարձրությունից վայր ընկնելու արդյունքում։ Տվյալ վնասվածքներին բնորոշ է ուղղակի ներգործությունից առաջանալը։ Գլխի աջ քունքային շրջանում տեղակայված արտաքին և ներքին մարմնական վնասվածքներին նույնպես բնորոշ չէ վայր ընկնելու հետևանքով առաջանալը։ Ինչ վերաբերում է Ս.Գրիգորյանի գլխի ձախից դիմային շրջանի մարմնական վնասվածքներին, ապա ելնելով դրանց տեղակայություններից /հիմնականում տեղակայված են գլխի դիմային արտացցուն շրջաններում/, բնույթից և փոխդասավորությունից՝ վերջիններս չի բացառում առաջնային դեպի առաջ ուղղությամբ վայր ընկնելու և դեմքի ձախ կեսի շրջանով ոչ սահմանափակ մակերեսին` հնարավոր է գետնին, դեմքի ձախ կեսի շրջանով համահարվածման արդյունքում, հնարավոր է նաև արտաքին լրացուցիչ ուժի ներգործությամբ արագացումով վայր ընկնելու հետևանքով։
Ս.Գրիգորյանը մահացել է գլխի շրջանի մարմնական վնասվածքների համակցությունից առաջացած գլխուղեղի կենսական կարևոր ֆունկցիաների սուր խանգարումից, որոնց համակցությունը, ինչպես վերը պատճառաբանվել է, չէին կարող առաջանալ վայր ընկնելու /վայր ընկնումների/ հետևանքով։
IV. Ելնելով Ս.Գրիգորյանի ձախից ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի, ստորադիր գլխի ծածկույթային հյուսվածքների տակ արյունազեղման և ներգանգային համապատասխան վնասվածքների նկարագրություններից, դրանք հնարավոր է առաջանային մահվանն անմիջապես նախորդող ժամանակահատվածում։ Ծոծրակային շրջանի սալջարդ վերքի պատճառումից հետո՝ դիակի դիրքից ելնելով, հնարավոր է այն չզուգորդվեր արտաքին նշանակալի արյունահոսությամբ, մասնավորապես` տվյալ վնասվածքի պատճառումից հետո Ս.Գրիգորյանի բերանքսիվայր կամ դրան մոտ դիրքում գտնվելու և մահվան պայմաններում որոշակի ժամանակահատված անց դիակի դիրքի փոփոխությունների պայմաններում, հնարավոր է առաջանար ոչ թե արյունահոսություն վերքից, ինչը դիակի մոտ բացառվում է, այլ չի բացառվում տեղի ունենար այդ շրջանի փափուկ հյուսվածքների տակ վնասվածքի պատճառումից հետո՝ մինչև մահն րնկած ժամանակահատվածում, հնարավոր կուտակված արյան արտահոսք վերքից։
Վկա /փորձագետ/ Շավարշ Գևորգյանի ցուցմունքի /եզրակացության շուրջ պարզաբանումների/ համաձայն՝ բացառվում է դիակի՝ Ս.Գրիգորյանի դեմքի, գլխի 3 մակերեսների՝ առաջնային, կողմնային ու հետին շրջանում տեղակայված վնասվածքների՝ ընկնելու հետևանքով միանվագ առաջացումը։
Երևանի քաղաքապետարանի թիվ 17 պոլիկլինիկայի 24.08.2011թ. թիվ 012/166 գրության համաձայն՝ 11.01.2011թ. Տիգրան Մեծի փողոցի 36գ շենքի 21-րդ բնակարանի բնակչուհի Ս.Գրիգորյանը դիմել է պոլիկլինիկա, տնային կանչը սպասարկվել է ընտանեկան բժիշկ Լ.Կարախանովայի կողմից /քանի որ տեղամասային ընտանեկան բժիշկ Ի.Գասպարյանը գտնվել է հերթական արձակորդում/։ Ախտորոշվել է աթերոսկլերոզ, ցերեբրոսկլերոզ, և ուղեղի արյան շրջանառության խրոնիկ խանգարում, նշանակվել է համապատասխան բուժում՝ Կարդիոմագնիլ և Ֆեզամ /հաբերով/։
Իսկ գլխի շրջանում ստացած վնասվածքի կապակցությամբ Ս.Գրիգորյանը երբևէ պոլիկլինիկա չի դիմել։
Երևանի թիվ 17 պոլիկլինիկայի ընտանեկան բժիշկ Լ.Կարախանովայի կանչերի գրանցման գրքի զննման մասին արձանագրության համաձայն՝ 11.01.2011թ. ամսաթվով առկա է գրառում, ըստ որի՝ 1940թ. ծնված Ս.Գրիգորյանի վերաբերյալ կանչ է գրանցվել Տիգրան Մեծի 36գ շենքի 21 հասցեից` 56-69-92 հեռախոսահամարից, հիվանդի մոտ ախտորոշվել է աթերոսկլերոզ, ուղեղի արյան շրջանառության խրոնիկ խանգարում։
Երևանի քաղաքապետարանի <<Շտապօգնություն>> ՊՓԲ ընկերության 14.06.2011թ. թիվ 226 գրության համաձայն՝ 2011թ. հունվարից մինչև մայիս ամիսը Տիգրան Մեծի 36գ շենքի հ. 21 բնակարանից 1-03 ծառայությունում կանչ չի գրանցվել։
Ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանի և վկա Ս.Խաչատրյանի բջջային ու Ս.Գրիգորյանի բնակարանի հեռախոսահամարների ելքային հեռախոսազանգերի վերածանումների համաձայն՝ 091-56-30-01, 010-56-69-92, 077-56-30-01 և 093-41-85-28 հեռախոսահամարներից 2011թ. հունվար-հունիս ամիսներին ելքային զանգեր չեն կատարվել դեպի 1-03 շտապ օգնության ծառայություն։
<<Զննում կատարելու մասին>> 18.06.2011թ. արձանագրության համաձայն՝ Ա.Դիլանյանն իր 093-418-528 համարով հեռախոսաքարտով <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսով 03.06.2011թ. ժամը 02։19-ից սկսած մի քանի անգամ զանգահարել և կապ է հաստատել Նարինե Բուդաղյանի 095-867-863, Արամայիս Թորոսյանի 099-02-82-26 բջջային հեռախոսահամարների և 1-03 ծառայության հետ։
<<Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին>> 19.09.2011թ. որոշման համաձայն՝ իրեղեն ապացույց են ճանաչվել նախաքննության ընթացքում առգրավված և հետազոտված՝ Ս.Գրիգորյանի երկու գիշերանոցը, մոխրագույն վերնազգեստը, Ա.Դիլանյանի 093-418-528 համարով հեռախոսաքարտով <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսը, Ս.Գրիգորյանի բնակարանի ննջասենյակի աջակողմյան մահճակալի բարձի բաց կանաչ գույնի ծրարը և դատարանի որոշմամբ իրեղեն ապացույց է ճանաչվել ամբաստանյալի սպորտային համազգեստը։
28. Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանի ցուցմունքում, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքում ներկայացված այն պատճառաբանություններին, թե նախաքննության ընթացքում Ա.Դիլանյանը որպես վկա և կասկածյալ ցուցմունքներ է տվել ոստիկանների կողմից կիրառված բռնությունների և խոշտանգման արդյունքում, ապա դրանք չեն հաստատվել վերջինիս դիմումի հիման վրա ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում նախապատրաստված նյութերով և ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Գ.Հովակիմյանի 21.09.2011թ. որոշմամբ` նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է՝ ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնի աշխատակիցներ Կ.Հովհաննիսյանի, Հ.Մեծոյանի, Վ.Շաշիկյանի, Հ.Միլիտոնյանի և Մ.Քեշիշյանի արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառով, քանի որ չի ապացուցվել, որ վերջիններս ծեծի են ենթարկել ու մարմնական վնասվածքներ պատճառել Ա.Դիլանյանին։
29. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Դիլանյանն իր մորաքույր Սվետլանա Գրիգորյանի հետ համատեղ բնակվելով վերջինիս պատկանող՝ Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծի 36գ շենք 21 բնակարանում, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ՝ կենցաղային հարցերի շուրջ ձևավորված անբարեհաճ փոխհարաբերությունների և 2011թ. հունիսի լույս 3-ի գիշերն իր կողմից բնակարանի հյուրասենյակի փակ պատշգամբի պատուհանը բացելու համար մորաքրոջից դիտողություն ստանալու պատճառով նույն գիշեր մորաքրոջն սպանելու դիտավորությամբ մտել է նրա ննջարան, բռունցքներով ու ոտքերով հարվածներ է հասցրել Ս.Գրիգորյանի մարմնի տարբեր մասերին` հասցնելով արյունազեղումներ ձախ աչքի վերին կոպի, քթի հիմի, աջ քունքային, վերին և ստորին շրթունքների, կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի շրջաններում, սալջարդ վերք` գլխի ծոծրակային շրջանում, քերծվածքներ կզակի շրջանում, արյունազեղումներ գլխի մաշկի տակ` աջ քունքային և ծոծրակային շրջաններում, գլխուղեղի սուբարախնոիդալ արյունազեղում, ուղեղանյութի կետավոր արյունազեղումներ, գանգուղեղային փակ, բութ վնասվածք, գլխուղեղի կարևորագույն կենսական ֆունկցիաների սուր խանգարում, այսինքն` Ս.Գրիգորյանին պատճառել է կյանքի հետ անհամատեղելի մարմնական վնասվածքներ և տեղում ապօրինաբար Ս.Գրիգորյանին դիտավորությամբ զրկել կյանքից։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Հ.Բաբայանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և գործը ստորադաս դատարան նոր քննության ուղարկելու, կամ ամբաստանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 14-րդ կետով վերաորակելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Պաշտպան Հ.Բաբայանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. մարտի 05-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Ալբերտի Դիլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:


Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ