Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԷԴ/0144/01/11
26 դեկտեմբերի 2011թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ՈՒԶՈՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՍԻՐԵԿԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ա.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննելով ամբաստանյալ Արման Օնիկյանի շահերի պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արման Մնացականի Օնիկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2011 թվականի նոյեմբերի 07-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
16.03.2011թ. Միխաիլ Սուքիասի Հարությունյանը հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 11-ից մինչև 16-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է իր աղջկան պատկանող Երևանի Դավիթ-Բեկ փողոցի 41 տան 2-րդ հարկի ննջասենյակի պատշգամբի դուռը, մուտք գործել բնակարան, սակայն ոչինչ չգողանալով` հեռացել է:
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 16.03.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է 12108911 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել:
Քննությամբ պարզվել է, որ տուժողի բնակարանից 2-րդ հարկի պատշգամբով դուրս է բերվել SONY մակնիշի 150.000 ՀՀ դրամ արժողության հեռուստացույցը, սակայն այն թողնվել է բակում, իսկ շրջակայքում առկա են եղել արյան հետքեր, որոնք թողնվել են հանցագործի կողմից` 2-րդ հարկի պատշգամբից իջնելիս վնասվելու հետևանքով, այդ պատճառով հանցագործի կամքից անկախ պատճառով հանցագործությունը ավարտին չի հասցվել:
16.05.2011թ. որոշում է կայացվել թիվ 12108911 քրեական գործի վարույթը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձի ինքնությունն անհայտ լինելու պատճառաբանությամբ, կասեցնելու մասին:
25.08.2011թ. ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին բերման է ենթարկվել Արման Մնացականի Օնիկյանը: Վերջինս բացատրություն է տվել այն մասին, որ Երևանի Դավիթ-Բեկ փողոցի 41 տանից հեռուստացույցի գողության հանցափորձն ինքն է կատարել իր ծանոթ ոմն Արսենի հետ, սակայն աստիճանը կոտրվելու պատճառով իր ոտքը վնասվել է, հեռուստացույցը թողնելով բակում` դիմել են փախուստի:
Արման Օնիկյանը պատմել է նաև իր կողմից գողության այլ դեպքեր կատարելու մասին, ցույց տալով դեպքի վայրերը:
25.08.2011թ. թիվ 12108911 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:
25.08.2011թ. ժ.20:20-ին Արման Մնացականի Օնիկյանը ձերբակալվել է:
27.08.2011թ. թիվ 12108911 քրեական գործին է միացվել թիվ 12125711 քրեական գործը` հարուցված 29.07.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով` Երևանի Նոր-Արեշի 22 փողոցի 63/1 հասցեում գտնվող <<Գրիգոր Նարեկացի>> բժշկական կենտրոնի 2-րդ հարկում գտնվող բժիշկների աշխատասենյակից մանկաբարձ-գինեկոլոգ Արման Մարգարյանի դրամապանակը` կանխիկ գումարով գողանալու և նրան 100.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս պատճառելու փաստի առթիվ:
27.08.2011թ. որոշում է կայացվել Արման Օնիկյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
28.08.2011թ. Արման Օնիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
03.10.2011թ. որոշումներ են կայացվել Արման Օնիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
04.10.2011թ. որոշում է կայացվել Արման Օնիկյանի հանցակից ոմն Արսենի մասով քրեական գործի մաս անջատելու մասին, շնորհելով 12137111 քրեական գործի համարը:
06.10.2011թ. որոշումներ են կայացվել Արման Օնիկյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և լրացնելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 13.10.2011թ., իսկ քրեական գործը 14.10.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Արման Մնացականի Օնիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական հանցավոր համաձայնության գալով ոմն Արսենի հետ, 2011թ. մարտ ամսի սկզբին, չպարզված օրը, գողություն կատարելու նպատակով ժամը 02:00-ի սահմաններում մուտքի դռան փականը կոտրելու միջոցով ապօրինի մուտք են գործել Սամվել Հովհաննիսյանին պատկանող Դավիթ-Բեկ փողոցի թիվ 73 տուն, որտեղից գողացել են 4 հատ էլեկտրական սրիչների շարժիչ, մեկ տուփ արծաթաջուր սպասքի պարագաներ, էլեկտրական շաղափիչ /դռել/, փոքր զոդման սարք` Ս.Հովհաննիսյանին պատճառելով զգալի` 200.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
2011թ. մարտ ամսի սկզբին, չպարզված օրը, նախնական համաձայնության գալով ոմն Արսենի հետ ժամը 03:00-ի սահմաններում երկաթե ձողով բացել են Միխաիլ Հովհաննիսյանին պատկանող Դավիթ-Բեկ փողոցի թիվ 41 տան 2-րդ հարկի պատշգամբի մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել ներս, որտեղից փորձել են գողանալ 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ SONY ֆիրմայի հեռուստացույց, այն 2-րդ հարկից իջեցնելու ժամանակ Արման Օնիկյանը վայր է ընկել, ստացել է մարմնական վնասվածք, որի հետևանքով իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և հեռուստացույցը թողնելով նշված տան բակում, հեռացել են:
2011թ. հուլիսի 29-ին ժամը 21:00-ին Արման Օնիկյանը գտնվելով Նոր-Արեշ 22 փողոցի 63/1 հասցեում` <<Գրիգոր Նարեկացի>> բժշկական կենտրոնի 2-րդ հարկում, օգտվելով այն հանգամանքից, որ բժիշկների սենյակի դուռը բաց է և սենյակում ոչ ոք չկա, մտել է բժիշկների սենյակ, սեղանի դարակից գաղտնի հափշտակել է բժիշկ Արման Մարգարյանին պատկանող դրամապանակը, որի մեջ եղել է 39930 դրամի համարժեք 110 դոլար, 35.000 ՀՀ դրամ, վարորդական իրավունքը, <<ՎՏԲ>> և <<Հայէկոնոմբանկի>> բանկոմատի քարտերը` Արման Մարգարյանին պատճառելով զգալի չափի` 100.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Տուժողները քաղաքացիական հայցի պահանջ չեն ներկայացրել:
Դատարանը դատաքննությունն անց է կացրել արագացված կարգի կիրառմամբ:
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանը Երևանի Դավիթ-Բեկ փողոցի 73-րդ տանից կատարված գողության դրվագով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011թ-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1,,ա,, ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արման Օնիկյանը պատժից ազատվել է:
Երևանի Դավիթ-Բեկ փողոցի 41 տանից կատարված գողության հանցափորձի դրվագով ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177–րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով:
ՀՀ ԱԺ կողմից 26.05.2011թ-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի և 13-րդ կետի 1,,ա,, ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արման Օնիկյանը պատժից ազատվել է:
<<Գրիգոր Նարեկացի>> բժշկական կենտրոնից գողություն կատարելու դրվագով ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 9 (ինը) ամիս ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011թ-ի օգոստոսի 25-ից:
Մինչ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված SONY մակնիշի հեռուստացույցը թողնվել է Միխաիլ Հովհաննիսյանի տնօրինությանը:
Գործով տուժող Արման Մարգարյանին իրավունք է վերապահվել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով քաղաքացիական հայցով դիմել դատարան` հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը ամբաստանյալ Արման Օնիկյանից բռնագանձելու պահանջով:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Արման Օնիկյանի շահերի պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանը հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Ըստ պաշտպանի` դատարանի կողմից նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին:
Առաջադրված մեղադրանքում իր պաշտպանյալը թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, ներկայացել է մեղայականով, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, մեղքը ընդունելը արդեն իսկ վկայում է նրա մասին, որ Ա.Օնիկյանը կանգնել է ճիշտ ուղու վրա, հետևաբար դատարանը պետք է նրան հնարավորություն ընձեռեր ուղղվելու: Բացի այդ, սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որ անհրաժեշտ է ու բավարար նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածները` բողոքի հեղինակը խնդրել է հաշվի առնել, որ Ա.Օնիկյանը երիտասարդ է, նախկինում արատավորված չի եղել, թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ, ընդունել է առաջադրված մեղադրանքը, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը, զղջացել է կատարածի համար, բնութագրվում է դրական, իսկ նրա պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Վերոգրյալի հիման վրա խնդրել է դատարանի 07.11.2011թ. դատավճիռը բեկանել և Արման Օնիկյանի նկատմամբ նշանակել իրեն վերագրվող արարքի համար նախատեսված պատժի առավել մեղմ պատիժ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի և տուժող Ա.Մարգարյանի պատասխան առարկությունը վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանի կողմից 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, բողոքաբերը միայն պատճառաբանելով, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խիստ է, խնդրել է վերջինիս նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նկատի առնելով վերոգրյալը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ամբաստանյալ Արման Մնացականի Օնիկյանին մեղսագրված հանցանքների հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար, ինչ պատիժ պետք է նշանակվի նրա նկատմամբ, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
Նշված հարցերի լուծման ընթացքում դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք հոդվածներով: Մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին, 2-րդ մասերի համաձայն` եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Օրենքի նշված դրույթից հետևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը օրենսդիրը կախման մեջ չի դնում ոչ կատարված հանցանքի բնույթից և հասարակական վտանգավորության աստիճանից, ոչ այն կատարող անձից, կարևորը այն է, որ իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր կոնկրետ դեպքում, բազմակողմանի գնահատելով հանցանքի կատարման հանգամանքները, վերլուծելով այն կատարող անձին բնութագրող տվյալները, հանգի այն հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու:
Ընդ որում, պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված որևէ հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել:
Այսինքն` օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Քրեական գործի ուսումնասիրությունից երևում է, որ առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Ա.Օնիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս պահպանել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի է առել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող բոլոր հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այն, որ նա նախկինում դատվածություն չի ունեցել, հանցանքը նյութական կարիքի ազդեցությամբ է պայմանավորված եղել, խնամքին են գտնվում չաշխատող մայրը և երկու դպրոցական քույրերը, ընտանիքով բնակության վայր չունեն, անկեղծորեն զղջացել է, հանցագործության բացահայտմանն ակտիվորեն աջակցել է և նշված հարցում քննության հետ ակտիվ համագործակցել է և չարձանագրելով նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իրավացիորեն նշանակել է արդարացի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և որի միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Վերոգրյալից բացի, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով տուժող Ա.Մարգարյանը վերաքննիչ դատարանում հայտնեց, որ ինքը չի հաշտվում ամբաստանյալի հետ և խնդրեց իր աշխատասենյակից կատարված գողության դրվագով ամբաստանյալ Ա.Օնիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը խստացնել:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպան Ռ.Սիրեկանյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` ամբաստանյալ Ա.Օնիկյանի նկատմամբ իրեն վերագրվող արարքի համար նախատեսված պատժի առավել մեղմ պատիժ նշանակելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ, հիմնավորված և պատճառաբանված չեն և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող վերոգրյալ տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արման Օնիկյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու և այն պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ուստի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան, որի պայմաններում պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռը որպես օրինական, հիմնավորված ու պատճառաբանված, պետք է թողնել անփոփոխ:
Այսպիսով, ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ճիշտ է կիրառվել օրենքը, թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական օրենքի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի և հիմք հանդիսանային դատավճիռը փոփոխելու կամ բեկանելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արման Օնիկյանի շահերի պաշտպան Ռուզաննա Սիրեկանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 07-ի դատավճիռը` Արման Մնացականի Օնիկյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ