Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0135/01/11
Վիճակագրական տողի համար : 17.20

Պատասխանող

Արմեն Օհանյան Լյովայի
Արմեն Օհանյան

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Հոդվածներ

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Հոդված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի Մաս 1-ին

Դատավոր

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վլադիմիր Գրիգորյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արմեն Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա լինելով ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը և դրանով էական վնաս պատճառելով ծառայության շահերին և քաղաքացուն կատարել է իշխանազանցություն:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-10-07 14:00 1
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-10-12 16:00 1
Գործ թիվ ԵԷԴ/0135/01/11
2011թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սարգիս Սարգսյան
Ամբաստանյալ Արմեն Օհանյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Տոնական Գասպարյան

2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Լյովայի Օհանյանի ծնված 19.01.1964թ., Գյումրի քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն զինվորական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կինը, հաշմանդամ հայրը և ուսանող դուստրը, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, աշխատել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, զինվորական կոչումը` փոխգնդապետ, ներկայումս չի աշխատում, հաշվառված է Շիրակի մարզ, Ախուրյան ավան 10 շենք 29 բնակ., բնակվում է Երևան, Ուլնեցու փող. 70/1 շենք 82 բնակ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը 01.11.2007թ. ծառայել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասում, հանդիսացել է զորամասի հրամանատարի թիկունքի գծով տեղակալ, ունի փոխգնդապետի զինվորական կոչում։ Նույն զորամասում ժամկետային զինծառայող Արմեն Ասատրյանի հոր` վկա Արսեն Ասատրյանի հետ ամբաստանյալ Արմեն Օհանյանը գտնվել է ընկերական մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։
Ամբաստանյալ Արմեն Օհանյանը 2011թ. ապրիլի 16-ին ընդգրկված է եղել զորամասի վերակարգում որպես զորամասի պատասխանատու սպա և հանդիսացել է պաշտոնատար անձ։ Այդ հանգամանքից օգտվելով զինծառայող Արմեն Ասատրյանը նույն օրը ժամը 10-ի սահմաններում ազատ արձակում մեկնելու խնդրանքով զանգահարել է Արմեն Օհանյանին, իսկ վերջինս անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` ընկերոջ որդուն լավություն անելու նպատակով, խախտել է ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 246-րդ հոդվածով սահմանված ժամկետային զինծառայողին վաշտի հրամանատարի կողմից` զորամասի հրամանատարի թույլտվությամբ ազատ արձակում տալու կարգը, 2011 թվականի ապրիլի 16-ին ժամը 11-ին զինծառայող Արմեն Ասատրյանին ապօրինի թույլատրել է դուրս գալ զորամասի տարածքից, որից հետո Արմեն Ասատրյանն առանց ազատ արձակման թերթիկ ստանալու դուրս է եկել զորամասից և մեկնել տուն։ Երեկոյան զորամաս են եկել ՌՈ Երևանի բաժնի աշխատակիցները։ Վախենալով, որ նրանք կբացահայտեն Արմեն Ասատրյանի անհարգելի բացակայությունը, Արմեն Օհանյանը զանգահարել և զորամաս է կանչել Արմեն Ասատրյանին։ Սակայն վերջինս ուշացել է։ Ժամը 22-ի սահմաններում Արմեն Ասատրյանի բացակայությունը հայտնաբերել են զորամաս եկած ռազմական ոստիկանության Երևանի բաժնի աշխատակիցները։ Այնուհետև Ա. Օհանյանը, անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` ընկերոջը լավություն անելով իր անօրինականությունը թաքցնելու նպատակով, մոտեցել է անվանականչին ներկա գտնվող Երևանի կայազորի ՌՈ աշխատակից, գործով վկա Վահե Սահակյանին և խնդրել, որպեսզի Արմեն Ասատրյանի բացակայությունը չգրանցեն, հավաստիացնելով, որ նա շուտով կներկայանա։ Ժամը 22։40-ի սահմաններում Ա. Ասատրյանը ներկայացել է զորամաս և ռազմական ոստիկանների այն հարցին, թե ինչու է ուշացել, պատասխանել է, որ անձնական խնդիրներ է ունեցել, որից հետո ՌՈ աշխատակիցները նրան նախատել և առանց նրա բացակայությունն արձանագրելու, հեռացել են զորամասից։
Արմեն Օհանյանը կատարվածի մասին հայտնել է Արսեն Ասատրյանին և ոստիկաններին հյուրասիրելու համար նրանից 200 ԱՄՆ դոլար գումար է պահանջել։ Երկու օր անց Արմեն Ասատրյանի հայրը` Արսեն Ասատրյանը, ԱՄՆ 100 դոլար գումար է ուղարկել Արմեն Ասատրյանին, որն էլ գումարը տվել է Արմեն Օհանյանին։ Սակայն ոստիկաններին Արմեն Օհանյանն այդպես էլ չի հյուրասիրել, քանի որ նրանք հրաժարվել են հյուրասիրությունից և հանցագործության դեպքի բացահայտումից հետո Արմեն Օհանյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել ԱՄՆ-ի 100 դոլարանոց թղթադրամը։
Արմեն Օհանյանն իր գործողություններով սասանել է զորամասի և զինված ուժերի հրամանատարության հեղինակությունը, նյութական վնաս հասցրել Արսեն Ասատրյանին, դրանով էական վնաս պատճառել ծառայության շահերին և քաղաքացուն։
ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից նշված փաստի առթիվ 30.05.2011թ. հարուցվել է 90263711 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
11.06.2011թ. Արմեն Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 19.09.2011թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 22.09.2011թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Արագացված դատական քննություն։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը մինչ դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Տոնական Գասպարյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Թեև մեղադրող Ս. Սարգսյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն նա փոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատարանը արագացված կարգով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով այն, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Քրեական գործով Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է ամբաստանյալի խնամքին երեք անձ, այդ թվում` կենսաթոշակառու ծնող և ուսանող երեխա ունենալը, դրական բնութագրվելը, անկեղծորեն զղջալը, զբաղեցրած պաշտոնից ազատվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն այն մասին, որ դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը։
Դատարանը գտնում է, որ կատարված հանցանքի ծանրությունը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելու հանգամանքները և հանցավորի անձնավորությունը հաշվի առնելով, անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես քրեական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը հանցանքը կատարել է 18.04.2011թ.։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով պատժից ենթակա են ազատման առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք։
Նույն որոշման 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի համաձայն` համաներման ակտի կիրառումը վերապահվել է դատարաններին այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև որոշման ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ կիրառելի է համաներման ակտը, այն կիրառելու համար նշված որոշմամբ նախատեսված սահմանափակումները գործով առկա չեն։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված HB 08592866 R համարանիշի 2006թ. թողարկված մեկ հատ 100 ԱՄՆ դոլար գումարը ենթակա է բռնագրավման հօգուտ պետության։
Անհրաժեշտ է վերացնել ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 3751 – 3754, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նրան դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին պատժից ազատել։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված մեկ հատ 2006թ. թողարկման HB 08592866 R համարանիշի ԱՄՆ 100 /հարյուր/ դոլար գումարը բռնագրավել հօգուտ պետության։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0135/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 22-09-2011
Քրեական գործի համարը 0135/01/11
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 90263711
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արմեն Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա լինելով ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը և դրանով էական վնաս պատճառելով ծառայության շահերին և քաղաքացուն կատարել է իշխանազանցություն:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Օհանյան
Հայրանուն Լյովայի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 17.20
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 22-09-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Վլադիմիր
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 23-09-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 23-09-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 23-09-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-10-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Օհանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-10-2011
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 12-10-2011
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Օհանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 12-10-2011
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժի կրումից
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ թիվ ԵԷԴ/0135/01/11
2011թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սարգիս Սարգսյան
Ամբաստանյալ Արմեն Օհանյան
Ամբաստանյալի պաշտպան Տոնական Գասպարյան

2011 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
Արմեն Լյովայի Օհանյանի ծնված 19.01.1964թ., Գյումրի քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն զինվորական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին կինը, հաշմանդամ հայրը և ուսանող դուստրը, նախկինում դատված, դատվածությունը մարված, աշխատել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասի հրամանատարի տեղակալ, զինվորական կոչումը` փոխգնդապետ, ներկայումս չի աշխատում, հաշվառված է Շիրակի մարզ, Ախուրյան ավան 10 շենք 29 բնակ., բնակվում է Երևան, Ուլնեցու փող. 70/1 շենք 82 բնակ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը 01.11.2007թ. ծառայել է ՀՀ ՊՆ թիվ 54574 զորամասում, հանդիսացել է զորամասի հրամանատարի թիկունքի գծով տեղակալ, ունի փոխգնդապետի զինվորական կոչում։ Նույն զորամասում ժամկետային զինծառայող Արմեն Ասատրյանի հոր` վկա Արսեն Ասատրյանի հետ ամբաստանյալ Արմեն Օհանյանը գտնվել է ընկերական մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ։
Ամբաստանյալ Արմեն Օհանյանը 2011թ. ապրիլի 16-ին ընդգրկված է եղել զորամասի վերակարգում որպես զորամասի պատասխանատու սպա և հանդիսացել է պաշտոնատար անձ։ Այդ հանգամանքից օգտվելով զինծառայող Արմեն Ասատրյանը նույն օրը ժամը 10-ի սահմաններում ազատ արձակում մեկնելու խնդրանքով զանգահարել է Արմեն Օհանյանին, իսկ վերջինս անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` ընկերոջ որդուն լավություն անելու նպատակով, խախտել է ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 246-րդ հոդվածով սահմանված ժամկետային զինծառայողին վաշտի հրամանատարի կողմից` զորամասի հրամանատարի թույլտվությամբ ազատ արձակում տալու կարգը, 2011 թվականի ապրիլի 16-ին ժամը 11-ին զինծառայող Արմեն Ասատրյանին ապօրինի թույլատրել է դուրս գալ զորամասի տարածքից, որից հետո Արմեն Ասատրյանն առանց ազատ արձակման թերթիկ ստանալու դուրս է եկել զորամասից և մեկնել տուն։ Երեկոյան զորամաս են եկել ՌՈ Երևանի բաժնի աշխատակիցները։ Վախենալով, որ նրանք կբացահայտեն Արմեն Ասատրյանի անհարգելի բացակայությունը, Արմեն Օհանյանը զանգահարել և զորամաս է կանչել Արմեն Ասատրյանին։ Սակայն վերջինս ուշացել է։ Ժամը 22-ի սահմաններում Արմեն Ասատրյանի բացակայությունը հայտնաբերել են զորամաս եկած ռազմական ոստիկանության Երևանի բաժնի աշխատակիցները։ Այնուհետև Ա. Օհանյանը, անցնելով պաշտոնեական լիազորությունների սահմանը, անձնական այլ շահագրգռվածությունից ելնելով` ընկերոջը լավություն անելով իր անօրինականությունը թաքցնելու նպատակով, մոտեցել է անվանականչին ներկա գտնվող Երևանի կայազորի ՌՈ աշխատակից, գործով վկա Վահե Սահակյանին և խնդրել, որպեսզի Արմեն Ասատրյանի բացակայությունը չգրանցեն, հավաստիացնելով, որ նա շուտով կներկայանա։ Ժամը 22։40-ի սահմաններում Ա. Ասատրյանը ներկայացել է զորամաս և ռազմական ոստիկանների այն հարցին, թե ինչու է ուշացել, պատասխանել է, որ անձնական խնդիրներ է ունեցել, որից հետո ՌՈ աշխատակիցները նրան նախատել և առանց նրա բացակայությունն արձանագրելու, հեռացել են զորամասից։
Արմեն Օհանյանը կատարվածի մասին հայտնել է Արսեն Ասատրյանին և ոստիկաններին հյուրասիրելու համար նրանից 200 ԱՄՆ դոլար գումար է պահանջել։ Երկու օր անց Արմեն Ասատրյանի հայրը` Արսեն Ասատրյանը, ԱՄՆ 100 դոլար գումար է ուղարկել Արմեն Ասատրյանին, որն էլ գումարը տվել է Արմեն Օհանյանին։ Սակայն ոստիկաններին Արմեն Օհանյանն այդպես էլ չի հյուրասիրել, քանի որ նրանք հրաժարվել են հյուրասիրությունից և հանցագործության դեպքի բացահայտումից հետո Արմեն Օհանյանը ռազմական ոստիկանության աշխատակիցներին է ներկայացրել ԱՄՆ-ի 100 դոլարանոց թղթադրամը։
Արմեն Օհանյանն իր գործողություններով սասանել է զորամասի և զինված ուժերի հրամանատարության հեղինակությունը, նյութական վնաս հասցրել Արսեն Ասատրյանին, դրանով էական վնաս պատճառել ծառայության շահերին և քաղաքացուն։
ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից նշված փաստի առթիվ 30.05.2011թ. հարուցվել է 90263711 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
11.06.2011թ. Արմեն Օհանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 19.09.2011թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 22.09.2011թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։

2. Արագացված դատական քննություն։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը մինչ դատաքննությունն սկսելը միջնորդեց դատարանին` կիրառել դատական քննության արագացված կարգ, հայտարարելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, խորհրդակցելով պաշտպան Տոնական Գասպարյանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատաքննություն իրականացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։
Թեև մեղադրող Ս. Սարգսյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, սակայն նա փոխեց իր դիրքորոշումը և մինչև դատաքննությունն սկսելը չառարկեց արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի միջնորդության դեմ։
Ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, գտնելով, որ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորված է, ամբաստանյալի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751, 3752-րդ հոդվածների պահանջներից, դատարանը բավարարել է ամբաստանյալի միջնորդությունը և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կարգով որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատարանը արագացված կարգով իրականացված դատական քննության ընթացքում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով այն, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա չէ։
Քրեական գործով Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է ամբաստանյալի խնամքին երեք անձ, այդ թվում` կենսաթոշակառու ծնող և ուսանող երեխա ունենալը, դրական բնութագրվելը, անկեղծորեն զղջալը, զբաղեցրած պաշտոնից ազատվելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն այն մասին, որ դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը։
Դատարանը գտնում է, որ կատարված հանցանքի ծանրությունը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելու հանգամանքները և հանցավորի անձնավորությունը հաշվի առնելով, անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես քրեական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանը հանցանքը կատարել է 18.04.2011թ.։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետով պատժից ենթակա են ազատման առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժների դատապարտված անձինք։
Նույն որոշման 13-րդ կետի 1-ին «ա» ենթակետի համաձայն` համաներման ակտի կիրառումը վերապահվել է դատարաններին այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև որոշման ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։
Վերոնշվածի հիմնավորմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ կիրառելի է համաներման ակտը, այն կիրառելու համար նշված որոշմամբ նախատեսված սահմանափակումները գործով առկա չեն։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված HB 08592866 R համարանիշի 2006թ. թողարկված մեկ հատ 100 ԱՄՆ դոլար գումարը ենթակա է բռնագրավման հօգուտ պետության։
Անհրաժեշտ է վերացնել ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 3751 – 3754, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 375-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նրան դատապարտելով ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի կիրառմամբ ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանին պատժից ազատել։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված մեկ հատ 2006թ. թողարկման HB 08592866 R համարանիշի ԱՄՆ 100 /հարյուր/ դոլար գումարը բռնագրավել հօգուտ պետության։
Ամբաստանյալ Արմեն Լյովայի Օհանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 12-10-2011
Կիրառվել է համաներում
Ամսաթիվ 12-10-2011
Որոշման բովանդակությունը Տես 12.10.2011թ. ԵԷԴ/0135/01/11 դատավճիռը
Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ 26-05-2011
Համաներման մասին որոշման հոդված 1-ին
Համաներման մասին որոշման մաս 1-ին
Հոդված
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 15-11-2011
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 18-11-2011
Էջերի քանակ 1-ին հատորը՝ 116 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 79 թերթից։
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 22-11-2011
Էջերի քանակը 1-ին հատորը՝ 116 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 79