Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0129/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Աշոտ Սալոյան
Աշոտ Սալոյան Մամիկոնի
Աշոտ Սալոյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
Վլադիմիր Գրիգորյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Արշակ Խաչատրյան
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Արտուշ Գաբրիելյան
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2012-01-23 | 15:00 | 3 | Կայացվել է | ||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-09-23 | 15:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-11-02 | 16:00 | 1 |
Գործ հ. ԵԷԴ/0129/01/11
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 հունվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 14.04.2011թ. հարուցվել է թիվ 12112411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
2011 թվականի սեպտեմբերի 7-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնվել է առանց քննության։ Տուժողին իրավունք է վերապահվել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 01.12.2011թ. ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 09.12.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Աշոտ Սալոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11:30-ի սահմաններում իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ5833 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Երևանի Տիտոգրադյան փողոցում գտնվող <<Առյուծ Մհեր>> և <<Օլիմպ>> մթերային խանութների դիմաց կայանելու պատրվակով վիճաբանության մեջ է մտել Հովհաննես Չիլինգարյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ներկա գտնվող քաղաքացիների և փողոցի անցորդների նկատմամբ շուրջ 10 րոպե տևողությամբ վերջինիս հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում վիճաբանությանը ներկա գտնվող քաղաքացիներից Ավետիք Մանուկի Մանուկյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով քաշել և հրել է նրան, որի արդյունքում վերջին դեմքով հարվածել է այդ պահին երթևեկելի գոտում կայանված Հ. Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիան ազատազրկման հետ մեկտեղ նախատեսում է նաև պատիժ տուգանքի ձևով և որ դատարանը իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս ի խախտումն վերը նշված դրույթների այն չի պատճառաբանել, միայն նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով: Իրեն հասկանալի չէ, թե ինչով է պայմանավորված այդ անհրաժեշտությունը եթե իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Ինքը ընտանիքի միակ կերակրողն է, իր ընտանիքին պահելու համար զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, իր անձը բնութագրվում է դրական և նշված պայմաններում, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի առանձնահատկությունը, դատարանը կարող է հանգել այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժն էլ բավարար է իր ուղղվելու համար:
Ամբաստանյալը նշել է, որ իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի խախտում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների իրավադրույթները, պատրաստակամություն է հայտնում հատուցել տուժողին պատճառված վնասը:
Բողոք բերած անձը խնդրում է դատարանի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
4.Դատաքննությունը Վերաքննիչ դատարանում
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Մեղադրողը ըստ էության չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, միևնույն ժամանակ հայտնեց, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննության ընթացքում միջնորդություն է ներկայացրել ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին:
Տուժող Ավետիք Մանուկյանը, չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, հայտնեց, որ ամբաստանյալի կողմից հատուցվել է պատճառված նյութական վնասը, վերջինիս նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը. <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով:>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը լուծելիս, անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի պահանջները, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ, ինչը անարդարացի է և չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Մասնավորապես դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Բացի այդ, քրեական գործում առկա է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ընդունված ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի բնութագիրը, ըստ որի` վերջինս բնակության վայրում բնութագրվում է դրական:
Ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքի` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, դատվածությունը մարված է:
Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից հանցագործությունը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագծին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերջինս գործի ողջ քննության ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը:
Բացի այդ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, գտնվելով ազատության մեջ, համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել տուժողին պատճառված նյութական վնասի վերականգման ուղղությամբ և այն ամբողջությամբ փոխհատուցել է, ինչի մասին Վերաքննիչ դատարանին է ներկայացրել համապատասխան ապացույց, որը Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործի շրջանակներում դիտում է որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, հաշվի է առնում նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալներ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, ունի ընտանիք, նախկինում եղել է դատապարտված, սակայն դատվածությունը մարված է:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան է, ինչպես նաև այն, որ վերջինս կամովին հատուցել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված նյութական վնասը։
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ սույն գործի շրջանակներում չի արձանագրում:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ վերջինս նախկինում եղել է դատապարտված և դատվածությունը մարված է, գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող դրական տվյալները, վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս քննության ողջ ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ուստի վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը` մեղմացման առումով, պետք է փոփոխել:
Համաձայն <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի <<բ>> պարբերության` համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի` ներում շնորհելու մասին հրամանագրի կամ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա:
Տվյալ դեպքում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ համաներման վերը նշված որոշումը կիրառելի չէ:
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 399-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 ՀՀ դրամի, չափով:
Դատավճիռը` մնացած մասով, թողնել անփոփոխ:
Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
23 հունվարի 2012թ. ք. Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 14.04.2011թ. հարուցվել է թիվ 12112411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։
2011 թվականի սեպտեմբերի 7-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնվել է առանց քննության։ Տուժողին իրավունք է վերապահվել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 01.12.2011թ. ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը բերել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 09.12.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Աշոտ Սալոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11:30-ի սահմաններում իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ5833 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Երևանի Տիտոգրադյան փողոցում գտնվող <<Առյուծ Մհեր>> և <<Օլիմպ>> մթերային խանութների դիմաց կայանելու պատրվակով վիճաբանության մեջ է մտել Հովհաննես Չիլինգարյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ներկա գտնվող քաղաքացիների և փողոցի անցորդների նկատմամբ շուրջ 10 րոպե տևողությամբ վերջինիս հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում վիճաբանությանը ներկա գտնվող քաղաքացիներից Ավետիք Մանուկի Մանուկյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով քաշել և հրել է նրան, որի արդյունքում վերջին դեմքով հարվածել է այդ պահին երթևեկելի գոտում կայանված Հ. Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիան ազատազրկման հետ մեկտեղ նախատեսում է նաև պատիժ տուգանքի ձևով և որ դատարանը իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս ի խախտումն վերը նշված դրույթների այն չի պատճառաբանել, միայն նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով: Իրեն հասկանալի չէ, թե ինչով է պայմանավորված այդ անհրաժեշտությունը եթե իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Ինքը ընտանիքի միակ կերակրողն է, իր ընտանիքին պահելու համար զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, իր անձը բնութագրվում է դրական և նշված պայմաններում, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի առանձնահատկությունը, դատարանը կարող է հանգել այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժն էլ բավարար է իր ուղղվելու համար:
Ամբաստանյալը նշել է, որ իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի խախտում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների իրավադրույթները, պատրաստակամություն է հայտնում հատուցել տուժողին պատճառված վնասը:
Բողոք բերած անձը խնդրում է դատարանի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
4.Դատաքննությունը Վերաքննիչ դատարանում
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Մեղադրողը ըստ էության չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, միևնույն ժամանակ հայտնեց, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննության ընթացքում միջնորդություն է ներկայացրել ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին:
Տուժող Ավետիք Մանուկյանը, չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, հայտնեց, որ ամբաստանյալի կողմից հատուցվել է պատճառված նյութական վնասը, վերջինիս նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>:
Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը. <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով:>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը լուծելիս, անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի պահանջները, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ, ինչը անարդարացի է և չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Մասնավորապես դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ:
Բացի այդ, քրեական գործում առկա է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ընդունված ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի բնութագիրը, ըստ որի` վերջինս բնակության վայրում բնութագրվում է դրական:
Ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքի` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, դատվածությունը մարված է:
Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից հանցագործությունը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագծին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերջինս գործի ողջ քննության ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը:
Բացի այդ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, գտնվելով ազատության մեջ, համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել տուժողին պատճառված նյութական վնասի վերականգման ուղղությամբ և այն ամբողջությամբ փոխհատուցել է, ինչի մասին Վերաքննիչ դատարանին է ներկայացրել համապատասխան ապացույց, որը Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործի շրջանակներում դիտում է որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք:
Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, հաշվի է առնում նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալներ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, ունի ընտանիք, նախկինում եղել է դատապարտված, սակայն դատվածությունը մարված է:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան է, ինչպես նաև այն, որ վերջինս կամովին հատուցել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված նյութական վնասը։
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ սույն գործի շրջանակներում չի արձանագրում:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ վերջինս նախկինում եղել է դատապարտված և դատվածությունը մարված է, գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող դրական տվյալները, վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս քննության ողջ ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ուստի վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը` մեղմացման առումով, պետք է փոփոխել:
Համաձայն <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի <<բ>> պարբերության` համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի` ներում շնորհելու մասին հրամանագրի կամ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա:
Տվյալ դեպքում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ համաներման վերը նշված որոշումը կիրառելի չէ:
Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 399-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակված պատժի մասով փոփոխել:
Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 ՀՀ դրամի, չափով:
Դատավճիռը` մնացած մասով, թողնել անփոփոխ:
Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Գործ թիվ ԵԷԴ/0129/01/11
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Արիստակես Բարսեղյան
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյան
Տուժող Ավետիք Մանուկյան
Տուժողի ներկայացուցիչ Անահիտ Հարությունյան
2011 թվականի նոյեմբերի 02-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի ծնված 28.06.1971թ. Թլլք գյուղում, ազգությունը եզդի, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 երեխա ծնված 05.06.1997թ. և 26.07.1999թ., աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի սերվիսում ավտովարորդ, դատված Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, հաշվառված է ք. Գյումրի Անի թաղամաս, 7 փող. 10 շենք 5 բնակարանում, բնակվում է Երևան, Նոր-Արեշ 41 փող. 77 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով։
ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ ազատվել է նշանակված փորձաշրջանից։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի ծառայությունում որպես ավտովարորդ, վարել է իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ 5853 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել է Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 հասցեում` «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների և առևտրի այլ կետերի դիմաց։ Նշված տեղամասը մարդաշատ է, խանութների գնորդները նախընտրում են օգտվել տաքսիներից, որի պատճառով տաքսի ավտոմեքենաները կայանվում են նշված տեղամասում։
Իր վարած ավտոմեքենայով 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11։30-ի սահմաններում հասնելով Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 շենքի դիմաց ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը տեսել է, որ իր ավտոմեքենայի մշտական կայանման վայրում իր վարած ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենան է կանգնեցրել ավտովարորդ, ներկայումս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանը։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը մոտեցել է ավտոմեքենայի մեջ նստած Հովհաննես Չիլինգարյանին ու նրանից պահանջել է նշված տեղամասից դուրս բերել ավտոմեքենան, որպեսզի այնտեղ կանգնեցնի իր ավտոմեքենան։ Նշված հարցի կապակցությամբ նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում Աշոտ Սալոյանը, իր վարած ավտոմեքենան հետընթաց կատարելով, դիտավորյալ փակել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենայի ճանապարհը` զրկելով այն տեղաշարժելու հնարավորությունից։ Նշված պատճառով վիճաբանությունն առավել սաստկացել է, այն վերաճել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` փողոցի անցորդների, մթերային խանութների հաճախորդների և դեպքի վայրում ներկա գտնվող այլ քաղաքացիների նկատմամբ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը և գործով հետախուզման մեջ գտնվող Հովհաննես Չիլինգարյանը միմյանց հասցեին տվել են խուլիգանական հայհոյանքներ, քաշքշել են միմյանց, որի ընթացքում Հովհաննես Չիլինգարյանը, բռնություն գործադրելով Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ, վերջինիս պատճառել է կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների տեսքով։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի և հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանի կողմից կատարվող չարամիտ խուլիգանությունը կանխելու նպատակով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը միջամտելով` Հովհաննես Չիլինգարյանին տարել է մի կողմ։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, սակայն, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները և դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ, ցանկացել է մոտենալ Հովհաննես Չիլինգարյանին և հարվածներ հասցնել նրան, որի ընթացքում ձեռքով քաշել է դեպի Հովհաննես Չիլինգարյանը տանող ճանապարհին կանգնած տուժող Ավետիս Մանուկյանի հագուստից, որի հետևանքով տուժող Ավետիք Մանուկյանը, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակի հատվածով հարվածել է Հովհաննես Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։ Տուժողի մոտ ուժեղ արյունահոսություն է սկսվել։
Տեսնելով տուժողի բերանից արյունահոսությունը, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է իր խուլիգանական գործողությունները, հավաքված անձանց օգնությամբ տուժող Ավետիք Մանուկյանին նստեցրել է իր վարած ավտոմեքենան` նրան բուժհիմնարկ տեղափոխելու նպատակով։ Սակայն ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, շարունակելով բռնությամբ զուգորդված իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենային, բացել ավտոմեքենայի վարորդի դուռը, բռունցքով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հովհաննես Չիլինգարյանին, սակայն վերջինս վարել է իր ավտոմեքենան և վկա Ջովոնշիր Պողոսյանի հետ միասին տուժող Ավետիք Մանուկյանին տեղափոխել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.04.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է 12112411 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Առաջադրված մեղադրանքում Աշոտ Սալոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
25.08.2011թ. որոշում է կայացվել Հովհաննես Չիլինգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, հայտարարվել է հետախուզում, նրա մասը 26.08.2011թ. որոշմամբ անջատվել է թիվ 12132211 քրեական գործի համարով։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 07.09.2011թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 07.09.2011թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի մեղավորությունը նրան մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թեև դեպքի պահին հասարակական վայրում մարդկանց ներկայությամբ ինքը խուլիգանական հայհոյանքներ է տվել, խախտել է հասարակական կարգը, իր և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իրենց վարած տաքսի ավտոմեքենաների կանգառի տեղի ընտրության հարցի շուրջ, սակայն ինքը պաշտպանվել է, քանի որ իր վրա են հարձակվել 4 հոգով` Հովհաննես Չիլինգարյանը, Ջովոնշիր Պողոսյանը, մեկ այլ գործով ինքնությունը չպարզված տղամարդ և տուժող Ավետիք Մանուկյանը, ընդ որում` տուժողը ձեռքերով կախվել է իր հագուստներից, իսկ մյուս 3 հոգին իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքը համոզված է, որ Հովհաննես Չիլինգարյանն է նշված անձանց կանչել իր նկատմամբ ճնշում գործադրելու նպատակով։ Ինքը տուժողին մի կերպ պոկել է իր հագուստներից և հեռացրել է իրենից, որի ընթացքում նա, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակով հարվածել է ավտոմեքենային ու մարմնական վնասվածք է ստացել։ Ինքը դիտավորություն չի ունեցել տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառել, այդ պատճառով տուժողի ու նրա ներկայացուցչի կողմից գործով ներկայացված քաղաքացիական հայցը չի ընդունում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 10, 27, 67, 74, 134,
դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի հանցանքը, իր մասնակի խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ավետիք Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է Տիտոգրադյան փողոց և տեսել է, որ «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների դիմաց տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, հայհոյում և քաշքշում են միմյանց, տեսել է նաև, որ նրանց կողքին կանգնած է իր ծանոթ Ջովոնշիր Պողոսյանը, ով փորձել է կանխել վիճաբանությունը, միմյանցից բաժանելով վիճաբանողներին։ Երբ վերջինիս հաջողվել է Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ տանել, Աշոտ Սալոյանը վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանին, որի ընթացքում իր կանգնած դիրքով ինքն ակամայից հայտնվել է նրա առջև։ Այդ ժամանակ Աշոտ Սալոյանն իրեն մի կողմ է հրել։ Չկարողանալով հավասարակշռությունը պահպանել, ինքը դեմքով հարվածել է իր կողքին կանգնած ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի աջ առջևի դիմապակու մետաղյա կողքին /ստոյկային/, որի հետևանքով ստացել է ծնոտի կոտրվածք։ Դեպքի վայրում հավաքված անձանցից մեկը, տեսնելով իր բերանից և ծնոտի շրջանում նշված հարվածից առաջացած արյունահոսող վերքը, անմիջապես բուժօգնություն է ցույց տվել իրեն։ Հովհաննես Չիլինգարյանը ու Ջովոնշիր Պողոսյանն իրեն տեղափոխել են «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 44-48, 69-70, 107-108,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է հարևանությամբ գտնվող «Առյուծ Մհեր» մթերային խանութ։ Հասնելով նշված վայր` տեսել է, թե ինչպես երկու տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ` Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, քաշքշում և հայհոյում են միմյանց։ Նրանց սաստելու նպատակով մոտեցել և սկսել է նրանց բաժանել, իսկ երբ դա իրեն հաջողվել է և նրանցից Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ է տարել, Աշոտ Սալոյանը, վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով, կրկին մոտեցել է իրենց, որի ընթացքում լսել է իր ծանոթ Ավետիքի ձայնը, ով բղավել է` «ես ինչ եմ արել» արտահայտությունը։ Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Ավետիքի ծնոտի շրջանը վնասված է, նրա ծնոտից և բերանից արյուն է հոսում, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է վիճաբանությունը և տուժողին միասին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 56-57, 74-75,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Արման Սիրունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Տիտոգրադյան 2/5 հասցեում գործող շինանյութի խանութում։ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում, փողոցից լսել է բարձր հայհոյանքների ձայներ և «էս ի՞նչ արիր» արտահայտությունը։ Աշխատանքը թողնելով, անմիջապես փողոց է դուրս եկել և տեսել է, որ շուրջ 15 մետր հեռավորության վրա գտնվող «Օլիմպ» խանութի մոտ հավաքվել են 5-7 հոգի, ովքեր փորձել են բաժանել միմյանցից իրար հետ կռվող երկու տղամարդկանց։ Մոտենալով նրանց, տեսել է իրենց խանութի մշտական հաճախորդներից Ավետիքին, որի ծնոտից այդ պահին արյուն է հոսել։ Ինքն անմիջապես առաջին օգնությունն է ցույց տվել նրան, որի ընթացքում հավաքվածներից Ջիվանը առաջարկել է Ավետիքին հիվանդանոց տանել, այնուհետև նրանք այնտեղ կանգնած տաքսի ավտոմեքենաներից մեկով տուժողին տարել են հիվանդանոց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 80-81, դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության 23.04.2011թ. թիվ 413/հ եզրակացությամբ և փորձագետ Իշխան Մելքոնյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Ավետիք Մանուկյանի մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այն դասվում է առողջության միջին ծանրության վնասի շարքին` առողջության տևական քայքայումով, այն կարող էր առաջանալ տուժողի նշած հանգամանքներում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41, 54,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության 20.04.2011թ. թիվ 951 եզրակացությամբ այն մասին, որ Աշոտ Սալոյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ կոշտ առարկաներով, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 51-52
10.06.2011թ. քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, դրան կից դեպքի վայրի սխեմայով և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Ավետիք Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Տիտոգրադյան 1/4 հասցեում գործող «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների հատվածը և հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում, նշված վայրում Աշոտ Սալոյանի և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ Աշոտ Սալոյանը իր ձեռքից բռնելով` իրեն մի կողմ է հրել, որի հետևանքով ինքը, կորցնելով հավասարակշռությունը, դեմքով հարվածել է այդ պահին իր կողքին կայանված ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ մետաղական հատվածին, ինչի արդյունքում ստացել է ծնոտի մարմնական վնասվածքը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 82-86
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը` նշված որոշման 9-րդ կետի 2բ ենթակետի հիմքով։
Դատարանը, հաշվի առնելով տուժողի կողմից դատարան ներկայացված քաղհայցի չափին վերաբերող հիմքերի ոչ լիարժեքությունը և այն հանգամանքը, որ տուժողի առողջությանը պատճառված վնասի վերականգնմանն ուղղված բուժպրոֆիլակտիկ և վերականգնողական միջոցառումները շարունակվում են, գտնում է, որ նշված հարցը սույն քրեական գործի շրջանակներում լուծման ենթակա չէ, տուժողին պետք է իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով դիմել դատարան` հանցագործության հետևանքով իրեն պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու պահանջով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնել առանց քննության։ Տուժողին իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Արիստակես Բարսեղյան
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյան
Տուժող Ավետիք Մանուկյան
Տուժողի ներկայացուցիչ Անահիտ Հարությունյան
2011 թվականի նոյեմբերի 02-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի ծնված 28.06.1971թ. Թլլք գյուղում, ազգությունը եզդի, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 երեխա ծնված 05.06.1997թ. և 26.07.1999թ., աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի սերվիսում ավտովարորդ, դատված Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, հաշվառված է ք. Գյումրի Անի թաղամաս, 7 փող. 10 շենք 5 բնակարանում, բնակվում է Երևան, Նոր-Արեշ 41 փող. 77 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով։
ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ ազատվել է նշանակված փորձաշրջանից։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի ծառայությունում որպես ավտովարորդ, վարել է իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ 5853 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել է Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 հասցեում` «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների և առևտրի այլ կետերի դիմաց։ Նշված տեղամասը մարդաշատ է, խանութների գնորդները նախընտրում են օգտվել տաքսիներից, որի պատճառով տաքսի ավտոմեքենաները կայանվում են նշված տեղամասում։
Իր վարած ավտոմեքենայով 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11։30-ի սահմաններում հասնելով Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 շենքի դիմաց ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը տեսել է, որ իր ավտոմեքենայի մշտական կայանման վայրում իր վարած ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենան է կանգնեցրել ավտովարորդ, ներկայումս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանը։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը մոտեցել է ավտոմեքենայի մեջ նստած Հովհաննես Չիլինգարյանին ու նրանից պահանջել է նշված տեղամասից դուրս բերել ավտոմեքենան, որպեսզի այնտեղ կանգնեցնի իր ավտոմեքենան։ Նշված հարցի կապակցությամբ նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում Աշոտ Սալոյանը, իր վարած ավտոմեքենան հետընթաց կատարելով, դիտավորյալ փակել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենայի ճանապարհը` զրկելով այն տեղաշարժելու հնարավորությունից։ Նշված պատճառով վիճաբանությունն առավել սաստկացել է, այն վերաճել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` փողոցի անցորդների, մթերային խանութների հաճախորդների և դեպքի վայրում ներկա գտնվող այլ քաղաքացիների նկատմամբ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը և գործով հետախուզման մեջ գտնվող Հովհաննես Չիլինգարյանը միմյանց հասցեին տվել են խուլիգանական հայհոյանքներ, քաշքշել են միմյանց, որի ընթացքում Հովհաննես Չիլինգարյանը, բռնություն գործադրելով Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ, վերջինիս պատճառել է կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների տեսքով։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի և հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանի կողմից կատարվող չարամիտ խուլիգանությունը կանխելու նպատակով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը միջամտելով` Հովհաննես Չիլինգարյանին տարել է մի կողմ։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, սակայն, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները և դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ, ցանկացել է մոտենալ Հովհաննես Չիլինգարյանին և հարվածներ հասցնել նրան, որի ընթացքում ձեռքով քաշել է դեպի Հովհաննես Չիլինգարյանը տանող ճանապարհին կանգնած տուժող Ավետիս Մանուկյանի հագուստից, որի հետևանքով տուժող Ավետիք Մանուկյանը, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակի հատվածով հարվածել է Հովհաննես Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։ Տուժողի մոտ ուժեղ արյունահոսություն է սկսվել։
Տեսնելով տուժողի բերանից արյունահոսությունը, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է իր խուլիգանական գործողությունները, հավաքված անձանց օգնությամբ տուժող Ավետիք Մանուկյանին նստեցրել է իր վարած ավտոմեքենան` նրան բուժհիմնարկ տեղափոխելու նպատակով։ Սակայն ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, շարունակելով բռնությամբ զուգորդված իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենային, բացել ավտոմեքենայի վարորդի դուռը, բռունցքով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հովհաննես Չիլինգարյանին, սակայն վերջինս վարել է իր ավտոմեքենան և վկա Ջովոնշիր Պողոսյանի հետ միասին տուժող Ավետիք Մանուկյանին տեղափոխել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։
Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.04.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է 12112411 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Առաջադրված մեղադրանքում Աշոտ Սալոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
25.08.2011թ. որոշում է կայացվել Հովհաննես Չիլինգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, հայտարարվել է հետախուզում, նրա մասը 26.08.2011թ. որոշմամբ անջատվել է թիվ 12132211 քրեական գործի համարով։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 07.09.2011թ.։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 07.09.2011թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները.
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի մեղավորությունը նրան մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա.
Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թեև դեպքի պահին հասարակական վայրում մարդկանց ներկայությամբ ինքը խուլիգանական հայհոյանքներ է տվել, խախտել է հասարակական կարգը, իր և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իրենց վարած տաքսի ավտոմեքենաների կանգառի տեղի ընտրության հարցի շուրջ, սակայն ինքը պաշտպանվել է, քանի որ իր վրա են հարձակվել 4 հոգով` Հովհաննես Չիլինգարյանը, Ջովոնշիր Պողոսյանը, մեկ այլ գործով ինքնությունը չպարզված տղամարդ և տուժող Ավետիք Մանուկյանը, ընդ որում` տուժողը ձեռքերով կախվել է իր հագուստներից, իսկ մյուս 3 հոգին իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքը համոզված է, որ Հովհաննես Չիլինգարյանն է նշված անձանց կանչել իր նկատմամբ ճնշում գործադրելու նպատակով։ Ինքը տուժողին մի կերպ պոկել է իր հագուստներից և հեռացրել է իրենից, որի ընթացքում նա, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակով հարվածել է ավտոմեքենային ու մարմնական վնասվածք է ստացել։ Ինքը դիտավորություն չի ունեցել տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառել, այդ պատճառով տուժողի ու նրա ներկայացուցչի կողմից գործով ներկայացված քաղաքացիական հայցը չի ընդունում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 10, 27, 67, 74, 134,
դատաքննության արձանագրություն
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի հանցանքը, իր մասնակի խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ավետիք Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է Տիտոգրադյան փողոց և տեսել է, որ «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների դիմաց տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, հայհոյում և քաշքշում են միմյանց, տեսել է նաև, որ նրանց կողքին կանգնած է իր ծանոթ Ջովոնշիր Պողոսյանը, ով փորձել է կանխել վիճաբանությունը, միմյանցից բաժանելով վիճաբանողներին։ Երբ վերջինիս հաջողվել է Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ տանել, Աշոտ Սալոյանը վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանին, որի ընթացքում իր կանգնած դիրքով ինքն ակամայից հայտնվել է նրա առջև։ Այդ ժամանակ Աշոտ Սալոյանն իրեն մի կողմ է հրել։ Չկարողանալով հավասարակշռությունը պահպանել, ինքը դեմքով հարվածել է իր կողքին կանգնած ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի աջ առջևի դիմապակու մետաղյա կողքին /ստոյկային/, որի հետևանքով ստացել է ծնոտի կոտրվածք։ Դեպքի վայրում հավաքված անձանցից մեկը, տեսնելով իր բերանից և ծնոտի շրջանում նշված հարվածից առաջացած արյունահոսող վերքը, անմիջապես բուժօգնություն է ցույց տվել իրեն։ Հովհաննես Չիլինգարյանը ու Ջովոնշիր Պողոսյանն իրեն տեղափոխել են «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 44-48, 69-70, 107-108,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է հարևանությամբ գտնվող «Առյուծ Մհեր» մթերային խանութ։ Հասնելով նշված վայր` տեսել է, թե ինչպես երկու տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ` Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, քաշքշում և հայհոյում են միմյանց։ Նրանց սաստելու նպատակով մոտեցել և սկսել է նրանց բաժանել, իսկ երբ դա իրեն հաջողվել է և նրանցից Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ է տարել, Աշոտ Սալոյանը, վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով, կրկին մոտեցել է իրենց, որի ընթացքում լսել է իր ծանոթ Ավետիքի ձայնը, ով բղավել է` «ես ինչ եմ արել» արտահայտությունը։ Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Ավետիքի ծնոտի շրջանը վնասված է, նրա ծնոտից և բերանից արյուն է հոսում, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է վիճաբանությունը և տուժողին միասին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։
Հատոր 1 Գ.Թ. 56-57, 74-75,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով վկա Արման Սիրունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Տիտոգրադյան 2/5 հասցեում գործող շինանյութի խանութում։ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում, փողոցից լսել է բարձր հայհոյանքների ձայներ և «էս ի՞նչ արիր» արտահայտությունը։ Աշխատանքը թողնելով, անմիջապես փողոց է դուրս եկել և տեսել է, որ շուրջ 15 մետր հեռավորության վրա գտնվող «Օլիմպ» խանութի մոտ հավաքվել են 5-7 հոգի, ովքեր փորձել են բաժանել միմյանցից իրար հետ կռվող երկու տղամարդկանց։ Մոտենալով նրանց, տեսել է իրենց խանութի մշտական հաճախորդներից Ավետիքին, որի ծնոտից այդ պահին արյուն է հոսել։ Ինքն անմիջապես առաջին օգնությունն է ցույց տվել նրան, որի ընթացքում հավաքվածներից Ջիվանը առաջարկել է Ավետիքին հիվանդանոց տանել, այնուհետև նրանք այնտեղ կանգնած տաքսի ավտոմեքենաներից մեկով տուժողին տարել են հիվանդանոց։
Հատոր 1 Գ.Թ. 80-81, դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության 23.04.2011թ. թիվ 413/հ եզրակացությամբ և փորձագետ Իշխան Մելքոնյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Ավետիք Մանուկյանի մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այն դասվում է առողջության միջին ծանրության վնասի շարքին` առողջության տևական քայքայումով, այն կարող էր առաջանալ տուժողի նշած հանգամանքներում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41, 54,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձաքննության 20.04.2011թ. թիվ 951 եզրակացությամբ այն մասին, որ Աշոտ Սալոյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ կոշտ առարկաներով, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
Հատոր 1 Գ.Թ. 51-52
10.06.2011թ. քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, դրան կից դեպքի վայրի սխեմայով և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Ավետիք Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Տիտոգրադյան 1/4 հասցեում գործող «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների հատվածը և հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում, նշված վայրում Աշոտ Սալոյանի և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ Աշոտ Սալոյանը իր ձեռքից բռնելով` իրեն մի կողմ է հրել, որի հետևանքով ինքը, կորցնելով հավասարակշռությունը, դեմքով հարվածել է այդ պահին իր կողքին կայանված ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ մետաղական հատվածին, ինչի արդյունքում ստացել է ծնոտի մարմնական վնասվածքը։
Հատոր 1 Գ.Թ. 82-86
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։
Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը` նշված որոշման 9-րդ կետի 2բ ենթակետի հիմքով։
Դատարանը, հաշվի առնելով տուժողի կողմից դատարան ներկայացված քաղհայցի չափին վերաբերող հիմքերի ոչ լիարժեքությունը և այն հանգամանքը, որ տուժողի առողջությանը պատճառված վնասի վերականգնմանն ուղղված բուժպրոֆիլակտիկ և վերականգնողական միջոցառումները շարունակվում են, գտնում է, որ նշված հարցը սույն քրեական գործի շրջանակներում լուծման ենթակա չէ, տուժողին պետք է իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով դիմել դատարան` հանցագործության հետևանքով իրեն պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու պահանջով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնել առանց քննության։ Տուժողին իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0129/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-09-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0129/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12112411 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Աշոտ Սալոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Երևանի Տիտոգրադյան փողոցում գտնվող Առյուծ Մհեր և Օլիմպ խանութների դիմաց 10.04.2011թ. բռնություն գործադրելով Ա. Մանուկյանի նկատմամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Սալոյան |
| Հայրանուն | Մամիկոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 4 |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | դատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 08-09-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արտուշ |
| Ազգանուն | Գաբրիելյան |
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 08-09-2011 |
|---|---|
| Դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 09-09-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 09-09-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 09-09-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Սալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-10-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-11-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 02-11-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Սալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 02-11-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0129/01/11 2011թ. Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Արիստակես Բարսեղյան Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյան Տուժող Ավետիք Մանուկյան Տուժողի ներկայացուցիչ Անահիտ Հարությունյան 2011 թվականի նոյեմբերի 02-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի ծնված 28.06.1971թ. Թլլք գյուղում, ազգությունը եզդի, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 երեխա ծնված 05.06.1997թ. և 26.07.1999թ., աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի սերվիսում ավտովարորդ, դատված Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, հաշվառված է ք. Գյումրի Անի թաղամաս, 7 փող. 10 շենք 5 բնակարանում, բնակվում է Երևան, Նոր-Արեշ 41 փող. 77 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. Գործով ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով։ Կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով։ ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ ազատվել է նշանակված փորձաշրջանից։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն աշխատել է «Ռելաքս» տաքսի ծառայությունում որպես ավտովարորդ, վարել է իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ 5853 պետհամարանիշի ավտոմեքենան։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել է Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 հասցեում` «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների և առևտրի այլ կետերի դիմաց։ Նշված տեղամասը մարդաշատ է, խանութների գնորդները նախընտրում են օգտվել տաքսիներից, որի պատճառով տաքսի ավտոմեքենաները կայանվում են նշված տեղամասում։ Իր վարած ավտոմեքենայով 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11։30-ի սահմաններում հասնելով Երևանի Տիտոգրադյան փողոցի 1/4 շենքի դիմաց ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը տեսել է, որ իր ավտոմեքենայի մշտական կայանման վայրում իր վարած ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենան է կանգնեցրել ավտովարորդ, ներկայումս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանը։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը մոտեցել է ավտոմեքենայի մեջ նստած Հովհաննես Չիլինգարյանին ու նրանից պահանջել է նշված տեղամասից դուրս բերել ավտոմեքենան, որպեսզի այնտեղ կանգնեցնի իր ավտոմեքենան։ Նշված հարցի կապակցությամբ նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել, որի ընթացքում Աշոտ Սալոյանը, իր վարած ավտոմեքենան հետընթաց կատարելով, դիտավորյալ փակել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենայի ճանապարհը` զրկելով այն տեղաշարժելու հնարավորությունից։ Նշված պատճառով վիճաբանությունն առավել սաստկացել է, այն վերաճել է հասարակական կարգի կոպիտ խախտման, որի ընթացքում բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության` փողոցի անցորդների, մթերային խանութների հաճախորդների և դեպքի վայրում ներկա գտնվող այլ քաղաքացիների նկատմամբ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը և գործով հետախուզման մեջ գտնվող Հովհաննես Չիլինգարյանը միմյանց հասցեին տվել են խուլիգանական հայհոյանքներ, քաշքշել են միմյանց, որի ընթացքում Հովհաննես Չիլինգարյանը, բռնություն գործադրելով Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ, վերջինիս պատճառել է կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների տեսքով։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի և հետախուզվող մեղադրյալ Հովհաննես Չիլինգարյանի կողմից կատարվող չարամիտ խուլիգանությունը կանխելու նպատակով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը միջամտելով` Հովհաննես Չիլինգարյանին տարել է մի կողմ։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, սակայն, շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները և դրսևորելով ագրեսիվ վարքագիծ, ցանկացել է մոտենալ Հովհաննես Չիլինգարյանին և հարվածներ հասցնել նրան, որի ընթացքում ձեռքով քաշել է դեպի Հովհաննես Չիլինգարյանը տանող ճանապարհին կանգնած տուժող Ավետիս Մանուկյանի հագուստից, որի հետևանքով տուժող Ավետիք Մանուկյանը, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակի հատվածով հարվածել է Հովհաննես Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։ Տուժողի մոտ ուժեղ արյունահոսություն է սկսվել։ Տեսնելով տուժողի բերանից արյունահոսությունը, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է իր խուլիգանական գործողությունները, հավաքված անձանց օգնությամբ տուժող Ավետիք Մանուկյանին նստեցրել է իր վարած ավտոմեքենան` նրան բուժհիմնարկ տեղափոխելու նպատակով։ Սակայն ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, շարունակելով բռնությամբ զուգորդված իր խուլիգանական գործողությունները, մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանի ավտոմեքենային, բացել ավտոմեքենայի վարորդի դուռը, բռունցքով և ոտքերով հարվածներ է հասցրել Հովհաննես Չիլինգարյանին, սակայն վերջինս վարել է իր ավտոմեքենան և վկա Ջովոնշիր Պողոսյանի հետ միասին տուժող Ավետիք Մանուկյանին տեղափոխել է «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Փաստի առթիվ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 14.04.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է 12112411 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ Առաջադրված մեղադրանքում Աշոտ Սալոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ 25.08.2011թ. որոշում է կայացվել Հովհաննես Չիլինգարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին, հայտարարվել է հետախուզում, նրա մասը 26.08.2011թ. որոշմամբ անջատվել է թիվ 12132211 քրեական գործի համարով։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 07.09.2011թ.։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 07.09.2011թ. ստացվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները. Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի մեղավորությունը նրան մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է, նրա նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Դատարանի նշված եզրահանգումը հիմնված է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վրա. Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թեև դեպքի պահին հասարակական վայրում մարդկանց ներկայությամբ ինքը խուլիգանական հայհոյանքներ է տվել, խախտել է հասարակական կարգը, իր և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իրենց վարած տաքսի ավտոմեքենաների կանգառի տեղի ընտրության հարցի շուրջ, սակայն ինքը պաշտպանվել է, քանի որ իր վրա են հարձակվել 4 հոգով` Հովհաննես Չիլինգարյանը, Ջովոնշիր Պողոսյանը, մեկ այլ գործով ինքնությունը չպարզված տղամարդ և տուժող Ավետիք Մանուկյանը, ընդ որում` տուժողը ձեռքերով կախվել է իր հագուստներից, իսկ մյուս 3 հոգին իրեն ծեծի են ենթարկել։ Ինքը համոզված է, որ Հովհաննես Չիլինգարյանն է նշված անձանց կանչել իր նկատմամբ ճնշում գործադրելու նպատակով։ Ինքը տուժողին մի կերպ պոկել է իր հագուստներից և հեռացրել է իրենից, որի ընթացքում նա, կորցնելով հավասարակշռությունը, կզակով հարվածել է ավտոմեքենային ու մարմնական վնասվածք է ստացել։ Ինքը դիտավորություն չի ունեցել տուժողին մարմնական վնասվածք պատճառել, այդ պատճառով տուժողի ու նրա ներկայացուցչի կողմից գործով ներկայացված քաղաքացիական հայցը չի ընդունում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 10, 27, 67, 74, 134, դատաքննության արձանագրություն Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի հանցանքը, իր մասնակի խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է նաև դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Գործով տուժող Ավետիք Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է Տիտոգրադյան փողոց և տեսել է, որ «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների դիմաց տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, հայհոյում և քաշքշում են միմյանց, տեսել է նաև, որ նրանց կողքին կանգնած է իր ծանոթ Ջովոնշիր Պողոսյանը, ով փորձել է կանխել վիճաբանությունը, միմյանցից բաժանելով վիճաբանողներին։ Երբ վերջինիս հաջողվել է Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ տանել, Աշոտ Սալոյանը վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով մոտեցել է Հովհաննես Չիլինգարյանին, որի ընթացքում իր կանգնած դիրքով ինքն ակամայից հայտնվել է նրա առջև։ Այդ ժամանակ Աշոտ Սալոյանն իրեն մի կողմ է հրել։ Չկարողանալով հավասարակշռությունը պահպանել, ինքը դեմքով հարվածել է իր կողքին կանգնած ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի աջ առջևի դիմապակու մետաղյա կողքին /ստոյկային/, որի հետևանքով ստացել է ծնոտի կոտրվածք։ Դեպքի վայրում հավաքված անձանցից մեկը, տեսնելով իր բերանից և ծնոտի շրջանում նշված հարվածից առաջացած արյունահոսող վերքը, անմիջապես բուժօգնություն է ցույց տվել իրեն։ Հովհաննես Չիլինգարյանը ու Ջովոնշիր Պողոսյանն իրեն տեղափոխել են «Էրեբունի» բժշկական կենտրոն։ Տուժողը նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 44-48, 69-70, 107-108, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկա Ջովոնշիր Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։00-ի սահմաններում ծխախոտ գնելու նպատակով գնացել է հարևանությամբ գտնվող «Առյուծ Մհեր» մթերային խանութ։ Հասնելով նշված վայր` տեսել է, թե ինչպես երկու տաքսի ավտոմեքենաների վարորդներ` Աշոտ Սալոյանը և Հովհաննես Չիլինգարյանը վիճաբանում, քաշքշում և հայհոյում են միմյանց։ Նրանց սաստելու նպատակով մոտեցել և սկսել է նրանց բաժանել, իսկ երբ դա իրեն հաջողվել է և նրանցից Հովհաննես Չիլինգարյանին մի կողմ է տարել, Աշոտ Սալոյանը, վիճաբանությունը շարունակելու նպատակով, կրկին մոտեցել է իրենց, որի ընթացքում լսել է իր ծանոթ Ավետիքի ձայնը, ով բղավել է` «ես ինչ եմ արել» արտահայտությունը։ Այդ ժամանակ տեսնելով, որ Ավետիքի ծնոտի շրջանը վնասված է, նրա ծնոտից և բերանից արյուն է հոսում, Հովհաննես Չիլինգարյանը դադարեցրել է վիճաբանությունը և տուժողին միասին տեղափոխել են հիվանդանոց։ Վկան նույն ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանին առերես։ Հատոր 1 Գ.Թ. 56-57, 74-75, դատաքննության արձանագրություն Գործով վկա Արման Սիրունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է Տիտոգրադյան 2/5 հասցեում գործող շինանյութի խանութում։ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում, փողոցից լսել է բարձր հայհոյանքների ձայներ և «էս ի՞նչ արիր» արտահայտությունը։ Աշխատանքը թողնելով, անմիջապես փողոց է դուրս եկել և տեսել է, որ շուրջ 15 մետր հեռավորության վրա գտնվող «Օլիմպ» խանութի մոտ հավաքվել են 5-7 հոգի, ովքեր փորձել են բաժանել միմյանցից իրար հետ կռվող երկու տղամարդկանց։ Մոտենալով նրանց, տեսել է իրենց խանութի մշտական հաճախորդներից Ավետիքին, որի ծնոտից այդ պահին արյուն է հոսել։ Ինքն անմիջապես առաջին օգնությունն է ցույց տվել նրան, որի ընթացքում հավաքվածներից Ջիվանը առաջարկել է Ավետիքին հիվանդանոց տանել, այնուհետև նրանք այնտեղ կանգնած տաքսի ավտոմեքենաներից մեկով տուժողին տարել են հիվանդանոց։ Հատոր 1 Գ.Թ. 80-81, դատաքննության արձանագրություն Դատաբժշկական փորձաքննության 23.04.2011թ. թիվ 413/հ եզրակացությամբ և փորձագետ Իշխան Մելքոնյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ Ավետիք Մանուկյանի մարմնական վնասվածքը` ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածքի ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով, այն դասվում է առողջության միջին ծանրության վնասի շարքին` առողջության տևական քայքայումով, այն կարող էր առաջանալ տուժողի նշած հանգամանքներում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 40-41, 54, դատաքննության արձանագրություն Դատաբժշկական փորձաքննության 20.04.2011թ. թիվ 951 եզրակացությամբ այն մասին, որ Աշոտ Սալոյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ արմնկահոդի, ձախ նախաբազկի շրջանների արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ կոշտ առարկաներով, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։ Հատոր 1 Գ.Թ. 51-52 10.06.2011թ. քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, դրան կից դեպքի վայրի սխեմայով և լուսանկարչական հավելվածով այն մասին, որ տուժող Ավետիք Մանուկյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Տիտոգրադյան 1/4 հասցեում գործող «Առյուծ Մհեր» և «Օլիմպ» մթերային խանութների հատվածը և հայտնել, որ 2011թ. ապրիլի 10-ին ժամը 11։30-ի սահմաններում, նշված վայրում Աշոտ Սալոյանի և Հովհաննես Չիլինգարյանի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ Աշոտ Սալոյանը իր ձեռքից բռնելով` իրեն մի կողմ է հրել, որի հետևանքով ինքը, կորցնելով հավասարակշռությունը, դեմքով հարվածել է այդ պահին իր կողքին կայանված ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի աջ մետաղական հատվածին, ինչի արդյունքում ստացել է ծնոտի մարմնական վնասվածքը։ Հատոր 1 Գ.Թ. 82-86 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը. Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 26.05.2011թ. ընդունված «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» որոշումը` նշված որոշման 9-րդ կետի 2բ ենթակետի հիմքով։ Դատարանը, հաշվի առնելով տուժողի կողմից դատարան ներկայացված քաղհայցի չափին վերաբերող հիմքերի ոչ լիարժեքությունը և այն հանգամանքը, որ տուժողի առողջությանը պատճառված վնասի վերականգնմանն ուղղված բուժպրոֆիլակտիկ և վերականգնողական միջոցառումները շարունակվում են, գտնում է, որ նշված հարցը սույն քրեական գործի շրջանակներում լուծման ենթակա չէ, տուժողին պետք է իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով դիմել դատարան` հանցագործության հետևանքով իրեն պատճառված գույքային վնասը վերականգնելու պահանջով։ Ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 14, 41, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ քրեական պատիժ կիրառել` նշանակելով ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։ Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնել առանց քննության։ Տուժողին իրավունք վերապահել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։ Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 02-11-2011 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 05-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 160 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 142 թերթից։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 08-12-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 160 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 142 թերթից։ |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-15203/11 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 12-12-2011 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 19-03-2012 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 20-03-2012 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին հատորը՝ 160 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 142 թերթից , 3-րդ հատորը՝ 60 թերթից։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-03-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատորը՝ 160 թերթից, 2-րդ հատորը՝ 142 թերթից , 3-րդ հատորը՝ 60 թերթից։ |
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0129/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 01-12-2011 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-12-2011 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Սալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Աշոտ Սալոյան Բեկանել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով - 1 տարի ազ./ վերաբերյալ 02.11.11թ. դատավճիռը և պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով կամ ՀՀ քր. օր-ի 70 հոդվածի կիրառմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայամանականորեն չկիրառել: |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 02-12-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 09-12-2011 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 09-12-2011 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-12-2011 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 09-12-2011 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-01-2012 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի փոփոխվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը և պատիժը մասով մեղմացվել է |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Աշոտ |
| Ազգանուն | Սալոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ հ. ԵԷԴ/0129/01/11 Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 23 հունվարի 2012թ. ք. Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝ ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 14.04.2011թ. հարուցվել է թիվ 12112411 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 17.08.2011թ. որոշում է կայացվել Աշոտ Սալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին։ 2011 թվականի սեպտեմբերի 7-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/: Դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճռով՝ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: Ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Տուժող Ավետիք Մանուկյանի ներկայացրած քաղհայցը թողնվել է առանց քննության։ Տուժողին իրավունք է վերապահվել ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգով հայց ներկայացնել դատարան` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանից հանցագործության հետևանքով պատճառված գույքային վնասի հատուցման պահանջով։ Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ 01.12.2011թ. ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը բերել է վերաքննիչ բողոք: Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել: Վերաքննիչ դատարանի 09.12.2011թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։ 2. Գործի փաստական հանգամանքները Աշոտ Սալոյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2011 թվականի ապրիլի 10-ին ժ.11:30-ի սահմաններում իրեն ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ5833 պետհամարանիշի ավտոմեքենան Երևանի Տիտոգրադյան փողոցում գտնվող <<Առյուծ Մհեր>> և <<Օլիմպ>> մթերային խանութների դիմաց կայանելու պատրվակով վիճաբանության մեջ է մտել Հովհաննես Չիլինգարյանի հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, ցուցաբերելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ներկա գտնվող քաղաքացիների և փողոցի անցորդների նկատմամբ շուրջ 10 րոպե տևողությամբ վերջինիս հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում վիճաբանությանը ներկա գտնվող քաղաքացիներից Ավետիք Մանուկի Մանուկյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով քաշել և հրել է նրան, որի արդյունքում վերջին դեմքով հարվածել է այդ պահին երթևեկելի գոտում կայանված Հ. Չիլինգարյանին ամրակցված ՎԱԶ-2107 մակնիշի 45 ՏՍ 007 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի առջևի դիմապակու աջ կողմի մետաղյա հենասյանը, ստանալով ստորին ծնոտի երկկողմանի տեղաշարժված կոտրվածք, որը դասվում է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքների շարքին։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով: Բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համապատասխան դրույթները, նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիան ազատազրկման հետ մեկտեղ նախատեսում է նաև պատիժ տուգանքի ձևով և որ դատարանը իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելիս ի խախտումն վերը նշված դրույթների այն չի պատճառաբանել, միայն նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով: Իրեն հասկանալի չէ, թե ինչով է պայմանավորված այդ անհրաժեշտությունը եթե իր պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ: Ինքը ընտանիքի միակ կերակրողն է, իր ընտանիքին պահելու համար զբաղվել է հանրօգուտ աշխատանքով, իր անձը բնութագրվում է դրական և նշված պայմաններում, ինչպես նաև հաշվի առնելով գործի առանձնահատկությունը, դատարանը կարող է հանգել այն հետևության, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժն էլ բավարար է իր ուղղվելու համար: Ամբաստանյալը նշել է, որ իր նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը չի խախտում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների իրավադրույթները, պատրաստակամություն է հայտնում հատուցել տուժողին պատճառված վնասը: Բողոք բերած անձը խնդրում է դատարանի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել, պատիժ նշանակել տուգանքի ձևով կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: 4.Դատաքննությունը Վերաքննիչ դատարանում Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, պնդելով վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, խնդրեց իր նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: Մեղադրողը ըստ էության չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, միևնույն ժամանակ հայտնեց, որ ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննության ընթացքում միջնորդություն է ներկայացրել ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու մասին: Տուժող Ավետիք Մանուկյանը, չառարկելով վերաքննիչ բողոքի դեմ, հայտնեց, որ ամբաստանյալի կողմից հատուցվել է պատճառված նյութական վնասը, վերջինիս նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի, խնդրեց նրա նկատմամբ նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: 5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն, հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածում սահմանված են պատժի հասկացությունը և նպատակները: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:>>: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. <<Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:>>: Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատական ակտի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը. <<Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքերով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը կամ պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն։ Քրեական գործով Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է համարվում այն, որ ամբաստանյալի խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում մեկ տարի ժամկետով:>>: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատժաչափի և պատժատեսակի հարցը լուծելիս, անտեսելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի պահանջները, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ պատիժ, ինչը անարդարացի է և չի կարող ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Մասնավորապես դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, որի համար նախատեսված է նաև ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ: Բացի այդ, քրեական գործում առկա է քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից ընդունված ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի բնութագիրը, ըստ որի` վերջինս բնակության վայրում բնութագրվում է դրական: Ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի տեղեկանքի` ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը Լոռու մարզի առաջին ատյանի դատարանի 21.12.2005թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, նշանակվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱԺ «Համաներում հայտարարելու մասին» 07.07.2006թ. որոշմամբ 03.08.2006թ. ազատվել է փորձաշրջանից, դատվածությունը մարված է: Այս պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող վերը նշված տվյալները: Անդրադառնալով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից հանցագործությունը կատարելուց հետո դրսևորած վարքագծին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերջինս գործի ողջ քննության ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը: Բացի այդ, ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանը, գտնվելով ազատության մեջ, համապատասխան միջոցներ է ձեռնարկել տուժողին պատճառված նյութական վնասի վերականգման ուղղությամբ և այն ամբողջությամբ փոխհատուցել է, ինչի մասին Վերաքննիչ դատարանին է ներկայացրել համապատասխան ապացույց, որը Վերաքննիչ դատարանը սույն քրեական գործի շրջանակներում դիտում է որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք: Վերաքննիչ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը և այդ առթիվ վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, հաշվի է առնում նրա կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, մասնավորապես այն, որ վերջինս դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին: Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալներ Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերջինս բնութագրվում է դրական, ունի ընտանիք, նախկինում եղել է դատապարտված, սակայն դատվածությունը մարված է: Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանը դիտում է այն, որ նրա խնամքին են գտնվում երկու երեխաներ, ծնված 05.06.1997թ. և 03.07.1999թ., որոնցից մեկը` մինչև 14 տարեկան է, ինչպես նաև այն, որ վերջինս կամովին հատուցել է հանցագործությամբ տուժողին պատճառված նյութական վնասը։ Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ սույն գործի շրջանակներում չի արձանագրում: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի անձը բնութագրող տվյալները, մասնավորապես այն, որ վերջինս նախկինում եղել է դատապարտված և դատվածությունը մարված է, գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելի չէ: Հաշվի առնելով ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող դրական տվյալները, վերջինիս պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ վերջինս քննության ողջ ընթացքում գտնվելով ազատության մեջ, զերծ է մնացել հակաօրինական արարքներ կատարելուց և չի խոչընդոտել գործի քննությանը, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի կողմից կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը կարող է ապահովել պատժի նպատակները, ուստի վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը` մեղմացման առումով, պետք է փոփոխել: Համաձայն <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ կետի 2-րդ ենթակետի <<բ>> պարբերության` համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրելուց ազատվել են Հայաստանի Հանրապետության Նախագահի` ներում շնորհելու մասին հրամանագրի կամ Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի` համաներում հայտարարելու մասին որոշման հիման վրա: Տվյալ դեպքում վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում ամբաստանյալ Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ համաներման վերը նշված որոշումը կիրառելի չէ: Վերոգրյալից ելնելով և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395, 399-րդ հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Երևանի քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011 թվականի նոյեմբերի 2-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով, նշանակված պատժի մասով փոփոխել: Աշոտ Մամիկոնի Սալոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 4-րդ կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 ՀՀ դրամի, չափով: Դատավճիռը` մնացած մասով, թողնել անփոփոխ: Աշոտ Սալոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 23-01-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 28-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 160, 142, 54 թերթ |
| Գործին կից նյութեր | ամբաստանյալի վիճ. քարտը, անձնագիրը` փակ ծրարում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 28-02-2012 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 160, 142, 54 թերթ |
| Գործին կից նյութերը | ամբաստանյալի վիճ. քարտը, անձնագիրը` փակ ծրարում: |
| Ուր | Էրեբունի և Նուբարաշեն |
| Գրության համարը | Ե-2725/12 |