Թիվ. ԵԷԴ/0117/01/11/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախա•ահող դատավոր Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Քարտուղարությամբ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
Մասնակցությամբª
Մեղադրող Պ.ԳՅՈւԼՈւՄՅԱՆԻ
2011թվականի սեպտեմբերի 9–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանի, ծնված 06.03.1979թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, նախկինում դատապարտված` 29.12.2010թ. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է տու•անքի 150.000 ՀՀ դրամ, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.03.2011թ. թիվ. ԵԷԴ/0013/13/11/ որոշմամբ տու•անքի •ումարի վճարումը տարաժամկետվել է 1 տարի ժամկետով, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Էրեբունի և Նուբարաշեն բաժանմունքի պետի 24.06.2011թ. որոշմամբ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի հիմքով ազատվել է պատժից, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում, բնակվում է Երևան քաղաքի Երկաթուղայինների 9 փողոցի թիվ. 1 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 1–ին մասով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թվականի մայիսի 8-ին ժամը 0030-ի սահմաններում, •ործով ամբաստանյալ Լևոն Խաչատրյանը ո•ելից խմիչքներ օ•տա•ործած վիճակում, կնոջը, •ործով վկա Անահիտ Երանոսյանին հանդիպելու նպատակով, •նացել է Երևանի Մուրացան փողոց 110 հասցեում •տնվող ՙԵրևանի շտապ օ•նություն՚ փակ բաժնետիրական ընկերության թիվ. 4 ենթակայան, որտեղ ստու•ելով ենթակայանի բոլոր աշխատասենյակները և չ•տնելով նրան, իջել է 1-ին հարկ և դիսպետչերական կետից տեղեկացել, որ կինը մեկնել է կանչի: Վերջինս որոշել է սպասել դրսում: Մի քանի րոպե անց Ա.Երանոսյանը վերադարձել է կանչից, որի ընթացքում ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանը նրան առաջարկել է առանձնանալ և զրուցել, սակայն Ա.Երանոսյանը հրաժարվել և մտել է ենթակայան: Ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանը հետապնդել է նրան և
ենթակայանի միջանցքում կրկին պահանջել առանձին զրուցել, սակայն կրկին համաձայնություն չստանալով կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կար•ը, հասարակության և ենթակայանի աշխատակիցների նկատմամբ բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք դրսևորելով, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ խուլի•անական հայհոյանքներ է տվել Ա.Երանոսյանի հասցեին և խան•արել ենթակայանի բնականոն աշխատանքը: Աղմուկի և հայհոյանքների ձայներ լսելով, ենթակայանի աշխատակիցներ, •ործով վկաներ Լիլիթ Նազարյանը և Հրեղեն Հարությունյանը դուրս են եկել իրենց աշխատասենյակներից, դիտողություն արել ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանին և պահանջել դադարեցնել խուլի•անական •ործողությունները, սակայն տեսնելով, որ նա շարունակում է իր •ործողությունները, վկա Լ.Նազարյանը զան•ահարել է ոստիկանություն, որից հետո ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանը հեռացել է:
Կատարած արարքի համար Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 1–ին մասով:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և օ•տվելով իր քրեադատավարական իրավունքից հրաժարվեց դատարանում ցուցմունքներ տալ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց ամբաստանյալ Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2011թվականի մայիսի 8-ին ժամը 0030-ի սահմաններում, •տնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, •նացել է շտապ օ•նության 4-րդ ենթակայան, որտեղ աշխատում է կինը` Անահիտ Երանոսյանը և ցանկացել է զրուցել նրա հետ, սակայն վերջինս հրաժարվել և մտել է ենթակայան: Ինքը նույնպես մտնելով ենթակայան, նորից փորձել է զրուցել, սակայն վերջինս կրկին մերժել է իր առաջարկը: Զայրանալով կնոջ վերաբերմունքից, ինքը սկսել է վերացական հայհոյել, •ոռ•ոռալ և մոտ 10-15 րոպե տևողությամբ խան•արել աշխատակիցների բնականոն աշխատանքը, որից հետո անծանոթ անձանց խնդրանքով հեռացել է ենթակայանից:
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Վկա Անահիտ Արամայիսի Երանոսյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է Երևանի Մուրացան փողոցի 110 հասցեում •տնվող ՙԵրևանի շտապ օ•նություն՚ փակ բաժնետիրական ընկերության թիվ. 4 ենթակայանում, որպես բուժքույր: Ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, որի հետ •տնվում է փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ: Դեպքից մի քանի օր առաջ իրենք վիճաբանել են և ինքը երեխայի հետ միասին հեռացել է հայրական տուն: 2011թվականի մայիսի 8-ին, ինքը եղել է հերթապահության մեջ և երբ վերադարձել է հերթական կանչից, ենթակայանի մոտ հանդիպել է ամուսնուն, որը զայրացած ցանկացել է զրուցել իր հետ, սակայն ինքը հրաժարվել է, քանի որ ծանրաբեռնված է եղել աշխատանքով և մտել ենթակայան: Դիսպետչերին զեկուցելուց հետո, դուրս •ալով միջանցք կրկին հանդիպել է ամուսնուն, որը շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սկսել է բարձրաձայն հայհոյանքներ տալ իր հասցեին: Այդ ընթացքում ենթակայանի միջանցք է դուրս եկել բժշկուհի Լ.Նազարյանը և ամուսնուն խնդրել հեռանալ, այլապես ոտիկանություն կհրավիրի: Այդ ժամանակ ամուսնուն է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ և թևից քաշելով նրան դուրս է հրավիրել ենթակայանից: Վկա Ա.Երանոսյանը միաժամանակ հայտնեց, որ իրենք որպես ամուսիններ շարունակում են համատեղ կյանք վարել, ունեն երեխա, ինքը ներել է ամուսնուն և խնդրեց նրա նկատմամբ ներողամիտ լինել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Հրեղեն Հարությունի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Մուրացան փողոցի 110 հասցեում •տնվող ՙԵրևանի շտապ օ•նություն՚ փակ բաժնետիրական ընկերության թիվ. 4 ենթակայանում, որպես դիսպետչեր: 2011թվականի մայիսի 8-ին
•տնվել է աշխատանքի վայրում, երբ ժամը 0030-ի սահմաններում այնտեղ է եկել մի երիտասարդ և իրենից հարցրել Անահիտ Երանոսյանին: Ինքը պատասխանել է, որ նա մեկնել է կանչի: Դրանից մի քանի րոպե անց Ա.Երանոսյանը վերադառնալով, միջանցքում հանդիպել է այդ երիտասարդին, որի ժամանակ էլ տեղեկացել է, որ վերջինս Ա.Երանոսյանի ամուսինն է: Նա •տնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ և սկսել վիճաբանել Ա.Երանոսյանի հետ, որի ընթացքում շուրջ 15 րոպե տևողությամբ նրա հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, այդ կերպ խան•արել ենթակայանի բնականոն աշխատանքը: Ենթակայանի բժշկուհի Լ.Նազարյանը նույնպես միջանցք է դուրս եկել և այդ երիտասարդից պահանջել դուրս •ալ ենթակայանից, այլապես կզան•ահարի ոստիկանություն: Դրանից հետո նրան է մոտեցել մի անծանոթ տղամարդ և թևից քաշելով, նրան դուրս է հրավիրել ենթակայանից:
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Լիլիթ Համլետի Նազարյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ աշխատում է Երևանի Մուրացան փողոցի 110 հասցեում •տնվող ՙԵրևանի շտապ օ•նություն՚ փակ բաժնետիրական ընկերության թիվ. 4 ենթակայանում, որպես բժշկուհի: 2011թվականի մայիսի 8-ին •տնվել է աշխատանքի վայրում` ենթակայանի 2-րդ հարկում բժիշկների համար նախատեսված սենյակում: Ժամը 0030-ի սահմաններում ենթակայան է եկել մի երիտասարդ և ներողություն խնդրելով, հերթականորեն բացել է աշխատասենյակների դռները: Դրանից մի քանի րոպե անց ենթակայանի առաջին հարկից լսվել են տղամարդու •ոռ•ոռոցներ, որի պատճառով անմիջապես իջել է ներքև և տեսել այդ նույն տղամարդուն, որը վիճաբանել է ենթակայանի բուժքույր Ա.Երանոսյանի հետ: Այդ տղամարդը •տնվելով ալկոհոլ օ•տա•ործած վիճակում, շուրջ 15 րոպե տևողությամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել Ա.Երանոսյանի հասցեին և ձեռքերով հարվածել ենթակայանի պատերին` խախտելով ենթակայանի աշխատակիցների բնականոն աշխատանքը: Ականատես լինելով դրան, ինքը մոտեցել է նրան և պարզել, որ վերջինս Ա.Երանոսյանի ամուսինն է, ուստի խնդրել է դուրս •ալ, այլապես կզան•ահարի ոստիկանություն: Այդ ժամանակ նրան է մոտեցել մեկ ուրիշ անծանոթ երիտասարդ և թևից քաշելով, Լ.Խաչատրյանին դուրս է բերել ենթակայանից:
Դատարանի կողմից հետազոտվեց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.12.2010թ. թիվ. ԵԱՔԴ/0190/01/10/ դատավճիռը, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.03.2011թ. թիվ. ԵԷԴ/0013/13/11/ որոշումը, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Էրեբունի և Նուբարաշեն բաժանմունքի պետի 24.06.2011թ. որոշումը և •ործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված համարեց ամբաստանյալ Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանի կատարած արարքը, •տավ, որ նախաքննական մարմնի կողմից արարքին տրվել է քրեաիրավական ճիշտ որակում և այն համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներին:
Պատժի տեսակ և չափ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում կատարված հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, հանցավորի անձն, այն որ ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանը նախկինում
արատավորված և դատապարտված է եղել, ընդ որում նույնասեռ հանցա•ործության կատարման համար, դատվածությունը մարված չէ, փաստացի ամուսնացած է, խնամքին ունի մեկ անչափահաս երեխա: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հան•ամանք դատարանը համարում է պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը: Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը համարում է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Լ.Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360, 365, 369–373 հոդվածներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258 հոդվածի 1–ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տու•անքի` նվազա•ույն աշխատավարձի քառասունապատիկի` 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Լևոն Ավետիքի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետումª ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.