Գործ հ. ԵԷԴ/0112/01/11


Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ ՈՒ Ն
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

15 մայիսի 2012թ. ք. Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
Ս. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ՝
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` ԷԴ.ՄԱԿԱՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանի Մովսիսյանի պաշտպան Էդուարդ Մակարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Ստեփանի Մովսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում 08.04.2011թ. հարուցվել է թիվ 12111911 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
28.04.2011թ. Արթուր Մովսիսյանը ձերբակալվել է:
Նախաքննության մարմնի 30.04.2011թ. որոշմամբ Արթուր Մովսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 30.04.2011թ. որոշմամբ` Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Նախաքննության մարմնի 2011 թվականի հուլիսի 22-ի որոշումներով` Արթուր Մովսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
Նախաքննության մարմնի 22.07.2011թ. որոշմամբ` թիվ 12111911 քրեական գործից Արթուր Մովսիսյանի կողմից խուլիգանություն կատարելու վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում և նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 12124511 համարով:
2011թ. հուլիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ նաև` դատարան/:
Դատարանի 2012 թվականի մարտի 12-ի դատավճռով՝ Արթուր Ստեփանի Մովսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ նշանակվել է պատիժ ազատազրկման ձևով 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 28.04.2011թ.
Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է նաև, որ ՀՀ ԱԺ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի հիման վրա` Արթուր Մովսիսյանի պատժաչափի չկրած մասը ենթակա է կրճատման մեկ քառորդով:
Հիշյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի պաշտպան Էդուարդ Մակարյանը 11.04.2012թ. ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք:
Վերաքննիչ բողոքի առթիվ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
Վերաքննիչ դատարանի 14.04.2012թ. որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել քննության Վճռաբեկ դատարանում գործի քննության համար սահմանված կանոններով։

2. Գործի փաստական հանգամանքները

Ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ Երևանի Մանուկ Աբեղյանի անվան թիվ 3 դպրոցում իր հորեղբոր որդի Էրիկ Մովսիսյանի և նույն դպրոցի աշակերտ Գոռ Գաբրիելյանի միջև տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում վերջինիս կողմից Է. Մովսիսյանին ուղղված «ցեղիդ պուլպուլակ կսարքեմ» արտահայտության կապակցությամբ պարզաբանումներ կատարելու պատրվակով, Գ. Գաբրիելյանի նկատմամբ հաշվեհարդար տեսնելու նպատակով, պայմանավորվել է վերջինիս հանդիպել 2011թ. ապրիլի 5-ին` Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 53 շենքի մոտ։
Հաշվեհարդար տեսնելու դիտավորությունն իրականացնելու համար, Արթուր Մովսիսյանն ընտրել է քննությամբ չպարզված 6-7 անձանց, նրանց մոտ առաջացրել է հանցագործությանը մասնակցելու ցանկություն, զինվել են փայտյա մահակներով և մետաղյա ձողերով, պայմանավորված ժամին` 18:00-ի սահմաններում Արթուր Մովսիսյանը 6-7 անձանց հետ, «Նիվա» և «ՎԱԶ-2107» մակնիշի ավտոմեքենաներով գնացել են նշված շենքի մոտ, ավտոմեքենաները կանգնեցրել են Քրիստափոր փողոցի վրա, և իջնելով ավտոմեքենաներից, մահակներով զինված անցել են Տիգրան Մեծի թիվ 53 շենքի բակ, որտեղ առանց Գ. Գաբրիելյանին տեսնելու և պարզաբանումներ կատարելու, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ, խուլիգանական հայհոյանքներ են տվել բակում գտնվող անձանց հասցեին, որպես զենք օգտագործվող փայտյա մահակներով և մետաղյա ձողերով հարձակվել են նրանց վրա, ստեղծել խառնաշփոթ, աղմուկ-աղաղակ, մահակներով խառը հարվածներ հասցրել բակում գտնվող իրենց պատահած անձանց, որոնցից Վարազդատ Ղազարյանին, Նարեկ Պողոսյանին և Գրիգոր Գրիգորյանին պատճառել են առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ, իսկ Սամվել Միասարյանի առողջությանը` թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով։
Արթուր Մովսիսյանի և մյուսների խուլիգանական գործողությունները տևել են շուրջ 30 րոպե և խափանվել են շենքի բակում հավաքված բազմաթիվ բնակիչների միջամտությամբ:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոնշյալ հիմնավորումներով:
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները ամբողջությամբ հակասում են նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներին, որի մեկնաբանությունը կայանում է հետևյալում.
Բողոքաբերը նշել է, որ ուշադրության են արժանի դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված այն ապացույցները, որոնք համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, հիմք պետք է ծառայեն հիմնավորված դատավճիռ կայացնելու համար: Մեղադրանքից երևում է, որ արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով որակելու համար հիմք է ծառայել, այն, որ ըստ մեղադրանքի կողմի վարկածի, Արթուր Մովսիսյանը իրեն վերագրվող գործողությունները կատարել է որպես զենք օգտագործվող առարկայի` փայտյա մահակի գործադրմամբ: Վարկածը հիմնված է անչափահաս տուժողներ Վարազդատ Ղազարյանի և Նարեկ Պողոսյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ իբրև այդ անծանոթ տղաների ձեռքին եղել են փայտյա մահակներ և մետաղյա ձողեր, որոնք, սակայն դատարանում հայտնել են, որ իրենք լինելով անչափահաս տարիքում, կյանքում առաջին անգամ հայտնվելով ոստիկանությունում, այնտեղ պահվելով երկար ժամանակ սոված վիճակում, գտնվելով հոգեկան ապրումների մեջ, այնտեղից շուտ դուրս պրծնելու համար գրել և ստորագրել են այն, ինչ իրենց թելադրել են, նույնիսկ դատաքննության ընթացքում Վարազդատ Ղազարյանը հայտնել է, որ նախաքննության ժամանակ տեսնելով, որ իր վրա վնասվածքի հետքեր կան, որոնք ինքը ստացել է դեպքից դեռևս շատ շուտ, ցանկացել են դա ևս մտցնել արձանագրության մեջ և կապել դեպքի հետ: Ավելին, անչափահաս տուժող Սամվել Միասարյանը թե նախաքննության ընթացքում և թե դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ իրեն ծեծողների ձեռքին ոչինչ չի նկատել և չի հիշում, թե նրանք ինչ արտահայտություն են արել:
Բողոքաբերը նշել է, որ տուժող Գրիգոր Գրիգորյանը թե նախաքննության ընթացքում և թե դատաքննության ընթացքում հայտարարել է, որ իրեն ծեծի ենթարկողների ձեռքում չի տեսել որևէ իր: Վկայակոչված վկաներ Ամալյա Հակոբյանը և Գայանե Խաչատրյանը նախաքննության մարմնին հայտնել են, իբրև տեսել են, որ մարդիկ մահակներով և երկաթյա ձողերով կռիվ են անում, չնշելով իհարկե, թե ում ձեռքին են եղել այդ առարկաները, որոնք սակայն արհամարհելով դատարանի կողմից կայացրած բերման որոշումները, անհիմն պատճառաբանություններով այդպես էլ դատական նիստերին չեն ներկայացել և չնայած այս ամենին, այնուամենայնիվ մեղադրողը իր ճառի հիմքում դրել է այդ միակ օրինականությունից դուրս նախաքննութան ընթացքում տրված ցուցմունքները` ի հաստատումն դրան, միջնորդելով լսելու մի ձայնագրություն, որ իբրև Ամալյա Հակոբյանը զանգահարել ու հայտնել է դեպքի մասին, սակայն ձայնագրությունը լսելուց պարզվել է, որ երկու կանայք փոխարինելով միմյանց հայտնում են ինչ-որ կռվի մասին չնշելով, թե երբ է եղել այդ դեպքը, ում է վերաբերվում և որ հասցեում է կատարվում, միայն հայտնելով, որ մարդիկ իրար ծեծում են փայտյա մահակներով` հրաժարվելով իրենց ինքնությունը հայտնել:
Բողոքաբերը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ և 9-րդ հոդվածների համապատասխան իրավադրույթները, նշել է, որ դրանց բովանդակությունը պարզորոշ կերպով պարտադրում է, որ հաստատվի անձի մեղքը և նոր համապատասխան պատիժ նշանակվի: Արթուր Մովսիսյանի կողմից կատարված խուլիգանությունը հաստատվել է դատարանի կողմից, սակայն ինչ ապացույցներով է հաստատվել, որ խուլիգանություն կատարելիս “նա օգտագործել է” փայտյա մահակը որպես զենք` չկա որևէ հիմնավորում:
Բողոքաբերը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատվարության օրենգրքի 112-րդ հոդվածի, 105-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները, նշել է, որ դատարանը Արթուր Մովսիսյանի մեղքը հաստատող ապացույց է ճանաչվել նաև ոստիկանության Էրեբունու բաժնում 010-57-63-63 հեռախոսահամարից 1-02 հեռախոսահամարին կատարած հեռախոսազանգի լազերային կրիչը, սակայն դատական նիստում այդ կրիչի վերծանումից հետո, չնայած դատավորը հայտարարել է, որ կրիչը որպես ապացույց չի ընդունվում դատարանի կողմից, սակայն այդ մասին համապատասխան որոշում չի կայացրել, ավելին, դատավճռում այն համարվել է որպես ապացույց, որով հաստատվել է փայտի առկայությունը և դրանով հիմնավորվել է Արթուր Մովսիսյանի զենքի գործադրմամբ կատարած խուլիգանությունը:
Բողոքաբերը, վերլուծելով մահակների առկայությունը հաստատող ապացույցները, որոնց վրա հիմնվել է մեղադրանքը` որակվելով խուլիգանության հանցակազմի 4-րդ մասով, նշել է, որ այդ մասին հայտնել են նախաքննության ժամանակ անչափահաս վկաներ Վարազդատ Ղազարյանը և Նարեկ Պողոսյանը, որոնք սակայն դատաքննության ընթացքում ճշգրտել են իրենց դիրքորոշումը ու հայտնել այդպես ցուցմունք տալու պատճառների մասին: Գործում մնում է միայն երկու կին վկաների ցուցմունքները, որոնցում հոլովվում են “մահակներ և երկաթյա ձողեր” բառերը: Այս երկու ցուցմունքներն են, որոնց մանրակրկիտ վերլուծությունը հիմք կհանդիսանա այդ ցուցմունքները արժանահավատ կամ ոչ արժանահավատ գնահատելուն, որից էլ կպարզվի արարքի որակման ճիշտ կամ սխալ լինելու հանգամանքը: Այս եկու ցուցմունքների հիման վրա է, որ մեղադրանքի կողմը հիմնավորված է համարում մեղադրանքը, սակայն իրականում դրանցում որևէ հիմնավորվածություն չկա:
Բողոքաբերը նշել է, որ վկա Ամալյա Հակոբյանի կողմից 11.05.2011թ. տրված ցուցմունքում վերջինս հայտնել է, իբրև դեպքի օրը, ժամը 17-18:00-ի սահմաններում ինքը նկատել է, որ 53 շենքի բակում ինչ-որ տղաներ վիճաբանում են, կարծելով, որ դա կարող է վերածվել կռվի, մտել է տուն, զանգահարել ոստիկանություն և այլևս դուրս չի եկել: Այսինքն ինքը կռիվ չի տեսել, հետևաբար և չէր կարող տեսնել փայտով են կռվել, երկաթով, թե թրերով, չի կարող ասել, ինչպես նաև չի կարող ասել կռվել են թե` ոչ, սակայն քննիչի հարցին պատասխանել է, իբրև նրանցից մեկի ձեռքին եղել է փայտի կտոր: Քննիչի կողմից ոչ մի բացահայտում չկա այն մասին, որ այդ փայտի կտորը ամբաստանյալի ձեռքին է եղել, թե հակառակորդի, օգտագործվել է այդ փայտի կտորը որպես զենք, թե` ոչ, եթե օգտագործվել է, ապա ուր է դրա արդյունքը, որտեղ են վնասվածքները, եթե դրանով սպառնալիքներ է եղել, ապա ով է լսել ու հայտնել այդ սպառնալիքների մասին:
Ըստ բողոքաբերի վերոգրյալը հիմք է տալիս եզրակացնելու, որ վկայի ցուցմունքը շինծու է և այն արժանահավատ ճանաչվել չի կարող, առավել ևս, որ նա գտնվելով Երևան քաղաքում, արհամարելով դատարանի կողմից կայացված բերման որոշումը, այդպես էլ չի ներկայացել դատական նիստին պնդելու կամ հրաժարվելու իր նախաքննական ցուցմունքից, իսկ մեղադրողը ի հաստատումն նման ցուցմունքի, փորձել է դատարանին է ներկայացրել երկու կնոջ ինչ-որ խոսակցություն, որից չի երևում, թե երբ է դա կայացել, ովքեր են այդ կանայք, որ հասցեից կամ հեռախոսից են զանգահարել, անորոշ մի քանի բառանոց անճանաչելի մի խոսակցություն:
Բողոքաբերը, անդրադառնալով մյուս կին վկա Գայանե Խաչատրյանի ցուցմունքին, որտեղ` ըստ բողոքաբերի` նա նշում է, որ դեպքի օրը, ժամը 18:00-ի սահմաններում ինքը պատուհանից նկատել է, որ շենքի բակում մի քանի տղաներ գետնին գցելով Գրիգորին, ոտքերով հարվածել են նրան, բացի այդ տղաների ձեռքին եղել է փայտե ու երկաթե մահակներ, որոնցով նրանք հարվածել են Գրիգորին, նշել է, որ անհիմն է, որ վկան տեսել է այդ փայտերն ու երկաթները, սակայն դրանցով ծեծվող Գրիգորը թե նախաքննության և թե դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ իրեն ծեծողների ձեռքին փայտ կամ երկաթ չի տեսել, ավելին, ամբաստանյալը նշված ժամին չի գտնվել դեպքի վայրում` համաձայն ԱրմենՏել” ՓԲԸ տեղեկատվական տվյալների: Գրիգորը իր ցուցմունքներում նշել է, որ շենքի բազմաթիվ բնակիչներ են հավաքված եղել դեպքի վայրում, սակայն ինչպես է, որ քննիչը նրանցից ոչ մեկին չի հարցաքննել, այլ հարցաքննել է այս կանանց` ձեռք բերելով ամբողջությամբ կեղծ ցուցմունքներ, այս վկան ևս լինելով Երևան քաղաքում դիտավորությամբ չի ներկայացել դատարան:
Բողոքաբերը նշել է, որ փայտի գործադրմամբ կատարված խուլիգանությունը որակված է այդպիսին` հիմք ունենալով միմիայն այս երկու կասկածելի վկաների ցուցմունքները: Դատարանը, որը շահագրգռված պետք է լիներ նշված վկաներին դատարան հրավիրելուն հաստատելու համար նրանց ցուցմունքները, անտարբեր է մնացել նրանց դատարան չներկայանալու հարցում` բավարարվելով միայն նախաքննության ցուցմունքները հրապարակելով:
Բողոքաբերը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները, նշել է, որ դատարանը չի համադրել նշված կանանց ցուցմունքները տուժող Գրիգորի ցուցմունքի հետ, օբյեկտիվորեն չի ստուգել ձեռք բերված ապացույցները, հետևաբար անհասկանալի է, որ ծեծվողը ծեծողների ձեռքին փայտ ու երկաթ չի տեսել, իսկ բնակարաններում թաքնված կանայք տեսել են: Եթե նման հակասություն կար, ինչու առերեսում չի կատարվել, ինչու այդ կարևոր հանգամանքը բացահայտելու համար չեն հարցաքննվել դեպքին առկա բազմաթիվ բնակիչները և ինչպես է, որ տուժող Գրիգորը, որին ծեծել են “փայտե ու երկաթե” մահակներով, ըստ դատաբժշկական փորձաքննության, դեպքից մի քանի օր հետո ստացել է ընդամենը միայն առողջության թեթև մարմնական վնասվածքի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածքներ: Եթե համադրված լինեին բոլոր ապացույները միմյանց հետ, ապա ինչպես կբացատրվեր այս հանգամանքը, որ իբրև Գայանե Խաչատրյանը պատուհանից տեսել է, որ Գրիգորին գցել են գետնին ու ծեծում են ոտքերով, ձեռքերով, փայտերով ու երկաթներով, իսկ ծեծվող Գրիգորը և նրան անմիջապես գետնից բարձրացնող վկա Վահե Իսպիրյանը հայտնել են, որ իրենք երկաթ ու փայտ ոչ ոքի ձեռքին չեն տեսել, այս հարցերը, անտեսվել են դատարանի կողմից:
Բողոքաբերը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համապատասխան իրավադրույթները և ամփոփելով ապացույցների վերաբերյալ եզրահանգումները նշել է, որ Արթուր Մովսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը` իբրև փայտյա մահակի օգտագործմամբ կատարված խուլիգանություն, անհիմն է:
Բողոքաբերը, անդրադառնալով մեղադրական եզրակացության մեջ նշված իբրև ապացույց հանդիսացող դատաբժշկական փորձաքննության թվով չորս եզրակացություններին` տուժողների ստացած թեթև մարմնական վնմասվածքների մասին, նշել է, որ դրանք առավել ևս ապացուցում են, որ կռվի պահին չեն եղել ոչ փայտյա մահակ և ոչ էլ երկաթյա ձող, հակառակ պարագայում, եթե դրանք իսկապես լինեին և օգտագործվեին, ապա տուժողները ոչ թե առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ կստանային, այլ առնվազն միջին ու ծանր մարմնական վնասվածքներ պետք է ստացած լինեին, որպիսիք, բացակայում են:
Բողոք բերած անձը նշել է, որ ամբաստանյալը որպես կասկածյալ հարցաքննության ժամանակ հայտնել է, որ դեպքի պահին իբրև գետնին ընկած ժամանակ իրեն ծեծելիս, նրանցից խլել է ինչ-որ երկաթյա ձող, որը թափահրելով պաշտպանվել և ճանապարհ բացելով դիմել է փախուստի: Դատարանում Արթուր Մովսիսյանը բացատրել է, որ նման միտք նա շարադրել է քննիչի առաջարկությամբ, որը համոզել է իրեն այդպես շարադրել ցուցմունքը, որի հիման վրա իրեն մեղադրանք կառաջադրվի իբրև ինքնապաշտպանության սահմանների անցումով կատարված հանցագործություն: Համոզելով, որ քրեական գործով բազմաթիվ ծանր մարմնական վնասվածքներ ստացողներ կան և նման հանգամանքներում իրեն ավելի ծանր մեղադրանքներ կառաջադրվեն, ինքը վստահելով ու հավատալով քննիչի առաջարկություններին, հաշվի առնելով ընտանեկան վիճակը, կնոջ առողջական վիճակը, որն իր ձերբակալման պահին վիժել էր, գտնվելով անհավասարակշիռ գիտակցության մեջ գրել և ստորագրել է այդ ամենը:
Վերաքննիչ բողոք բերած անձը, վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի, 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համապատասխան իրավադրույթները, նշել է, որ ի մի բերելով դատաքննությամբ ձեռք բերված միակ ապացույցները` այն է` տուժողների և ներկայացած վկաների ցուցմունքները, որոնցով բացառվել է ամբաստանյալի ձեռքում իբրև զենք օգտագործված մահակը , նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է այն օրենքը, որը ենթակա չէր կիրառման:
Վերոգրյալներից ելնելով բողոք բերած անձը խնդրել է դատարան հրավիրել և հարցաքննել բոլոր տուժողներին և վկաներին ու ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա մասնակի բեկանել դատարանի հիշյալ դատավճիռը և ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով վերաորակել նույն հոդվածի 3-րդ մասով և կիրառել ՀՀ ԱԺ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 26.05.2011թ. որոշման 2-րդ կետը` Արթուր Մովսիսյանին ազատել նշանակվող պատժի կրումից, նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը վերացնել ու նրան ազատել դատարանի դահլիճից:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճամաչել մասնակիորեն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղավոր չճանաչելով իրեն մեղավոր է ճանաչել հասարակական վայրում խուլիգանություն կատարելու համար և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 4-ին իրեն է զանգահարել իր հորեղբոր որդի Էրիկը և ասել է, որ դպրոցում կռիվ է արել, որի ընթացքում իրեն ծեծի են ենթարկել, ուստի խնդրել է հանդիպել։ Մոտ 30-40 րոպե անց իրենք հանդիպել են «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ և Էրիկը պատմել է, որ կռվից հետո հայրը եկել է դպրոց և վիճել է Գոռ անունով մի տղայի հետ, որի ընթացքում վերջինս ասել է, որ «ցեղիդ պուլպուլակ կսարքեմ»։ Ինքը խնդրել է Էրիկին պարզել Գոռի հեռախոսահամարը և տալ իրեն։ Որոշ ժամանակ անց Էրիկը զանգահարել է իրեն և տվել է Գոռի համարը։ Նույն օրը ինքը զանգահարել է Գոռին և առաջարկել է հանդիպել, սակայն Գոռը հրաժարվել է։ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում Գոռը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է ժամը 18:00-ի սահմաններում հանդիպել «Սիլաչի» կամրջի մոտ։ Ինքը միայնակ գնացել է պայմանավորված վայրը և հանդիպել է իրեն անծանոթ 4 տղաների, որոնց մեջ հարցրել է Գոռին։ Վերջիններս իրեն ուղղեկցել են մոտակա բարձրահարկ շենքի բակը, որտեղ սպասել են ևս 20 իրեն անծանոթ տղաներ։ Նրանցից մեկը մոտեցել է իրեն և հարցրել է, թե Էրիկի համար է եկել, և ստանալով դրական պատասխան, սկսել է հայհոյել և հարվածել իրեն, որից հետո մյուսները նույնպես սկսել են հարվածել իրեն։ Մի քանի րոպե իրեն ծեծելուց հետո, փորձել է փախչել, սակայն նրանք բռնել են իրեն և թույլ չեն տվել։ Այդ ընթացքում ծոծրակի շրջանում ուժեղ հարված է զգացել, որից աչքերի դիմացը մթագնել է և ինքը վայր է ընկել։ Ուշքի է եկել այն ժամանակ, երբ տարեց մի տղամարդ թրջոց է դրել գլխին և ասել է, որ շտապ գնա հիվանդանոց, քանի որ գլուխը ամբողջությամբ արյան մեջ է։ Դրանից հետո գնացել է տուն, մշակել է գլխի վերքը և մի քանի օր տանից դուրս չի եկել։ Երբ գլխի վերքը արդեն բավականին լավացած է եղել, ինքը կրկին զանգահարել է Գոռին և ասել է, որ մեծ եղբորը վերցնի և գա իրենց բակ` որպեսզի խոսեն կատարվածի մասին։ Նրանք եկել են իրենց բակ, իրենք զրուցել են, որից հետո Գոռը հասկացել է, որ սխալ է իրեն պահել, ուստի ինքը հաշտեցրել է Գոռին և Էրիկին։ Դրանից մի քանի օր հետո, ինքը գտնվել է տանը, երբ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Բաժնում ինքը տեղեկացել է, որ իրեն մեղադրում են այն բանում, որ խումբ է կազմել և գնացել է երեխաների նկատմամբ հավեհարդար է տեսել։ Ինքը իրականությունը պատմել է նրանց, որից հետո ոստիկանության աշխատակիցը իրեն առաջարկել է որպեսզի կարողանան իր անմեղությունը ապացուցեն, գրել, որ, երբ իր ծոծրակին հարվածել են և ինքը վայր է ընկել, ինքը ձեռքը տարել է այդ ուղղությամբ և նրանցից մեկից խլել է երկաթյա ձողը, և անկանոն թափահարելով, ճանապարհ է բացել և դիմել փախուստի, որի ընթացքում հնարավոր է, որ ձողը դիպած լինի ներկաներին։ Սակայն հիմա պնդում է, որ նման բան չի եղել, ինքը հարված ստանալուց հետո վայր է ընկել, որից հետո ուշքի է եկել և գնացել է տուն։
Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծության և գնահատության ենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցությամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի պատճառաբանությունները անհիմն են, հետապնդում են ավելի խիստ պատժից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվում են և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվում է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Վարազդատ Ղազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 4-ին, ժամը 11:00-ի սահմաններում դպրոցի բակում նկատել է, որ իր համադասարանցի Գևորգը և զուգահեռ դասարանում սովորող Էրիկը վիճում են։ Մոտեցել է նրանց և ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ ֆուտբոլի համար են իրար հետ վիճում։ Դասը սկսվելու պատճառով դադարեցրել են վիճաբանությունը և պայմանավորվել են դասն ավարտվելուց հետո հանդիպել և զրուցել։ Պայմանավորվածության համաձայն, դասն ավարտվելուց հետո իր համադասարանցիներ Գևորգի, Գոռի, Վահագի և Էրիկի հետ գնացել են դպրոցի հետնամասը զրուցելու։ Զրույցը վերածվել է վիճաբանության, որի ընթացքում Էրիկին ծեծի են ենթարկել։ Հաջորդ դասն ավարտվելուց հետո, դպրոցի միջանցքում իրեն և Գևորգին է մոտեցել Էրիկի հայրը և նախատել է վիճաբանության կապակցությամբ։ Իրենք ներողություն են խնդրել և հաշտվել են Էրիկի հետ։ Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Գոռը և սկսել է վիճել Էրիկի և վերջինիս հոր հետ։ Ինքը Գոռին առաջարկել է Էրիկի հետ միասին երեկոյան գնալ իրենց բակ որպեսզի զրուցեն և հաշտվեն։ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 16:00-ի սահմաններում Գոռը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել է, որ Ժամը 18:00-ի սահմաններում գալու են իրենց շենքի բակ զրուցելու։ Նշված ժամին իջել է բակ, որտեղ հանդիպել է իր ընկերներ Սամվելին, Դավիթին և Ռաֆայելին։ Քիչ անց եկել է Գոռը, որից հետո «Նիվա» և «ՎԱԶ-2107» մակնիշի ավտոմեքենայով եկել են մոտ 8-10 անծանոթ, 25-30 տարեկան տղաներ և Գոռին հարցրել։ Գոռը դիմել է փախուստի, իսկ այդ տղաները հանել են փայտյա մահակները և երկաթյա ձողերը, որոնցով սկսել են ծեծել իրենց։ Իրենց շենքի բնակիչ Գրիգորը փորձել է միջամտել և դադարեցնել, սակայն նրան ևս ծեծի են ենթարկել։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 30 րոպե, որի ընթացքում իրենց անծանոթ տղաները տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, գոռգոռացել և աղմկել են։
Տուժող` Սամվել Միասարյանի և վկա` Դավիթ Միասարյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում իջել են շենքի բակ զբոսնելու, որտեղ հանդիպել են Վարազդատին և Գոռին։ Խոսակցության ընթացքում, Վարազդատից տեղեկացել են, որ ինչ-որ տղաների են սպասում, ապա քայլելով գնացել են շենքի հակառակ կողմը։ Սամվելը նույնպես գնացել է նրանց հետևից և տեսել է, որ մոտ 7-8 հոգի իրեն անծանոթ տղաներ իրենց շենքի բնակիչ Գրիգորին գցել են գետնին և ոտքերով ու ձեռքերով ծեծում են։ Փորձել է նրանց բաժանել, սակայն անծանոթները իրեն նույնպես ծեծել են։ Մոտ 3-4 րոպե ծեծելուց հետո, Սամվելին հաջողվել է դիմել փախուստի։
Տուժող` Գրիգոր Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում իրենց շենքի բակում մեքենան վերանորոգելու ընթացքում նկատել է, որ շենքի հետնամասից բակ են եկել մոտ 10-15 իրեն անծանոթ տղաներ, որոնց շարժուձևից հասկացել է, որ եկել են կռիվ անելու։ Մոտեցել է նրանց և առաջարկել է մեկ այլ տեղ լուծել իրենց խնդիրները։ Այդ ընթացքում իրեն հետևից հարվածել են, որից ինքը ընկել է գետին։ Ընկած վիճակում մոտ 5 րոպե նրանք շարունակել են հարվածել իրեն և տալ սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Աղմուկի հետևանքով բակում մեծ բազմություն է հավաքվել։
Տուժող` Նարեկ Պողոսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում Տ. Մեծի 53 շենքի մուտքի մոտ իր ընկեր Ռաֆայելին սպասելիս, բակ են եկել մոտ 5-6 անծանոթ տղաներ ու քայլել իր ուղղությամբ։ Նրանցից մեկը ալկոհոլ օգտագործած վիճակում մոտեցել է իրեն, բռնել դոշերից ու գոռին հարցրել։ Ինքը պատասխանել է, որ գոռին չի ճանաչում։ Անծանոթներն ագրեսիվ են տրամադրված եղել, բոլորը գտնվել են հարբած վիճակում, գոռում-գոչումով գոռին են հարցրել, նրա հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Այդ ընթացքում անծանոթները հարձակվել են իր վրա, ձեռքերով ու ոտքերով հարվածել իրեն, որի ընթացքում նկատել է, որ նրանցից մեկը ձախ թևի միջից հանել է բացովի մետաղյա ձող։ Շուրջ 1-2 րոպե ծեծելուց հետո, նրանցից մեկն իրեն գրկելով, ոտքի է կանգնեցրել ու պահանջել է հեռանալ։ Փախուստի ընթացքում նկատել է, որ ծեծկռտուքը շարունակվում է և մարդկանց բազմություն է հավաքվել։ Շուրջ 15-20 րոպե հետո վերադարձել է բակ և բակում հավաքված բնակիչներից լսել է, որ խոսում են, թե ով է Գոռը, ովքեր էին այդ տղաները։
Վկա` Գոռ Գաբրիելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 4-ին համադասարանցիներից տեղեկացել է, որ Գևորգը զուգահեռ դասարանի Էրիկի հետ վիճել է։ Իջել է դպրոցի բակ, հանդիպել Գևորգին, պարզել վիճաբանության պատճառը, որից հետո առաջարկել է հանդիպել Էրիկին և հաշտվել։ Հաջորդ դասն ավարտվելուց հետո Գևորգի և Վարազդատի հետ գնացել են դպրոցի հետնամասը որպեսզի զրուցեն Էրիկի հետ։ Զրույցը վերածվել է վիճաբանության, որի ընթացքում ծեծել են Էրիկին։ Դրանից հետո համադասարանցիներից տեղեկացել է, որ Էրիկի հայրը եկել է դպրոց և զրուցում է Էրիկի, վարազդատի և Գևորգի հետ։ Ինքը մոտեցել է նրանց և խոսակցության ընթացքում իր և Էրիկի հոր միջև վիճաբանություն է սկսվել, որին միջամտել է Էրիկը ու իրեն հայհոյել է, ինքն էլ նրան պատասխանել է «ցեղիդ պուլպուլակ կսարքեմ»։ Նույն օրը երեկոյան իրեն է զանգահարել անծանոթ մի տղամարդ, ներկայացել է որպես Էրիկի եղբայր և առաջարկել է հանդիպել։ Իրենք պայմանավորվել են հաջորդ օրը` 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում հանդիպել Վարազդատենց` Տ. Մեծի 53 շենքի մոտ։ Պայմանավորված ժամին գնացել է այնտեղ, որտեղ սպասել է Վարազդատը։ Քիչ անց շենքի բակ են եկել մոտ 6-7 անծանոթ տղաներ և իրեն են հարցրել։ Ինքը նրանց առաջարկել է սպասել իր մեծ եղբորը, որից հետո կզրուցեն։ Մոտ 2 րոպե անց, շենքի մյուս կողմից հայհոյանքի և վիճաբանության ձայներ է լսել։ Գնացել է այնտեղ և տեսել է, որ Էրիկի եղբայրներից մեկը փայտե մահակով ինչ-որ մեկի ծեծում է։ Քայլելով մոտեցել է նրանց, սակայն տեսնելով, որ ոստիկանները մոտենում են, դիմել է փախուստի։
Վկա` Վահե Իսպիրյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում տուն գնալիս իրենց շենքի հետնամասից գոռգոռոցի ու հայհոյանքի ձայներ է լսել։ Անմիջապես գնացել է այդ ուղղությամբ ու նկատել է, որ մոտ 7-8 անծանոթ տղաներ իրենց հարևան Գրիգորին գցել են գետնին, ոտքերով և ձեռքերով ծեծում են, նրա հասցեին տալիս են սեռական բնույթի հայհոյանքներ, բակում խառը իրավիճակ է տիրել։ Մի քանի րոպե Գրիգորին հարվածելուց հետո, մոտեցել է նրան, գրկել ու ոտքի կանգնեցրել։ Շենքի բակում հավաքվել է մարդկանց մեծ բազմություն, որոնց խոսակցություններց տեղեկացել է, որ անծանոթներն ինչ-որ Գոռի համար են եկել, սակայն նրան չեն գտել ու ծեծել են ում հանդիպել են։
Վկա` Գայանե Խաչատրյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի սկզբներին, ժամը 18:30-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն։ Քիչ անց դրսից աղմուկի ձայն է լսել, պատուհանից դուրս է նայել ու տեսել է, որ բակում խառնաշփորթ է` մի խումբ տղաներ ավտոտնակների դիմաց իրենց հարևան Գրիգորին գցել են գետնին, փայտյա մահակներով ու երկաթյա ձողերով ծեծում են նրան։ Բացի Գրիգորից նրանք մի քանի տղաների նույնպես ծեծի են ենթարկել, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ։
Վկա` Ամալիա Հակոբյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում իրենց տան բաց պատշգամբից նկատել է, որ թիվ 53 շենքի բակում կանգնած մի խումբ տղաներ վիճում են։ Կարծելով, որ վիճաբանությունը կարող է վերածվել կռվի, իրենց տան 010-57-66-65 հեռախոսահամարից զանգահարել է 1-02 և հայտնել վիճաբանության մասին։ Նրանցից մեկի ձեռքին փայտի կտոր է նկատել։
Վկա` Էրիկ Մովսեսյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 4-ին, ժամը 1100-ի սահմաններում ֆիզպատրաստակամության դասին դպրոցի բակում համադասարանցիներով ֆուտբոլ են խաղացել։ Խաղի ընթացքում նկատել է, որ զուգահեռ դասարանի աշակերտ Գևորգը կատակել է իր համադասարանցի Ռոբերտի հետ` քար նետել նրա ուղղությամբ, որը գլորվել է դաշտի ուղղությամբ։ Դրանից վրդովվել է և նկատողություն արել Գևորգին, որի պատճառով իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որը տևել է մոտ 2 րոպե։ Հաջորդ դասն ավարտվելուց հետո, Գևորգը մոտեցել է իրեն և առաջարկել է գնալ դպրոցի հետնամասում գտնվող տաղավարի մոտ զրուցելու։ Ինքը միայնակ է գնացել, իսկ Գևորգի հետ եկել են նաև նրա համադասարանցիներ Գոռը և Վարազդատը։ Խոսակցությունը վերածվել է վիճաբանության, որի ընթացքում Գոռը և մյուսները սկսել են իրեն ծեծի ենթարկել։ Կատարվածի մասին զանգահարել ու պատմել է հորը։ Վերջինս 3-4 րոպե հետո եկել է դպրոց, իրենից տեղեկացել վիճաբանության մանրամասների մասին, հանդիպել Գևորգին ու Վարազդատին ու իրենց հաշտեցրել։ Այդ ընթացքում մոտեցել է գոռը ու վեճի բռնվել հոր հետ։ Վիճաբանության ընթացքում գոռը ասել է «ցեղիդ պուլպուլակ կսարքեմ»։ Վիճաբանությանը միջամտել է դպրոցի փոխտնօրեն Սանդուխտ Շիտիկյանը, իրենց հաշտեցրել, որից հետո հայրը իրեն դպրոցից տարել է ու ճանապարհել տուն։ Տուն հասնելուն պես իր բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել է հորեղբոր որդի Արթուրի 096-51-51-15 հեռախոսահամարին, պատմել դպրոցում կատարված միջադեպի մասին, միաժամանակ տեղեկացրել, որ Գոռը հոր հետ լավ չի խոսել։ Արթուրի խնդրանքով պարզել է Գոռի բջջային հեռախոսահամարն ու տվել նրան։ Դրանից մի 2 օր անց գնացել է դպրոց ու համադասարանցիներից տեղեկացել է, որ իր եղբայրները հանդիպել են Գոռենց ու նրանց ծեծել։ Անմիջապես զանգահարել է Արթուրին, սակայն նրա հեռախոսը անջատված է եղել։
ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 09.04.2011թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 842 եզրակացությամբ, համաձայն որի Գ. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքները` աջ ուսահոդի շրջանի արյունազեղման, քթի, աձ վերին շրթունքի, ձախ արմնկահոդի, զույգ սրունքների, կրծքավանդակի հետին, ձախ գոտկային շրջանների քերծվածքների ձևով, առաջացել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
ՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 11.04.2011թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 850 եզրակացությամբ, համաձայն որի Վ. Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները` աջ սրունքի շրջանի արյունազեղման, քերծվածքների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ միասին առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում։
ՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 13.04.2011թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 817 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ն. Պողոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախ ակնակապճի ստորկոպային շրջանի արյունազեղման ձևով` անցումով այտային շրջանը, պատճառվել է բութ առարկայի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որը առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
ՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 20.04.2011թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 844 եզրակացությամբ, համաձայն որի Ս. Միասարյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ գագաթային շրջանի քերծվածքի, դեմքի շրջանի քերծվածքի, արյունազեղման, ձախ գագաթային շրջանի սալջարդ վերքի ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով հատկանիշներ չեն պարունակում։
Տուժողներ Ն. Պողոսյանի և Գ. Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, որի ընթացքում վերջիններս մատնացույց են արել թիվ 53 շենքի բակը ու հայտարարել, որ 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 18:00-ի սահմաններում այնտեղ են եկել 6-8 անծանոթ տղաներ, իրենց հայհոյել են ու ծեծի ենթարկել։
Ոստիկանության Էրեբունու բաժնում 010-57-65-65 հեռախոսահամարից 1-02 հեռախոսահամարին կատարված հեռախոսազանգի լազերային կրիչով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Սույն քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանը, որպես կասկածյալի հարցաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. ապրիլի 4-ին իր բջջային 096-51-51-15 հեռախոսահամարին զանգահարել է հորեղբոր որդի Էրիկը և պատմել է, որ դպրոցում կռիվ է արել, իրեն ծեծել են ու խնդրել է հանդիպել։ Շուրջ 30-40 րոպե հետո իրենք հանդիպել են «Այրարատ» կինոթատրոնի մոտ և Էրիկը պատմել է, որ դպրոցում կռիվ է արել, հայրը եկել է այնտեղ, վիճել Գոռ անունով մի տղայի հետ, որի ընթացքում վերջինս ասել է, որ «ցեղիդ պուլպուլակ կսարքեմ»։ Տեղեկանալով այդ մասին` Էրիկին խնդրել է պարզել ու Գոռի համարը տալ իրեն։ Որոշ ժամանակ անց Էրիկը զանգահարել է իրեն և տվել է Գոռի բջջային հեռախոսահամարը։ Նույն օրը ինքը զանգահարել է Գոռին, ներկայացել ու առաջարկել է հանդիպել։ Գոռը հրաժարվել է նույն օրը հանդիպել, սակայն խոստացել է լրացուցիչ զանգահարել ու հանդիպման շուրջ պայմանավորվածություն ձեռք բերել։ Հաջորդ օրը` 2011թ. ապրիլի 5-ին, ժամը 13:00-ի սահմաններում Գոռը զանգահարել է իրեն և առաջարկել է ժամը 18:00-ի սահմաններում հանդիպել «Սիլաչի» կամրջի մոտ։ Պայմանավորված ժամին ինքը միայնակ գնացել է «Սիլաչի» կամրջի մոտ, մոտեցել այնտեղ կանգնած իրեն անծանոթ 4 տղաներին և Գոռին հարցրել։ Վերջիններս իրեն ուղղեկցել են մոտակայքում գտնվող բարձրահարկ շենքի հետնամասը, որտեղ կանգնած են եղել մոտ 20 անծանոթ տղաներ։ Նրանցից մեկը մոտեցել է իրեն և հարցրել է, թե Էրիկի համար է եկել, որից հետո սկսել է հայհոյել և հարվածել իրեն, մյուսները նույնպես սկսել են հարվածել իրեն։ Մի քանի րոպե իրեն ծեծելուց հետո, փորձել է փախչել, սակայն նրանք բռնել են իրեն և թույլ չեն տվել։ Այդ ընթացքում ծոծրակի շրջանում ուժեղ հարված է զգացել ու վայր ընկել։ Մի քանի րոպե հետո ոտքի է կանգնել և կրկին փորձել է փախչել, սակայն աջ ուսի շրջանում հարված է զգացել։ Ձեռքը տարել է այդ ուղղությամբ, խլել երկաթյա ձողը, ոտքի կանգնել և սկսել անկանոն հարվածներ հասցնել ներկաներին` ճանապարհ բացել ու դիմել փախուստի։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 10-15 րոպե, որի ընթացքում ներկաների հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ:/հ.1 գ/թ 140-144/
Նախաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել, պնդելով որպես կասկածյալի հարցաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները, նշել է, որ ինքը միայնակ է գնացել դեպքի վայր, որտեղ իրեն ծեծի են ենթարկել: Ծեծկռտուքի ընթացքում ինչ որ մեկից խլել է մետաղե խողովակ, աջ ու ձախ է թափահարել, ճանապարհ բացել ու դիմել փախուստի:/հ.2 գ/թ 173/
Վերաքննիչ դատարանը, գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի նախաքննության ընթացքում տված վերը նշված ցուցմունքները, քրեական գործով ձեռք բերված և սույն որոշման մեջ շարադրված ապացույցների հետ իրենց համակցությամբ, հիշյալ ցուցմունքները արժանահավատ է համարում այն մասով, որով ամբաստանյալը ընդունել է խուլիգանության ընթացքում իր ձեռքին որպես զենք օգտագործվող մահակի առկայությունը և դրանով ներկաներին անկանոն հարվածներ հասցնելու հանգամանքը:
Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ անհիմն են դատարանի եզրահանգումները, ըստ որի դատարանը արժանահավատ է համարել ամբաստանյալի որպես կասկածյալի տված ցուցմունքը ամբողջությամբ և այն ընդունել որպես հիմք, քանի որ հիշյալ ցուցմունքում տեղ գտած հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալը միայնակ է գնացել դեպքի վայր և այնտեղ ծեծի ենթարկվել, անհիմն են և չեն բխում ինչպես քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, այնպես էլ գործի փաստական հանգամանքներից ու տվյալներից:
Վերը նշվածներից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանը կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ամբաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և այն վերաորակելու առումով դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործը քննելիս և լուծելիս դատարանի կողմից քրեադատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են կամ կարող էին ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում դատարանի կողմից կայացվել է գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտ, ուստի այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արթուր Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին,Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, հոդվածներով Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի մարտի 12-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արթուր Ստեփանի Մովսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Արթուր Ստեփանի Մովսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան՝ այն հրապարակելու պահից մեկամսյա ժամկետում։

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ








ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ