Գործ ԵԷԴ/0078/01/11

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

21 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Վ.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՊԱՇՏՊԱՆ` Ռ.ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ.ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.07.2012թ. դատավճռի դեմ.


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2010 թվականի հուլիսի 07-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 141-րդ հոդվածի և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 12125110 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2010 թվականի օգոստոսի 06-ին որոշում է կայացվել Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2010 թվականի օգոստոսի 06-ին որոշում է կայացվել Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2010 թվականի նոյեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 12125110 քրեական գործի վարույթը կասեցնելու մասին` մեղադրյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով:
2011 թվականի փետրվարի 23-ին որոշում է կայացվել թիվ 12125110 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսելու մասին:
2011 թվականի մայիսի 26-ին որոշում է կայացվել առաջադրված մեղադրանքի մասը վերացնելու և մեղադրանքը փոփոխելու մասին:
2011 թվականի մայիսի 27-ին որոշում է կայացվել Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2011 թվականի հունիսի 06-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռով.
Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանը ճանաչվել է մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի նկատմամբ որպես կալանավորում կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի փետրվարի 23-ից:
Վճռվել է նաև.
Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանից հօգուտ տուժող Արմինե Սերյոժայի Բոյախչյանի բռնագանձել 2.464.600 /երկու միլիոն չորս հարյուր վաթսունչորս հազար վեց հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործության հետևանքով վերջինիս պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանից հօգուտ ՀՀ ԳԱԱ ՚Փորձաքննությունների ազգային բյուրոՙ պետական ոչ առևտրային կազմակերպության բռնագանձել 70.074 /յոթանասուն հազար յոթանասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար, որպես դատական ծախսեր:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Էմմա Կարապետյանին պատկանող մեկ հատ ադամանդե մատանին երկու հատ ոսկյա շղթաները և երկու հատ ոսկյա կախազարդերը, ինչպես նաև տուժող Արմինե Բոյախչյանին պատկանող մեկ հատ ոսկյա շղթան` մեկ հատ ոսկյա կախազարդով վերադարձնել վերջիններիս` ըստ պատկանելիության, իսկ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված ՏՍ/Լ3153/310710/3129 գրությանը կից ստացված լազերային սկավառակը թողնել քրեական գործում:
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպանը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի մայիս ամսի սկզբներին ՚Օդնոկլասսնիկիՙ ինտերնետային կայքի միջոցով ծանոթացել է իրենց թաղամասի բնակչուհի, անչափահաս` 1995 թվականի օգոստոսի 8-ին ծնված` Գայանե Ցոգոլակյանի հետ, այնուհետև սկսել են շփվել նաև հեռախոսով: Ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը տուժող Գայանե Ցոգոլակյանի հետ սեռական հարաբերություն ունենալու և խաբեության եղանակով նրանից հափշտակություն կատարելու նպատակով, հանդիպումներ է ունեցել վերջինիս հետ, նրան սեր խոստովանել և ամուսնության խոստումներ տվել: Նույնիսկ մի քանի անգամ, սուրճ հյուրասիրելու պատրվակով նրան հրավիրել է Երևանի Էրեբունի փողոցի թիվ 20 հասցեում գործող ՚Մարգարիտա Ֆենյաՙ ՍՊ ընկերության հյուրանոցային համալիր, որտեղ ամբաստանյալը ժամանակավորապես բնակվել է: 2010 թվականի մայիսի 25-ի լույս գիշերը, ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը հերթական անգամ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանին հրավիրել է նշված հյուրանոցային համալիր` իր սենյակ, ապա նպատակ ունենալով նրա մոտ ստեղծել անօգնական վիճակ, առաջարկել է տարբեր ոգելից խմիչքներ, սակայն երբ վերջինս հրաժարվել է, նա զրույցի ժամանակ սկսել է սեր խոստովանել և անսպասելիորեն հարձակվելով նրա վրա, սկսել է համբուրել: Այնուհետև, երբ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանը ցանկացել է դիմադրել ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը նրան հրելով գցել է անկողնու վրա և օգտագործելով գիշերային ժամին փակ սենյակում միայնակ գտնվելու հանգամանքների ազդեցության տակ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ առաջացած անօգնական վիճակը, նրա կամքին հակառակ, բռնության գործադրմամբ սեռական հարաբերություն է ունեցել, այսինքն` բռնաբարել է նրան:
Դրանից հետո` բռնաբարությանը հաջորդող օրերին, ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը ցանկանալով իրագործել հափշտակություն կատարելու իր հանցավոր դիտավորությունը, անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանից պահանջել է իրեն հանձնել ընտանիքի անդամներին պատկանող ոսկյա զարդերը, հակառակ դեպքում սպառնալով նրան ճանաչողներին պատմել իրենց հանդիպումների և օրեր առաջ նրա հետ ունեցած սեռական հարաբերության մասին, այսինքն` հրապարակել Գայանե Ցոգոլակյանի մասին արատավորող տեղեկություններ: Նշված սպառնալիքների ազդեցության տակ, 2010 թվականի հունիսի 1-ին, անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանը ընտանիքի անդամներից գաղտնի, ստիպված ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանին է հանձնել խոշոր չափերի` 1.700.000 ՀՀ դրամ արժողության, 120 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկյա զարդեր, որոնք վերջինիս կողմից շորթմամբ հափշտակվել են:
Բացի այդ, ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը 2010 թվականի մայիս ամսի սկզբներին, ՚Օդնոկլասսնիկիՙ ինտեռնետային կայքի միջոցով ծանոթացել է նաև անչափահաս` 1995 թվականի օգոստոսի 24-ին ծնված` Էմմա Աբրահամի Կարապետյանի հետ: 2010 թվականի մայիսի 15-ից մինչև հունիս ամսի կեսերն ընկած ժամանակահատվածում, խաբեության եղանակով հափշտակություն կատարելու հանցավոր դիտավորությամբ, ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը մտերիմ հարաբերություններ է ստեղծել նաև գործով տուժող Էմմա Կարապետյանի հետ, ապա կարճ ժամկետով, վերադարձնելու խոստումով և չարաշահելով վերջինիս վստահությունը, խաբեությամբ նրանից հափշտակել է զգալի չափերի` 240.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է սույն վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ:
Ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի նկատմամբ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.07.2012թ. կայացրած դատավճիռը մասնակի բեկանել և նրա նկատմամբ քրեական գործը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով կարճել հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով կիրառել ՀՀ ԱԺ 26.05.2011թ. համաներման ակտը և իր պաշտպանյալին ազատել կալանքից:
Բողոքը ներկայացվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Դատարանը հիմք ընդունելով միմիայն տուժող Գայանե Ցոգոլակյանի որպես շահագրգռված ու շահախնդիր անձի հակասական ցուցմունքները հաստատված է համարել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը: Նույնիսկ հաշվի չի առել ՀՀ քր. դատ. օր-ի 360-րդ հոդվածի պահանջը:
Մինչդեռ դատաքննությամբ որևէ ապացույց չի հետազոտվել, որը հիմնավորեր, որ տուժող Գայանե Ցոգոլակյանը սեռական հարաբերության մեջ է մտել ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանի հետ և Գոռ Կիրակոսյանը սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ բռնությամբ, այսինք նրան բռնաբարել է:
Փաստորեն, դատարանը նման դատավճիռ կայացնելով ցուցաբերել է միակողմանի, ոչ օբյեկտիվ և ոչ արդարացի վերաբերմունք, կամային կարգով, առանց ապացույցների ընդունել է, որ Գոռ Կիրակոսյանը բռնաբարել է Գայանե Ցոգոլակյանին և նրանից շորթմամբ ոսկյա զարդեր է հափշտակել:
Դատարանը նման մոտեցում ցուցաբերելով, անտեսել է նաև ՀՀ քր. դատ. օր-ի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջը:
Դատարանը դատավճռի 13-րդ էջում անդրադառնալով դատարանի իրավական վերլուծությանը, առանց որևէ կոնկրետ փաստ, ապացույց նշելու արձանագրել է, որ ՚գնահահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ դատարանը ապացուցված համարեց Գոռ Կիրակոսյանի արարքներըՙ:
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ դատարանի կողմից թվարկված օրենսդրական այս պահանջները, սույն քրեական գործով չի պահպանվել և չեն ապացուցվել: Դատարանը այդ ամենը նշել է առանց հիմքի, որպեսզի համոզմունք առաջացնի կայացված դատավճռի օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված լինելը: Մինչդեռ նման եզրահանգման գալուց առաջ պետք է մատնանշեր այն կոնկետ ապացույցները, որոնք կբերեին նման հետևության:
Դատարանը անտեսել է նաև այն հանգամանքը, որ բռնաբարության փաստի վերաբերյալ որևէ հաղորդում ոստիկանությունում տրված չի եղել, այդ մասին միայն 17.07.2010թ. ինչպես նշվել է դեպքից շուրջ մեկ ու կես ամիս անց իր ցուցմունքում հայտնել է Գայանե Ցոգոլակյանը առանց որևէ ապացույց ներկայացնելու:
Հատկանշական է, որ նման դեպք հիմնավորելու վերաբերյալ որևէ վկա, իրեղեն ապացույց, բռնության հետևանքով մարմնական վնասվածքների և սեռական հարաբերությունների վերաբերյալ որևէ հետք և հիմքեր չի հայտնաբերված և դատարանում նման ապացույցներ չի հետազոտվել:
Դատարանը անտեսել է նաև այն հանգամանքը, որ Գայանե Ցոգոլակյանը 15.07.2010թ. իր մոր Արմինե Բոյախչյանի ներկայությամբ որպես օրինական ներկայացուցիչի և մանկավարժ Ինա Սարկիսյանի ներկայությամբ ժխտել է բռնաբարության փաստը, հայտնելով, որ Գոռ Կիրակոսյանը իր հետ իր կամքով և համաձայնությամբ է միայն սեռական հարաբերություն է ունեցել:
Դատարանը անտեսել է այն հանգամանքը, որ սեռական ակտ տեղի չի ունեցել, անկախ նրանից այն կկատարվեր տուժողի կամքով, թե տուժողի կամքին հակառակ` բռնությամբ:
Դատարանը առանց Գոռ Կիրակոսյանի և Գայանե Ցոգոլակյանի միջև տեղի ունեցած սեռական ակտի առկայության հիմնավորմանը, առանց այդ կենսաբանական փաստի հիմնավորմանը, այդ կապակցությամբ այլ օբյեկտիվ ապացույցների բացակայության պայմաններում, իրավասու չէր կամային կարգով բռնաբարության փաստը ապացուցված համարելու:
Փաստորեն, դատարանը անհասկանալի պատճառով, առանց ապացույցների, կամային կարգով հիմք է ընդունել տուժողի ուղղորդված ցուցմունքը, որն բռնաբարության կեղծակերպում է /սիմուլացիա/, որը նպատակ է հետապնդել այդ եղանակով վրեժխնդիր լինել Գոռ Կիրակոսյանից հափշտակված զարդերի, իրեն արհամարելու և մյուս տուժող Էմմա Կարապետյանին համակրելու և սեր խոստանալու համար:
Դատարանը որպես ապացույց է ճանաչել նաև տուժողի կողմից ցույց տրված հյուրանոցի սենյակը, այն անվանելով դեպքի վայր: Սակայն անտեսել է այն հանգամանքը, որ մինչ այդ Գայանե Ցոգոլակյանը բազմաթիվ անգամներ եղել է այնտեղ Գոռ Կիրակոսյանի հետ և զրուցելուց հետո հեռացել է: Հետևաբար հյուրանոցի այն սենյակը, որտեղ ապրել է Գոռ Կիրակոսյանը և այն ցույց տալը չի կարող դիտվել դեպքի վայր, քանզի բռնաբարության հանցադեպը տեղի չի ունեցել և այդպիսին չի հիմնավորվել ոչ նախաքննությամբ և ոչ էլ դատաքննությամբ:
Դատարանը, կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, անտեսել է նաև այն հանգամանքը, որ Գայանե Ցոգոլակյանի մարմնի վրա դատաբժշկական և կենսաբանական փորձաքննություններով չի հայտնաբերվել որևէ միկրոմասնիկ, մազ, հեղուկ, սերմ և այլ նյութեր, որը թողնված լինի իր պաշտպանյալ Գոռ Կիրակոսյանի կողմից նման սեռական ակտի ժամանակ:
Այս նշված բոլոր հանգամանքները վկայում են, որ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի նկատմամբ սեռական հարաբերության ակտ տեղի չի ունեցել, ոչ բռնությամբ, ոչ սպառնալիքով և ոչ էլ նրա անօգնական վիճակը օգտագործելով:
Դատարանը անտեսել է նաև այն հանգամանքը, որ բացի Գայանե Ցոգոլակյանից, մյուս տուժողներից, վկաներից և ոչ մեկը չի հայտնել, որ տեսել է, կամ հստակ գիտի, որ բռնաբարություն է տեղի ունեցել:
Գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացրած դատական ակտը չի համապատասխանում ՀՀ քր. դատ. օր-ի 358 հոդվածի պահանջներին, քանի որ այն օրինական և հիմնավորված ու պատճառաբանված չէ: Չի պահպանվել ՀՀ Սահմանադրության, քր. դատ. օր-ի 7,17,18,127, 358,360,365 հոդվածների, 397-398 հոդվածների և ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի պահանջները, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանն իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչել, մասնավորապես իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել խաբեությամբ ուրիշի գույքին տիրանալու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել պատճառաբանելով, որ տուժող Գայանե Ցոգոլակյանի ցուցմունքները լկտի սուտ են և հերյուրանքներ: Ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը դատարանին ըստ էության հայտնել է, որ Գայանե Ցոգոլակյանի հետ ծանոթացել է 2010 թվականի ապրիլ ամսին` ՚Օնդոկլասսնիկիՙ ինտերնետային կայքով: Ծանոթանալուց հետո, մի քանի անգամ շփվելով կայքում, Գայանե Ցոգոլակյանի առաջարկով հանդիպել են: Ինտեռնետային շփումները տեղի են ունեցել երեկոյան ուշ ժամերին և մեկ անգամ, երբ ինքը ինտեռնետ ակումբում է գտնվել և գիշերային ուշ ժամ լինելու պատճառով ցանկացել է հրաժեշտ տալ, Գայանե Ցոգոլակյանն առաջարկել է գնալ իրենց բակ, իրեն ջուր հյուրասիրել և դրանից հետո նոր որոշել, թե ինչ անել: Այդ ամենն իրեն զարմանալի է թվացել, սակայն ինքը չմերժելով Գայանեի խնդրանքը, գնացել է նրանց բակ: Այնտեղ Գայանեն առաջարկել է զբոսնել, չնայած որ ժամը 01-ն է եղել և իրենք զբոսնել են: Իրենց բոլոր հանդիպումները և զբոսանքները տեղի են ունեցել գիշերային ուշ ժամերի, քանի որ Գայանեն ասում էր, որ իրեն այդ ժամերին է հարմար տանից դուրս գալ, որպեսզի տանեցիները քնած լինեն: Նրա ասածով ծնողները շատ խիստ են եղել և թույլ չեն տվել տանից հաճախ դուրս գալ, միաժամանակ նշելով, որ նա իր ընկերների հետ` որոնք բոլորը տղաներ են, հանդիպել և շփվել է գիշերային ժամերին: Այդ ժամանակահատվածում, ընտանեկան խնդիրների պատճառով ինքը բնակվել է Երևանի Էրեբունի փողոցի 20 հասցեում գտնվող հյուրանոցում: Իրենց միջև տեղի ունեցած մի քանի հանդիպումներից հետո, գիշերային ժամին զբոսնելու Գայանեի հերթական առաջարկը իր կողմից մերժել է, քանի որ տրամադրություն չի ունեցել: Գայանեն պնդել է, որպեսզի ինքը հայտնի իր բնակվելու տեղը, որպեսզի նա կարողանա գալ ու ՚սիրտը բացիՙ: Դրանից հետո Գայանեն եկել է իր մոտ` հյուրանոց, սկսել է պատմել իր զգացմունքների մասին, սակայն ինքը խորհուրդ է տվել նրան խելքը գլուխը հավաքել և դասերի մասին մտածել: Գիշերվա այդ ողջ ժամանակաընթացքում, նա մի շարք հեռախոսազանգերի է պատասխանել և հաղորդագրություններ ուղարկել տարբեր մարդկանց: Ծանոթանալով Գայանեի ցուցմունքներին տեղեկացել է, որ իբրև ինքը վախեցնելու և շանտաժի միջոցով է նրան հյուրանոց տարել: Իրականում իրենց հանդիպումները միշտ եղել են Գայանեի նախաձեռնությամբ և ցանկությամբ, որոնք անցել են ընկերական մթնոլորտում: Նույնիսկ իրենք այն աստիճան են մտերմացել, որ ինքը Գայանեից պարտքով գումար է խնդրել, սակայն պատճառաբանելով, որ գումար չունի, նա հայտնել է, որ ծնողներից գաղտնի իր ոսկեղենը կբերի: Ինքը գիտակցել է, որ սխալ է գործում, սակայն համաձայնվել է, քանի որ այդ պահին իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել: Դրանից հետո Գայանեն իրեն է տվել մոտ 100 գրամ ոսկեղեն, որը ինքը կարճ ժամանակահատվածում ետ է վերադարձրել նրան: Հետագայում, ինքը մի քանի անգամ էլ է նրանից վերցրել և վերադարձրել ոսկեղեն: Վերջին անգամ, երբ ինքը կրկին Գայանեից վերցրել է ոսկեղեն, իր անձնական գործերի ձախողման պատճառով չի կարողացել խոստացած ժամկետում դրանք ետ վերադարձնել, որի պատճառով էլ այդ մասին տեղեկացել են Գայանեի ծնողները: Դրանից մոտ 1 ամիս անց, իրենց ավտոտնակ է եկել Գայանեի հայրը և պահանջել վերադարձնել ոսկեղենը կամ 5.000.000 ՀՀ դրամ գումար: Ինքը նրան հայտնել է, որ ոսկեղենը 5.000.000 դրամ չարժե և պարտավորվել հաջորդ օրը վերադարձնել վերցրած զարդերը: Հաջորդ օրն առավոտյան ինքը զբաղված է եղել գումար հայթայթելով, որպեսզի ետ վերադարձնի Գայանեի ոսկեղենը, սակայն իրենց տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները և տեղեկացել է, որ իր վրա բողոք է ներկայացվել: Շփոթված լինելով և չհասկանալով այդ իրադրությունում ինչ անել, ինքը դիմել է փախուստի` ակնկալելով հայթայթել և ետ վերադարձնել ոսկեղենը: Հետագայում չկարողանալով գումար հայթայթել և տեղեկանալով, որ Գայանեն իր ցուցմունքներում նշել է, թե իբրև իրենց միջև սեռական հարաբերություն է եղել, որն անհեթեթ սուտ է, ինքը որոշել է ինքնակամ ներկայանալ ոստիկանություն և ամեն ինչ ճիշտ պատմել: Ներկայանալով ոստիկանություն և տեղեկանալով, որ Գայանեն ոչ թե սեռական հարաբերություն, այլ բռնաբարության փաստ է բարդել իր վրա, իր զարմանքին չափ ու սահման չի եղել, քանի որ դա լկտի սուտ է և հերյուրանք, նույնիսկ իրենց բաժանման օրը իրենք եղել են ընկերներ, իր մտքով անգամ չի անցել համբուրել նրան, թեկուզ նա շատ ազատ մտածելակերպի և վարքի տեր աղջիկ է: Վերլուծելով փաստերը և առողջ դատելով Գայանեի այսպես ասած բռնաբարության վարկածը, իրեն հասկանալի է դառնում, որ թե ֆիզիկապես /քանի որ նրա կույս լինելու փաստը հաստատում է նույնիսկ բժշկական փորձաքննության եզրակացությունը և որ Գայանեն ոչ մի սեռական հարաբերությունների մեջ չի եղել/, թե փախուստի տվյալներով, ինչը հաստատվում է հյուրանոցի իր սենյակի դիրքով, որը ընդամենը 2 մետրի վրա է գտնվում հերթապահի և պահակային ծառայության աշխատակիցների սենյակից և եթե այդպիսի բան լիներ, ապա այնտեղ ամեն ինչ անկասկած կլսվեր, իսկ Գայանեի պնդմամբ նա նույնիսկ ճչացել է, որը հնարավոր չէր չլսել: Բացի նշված և չնշված մի շարք փաստարկներից, բոլորը վկայում են, որ ոչ մի սեռական ոտնձգություն չի եղել և չէր էլ կարող լինել, քանի որ երկու ձեռքով միաժամանակ երկու հոգու տաբատ հանել և բերան փակել, ձեռքեր բռնել սեռական ակտ կատարելու համար, դա միայն Գայանեի երևակայությունն է, որը նա նշել է ցուցմունքներում: Ներկայումս, երբ ամեն-ինչ հայտնի է դարձել, ինքը չի հասկանում, թե ինչու Գայանեն անկեղծորեն չի պատմում եղելությունը և խոստովանում, որ իր տված բոլոր ցուցմունքները, բացի զարդերը վերցնելու փաստից սուտ է, քանի որ ոչ-մի նորմալ և բանական մարդ չէր կարող իրեն այսպես ասած ՚բռնաբարողինՙ հենց հաջորդ օրը նորից լավություն անել և գումար տալ: Համաձայն Գայանեի ցուցմունքի, մայիսի 25-ի լույս գիշերն ինքը նրան շանտաժի և բռնի ուժի միջոցով բնաբարել է, իսկ հաջորդ օրն առավոտյան բերել և իրեն է տվել իր զարդերը` օգնելու և լավություն անելու համար, որը ապացուցված է լոմբարդի փաստաթղթերով: Ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը միաժամանակ հայտնել է, որ ի սկզբանե բոլոր ցուցմունքներում ինքը նշել է միայն ճշմարտությունը, ոչինչ չի թաքցրել, իրականում Գայանե Ցոգոլակյանին չի բռնաբարել, անգամ սեռական հարաբերություն չի ունեցել նրա հետ և խնդրել է դատարանին` իրեն պատժել միայն իր կատարած հանցանքի համար:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները հիմնավորվում, իսկ վերջինիս կողմից վերը բերված պատճառաբանությունները ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչելու, այդ մասով հանցանքի կատարումն իր իսկ կողմից բացառելու և այլնի վերաբերյալ, հերքվում են գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Անչափահաս տուժող` Գայանե Ցոգոլակյանը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանի հետ ծանոթացել է 2010 թվականի մայիս ամսի սկզբներին` ՚Օդնոկլասսնիկիՙ ինտեռնետային կայքի միջոցով, այնուհետև շփվել նրա հետ: Մի քանի ինտերնետային զրույցներից հետո, իրենք սկսել են շփվել նաև հեռախոսով և Գոռն առաջարկել է հանդիպել ու մոտիկից զրուցել: Նա միշտ ասել է, որ իր լավ ընկերն է, պատրաստ է ամեն ինչ անել իր համար և ընթացքում ինքը մտածելով, որ Գոռն իրոք իր լավն է ուզում, սկսել է նրան վստահել: Տեղյակ է եղել նաև, որ Գոռը խաղացել, կրվել ու պարտքեր ունի, որի կապակցությամբ նրան հայրը տանից դուրս է հանել և որ նա բնակվում է Էրեբունի փողոցի 20 հասցեում գտնվող հյուրանոցում: Գոռը իրենից գումար է խնդրել, սակայն ինքը մերժել է, որից հետո նա ասել է, որ տան ոսկեղենը մի քանի օրով տա իրեն մինչև Ավստրիայից հորեղբոր կողմից իրեն ուղարկած փողը տեղ հասնի, սակայն ինքը կրկին մերժել է պատճառաբանելով, որ տանը ոսկեղեն չկա, բայց նա պնդել է, որ ինքը տեղյակ է, որ իրենց տանը ոսկի կա: 2010 թվականի մայիս ամսի կեսերին, գիշերը ժամը 02-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել Գոռը և հայտնել, որ շտապ բան կա խոսելու` կապված իր զինծառայող եղբոր հետ: Սկզբում ինքը չի համաձայնվել հանդիպել ուշ ժամի պատճառով, սակայն հետո դուրս է եկել, իսկ նա ասել է, որ ընդամենը կատակել է, ուղղակի ցանկացել է տեսնել իրեն, ինքը զայրացել և վերադարձել է տուն: Դրանից հետո, մայիսի 20-ից 23-ն ընկած ժամանակահատվածում, գիշերը ժամը 02-ի սահմաններում, Գոռը կրկին զանգահարել է իրեն և դուրս կանչել: Ինքը չի համաձայնվել, սակայն նա կոպիտ ձևով ասել է, որ եթե չհամաձայնվի, ապա նա բոլորին կասի, որ ուշ ժամի հանդիպել է իր հետ: Չցանկանալով անախորժ խոսակցությունների մեջ ընկնել, ինքը դուրս է եկել տանից և զբոսնել նրա հետ: Դեպքի օրը, մայիսի 24-ի լույս 25-ի գիշերը ժամը 02-ի սահմաններում, Գոռը իրեն հրավիրել է հյուրանոց` սուրճ խմելու: Սկզբում ինքը հրաժարվել է, սակայն հետո նա համոզել է, որ ուղղակի սուրճ կխմեն և ինքը համաձայնվել է, քանի որ նախկինում որևէ միջադեպ տեղի չի ունեցել: Իրենք գնացել են հյուրանոց և մտել նրա համարը, որը գտնվել է միջանցքի ձախ թևի վրա: Այդ օրը Գոռն ավելի աշխույժ է եղել, մտնելով սենյակ դուռը բանալիով փակել է և միանգամից խոսել սիրո թեմաներով, իրեն սեր է խոստովանել և համոզել, որ ամուսնանան: Ինքն ասել է, որ դեռ 15 տարեկան չկա, շուտ է այդ թեմաներով խոսելու համար, սակայն նա ասել է, որ տեղյակ է իր անչափահաս լինելու մասին, բայց սիրում է իրեն: Այդ ընթացքում ինքը նստած է եղել բազկաթոռին, իսկ նա իր դիմաց` անկողնու վրա և հանկարծակի գալով դեպի իրեն, ձեռքերով փաթաթվել է իր ուսերից, սկսել համբուրել շուրթերը: Ինքը մի կերպ ազատել է ձեռքերը և նրան հրելով ոտքի կանգնել, պահանջելով որ դադարեցնի այդ ամենը: Այդ ընթացքում ստացվել է այնպես, որ ինքը մեջքով կանգնած է եղել դեպի մահճակալը, իսկ Գոռը` իր դիմաց: Վերջինս կրկին առաջ գալով փորձել է իրեն համբուրել և ինքը կրկին նրան հետ է հրել, սակայն Գոռը երկու ձեռքով հրել է իրեն, որի արդյունքում ինքը մեջքի վրա ընկել է մահճակալին, իսկ նա անմիջապես պառկել է իր վրա և սկսել բռնություն գործադրել իր նկատմամբ: Աջ ձեռքով բռնել է իր ձեռքերը, իսկ ձախ ձեռքով արձակել և ցած իջեցրել իր հագի տաբատն ու վարտիքը: Նույն ձևով հանելով իր տաբատն ու վարտիքը, ամբողջ մարմնով Գոռը պառկել է իր վրա, միաժամանակ ասելով, որ իրեն շատ է սիրում և ցանկանում է սեքսուալ հարաբերություն ունենալ: Ինքը չի համաձայնվել և պայքարել է, սակայն նա այդ ընթացքում ասել է, որ ամեն ինչ լավ կլինի և պահանջել, որ ձայն չհանի: Գոռի մարմնի ծանրությունից և պայքարից ուժասպառ լինելով, ոչինչ չի կարողացել անել, նույնիսկ չի կարողացել գոռալ, քանի որ նա ձեռքով փակել է իր բերանը: Ինքը չի հասկացել թե ինչ անել, քանի որ ամբողջությամբ թուլացած է եղել: Այդ ընթացքում ուժեղ ցավ է զգացել հեշտոցի մեջ, աչքերը մթագնել են, ականջները խշշացել և ոչինչ չի գիտակցել, կարծես ուշագնաց է եղել չհասկանալով, թե դա ինչ ցավ է: Չի կողմնորոշվել թե ինչ է կատարվում, իր հետ: Հիշում է միայն Գոռի անկանոն շարժումները` պառկած իր վրա և նրա ծանր շնչառությունը: Չի կարող ասել, թե այդ ամենն ինչքան է տևել: Սթափվելով ինքը տեսել է կողքին պառկած Գոռին, ապա վեր կացել և հագնելով հագուստները, դուրս է եկել հյուրանոցից: Հյուրանոցում և բակում ոչ ոք չի եղել և իրեն չեն տեսել: Հյուրանոցի տարածքում վազելով իրեն է մոտեցել Գոռը, սկսել համոզել, որ կատարվածի մասին ոչ մեկի չպատմի, ասելով որ ինքը կույս չի եղել, քանի որ հարաբերությունից հետո արյուն չի եկել և սկսել է սպառնալ, որ եթե կատարվածի մասին որևէ մեկին պատմի, ապա նա բոլորին կհայտնի, որ ինքը կույս չէ և իբրև նախկինում տարբեր անձանց հետ սեռական հարաբերություններ է ունեցել: Այդպես իրեն սպառնալով, համոզելով ուղեկցել, իսկ ինքը լացելով գնացել է տուն: Կատարվածի հետևանքով կարմրել էին ձեռքերն ու մեջքը, ձեռքերը կարմրել էին Գոռի կողմից ձեռքերով ամուր բռնելու պատճառով, իսկ մեջքը` մահճակալին ընկնելու հետևանքով: Դրանից հետո, հասկանալով կատարվածը, ինքն ամաչել և որոշել է, որ ոչ մեկի չպատմել կատարվածը: Այնուհետև, Գոռի սպառնալիքների ազդեցության տակ մայիս ամսի վերջերին նրան է տվել իր ոսկյա բարակ շղթան և կախազարդը, որից հետո նա պահանջել է, որպեսզի ինքը նրան հանձնի նաև իր ընտանիքի անդամներին պատկանող ոսկյա զարդերը պատճառաբանելով, որ գումար է անհրաժեշտ և միաժամանակ սպառնացել, որ եթե ոսկեղենը չտա, նա շրջապատում, բոլորին կպատմի իրենց հանդիպումների և սեռական հարաբերության մասին: Կրկին ամաչելով և վախենալով, 2010 թվականի մայիս ամսի վերջերին տան անդամներից գաղտնի, ինքը տանից վերցրել է ոսկյա զարդեր` 1 հատ կոլյե, 1 հատ կանացի շղթա, 1 հատ կանացի թևնոց, 1 հատ տղամարդու թևնոց և դրանք տվել Գոռին, որը խոստացել է դրանք վերադարձնել նույն օրը երեկոյան, սակայն այդպես էլ չի վերադարձրել: Դրանից հետո, մինչև հունիսի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինքը բազմաթիվ հեռախոսազրույցներ է ունեցել Գոռ Կիրակոսյանի հետ, որի ընթացքում նա հայտնել է, որ ոսկյա զարդերը ընկերոջ անունով գրավատանն են: Այնուհետև հունիսի 5-ին իրենց փողոցում հանդիպել է Գոռին, նրանից կրկին պահաջել զարդերը, որը զանգահարել է ընկերոջը` Էրեբունի 31 շենքում բնակվող Սուրիկին և ասել, որ անձնագրով գա, որպեսզի գնան գրավադրված ոսկյա զարդերը վերցնեն: Հեռախոսազանգից հետո նա ասել է, որ Սուրիկին իբրև այդ պահին հարմար չէ և խոստացել է հաջորդ օրը առավոտյան զարդերը վերցնել և վերադարձնել: Հունիսի 5-ից մինչև հունիսի 10-ը ինքը հեռախոսազրույցներ է ունեցել Գոռի հետ և նա կրկին պարտավորվել է, որ մոտ օրերը կվերադարձնի ոսկյա զարդերը: Այնուհետև տեղեկանալով, որ Գոռն ընկերություն է անում նաև իր բարեկամուհու Էմմա Կարապետյանի հետ, ինքն այլևս նրան չի զանգահարել: Բացի այդ, երբ հունիսի 1-ին Գոռին է հանձնել ոսկյա զարդերը, նա հայտնել է, որ Էմմայից էլ է ոսկյա զարդեր վերցրել և եթե չկարողանա իր զարդերը հանել, ապա Էմմայի զարդերը կդնի լոմբարդ և կվերադարձնի իր զարդերը: 2010 թվականի հուլիսի 9-ին տեսնելով, որ ծնողները փնտրում են տան ոսկյա զարդերը, ինքը նրանց հայտնել է, որ դրանք Գոռ Կիրակոսյանն է իրենից խաբեությամբ վերցրել և չի վերադարձրել, որից հետո տատիկը` Եվգինե Մերտինյանը դիմել է ոստիկանություն:
Անչափահաս տուժող` Էմմա Կարապետյանը դատարանին հայտնել է, որ ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանին ճանաչում է թաղամասից, նրա հետ ավելի մոտիկից ծանոթացել է 2010 թվականի մայիս ամսին ՚Օդնոկլասսնիկիՙ ինտերնետային կայքի միջոցով, որից հետո նրա առաջարկով սկսել են հանդիպել, իսկ որոշ ժամանակ անց նա իրեն սեր է խոստովանել: 2010 թվականի մայիսի 15-ից մինչև հունիս ամսվա կեսերն ընկած ժամանակահատվածում, Գոռը տարբեր պատճառաբանություններով իրենից վերցրել է ընտանիքին պատկանող ոսկյա զարդերը: Գոռը զանգահարել և ասել է, որ Երևան-Սևան մայրուղու վրա վթարի է ենթարկվել և գումար է անհրաժեշտ ու խնդրել, որ օգնի գումարով կամ ոսկյա զարդերով` խոստանալով, որ կարճ ժամկետում կվերադարձնի: Ինքը պատասխանել է, որ գումար չունի, սակայն կարող է գրավադրման համար տալ իր ոսկյա շղթան: Նա ուրախացել, վերցրել և հայտնել է, որ մի քանի օրից այն կվերադարձնի, սակայն չի վերադարձրել: Դրանից հետո, Գոռը մոտ 6 անգամ, տարբեր պատճառաբանություններով իրենից խնդրել և վերցրել է ոսկյա զարդեր, որոնք խոստացած ժամկետում վերադարձրել է: Այդ ընթացքում Գոռը կրկին զանգել է իրեն և խնդրել նույն ոսկյա զարդերը, հայտնելով, որ ուրիշ ոսկյա զարդեր ունի գրավադրած, ցանկանում է դրանք գրավից հանել ու վաճառել, սակայն դրա համար գումար չունի, իսկ վաճառքից ստացված գումարով կարող է գրավից հանել իր ոսկեղենը և վերադարձնել իրեն, որ այդ ամենը կտևի մոտ մեկ ժամ: Քանի որ ինքը նրան սիրել և վստահել է, ուստի տվել է նշված ոսկյա զարդերը, սակայն դրանք Գոռն այլև չի վերադարձրել: Իր իմանալով Գոռը նշված ոսկյա զարդերը գրավադրել է ՚Տաշիրՙ և Օպերայի մոտ գտնվող ՚Ֆաստ Կրեդիտՙ գրավատներում` իր ծանոթ տաքսու վարորդ Անդրանիկի անձնագրով: Նույնիսկ մեկ անգամ ինքն ու Գոռը Անդրանիկի տաքսիով գնացել են ՚Տաշիրՙ-ի մոտ գտնվող գրավատուն, որտեղ ինքը մնացել է մեքենայում, իսկ Գոռն ու Անդրանիկը այդ գրավատնից վերցրել են իր ոսկյա զարդերը, որոնք գրավադրված են եղել: Ինքը տեղյակ է նաև, որ բացի իր ոսկյա զարդերից, Գոռը ոսկյա զարդեր է վերցրել նաև իր բարեկամուհի Գայանե Ցոգոլակյանից, որի զարդերն ավելի շատ են եղել, սակայն տեղյակ չէ, թե դրանք ինչ զարդեր են եղել: Տեղյակ է, որ մինչև իրենց հանդիպելը, Գոռը շփվել է Գայանեի հետ, այդ մասին իմացել է նրանցից: Գոռի և Գայանեի սեռական հարաբերության մասին իրեն պատմել է վերջինս, երբ իրենք գտնվել են նրանց տանը, այդ մասին Գայանեն իրեն առանձին է պատմել: Գոռն իր հետ սեռական հարաբերություն չի ունեցել:
Տուժող` Արմինե Բոյախչյանը դատարանին հայտնել է, որ հանդիսանում է գործով տուժող, անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի մայրը: 2010 թվականի հուլիսի 8-ին ամուսինը` Արայիկ Ցոգոլակյանն իրենից խնդրել է տան ոսկյա զարդերը, որպեսզի գումար ստանալու նպատակով դրանք գրավադնի: Ինքը փնտրել, սակայն չի գտել դրանք, որից հետո դուստրը` Գայանեն հայտնել է, որ տան ոսկյա զարդերը տվել է ընկերոջը, Երևանի Էրեբունի փողոցի 30 շենքի բնակիչ Գոռ Կիրակոսյանին հայտնելով, որ 2010 թվականի մայիս ամսին ինտերնետով ծանոթացել է նրա հետ և պարբերաբար հանդիպել: Սկզբում Գայանեն պատմել է, որ Գոռի խնդրանքով և պահանջով, իրենցից գաղտնի ոսկյա զարդերը տվել է նրան, վերջինս խոստացել է մեկ օրից վերադարձնել, սակայն խաբել և դրանք չի վերադարձրել: Դրանց հետո, 2010 թվականի հուլիսի 12-ին Գայանեն իրեն և ամուսնուն պատմել է, որ 2010 թվականի մայիսի 25-ին Երևանի Էրեբունի փողոցի 20 շենքի մոտ գտնվող հյուրանոցում իր և Գոռի միջև տեղի է ունեցել սեռական հարաբերություն: Այնուհետև, ինքը հետաքրքրվել է մանրամասնություններով և Գայանեն խոստովանելով իրեն պատմել է, որ այդ օրը Գոռ Կիրակոսյանը բռնություն գործադրելով, նրա կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն է ունեցել Գայանեի հետ, իսկ դուստրն ամաչել է իրենց հայտնել այդ մասին: Տեղեկանալով կատարվածի մասին անմիջապես դիմել են ոստիկանություն: Այդ ժամանակ Գայանեն իրեն պատմել է ճշմարտությունը, որ Գոռը բռնաբարությունից հետո սկսել է սպառնալիքներ տալ, որ եթե Գայանեն նրան չհանձնի իրենց տան ոսկյա զարդերը, ապա նա շրջապատում լուրեր կտարածի, որ սեռական հարաբերություն է ունեցել Գայանեի հետ, որի պատճառով էլ դուստրը ստիպված նրան է հանձնել մոտ 120 գրամ ընդհանուր քաշով` 1.700.000 դրամ ընդհանուր արժողությամբ իրենց տան ոսկյա զարդերը: Իրենք տեղյակ չեն եղել, թե 2010 թվականի մայիսի 25-ի գիշերը Գայանեն ինչպես է տանից դուրս եկել և վերադարձել, սակայն դրանից հետո ինքը աղջկա վարքագծում տարօրինակ ոչինչ չի նկատել, ուստի և որևէ բան չի կասկածել: Տեղյակ է նաև, որ Գոռը խաբեությամբ տիրացել է նաև իրենց բարեկամուհի, անչափահաս Էմմա Կարապետյանի ոսկյա զարդերին: Տեղեկանալով, որ Գայանեի հետ կապված դեպքով իրենք հաղորդում են տվել ոստիկանություն, հաջորդ օրը նրանք նույնպես հաղորդմամբ դիմել են ոստիկանություն: Տուժող Ա.Բոյախչյանը դատարանում 2.464.600 ՀՀ դրամ գումարի քաղաքացիական հայցի պահանջ է ներկայացրել պատճառաբանելով, որ ճիշտ է հափշտակված 120 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկյա զարդերի արժեքը 2010 թվականի մայիս ամսվա դրությամբ կազմել է 1.700.000 ՀՀ դրամ, սակայն 2 տարվա ընթացքում ոսկու գնաճը կազմել է 48 տոկոս և ներկայումս նրա արժեքը կազմում է 2.464.600 ՀՀ դրամ: Միաժամանակ, տուժող Արմինե Բոյախչյանը խնդրել է դատարանին` նշված գումարը բռնագանձել ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանից, որպես իրեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում և նրան պատժել ամենախիստ ձևով:
Վկա Արայիկ Ցոգոլակյանը դատարանին հայտնել է, որ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանն իր դուստրն է: 2010 թվականի հուլիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, իրեն գումար է անհրաժեշտ եղել և որոշել է ոսկյա զարդերը գրավադնել, որի կապակցությամբ զանգահարել է կնոջը` Արմինե Բոյախչյանին և խնդրել տան ոսկյա զարդերը պատրաստել: Քիչ անց իրեն է զանգահարել կինը և հայտնել, որ ոսկեղենը չի գտնում: Ինքն անմիջապես եկել է տուն և կնոջ հետ միասին սկսել փնտրել ոսկյա զարդերը, սակայն չեն գտել: Այդ ընթացքում զրուցել են դստեր հետ և նա հայտնել է, որ ոսկյա զարդերը շուրջ մեկ ամիս առաջ մեկ օրով տվել է իր ծանոթ Գոռ Կիրակոսյանին, որը մինչև օրս չի վերադարձրել: Ճանաչելով Գոռի հորը, ինքն անմիջապես գնացել և տեսել է նրան, պատմել եղելությունը: Նրա հայրը հայտնել է, որ որդու հետ արդեն 2 ամիս է կապ չունի և չգիտի, թե որտեղ կամ ինչով է նա զբաղվում: Վերջինս հայտնել է նաև, որ դա իր խնդիրը չէ և ինքը պետք է Գոռից ուզի դրանք: Տուն վերադառնալիս` ճանապարհին տեսել է Գոռի ընկերոջը, որը հայտնել է, որ Գոռը գտնվում է նրանց ավտոտնակի նկուղում: Ինքը կրկին վերադարձել է Գոռի հոր` Էդիկին մոտ և հարցրել, թե ինչու է խաբում, քանի որ տեղյակ է, որ Գոռը գտնվում է նրանց ավտոտնակում: Նա ստիպված տարել է ավտոտնակի նկուղ, որտեղ նստած է եղել Գոռը: Վերջինս խոստովանել է, որ Գայանեից իրոք վերցրել է ոսկյա զարդեր և խոստացել, որ հաջորդ օրը կվերադարձնի դրանք, սակայն կրկին խաբել և հետագայում դիմել է փախուստի: Վերադառնալով տուն, տան անդամներին պատմել է այդ ամենը, սակայն առանց իր գիտության, մայրն առավոտյան դիմել է ոստիկանություն: Մի քանի օր անց ինքը կասկածել է, որ դուստրն իրենից ինչ-որ բան է թաքցնում, զրուցել է նրա հետ և հասկացել, որ նրա և Գոռի միջև սեռական հարաբերություն է տեղի ունեցել: Դրանից հետո կինը իրեն պատմել է, որ Գոռը Գայանեի հետ բռնի սեքսուալ հարաբերություն է ունեցել, որի կապակցությամբ էլ կինն ու դուստրը` Գայանեն դիմել են ոստիկանություն:
Վկա Եվգինե Մերտինյանը դատարանին հայտնել է, որ անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանն իր թոռնիկն է: Ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանին չի ճանաչում, միայն դեպքի կապակցությամբ է լսել նրա անունը: 2010 թվականի հուլիս ամսին, ստույգ օրը չի հիշում, որդին` Արայիկը, կնոջը` Արմինե Բոյախչյանին ասել է, որ իրենց տան ոսկյա զարդերը տա, որպեսզի գրավ դնի, սակայն Արմինեն փնտրել ու չի գտել զարդերը: Այդ ժամանակ թոռնիկը` Գայանեն հայտնել է, որ տան ոսկեղենը` մոտ 150 գրամ քաշով տվել է Գոռ Կիրակոսյանին: Տեղեկացել է, որ 2010 թվականի մայիս ամսին Գայանեն ինտեռնետով ծանոթացել է Գոռի հետ, որից հետո նրանք շփվել են նաև հեռախոսով: Գայանեի պատմելով այդ զարդերը Գոռին է տվել, քանի որ վերջինս օգնել է նրան, խոստումներ տվել և դիմել է Գայանեին` ասելով, որ գումար է անհրաժեշտ ու խնդրել ոսկյա զարդեր տալ խոստանալով, որ մեկ օրից դրանք կվերադարձնի: Հավատալով Գոռին, թոռնուհին տվել է ոսկյա զարդերը, սակայն նա խաբել և ետ չի վերադարձրել: Այդ կապակցությամբ որդին` Արայիկը գնացել է այդ տղայի տուն և զրուցել ինչպես նրա, այնպես էլ նրա հոր հետ: Վերադառնալով տուն պատմել է, որ այդ երիտասարդը ծեծված պառկած է եղել ինչ-որ ավտոտնակում և խոստացել մեկ օրից վերադարձնել ոսկյա զարդերը: Տեղեկանալով այդ մասին, առանց որևէ մեկին բան ասելու, ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանություն: Թոռնուհու և այդ երիտասարդի միջև սեռական հարաբերություն չի եղել և նման հարց չի շոշափվել: Հաղորդում տալուց հետո իմացել է, որ Գոռը կապ է ունեցել նաև իր ամուսնու քրոջ թոռան` Էմմայի հետ: Էմման նույնպես խաբվել և նրան է տվել ոսկյա զարդեր:
Վկա Եղիշե Եղյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժնում, որպես ավագ հետաքննիչ: Դեպքի հետ կապված ներկայումս կոնկրետ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ տևական ժամանակ է անցել: Ոսկյա զարդերի խարդախության մասին հաղորդումը պատմել և գրել է Եվգինե Մերտինյանը, որին ներկա են գտնվել նրա թոռնուհին և մանկավարժ: Հաղորդման մեջ արձանագրվել է այն ամենն ինչ հայտարարվել է և որևէ բացթողումներ չեն եղել: Նշված դեպքից ինքը նախապես տեղյակ չի եղել և որևէ ուղղորդում չի եղել: Ինչ վերաբերվում է անչափահաս Գ.Ցոգոլակյանի կողմից տրված բացատրությանը, ապա այն գրվել է հենց նրա կողմից, իր բառերից և կրկին որևէ ուղղորդում չի եղել: Բացատրության մեջ Գոռ Կիրակոսյանի մասին ուղղված հարցով ինքը ցանկացել է պարզել նրանց փոխհարաբերությունները: Գոռ Կիրակոսյանի համար իրեն ոչ մեկը ոչինչ չի խնդրել և ինքը երբևիցե որևէ մեկին չի ուղղորդել, ուղղակի հնարավոր է շարահուսության պահով ինչ-որ հուշումներ լինեն, սակայն դա միանշանակ չի կարող փոխել բացատրություն գրողի արտահայտած մտքի բովանդակությունը: Բացատրության տակ ստորագրած մանկավարժ-ուսուցչուհին իրականում ներկա է գտնվել, այլապես չէր ստորագրի և այդ մասին բացատրությունում չէր նշվի: Նյութերը նախապատրաստելուց հետո դրանք ուղարկվել է ըստ քննչական ենթակայության և դրանից հետո նշված գործից ինքը տեղյակ չէ, քանի որ այդքանով իր լիազորությունները դադարել են: Նյութերի նախապատրաստման ընթացքում տուժող Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ նկատվել է լարվածություն, որը պայմանավորված է եղել կատարված հանցագործության հետ:
Վկա Տիգրան Ավետիսյանը դատարանին հայտնել է, որ ներկայումս աշխատում է ՀՀ ոստիկանության իրավաբանական վարչությունում, որպես տեսուչ: Նախկինում աշխատել է ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնում, որպես քննիչ: Նշված քրեական գործը հարուցվել է իր կողմից, սակայն ներկայումս չի հիշում ինչ հոդվածով, քանի որ տևական ժամանակ է անցել:
Որքանով հիշում է գործով տուժող Գայանե Ցոգոլակյանի ներկայացուցիչը հանդիսացել է նրա մայրը և հարցաքննությանը մասնակցել է նաև մանկավարժ: Երբևիցե որևէ անձ, որևէ խնդրանքով իրեն չի դիմել, իր կողմից որևէ ուղղորդումներ չեն եղել, ցուցմունքները գրվել են նրանց խոսքերից, այլապես ներկա անձինք անպատճառ կմիջամտեին և նրանց այդ հարցում որևէ մեկը չէր կարող սաստել: Իր հիշելով հարցաքննության հետ կապված ոչ մեկի մոտ որևէ դժգոհություն չի եղել: Ինչ վերաբերվում է գործի վարույթն այլ քննչական մարմնին հանձնելուն, ապա ինքը տեղյակ չէ, քանի որ պահանջել են և ինքը գործը փոխանցել է: Անչափահաս տուժողի հարցաքննության ժամանակ վերջինիս մոտ եղել է ընկճվածություն, որը կապված էր կատարված դեպքի հետ: Ինչ վերաբերվում է նրա ցուցմունքում եղած իմ այն հարցին, թե սեռական հարաբերությունն իր կամքով է եղել, թե ոչ, հավանաբար դա կրել է պարզաբանող բնույթ:
Վկա Երազիկ Նահապետյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է Երևանի թիվ 6 դպրոցում, որպես կենսաբանության ուսուցչուհի: Դեպքի հետ կապված իրեն հայտնել է դպրոցի տնօրենը և խնդրել որպես մանկավարժ մասնակցել անչափահասի հարցաքննությանը: Ինքը մասնացել է մի երիտասարդ աղջկա հարցաքննությանը, որը քաշված և լարված է եղել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին հարցեր չի տվել, ուղղակի նստել է մինչև այդ աղջիկը գլուխը կախ գրել է, այնուհետև կարդացել է իր գրածը, որից հետո հետաքննիչի խնդրանքով ինքը նույնպես ստորագրել է գրվածի տակ: Ներկայումս չի հիշում, թե աղջիկն ինչ է գրել, քանի որ շուրջ երկու տարի է անցել: Այդ աղջիկը շատ ամաչկոտ և խելացի էր, սակայն շատ լարված էր, նույնիսկ իրեն խնդրել է իր հետ կենսաբանություն պարապել, որին ինքը համաձայնվել է: Ներկայումս չի հիշում այդ աղջիկը միայնակ է եկել ոստիկանություն, թե ոչ, սակայն սենյակում գտնվել են միայն հետաքննիչը, այդ աղջիկը և ինքը:
Վկա Իննա Սարկիսյանը դատարանին հայտնել է, որ աշխատում է մանկավարժական համալսարանի ռուս գրականության ամբիոնում, որպես դասախոս: Շուրջ երկու տարի առաջ ինքը որպես մանկավարժ մասնակցել է անչափահաս աղջկա հարցաքննության, որի ընթացքում նրան տարբեր հարցադրումներ են եղել և վերջինս անձամբ է գրառել իր պատասխանները: Հարցաքննության ժամանակ նրա նկատմամբ որևէ բռնություն կամ սպառնալիքներ չեն եղել, իսկ հարցաքննության ավարտից հետո, ինքը նույնպես ստորագրել է արձանագրության տակ: Ինքը մեկ անգամ է ներկա գտնվել և ներկայումս չի հիշում, թե ինչ է գրվել ցուցմունքում, սակայն որևէ մեկը անչափահասին չի ուղղորդել, ցուցումներ չի տվել: Եթե նման բան լիներ, ապա ինքն անվերապահորեն կմիջամտեր: Համաձայն իր սովորության, մինչև չծանոթանա փաստաթղթին ինքը չի ստորագրում, եթե նույնիսկ այն շատ երկար լինի: Հարցաքննության ժամանակ անչափահաս աղջիկը ընկճված է եղել և մի փոքր դողում էր: Հարցաքննությունը տևել է մեկ ժամից ավել և ինքն այդ ողջ ընթացքում գտնվել է քննիչի աշխատասենյակում:
Վկա Սուրեն Ռոստոմյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գոռ Կիրակոսյանին ճանաչում և նրա հետ գտնվում է մոտ հարաբերության մեջ: Նա հիմնականում ժամանակ է անցկացրել ինտեռնետ ակումբներում: Նրա հետ շատ մտերիմ չի եղել և չի հետաքրքրվել նրա աձնական կյանքով, նա էլ իրեն ոչինչ չի պատմել: Տեղյակ է, որ վերջին ժամանակները Գոռը տանը չի գիշերել, այլ գիշերել է տարբեր հյուրանոցներում, հասկացել է, որ նա տանն ինչ-որ խնդիրներ է ունի: 2010 թվականի մայիս ամսի վերջին կամ հունիսի սկզբին Գոռը հուզված, լացակումաց մոտեցել է իրեն և ասել, որ հայրը վատառողջ է, պետք է սիրտը վիրահատեն, որի համար գումար է անհրաժեշտ և խնդրել է օգնել իրեն, քանի որ նա անձնագիր չի ունեցել: Գոռը ցույց է տվել փոքրիկ տոպրակով ոսկյա զարդեր` ասելով, որ դրանք նրա մոր ոսկյա զարդերն են, ուզում է հոր վիրահատության համար գրավ դնել և խնդրել է, որ իր անձնագրով գրավադրել: Մտնելով դրության մեջ և վստահելով Գոռին, ինքը համաձայնվել և միասին գնացել են Գումի շուկայի մոտ գտնվող ՚Ֆաստ Կրեդիտՙ գրավատուն, որտեղ իր անձնագրով այդ ոսկյա զարդերը գրավադրել և Գոռը ստացել է 400.000 դրամ: Այնուհետև, հունիս ամսի կեսերին Գոռը զանգել է իրեն և խնդրել, որ միասին գնան գրավատուն ու ետ վերցնեն ոսկյա զարդերը: Գնալով նույն գրավատուն, նա վճարել է գումարը և ստացել ողջ ոսկյա զարդերը: Գոռ Կիրակոսյանի կողմից իրենց թաղամասի բնակչուհի Գայանե Ցոգոլակյանից ոսկյա զարդեր վերցնելու մասին իրեն հայտնել է միայն Գայանեի հայրը` Արայիկը, ով կասկածել է, որ իր անվամբ գրավ դրված ոսկյա զարդերը իրենցն են, սակայն ինքն հայտնել է, որ Գոռի ասելով դրանք նրա հանգուցյալ մոր զարդերն են եղել: Վկան նշել է նաև, որ սուտ է այն փաստը, որ 2010 թվականի հունիսի 5-ին իբրև Գոռը Գայանեի ներկայությամբ զանգել է իրեն և կանչել զարդերը գրավից հանելու համար, իսկ ինքն էլ իբրև ասել է, որ հարմար չէ: Նման բան չի եղել, չի բացառվում, որ Գոռը հավատ ներշնչելու համար ձևացրած լինի, թե զրուցում է իր հետ: Նրա առաջին իսկ զանգով ինքը գնացել և գրավատնից հանել է գրավադրված զարդերը:
Դատաբժշկական փորձաքննության 23.07.2010թ. թիվ 1753 եզրակացության համաձայն. Գայանե Ցոգոլակյանը փորձաքննության պահին իր ֆիզիկական զարգացվածությամբ` սեռական հասունացման չի հասել: Գայանե Ցոգոլակյանի կուսաթաղանթի անատոմիական ամբողջականությունը խախտված չէ - կույս է, սակայն վերջինիս կուսաթաղանթի անատոմիական կառուցվածքը թույլ է տալիս սեռական հարաբերության` առանց վերջինիս ամբողջականության խախտման: Գայանե Ցոգոլակյանի բերանից, հեշտոցից և հետանցքից վերցված քսուկներում և տամպոններում դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ` սերմնաէակներ չեն հայտնաբերվել: Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ, փորձաքննության պահին, վաղեմությամբ` դեպքին համապատասխանող մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել: Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ սեռավարակներ չեն հայտնաբերվել: Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ հղիություն չի հայտնաբերվել /հ. 1, գ.թ. 118-119/:
Դատահոգեբանական փորձաքննության 03.05.2011թ. թիվ 11-0756 եզրակացության համաձայն. անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ առկա չէ հոգեկան զարգացման հապաղում, նրա մտավոր և հոգեկան զարգացման մակարդակը համապատասխանում է տարիքին: Գայանե Ցոգոլակյանի տարիքային առանձնահատկությունները, ոչ բավարար կենսափորձը և այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, ինչպիսիք են անձնային տագնապայնությունը և սեփական գործողությունների գիտակցված ծրագրավորման անհատական զարգացվածության ցածր մակարդակը, ինչպես նաև հետազոտվող իրավիճակում լարված հոգեվիճակը էապես ազդել են հետազոտվող իրավիճակում նրա վարքի վրա:
Անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանը հետազոտվող իրավիճակում գտնվել է հոգեկան լարված վիճակում, մասնավորապես Գ.Կիրակոսյանի հետ սեռական հարաբերության ընթացքում եղել է հոգեկան խիստ լարված վիճակում:
Հաշվի առնելով անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները, մտավոր զարգացման մակարդակը, նրա սահմանափակ գիտելիքները սեռական ոլորտի վերաբերյալ, նրա ոչ բավարար կենսափորձը, տարիքային առանձնահատկությունները և հետազոտվող իրավիճակի բովանդակությունը, Գ.Ցոգոլակյանը կարող էր հասկանալ իր հետ կատարված գործողությունների սեքսուալ բնույթը, սակայն չէր կարող լիարժեք գնահատել դրանց հետևանքները:
Գայանե Ցոգոլակյանի հոգեվիճակը հետազոտվող իրավիճակում, նրա տարիքային առանձնահատկությունները, ոչ բավարար կենսափորձը և այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, ինչպիսիք են անձնային տագնապայնությունը, սեփական գործողությունների գիտակցված ծրագրավորման անհատական զարգացվածության ցածր մակարդակը էապես ազդել են հետազոտվող իրավիճակում նրա վարքի վրա, այն է` էականորեն ազդել են նրա դիմադրություն ցույց տալու ունակության վրա` նվազեցնելով այն: Գ.Ցոգոլակյանը չէր կարող լիարժեքորեն դիմադրություն ցույց տալ:
Անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի մոտ չեն բացահայտվել բարձր ներշնչվողականության /ֆանտազյորության/ հակման հատկանիշներ:
Անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանը ելնելով իր մտավոր և հոգեկան զարգացման առանձնահատկություններից և մակարդակից կարող էր լիարժեքորեն ընկալել, մտապահել և վերարտադրել գործի համար կարևոր հանգամանքները:
Գ.Ցոգոլակյանի մոտ չեն բացահայտվել այնպիսի անհատական հոգեբանական առանձնահատկություններ, որոնք կնպաստեին նրա կողմից տրված ցուցմունքների ոչ արժանահավատությանը, ըստ հոգեբանական փորձարարական հետազոտության արդյունքների նա թեստային հարցերին պատասխանել է անկեղծ /ըստ թեստերի ստի սանդղակների ցուցանիշների/ /հ. 2, գ.թ. 32-43/:
Նյութագիտական, դատաապրանքագիտական փորձաքննության 22.09.2010թ. թիվ 31301004 եզրակացության համաձայն. տուժող Էմմա Կարապետյանի զարդերից 2010թ. հունիս ամսվա դրությամբ ադամանդյա մատանին կարժենա 77.000 դրամ, 3.431 գրամ կախազարդը կարժենա 32.000 դրամ, 5.362 գրամ շղթան կարժենա 50.000 դրամ, 2.855 գրամ շղթան կարժենա 27.000 դրամ, 1.140 գրամ առանց քարերի կախազարդը կարժենա 11.000 դրամ, 0.503 գրամ կշիռով խաչաձև կախազարդը կարժենա 5.000 դրամ: Տվյալ զարդերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 2010թ. հունիս ամսվա դրությամբ կարող էր կազմել 202.000 ՀՀ դրամ:
Տուժող Արմինե Բոյախչյանի զարդերից 2010թ. հունիս ամսվա դրությամբ 2.334 գրամ կշիռով շղթան կարժենա 22.000 դրամ, առանց քարերի 1.957 գրամ կշիռով կախազարդը կարժենա 19.000 դրամ: Տվյալ զարդերի ընդհանուր միջին շուկայական արժեքը 2010թ. հունիս ամսվա դրությամբ կարող էր կազմել 41.000 ՀՀ դրամ:
Ամբաստանյալ Գ.Կիրակոսյանի անվամբ գրավադրված 26.071 գրամ կշիռով շղթայի միջին շուկայական արժեքը 2010թ. հունիս ամսվա դրությամբ կարող էր կազմել 244.000 ՀՀ դրամ /հ.1, գ.թ. 204-207/:
Դեպքի վայրը տուժողի կողմից մատնացույց անելու և զննելու մասին արձանագրության համաձայն. անչափահաս տուժող` Գ.Ցոգոլակյանը մատնացույց է արել ՚Մարգարիտա-Ֆենյաՙ ՍՊԸ-ին պատկանող, Երևան քաղաքի, Էրեբունու 20 հասցեում գտնվող 5 հարկանի շենքի նկուղային հարկում գտնվող հյուրանոցը, այնուհետև համապատասխան սենյակը և հայտարարել, որ այդտեղ է իրեն բռնաբարել Գոռ Կիրակոսյանը /հ. 1, գ.թ. 122-123/:
Հեռախոսահամարների վերաբերյալ տեղեկատվության զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրության և որպես այլ ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակի որոշման համաձայն. զննվել է Գոռ Կիրակոսյանի կողմից օգտագործված` 094-50-00-88, անչափահաս տուժողներ Գայանե Ցոգոլակյանի կողմից օգտագործված` 093-40-71-01 և Էմմա Կարապետյանի կողմից օգտագործված` 077-22-33-51 բջջային հեռախոսահամարների վերաբերյալ տեղեկատվությունը /հ. 1, գ.թ. 125, հ. 2, գ.թ. 60-61/:
Առարկանները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության համաձայն. տուժող Արմինե Բոյախչյանը ճանաչել է 1 շղթա և 1 կուլոն, որոնք առգրավված են եղել 24.07.2010թ. ՚Ֆաստ Կրեդիտՙ ՍՊԸ-ի գրավատան Բաղրամյան 1 մասնաճյուղից /հ. 1, գ.թ. 172-173/:
Գնահատելով տուժող` Գայանե Ցոգոլակյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ վերաքննիչ դատարանը արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքներն` ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանին հանցանքների կատարման մեջ մերկացնելու վերաբերյալ, քանի որ դրանք բխում են գործի օբյեկտիվ տվյալներից:
Գնահատելով ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանություններն` իրեն մեղավոր չճանաչելու, իր իսկ կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը բացառելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում են գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Սույն գործով ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն /այսուհետ դատարան/ հաստատված և ապացուցված համարել այն փաստական հանգամանքները, որ ամբաստանյալ Գոռ Կիրակոսյանը անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանին մի քանի անգամ իր հյուրանոցային համար հրավիրելով, վերջինիս հետ սեռական հարաբերություն ունենալու համար հարմար առիթ է հետապնդել և ի վերջո, օգտվելով անչափահաս Գայանե Ցոգոլակյանի անօգնական վիճակից, վերջինիս նկատմամբ ֆիզիկական բռնություն գործադրելով, նրա կամքին հակառակ սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ, այսինքն բռնաբարել է նրան, որից հետո տուժողի անձը արատավորող տեղեկություններ չտարածելու, սեռական հարաբերության մասին շրջապատում չհայտնելու սպառնալիքով, այն է` շորթմամբ տուժող Գայանե Ցոգոլակյանից հափշտակել է խոշոր չափերի հասնող` 1.700.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ոսկյա զարդեր:
Որպիսի պայմաններում, դատարանն իրավացիորեն եզրահանգել է, որ նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի կատարած արարքներին տրվել են քրեաիրավական ճիշտ որակումներ և դրանք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները որակված են ճիշտ և նա պետք է քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթարկվի:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի այդ թվում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղսագրված արարքների քրեաիրավական որակման հարցում, հանգել է ճիշտ հետևության, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով բեկանելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերը նշված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում շարադրված պատճառաբանությունները` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ թույլ տալու, դատարանը նման դատավճիռ կայացնելով միակողմանի, ոչ օբյեկտիվ և ոչ արդարացի վերաբերմունք ցուցաբերելու, դատական ակտը հիմնավորված չլինելու, պաշտպանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով դադարեցնելու և այլնի վերաբերյալ, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Հարկ է նշել, որ ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ ՀՀ Աժ 26.05.2011թ. որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետի համաձայն. համաներումը կիրառելի չէ այդ թվում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ և 3-րդ մասերով նախատեսված հանցագործությունները կատարած կամ այդ հանցագործություները կատարելու համար դատապարտված անձանց նկատմամբ, եթե դրանք հանցափորձ կամ հանցագործության նախապատրաստություն չեն:
Նույն որոշման 9-րդ կետի 8-րդ ենթակետի համաձայն. համաներումը կիրառելի չէ մի քանի հանցագործություն կատարած անձանց նկատմամբ, եթե այդ հանցագործություններից թեկուզ մեկի համար սույն որոշմամբ համաներում չի կիրառվում:
Որպիսի պայմաններում, պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պահանջը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով համաներում կիրառելու վերաբերյալ, ևս այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չի կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Գոռ Էդուարդի Կիրակոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.07.2012թ. դատավճռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ