ԳՈՐԾ Հ. ԵԷԴ/0076/01/11
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՔՐԵԱԿԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 հոկտեմբերի 2011թ. ք. Երևան
ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարանը /այսուհետ` վերաքննիչ դատարան/
հետևյալ կազմով

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՓԻՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆ

Դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանի,
ծնված 16.12.1961թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, նախկինում երկու անգամ դատապարտված` 1. 03.08.1995թ. Գերագույն դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 109 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների 6 ամիս ժամկետով,
2. 26.11.2004թ. Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի 6 ամիս ժամկետով, 29.12.2007թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 3 տարի 1 ամիս 29 օր ժամկետով պատիժը կրելուց, դատվածությունը չմարված, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, բնակվել է ք.Երևան Նոր-Արեշ 33 փողոցի թիվ 34Բ տանը, սույն գործով արգելանքի տակ է 2011թվականի մարտի 10–ից:
Մեղադրվում և դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով։

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011թ-ի մարտի 10-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում հարուցվել է քրեական գործ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով:
2011թ-ի մարտի 12-ին Անդրանիկ Գևորգյանը ձերբակալվել է:
2011թ-ի մարտի 15-ին Անդրանիկ Գևորգյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
01.06.2011թ-ին որոշում է կայացվել Ա.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացնելու և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով:
03.06.2011թ-ին գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, 2011թ. օգոստոսի 29-ի դատավճռով ամբաստանյալ Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1–ին մասով և դատապարտել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով, որը պետք է կրի ՀՀ Արդարադատության նախարարության համապատասխան հիմնարկում:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային Ժողովի 26.05.2011թ. որոշման 8-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն, Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը կրճատվել է մեկ քառորդով:
Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանի նկատմամբ որպես կալանավորում կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել է 2011թվականի մարտի 10-ից:
Իրեղեն ապացույցները տնօրինվել են օրենքով սահմանված կարգով:
Պաշտպան` Է.Աղաջանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը վերաքննիչ դատարանի 16.09.2011թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 377, 381, 385-391 հոդվածների կարգով ընդունվել է վարույթ և գործը նշանակվել է քննության` 2011թ. հոկտեմբերի 04-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Դատավճռի համաձայն` <<Գործով ամբաստանյալ Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանը իր մոր` Ասյա Մովսիսյանի և որդու, գործով տուժող Մերուժան Գևորգյանի հետ միասին բնակվել է Երևանի Նոր-Արեշ 33 փողոցի թիվ. 34Բ տանը: 2010թվականի դեկտեմբեր ամսից նույն հասցեում է բնակվել նաև Ծովինար Հայրապետյանը, որը Մ.Գևորգյանի հետ գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերության մեջ: Ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանը մշտական աշխատանք չի ունեցել, զբաղվել է ապակյա շշեր, մետաղյա իրեր և նմանատիպ այլ առարկաներ հավաքելով և վաճառելով: Նա մշտապես օգտագործել է ալկոհոլային խմիչքներ, որի կապակցությամբ կենցաղային հարցերի շուրջ հաճախակի վիճաբանել Մ.Գևորգյանի և Ա.Մովսիսյանի հետ:
2011 թվականի մարտի 10-ին Մերուժան Գևորգյանը ցանկացել է իրենց տան հյուրասենյակի կոտրված աթոռները տեղափոխել բակ, սակայն ալկոհոլի ազդեցության
տակ գտնվող ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանը դեմ է եղել դրան պնդել է, որ դրանք պետք է մնան հյուրասենյակում: Այդ կապակցությամբ նրանց միջև հերթական անգամ վիճաբանություն է ծագել: Առաջացած վիճաբանության ժամանակ Ա.Գևորգյանը հայհոյել է Մ.Գևորգյանին և Ծ.Հայրապետյանին, որի պատճառով վերջինս հեռացել է տանից: Այդ ընթացքում տուն է վերադարձել Ա.Մովսիսյանը, որին Մ.Գևորգյանը խնդրել է գնալ և կանչել Ա.Գևորգյանի եղբորը` Գևորգ Գևորգյանին: Ա.Մովսիսյանը գնացել է Գ.Գևորգյանին կանչելու, սակայն հոր ու որդու միջև վիճաբանությունը շարունակվել է: Այդ ընթացքում` ժամը 18-ի սահմաններում Մերուժան Գևորգյանը անզգուշաբար կոտրել է տան բակում դրված ապակիները, որի կապակցությամբ քաշքշուկ է սկսվել վերջինիս և ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի միջև: Դրսևորելով զավակին ոչ հարիր վարքագիժ, տուժող Մերուժան Գևորգյանը ձեռքերով հարվածել է հոր մարմնի տարբեր մասերին, որից վիրավորված և գտնվելով ոգելից խմիչքներ օգտագործած վիճակում, ամբաստանյալ Անդրանիկ Գևորգյանը ձեռքում գտնվող մետաղյա սրածայր գործիքով, մեկ անգամ դիտավորությամբ հարվածել է տուժող Մ.Գևորգյանի ձախ կրծքավանդակի շրջանին և կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի` սրտի պրոյեկցիայով ծակած-կտրած թափանցող վերքի ձևով, սրտի առաջագագաթային շրջանի սրտամկանի վնասումով, սրտի տամպոնադայով, հեմոպերիկարդով, հեմոթորաքսով ուղեկցված, վերջինիս առողջությանը պատճառել է կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս>>:

3. Ամբաստանյալի դիրքորոշումը առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ.
<<Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանն իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել պատճառաբանելով, որ որդուն` Մերուժան Գևորգյանին դիտավորությամբ չի հարվածել, նպատակ չի ունեցել նրան ծանր վնաս պատճառել, այլ վիճաբանության ընթացքում իր ձեռքում գտնվող սրածայր գործիքով անզգուշաբար է վնասվածքը պատճառել և օգտվելով իր քրեադատավարական իրավունքից, դատարանում հրաժարվեց ցուցմունքներ տա (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվել է ամբաստանյալ Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2008 թվականից որդու` Մերուժան Գևորգյանի վարքագծում նկատել է փոփոխություններ, նա դարձել է ագրեսիվ, շուտ զայրացող, շուտ վիրավորվող: Վերջինս հրաժարվել է որևէ հարցում լսել իր խորհուրդները, ոչ մի հարցում իրեն չի օգնել, ինքնուրույն կյանք է վարել և պահանջել չմիջամտել:
Ամուսնանալուց հետո նույնպես որդին չի փոխվել: Այդ պատճառով իր և որդու փոխհարաբերություններն անհաշտ են եղել, որի կապակցությամբ էլ ինքը աշխատել է որդուն դիտողություններ չանել: Դեպքից մոտ 10-15 օր առաջ ինքը ցանկացել է վերանորոգել տան աթոռները, որի համար դրանք քանդել և դրել է տան հյուրասենյակում, սակայն վերանորոգելու ժամանակ չի ունեցել: 2011 թվականի մարտի 10-ին, ինքը գտնվել է տանը, տանն են եղել նաև որդին, կնոջ` Ծովինար Հայրապետյանի հետ միասին: Ժամը 10:30-ի սահմաններում ինքը դուրս է եկել տանից և վերադարձել ժամը 13-ին: Վերադառնալուց հետո ճաշել և մոտ 75 գրամ օղի է խմել: Դրանից հետո որոշել է տան բակում աշխատանքներ կատարել` հավաքել կուտակված մետաղյա իրերը` հետագայում դրանք վաճառելու համար:
Աշխատանքային գործիք փնտրելու նպատակով մտել է բակի վերջնամասում գտնվող գործիքների համար նախատեսված սենյակ, որտեղից վերցրել է մետաղահատ սղոցի շեղբի նման, ծայրը սրացված գործիքը, որպեսզի մաքրի մետաղների վրայի ներկածածկույթը: Սենյակում գտնվելու ժամանակ բակից ապակու կոտրվելու ձայն է լսել և դուրս գալով բակ տեսել է, որ որդին` Մերուժան Գևորգյանը տանը եղած աթոռների դետալները նետում է բակ և կոտրել մուտքի դռան մոտ դրված ապակիները: Վերջինիս դիտողություն է արել, սակայն նա չի ընդունել դիտողությունը և ձախ ձեռքով անսպասելիորեն հարվածել է իր աջ աչքին: Հարվածից աչքերի առջև սևացել է, որի ժամանակ զգացել է դրան հաջորդող մյուս հարվածները քթի, ճակատի և ուսի շրջաններում: Հարվածներից ուշքի գալով, ինքը ձախ ձեռքով բռնել է որդու հագուստներից և պաշտպանվելու, ինչպես նաև որդուն ուշքի բերելու համար սկսել է անկանոն շարժումներ կատարել` փորձելով որդուն սթափեցնել: Այդ ողջ ընթացքում մոռանալով, որ երկաթի կտորը գտնվում է իր աջ ձեռքում, փորձելով որդուն ետ հրել, նշված շեղբով հանկարծակի ծակել է որդու կրծքավանդակի ձախ մասը: Մերուժանը իրեն նույնպես հրել է, որի արդյունքում ինքը սայթաքել, ընկել է կոտրված ապակու կտորների վրա: Այդ ժամանակ ցանկացել է բռնվել որդու հագուստներից, որի ընթացքում քաշել և պատռել է դրանք: Այնուհետև, ընկած ժամանակ Մերուժանը 2-3 անգամ կրկին հարվածել է իր ոտքերին: Գետնից բարձրանալով, ձեռքի սրածայր գործիքը շպրտել է բակի վերջնամաս և մտել բակում գտնվող սենյակ, որտեղ շուրջ 40 րոպե մնալով, հոգացել է իր կարիքները, լվացվել և լվացել է հագուստները: Դրանից հետո դուրս գալով սենյակից նկատել է, որ տան դուռը կիասաբաց է, մտել է տուն, սակայն տանը ոչ ոք չի եղել: Տան մեջ շրջելով և տարբեր տեղերում նկատելով արյան հետքեր, հասկացել է, որ Մերուժան Գևորգյանի հետ ինչ-որ լուրջ բան է պատահել: Այնուհետև եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և նույն օրը իրեն տարել են Էրեբունու բաժին>>:

4. Ամբաստանյալի մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը դատավճռի հիմքում դրել է ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի հանցանքը հիմնավորող դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված հետևյալ ապացույցները.
<<Տուժող Մերուժան Անդրանիկի Գևորգյանը դատարանում օգտվեց իր քրեադատավարական իրավունքից և հրաժարվեց ցուցմունքներ տալ հոր, գործով ամբաստանյալ Անդրանիկ Գևորգյանի դեմ (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց տուժող Մերուժան Անդրանիկի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ մեղադրյալ Անդրանիկ Գևորգյանը հանդիսանում է իր հարազատ հայրը: Ծնողները ամուսնալուծված են, մինչև 12 տարեկանը իրեն խնամել և դաստիարակել է հայրը` Անդրանիկ Գևորգյանը և տատիկը` Ասյա Մովսիսյանը: 2003-2007թվականներին սովորել է գիշերօթիկ դպրոցում, իսկ դրանից հետո բնակվել տարբեր վայրերում` բարեկամների տանը, քանի որ հայրական տանը չի ցանկացել բնակվել և մշտական բնակության վայր չի ունեցել: 2010թվականի դեկտեմբերի 20-ից փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվել Ծովինար Հայրապետյանի հետ, որից հետո միասին բնակվել են հոր տանը: Այնտեղ մշտապես բնակվելու մտադրություն չեն ունեցել, քանի որ իր համար առավել նպատակահարմար է եղել մշտական բնակության վայր չունենալ, քան հոր և տատիկի հետ բնակվել: 2011թվականի մարտի 10-ի առավոտյան ինքը դուրս է եկել տանից և ժամը 16-ի սահմաններում տուն վերադառնալով նկատել, որ հայրը գտնվում է հարբած վիճակում: Տան հյուրասենյակում են գտնվել կոտրված աթոռների դետալներ, որոնք ինքը հավաքել և դուրս է բերել բակ: Այդ կապակցությամբ հայրը սկսել է վիճաբանել իր հետ, հայտնելով, որ դրանք իրեն անհրաժեշտ են և պետք է վերանորոգի: Ինքը հորը առաջարկել է աթոռները վերանորոգել դրսում, սակայն նա չի համաձայնվել և իրենց միջև վիճաբանություն է սկսվել: Վիճաբանության ընթացքում հայրը մեղադրել է նաև կնոջը` Ծ.Հայրապետյանին` երկար քնելու և տունը չմաքրելու համար: Ինքը վիրավորվելով հոր վարքագծից, նրան տարել է ննջասենյակ և սկսել համոզել, որպեսզնի նա իրեն ու կնոջը այլևս չվիրավորի: Այդ ժամանակ տուն է եկել նաև տատիկը` Ասյա Մովսիսյանը, որին ինքը խնդրել է գնալ և կանչել հորեղբորը` Գևորգ Գևորգյանին, որպեսզի նա հանգստացնի հորը: Տատու հեռանալուց հետո, ինքը շարունակել է վիճել հոր հետ, իսկ կինը հավաքել է իրերը և հեռացել տանից: Այդ ընթացքում ինքը պատահաբար կպել է մուտքի դռան մոտ դրված իրերին, որոնք շրջվել և դրանց հենած ապակիներն ընկել ու կոտրվել են: Ցանկացել է դասավորել թափված իրերը, սակայն այդ ժամանակ հայրը դուրս է եկել բակի վերջնամասում գտնվող սենյակից և կրկին սկսել վիճաբանել իր հետ` անուշադիր լինելու և ապակիները կոտրելու համար: Վիճաբանության ընթացքում սկսել են քաշքշել միմյանց, սակայն չի հիշում միայն քաշքշել, թե նաև հարվածել է հորը: Այդ ընթացքում հոր ձեռքում է գտնվել քանոնի նման երկաթի կտոր, որով հայրը հարվածել է իր կրծքավանդակի ձախ մասին, սակայն լինելով հուզված և լարված վիճակում, չի հասկացել թե ինչ է կատարվել: Կատարվածից հետո ինքը ձեռքով հրել է հորը, որն ընկել է գետնին, այնուհետև մտնելով տուն, փակել է մուտքի դուռը և պառկել մահճակալին: Այդ ժամանակ զանգահարել է կնոջ քույրը` Պայծառ Սողոյանը, որին ինքը խնդրել է շտապ օգնություն կանչել և կորցրել է գիտակցությունը: Մի քանի րոպե անց ուշքի գալով, ինքը նույնպես զանգահարել է շտապ օգնություն, գնացել բակի վերջնամասում գտնվող սենյակ, թրջել երկարաթև շապիկը և դնելով վերքին դուրս է եկել փողոց, որից հետո եկել են բժիշկները և իրեն տեղափոխել հիվանդանոց:
/գ.թ.62-64, 106-108/

Վկա Ծովինար Նորիկի Հայրապետյանը դատարանին հայտնեց, որ 2010թվականի դեկտեմբեր ամսին փաստացի ամուսնացել է Մերուժան Գևորգյանի հետ: Ամուսնությունից հետո, սկսել են բնակվել վերջինիս հայրական տանը` Երևանի Նոր-Արեշ 33 փողոց 34բ հասցեում, հոր` Անդրանիկ Գևորգյանի և ամուսնու տատիկի` Ասյա Մովսիսյանի հետ միասին: Սկեսրարը զբաղվել է դատարկ շշերի, տարբեր տեսակի երկաթյա իրերի, հին, չօգտագործվող կենցաղային իրերի և նմանատիպ այլ առարկաների առքուվաճառքով, սակայն հաճախակի է ոգելից խմիչքներ օգտագործել, որին դեմ են եղել ամուսինն ու տատիկը: Այդ կապակցությամբ նրանց միջև հաճախակի վիճաբանություններ են ծագել: Նման վիճաբանություններից մեկից հետո ամուսնուն հայտնել է, որ կրկնվելու դեպքում ինքը կհեռանա տանից: 2010թվականի մարտի 10-ին արթնացել է ժամը 1430-ի սահմաններում: Արթնանալուց հետո տեսել է, որ ամուսինը վիճաբանում է հոր հետ: Վիճաբանության պատճառը եղել է ինչ-որ աթոռների կտորներ տեղափոխելը, ինչպես նաև իր երկար քնելու հանգամանքը: Անդրանիկ Գևորգյանը խմած է եղել և ամուսինը նրան բռնելով նստեցրել է հյուրասենյակի բազմոցին: Մերուժանին խնդրել է չվիճել հոր հետ և իր հետ գնալ տանից, սակայն նա չի համաձայնվել, որից հետո հավաքելով իրերը, ինքը հեռացել է քրոջ տուն: Վիճաբանության պատճառները պարզելու նպատակով քույրը` Պայծառ Սողոյանը զանգահարել է Մերուժանին, որի ժամանակ վերջինս խնդրել է շտապ օգնություն զանգահարել: Այնուհետև քույրը զանգահարել է շտապ օգնություն և տաքսի ավտոմեքենայով գնացել հիվանդանոց, որտեղ հերթապահ ոստիկանից տեղեկացել է, որ Մերուժանը կրծքավանդակի հատվածում ծակած կտրած վերքով գտնվում է վերակենդանացման բաժանմունքում: Դեպքի իրական հանգամանքների մասին Մերուժանը իրեն ոչինչ չի պատմել և կատարվածի մասին ինքը որևէ տեղեկություն չունի (դատական նիստի արձանագրություն):
Վկա Պայծառ Թաթուլի Սողոյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է Ծովինար Հայրապետյանի հարազատ քույրը: 2010թվականի դեկտեմբերի 20-ին վերջինս փաստացի ամուսնացել է տուժող Մերուժան Գևորգյանի հետ: Ամուսնությունից հետո նրանք սկսել են համատեղ բնակվել ամուսնու հոր, ամբաստանյալ Անդրանիկ Գևորգյանի տանը: 2011թվականի մարտի 10-ին ժամը 18-ի սահմաններում, իր տուն է եկել քույրը, լացելով պատմել, որ ամուսինը վիճաբանել է հոր` Անդրանիկ Գևորգյանի հետ, որի պատճառով ինքը հեռացել է տանից, իսկ Մերուժանը հրաժարվել է իր հետ գալ: Ինքը որոշել է զանգահարել Մերուժանին և նրան կանչել իրենց տուն` մինչև վիճաբանությունը հարթվի: Մի քանի անգամ զանգահարելուց հետո, Մերուժանը պատասխանել է հեռախոսազանգին և խնդրել շտապ օգնություն զանգահարել: Դրանից հետո ինքը տաքսի ավտոմեքենայով գնացել է Մերուժանենց տուն, սակայն հասնելով այնտեղ, փողոցի երեխաներից տեղեկացել է, որ նրան շտապ օգնության ավտոմեքենայով տեղափոխել են հիվանդանոց: Այնուհետև գնացել է <<Էրեբունի>> հիվանդանոց և այնտեղ իմացել, որ Մերուժանը դանակահարված է: Դեպքից հետո իրեն հրավիրել են ոստիկանություն, որտեղ էլ տեղեկացել է, որ վերջինս մարմնական վնասվածքը ստացել է հոր` Անդրանիկ Գևորգյանի հետ տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում (դատական նիստի արձանագրություն):
Դատարանի կողմից հրապարակվեց վկա Ասյա Սարգսի Մովսիսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Գևորգյանն իր հարազատ որդին է, իսկ Մերուժանը` իր թոռնիկը: 2011թվականի հունվար ամսից սկսած, շուրջ երեք ամիս իրենց հետ միասին բնակվել է Մերուժանի ընկերուհին` Ծովինար Հայրապետյանը: Որդին մշտական աշխատանք չի ունեցել, սակայն վաստակել է աղբանոցներից ապակյա շշեր, մետաղյա թափոններ հավաքելով և դրանք վաճառելով: Անդրանիկ Գևորգյանը հաճախակի է օգտագործել ոգելից խմիչքներ: 2011թվականի մարտի 9-ի երեկոյան, երբ գնացել է տուն, այնտեղ ոչ-ոք չի եղել, սակայն քիչ հետո տուն է եկել որդին` Անդրանիկը, որը կրկին գտնվել է հարբած վիճակում և ինչ-որ հոսանքի լար փնտրել: Լարի գտնվելու վայրի մասին իրենից բացասական պատասխան ստանալով, նա զայրացել և սկսել է թափթփել տան իրերը: Գիտակցելով, որ որդու նման պահվածքը կարող է վերածվել վիճաբանության, ինքը տանից հեռացել և գնացել է եղբոր տուն: Հաջորդ օրը` 2011թվականի մարտի 10-ին ժամը 10-ի սահմաններում գնացել է տուն և տեսել, որ թոռնիկը կնոջ հետ դեռևս քնած են, իսկ որդին` Անդրանիկը արդեն իսկ գտնվում է հարբած վիճակում, որի պատճառով կրկին հեռացել է տանից և վերադարձել ժամը 17-ի սահմաններում: Այդ ժամանակ, տեսել է, թե ինչպես ոգելից խմիչք օգտագործած Անդրանիկը վիճաբանում է Մերուժանի հետ` աղբանոցից հավաքած շշերը և մյուս խլամ իրերը տուն բերելու պատճառով: Մերուժանը տեսնելով, որ վիճաբանությունը թեժանում է, խնդրել է իրեն գնալ և կանչել հորեղբորը` Գևորգ Գևորգյանին: Ինքը դուրս է եկել և գնացել Գևորգին կանչելու, սակայն երբ վերադարձել են, տանը ոչ-ոք չի եղել: Ննջասենյակում արյան հետքեր է տեսել և մտածելով, որ տանը դժբախտ դեպք է պատահել, ուշաթափվել է: Գևորգի օգնությամբ ուշքի գալուց հետո հարևանուհուց տեղեկացել են, որ Մերուժանին տեղափոխել են հիվանդանոց, իսկ Անդրանիկին տարել են ոստիկանություն: Դրանից հետո իրենք գնացել են հիվանդանոց և այնտեղ իմացել, որ Մերուժանին վիրահատել են, քանի որ կրծքավանդակի ձախ մասում ծակած-կտրած վնասվածք է ունեցել:
/գ.թ. 159-161/
Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 19.03.2011թ. թիվ. 267/հ եզրակացությունն այն մասին, որ տուժող Մ.Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջային մակերեսի սրտի պրոյեկցիայով ծակած-կտրած թափանցող վերքի ձևով` ուղեկցված սրտի առաջագագաթային շրջանի սրտամկանի վնասումով, սրտի տամպոնադայով, հեմոպերիկարդով, հեմոթորաքսով, պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջության ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող:
/գ.թ. 99-100/

Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատաբժշկական փորձաքննության 21.03.2011թ. թիվ. 553 եզրակացությունն այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` դեմքի, կրծքավանդակի, զույգ ստորին վերջույթների, ձախ բազկի շրջանների քերծվածքների, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին, այնպես էլ միասին վերցված, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
/գ.թ. 101-102/

Դատարանի կողմից հետազոտվեց դատակենսաբանական փորձաքննության 31.03.2011թ. թիվ. 129 եզրակացությունն այն մասին, որ Մ.Ա.Գևորգյանի և Ա.Վ.Գևորգյանի արյան նմուշները ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում են A խմբին: Փորձաքննությանը ներկայացված մետաղյա գործիքի թեք հատվածքի սուր եզրով մոտ մասում, 6 բամբակյա խծուծների, վերմակի ծրարի, երկարաթև վերնազգեստի, վարտիքի, սպորտային անդրավարտիքի, աջ հողաթափի ստելկայի /միջատակ/ վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ ինչպես տուժող Մերուժան Գևորգյանի, այնպես էլ Անդրանիկ Գևորգյանից: Ներկայացված դեղին և սև լայնակի գծերով կարճաթև մայկայի վրա արյան կասկածելի հետքեր չեն հայտնաբերվել:
/գ.թ. 142-145/
Դատաքննությամբ հետազոտվեցին նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի սթափության վիճակի զննության վերաբերյալ 11.03.2011թ. թիվ. 101212 արձանագրությունը, համաձայն որի վերջինս գտնվել է երրորդ աստիճանի հարբածության վիճակում, առգրավված մետաղյա սրածայր գործիքը զննության ենթարկելու արձանագրությունը, մետաղյա սրածայր գործիքը, վեց բամբակյա խծուծները, վերմակի ծրարը, տուժող Մ.Գևորգյանի երկարաթև վերնազգեստը, վարտիքը, սպորտային անդրավարտիքը և հողաթափը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին նախաքննական մարմնի 31.05.2011թ. որոշումը, տուժող Մ.Գևորգյանի առողջական վիճակի հետազոտման վերաբերյալ փաստաթղթերը, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 26.11.2004թ. թիվ. 1-169 դատավճիռը և գործում եղած այլ փաստացի տվյալները:
/գ.թ. 16, 23-41, 114-115, 118-121, 171/>>

5. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանը, որով խնդրել է բեկանել և փոփոխել նշված դատավճիռը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա փաստացի կատարված արարքին տալ ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և հաշվի առնելով գործում առկա մեղմացուցիչ հանգամանքները նշանակել մեղմ պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալը և պաշտպանը պնդեցին վերաքննիչ բողոքը, խնդրեցին այն բավարարել, պատճառաբանելով, որ տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառվել է ամբաստանյալի անզգույշ, այլ ոչ թե դիտավորյալ գործողությունների հետևանքով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Մեղադրանքը պաշտպանող դատախազն առարկեց բողոքի դեմ, միջնորդեց բողոքն անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ մերժել, իսկ դատավճիռը թողնել անփոփոխ, հիմնավորելով, որ դատավճիռը օրինական է և հիմնավորված:

6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով դատավճռը, լսելով բողոքում բերված պաշտպանության կողմի հիմնավորումները, մեղադրողի պատասխանը, ուսումնասիրելով և գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, հանգում է այն հետևության, որ բողոքը պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռն ամբողջությամբ թողնել անփոփոխ, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
1. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով պաշտպանի բողոքում բերված փաստարկները, ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանի արարքին ճիշտ քրեաիրավական գնահատական տալու վերաբերյալ, գտավ, որ դրանք անհիմն են և հերքվել են գործով ձեռք բերված բավարար, հավաստի, արժանահավատ և փոխկապակցված ապացույցներով:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17, 18, 23, 25, 124-127, 360 հոդվածների դրույթները ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորել է, ինչպես նրա մասնակի խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ գործով տուժող Մերուժան Գևորգյանի, վկաներ Ծովինար Հայրապետյանի, Պայծառ Սողոյանի և Ասյա Մովսիսյանի ցուցմունքներով, դատաբժշկական և դատակենսաբանական փորձաքննությունների թիվ 267/հ, 129 եզրակացություններով և դատավճռում շարադրված այլ ապացույցներով:
Դատարանը հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Ա.Գևորգյանը դատավճռում նկարագրված հանգամանքներում, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, փոխադարձ վիճաբանության ընթացքում, ձեռքում գտնվող մետաղյա սրածայր գործիքով, գործելով ուղղակի դիտավորությամբ հարվածել է տուժող Մ.Գևորգյանի ձախ կրծքավանդակի շրջանին, դիտավորությամբ պատճառելով նրան առողջությանը ծանր մարմնական վնաս:
Պաշտպանության կողմի պատճառաբանություններն այն մասին, որ ամբաստանյալը տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառել է անզգուշությամբ, անհիմն են և չեն բխում սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքներից:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով որակված է ճիշտ, այդ հոդվածով նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի և այն կրի ազատազրկման ձևով:
2. Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը պատժի տեսակը և չափը սահմանելիս, ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 61, 62, 63 և 69 հոդվածներով, հաշվի է առել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձն, այն որ Ա.Գևորգյանը նախկինում արատավորված և երկու անգամ դատապարտված է եղել, դատվածությունը մարված չէ: Որպես պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք դատարանը համարել է տուժող Մերուժան Գևորգյանի վարքագծի հակաօրինականությունն ու հակաբարոյականությունը, որով պայմանավորվել է հանցագործությունը, անկեղծորեն զղջալը կատարածի համար: Որպես պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը համարել է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը և հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը և հանգել է ճիշտ հետևության, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված համաչափ պատիժ, որը արդարացի է` համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և ամբաստանյալի անձնավորությանը:
Նման պայմաններում պաշտպանության կողմի միջնորդությունը` նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ, ենթակա է մերժման:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի հիմքով պայմանականորեն չկիրառելու նպատակահարմարության հարցը, ղեկավարվելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներով, գտավ, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է նշանակված պատիժը կրելու միջոցով, նկատի ունենալով հետևյալը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Հ.Սահակյանի գործով թիվ ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշմամբ ուշադրություն է հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ յուրաքանչյուր դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը կիրառելու հնարավորության հարցը գնահատելիս, դատարանը պարտավոր է քննարկել նույն օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում:
Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, հանգեց այն հետևության, որ ամբաստանյալների ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի նույն օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառումը գտնում է անթույլատրելի:
Վերաքննիչ դատարանը, որոշում կայացնելիս, հաշվի է առնում նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի այն նախադեպային որոշումները, որոնցում դատարանների ուշադրությունը հրավիրվում է կատարված արարքի բնույթի և հանրության համար` վտանգավորության աստիճանի վրա: Մասնավորապես, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 17.02.2009թ. թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, 02.06.2009թ. թիվ ԱՐԴ/0117/01/08 և ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումները:
Ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման և իրեղեն ապացույցների վերաբերյալ դատարանի որոշումները պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Այսպիսով, վերաքննության արդյունքում դատարանը եկավ այն համոզման, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` ինչպես արարքի որակման, այնպես էլ պատժի մասով, պետք է մերժել, իսկ դատարանի դատավճիռն ամբողջությամբ թողնել անփոփոխ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. օգոստոսի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Անդրանիկ Վարդգեսի Գևորգյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով ամբողջությամբ թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան, հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ