Գործ թիվ ԵԷԴ/0072/01/11
2011թ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.

Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ալեքսան Մուրադյան
Ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյան

2011 թվականի հունիսի 15-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանի ծնված 26.01.1958թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատել, նախկինում դատված`
1. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 17.01.2005թ. դատավճռով դատապարտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով,
2. ՀՀ Հարավային քրեական դատարանի 26.05.2008թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2, 3, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով,
3. Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի սկիզբը` 16.09.2010թ., ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ, բնակվել է ք. Երևան, Փափազյան փող. 21 շենքի թիվ 15 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Խափանման միջոց չի կիրառվել։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
2011թ. մարտի 18-ին ժամը 17.00-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի հանձնուքների ընդունման սենյակ է ներկայացել Արթուր Լալայանը և լրացնելով դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ հանձնուք ներկայացնելու մասին դիմումը` հանձնուքի անվանումների ու քանակի թվարկմամբ, հանձնուքը ներկայացրել է ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցներ Հովհաննես Մանջիկյանին և Էդգար Մանուկյանին։
Վերջիններիս կողմից հանձնուքի ստուգման ժամանակ երեք հատ կրակայրիչներից սև գույնի կրակայրիչի սեղմիչի տակից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային թաղանթի մեջ լցված սպիտակ գույնի 0,5 գրամ քաշով փոշենման զանգված։ Հայտնաբերվածը դատավարական կարգի պահպանմամբ լուսանկարահանվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Արթուր Լալայանը հայտարարել է, որ նույն օրը ժամը 14.30-ի սահմաններում իր բջջային հեռախոսին զանգահարել են 077-90-59-54 բջջային հեռախոսահամարից և պատվիրել են իր վարած տաքսի ավտոմեքենայով գնալ «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ, անծանոթից հանձնուք ստանալ և ՔԿ հիմնարկում հանձնել դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ։ Ինքն անծանոթից ստացել է փաթեթները, այն բերել ու որպես հանձնուք ներկայացրել է, չիմանալով, որ հանձնուքում թմրամիջոց կա։
Դատաքիմիական փորձագետի 22.03.2011թ. թիվ 10501105 եզրակացության համաձայն` կրակայրիչի մեջից հայտնաբերված սպիտակ փոշենման զանգվածը կշռել է 0,4 գրամ, այն իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0,008 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
24.03.2011թ. ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի հետաքննիչի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի, 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 86151411 քրեական գործը։ Նույն օրը քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժին, 25.03.2011թ. ընդունվել է վարույթ։
Քննությամբ հիմնավորված համարելով, որ թմրամիջոցը ցանկացել է ձեռք բերել դատապարտյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանը, վերջինս քննիչի 29.04.2011թ. որոշմամբ որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքը կատարելու համար։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 20.05.2011թ.։
Քրեական գործը 26.05.2011թ. մուտք է եղել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
Հիմք ընդունելով «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին» ՀՀ օրենքը /ընդունվել է 23.05.2011թ., ստորագրվել է 23.05.2011թ., հրապարակվել է 24.05.2011թ, ուժի մեջ է մտել 25.05.2011թ/, որի ուժով հանցագործությունների կրկնակիությունը, որպես արարքի որակյալ հատկանիշ, վերացել է, մեղադրողը 09.06.2011թ. դատական նիստի ժամանակ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դատարան է ներկայացրել որոշում ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք առաջադրելու մասով։
Ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։

2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ պատիժը կրել է ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկում։ 2011 թվականի մարտ ամսին, օրը չի հիշում, հեռախոսով խոսել է իր ծանոթ ծնունդով Մեղրեցի Աշոտի հետ, խնդրել է իր օգտագործման համար թմրամիջոց ուղարկել ՔԿ հիմնարկ` այն թաքցնելով հանձնուքի մեջ։ 2011թ. մարտի 17-ին Աշոտը զանգահարել է իրեն, հայտնելով, որ ցանկանում է հանձնուքն ուղարկել։ Իր համախցեցի Ալեքսանդր Վանեցյանը տաքսու վարորդ ծանոթ ուներ, որի միջոցով բազմիցս հանձնուք է ստացել։ Ինքը խնդրել է Ալեքսանդր Վանեցյանին, որպեսզի տաքսու վարորդի միջոցով կազմակերպվի հանձնուքը ՔԿ հիմնարկ բերելը, չասելով, որ հանձնուքում թմրամիջոց է լինելու։ Փոխադարձ պայմանավորվածությունների արդյունքում ինքը 18.03.2011թ. զանգահարել է Աշոտին, նրան ասել, որ գնա «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ, այնտեղ կգա սպիտակ գույնի «ՎԱԶ-2107» մակնիշի տաքսի ավտոմեքենա, թող հանձնուքը տա վարորդին։ Վարորդը պետք է հանձնուքը ձևակերպեր Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ, սակայն թմրամիջոցը նախատեսված էր իր օգտագործման համար։ Հետո իմացել է, որ հանձնուքում հայտնաբերվել է «Սսուբուտեքս» տեսակի թմրամիջոց, թեև ինքն Աշոտից «պլան» էր խնդրել։
Ամբաստանյալ Սամվել Ջաբուրյանը զղջացել է կատարածի համար։

Գ.Թ. 189-190, 233, դատաքննության արձանագրություն

ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներ Հովհաննես Մանջիկյանի և Էդգար Մանուկյանի կողմից կազմված հանձնուքի զննության մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ 18.03.2011թ. ժամը 17.00-ին ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի հանձնուքների ընդունման սենյակում ստացվել է Արթուր Լալայանի կողմից դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ ձևակերպված հանձնուքը, որի մեջ գտնված երեք հատ կրակայրիչներից սև կրակայրիչի մեջ հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային թաղանթով թաքցրած սպիտակ գույնի փոշեզանգված։ Արթուր Լալայանը հայտարարել է, որ նույն օրը «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ հանձնուքն իրեն է փոխանցել մի անծանոթ անձնավորություն, որպեսզի ինքն այն բերի և հանձնի Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ։ Իրեն վճարել են 5000 ՀՀ դրամ որպես վարձավճար։
Սպիտակ փոշեզանգվածը կշռվել է, քաշը կազմել է 0,5 գրամ, այն դատավարական կարգի պահպանմամբ նկարահանվել, փաթեթավորվել, կնքվել և առգրավվել է։
Գ.Թ. 2-3, 6-7

«ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» ՊՈԱԿ-ի կողմից իրականացված դատաքիմիական փորձաքննության 22.03.2011թ. թիվ 10501105 եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված 0,4 գրամ քաշով սպիտակ գույնի փոշեզանգվածն իր բաղադրության մեջ պարունակում է 0,008 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։

Գ.Թ. 38-39

Նշված թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և պահվել է Էրեբունու քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով անջատված թիվ 12117111 քրեական գործին կից։

Գ.Թ. 249, 266-267

Հայտնաբերված կրակայրիչը, որի մեջ թաքցվել է թմրամիջոցը, նույնպես ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։

Գ.Թ. 249

Գործով վկաներ, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի անվտանգության ապահովման բաժնի աշխատակիցներ Հովհաննես Մանջիկյանը և Էդգար Մանուկյանը ցուցմունք են տվել այն մասին, որ 2011թ. մարտի 18-ին ժամը 17-ին Արթուր Լալայանը դիմում է գրել դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ հանձնուք ներկայացնելու մասին, ներկայացրել է դիմումում նշված անվանումների և քանակի ապրանքները, որոնց մեջ եղած երեք հատ կրակայրիչներից մեկում իրենք հայտնաբերել են պոլիէթիլենային թաղանթում թաքցված սպիտակ գույնի փոշեզանգված։ Այն կշռել են, քաշը կազմել է 0,5 գրամ։ Արթուր Լալայանը հայտարարել է, որ ինքը թմրամիջոցի առկայության մասին տեղյակ չի եղել, հանձնուքն ստացել է իրեն անծանոթ անձնավորությունից և բերել է ՔԿ հիմնարկ։ Հայտնաբերվածը Արթուր Լալայանի և ընթերակաների ներկայությամբ կշռել, լուսանկարահանել, փաթեթավորել և կնքել է, այն հանձնել են հետաքննիչին։

Գ.Թ. 236-237, 238-239, դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկա Արթուր Լալայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ թեև անձամբ չի ճանաչում դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանին, սակայն նրա հետ հեռախոսային կապի միջոցով ծանոթացրել է իրեն ծանոթ տաքսու վարորդ Արմենը։ Ինքը նույնպես տաքսու վարորդ է։ Մի քանի անգամ ինքը Ալեքսանդր Վանեցյանի խնդրանքով նրա հարազատներից, ընկերուհուց և այլ անձանցից հանձնուքներ է ստացել կամ հանձնուք է գնել և տարել է «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ ու ձևակերպել Ալեքսանդր Վանեցյանի անվամբ։ 18.03.2011թ. իր 093-66-07-33 բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Ա. Վանեցյանն ու իրեն պատվիրել է գնալ Շենգավիթ համայնքում գտնվող «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ, այնտեղ իրեն մարդ կմոտենա, հանձնուք կտա, կվճարի նաև իր ուղեվարձի համար, որպեսզի ինքը հանձնուքը տանի «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ և հանձնի իր անվամբ։ Ինքն իր ընկեր Ֆելիքս Մակարյանի հետ գնացել է պայմանավորված վայր, անծանոթից վերցրել են տոպրակով հանձնուքը, իր վարած ՎԱԶ-2107 մակնիշի 13 ՍԼ 212 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով գնացել են «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ, Ֆ. Մակարյանը սպասել է դրսում, ինքը մտել է հանձնուքների ընդունման սենյակ, լրացրել է դիմումի ձևաթերթը, թվարկելով ներկայացվող ապրանքի անվանումն ու քանակը։ Հանձնուքում եղել են երեք հատ կրակայրիչներ, որոնցից սևի մեջից ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները հայտնաբերել են սպիտակ փոշու զանգված, իր մասնակցությամբ կազմվել է արձանագրություն, այն կշռվել, փաթեթավորվել և կնքվել է։ Ինքը չի իմացել, որ իր տարած հանձնուքում թմրամիջոց կա։

Գ.Թ. 87-89, դատաքննության արձանագրություն

Գործով վկա Ֆելիքս Մակարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականի մարտի 18-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում իր ընկեր Արթուր Լալայանը զանգահարել է իրեն և առաջարկել իր հետ գնալ Նուբարաշեն։ Միասին գնացել են Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքում գտնվող «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ, այնտեղ Ա. Լալայանին է մոտեցել մի անծանոթ մարդ և տվել է հանձնուք, այն միասին տարել են «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկ։ Ա. Լալայանը ներս է մտել, իսկ ինքը սպասել է մեքենայի մեջ։ Որոշ ժամանակ անց իրեն կանչել են «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի աշխատակիցները, ինքը տեղեկացել է, որ Ա. Լալայանի կողմից ներկայացված հանձնուքում փոշենման զանգված է հայտնաբերվել։ Հայտնաբերվածը իր, Ա. Լալայանի և ընթերակաների ներկայությամբ կշռվել ու փաթեթավորվել է։

Գ.Թ. 90-91, դատաքննության արձանագրություն

«Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ից ստացած 077-90-59-54 և 093-66-07-33 հեռախոսահամարների վերծանումներով այն մասին, որ 2011թ. մարտի 18-ին ժամը 13.46-ից մինչև 15.35-ը մեղադրյալ Սամվել Ջաբուրյանի կողմից օգտագործված 077-90-59-54 հեռախոսահամարին բազմաթիվ ելքային հեռախոսազանգեր է գրանցվել Արթուր Լալայանի կողմից օգտագործվող 093-66-07-33 հեռախոսահամարից։ Քննիչի որոշմամբ վերծանումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 122-րդ հոդվածի կարգով ճանաչվել են ապացույց` այլ փաստաթղթեր։

Գ.Թ. 134-171, 251

Գործով վկա, ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ Ալեքսանդր Վանեցյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հետ միևնույն խցում պատիժը կրող Սամվել Ջաբուրյանն ասել է, որ նրա անվամբ հանձնուք պետք է ուղարկվեն, խնդրել է օգնել այն ՔԿ հիմնարկ իր ծանոթ տաքսու վարորդի միջոցով բերելու հարցում։ Ինքը ծանոթ տաքսու վարորդ Արթուրին խնդրել է գնալ «Վարդանանց» ռեստորանի մոտ, ասելով, որ իրեն կմոտենա մի երիտասարդ, նրան տված հանձնուքը թող բերի ՔԿՀ և հանձնի իր անվամբ։ Ինքը չի իմացել, որ հանձնուքում թմրամիջոց կա թաքցրած, այդ մասին Սամվել Ջաբուրյանն իրեն չի հայտնել։

Գ.Թ. 187-188

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ հիմնավորված է և նշված հոդվածի սանկցիայով նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորության ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանի մոտ, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք, առկա է հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, քանի որ ամբաստանյալի նախկին դատվածությունը մարված չէ։
Քրեական գործով Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է հանդիսանում ամբաստանյալի անկեղծորեն զղջալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, տվյալ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որպես պատիժ անհրաժեշտ է նշանակել ազատազրկում որոշակի ժամկետով։
Պատիժ նշանակելիս և պատժաչափը որոշելիս դատարանը նկատի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի պահանջը` չավարտված հանցագործության, կոնկրետ` հանցափորձի համար պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, ինչպես նաև այն, որ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջների պահպանմամբ` դատավճիռների համակցությամբ, քանի որ գործով քննարկվող հանցագործության դեպքը կատարվել է 18.03.2011թ., երբ ամբաստանյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանը ՔԿ հիմնարկում կրել է Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2011թ. թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/10 դատավճռով նշանակված պատիժը 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս ազատազրկման ձևով, պատժի սկիզբը հաշվվել է 16.09.2010թ.։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիմքով դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը։
Սույն գործով դատավճիռ կայացնելու օրվա դրությամբ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2011թ. թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/10 դատավճռով նշանակված 1 /մեկ/ տարի 11 /տասնմեկ/ ամիս ազատազրկում պատժից Սամվել Ջաբուրյանը փաստացի կրել է ազատազրկում պատիժը 9 /ինը/ ամիս տևողությամբ, մնացել է կրելու ազատազրկում պատիժը 14 /տասնչորս/ ամիս տևողությամբ։ Դատարանը նպատակահարմար է գտնում սույն գործով Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանին դատապարտել ազատազրկման 8 /ութ/ ամիս ժամկետով, որին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2011թ. թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից չկրած 14 /տասնչորս/ ամիս ազատազրկում պատժից 12 /տասներկու/ ամիս ազատազրկում պատիժը և դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 20 /քսան/ ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը հաշվել սույն գործով դատավճիռ հրապարակելու օրը` 15.06.2011թ.։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ դատարան ուղարկված սև գույնի կրակայրիչը, Ա. Լալայանի և Ֆ. Մակարյանի եղունգների փորձանմուշները ենթակա են ոչնչացման, իսկ Արթուր Լալայանից առգրաված «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսն իր 093-66-07-33 բաժանորդային քարտով, պետք է վերադարձվի տիրոջը։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված զգալի չափի 0,008 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը, որը քրեական գործի հետ դատարան չի ուղարկվել, գտնվում է Էրեբունու քննչական բաժնում սույն գործով անջատված նյութերով հարուցված թիվ 12117111 քրեական գործին կից։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն հանգամանքը, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոց չի կիրառվել։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 368-372, 376, 3761, 379-րդ հոդվածների և ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի պահանջներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սամվել Անտոնի Ջաբուրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 8 /ութ/ ամիս ժամկետով։ Նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել նախորդ` Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2011թ. թիվ ԱՐԱԴ/0042/01/10 դատավճռով նշանակված պատժից չկրած` 14 /տասնչորս/ ամիս ազատազրկում պատժից 12 /տասներկու/ ամիս ազատազրկում պատիժը և դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 8 /ութ/ ամիս ժամկետով։
Պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հունիսի 15-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ համապատասխան ՔԿ հիմնարկում։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ դատարան ուղարկված սև գույնի կրակայրիչը, Ա. Լալայանի և Ֆ. Մակարյանի եղունգների փորձանմուշները ոչնչացնել, իսկ «Նոկիա» տեսակի բջջային հեռախոսն իր 093-66-07-33 բաժանորդային քարտով` վերադարձնել տիրոջը` Արթուր Լալայանին։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է վերաքննության կարգով բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։

ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ