ԵԷԴ/0061/01/11

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈւԹՅԱՄԲ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Ք. ԲԱԴԱԼՅԱՆ

Մասնակցությամբ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՏՈւԺՈՂ` Լ. ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

2012թ. մայիսի 11-ին դատարանում
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի, ծնված 06.01.1968թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատել, նախկինում դատված`
1. ՌԴ Մինվոդի քաղաքի Ստավրոպոլի շրջանի ժողդատարանի 26.01.1989թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 144 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով,
2. Աբովյանի շրջանի ժողդատարանի 18.05.1989թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 180 հոդվածի 1-ին մասով, 38 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով,
3. Արաբկիրի շրջանի ժողդատարանի 11.12.1991թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 222 հոդվածի 1-ին մասով և 229 հոդվածի 3-րդ մասով, 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի ժամկետով,
4. ՀՀ Գերագույն դատարանի 29.07.1994թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 89 հոդվածի 4-րդ մասով, 232 հոդվածի 1-ին մասով և 210 հոդվածով, 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 10 տարի ժամկետով։ ՀՀ Գերագույն դատարանի 19.02.1998թ. որոշմամբ արարքը վերավորակվել է ՀՀ քր. օր-ի 89 հոդվածի 2-րդ մասով, 232 հոդվածի 1-ին մասով, 210 հոդվածով և 37 հոդվածի կիրառմամբ թողնվել է ազատազրկում` 4 տարի 6 ամիս ժամկետով,
5. Աշտարակի շրջանի ժողդատարանի 20.08.1998թ. դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 89 հոդվածի 2-րդ մասով և 180 հոդվածի 2-րդ մասով, 37 հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 4 տարի ժամկետով,
6. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.12.2001թ. 1-294 դատավճռով ՀՀ քր. օր-ի 88 հոդվածի 2-րդ մասով, 89 հոդվածի 2-րդ մասով, 15-89 հոդվածի 2-րդ մասով, 92 հոդվածի 2-րդ մասով, 93 հոդվածի 1-ին մասով, 222 հոդվածի 3-րդ մասով, 96 հոդվածի 1-ին մասով և 212 հոդվածով, 37-38-39 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 10 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ և տուգանքի` 20.000 դրամի չափով։ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 30.07.2004թ. որոշմամբ պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 3 տարի 2 ամիս 14 օր ժամկետով պատիժը կրելուց,
7. Ռոստով քաղաքի Պրոլետարսկի շրջանային դատարանի 11.08.2005թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 158 հոդվածի 2-րդ մասի «վ» կետով և 222 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։ 07.02.2006թ. պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է 1 տարի 7 ամիս 7 օր չկրած մասով,
8. Արմավիր քաղաքի Կրասնոդարի շրջանային դատարանի 08.06.2006թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 158 հոդվածի 1-ին մասով և 159 հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով։ Բուրիաթիայի Հանրապետության Ուֆա քաղաքի Կալինինյան շրջանային դատարանի որոշմամբ ՌԴ քր. օր-ի 158 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքից ազատվել է` հոդվածի ապաքրեականացման հետևանքով և թողնվել է կրելու ազատազրկում` 2 տարի 3 ամիս ժամկետով,
9. Կրասնոդարի շրջանի Նովոկուբանսկի շրջանային դատարանի 01.12.2006թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 159 հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 9 ամիս ժամկետով,
10. Նովոսիբիրսկի շրջանի Բարաբինսկի շրջանային դատարանի 14.07.2009թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 119 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով` պատժի սկիզբը հաշվելով 26.03.2009թ., բնակվել է ք.Երևան Ս. Տարոնցի 3 շենք, 83 բնակարանում։
Մեղադրվում է ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասով։
Սույն գործով կալանքի տակ է 15.11.2010թ.։
Դատաքննությամբ և գործի տվյալներով պարզվեց հետևյալը.
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանը 2004թ. օգոստոսի 7-ին, ժամը 1100-ի սահմաններում պայմանավորված վայրում հանդիպել է նախկինում ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու ընթացքում իր հետ միասին պատիժը կրող Աշոտ Ղազարյանի կնոջը` Լալա Կիրակոսյանին։ Վերջինիս հետ սեռական հարաբերություն ունենալու նպատակով, նրան խաբեությամբ տարել է իր մորաքրոջ` Սիրանուշ Սիմոնյանին պատկանող Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոնի 5 շենքի, թիվ 177 բնակարան, որտեղ Լ. Կիրակոսյանի կամքին հակառակ, այն է` կտրող-ծակող գործիքով սպառնալիքներ տալով, դեռահաս երեխային առևանգելու սպառնալիքներ տալով, ինչպես նաև օգտվելով վերջինիս անօգնական վիճակից` Լ. Կիրակոսյանի կամքին հակառակ նույն տեղում երկու անգամ սեռական հարաբերություն է ունեցել նրա հետ։
Վերը նշված հանցավոր արարքի կատարման համար Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.11.2004թ. որոշմամբ Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների դատախազության 05.11.2004թ. որոշմամբ Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն համայնքների դատախազության 09.11.2004թ. որոշմամբ քրեական գործով վարույթը կասեցվել է մինչև Անդրանիկ Կարապետյանին հայտնաբերելը։
Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանը հայտնաբերվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում և ՀՀ գլխավոր դատախազության հանձնման մասին պահանջի հիման վրա 15.11.2010թ. հանձնվել է ՀՀ իրավապահ մարմիններին։
ՌԴ գլխավոր դատախազության կողմից Ա. Կարապետյանը ՀՀ իրավապահ մարմիններին հանձնվել է ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը շարունակելու համար, իսկ ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասով հանձնումը մերժվել է։
ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Էրեբունու քննչական բաժնի 15.11.2010թ. որոշմամբ քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է։
«Քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին» Մինսկի 22.01.1993թ. Կոնվենցիայի 66 հոդվածի համաձայն` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի 02.05.2011թ. որոշմամբ Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը 15.11.2010թ. մեղադրանքի մասով` ՀՀ քր. օր-ի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով դադարեցվել է։
06.05.2011թ. մեղադրական եզրակացությամբ քրեական գործն ուղարկվել է դատարան և նույն օրն ընդունվել է դատարանի վարույթ։
Դատաքննությամբ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2004թ. օգոստոսի 7-ին զանգահարել է Լալա Կիրակոսյանին և ասել է, որ խոսելու բան ունի նրա հետ, ուստի պայմանավորվել են հանդիպման մասին։ Հաջորդ օրը առավոտյան կրկին զանգահարել է նրան և պայմանավորված վայրում հանդիպել է նրան։ Առանց որևէ բռնություն գործադրելու Լ. Կիրակոսյանը նստել է մեքենան և միասին գնացել են իր մորաքրոջ տուն, որտեղ եղել է միայն մորաքրոջ տղան։ Միասին սուրճ են խմել, որի ընթացքում Լ. Կիրակոսյանից հետաքրքրվել է նրա եղբոր մասին, քանի որ վերջինս իրեն 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք, ուստի նրան ասել է, որ երեք օրվա ընթացքում եղբորը տեղեկացնի, որ գումարը բերի։ Մորաքրոջ տանը միայն սուրճ են խմել և զրուցել են, ուրիշ որևէ ավելորդություն տեղի չի ունեցել։ Այնուհետև, միասին տանից դուրս են եկել, գնացել են կանգառ, որտեղ բաժանվել են միմյանցից։ Այդ ժամանակ ինքը գործերով զբաղված է եղել և մի քանի օր տանը չի գիշերել։ Երբ գնացել է տուն, մայրը իրեն հայտնել է, որ ինչ-որ մարդիկ են եկել իրենց տուն և իրեն մեղադրել են իրենց քրոջը բռնաբարելու մեջ։ Ինքը մորը հանգստացրել է, որ նման բան չի եղել և իրականում չի եղել։ Դրանից հետո ինքը գնացել է Ռուսաստան։ Երբ այնտեղից զանգահարել է մորը, տեղեկացել է, որ ոստիկանության աշխատակիցները նույնպես եկել են իրենց տուն և իրեն մեղադրել են հանցագործության կատարման մեջ, որը ինքը չի կատարել։ Ռուսաստանում գտնվելու ընթացքում ինքը մի քանի անգամ դատապարտվել և պատիժ է կրել։ Վերջին պատիժը կրելու ընթացքում, երբ ժամկետը լրացել է, իրեն բաց չեն թողել։ Աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ ՀՀ-ում իր նկատմամբ հետախուզում են հայտարարել բռնաբարության մեղադրանքով, որից հետո իրեն տեղափոխել են Հայաստան։
Անդրանիկ Կարապետյանի պատճառաբանություններն անհիմն են ու մտածացին, որոնք նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից, իսկ նրա կատարած արարքը հիմնավորվեց գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Լալա Կիրակոսյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. օգոստոսի 7-ի առավոտյան, ժամը 0430-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել անծանոթ մի տղամարդ, ներկայացել է Արմեն անունով և առաջարկել է հանդիպել։ Երբ ինքը հրաժարվել է, վերջինս սպառնացել է, որ կվնասի աղջկան։ Այդ պատճառով ինքը համաձայնվել է հանդիպել։ Ժամը 1230-ի սահմաններում հանդիպել է անծանոթ տղամարդուն, որը եղել է սպիտակ գույնի «Վոլգա» մակնիշի ավտոմեքենայով։ Նրա առաջարկով ավտոմեքենայի վարորդը իրենց տարել է Էրեբունի մասիվ, որտեղ շենքերից մեկի մոտ իջել են մեքենայից, մտել մուտք, և առաջին հարկի տներից մեկի դուռը Արմենը բանալիով բացելով, մտել են ներս։ Բնակարանում եղել է ևս մեկ անծանոթ տղա, որին Արմենը ներկայացրել է որպես իր մորաքրոջ տղա, և որ նրա անունը Սարգիս է։ Սարգիսն իրեն սուրճ է հյուրասիրել և նրանց խոսակցությունից հասկացել է, որ Արմենի անունը իրականում Անդրանիկ է։ Երբ Սարգիսը գնացել է մյուս սենյակ, Անդրանիկը հանել է վերնաշապիկը։ Այդ ժամանակ ինքը նկատել է Անդրանիկի ձեռքի վերևի մասի դաջվածքը։ Քիչ անց Անդրանիկը` ձեռքին ինչ-որ բան, որը ինքը նմանեցրել է դանակի, մոտեցել է իրեն և առաջարկել է կենակցել իր հետ։ Ստանալով բացասական պատասխան, վերջինս սպառնացել է, որ կսպանի իրեն, որից հետո ապտակել է իրեն, գցել բազմոցի վրա, պատռել շորերը, ներքնազգեստը իջեցրել մինչև ծնկները և հակառակ իր կամքին` ուժի գործադրմամբ կենակցել իր հետ։ Կենակցելուց հետո, Անդրանիկը հետաքրքրվել է իր եղբոր գտնվելու վայրով և ասել է, որ իր հետ այդ կերպ վարվեց, քանի որ եղբայրը իրեն 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք։ Որոշ ժամանակ անց, Անդրանիկը կրկին հակառակ իր կամքին կենակցել է իր հետ։ Մինչև նշված բնակարանից հեռանալը, պարզել է, որ իր պայուսակից բացակայում է դրամապանակը, որի մեջ եղել է 30 ԱՄՆ դոլար, 10-15 հազար ՀՀ դրամ գումար և արծաթյա ականջողերը։ Այնուհետև, Անդրանիկի պահանջով իրենք միասին բնակարանից դուրս են եկել, և ինքը օգտվելով փողոցի մարդկանց բազմությունից, փախել է Անդրանիկի մոտից։ Կատարվածի մասին պատմել է եղբորը` Լևոն Կիրակոսյանին և քրոջ որդուն` Էդուարդ Կիրակոսյանին։
Վկա` Լևոն Կիրակոսյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ Լալա Կիրակոսյանն իր քույրն է։ 2004թ. օգոստոսի 8-ի երեկոյան գնացել է քրոջ տուն, որտեղ վերջինիցս տեղեկացել է, որ դրա նախորդ օրը հանդիպել է Արմեն անունով մի տղայի հետ, որը իրեն տարել է Էրեբունի մասիվի բնակարանից մեկը և հակառակ իր կամքին կենակցել է նրա հետ։ Կենակցելուց հետո, վերջինս քրոջը ասել է, որ նրա հետ այդ կերպ է վարվել միայն այն պատճառով, որ ինքը նրան 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք։ Այդ մասին լսելով, իրենք անմիջապես գնացել են Անդրանիկենց տուն, սակայն վերջինս տանը չի եղել։ Մայրը իրենց ասել է, որ չգիտի որդու գտնվելու վայրի մասին։
Վկա` Կիմա Սիմոնյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ Անդրանիկ Կարապետյանն իր որդին է։ Վերջինս մի քանի անգամ դատապարտվել է։ 2004թ. ազատվելուց հետո ուշ-ուշ է գիշերել տանը։ Այդ ընթացքում իրենց տուն են եկել իրեն անծանոթ մարդիկ, որնցից տեղեկացել է, որ Անդրանիկը բռնաբարել է իրենց քրոջը։ Երբ որդին եկել է տուն, ինքը այդ մասին հայտնել է նրան, սակայն վերջինս իրեն պատասխանել է, որ նման բան չի արել։ Դրանից մի քանի օր անց, Անդրանիկը մեկնել է Ռուսաստան։
Վկա` Էդուարդ Կիրակոսյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ Լալա Կիրակոսյանն իր մորաքույրն է։ 2004թ. օգոստոսի 7-ի երեկոյան գնացել է մորաքրոջ տուն, որտեղ վերջինս իրեն ասել է, որ այդ օրը, ժամը 1200-ի սահմաններում հանդիպել է Արմեն անունով մի տղայի հետ, որը իրեն տարել է Էրեբունի մասիվի բնակարանից մեկը և հակառակ իր կամքին կենակցել է նրա հետ։ Կենակցելուց հետո, վերջինս մորաքրոջը ասել է, որ նրա հետ այդ կերպ է վարվել միայն այն պատճառով, որ եղբայրը նրան 4.000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք։ Այդ մասին լսելով, իրենք անմիջապես գնացել են Անդրանիկենց տուն, սակայն վերջինս տանը չի եղել։ Մայրը իրենց ասել է, որ չգիտի որդու գտնվելու վայրի մասին։
Դատաքննությամբ որպես վկա ներգրավված` Աշոտ Ղազարյանի, ցուցմունքով այն մասին, որ Լալա Կիրակոսյանն իր կինն է, իսկ Անդրանիկին ճանաչում է կալանավայրից, երբ միասին պատիժ են կրել։ Անդրանիկն իրենից շուտ է ազատվել պատիժը կրելուց։ Մի օր կինը եկել է իրեն տեսակցության և հայտնել է, որ 2004թ. օգոստոս ամսին վերջինիս զանգահարել է Անդո անունով մի տղա և ասել է, որ իր հետ խոսելու բան ունի, և եթե չգա երեխային կվնասի։ Վախենալով, որ երեխային կարող է վնասել, համաձայնվել է հանդիպել նրա հետ։ Պայմանավորված վայրում իրեն է մոտիկացել սպիտակ գույնի, «Գազ-31» մակնիշի ավտոմեքենա, որի մեջ եղել է նաև Անդրանիկը և նրան խաբելով տարել է Էրեբունի մասիվի բնակարանից մեկը և հակառակ իր կամքին կենակցել է նրա հետ։ Այնուհետև, միասին բնակարանից դուրս են եկել, և Լալան օգտվելով փողոցի մարդկանց բազմությունից, փախել է Անդրանիկի մոտից։
Փորձագետ` Կ. Բաբայանի, բացատրությամբ, որ Անդրանիկ Կարապետյանի աջ բազկի վերին մասում պատկերված «Վիշապ» դաջվածքը հնարավոր է, որ նոր արված լինի, քանի որ այն տարբերվում է մարմնի մյուս մասերում առկա դաջվածքներից և դեռևս սպիներ կան, սակայն չի բացառվում, որ դրա տակ նախկինում եղած լինի դաջվածք, պարզապես վրայից կրկին կատարել են որպեսզի թարմանա։ Իսկ դաջվածքի վեղեմությունը հնարավոր է որոշել միայն առաջին մեկ տարվա ընթացքում, երբ վերքը դեռևս լրիվ ապաքինված չէ։
Վկա` Սարգիս Թալիշյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ. օգոստոսի 6-ին կամ 7-ին իրենց տուն է եկել իր մորաքրոջ որդին` Անդրանիկը, մի անծանոթ աղջկա հետ։ Նրանց ինքը սուրճ է հյուրասիրել, որից հետո գնացել է իր ննջասենյակը։ Որոշ ժամանակ անց, երբ մտել է հյուրասենյակ, տեսել է, որ այդ աղջիկը մեջքով պառկած է բազմոցի վրա, Անդրանիկը նրա վրա և կենակցում էին։ Ինքը մոտ 5 վայրկյան նայել է նրանց, որի ընթացքում այդ աղջիկը ասել է. «մի արա, թող ինձ», սակայն Անդրանիկը չէր լսում։ Դրանից հետո, ինքը կրկին գնացել է իր սենյակ և այդ ընթացքում որևէ ձայն, գոռոց չի լսել։ Երբ կրկին եկել է հյուրասենյակ, այդ աղջիկը ասել է, որ պայուսակի մեջի փողերը կորել են։ Քիչ անց եկել է Անդրանիկը և նրանք միասին գնացել են, որից հետո ինքն այլևս Անդրանիկին չի տեսել։
Վկա` Վոլոդիա Օհանյանի նախաքննությամբ տրված և դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ Անդրանիկ Կարապետյանի հետ ծանոթացել է ՀՀ ԱՆ «Էրեբունի» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժը կրելու ընթացքում։ Նրան պատմել է, որ ինքը փնտրում է իր ընկերուհուն` Յուլիա Զայցևային, որի հետ վատ է վարվել իր ընկեր Աշոտ Ղազարյանը։ Այնուհետև, նրա հետ է կապնվել Ա. Ղազարյանի կնոջ եղբայրը` Էդիկը։ Ասել է նաև, որ Յուլիային հնարավոր է գտնել Աշոտի ընտանիքի միջոցով և նրան է տվել նրանց հասցեն և տան հեռախոսահամարը։ Պատժից ազատվելուց առաջ Անդրանիկը խոստացել է իրեն, որ Աշոտի Ընտանիքի միջոցով կգտնի Յուլիային և կբերի իր մոտ, սակայն Անդրանիկը իրեն որևէ լուր Յուլիայի մասին չի հայտնել։ Ինքը Անդրանիկին չի ասել, որ նա իր փոխարեն վրեժխնդիր լինի Աշոտի ընտանիքի հետ։
Անդրանիկ Կարապետյանի հանցանքը հիմնավորվեց նաև ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 10.08.2004թ. տրված դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1188 եզրակացությամբ, համաձայն որի Լ. Կիրակոսյանի մարմնական վնասվածքը հետույքի պատի արյունազեղման ձևով հասցված է բութ, կոշտ առարկայով, որպիսին կարող է հանդիսանալ լարված առնանդամը, հնարավոր է նշված ժամկետին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 02.09.2004թ. տրված դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 287 եզրակացությամբ, համաձայն որի Լ. Կիրակոսյանի վարտիքի շեքային մասում դարձերեսին տեղակայված կասկածելի հետքում հաստատվել է սերմնահյութի առկայություն, որտեղ կլանման-անջատման և քանակական-կլանման ռեակցիաներով հայտնաբերվել են A և H հակածիններ, որը թույլ է տալիս ասել` Լ. Կիրակոսյանի վարտիքի վրա հայտնաբերված սերմնահյութի հետքը կարող էր առաջանալ սերմնահյութում A և H հակածիններ պարունակող որևէ «արտադրող» և «ոչ արտադրող» տղամարդու սերմնահյութի հաշվին։ Նույն սերմնահյութի հետքում հայտնաբերված A հակածինի առկայությունը կարելի է բացատրել նաև նույն հետքում Լ. Կիրակոսյանի հեշտոցային արտադրության հնարավոր առկայությամբ։
ՀՀ առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից 01.03.2011թ. տրված դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 91 եզրակացությամբ, համաձայն որի Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոսճաբանական համակարգի պատկանում է H ուղեկցող հակածինով A խմբին։ Նրա թքի նմուշում` չորացրած մարլյայի վրա /սերմնահյութի նմուշը հրաժարվեց տալուց/ հակամարմինների քանակական կլանման և կլանման-անջատման ռեակցեաներով հայտնաբերվել են A և H հակածիններ, ինչը թույլ է տալիս հետևել, որ Ա. Կարապետյանը իր խմբային A և H հակածինների «արտադրողն» է։ Հետևաբար, չի բացառվում նաև 02.09.2004թ. թիվ 287 եզրակացության «հետևություններ» բաժնում փաստարկված` տուժող Լ. Կիրակոսյանի վարտիքի շեքային մասում հայտնաբերված սերմնահյութի առաջացումը արտադրությունում /թուք` հետևաբար նաև սերմնահյութ/ A և H հակածիններ «պարունակող» Ա. Կարապետյանից։
ՀՀ առողջապահության նախարարությանը կից միջգերատեսչական ստացիոնար դատա-հոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի կողմից 01.03.2011թ. տրված ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 97 եզրակացությամբ, համաձայն որի վկա Սարգիս Ժորայի Թալիշյանը տառապել և տառապում է «Խելացնորհ զառանցանքային շիզոֆրենիա կայուն դեֆեկտով» հոգեկան խանգարմամբ։ Ըստ բժշկական փաստաթղթերի Սարգիս Թալիշյանը 1995թ. տառապում է նշված հոգեկան հիվանդությամբ, որի համար սիստեմատիկ ստացել է ստացիոնար բուժումներ, ընդունել հոգեմետ դեղորայք, սակայն քրեական գործի վաղեմության ժամկետի պատճառով միանաշանակ հնարավոր չէ պատասխանել 2004թ. օգոստոսի 6-ին և 2004թ. նոյեմբերի 1-ին Սարգիս Թալիշյանը ունակ է եղել ճիշտ ընկալելու, վերարտադրելու օբյեկտիվ իրականությունը, դրանց վերաբերյալ տալ ճիշտ, օբյեկտիվ, իրականությանը համապատասխանող ցուցմունքներ, թե, ոչ։ Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա ունակ չէ ճիշտ ընկալելու և վերարտադրելու շրջապատում տեղի ունեցող իրադարձությունները և դրանց շուրջ տալ ճիշտ, ըստ էության բացատրություններ։
ՀՀ «Փորձաքննությունների ազգային բյուրո» ՊՈԱԿ-ի կողմից 07.03.2012թ. տրված հանձնաժողովային դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 12-0282 եզրակացությամբ, համաձայն որի Անդրանիկ Կարապետյանի աջ բազկի և ուսահոդի շրջանի դրսային մակերեսին առկա է վիշապի պատկերով դաջվածք` մուգ կապտամոխրավուն գույնի, անհամասեռ երանգավորմամբ, որի շրջանում մաշկի ռեակտիվ և բորբոքային փոփոխություններ չեն հայտնաբերվել։ Ա. Կարապետյանի աջ բազկի վերին երրորդականի դրսային մակերեսին հայտնաբերվել է մաշկի սպիական փոփոխված տեղամաս (մոտ 7.5x5.0սմ չափսի), որի մեծ մասը ներառված և ծածկված է վիշապի պատկերով դաջվածքով, ինչը հիմք է տալիս եզրակացնել, որ տվյալ սպիի տեղամասն ունի ավելի հին վաղեմություն, քան դաջվածքը։ Աջ բազկի շրջանի տվյալ սպիի տեղամասի առաջացման իրական պատճառը և ժամկետը պարզել հնարավոր չէ։ Ինչ վերաբերվում է աջ բազկի շրջանի վիշապի պատկերով տվյալ դաջվածքի կատարման վաղեմության որոշմանը, ապա դրա վերաբերյալ ստույգ եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ` համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված չափանիշների բացակայության պատճառով, հետևաբար հնարավոր չէ ստույգ եզրակացնել, թե դաջվածքը կատարվել է 2004թ., թե 2009թ.։
Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունով, հագուստները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունով, Կիրակոսյանի վարտիքը իրեղեն ապացույց ճանաչելու որոշումով։
Երևանի Էրեբունի և նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.01.2011թ. դատական նիստի ձայնագրության կրիչի զննության արձանագրությունով։
Անդրանիկ Կարապետյանի մարմնի քննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունով, ինչպես նաև գործով ձեռք բերված այլ փաստական տվյալներով։
Այսպիսով դատարանը ապացուցված համարեց, որ Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանը կատարել է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասովով, որով և պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում արարքի հանրության համար վտանգավորությունը, աստիճանը և բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Կարապետյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատարանն ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ինչպես նաև անձը բնութագրող հանգամանքներ չհայտնաբերեց։
Դատարանը, հաշվի առնելով Ա. Կարապետյանի կողմից կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորությունը, ինչպես նաև այն, որ Ա. Կարապետյանի կողմից կատարած արարքի համար` ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսվում է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ Անդրանիկ Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.12.2001թ. 1-294 դատավճռով Անդրանիկ Կարապետյանը ՀՀ քր. օր-ի 88 հոդվածի 2-րդ մասով, 89 հոդվածի 2-րդ մասով, 15-89 հոդվածի 2-րդ մասով, 92 հոդվածի 2-րդ մասով, 93 հոդվածի 1-ին մասով, 222 հոդվածի 3-րդ մասով, 96 հոդվածի 1-ին մասով և 212 հոդվածով, 37-38-39 հոդվածների կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման` 10 տարի ժամկետով` անձնական գույքի 50 տոկոսի բռնագրավմամբ և տուգանքի` 20.000 դրամի չափով, նոր հանցանքը կատարել է մինչև պատժի լրիվ կրումը, ուստի դատարանը գտնում է, որ նոր նշանակվող պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել վերը նշված դատավճռով սահմանված և նրա կողմից պատժի չկրած մասը։
Համաձայն ՀՀ քր. օր-ի 17 հոդվածի. «Օտարերկրյա պետության դատարանի դատավճիռը կարող է հաշվի առնվել, եթե Հայստանի Հանրապետության քաղաքացին, օտարերկրյա քաղաքացին կամ քաղաքացիություն չունեցող անձը դատապարտվել է Հայաստանի Հանրապետության տարածքից դուրս կատարած հանցանքի համար և կրկին հանցանք է կատարել Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ Uույն հոդվածի առաջին մաuին համապատաuխան հանցագործությունների ռեցիդիվը, չկրած պատիժը կամ oտարերկրյա պետության դատարանի դատավճռի այլ իրավական հետևանքները հաշվի են առնվում նոր հանցանքը որակելիu, պատիժ նշանակելիu, քրեական պատաuխանատվությունից կամ պատժից ազատելիu»։
Անդրանիկ Կարապետյանը Նովոսիբիրսկի շրջանի Բարաբինսկի շրջանային դատարանի 14.07.2009թ. դատավճռով ՌԴ քր. օր-ի 119 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, պատժի սկիզբը` 26.03.2009թ.։ Նոր հանցանքը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, հետևաբար դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ և պատժի սկիզբը հաշվել Նովոսիբիրսկի շրջանի Բարաբինսկի շրջանային դատարանի 14.07.2009թ. դատավճռով որպես պատժի սկիզբ ընտրված` 26.03.2009թ.։
Տուժողի կողմից քաղաքացիական հայց չներկայացնելու պատճառով, այդ հարցը պետք է համարել լուծված։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Լ. Կիրակոսյանին պատկանող վարտիքը պետք է թողնել Լալա Կիրակոսյանի տնօրինմանը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 357-360 հոդվածներով, դատարանը.

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 138 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման` 5/հինգ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 67 հոդվածի կիրառմամբ` նոր նշանակված պատժի ժամկետին մասնակիորեն գումարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 20.12.2001թ. 1-294 դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից` 2/երկու/ տարի ժամկետը և պատիժ սահմանել ազատազրկում` 7/յոթ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քր. օր-ի 66 հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` պատժի ժամկետի մեջ հաշվակցել Ռոստով քաղաքի Պրոլետարսկի շրջանային դատարանի 11.08.2005թ., Արմավիր քաղաքի Կրասնոդարի շրջանային դատարանի 08.06.2006թ. և Կրասնոդարի շրջանի Նովոկուբանսկի շրջանային դատարանի 01.12.2006թ. դատավճիռներով նշանակված և ազատազրկման ձևով կրած պատիժը` 3/երեք/ տարի 7/յոթ/ ամիս 21/քսանմեկ/ օր ժամկետով և Անդրանիկ Դեմոյի Կարապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում` 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 9/ինը/ օր ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի սկիզբը` 26.03.2009թ.։
Անդրանիկ Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված կալանք խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված։
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված տուժող Լ. Կիրակոսյանին պատկանող վարտիքը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո թողնել Լալա Կիրակոսյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ Ա. ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆ