Հիմնական
Գործի համար:
ԵԷԴ/0050/01/11
Վիճակագրական տողի համար :
1.15
Պատասխանող
Լևոն Սարգսյան Վանիկի
Լևոն Սարգսյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
Դատավոր
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Վլադիմիր Գրիգորյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-04-08 | 15:00 | 1 | |||
| Էրեբունի և Նուբարաշեն | 2011-04-13 | 10:30 | 1 |
Գործ թիվ ԵԷԴ/0050/01/11
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սամվել Մկրտչյան
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյան
Տուժող Վարդուշ Օհանյան
2011 թվականի ապրիլի 13-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Լևոն Վանիկի Սարգսյանի ծնված 16.01.1962թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անչափահաս երեխա` ծնված 08.12.1997թ., աշխատում է Հարավ-Կովկասյան երկաթուղիում որպես զոդող, չդատված, բնակվում է Երևան Խաղաղ-Դոնի 23 շենք 159 բնակ., խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Լևոն Վասիլի Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Հակոբի Օհանյանը նախկին ամուսիններ են։ Համատեղ ամուսնական կյանքում ունեցել են 2 երեխա` 02.08.1991թ. ծնված Արմինե Լևոնի Սարգսյանին և 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանին։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0744/02/09 վճռով նրանք ամուսնալուծվել են, բնակվել են Երևանի Խաղաղ-Դոնի 23 շենքի 159 բնակարանի տարբեր սենյակներում, վարել են առանձին տնտեսություն։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.09.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0743/02/09 վճռով ամբաստանյալ Լևոն Սարկիսյանից հօգուտ Վարդուշ Օհանյանի բռնագանձվել է 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանի խնամքի համար Լևոն Սարգսյանի ամսական վաստակի կամ եկամուտի 1/4-րդի չափով և լրացուցիչ ծախս ամսական 10.000-ական ՀՀ դրամի չափով, քանի որ անչափահաս երեխան տառապում է շաքարախտ հիվանդությամբ։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Օհանյանը գտնվել են բնակարանում, նրանց երեխաները բացակայել են բնակարանից։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալը գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինչպես նշված պատճառով, այնպես էլ այն պատճառով, որ ամբաստանյալը տուժողից պահանջել է հրաժարվել դատարանի վճռով սահմանված ալիմենտը իր աշխատավարձից բռնագանձելու պահանջից, նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ծեծել է տուժող Վարդուշ Օհանյանին, ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, պատճառել մարմնական վնասվածք քերծվածքի ձևով, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում, տուժողին գցել է անկողնու վրա, նստել նրա վրա և բռնել նրա կոկորդից, որը տուժողի մոտ շնչարգելություն է առաջացրել, ամբաստանյալի ֆիզիկական բռնությունից ազատվելու նպատակով տուժողը ճանկռել է ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանի դեմքը և ազատվել նրա ձեռքերից։
28.01.2011թ. Վարդուշ Օհանյանը դեպքի մասին հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին։
Ինչպես հետաքննության, այնպես էլ` նախաքննության ընթացքում, մասնավոր մեղադրանքի նշված դեպքով տուժողը չի հաշտվել մեղադրյալի հետ և պահանջել է նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկել։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 24.02.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է 12106511 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
10.03.2011թ. որոշում է կայացվել Լևոն Վանիկի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 22.03.2011թ.։
Քրեական գործը 25.03.2011թ. մուտք է եղել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժողն իր նախկին կինն է, իրենք դատարանի վճռով ամուսնալուծվել են, բնակվում են միևնույն բնակարանի տարբեր սենյակներում, բնակարանի կոմունալ հարմարություններն ընդհանուր են։
2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում երեխաները բնակարանում չեն գտնվել, բնակարանում են գտնվել ինքն ու տուժողը։ Ինքը կեղտոտ տարան դրել է գազօջախին` հետագայում մաքրելու նպատակով, տուժող Վարդուշ Օհանյանն իրեն դիտողություն է արել այդ կապակցությամբ, իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ընթացքում ինքը ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, տուժողին հրել և գցել է անկողնու վրա, նստել տուժողի որովայնին և նրա ձեռքերը ուժի գործադրմամբ պահել, որպեսզի Վարդուշ Օհանյանն իրեն չվնասի։ Բայց նա ճանկռել է իր դեմքը։
Ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։
Գ.Թ. 7-8, 21-22, 33-34, 35-36, 46-47,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով տուժող Վարդուշ Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախկին ամուսինը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, հակում ունի ալկոհոլի նկատմամբ, որի պատճառով իրենց ընտանիքում մշտապես անախորժություններ են տեղի ունեցել։ Ամուսնալուծվելուց հետո բնակարանի 2 սենյակներում բնակվում են ինքը, ուսանող աղջիկը և անչափահաս, շաքարախտով հիվանդ որդին։ Ամբաստանյալի հետ համատեղ օգտվել են բնակարանի կոմունալ հարմարություններից։
Ամբաստանյալն իրեն մշտապես ծեծել ու իր արժանապատվությունը վիրավորել է։ 2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում տանն են եղել ինքն ու ամբաստանյալը, բնակարանի հատվածում ինքն զբաղվել է մաքրության և վերանորոգման աշխատանքներով, նկատել է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը քիչ առաջ իր կողմից մաքրած գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինքը նրանից պահանջել է այն վերցնել գազօջախից, որի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է ծագել։ Ամբաստանյալը մուտք է գործել իր սենյակ, պահանջելով հրաժարվել դատարանի վճռով իրենց անչափահաս և շաքարախտով հիվանդ որդու համար բռնագանձվող ալիմենտը պահանջելուց։ Վիճաբանության ընթացքում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանն իրեն ծեծի է ենթարկել` ոտքով հարվածել է իր սրունքին և վնասվածքներ պատճառել իրեն, ապա իրեն հրել ու գցել է անկողնու վրա, նստել է իր որովայնին ու ձեռքերով սեղմել իր կոկորդը։ Իր մոտ շնչահեղձություն է սկսվել, ինքը ճանկռելով ամբաստանյալի դեմքը, կարողացել է ազատվել նրանից։ Ինքը զանգահարել և կանչել է աղջկան` Արմինե Սարգսյանին, որը եկել ու դիտողություն է արել հորը։
Որպես տուժող ինքը ամբաստանյալի հետ չի հաշտվել և պահանջում է նրան պատժի ենթարկել։
Նույն ցուցմունքը տուժողը պնդել է ամբաստանյալին առերես։
Գ.Թ. 3-4, 18, 23-24, 30-31, 35-36,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալն ու տուժողն իր ծնողներն են, ովքեր ամուսնալուծվել են։ Հայրը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, մշտապես ալկոհոլ է օգտագործում, ծեծում է մորը և վիրավորում նրա արժանապատվությունը։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ին իրենց բնակարանում կատարված միջադեպին ներկա չի եղել, քանի որ բացակայել է տանից, գտնվել է ընկերուհու տանը։ Իրեն զանգահարել և կանչել է մայրը` Վարդուշ Օհանյանը։ Եկել է տուն, տեսել է մորը ծեծված վիճակում` մարմնական վնասվածքներով, մայրը պատմել է, որ իրեն ծեծել է հայրը` Լևոն Սարգսյանը։ Ինքը հորը նախատել է այդ կապակցությամբ։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 205 եզրակացության համաձայն` Վարդուշ Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքի ձևով, հասցվել է բութ, կոշտ առարկայով, այն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
Գ.Թ. 16-17
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կողմից նախկինում դատված չլինելը, անկեղծորեն զղջալը, խնամքին անչափահաս` 08.12.1997թ. ծնված և շաքարախտով տառապող երեխա ունենալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը և նրա կատարած հանցանքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել տուգանք պատժատեսակը, որի կատարման ապահովումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դրված է դատապարտյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնի` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դատավճռի կատարման ապահովումը հանձնարարել ամբաստանյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնին` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված` չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
2011թ.
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան
Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Սամվել Մկրտչյան
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյան
Տուժող Վարդուշ Օհանյան
2011 թվականի ապրիլի 13-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Լևոն Վանիկի Սարգսյանի ծնված 16.01.1962թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անչափահաս երեխա` ծնված 08.12.1997թ., աշխատում է Հարավ-Կովկասյան երկաթուղիում որպես զոդող, չդատված, բնակվում է Երևան Խաղաղ-Դոնի 23 շենք 159 բնակ., խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։
Ամբաստանյալ Լևոն Վասիլի Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Հակոբի Օհանյանը նախկին ամուսիններ են։ Համատեղ ամուսնական կյանքում ունեցել են 2 երեխա` 02.08.1991թ. ծնված Արմինե Լևոնի Սարգսյանին և 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանին։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0744/02/09 վճռով նրանք ամուսնալուծվել են, բնակվել են Երևանի Խաղաղ-Դոնի 23 շենքի 159 բնակարանի տարբեր սենյակներում, վարել են առանձին տնտեսություն։
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.09.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0743/02/09 վճռով ամբաստանյալ Լևոն Սարկիսյանից հօգուտ Վարդուշ Օհանյանի բռնագանձվել է 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանի խնամքի համար Լևոն Սարգսյանի ամսական վաստակի կամ եկամուտի 1/4-րդի չափով և լրացուցիչ ծախս ամսական 10.000-ական ՀՀ դրամի չափով, քանի որ անչափահաս երեխան տառապում է շաքարախտ հիվանդությամբ։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Օհանյանը գտնվել են բնակարանում, նրանց երեխաները բացակայել են բնակարանից։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալը գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինչպես նշված պատճառով, այնպես էլ այն պատճառով, որ ամբաստանյալը տուժողից պահանջել է հրաժարվել դատարանի վճռով սահմանված ալիմենտը իր աշխատավարձից բռնագանձելու պահանջից, նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ծեծել է տուժող Վարդուշ Օհանյանին, ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, պատճառել մարմնական վնասվածք քերծվածքի ձևով, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում, տուժողին գցել է անկողնու վրա, նստել նրա վրա և բռնել նրա կոկորդից, որը տուժողի մոտ շնչարգելություն է առաջացրել, ամբաստանյալի ֆիզիկական բռնությունից ազատվելու նպատակով տուժողը ճանկռել է ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանի դեմքը և ազատվել նրա ձեռքերից։
28.01.2011թ. Վարդուշ Օհանյանը դեպքի մասին հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին։
Ինչպես հետաքննության, այնպես էլ` նախաքննության ընթացքում, մասնավոր մեղադրանքի նշված դեպքով տուժողը չի հաշտվել մեղադրյալի հետ և պահանջել է նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկել։
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 24.02.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է 12106511 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։
10.03.2011թ. որոշում է կայացվել Լևոն Վանիկի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 22.03.2011թ.։
Քրեական գործը 25.03.2011թ. մուտք է եղել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։
2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։
Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։
Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժողն իր նախկին կինն է, իրենք դատարանի վճռով ամուսնալուծվել են, բնակվում են միևնույն բնակարանի տարբեր սենյակներում, բնակարանի կոմունալ հարմարություններն ընդհանուր են։
2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում երեխաները բնակարանում չեն գտնվել, բնակարանում են գտնվել ինքն ու տուժողը։ Ինքը կեղտոտ տարան դրել է գազօջախին` հետագայում մաքրելու նպատակով, տուժող Վարդուշ Օհանյանն իրեն դիտողություն է արել այդ կապակցությամբ, իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ընթացքում ինքը ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, տուժողին հրել և գցել է անկողնու վրա, նստել տուժողի որովայնին և նրա ձեռքերը ուժի գործադրմամբ պահել, որպեսզի Վարդուշ Օհանյանն իրեն չվնասի։ Բայց նա ճանկռել է իր դեմքը։
Ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։
Գ.Թ. 7-8, 21-22, 33-34, 35-36, 46-47,
դատաքննության արձանագրություն
Գործով տուժող Վարդուշ Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախկին ամուսինը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, հակում ունի ալկոհոլի նկատմամբ, որի պատճառով իրենց ընտանիքում մշտապես անախորժություններ են տեղի ունեցել։ Ամուսնալուծվելուց հետո բնակարանի 2 սենյակներում բնակվում են ինքը, ուսանող աղջիկը և անչափահաս, շաքարախտով հիվանդ որդին։ Ամբաստանյալի հետ համատեղ օգտվել են բնակարանի կոմունալ հարմարություններից։
Ամբաստանյալն իրեն մշտապես ծեծել ու իր արժանապատվությունը վիրավորել է։ 2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում տանն են եղել ինքն ու ամբաստանյալը, բնակարանի հատվածում ինքն զբաղվել է մաքրության և վերանորոգման աշխատանքներով, նկատել է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը քիչ առաջ իր կողմից մաքրած գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինքը նրանից պահանջել է այն վերցնել գազօջախից, որի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է ծագել։ Ամբաստանյալը մուտք է գործել իր սենյակ, պահանջելով հրաժարվել դատարանի վճռով իրենց անչափահաս և շաքարախտով հիվանդ որդու համար բռնագանձվող ալիմենտը պահանջելուց։ Վիճաբանության ընթացքում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանն իրեն ծեծի է ենթարկել` ոտքով հարվածել է իր սրունքին և վնասվածքներ պատճառել իրեն, ապա իրեն հրել ու գցել է անկողնու վրա, նստել է իր որովայնին ու ձեռքերով սեղմել իր կոկորդը։ Իր մոտ շնչահեղձություն է սկսվել, ինքը ճանկռելով ամբաստանյալի դեմքը, կարողացել է ազատվել նրանից։ Ինքը զանգահարել և կանչել է աղջկան` Արմինե Սարգսյանին, որը եկել ու դիտողություն է արել հորը։
Որպես տուժող ինքը ամբաստանյալի հետ չի հաշտվել և պահանջում է նրան պատժի ենթարկել։
Նույն ցուցմունքը տուժողը պնդել է ամբաստանյալին առերես։
Գ.Թ. 3-4, 18, 23-24, 30-31, 35-36,
դատաքննության արձանագրություն
Դատաքննության ժամանակ որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալն ու տուժողն իր ծնողներն են, ովքեր ամուսնալուծվել են։ Հայրը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, մշտապես ալկոհոլ է օգտագործում, ծեծում է մորը և վիրավորում նրա արժանապատվությունը։
2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ին իրենց բնակարանում կատարված միջադեպին ներկա չի եղել, քանի որ բացակայել է տանից, գտնվել է ընկերուհու տանը։ Իրեն զանգահարել և կանչել է մայրը` Վարդուշ Օհանյանը։ Եկել է տուն, տեսել է մորը ծեծված վիճակում` մարմնական վնասվածքներով, մայրը պատմել է, որ իրեն ծեծել է հայրը` Լևոն Սարգսյանը։ Ինքը հորը նախատել է այդ կապակցությամբ։
Դատաքննության արձանագրություն
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 205 եզրակացության համաձայն` Վարդուշ Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքի ձևով, հասցվել է բութ, կոշտ առարկայով, այն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
Գ.Թ. 16-17
3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։
Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ նշանակվի։
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։
Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կողմից նախկինում դատված չլինելը, անկեղծորեն զղջալը, խնամքին անչափահաս` 08.12.1997թ. ծնված և շաքարախտով տառապող երեխա ունենալը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։
Գնահատելով վերոշարադրյալը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը և նրա կատարած հանցանքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել տուգանք պատժատեսակը, որի կատարման ապահովումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դրված է դատապարտյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնի` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դատավճռի կատարման ապահովումը հանձնարարել ամբաստանյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնին` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։
Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված` չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։
Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։
ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0050/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 25-03-2011 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0050/01/11 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 12106511 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | 21.01.2011թ. Երևանի Խաղաղ Դոնի փողոց 23 շենքի թիվ 159 բնակարանում կենցաղային հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանության ժամանակ ոտքով հարվածել է իր նախկին կնոջ` Վ. Օհանյանին, ծեծի է ենթարկել նրան ու վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառել թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Վանիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Դատվածություն | |
| Դատվածություն | չդատված |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.15 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 25-03-2011 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վլադիմիր |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 25-03-2011 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-03-2011 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-03-2011 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-04-2011 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-04-2011 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 13-04-2011 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 13-04-2011 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ թիվ ԵԷԴ/0050/01/11 2011թ. Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈՒՆԻ ԵՎ ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ. Նախագահող դատավոր Վլադիմիր Գրիգորյան Քարտուղարությամբ Արմինե Արղամանյան Մասնակցությամբ` Մեղադրող Սամվել Մկրտչյան Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյան Տուժող Վարդուշ Օհանյան 2011 թվականի ապրիլի 13-ին Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վանիկի Սարգսյանի ծնված 16.01.1962թ. Երևան քաղաքում, ազգությունը հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին 1 անչափահաս երեխա` ծնված 08.12.1997թ., աշխատում է Հարավ-Կովկասյան երկաթուղիում որպես զոդող, չդատված, բնակվում է Երևան Խաղաղ-Դոնի 23 շենք 159 բնակ., խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը։ Ամբաստանյալ Լևոն Վասիլի Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Հակոբի Օհանյանը նախկին ամուսիններ են։ Համատեղ ամուսնական կյանքում ունեցել են 2 երեխա` 02.08.1991թ. ծնված Արմինե Լևոնի Սարգսյանին և 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանին։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.08.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0744/02/09 վճռով նրանք ամուսնալուծվել են, բնակվել են Երևանի Խաղաղ-Դոնի 23 շենքի 159 բնակարանի տարբեր սենյակներում, վարել են առանձին տնտեսություն։ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 11.09.2009թ. թիվ ԵԷԴ/0743/02/09 վճռով ամբաստանյալ Լևոն Սարկիսյանից հօգուտ Վարդուշ Օհանյանի բռնագանձվել է 08.12.1997թ. ծնված Գևորգ Լևոնի Սարգսյանի խնամքի համար Լևոն Սարգսյանի ամսական վաստակի կամ եկամուտի 1/4-րդի չափով և լրացուցիչ ծախս ամսական 10.000-ական ՀՀ դրամի չափով, քանի որ անչափահաս երեխան տառապում է շաքարախտ հիվանդությամբ։ Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը հակում է ունեցել ոգելից խմիչքի նկատմամբ։ 2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը և տուժող Վարդուշ Օհանյանը գտնվել են բնակարանում, նրանց երեխաները բացակայել են բնակարանից։ 2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում ամբաստանյալը գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինչպես նշված պատճառով, այնպես էլ այն պատճառով, որ ամբաստանյալը տուժողից պահանջել է հրաժարվել դատարանի վճռով սահմանված ալիմենտը իր աշխատավարձից բռնագանձելու պահանջից, նրանց միջև վիճաբանություն է ծագել։ Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ծեծել է տուժող Վարդուշ Օհանյանին, ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, պատճառել մարմնական վնասվածք քերծվածքի ձևով, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում, տուժողին գցել է անկողնու վրա, նստել նրա վրա և բռնել նրա կոկորդից, որը տուժողի մոտ շնչարգելություն է առաջացրել, ամբաստանյալի ֆիզիկական բռնությունից ազատվելու նպատակով տուժողը ճանկռել է ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանի դեմքը և ազատվել նրա ձեռքերից։ 28.01.2011թ. Վարդուշ Օհանյանը դեպքի մասին հայտարարություն է տվել ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժնին։ Ինչպես հետաքննության, այնպես էլ` նախաքննության ընթացքում, մասնավոր մեղադրանքի նշված դեպքով տուժողը չի հաշտվել մեղադրյալի հետ և պահանջել է նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկել։ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնի կողմից 24.02.2011թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել է 12106511 քրեական գործը և նախաքննություն է կատարվել։ 10.03.2011թ. որոշում է կայացվել Լևոն Վանիկի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Մեղադրական եզրակացությունը հաստատվել է 22.03.2011թ.։ Քրեական գործը 25.03.2011թ. մուտք է եղել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան։ 2. Դատաքննությամբ ձեռք բերված ու հետազոտված ապացույցները։ Դատաքննությամբ հետազոտվել են այն բոլոր ապացույցները, որոնք թվարկված են մեղադրական եզրակացության մեջ։ Ապահովելով դատաքննության լրիվությունը, բազմակողմանիությունը և օբյեկտիվությունը և ղեկավարվելով գործի արդար քննությանը վերաբերող սահմանադրական և դատավարական նորմերի դրույթներով, հիմնվելով պատշաճ ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքի վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պետք է կայացվի մեղադրական դատավճիռ և նրա նկատմամբ պետք է քրեական պատիժ կիրառվի։ Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժողն իր նախկին կինն է, իրենք դատարանի վճռով ամուսնալուծվել են, բնակվում են միևնույն բնակարանի տարբեր սենյակներում, բնակարանի կոմունալ հարմարություններն ընդհանուր են։ 2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում երեխաները բնակարանում չեն գտնվել, բնակարանում են գտնվել ինքն ու տուժողը։ Ինքը կեղտոտ տարան դրել է գազօջախին` հետագայում մաքրելու նպատակով, տուժող Վարդուշ Օհանյանն իրեն դիտողություն է արել այդ կապակցությամբ, իրենց միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ընթացքում ինքը ոտքով հարվածել է տուժողի ձախ սրունքին, տուժողին հրել և գցել է անկողնու վրա, նստել տուժողի որովայնին և նրա ձեռքերը ուժի գործադրմամբ պահել, որպեսզի Վարդուշ Օհանյանն իրեն չվնասի։ Բայց նա ճանկռել է իր դեմքը։ Ամբաստանյալը զղջացել է կատարածի համար։ Գ.Թ. 7-8, 21-22, 33-34, 35-36, 46-47, դատաքննության արձանագրություն Գործով տուժող Վարդուշ Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախկին ամուսինը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, հակում ունի ալկոհոլի նկատմամբ, որի պատճառով իրենց ընտանիքում մշտապես անախորժություններ են տեղի ունեցել։ Ամուսնալուծվելուց հետո բնակարանի 2 սենյակներում բնակվում են ինքը, ուսանող աղջիկը և անչափահաս, շաքարախտով հիվանդ որդին։ Ամբաստանյալի հետ համատեղ օգտվել են բնակարանի կոմունալ հարմարություններից։ Ամբաստանյալն իրեն մշտապես ծեծել ու իր արժանապատվությունը վիրավորել է։ 2011 թվականի հունվարի 21-ին ժ.17-ի սահմաններում տանն են եղել ինքն ու ամբաստանյալը, բնակարանի հատվածում ինքն զբաղվել է մաքրության և վերանորոգման աշխատանքներով, նկատել է, որ ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը քիչ առաջ իր կողմից մաքրած գազօջախին է դրել կեղտոտ տարան։ Ինքը նրանից պահանջել է այն վերցնել գազօջախից, որի կապակցությամբ իրենց միջև վիճաբանություն է ծագել։ Ամբաստանյալը մուտք է գործել իր սենյակ, պահանջելով հրաժարվել դատարանի վճռով իրենց անչափահաս և շաքարախտով հիվանդ որդու համար բռնագանձվող ալիմենտը պահանջելուց։ Վիճաբանության ընթացքում ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանն իրեն ծեծի է ենթարկել` ոտքով հարվածել է իր սրունքին և վնասվածքներ պատճառել իրեն, ապա իրեն հրել ու գցել է անկողնու վրա, նստել է իր որովայնին ու ձեռքերով սեղմել իր կոկորդը։ Իր մոտ շնչահեղձություն է սկսվել, ինքը ճանկռելով ամբաստանյալի դեմքը, կարողացել է ազատվել նրանից։ Ինքը զանգահարել և կանչել է աղջկան` Արմինե Սարգսյանին, որը եկել ու դիտողություն է արել հորը։ Որպես տուժող ինքը ամբաստանյալի հետ չի հաշտվել և պահանջում է նրան պատժի ենթարկել։ Նույն ցուցմունքը տուժողը պնդել է ամբաստանյալին առերես։ Գ.Թ. 3-4, 18, 23-24, 30-31, 35-36, դատաքննության արձանագրություն Դատաքննության ժամանակ որպես վկա հարցաքննված Արմինե Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալն ու տուժողն իր ծնողներն են, ովքեր ամուսնալուծվել են։ Հայրը` ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը, մշտապես ալկոհոլ է օգտագործում, ծեծում է մորը և վիրավորում նրա արժանապատվությունը։ 2011թ. հունվարի 21-ին ժ.17-ին իրենց բնակարանում կատարված միջադեպին ներկա չի եղել, քանի որ բացակայել է տանից, գտնվել է ընկերուհու տանը։ Իրեն զանգահարել և կանչել է մայրը` Վարդուշ Օհանյանը։ Եկել է տուն, տեսել է մորը ծեծված վիճակում` մարմնական վնասվածքներով, մայրը պատմել է, որ իրեն ծեծել է հայրը` Լևոն Սարգսյանը։ Ինքը հորը նախատել է այդ կապակցությամբ։ Դատաքննության արձանագրություն Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 205 եզրակացության համաձայն` Վարդուշ Օհանյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ սրունքի շրջանի քերծվածքի ձևով, հասցվել է բութ, կոշտ առարկայով, այն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։ Գ.Թ. 16-17 3. Դատարանի իրավական վերլուծությունը։ Դատաքննությամբ բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանք միմյանց հետ համադրելով և գնահատելով իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության և իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից և հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքը կատարելու մեջ հիմնավորված է և նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշված հոդվածի սանկցիայով պետք է քրեական պատիժ նշանակվի։ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Դրանք բնութագրելով ամբաստանյալի անձնավորությունը ու կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը, հնարավորություն են տալիս անհատական մոտեցում ցուցաբերելով` որոշել նշանակվող պատժի տեսակն ու չափը և լուծել այն կրելու նպատակահարմարության հարցը։ Դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքով ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։ Որպես մեղմացուցիչ հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալի կողմից նախկինում դատված չլինելը, անկեղծորեն զղջալը, խնամքին անչափահաս` 08.12.1997թ. ծնված և շաքարախտով տառապող երեխա ունենալը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում քննարկելով հարցը, այն է` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին և կանխել հանցագործությունները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել այնպիսի պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար։ Գնահատելով վերոշարադրյալը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը և նրա կատարած հանցանքի հանրորեն վտանգավորության աստիճանը, քրեական գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերելով, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս դատարանը հանգում է այն հիմնավոր եզրակացության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է նշանակել տուգանք պատժատեսակը, որի կատարման ապահովումը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 24-րդ հոդվածի 1-ին մասի հիմքով դրված է դատապարտյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնի` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանման վրա։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը անհրաժեշտ է ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։ Հիմք ընդունելով վերոգրյալը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 41, 44, 357-358, 360, 365, 369-372, 376, 3761, 379-րդ, ՀՀ դատական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածների պահանջներով, դատարանը. Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Դատավճռի կատարման ապահովումը հանձնարարել ամբաստանյալի բնակության վայրի ՔԿ ծառայության տարածքային մարմնին` ՀՀ ԱՆ ՔԿՎ ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժների կատարման ստորաբաժանմանը։ Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը ամբաստանյալ Լևոն Վանիկի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված` չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ։ Դատավարությանը մասնակցող անձանց կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում։ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ. Թ. ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-04-2011 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-05-2011 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 17-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 103 թերթ։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-05-2011 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 103 |