Հիմնական

Գործի համար: ԵԷԴ/0049/01/11
Վիճակագրական տողի համար : 6.4

Պատասխանող

Հասմիկ Շիրինյան
Հասմիկ Շիրինյան Հովսեփի
Հասմիկ Շիրինյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մասիս Ռեհանյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վարդան Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Հոդվածներ

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Հոդված ՀՀ քր օր-ի 179 Մաս 3

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մասիս Ռեհանյան

Էրեբունի և Նուբարաշեն

Վարդան Գրիգորյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Խաբեությամբ Ս. Եղիազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակել է վերջինիս առանձնապես խոշոր չափի` 38200 ԱՄՆ դոլարը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2012-10-22 11:00 4 Կայացվել է
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2012-08-10 12:00 1 Կայացվել է
Վճռաբեկ 2012-07-26 15:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-07-19 16:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-07-13 11:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-06-19 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-06-05 15:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-05-23 15:30 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-05-14 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-04-30 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2011-12-21 12:00 1 Նշանակվել է դատական նիստ
Էրեբունի և Նուբարաշեն 2011-04-13 14:00 1
Գործ ԵԷԴ/0049/01/11/


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ԴԱՏԱԽԱԶ` Տ.ՈՒԶՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Գ.ՍՈԼՈՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ

2012թ. հոկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրող Տ.ՈՒզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի վերաքննիչ բողոքներն ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1–ին կետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թ. հունվարի 14-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12100711 քրեական գործը:
2011թ. մարտի 11-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը` ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011թ. մարտի 23-ին Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատաքննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1–ին կետով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-ր մասի 1-ին կետով մեղադրվող Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացվել է:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի կողմից գումարի բռնագանձման մասին քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի` Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1, բնակարանի վրա դրված արգելանքը վերացվել է:
Ապացույց ճանաչված Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահագն Շիրինյանի դիմումներն ու հայտարարությունները թողնվել է քրեական գործում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել մեղադրողը և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թ. օգոստոս ամսին Կալինինգրադից Երևան եկած մորաքրոջից` Կիմա Եղիազարյանից, որպես բնակարանը գնելու կանխավճար, Հ.Շիրինյանը ստացել է Ս.Եղիազարյանի ուղարկած 3.000 ԱՄՆ դոլարը: 2010թ. հունվար ամսին, գտնելով 38.200 ԱՄՆ դոլար արժողության համապատասխան բնակարան, այդ մասին հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը 31.01.2010թվականից մինչև 14.04.2010թվականն ընկած ժամանակահատվածում եղբոր` Խաչիկ Եղիազարյանի, մորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի, ընկերուհու` Սվետլանա Գորյաչևայի և իր անունից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար գումար: Ստացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.456.894 դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարով Հ.Շիրինյանը 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում:
Օգտվելով 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահանալու հանգամանքից, որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս.Եղիազարյանի գումարով գնված, իր վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության բնակարանը, ինչն էլ արել է` չնայած բազմաթիվ պահանջներին` Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը վերագրանցել Ս.Շիրինյանի հուղարկավորության կապակցությամբ Հայաստան եկած Ս.Եղիազարյանի անվամբ կամ նրան վերադարձնել 38.200 ԱՄՆ դոլարը հայտարարելով, որ իբր հանգուցյալ Ս.Շիրինյանը ցանկացել է իր համար բնակարան գնել և այդ նպատակով ողջ գումարը նա է ուղարկել իրեն:
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրող Տ.ՈՒզոյանը նշել է, որ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճռով ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել։
Գտնում է, որ 10.08.2012թ. դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով, դատավճիռն օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով։
2010թ. դեկտեմբերի 11-ին ՀՀ փաստաբանական պալատի փաստաբան Գագիկ Սոլոմոնյանը ոստիկանության էրեբունու բաժին հաղորդում է տվել, որ իր վստահորդ, ՌԳ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող Սուսաննա Եղիազարյանը Երևան քաղաքում բնակարան գնելու նպատակով բանավոր պայմանավոր¬վածության է եկել Երևանում բնակվող, իր մորաքրոջ դուստր Հասմիկ Շիրինյանի հետ, ըստ որի՝ Ս.Եղիազարյանը պետք է գումարներ ուղարկեր, որով Հ.Շիրինյանը բնակարան կգներ և հետագայում այն կվերագրանցեր Ս.Եղիազարյանի անվամբ։ 2010թ. հունվար-ապրիլ ամիսներին Ս.Եղիազարյանն իր ազգականների և ընկերուհու միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար, որով վերջինս գնել է բնակարան, հրաժարվել է այն վերագրանցել Ս.Եղիազարյանի անվամբ և խարդախությամբ հափշտակել է բնակարանը։
Նախաքննության ընթացքում Ս. Եղիազարյանը 2010թ. հունվարի 3-ից մինչև ապրիլի 14-ն ընկած ժամանակահատվածում իր և տարբեր անձանց անունից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով Հասմիկ Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է ընդհանուր 13.325.324 ՀՀ դրամին համարժեք 35.200 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ստանալով գումարը՝ Հ.Շիրինյանը Սասունիկ Հովսեփյանից և մյուսներից 14.820.000 ՀՀ դրամով նոտարական վավերացմամբ 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է վերը նշված բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի ստորաբաժանումում։
Ս.Եղիազարյանի բազմաթիվ պահանջներով Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը նրան հանձնել և այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակել է Ս.Եղիազար¬յանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարը>>։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել է, որ ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող, գործով տուժող Սուսաննա Եղիազարյանը 2009թ. որոշել է Երևան քաղաքում բնակարան գնել։ Այդ նպատակով նա առանց լիազորագրի, վստահելով, բանավոր պայմանավոր¬վածության է եկել Երևան քաղաքում բնակվող իր մորեղբոր աղջկա՝ Հասմիկ Շիրինյանի հետ, որը խոստացել է գտնել համապատասխան բնակարան, գնել և գրանցել իր անվամբ, /ինչու ոչ իր հարազատներից որևէ մեկի անվամբ/ իսկ հետագայում, երբ Ս. Եղիազարյանը այցելի Երևան, անվանափոխել նրա անվամբ։ Որպես բնակարանը գնելու կանխավճար Ս.Եղիա¬զարյանը 2009 թ. օգոստոս ամսին Կալինինգրադից Երևան եկող մոր՝ Կիմա Եղիազարյանի, միջոցով ուղարկել է 3000 ԱՄՆ դոլար, որը Կ.Եղիազարյանն անձամբ տվել է Հ.Շիինյանին՝ վերջինիս տանը։
2010թ. հունվար ամսին Հ.Շիրինյանը Երևանում գտել է համապատասխան բնակարան՝ 38.200 ԱՄՆ դոլար արժեքով, այդ մասին հեռախոսով հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը բնակարանի արժեքի մնացած գումարը՝ 35.200 ԱՄՆ դոլարը, Կալինինգրադ քաղաքից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով, եղբոր՝ Խաչատուր Եղիազարյանի անունից 30.01.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, մորաքրոջ՝ Սվետա Շիրինյանի անունից 03.02.2010թ. 500 ԱՄՆ դոլար, 04.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, 13.04.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար և 14.04.2010թ. 1200 ԱՄՆ դոլար, իր ընկերուհի Սվետլանա Գորյաչևայի անունից 05.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, իր անունից 04.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար և 13.02.2010թ. 4000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել է Հ.Շիրինյանին, որը 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում։
2010թ. սեպտեմբերի 17-ին Կալինինգրադ քաղաքում հանկարծամահ է եղել Սվետա Շիրինյանը, որի դին տեղափոխվել է ՀՀ և հուղարկավորվել Սևանի տարածքի Դդմաշեն գյուղում։ Օգտվելով հորաքրոջ մահանալու հանգամանքից՝ Հ.Շիրինյանն իրեն վստահված գույքը յուրացնելու միջոցով հափշտակել է, հրաժարվել է բնակարանը վերագրանցել Ս. Եղիազարյանի անվամբ՝ հայտարարելով, որ հորաքույրը՝ Սվետա Շիրինյանը, ցանկացել է իր համար բնակարան գնել և այդ նպատակով ողջ գումարը նա է ուղարկել իրեն։
Տուժող Ս.Եղիազարյանի կողմից 38.200 ԱՄՆ դոլար գումարն ուղարկված լինելու փաստը հաստատվել, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի մեղադրանքր հիմնավորվել է նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ս.Եղիազարյանի և վկաներ`Ծովինար Շիրինյանի, Մանվել Էլիզբարյանի , հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի, Հարություն Աղաջանյանի, Մերուժան Արզումանյանի, Գայանե Արզամանյանի, Ժիրայր Արզումանյանի, Կիմա Եղիազարյանի և Խաչիկ Եղիազարյանի ցուցմունքներով:
Նրանք բոլորը հերքել են ամբաստանյալ Շիրինյանի այն հայտարարությունը, թե Սվետայի մահվան յոթի արարողության ժամանակ բոլոր ազգականները պահանջել են բնակարանը, որն իբր Սվետային է պատկանում, վաճառել և գումարը բաժանել իրար մեջ։ Եթե, իրոք, ազգականները նման պահանջ են ներկայացրել Հասմիկ Շիրինյանին, նա էլ մերժել է, ապա ինչու է միայն Սուսաննա Եղիազարյանը դիմել ոստիկանություն, ինչու հանգուցյալ Սվետայի եղբայրները, քույրը և մյուս հարազատները նույնպես չեն դիմել ոստիկանություն։
Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև ապացույց ճանաչված Սվետլանա Գորյաչևայի և Վահագն Շիրինյանի դիմումներով ու հայտարարություններով։
Հասմիկ Շիրինյանի բնակարանի և բջջային հեոախոսահամարներից կատարված մուտքային և ելքային հեոախոսազանգերի վերծանումներով, Կալինինգրադից Երևան գումարների փոխանցումների անդորրագրերով, դատարանի կողմից կատարված հարցմանը` Կալինինգրադ քաղաքի կադաստրային ծառայությունից ստացված գրությամբ, որով հաստատվել է, որ հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում ունեցել է 32 քմ. տարածքով 1 սենյականոց բնակարան, այլ շարժական կամ անշարժ գույք չի ունեցել։ Դրանով հերքվում են ամբաստանյալի և նրա միջնորդությամբ դատարան կանչված և որպես վկա հարցաքննված անձանց ցուցմունքներն այն մասին, որ իբր Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում խանութ է ունեցել, գործում առկա տեղեկանքով այն մասին, որ տուժողը Կալինինգրադ քաղաքում ունի սեփական խանութ։
Ամբաստանյալի այն պնդումները, թե Սուսաննան ընդհանրապես իրեն չի զանգահարել, իսկ 79097881803 հեռախոսահամարը պատկանել է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանին, նույնպես հերքվել են։
Այն, որ նշված հեռախոսահամարը պատկանում է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանին, հաստատվել է գործում առկա աբոնենտային պայմանագրով։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան է հրավիրվել նաև Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, որը դատարանում հայտնեց, որ բնակարանը վաճառել է Հասմիկին, բնակարանը նայել են Ծովինարը և նրա փեսան, որ 29.03.2010թ. ստացել է կանխավճար 3.000 դոլար, որի մասին կազմվել է ստացական և, որքան հիշում է, Հասմիկից էլ լսել է, որ բնակարանը հորաքրոջ համար է գնում։ Իսկ ամբաստանյալի հարցին Հովսեփյանը պատասխանեց, որ <<այո՝ կանխավճար ստանալու պահին Հասմիկը զանգեց հորաքրոջը>>։ Նույն պահին վերծանումների զննությամբ պարզվեց, որ այդ օրն ամբաստանյալի ոչ բնակարանի, ոչ էլ բջջային հեռախոսից զանգ չի եղել Կալինինգրադ։ Դրանով իսկ մեկ անգամ ևս հաստատվում է վկա Ս.Հովսեփյանի ցուցմունքի կեղծ լինելը և տուժող Ս.Եղիազարյանի ցուցմունքների հավաստի լինելը։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի հոր և ամուսնու ցուցմունքներին, ապա նրանք գործի ելքով շահագրգիռ անձինք են, գրեթե կրկնել են Հ.Շիրինյանի ցուցմունքները, նրանց ցուցմունքներն իրականության հետ ոչ մի աղերս չունեն։
Վերը նշված բոլոր ապացույցները դատարանում բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտվել են, սակայն դատարանը ճիշտ չի գնահատել օբյեկտիվ ապացույցները։
Հանգուցյալ Ս. Շիրինյանը, իրոք, Լեհաստանում եղել է, բայց նա Լեհաստան է մեկնել տուժողի՝ իր քրոջ դուստր Ս.Եղիազարյանի հետ։ 2002 թվականին, այսինքն՝ Կալինինգրադում մեկ սենյականոց բնակարանը գնելուց հետո, նրան արտաքսել են Լեհաստանից։ Դրանից հետո նա աշխատել է տուժողի մոտ, նրա խանութում, օգնել է տուժողին, հանգուցյալը բացի մեկ սենյականոց բնակարանից այլ գույք Կալինինգրադում չի ունեցել, ապրել է համեստ, ստացել է թոշակ և որոշակի գումարներ՝ տուժողից։ Մեկ սենյականոց բնակարան ունենալը դեռ չի նշանակում, որ հանգուցյալը հարուստ է եղել, իսկ Սևան քաղաքում ունեցած մեկ սենյականոց բնակարանը նա ստացել է դեռևս խորհրդային տարիներին։ Նշված հանգամանքները հաստատվել են հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի հարազատների ցուցմունքներով, որոնք բնակվում են Կալինինգրադում, նաև նրա եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի ցուցմունքով, ով 2006թ. 6 ամսով եղել է Կալինինգրադ քաղաքում և հյուրընկալվել է որդու մոտ։
Ինչ վերաբերում է բանկերի միջոցով ամբաստանյալին <<սիստեմատիկաբար>> օգնելուն, ապա այստեղ էլ դատարանը աղավաղել է իրականությունը։
Դատավճռում որպես հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի ուղարկած գումարներով բնակարանը գնելու <<ծանրակշիռ>> ապացույցներ նշվել են իբր գործի ելքով չշահագրգռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանի, Գագիկ Այվազյանի, Սարգիս Բադանյանի և Վարազդատ Մելքոնյանի ցուցմունքները։ Մինչդեռ նշված վկաները դատաքննության են ներկայացել ամբաստանյալի, նրա ամուսնու և հոր խնդրանքով։
Տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի ցուցմունքների հավաստիությունը հաստատվել, իսկ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի և նրա վկայակոչած վկաների ցուցմունքներում նշված փաստարկները հերքվել են գործում առկա հետևյալ օբյեկտիվ ապացույցներով.
Դատավճռում վկա, հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի ցուցմունքներում, չգիտես ինչու, չի նշվել, որ Սվետա Շիրինյանը Մաքսիմ Շիրինյանին և Սիսիանում բնակվող եղբորը օգնել է ընդամենը մեկ անգամ՝ 100 և 200 դոլարով, իսկ երբ Ս.Շիրինյանը 2009թ. Երևանից վերադառնալիս է եղել Կալինինգրադ, Մաքսիմը նրանից խնդրել է 200 դոլար, սակայն Սվետան ասել է, որ գումար չունի, Մ.Շիրինյանի կնոջը վիրահատելիս Ս.Շիրինյանը նույնպես չի կարողացել օգնել (29.04.2011թ. նիստի արձանագրություն), որպիսի հանգամանքի մասին նշում դատավվճռում բացակայում է։
Դատարանը դատավճռում փորձ չի արել պատճառաբանել, որ եթե, իրոք, Ս.Շիրինյանն է գումարներն ուղարկել, ապա ինչու է այլ անձանց անունից կատարել փոխանցումները։
Գործի դատաքննությամբ հավաստի ապացույց ձեռք չի բերվել, որով հաստատվեր նվիրատվության հետևանքով տուժողի, Մերուժան, Գայանե և Ժիրայր Արզումանյանների, վկա Խաչատուր Եղիազարյանի, Կիմա Եղիազարյանի, Հարու¬թյուն Աղաջանյանի և Մաքսիմ Շիրինյանի հարաբերությունները Հ.Շիրինյանի հետ սրվելու հանգամանքը և որ իբր նրանք գործի ելքով շահագրգռված անձինք են։
Դատարանի կողմից ապացույցների գնահատման կամայական մոտեցում ցուցաբերելու մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ դատարանն արժանահավատ չհամարելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատող տուժողի և մյուս վկաների ցուցմունքները, որոնք, ի դեպ, նույն չափով ամբաստանյալի ազգականներն են, որպես դրա հիմնավորում նշել է, որ նրանք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի գումարներով գնված բնակարանը, ինչպես նաև նրան պատկանող մեկ սենյականոց բնակարանը Սևան քաղաքում՝ նշելով, <<որ այդ մասին է վկայում նաև հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառանգական գույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևանի նոտարական տարածքի նոտարին հասցեագրված դիմումները>>։ Այնուհետև նշվում է, որ, ցավոք, դատարանը հնարավորություն չի ունեցել դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ Կալինինգրադ քաղաքում հանգուցյալի ժառանգական գույքի տնօրինման իրավական գործընթացի մասին։ Մինչդեռ դատարանն իր նախաձեռնությամբ պահանջել և առանց հրապարակման գործին է կցել Կալինինգրադ քաղաքի նոտարական օկրուգի նոտարի պատասխան գրությունը, որ Ս.Շիրինյանի մահից հետո նրա գույքի ժառանգության գործ չի բացվել։
Նախ, բնական է, որ հանգուցյալի մահից հետո Սևան քաղաքում կամ գույքի գտնվելու մեկ այլ վայրում պետք է բացվեր ժառանգություն, հանգուցյալի գույքի ժառանգության հարցին պետք է լուծում տրվեր օրենքով սահմանված կարգով, ժառանգության հարցով էլ պետք է դիմեին նրա քույրերը և եղբայրները, բայց դա ինչ կապ կարող է ունենալ հանցագործության դեպքի հետ։ Ընդ որում՝ դիմումատուների շարքում է ինչպես տուժողի մայրը՝ Կիմա Եղիազարյանը, այնպես էլ ամբաստանյալի հայրը՝ Հովսեփ Շիրինյանը, ինչն օրենքով թույլատրելի է։
Տուժողը, վկաներ Ծովինար Շիրինյանը, Մանվել Էլիզբարյանը, Գայանե Արզումանյանը, Հարություն Աղաջանյանը և Ժիրայր Արզումանյանը ժառանգություն ընդունելու հարցին որևէ առնչություն չեն ունեցել և հայտնի չէ՝ դատարանը ինչ կապ է տեսել նշված անձանց ցուցմունքների հավաստիության և մյուսների կողմից ժառանություն ընդունելու հարցի միջև։ Դատարանը պարզապես ենթադրություն¬ների հիման վրա հետևություն է արել, թե իբր այս վկաները պահանջ են ներկայացնում հանգուցյալի գույքի նկատմամբ, հետևաբար՝ շահագրգիռ անձիք են։
Գտնում է, որ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված բավարար ապացույցներով հիմնավորված է Հասմիկ Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին անմեղ ճանաչելու և արդարացնելու վերաբերյալ անհիմն է և անօրինական, դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի բազմաթիվ խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, հետևաբար՝ կայացված դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով,խնդրել է բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճիռը, ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012 թ. կայացրած դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Հասմիկ Շիրինյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել, քաղաքացիական հայցը մերժվել, իսկ դատական ծախսերի պահանջի վերաբերյալ էլ «վճռեց» մասում ոչինչ չի գրվել, այդ հարցը, փաստորեն, չի լուծել :
Հիշյալ դատավճռով խախտվել են նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահանջները, որոնք ագդել են գործի ելքի վրա. մասնավորապես, խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 127-րդ և 59-րդ հոդվածների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ և 179-րդ հոդվածների պահանջները, որի արդյունքում կայացվել է սխալ դատական ակտ, որը խախտել է արդարադատության էությունը: Անհրաժեշտ է նշված դատավճիռը ամբողջությամբ բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ ներքոհիշյալ պատճառանությամբ: Դատավճռի` <<Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետագոտված ապացույցները>> մասում գրված է տուժողի, վկաների ցուցմունքների, ինչպես նաև այլ ապացույցների մասին, սակայն դրանք նշվել են հատընտրովի կերպով, չի գրվել հատկապես այն ցուցմունքների և այլ ապացույցների մասին, որոնք որ շահավետ չեն ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանին ու հիմնավորվում են նրան առաջադրված մեղադրանքը:
Այսպես, քրեաիրավական գնահատականի, դիրքորոշման ճշտումը չի կարող միանշանակ գնահատվել անհիմն մեղադրանքի առաջադրում, ընդհակառակ, ողջունելի պետք է համարվի այդ փաստը, որ, իրավացիորեն ճշգրտվել է հանցավոր արարքի իրավաբանական որակումը: Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, իրոք, անժխտելիորեն հիմնավորվել է, որ Սվետա Շիրինյանը թոշակառու, միայնակ, ֆինանսական մեծ միջոցներից զուրկ, համեստ ապրող անձնավորություն է եղել, այնքան, որ անգամ իր բնակարանները չի կարողացել վերանորոգել, հուղարկավորության համար գումար չի ունեցել և այդ ծախսերը կատարել է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանը, որ նա ընդամենը երկու անգամ է Ջերմուկ քաղաքում հանգստացել և յուրաքանչյուր անգամ ծախսել է շուրջ 70.000 դրամ: Իսկ Լեհաստանում բիզնեսով զբաղվելու տարիներին աշխատած գումարներով Կալինինգրադ քաղաքում 2002 թ. մեկ սենյականոց բնակարան է գնել, որից հետո իրեն Լեհաստանից արտաքսել են և նա բիզնեսով չի զբաղվել, երբեմն-երբեմն օգնել է տուժողին՝ նրա առևտրային գործերում: Հիշյալների վերաբերյալ քրեական գործում կան բազմաթիվ ապացույցներ, մասնավորապես, ամբաստանյալի հարազատ քրոջ և մյուս մերձավոր ազգականների ոչնչով չարատավորված, ոչ հակասական, արժանահավատ ցուցմունքներ, փաստաթղթեր և այլ ապացույցներ, որոնք դատարանը պարզապես չի ցանկացել գնահատության արժանացնել, միայն ցուցմունքների մասով գրել է, որ դրանք արժանահավատ չեն, քանի որ Հովսեփ Շիրինյանը իր տունը նվիրել է ամբ. Հ. Շիրինյանին և թշնամություն է առաջացել ազգականների միջև: Թե դատարանի այդ ենթադրությունները ինչ հիմք ունեն՝ անհասկանալի է, անգամ ամբաստանյալը, իր հայրը և ամուսինը նման միտք չեն հայտնել քրեական գործի քննության ընթացքում, չեն նշել: Ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանը մտացածին, ապակողմնորոշող դիմում-բողոքներով դիմել է Հանրապետության ղեկավարությանը, սակայն այդ դեպքում էլ թշնամանքի մասին չի նշել: Արժանահավատ չհամարելու համար ավելի լուրջ, ոչ պարզունակ պատճառ պետք է նշվեր, եթե այդպիսիք գոյություն ունենային: Եթե մերձավոր ազգականների ցուցմունքները չբխեին քրեական գործի փաստական հանգամանքներից, հակասական լինեին, այդ դեպքում թերևս արժանահավատ չլինելու մասին նշվեր: 70 տարեկան անձնավորություն, Սվետա Շիրինյանի հարազատ եղբայրը՝ Մաքսիմ Շիրինյանը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, որ ինքը 6 ամիս ապրել է Կալինինգրադում, հաճախակի շփվել Սվետա Շիրինյանի հետ, որ նա հարուստ չի եղել, որ նման գումարներ եթե /նկատի է ունեցել 38.000 դոլարը/ ունենար իրեն կօգներ և ոչ թե Հասմիկին, որ Սիսիանում ապրող եղբորը ընդամենը օգնել է 300 դոլարով /100+200/, որ 2009թ. ինքը Սվետայից 200 դոլար է խնդրել, իսկ վերջինս էլ չի տվել՝ ասելով, որ գումար չունի, որ իր կնոջը վիրահատելիս Սվետան գումար չունենալու պատճառով նույնպես չի կարողացել օգնել : Չի կարծում, որ նշածները հավաստում են, որ Սվետա Շիրինյանը հարուստ և առատաձեռն անձնավորություն է եղել: Մյուս ազգական վկաների ցուցմունքները գրեթե նույնաբովանդակ են, որ հարուստ չի եղել, որ չէր կարող 38.000 դոլար նվիրել Հասմիկին, որ բացի այդ, եթե մեծ գումար նվիրեր, ապա մերձավոր ազգականները կիմանային /և իրոք, կյանքում մեծ գումարներ ո՞վ է գաղտնի նվիրում, շատերը խոստումներն են թմբկահարում/: Հիշյալներից հետո անհիմն է հանգել այն հետևության, որ Սվետան <<սիստեմատիկ>> գումարային օգնություն է ցուցաբերել ամբաստանյալին: Իսկ ինչ վերաբերում է <<Յունի Բանկ>>–ի և <<Կոնվերս Բանկի>>-ի միջոցով ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանին կատարված դրամական փոխանցումներին, ապա դրանց վերաբերյալ դատարանին ներկայացրել է էլ. փոստով իրեն փոխանցած տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի հայտարարությունը, որտեղ նշված է, որ 5000 դոլարից 3000 դոլարն իր ամուսին Գեղամ Իվանյանն է փոխանցել՝ իրենց համար ոսկեղեն գնելու կապակցությամբ, իսկ 2000 դոլարից իրենք տեղեկություն չունեն: Ի դեպ, այս վերջին 2000 դոլարի կապակցությամբ ամբաստանյալը և նրա ամուսինը տվել են հակասական ցուցմունքներ, մի դեպքում նշել են, որ այդ 2000 դոլարը Սվետան ուղարկել էր ավտոմեքենա գնելու համար, իսկ մյուս դեպքերում նշել են, որ այդ գումարը ուղարկվել է բնակարանի կանխավճարը տալու համար: Նման դեպքում դատարանը հիմք չուներ հանգելու այն հետևության, որ այդ գումարն ուղարկվել է որպես օգնություն, չի բացառվում, որ այդ գումարը տրվել է պարտքով, թախանձագին խնդրանքների արդյունքում: Որպես Ս.Շիրինյանի հարստության հավաստում, նշվել է նաև նրա Սևան քաղաքում ունեցած մեկ սենյականոց բնակարանի մասին, սակայն հայտնի է գործով, որ այդ բնակարանը չի գնվել, այն սեփականաշնորհվել է և գտնվում է չվերանորոգված վիճակում, որը նույնպես չի վկայում Սվետա Շիրինյանի հարստության, և առատաձեռնության մասին:
Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս հատկապես հիմք է ընդունել ամբ. Հ. Շիրինյանի, նրա հոր, ամուսնու և իրենց հարևանների, աշխատանքային ընկերուհու և բնակարանի նախկին սեփականտիրոջ անտրամաբանական, խիստ հակասական ցուցմունքները, որոնց /նաև այլ կարևոր հարցերի / մասին նշել են պաշտպան Ն. Բադալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պատասխանի դեմ բերված իր <<Առարկություններ>>–ում, սակայն դրանք նույնպես անտեսվել են: Նշված վկաները /հարևանները և ընկերուհին/ օբյեկտիվ ցուցմունքներ չէին կարող տալ, քանզի ունեն կաշկանդվածություն, բացի այդ, նրանք Կալինինգրադից գումարներ ուղարկելու, բնակարան գնելու և Սվետա Շիրինյանի հարստության մասին տեղեկություններ չեն ունեցել, հակառակ դեպքում ամբ. Հ. Շիբինյանը նրանց հարցաքննելու միջնորդություն դեռ նախաքննության ընթացքում կներկայացներ /եթե ինքը իր իրավունքները չի իմացել, ապա պաշտպան է ունեցել և այդ մասին նրան կբացատրվեր/, իր ցուցմունքներում կվկայակոչեր այդ մարդկանց, ղեկավարությանն ուղղված բազմաթիվ դիմում-բողոքներում, և քրեական գործին ծանոթանալիս կնշեր, որ խնդրում է իր գործով վկաներ հարցաքննել, սակայն մերժում են, մինչդեռ, նման բովանդակությամբ միջնորդություն երբևէ չի ներկայացվել։ Նշված վկաներին հարցաքննելու <<գաղափարը>> առաջացել է դատաքննության ընթացքում՝ ավելի որակյալ մասնագետի խորհրդով: Սակայն, նրանց ցուցմունքները այնքան անտրամաբանական էին, անհեթեթ և հակասական, որ մեծ ցանկության դեպքում էլ դրանք հիմք չպետք է ընդունվեր, նրանց ցուցմունքների ձայնագրությունների ունկընդրումը, նաև քրեական գործում առկա փաստերի, գրածների ուսումնասիրումը կհավաստի գրածներիս ճշմարտացիությունը:
Դատարանը չի կարող անտեսել և ծանրակշիռ է համարում դատաքննությամբ ձեռք բերած այն ապացույցը, որ դեռևս Ս. Շիրինյանի կենդանության օրոք, ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանի կողմից «Յունի Բանկ» ՓԲԸ-ի «Ամիրյան» մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը ստանալու ժամանակ, վերջինս բանկի գործառույթների իրականցման համար 04.02.2010 թ. հայտարարագրում անձամբ գրառել է. «15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով» /դատական նիստի արձանագրություն/ : Ինչ վերաբերվում է տուժող Ս. Եղիազարյանի և նրա մտերիմ ազգականների ցուցմունքներին, ապա դատարանը դրանք արժանահավատ չի համարում և գտնում է, որ վերջիններս գործի ելքով շահագրգռված անձինք են, որոնք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ժառանգական գույքը, այդ թվում նաև Սևան քաղաքի Սևանեցու փողոց 7 շենք 25 հասցեում գտնվող մեկ սենյականոց բնակարանը և եղբոր դստեր համար նրա գումարներով գնված Երևանի Ավանեսով փողոց 22 շենք բն. 22/1 հասցեում գտնվող երեք սենյականոց բնակարանը: Այդ մասին է վկայում նաև հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ժառանգական գույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևան նոտարական տարածքի նոտարին հասցեագրված դիմումները: Ցավոք, դատարանը հնարավորություն չունեցավ դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ և իր տրամադրության տակ ունենալ նաև հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում ունեցած ժառանգական գույքի տնօրինման իրավական գործընթացի մասին:
Բացի այդ, այդ «Հայտարարագրից» չի երևում, որ այն բանկային փաստաթուղթ է, չկա մուտքի և ելքի կնիք, /այն հետո էլ կարող էին «մխրճել» փաստաթղթերի մեջ/: Այդ «փաստաթղթի» հավաստիությունը ոչ ստուգվել է, և ոչ էլ կարող էր ստուգվել, այնպես որ ցանկացած բովանդակությամբ կարող էր քաղաքացին գրել, և գրվել է հավանական ու անվտանգ պատճառաբանություն՝ 15.000 դոլարը հորաքրոջ կողմից նվեր-օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով: Բացի այդ, նշված պատճառաբանությունը գրվել է միայն Սվետա Շիրինյանի անվամբ ուղարկած գումարները ստանալու դեպքում: Հատկանշանակ է մի փաստ. «Հայտարարագրում» նշված 04.02.2010 թ-ի դրությամբ դեռ Սվետա Շիրինյանի անվամբ Հասմիկ Շիրինյանին 15.000 դոլար չէր ուղարկվել, ուղարկվել է ընդամենը 10.000 դոլար, այսինքն, այդ «Հայտարարագիրը» կարող էին ցանկացած ձևով լրացնել, մանավանդ չի նշվել:
Դատարանն անգամ արժանահավատ է համարել թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի դատաքննական ցուցմունքն, այն դեպքում, երբ հենց դատարանում պարզվեց, որ նա սուտ ցուցմունք է տալիս, մասնավորապես նա ասաց, որ կանխավճար տալու օրը Հասմիկը զանգահարել է Կալինինգրադ՝ Ս.Շիրինյանին և հայտնել, որ բնակարանը գնելու համար 3000 դոլար կանխավճար է տալիս և ստացել հավանություն, սակայն նույն պահին նախագահողի կողմից հեռախոսային վերծանումները ստուգվեց և պարզվեց, որ այդ օրը նրանց միջև հեռախոսային խոսակցություն տեղի չի ունեցել :
Այսպիսով, դատավճռում գրված բոլոր պատճառաբանությաններն անհիմն են և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, ընդ որում, օբյեկտիվ, գործի փաստական հանգամանքներից բխող փոխկապակցված ապացույցներով և արարքն էլ իրավաբանորեն ճիշտ է որակվել : Անհրաժեշտ էր այս հոդվածը կիրառել, սակայն, չի կիրառվել, իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի պատճառաբանականներին, ապա դրանք ամբողջովին հերքվել են իր կողմից, գործում գտնվող ապացույցներով, հիմնավորված փաստական հանգամանքներով:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 379-րդ, 3801-րդ 394-րդ և 395-րդ հոդվածների, խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0049/01/11 քրեական գործով 10.08.2012թ. կայացրած դատավճիռը, կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ և ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանին մեղավոր ճանաչել ու դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացիական հայցը ամբողջովին բավարարել, բավարարել նաև դատական ծախսերի՝ ճանապարհածախսերը վճարելու խնդրանքը :
4.Վերաքննիչ բողոքների դեմ բերված պատասխանը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ավագ դատախազ Տ.ՈԻզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ. Սոլոմոնյանի կողմից Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.08.2012թ. թիվ ԵԷԴ/0049/01/11/ դատավճռի դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկեցին ամբաստանյալը և նրա շահերի պաշտպան Ն.Բադալյանը։
Հասմիկ Շիրինյանին նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանք էր առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2009թ. ամռանը տեղեկանալով, որ իր հորաքրոջ դուստր՝ ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքի բնակչուհի Սուսաննա Եղիազարյանը ցանկանում է Երևանում բնակարան գնել, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ այդ բնակարանին, Ս. Եղիազարյանի ուղարկած գումարներով 04.05.2010թ. գնել է Երևան Ավանեսով փողոցի 22 շ. թիվ 22/1 բնակարանը, այն գրանցել իր անունով, հետագայում հրաժարվել բնակարանը հանձնել Եղիագարյանին այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակելով Ս. Եղիազարյանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլար գումարը։ 05.06.2012թ. դատական նիստում դատաքննությանը որպես մեղադրող մասնակցող դատախազ Տ. ՈԻզոյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն Հ. Շիրինյանին առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Մեղադրողն իր այդ որոշմամբ գտել է, որ Հ. Շիրինյանը Եղիազարյանին չի խաբել, նրա գիտակցության և կամքի վրա չի ներգործել, ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել հափշտակելու ուղարկված գումարները, հափշտակության դիտավորությունն առաջացել է հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահից՝ 17.09.2010թ., հետո և օգտվելով նրա մահանալու հանգամանքից որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս. Եղիազարյանի գումարով գնված առանձնապես խոշոր չափերի 14.456.894 ՀՀ դրամ արժողությամբ բնակարանը։
Հասմիկ Շիրինյանը ոչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ոչ էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք չի կատարել, նա Ս. Եղիազարյանին ոչ խաբել է, ոչ էլ յուրացրել նրա գումարը։
Հ. Շիրինյանն իր բոլոր նախաքննական, դատաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ 04.05.2010թ. իր անունով իր կողմից գնված ք. Երևան Ավանեսվի փողոց 22 շ. 22/1բն. գնել է ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող հորաքրոջ՝ Սվետա Շիրինյանի իրեն նվիրաբերած գումարով։ 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում հանկարծամահ է եղել, նրա դիակը բերվել է Հայաստան հուղարկավորվել, հուղարկավորության 7-րդ օրը մյուս հորաքրոջ դուստրը՝ Սուսաննա Եղիազարյանը և մյուս հարազատները պահանջել են Հասմիկի բնակարանը վաճառել և գումարը բաժանել իրենց միջև պատճառաբանելով, որ բնակարանը գնվել է Սվետայի փողերով` այն ժառանգական գույք է և իրենք որպես ժառանգներ բաժին ունեն դրանից։ Հասմիկն այդ ապօրինի պահանջը հրաժարվել է կատարել։ Որոշ ժամանակ անց Հասմիկին զանգահարել և նույն պահանջն է ներկայացրել նաև փաստաբան Սոլոմոնյանը` ասելով, որ հակառակ դեպքում Հասմիկի դեմ խարդախության գործ կհարուցի։ Քանի որ Հասմիկը որևէ հանցանք չէր կատարել, հրաժարվել է կատարել նաև Սոլոմոնյանի պահանջը։ Նույն թվականի դեկտեմբեր ամսին Սուսաննա Եղիազարյանը Հասմիկի բնակարանի գումարին տիրանալու նպատակով իր փաստաբան Սոլոմոնյանի հետ հայտարարություն են ներկայացրել դատախազություն, թե իբր Հասմիկը բնակարանը գնել է Սուսաննայի ուղարկած 35.200 ԱՄՆ դոլար գումարով, Սուսաննայի առաջարկով Հասմիկը բնակարանը նախ պետք է ձևակերպեր իր անունով, հետո վերաձևակերպեր Սուսաննայի անունով, սակայն չի կատարել, հափշտակել է Սուսաննայի գումարը։ Ինչպես Գ. Սոլոմոնյանի հաղորդման մեջ <<գ/թ 1>> այնպես էլ Սուսաննայի դիմում բողոքում գումարի չափը ցույց է տրվել 35.200 դոլար։Այդ թիվը դրվել է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի Կալինինգրադ քաղաքի բնակարանից Սուսաննայի գտած փաստաթղթերի հիման վրա։ Քրեական գործը հարուցվել, նրանց քաղ. հայցվոր, քաղ. հայցվորի ներկայացուցիչ են ճանաչել 35.200 դոլար գումարի համար։ Հետագայում, երբ գործով հարցաքննվել է Հասմիկը, ներկայացրել բնակարան գնելու փաստաթղթերը, համաձայն որոնց՝ բնակարանը գնվել է ոչ թե 35.200 դոլարին համարժեք դրամով, այլ 38.000 դոլարով, Սուսաննան Սոլոմոնյանի հետ հորինել են հաջորդ սուտը՝ թե իբր 2009թ. ամռանը Սուսաննան իր մայր Կիմա Եղիազարյանի հետ Հասմիկին է ուղարկել ևս 3000 դոլար։ Կիմայի կողմից Հասմիկին 3000 դոլար տալու ոչ մի ապացույց գործում չկա, նույնիսկ նրանց կեղծ վկաներից և ոչ մեկը Կիմայի կողմից Հասմիկին գումար տալը չի տեսել։ Հ.Շիրինյանի ինչպես նախնական, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ներկայացված մեղադրանքը հիմնավորող որևէ հավաստի ապացույց ձեռք չի բերվել, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ հարցաքննված նրանց որոշ հարազատները շահագրգռված լինելով բնակարանի արժեքից գումարներ ստանալու հարցում, տվել են ոչ ճիշտ ցուցմունքներ։ 04.02.2010թ. դեռևս հորաքրոջ Սվետա Շիրինյանի կենդանության օրոք <<Յունի բանկ ՓԲԸ-ի <<Ամիրյան>> մասնաճյուղից Սվետա Շիրինյանի կողմից ուղարկած 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու ժամանակ բանկի պահանջով Հասմիկը հայտարարագիր է գրել, որ այդ օրը ստանում է 15.000 ԱՄՆ դոլար հորաքրոջ կողմից-նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով։
Սոլոմոնյանը վերաքննիչ բողոքում փորձել է հերքել <<հայտարարագիրը>> գրելով, թե այդ մասին Հասմիկը գրել է միայն Սվետա Շիրինյանի անվամբ ուղարկված գումարները ստանալիս։ Այդ պատճառաբանությունը բացարձակ սուտ է, բանկի կողմից դատարան ուղարկված գումար փոխանցելու փաստաթղթից երևում է, որ 04.02.2010թ. Հասմիկը ստացել է 15.000 դոլար, որը եղել է 03.02.2010թ., 04.02.2010թ. Սվետա Շիրինյանի անունով ուղարկված 5000-ական դոլար գումարները և 04.02.2010թ. Սուսաննա Եղիազարյանի անունով ուղարկված 5000 դոլար գումարը։ Այս փաստը անվիճելի ապացուցում է, որ դեռևս հափշտակելու դիտավորություն չունեցող Հասմիկը, եթե Սուսաննայի անունով ուղարկված գումարի մասին ևս գրել է, որ այդ գումարներն ուղարկում է հորաքույրը որպես նվեր իրեն բնակարան գնելու համար, զուտ ճշմարտություն է։ Գործով հաստատված է, որ գումարները լրիվ Հասմիկին ուղարկել է Սվետա Շիրիեյանը և դատախազի ու Սոլոմոնյանի ջանքերը հակառակն ապացուցելու հարցում բացարձակ անտրամաբանական են։
Դատաքնությամբ հիմնավորվել է նաև, որ 2010թ. հոկտեմբեր ամսին Լեհաստանից Հասմիկին է զանգահարել ոմն Սուսաննա, հայտնել է, թե իբր հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանն իրեն պարտք է մնացել 9000 դոլար և քանի որ Հասմիկը Սվետայի գումարով է գնել բնակարանը, ուրեմն այդ բնակարանը պատկանում է Սվետային, պահանջել է վաճառել բնակարանը և իր պարտքը տալ։ <<Տուժող>> Սուսաննան դատարանում տված ցուցմունքում ընդունեց, որ Լեհաստանում բնակվող Սուսաննային ինքն է տվել Հասմիկի հեռախոսահամարը և նման պահանջի առաջարկ արել։ Եթե բնակարանն, իրոք, գնվել էր՝ <<տուժողի>> գումարով, նրա համար, ինչու պետք է Սվետա Շիրինյանի պարտքը վճարելու համար վաճառվի <<տուժողին>> պատկանող բնակարանը։ Իրենց միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկաներ Սարգիս Բադանյանը, Վարազդատ Մելքոնյանը, Վահիդա Ղուլյանը, Գագիկ Այվազյանը հայտնել են, որ տեսել են Սվետա Շիրինյանին, լսել նրան, նա հայտնել է, որ Հասմիկի, նրա տղաների համար Երևան քաղաքում պետք է բնակարան գնի։ Սվետա Շիրինյանը եղել է միայնակ կին, ընտանիք չի ունեցել, շատ կապված է եղել Հասմիկի և նրա հոր հետ, Երևան գալիս իջևանել է Հասմիկենց տանը, Հասմիկը լինելով բուժաշխատող, բարի անձնավորություն, հոգ է տարել նրա առողջության մասին։ Սվետան 1990-ական թվականներից մշտապես մեկնել է արտասահման՝ Թուրքիա, Լեհաստան, զբաղվել առևտրով, 2002թ. ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում գնել է սեփական բնակարան, ունեցել է առևտրի կրպակ, սեփական բնակարան է ունեցել նաև Սևան քաղաքում, ամռան ամիսներին հաճախ եկել է Հայաստան, իջևանել Հասմիկենց տանը, հանգստացել <<Ջերմուկ>> առողջարանում, որտեղ նրան ուղեկցել են Հասմիկը և նրա ամուսինը։ Դատաքննությամբ հարցաքննվել է նաև Ավանեսով փողոց 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, նա հայտնել է, որ բնակարանը վաճառել է Հասմիկ Շիրինյանին, այդ ընթացքում Հասմիկը հայտնել է, որ պետք է խորհրդակցի իր հորաքրոջ հետ, որը բնակվում է Ռուսաստանում, քանի որ նա է ուղարկելու բնակարանը գնելու գումարները։ Հովսեփյանը հայտնել է նաև, որ իր ներկայությամբ Հասմիկը զանգահարել և խոսել է հորաքրոջ հետ` բնակարանը գնելու շուրջ: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ Սվետա Շիրինյանն անաշխատունակ, աղքատ և հիվանդ կին չի եղել, ինչպես փորձել են ներկայացնել <<տուժողը>> և բնակարանի արժեքից գումար կորզելու ակնկալիքով սուտ ցուցմունքներ տված նրա կեղծ վկաները, նույնիսկ այդ անձինք ընդունել են, որ մահվանից մի քանի օր առաջ՝ 2010թ. սեպտեմբերին Սվետա Շիրինյանը մեկնել է Լեհաստան այնտեղից ապրանք բերելու իր առևտրային գործունեության համար։ <<Տուժող>> Ս. Եղիազարյանը իր գ/թ 4-ում գտնվող դիմում-բողոքում գրել է, որ մինչև 1993թ. բնակվել է Չարենցավան քաղաքում, գտնվել է ծայրահեղ վատ տնտեսական պայմաններում, ընտանիքով տեղափոխվել և բնակվում է ՌԴ-ում։ Նրանց ընտանիքը միայն 2007թ. է կարողացել բնակարան գնել Կալինինգրադ քաղաքում այն էլ բանկից վարկ վերցրած գումարով, որի պարտքը մինչև օրս չի վճարել (գ/թ 26)։
Այս պայմաններում, երբ նա ի վիճակի չէր իր վարկ վերցրած գումարը մարել, ինչպես կարող էր 38.000 դոլար ուղարկել Հասմիկին, Հասմիկի անունով իր համար բնակարան գնելու, երբ այդ բնակարանի կարիքը չի ունեցել, բնակարանը նույնիսկ չի տեսել։ Ինչու նա ի սկզբանե բնակարանն իր անունով գրանցել չի ցանկացել։ Հասմիկը բնակարանը գնել է 2010թ. մայիսին, ինչու <<տուժող>> կոչեցյալը դրանից հետո, ամիսներ շարունակ չի փորձել նույնիսկ տեսնել բնակարանը, չի պահանջել գոնե բնակարանի փաստաթղթերը։ Սվետայի մահից հետո սեպտեմբերի 19-ին նա եկել է Հայաստան թաղման արարողությանը մասնակցելու, շուրջ 8 օր գտնվել է Հայաստանում, այդ ժամանակ ևս չի փորձել տեսնել <<իր>> բնակարանը, բնակարանի վերաձևակերպում կատարել, ըստ նրա երբ իմացել է, որ Հասմիկի հայրն իր տունը նվիրել է Հասմիկին, կորցրել է վստահությունը Հասմիկի նկատմամբ, պահանջել է բնակարանը վերաձևակերպել Մերուժանի անունով կամ բնակարանը վաճառել և գումարը ուղարկել իրեն։ Եթե, իրոք, նա բնակարան էր գնել իր համար, ինչու չի պահանջել բնակարանը վերաձևակերպել իր անունով, ինչու է հետ պահանջել գումարը : Ըստ նրա իբր Հասմիկը ասել է, թե բնակարանը գրավ է դրել, ինչու նա չի պահանջել գրավի փաստաթղթերը, ինչու նա Հասմիկից ստացական չի պահանջել գումարը վերադարձնելու պարտավորության կատարման համար, ինչու նա հենց այդ ժամանակ չի դիմել իրավապահ մարմիններին ) այլ դիմել է միայն 3 ամիս անցնելուց հետո։
Փաստաբան Սոլոմոնյանը 25.01.2011թ. դիմումով քննիչին է ներկայացրել մի պայմանագիր կնքված Սուսաննա Եղիազարյանի հետ 08.09.2005թ., որտեղ Սուսաննայի անձնագրի` թիվը նշված է 28.11.06թ.։ Ինչպես կարող էր 08.09.2005թ. պայմանգիր կնքվել միայն հաջորդ տարին ստացած անձնագրով։ Այս կեղծ պայմանագրով <<տուժող>> կողմը փորձում է ապացուցել, որ 909-788-1803 հեռախոսահամարը պատկանում է տուժողին և դրանով է Հասմիկը նրա հետ խոսել բնակարանի հարցով։ Այս ակնհայտ կեղծ պայմանագիրը և մնացած բոլոր կեղծիքները հաստատում են, որ <<տուժող>> կողմը ստում է, փորձում է կեղծիքի ու խաբեության միջոցով Հասմիկից հափշտակել նրա բնակարանի արժեքը։ Դատախազը շահագրգրված լինելով <<տուժողի>> մասով այդ պայմանագրին ճիշտ գնահատական չի տվել, անհիմն կարգով գրել է, թե նշված հեոախոսահամարը պատկանել է Սուսաննային։ Այդ հեռախոսահամարը <<տուժողին>> չպատկանելու փաստը հիմնավորված է նաև նրանով, որ նա իր առաջին ցուցմունքում տրված 14.01.2011թ. (գ/թ77), գրելով իրեն պատկանող հեռախոսների համարները, այս հեռախոսահամարը չի գրել, այս մասին նա չի գրել նաև գումար փոխանցելու փաստաթղթերում, միայն այն ժամանակ, երբ Հասմիկն իր գ/թ 82 ցուցմունքում հայտնել է, որ հորաքրոջ՝ Սվետայի հետ խոսել է այդ հեռախոսահամարով, Սուսաննան և Սոլոմոնյանը հորինել են այդ կեղծ պայմանգիրը և ներկայացրել նախաքննությանը։
Առնվազը ծիծաղելի է Սոլոմոնյանի բողոքում գրած այն միտքը, թե Կալինինգրադից Ջերմուկ գալու և հանգստանալու համար Սվետան ծախսել է ընդհամենը 70.000 դրամ, այդ դեպքում ինչու <<մեծահարուստ>> Սուսաննայի մայրը գոնե մի անգամ Ջերմուկ հանգստանալու չի գնացել։ Ինչպես դատախազի, այնպես էլ <<տուժողի>> ներկայացուցչի բողոքները բացարձակ անհիմն են և հերքվել են դատաքննությամբ ձեռք բերված հիմնավորված ապացույցներով։
Դատարանը կատարել է օբյեկտիվ, բազմակողմանի քննություն, որի ընթացքում հերքվել են խիստ թերի նախաքննությամբ ձեռք բերված գործի ելքով շահագրգրված կեղծ վկաների ցուցմունքները։ Դատախազը համոզվելով, որ նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին առաջադրված խարդախության մեղադրանքը բացարձակ անհիմն է, հրաժարվեց դրանից, նոր՝ յուրացման մեղադրանք առաջադրելով, սակայն առանց նոր մեղադրանքը հիմնավորող որևէ ապացույց ներկայացնելու։
Դատարանը միանգամայն իրավացիորեն գտել է, որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատախազը Հասմիկ Շիրինյանի գործողություններին տվել են քրեաիրավական ոչ ճիշտ գնահատական, մի դեպքում այն որակելով որպես խարդախություն, մյուս դեպքում յուրացում, հանգել են սխալ քրեաիրավական դիրքորոշման։
Դատախազը վերաքննիչ բողոքում շարունակելով իր սխալները ոչ ճիշտ գնահատական է տվել դատարանի օրինական, հիմնավորված դատավճռին։ Նույնը կատարվել է <<տուժող>> կոչեցյալի ներկայացուցիչ Գ. Սոլոմոնյանի կողմից։
Գտնում է, որ ինչպես դատախազի, այնպես էլ Սոլոմոնյանի կողմից բերված բողոքները բացարձակ անհիմն են, միջնորդել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն բերված բողոքները մերժել՝ դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ։
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թ. օգոստոսի 10-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրողի և տուժողի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքները մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է:
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը սահմանում է. գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն դատարանի կայացրած գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ սխալ է պատճառաբանված, ապա վերաքննիչ դատարանը պատճառաբանում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը.(…):
Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը սահմանում է. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը, որը կատարվել է՝ 1) առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբեյեկտիվ հետազոտման, դրանց համադրման արդյունքում, դատական ակտում շարադրված իրավական վերլուծության հիման վրա, մասնավորապես` վկայակոչելով և վերլուծելով Հասմիկ Շիրինյանի, տուժող Սուսաննա Կորյունի Եղիազարյանի, վկաներ Ծովինար Հովսեփի Շիրինյանի, Մանվել Սուրենի Էլիզբարյանի, Մաքսիմ Մնացականի Շիրինյանի, Գայանե Արարատի Արզումանյանի, Հարություն Արտավազդի Աղաջանյանի, Մերուժան Արարատի Արզումանյանի, Ժիրայր Վլադիկի Արզումանյանի, Վահիդա Վահանի Ղուլյանի, Գագիկ Մկրտչի Այվազյանի,
Սարգիս Ռոբերտի Բադանյանի, Վարազդատ Սուրենի Մելքոնյանի, Հովսեփ Մնացականի Շիրինյանի, Գագիկ Սուրենի Բալդրյանի, Կիմա Մնացականի Եղիազարյանի, Խաչատուր Կորյունի Եղիազարյանի, Սասունիկ Նիկոլայի Հովսեփյանի ցուցմունքները, ինչպես նաև հետազոտելով Գ.Սոլոմոնյանից հաղորդում ընդունելու մասին 11.12.2010թ. թիվ. 013227 արձանագրությունը, Ս.Եղիազարյանի դիմում-բողոքը, <Յունիստրիմ> դրամական փոխանցումների համակարգի միջոցով կատարված դրամական փոխանցումների անդորրագրերի պատճեները, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականության իրավունքի պետական գրանցման վկայականի պատճեն, Հ.Շիրինյանի և Ս.Եղիազարյանի 18.01.2011թվ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, 909–788–18–03 բջջային հեռախոսահամարի տվյալների գրանցման վերաբերյալ բաժանորդային թերթիկը, Խ.Եղիազարյանի ռուսերեն և հայերեն լեզուներով գրված դիմումները, Ս.Գորյաչևայի ռուսերեն լեզվով գրված դիմումը` հայերեն թարգմանությամբ, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի բնակության և աշխատավայրի բնութագրերը, <Յունի Բանկ> ՓԲԸ–ից առգրավված 2006–2009թ. ժամանակահատվածում հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված գումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, <<Կոնվերս Բանկ>> ՓԲԸ–ից առգրավված 2009թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ժամանակահատվածում հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված գումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, <<ԱրմենՏելլ>> ՓԲԸ–ից ստացված /010/45–87–29 և /091/57–82–35 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային վերծանումները, ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարարության պետական գրանցման և զարգացման, կադաստրի և քարտեզագրության դաշնային ծառայության վարչության Կալինինգրադի վարչությունից ստացված 19.03.2012թ. թիվ. 12-04/1686 գրությունը և կից տեղեկանքը` հայերեն թարգմանված, ՌԴ անվտանգության դաշնային ծառայության 30.03.2012թ. թիվ. 8-/4012/69–10–31 գրությունը, գործում առկա այլ փաստացի տվյալները, հանգել է ճիշտ հետևության, որ Հասմիկ Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է և նրա նկատմամբ իրավացիորեն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը իրավական վերլուծության ենթարկելով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված, յուրացման հանցակազմը օբեյկտիվորեն հանգել է հետևության, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ նա որոշակի լիազորություններ ունի: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ գույքին տիրանում է` օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Օգտվելով դրանից յուրացնողը, իրեն վստահված ուրիշի գույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է իրենը կամ հանձնում այլ անձի:
Յուրացման հանցակազմը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը` օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը: Ընդ որում, հանցավորը այդ գույքը դուրս է բերում սեփականատիրոջ գույքի ընդհանուր ֆոնդից և դարձնում իր գույքի մաս: Փաստորեն, հանցավորը նախապես այդ գույքն առանձնացնում է սեփականատիրոջ գույքային ֆոնդից և ընդգրկում իր գույքային ֆոնդի մեջ: Սույն գործով տուժող Ս.Եղիազարյանը երբևէ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատեր չի հանդիսացել և բնականաբար, չէր կարող իր սեփականությունը չհանդիսացող գույքը` բնակարանը, որոշակի լիազորություններով վստահել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին: Վիճելի բնակարանը տուժող Ս.Եղիազարյանի` որպես սեփականատիրոջ, գույքի ընդհանուր ֆոնդում ներառված չի եղել և ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն այն չէր կարող առանձնացնել վերջինիս գույքային ֆոնդից: Գույքը չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը որպես յուրացում դիտարկելու հանգամանքը իրավական տեսակետից ճիշտ չէ, քանի որ գույքը պարզապես չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը անգործության դրսևորման ձևեր են, մինչդեռ անգործությամբ յուրացման եղանակով հափշտակություն կատարել հնարավոր չէ, այն կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Ուստի յուրացման դեպքում հանցավորը նախապես գույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ գույքային ֆոնդից և միացնում իր գույքային ֆոնդին: Փաստորեն. գույքը օգտագործելու, տիրապետելու և տնօրինելու` սեփականատիրոջ լիազորություններից փաստացի օգտվելու հնարավորություն է ստանում հանցավորը, իսկ սեփականատերը զրկվում է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Սույն գործով մեղադրանքի կողմը դատաքննության ընթացքում որևէ հիմնավորում կամ ապացույց չի ներկայացրել դատարանին այն մասին, որ գործով տուժող Ս.Եղիազարյանը` որպես սեփականատեր օժտված է եղել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը օգտագործելու, տիրապետելու և տնօրինելու լիազորություններով կամ զրկվել է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողն իր վերաքննիչ բողոքում անգամ հայտնել է, որ ամբաստանյալը` օգտվելով հորաքրոջ մահանալու հանգամանքից, իրեն վստահված գույքը հափշտակել է, որպիսի պատճառաբանությունը հիմք է տալիս հանգելու հետևության, որ նշված` ք. Երևան, Ավանեսովի փողոց 22 շենքի 22/1, բնակարանը ձեռք է բերվել հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի գումարներով, իսկ թե ինչ պայմանավորվածություն է եղել նրա և ամբաստանյալի միջև, այն հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում:
Անդրադառնալով մեղադրողի բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ բոլոր ազգականները պահանջել են Հասմիկ Շիրինյանից, իբր Սվետային պատկանող բնակարանը վաճառել, նա մերժել է, ապա ինչու է միայն Սուսաննա Եղիազարյանը դիմել ոստիկանություն, ինչու հանգուցյալ Սվետայի եղբայրները, քույրը և մյուս հարազատները նույնպես չեն դիմել ոստիկանություն, վերաքննիչ դատարանն այն անհիմն է համարում և արձանագրում, որ ոստիկանություն դիմելը կամ չդիմելը չի կարող դիտվել որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույց, դեռ ավելին հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի մյուս ազգականների կողմից ոստիկանություն չդիմեը պետք է դիտել որպես հիմնավոր առիթի բացակայություն:
Վերաքննիչ դատարանը` անդրադառնալով բողոքներում նշված այն պատճառաբանությանը, որ 79097881803 հեռախոսահամարը պատկանել է ոչ թե հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանին, այլ տուժող Սուսաննա Եղիազարյանին, որպիսի փաստը հաստատվել է գործում առկա աբոնենտային պայմանագրով, անհիմն է համարում և արձանագրում, որ քրեական գործում դեռևս նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացվել 79097881803 հեռախոսահամարը տրամադրելու և հեռախոսային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ` Սուսաննա Եղիազարյանի և <<Բիլայն>> ընկերության միջև 08.09.2005 կնքված թիվ 146950086 պայմանագիրը, որը բաժանորդին է տրվել 08.09.2005թ., որտեղ բաժանորդի` Սուսաննա Եղիազարյանի, անձնագրային տվյալներ սյունակում նշված է. սերիա 2706, անձնագրի համարը 072250, տրված 28.11.06 Կալինինգրադ քաղաքի Լենինգրադի շրջանի ՆԳԲ-ի կողմից:
Բացի այդ դատարան է ներկայացվել 79097881803 հեռախոսահամարը տրամադրելու և հեռախոսային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ 08.09.2005թ. կնքված թիվ 146950086 ևս մեկ պայմանագիր` Սուսաննա Եղիազարյանի և <<Բիլայն>> ընկերության միջև, որը բաժանորդին է տրվել է 24.09.12թ., որտեղ բաժանորդի` Սուսաննա Եղիազարյանի, անձնագրային տվյալներ սյունակում նշված է. սերիա 2700, անձնագրի համարը 223484, տրված 21.06.01 Գուրևսկի շրջանի ՆԳԲ կողմից:
Նշված պայմանագրերի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հանգելու հետևության, որ չէր կարող 08.09.2005 կնքված թիվ 146950086 պայմանագրում տեղ գտնել տարբեր անձնագրային տվյալներ, մասնավորապես Սուսաննա Եղիազարյանին 28.11.06թ. տրված անձնագրի տվյալները, քանզի պայմանագիրը կնքելիս, որպես կողմի անձնագրային տվյալներ նշվում է տվյալ պահին ներկայացված վավերական փաստաթղթի հիման վրա:
Անդրադառնալով բողոքներում նշված պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկաների ցուցմունքների արժանահավատության մասին պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ այն ոչնչով հիմնավորված չէ: Նշված ցուցմունքների արժանահավատության հարցը քննարկելիս անհրաժեշտ է դրանք համադրել և գնահատության ենթարկվել գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ համատեղ, ինչպես իրավացիորեն վարվել է ընդհանուր իրավասության դատարանը:
Բողոքաբերների պատճառաբանություններն այն մասին, որ գործով վկա Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի ցուցմունքն արժանահավատ չէ, քանի որ ըստ բնակարանի և բջջային հեռախոսների վերծանումների զննության` կանխավճար ստանալու պահին Հասմիկը չի զանգահարել հորաքրոջը, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ գործով չշահագրգռված վկայի ցուցմունքի արժանահավատությունն առանց հիմնավորման չի կարող կասկածի տակ առնվել, վկան հայտնել է այն ինչ լսել է:
Անդրադառնալով բողոքաբերների պատճառաբանություններին այն մասին, որ Սվետա Շիրինյանի նյութական վիճակը բարվոք չի եղել, քանի որ օգնության կարգով եղբորը` Մաքսիմ Շիրինյանին չի տվել 200 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում և արձանագրում, որ հանգուցյալի կողմից իր եղբորը` Մաքսիմին, կամ նրա կնոջը վիրահատելու համար գումար չտալը, դեռևս չի կարող հիմք հանդիսանալ ենթադրելու, որ հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանն ապրել է նյութական վատ վիճակում:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ նյութապես վատ ապրող անձը չէր կարող բնակարան գնել ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում:
Անդրադառնալով բողոքաբերների պատճառաբանություններին այն մասին, որ 04.02.2010թ. դրությամբ, Սվետա Շիրինյանը Հասմիկ Շիրինյանին չէր ուղարկել 15.000 ԱՄՆ դոլար, որի մասին նշվել է «Յունի Բանկ» ՓԲԸ-ի «Ամիրյան» մասնաճյուղի հայտարարագրում, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ նշված պատճառաբանությունը ևս անհիմն է, չի բխում գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից, մասնավորապես` խոսքը վերաբերում է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին 15.000ԱՄՆ դոլար ուղարկելուն, որպիսի փաստը հիմնավորվել է քրեական գործում առկա դրամարկղային մուտքի` 03.02.2010թ.-ին 5000 ԱՄՆ դոլար և 04.02.2010թ.-ին 10000 ԱՄՆ դոլար /5000-ական/ անդորրագրերով:
Միաժամանակ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Սվետա Շիրինյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին գումարներ ուղարկելու և դրանց նպատակային օգտագործման մասին է վկայում <<Յունի Բանկ>> ՓԲԸ-ի <<Ամիրյան>> մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարն ստանալու ժամանակ, բանկի գործառույթների իրականցման համար 04.02.2010 թվականի հայտարարագրում Հասմիկ Շիրինյանի կողմից կատարած գրառումը. <<15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով>>:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սուսաննա Եղիազարյանը զրկված չի եղել լիազորելու որևէ մեկին, այդ թվում նաև Հասմիկ Շիրինյանին, իր անունից կնքելու առուվաճառքի պայմանագիր, առավել ևս ոչ թե լիազորվողի անունով ձևակերպելու բնակարանը, այլ անմիջապես իր անվամբ, որպիսի հնարավորությունը նախատեսված է գործող քաղաքացիական օրենսդրությամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 24.02.2011թ. ԵԿԴ/0176/0109 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <…որ եթե քաղաքացիաիրավական հարաբերության հենքը վերաբերում է կարգավորիչ գործառույթ իրականացնող իրավունքի ճյուղին, ապա քրեական իրավունքը և դատավարությունը, մարմնավորելով իրավունքի պահպանիչ գործառույթը, իրենց բնույթով ածանցյալ են իրավունքի տվյալ ճյուղերից, մասնավորապես քաղաքացիական իրավունքից և դատավարությունից: Այլ կերպ` ներգործության քրեաիրավական և քրեադատավարական միջոցները չպետք է այնպիսին լինեն, որ խաթարեն քաղաքացիաիրավական ու քաղաքացիադատավարական հարաբերությունների ներքին տրամաբանությունը, անորոշություն ու անկանխատեսելիություն ստեղծեն քաղաքացիաիրավական շրջանառության մեջ:
Այս առումով անթույլատրելի է գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ բնականոն գույքային շրջանառությունը խաթարող գործարքներ կնքելու պրակտիկան: Այդ փաստերը կարող են խեղաթյուրել քաղաքացիաիրավական հարաբերությունները, սպառնալ իրավական անվտանգությանը, պայմաններ ստեղծել, որ անձինք խուսափեն հարկային պարտավորությունների կատարումից, ինչպես նաև այլ եղանակներով վնասել իրավաչափ հանրային շահերը:
Նման դեպքերում պետությունը պարտավոր չէ գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ գործարքներ կնքած քաղաքացիների գույքային և այլ իրավունքների վերականգնումը դիտել հանրային շահի տիրույթում և հանրային միջոցներ ծախսելով՝ իրականացնել նշված մասնավոր շահերի քրեաիրավական պաշտպանություն:
Այդ մասնավոր շահերի պաշտպանությունը, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի մասնավոր իրավունքի տիրույթում` քաղաքացիաիրավական և քաղաքացիադատավարական միջոցներով:… >
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սուսաննա Եղիազարյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին բնակարան գնելու համար հնարավոր գումար տալու փաստի ապացուցման հիմնախնդիրը վերաբերում է մասնավոր իրավունքի ոլորտին, և այդ հարցով հանրային շահը չի գերակայում մասնավոր շահի նկատմամբ:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնում է բացառապես Հասմիկ Շիրինյանին վերագրվող արարքին քրեաիրավական գնահատական տալու խնդրին և գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբեյեկտիվ հետազոտման արդյունքում, դրանք համադրելով մյուս ապացույցների հետ, իրավացիորեն, հանգել է ճիշտ հետևության, որ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել:
Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջը գտնում է, որ Հ.Շիրինյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հափշտակության հանցակազմի թե օբյեկտիվ կողմը, և թե սուբյեկտիվ կողմը, որպիսի պայմաններում առհասարակ բացակայում է հանցակազմը:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Գագիկ Սոլոմոնյանի բողոքում ներկայացված քաղաքացիական հայցի լուծման, ինչպես նաև դատական ծախսերի փոխհատուցման հարցին վերաքննիչ դատրանը հարկ է համարում արձանագրել, որ այն անհիմն է չի բխում գործող օրենսդրության պահանջներից, մասնավորապես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար: Սույն գործով Հասմիկ Շիրինյանի նկատմամբ կայացվել է արդարացման դատական ակտ, այսինքն վերջինիս գործողություններով որևէ մեկի շահերին վնաս չի պատճառվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1–ին կետի համաձայն, քրեական դատավարության կարգով պետական բյուջեի հաշվին ենթակա են հատուցման տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատաuխանողի, կաuկածյալի կամ մեղադրյալի oրինական ներկայացուցչի, պաշտպանյալի համար անվճար իրավաբանական oգնություն ցույց տվող պաշտպանի ընթերակայի, մաuնագետի, թարգմանչի, փորձագետի, վկայի կրած հետևյալ ծախuերը` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով ներկայանալու երկաթուղային, ջրային, ավտոմոբիլային, բացառությամբ տաքuիից, և տրանuպորտի այլ տեuակներով երթևեկության արժեքը, իuկ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի համաձայնությամբ` նաև oդային տրանuպորտով երթևեկության արժեքը: Տվյալ դեպքում, սույն գործով տուժողը դատարանի հետ չի համաձայնեցրել իր կողմից օդային տրանսպորտով երթևեկելու հանգամանքը:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատական ակտը Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքներում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ այն բեկանելու և ամբաստանյալի նկատմամբ մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ, հոդվածներով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրող Տ.ՈԻզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Թիվ. ԵԷԴ/0049/01/11/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈւՆԻ ԵՎ ՆՈւԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Տ.ՈւԶՈՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂ Ս.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈւՑԻՉ Գ.ՍՈԼՈՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ն.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
2012թվականի օ•ոստոսի 10–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի, ծնված 09.12.1964թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար•-մասնա•իտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, աշխատում է ՙՍուրբ Աստվածամայր՚ բժշկական կենտրոնում, որպես բուժքույր, բնուկվում է ք.Երևան Դիմիտրովի փողոցի 2–րդ նրբանցքի թիվ. 9 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Դատաքննության ընթացքում մեղադրողի միջնորդության կապակցությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Առաջադրված նոր մեղադրանքում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իրեն կրկին մեղավոր չի ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թվականի ամռանը տեղեկանալով, որ իր հորաքրոջ դուստր, ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքի բնակչուհի Սուսաննա Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ բնակարանին: Այդ կապակցությամբ, Հ.Շիրինյանը ստանձնել է բնակարան •նելու, Ս.Եղիազարյանի բացակայության պայմաններում տան առուվաճառքի և ձևակերպումների հետ կապված աշխատանքները կատարելու պարտականությունը, իսկ 2009թվականի ամռանը նրա մորից` Կիմա Եղիազարյանից որպես կանխավճար ստացել է 1.131.570 ՀՀ դրամին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար:
Այնուհետև, 2010թվականի հունվար ամսին, 14.820.000 ՀՀ դրամով բնակարանը •նելու շուրջ Հ.Շիրինյանը բանավոր պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատերերի հետ, որից հետո հեռախոսազրույցով Ս.Եղիազարյանից պահանջել է ուղարկել մնացած •ումարը: Վերջինս 2010թվականի հունվարի 30–ից մինչև 2010թվականի ապրիլի 14–ն ընկած ժամանակահատվածում իր և տարբեր անձանց անունից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ՙՅունիստրիմ՚ բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է ընդհանուր 13.325.324 ՀՀ դրամին համարժեք 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ստանալով •ումարը, Հ.Շիրինյանը Սուսանիկ Հովսեփյանից և մյուսներից` 14.820.000 ՀՀ դրամով, նոտարական վավերացմամբ 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանա•րով •նել է վերը նշված բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը •րանցել անշարժ •ույքի կադաստրի ստորաբաժանումում: Հետա•այում, Ս.Եղիազարյանի բազմաթիվ պահանջներով Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը հանձնել նրան և այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակել է Ս.Եղիազարյանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը:
2012թվականի հունիսի 5–ի դատական նիստում, դատաքննությանը որպես մեղադրող մասնակցող Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ Տ.Ուզոյանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Համաձայն մեղադրող Տ.Ուզոյանի 05.06.2012թ. որոշման, ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը մեղադրվում է նրանում, որ նա.
ՙ2009թվականին պայմանավորվելով ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող իր հորաքրոջ դուստր Սուսաննա Եղիազարյանի հետ, խոստացել է նրա ուղարկած •ումարով նրա համար Երևան քաղաքում •նել բնակարան, •րանցել իր անվամբ, իսկ հետա•այում` Ս.Եղիազարյանի Հայաստան այցելելու ժամանակ, բնակարանն անվանափոխել վերջինիս անվամբ:
2009թվականի օ•ոստոս ամսին Կալինին•րադից Երևան եկած մորաքրոջից` Կիմա Եղիազարյանից, որպես բնակարանը •նելու կանխավճար, Հ.Շիրինյանը ստացել է Ս.Եղիազարյանի ուղարկած 3.000 ԱՄՆ դոլարը: 2010թվականի հունվար ամսին, •տնելով 38.200 ԱՄՆ դոլար արժողության համապատասխան բնակարան, այդ մասին հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը 31.01.2010թվականից մինչև 14.04.2010թվականն ընկած ժամանակահատվածում եղբոր` Խաչիկ Եղիազարյանի, մորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի, ընկերուհու` Սվետլանա Գորյաչևայի և իր անունից ՙՅունիստրիմ՚ բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ստացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.456.894 դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարով Հ.Շիրինյանը 04.05.2010թվականի առուվաճառքի պայմանա•րով •նել է Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թվականին, որպես իր սեփականություն բնակարանը •րանցել է անշարժ •ույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում:
Օ•տվելով 2010թվականի սեպտեմբերի 17–ին հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահանալու հան•ամանքից, որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս.Եղիազարյանի •ումարով •նված, իր վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության բնակարանը, ինչն էլ արել է` չնայած բազմաթիվ պահանջներին` Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը վերա•րանցել Ս.Շիրինյանի հուղարկավորության կապակցությամբ Հայաստան եկած Ս.Եղիազարյանի անվամբ կամ նրան վերադարձնել 38.200 ԱՄՆ դոլարը հայտարարելով, որ իբր հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը ցանկացել է իր համար բնակարան •նել և այդ նպատակով ողջ •ումարը նա է ուղարկել իրեն:
Այսպիսով, Հասմիկ Շիրինյանը յուրացման միջոցով կատարել է իրեն վստահված
առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության, ուրիշի •ույքի հափշտակություն, այսինքն` հանցանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով՚:
Վերո•րյալի հիման վրա մեղադրող Տ.Ուզոյանի կողմից ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նել է իր հորաքրոջ` հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ուղարկված •ումարներով: 2009թվականին Սվետա Շիրինյանը, որը բնակվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում, այցելել է Հայաստան և հյուրընկալվել իրենց տանը: Այդ ժամանակ իր, հորաքրոջ և իր հոր միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Ս.Շիրինյանը հայտնել է, որ ցանկանում է իր որդու համար բնակարան •նել, որպեսզի եղբայրն էլ իր սեփական տունը կարողանա նվիրել իրեն: Այդ խոսակցությանը մասնակցել է ամուսինը, հայրը և հորաքույրը: Դրանից հետո, հորաքույրը մեկնել է ՌԴ, իսկ 2009թվականի աշնանը ՙԿոնվերս Բանկ՚-ի միջոցով իրեն 2.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել, իսկ մնացած •ումարն ուղարկել 2010թվականի հունվար ամսին, որից 200 ԱՄՆ դոլար •ումարը նախատեսված է եղել նրա եղբոր համար, որն էլ ինքը փոխանցել է: Նշված •ումարը հորաքույրը ուղարկել է մաս – մաս, տարբեր մարդկանց անուններով, մի մասը իր, մի մասը հորաքրոջ դուստր Սուսաննայի, մի մասն էլ ընկերուհու անունով: Ինքը հորաքրոջ` Սվետայի հետ •տնվել է շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ, իսկ հորաքրոջ դստեր Սուսաննա Եղիազարյանի հետ շփում չի ունեցել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին հորաքույրը հանկարծամահ է եղել և նրա դին տեղափոխել ու հուղարկավորել են Հայաստանում: Հուղարկավորությանը հաջորդող յոթի օրը, որին ներկա են •տնվել բոլոր բարեկամները, տեղյակ լինելով, որ այդ բնակարանը ինքը •նել է հորաքույր Սվետայի տված •ումարներով, իրենից պահանջել են վաճառել բնակարանը և վաճառքից առաջացած •ումարը` որպես ժառան•ություն, հավասարապես բաժանել բոլոր բարեկամների միջև: Առաջարկվել է նաև, որ հան•ուցյալին պատկանող ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում և ՀՀ Սևան քաղաքում •տնվող բնակարանները պետք է ժառան•վեն հորաքրոջ ու հորեղբոր կողմից: Այդ մեկ շաբաթվա ընթացքում ինքը եղել է հորաքրոջ դուստր Սուսաննայի հետ և նա իրենից որևէ բան չի պահանջել: Հուղարկավորությունից հետո, հորաքրոջ դուստրը մեկնել է ՌԴ, որտեղ նա հան•ուցյալ հորաքրոջ տանը •տնելով •ումարները բանկով ուղարկելու վերաբերյալ կտրոնները, զան•ահարել և սկսել է իրենից պահանջել բնակարանը: Դրանից հետո, 2010թվականի դեկտեմբերի 9–ին` իր ծննդյան օրը, իրեն են զան•ահարել ոստիկանության աշխատակիցները և հրավիրել ոստիկանություն, սակայն երբ ինքը հայտնել է, որ ծննդյան տարեդարձ է նշում և չի կարող ներկայանալ, իրեն սկսել են ահաբեկել, որ իր նկատմամբ հետախուզում կհայտարարվի: Այնուհետև, կրկին ոստիկանության աշխատակիցների կանչով ինքը այցելել է ոստիկանություն և տեղեկացել, որ իր նկատմամբ քրեական •ործ է հարուցված: Այդ ընթացքում իրեն է զան•ահարել մի անծանոթ կին, հայտնել, որ հան•ուցյալ Սվետա հորաքույրն իրեն •ումար է պարտք և պահանջել բնակարանը վաճառել ու վերադարձնել պարտքը: Խոսակցության ընթացքում ճշտել է, որ իր հեռախոսահամարը այդ կնոջը տվել է Սուսաննան, ապա անջատել հեռախոսը: Դրանից հետո, իրեն է զան•ահարել Սուսաննան, որի ընթացքում հայտնել` քանի որ Սվետան է բնակարանը •նել, ուրեմն պետք է վաճառել բնակարանը և վերադարձնել նրա պարտքը: Ինքը երբևէ ուրիշի, այդ թվում Սուսաննայի համար բնակարան չի •նել, նշված բնակարանը հորաքույրը` Սվետան •նել է բացառապես իր որդու համար, հակառակ դեպքում Սուսաննան կարող էր այդ հարցով դիմել երևանաբնակ իր այլ մտերիմ բարեկամներին, քանի որ Երևանում են բնակվում նրա հորեղբոր որդիները, սկեսրայրը և ուրիշները: Հորաքրոջ դուստր Սուսաննա Եղիազարյանը Հայաստանում •տնվելու ընթացքում իրեն որևէ պահանջ
չի ներկայացրել, որևէ փաստաթղթեր ցույց տալ չի խնդրել: Բացի այդ, ինքը բազմաթիվ ան•ամ հորաքրոջ` Սվետայի ուղարկած •ումարներով ոսկյա զարդեր է ձեռք բերել և ուղարկել նրան: Հորաքույր Սվետան օ•նել է բոլոր ազ•ականներին, նա երբևիցե որևէ բանի կարիք չի ունեցել, այլապես ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում չէր կարող բնակարան •նել: Իր բոլոր հարազատների հետ ինքը •տնվել է լավ փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ հորաքրոջ դստեր` Սուսաննա Եղիազարյանի հետ ընդհանրապես չի շփվել, միայն մեկ ան•ամ Սվետա հորաքրոջ խնդրանքով զան•ահարել և շնորհավորել է նրա ծննդյան տարեդարձը: Հորաքույր Սվետան ամեն ան•ամ այցելելով Հայաստան, բնակվել է իրենց տանը: Բացի այդ, հորաքույր Սվետան յուրաքանչյուր տարի իրեն •ումարներ է ուղարկել, նույնիսկ 2006թվականին 2.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել ավտոմեքենա •նելու համար: Բացի հորաքույր Սվետայից, մյուս ազ•ականները երբևիցե իրեն •ումարով չեն օ•նել: Հորաքույրն իրեն հայտնել է, որ ՌԴ-ից •ումարներն ուղարկել է տարբեր մարդկանց անուններով, քանի որ այնտեղի օրենսդրությամբ ար•ելվել է 5.000 ԱՄՆ դոլարից ավել •ումար ուղարկել: Հորաքրոջ հուղարկավորության կապակցությամբ ինքը •ումարներ է ծախսել, որը սակայն իրեն վերադարձրել են: Հորաքույրն իրեն օ•նել է այն պատճառով, որ ինքը խնամել է եղբորը, այսինքն իր հորը, նրան լավ է պահել: Միաժամանակ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ ինքը որևէ մեկին, այդ թվում Սուսաննա Եղիազարյանին չի խաբել, նրա •ումարները կամ բնակարանը չի հափշտակել, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նել է բացառապես հորաքրոջ, հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ուղարկված •ումարներով, այս ամենը կազմակերպված է իրենց ընտանիքի անդամների նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված ազ•ականների կողմից` հան•ուցյալ հորաքրոջ ժառան•ական •ույքը միմյանց միջև բաժանելու նպատակով, ինքը որևէ հանցանք չի կատարել և խնդրեց դատարանին` կայացնել օբյեկտիվ դատական ակտ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Սուսաննա Կորյունի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը հանդիսանում է իր մորեղբոր դուստրը, նրա հետ •տնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ, թշնամություն չի ունեցել: 2009թվականին Հայաստան են եկել մայրը` Կիմա Եղիազրյանը և մորաքույր` Սվետա Շիրինյանը: Այդ ժամանակ ինքը մորը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել, որպեսզի փոխանցի Հասմիկին, քանի որ Երևանում բնակարան •նելու համար ինքը նախապես խոսել է բարեկամների հետ և այդ հարցով նպատակահարմար է •տել դիմել Հասմիկին, քանզի նա երևանաբնակ է, իսկ մնացած ազ•ականները բնակվում են շրջաններում: 2010թվականի հունվար ամսին իրեն զան•ահարել է Հասմիկը և հայտնել, որ իրենց հարևանությամբ •տվող շենքում երեք սենյականոց բնակարան կա` նկարա•րելով այդ բնակարանը: Ինքը համաձայնվել և պայմանավորվել է •ումարը մաս–մաս ուղարկել, իսկ նա հայտնել է, որ տան տերերը շատ լավ մարդիկ են և կհամաձայնվեն այդ տարբերակին: Ինքը մաս–մաս ուղարկել է •ումարը: Այդ ընթացքում մահացել է մորաքույրը` Սվետան: Իրենք բարեկամներով մորաքրոջ դին տեղափոխել են Հայաստան և հուղարկավորել Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը` ինչպես-որ նախատեսված է եղել: Թաղման արարողությունից հետո, ինքը զրույց է ունեցել հորաքրոջ որդու` Մերուժան Արզումանյանի հետ, որը հարցրել է, արդյոք ինքը վստահում է Հասմիկին որ նրա անունով բնակարան է •նել: Ինքը պատասխանել է, որ վստահում է, սակայն հետաքրքրվել է, թե ինչու է նա այդպիսի հարց տալիս: Մ.Արզումանյանը հայտնել է, որ քեռին` Հովսեփ Շիրինյանը իր տունը ժառան•ել է Հասմիկին, իսկ նրա քրոջը` Ծովիկին զրկել տանից: Այդ նորությունը լսելով ինքը լարվել, սակայն այդ ժամանակ լռել է: Հաջորդ օրը, հորաքրոջ յոթի արարողության ժամանակ ինքը զրուցել է Ծովիկի հետ, նա հաստատել է այդ փաստը և պատմել, որ իրեն զրկել են հայրական տանից: Դրանից հետո ինքը պահանջել է Հասմիկին իր անվամբ վերաձևակերպել բնակարանը, սակայն նա հայտնել է, որ բնակարանը •րավադրած է: Ինքը բարկացել և հետաքրքրվել է, թե ինչ
իրավունքով կամ ինչու իրենից թույլտվություն չի խնդրել, սակայն նա հայտնել է, որ բնակարանն իր անունով է •րանցված, ուրեմն իրենն է և նման իրավունք ինքն ունեցել է: Այդ ժամանակ, նա նշել է, որ բոլոր ազ•ականներին տեղեկացնելու է, որ իբրև հան•ուցյալ հորաքույրն է իրեն նվիրել այդ բնակարանը: Այդ խոսակցությունը լսել են բարեկամները և սկսել Հասմիկին ամոթանքներ տալ: Այդ ամենից հետո, Հասմիկն իրենից ներողություն է խնդրել և պարտավորվել վերադարձնել •ումարը, պատճառաբանելով, որ •ումարի կարիք ունենալով •րավ է դրել բնակարանը և մեկ ամսում վարկը մարելով, կվերադարձնի բնակարանը, որին ինքը համաձայնվել է: Հետա•այում պարզել է, որ Հասմիկն իրեն խաբել է, տունը •րավադրված չի եղել և ստիպված դիմել է ոստիկանություն: Ինքը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում սեփական բնակարան, խանութ և ավտոմեքենա ունի, զավակներից մեկը սովորում է Գերմանիայում, մյուսը` տեղի բժշկական համալսարանում: Նշված բնակարանը Հասմիկը •նել է իր կողմից ուղարկված •ումարներով, իր համար, հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանը նշված բնակարանի և •ումարների հետ որևէ առնչություն չունի, նա այդպիսի միջոցներ չի ունեցել, միայնակ կին է եղել և բնակվել թոշակով: Երևանում բնակարան •նելու որոշումն ինքը կայացրել է 2009թվականի մայիս ամսին և վստահելով Հասմիկին, մոր և մորաքրոջ Հայաստան •ալու ժամանակ, մոր հետ •ումար է ուղարկել նրան: Ինքը Հասմիկին Կալինին•րադ քաղաքից •ումար է ուղարկել մեկ ան•ամ իր անվամբ, մի քանի ան•ամ մորաքրոջ անունով, որն իրեն ձեռնատու է եղել, քանի որ հարկային մարմիններից թաքցնում է իրական հաշվետվությունը, մեկ ան•ամ ընկերուհու և մեկ ան•ամ էլ մոր անունով: Ինքը Հասմիկի հետ կոնկրետ պայմանավորվել է, որ վերջինս պետք է բնակարանը •նի իր անունով, հետա•այում անվանափոխելու համար: Այդ ժամանակ ինքը բարեկամների միջև տարբերություն չի դրել, որի պատճառով էլ վստահել է Հասմիկին և չի ցանկացել ավելորդ անհան•ստություն պատճառել մյուսներին: ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքի իր բնակարանը •նել է 2007թվականին` հիպոթեքային վարկով և 2010թվականի հունվար ամսվա դրությամբ այդ վարկը դեռևս մարված չի եղել: Ինքը Հասմիկին լիազորա•իր չի ուղարկել բնակարանն իր անվամբ •նելու համար, քանի որ վստահել է նրան և դրա կարիքը չի զ•ացել, մտածելով, որ Հայաստան •ալու ժամանակ կվերա•րանցի իր անվամբ: Ոստիկանության հաղորդման մեջ նշել է 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, քանի որ այդքան •ումարի կտրոնները եղել են, իսկ 3.000 ԱՄՆ դոլարի ապացույց չի ունեցել: Հետա•այում փաստաբանի խորհրդով ավելացրել է նաև այդ 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը, որի մասին վկայում է իր մայրը: Ինչ վերաբերվում է այն հարցին, որ 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին Հայաստանում •տնվելու ժամանակ, ինքը որևէ ան•ամ բնակարանը տեսնելու փորձ չի կատարել և նույնիսկ փաստաթղթերը չի տեսել, ապա դա պայմանավորված է եղել նրանով, որ ծանր կորուստ է ունեցել և այդ յոթ օրվա ընթացքում զբաղված է եղել հուղարկավորության արարողությամբ և դրան հաջորդող ծեսերին, իսկ դրանից անմիջապես հետո մեկնել է ՌԴ, քանի որ անհետաձ•ելի •ործեր է ունեցել և չէր կարող մնալ: Բացի այդ էլ, Հասմիկն իրենից ներողություն է խնդրել և պարտավորվել շտկել իրավիճակը: Հայաստան •ալուն պես այցելել է Հասմիկենց տուն, տեսակցել նաև քեռուն: Սվետա մորաքրոջ մահից հետո իրենց բարեկամների միջև նրա ժառան•ության կամ այն բաժանելու խոսակցություններ չեն եղել: Բարեկամները բոլորն էլ տեղյակ են եղել, որ այդ բնակարանը •նվել է իր •ումարներով, իր համար: Ինքը և ամուսինը անհատ ձեռներեց են և իր տարեկան եկամուտը կազմում է շուրջ 80.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը մաս–մաս է ուղարկել` ապահովության համար: Միաժամանակ տուժող Ս.Եղիազարյանը խնդրեց դատարանին` ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին պատժել օրենքի ամենայն խստությամբ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ծովինար Հովսեփի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի հարազատ քույրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանն իր հորաքրոջ աղջիկն է: 2009թվականի ամռանը Հայաստան են ժամանել իր հորաքույրեր Կիմա Եղիազարյանը և Սվետա Շիրինյանը, որոնք 90-ական թվականներին մեկնել և բնակություն են հաստատել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Այդ ընթացքում նրանց միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել հորաքույր Կիմա Եղիազարյանի դստեր, Սուսաննա Եղիազարյանի համար Երևան քաղաքում բնակարան •նելու մասին: Նշված բնակարանը •տել է իր փեսան, դստեր ամուսինը` Արարատ Գրի•որյանը: Իրենք բոլորով այցելել են նշված բնակարան, հավանել և ընդհանուր հայտարարի եկել այն 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով •նելու մասին, սակայն բնակարանը ձևակերպվել է Հասմիկի անունով: Ինքը տեղյակ է նաև, որ Կիմա Եղիազարյանը Հասմիկին է փոխանցել 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար որպես բնակարանի կանխավճար, սակայն ինչպես կանխավճարի, այնպես էլ •ումարի մնացած մասը Հասմիկին տալու ժամանակ ինքը ներկա չի եղել: Ինքը միայն այցելել է նշված բնակարան և հեռախոսազրույցի ժամանակ հավանություն հայտնել Սուսաննային: Բնակարանը ձեռք է բերվել Հասմիկի անվամբ, քանի որ Հասմիկը բնակվում է Երևանում, իսկ ինչպես ինքը, այնպես էլ մյուս բարեկամները բնակվում են շրջաններում և իրենց հարմար չի եղել դրանով զբաղվել: Բնակարան վաճառողները տեղյակ չեն եղել, թե ում համար է •նվել բնակարանը, նրանք միայն տեղյակ են եղել, որ դա օտար մարդու համար է •նվում: Դրանից հետո` 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին անսպասելիորեն մահացել է մորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը: Վերջինիս դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխվել է Հայաստան և հուղարկավորվել Դդմաշեն •յուղում: Հուղարկավորությունից հետո, մորաքրոջ յոթի օրը, երբ հո•եհացից հետո տանը մնացած են եղել միայն բարեկամները, Սասաննան Հասմիկին հարցրել է, թե երբ կարող է իր բնակարանը անվանափոխել, սակայն Հասմիկը պատասխանել է, որ բնակարանը •րավադրված է: Այդ հան•ամանքը իրենք որևէ կերպ չեն ճշտել: Նշված խոսակցությանը ներկա են •տնվել Մերուժանը, Ժիրայրը, Վահա•ը, Աշոտը, Հարութը և Գայանեն: Այդ ընթացքում նաև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Հասմիկի ամուսինը հայտարարել է, որ բնակարանը պատկանում է իր կնոջը և վերջ, սակայն որոշ ժամանակ անց Հասմիկը խոստացել է մեկ ամիս հետո վաճառել այդ բնակարանը և վերադարձնել •ումարը: Հասմիկն իր խոստումը չի կատարել, իսկ Սուսաննան սկսել է փաստաթղթեր հավաքել որպեսզի դիմի ոստիկանություն: Ինքն այդ մասին տեղեկացել է Սուսաննայից, որի կապակցությամբ զան•ահարել է Հասմիկին, խնդրել հանդիպել և զրուցել այդ հարցով, քանի որ ամոթ է և նա պետք է վերադարձնի բնակարանը: Վերջինս հայտնել է, որ երեխաները տանը չեն, ամուսնու հետ կզրուցի ու կզան•ահարի: Դրանից հետո, Հասմիկը զան•ահարել է իրեն և հայտնել, որ ինչպես ցանկանում են այնպես էլ թող վարվեն: Մորաքրոջ դուստրը` Սուսաննան ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում սեփական խանութ ունի և զբաղվում է առևտրով, իսկ մորաքույր Սվետան այդ խանութում օ•նել է Սուսաննային և դրա դիմաց վարձատրվել: Նախկինում դեպքեր եղել են, որ մորաքույր Սվետան ինչպես իրեն, այնպես էլ մյուս բարեկամներին •ումարով օ•նել է: Մորաքրոջ` Սվետայի հուղարկավորության ծախսերը կատարվել են Սուսաննայի կողմից բերված 6.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով և նույնիսկ վերադարձվել է Հասմիկի կողմից մինչև նրանց •ալը ծախսած 100.000 դրամ •ումարը: Սվետա մորաքույրը Հայաստանից Լեհաստան մեկնելու ժամանակ ունեցել է մեծ պարտքեր, որը նա մարել է Լեհաստանում աշխատելու ընթացքում, սակայն նա Հասմիկին չի օ•նել, քանի որ Հասմիկն էլ նրան ոչնչով չի օ•նել` նրա նեղ ժամանակ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մանվել Սուրենի Էլիզբարյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի քրոջ` Ծովինար Շիրինյանի ամուսինը: Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հետ իրենց փոխհարաբերությունները նախկինում լավ են եղել, սակայն ներկայումս լարված են, կապված բնակարանի առուվաճառքի հետ: Ճանաչում է նաև կնոջ հորաքրոջ աղջկան` Սուսաննային, որը բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Խոսակցությունների ընթացքում Սուսաննան կնոջը հայտնել է, որ ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել: Այդ կապակցությամբ իրենք հետաքրքրվել են և իր փեսան է •տել այդ բնակարանը: Դրանից հետո նրանք •նացել տեսել են բնակարանը և խոսել •նի շուրջ, սակայն ինքը ստույ• արժեքը չ•իտի` մոտ 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի շրջանակներում, որը հետա•այում •նել են: Այդ ժամանակահատվածում Հայաստան են եկել կնոջ հորաքույրերը Կիման և Սվետան: Տեղյակ է նաև, որ Կիման 1.000 ԱՄՆ դոլար •ումար կանխավճար է տվել և պայմանավորվել, որ բնակարանը ձևակերպվի Հասմիկի անունով, քանի որ նրանք բոլորով իրար վստահել են և որևէ կասկածներ չի եղել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին մահացել է կնոջ հորաքույրը` Սվետան և նրա դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխել ու հուղարկավորել են Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը: Հուղարկավորության արարարողությունից հետո, յոթի արարարողության օրը, երբ բարեկամներով հավաքված են եղել, Սուսաննան Հասմիկից հետաքրքրվել է, թե երբ կարող է բնակարանը վերաձևակերպել իր անվամբ, սակայն վերջինս հայտնել է, որ բնակարանը •րավադրած է և ներկայումս չի կարող վերաձևակերպել: Բարեկամներով բարկացել են Հասմիկի վրա և նա պարտավորվել է մեկ ամսվա ընթացքում բնակարանը հանել •րավից և վերադարձնել: Դրանից հետո, միջանցքում ինքը խոսել է Հասմիկի ամուսնու հետ, որը հայտնել է, որ բնակարանը Հասմիկինն է և չեն վերադարձնելու: Մեկ ամիս անց բնակարանն իրոք չեն վերադարձրել Սուսաննային: Այդ կապակցությամբ կինը զան•ահարել է քրոջը` Հասմիկին և հրավիրել խոսելու, սակայն նա քիչ անց զան•ահարել և հայտնել է, որ Սուսաննան ինչպես ցանկանում է, թող այնպես էլ վարվի, քանի որ բնակարանն ինքը նվեր է ստացել հորաքրոջից և չի պատրաստվում այն տալ ուրիշի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մաքսիմ Մնացականի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի եղբայրը, վերջինիս հետ •տնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Քույրը բնակվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին քույրը` Սվետան մահացել է և նրա դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխել և հուղարկավորել են Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը: Հուղարկավորության արարողության ժամանակ տեղեկացել է, որ մյուս քրոջ դուստրը` Սուսաննան ՌԴ-ից 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել եղբոր դստեր` Հասմիկին, որպեսզի նա իր համար Երևանում բնակարան •նի, սակայն հրաժարվում է այն հանձնել Սուսաննային: Ինչ վերաբերվում է Սվետայի կողմից Հասմիկին •ումարներ տրամադրելուն, ապա դա հնարավոր չէ, քանի որ հան•ուցյալը թոշակառու է եղել և բնակվել է միայն թոշակով: Բացի այդ Սվետան Սուսաննայի խանութում է աշխատել և օ•նել նրան, որի համար քրոջ դուստրը նրան վարձատրել է: Ինքը 2006թվականին •նացել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաք և այցելել քրոջը` Սվետային, նա թոշակով բնակվող կին է եղել և նման հնարավորություններ չի ունեցել որևէ մեկի համար բնակարան •նելու: Ինքն այդ բնակարանի մասին տեղեկացել է հուղարկավորության արարողությունների ժամանակ տեղի ունեցած խոսակցություններից: Դա իրեն առանձնապես չի հետաքրքրել, ուստի այլ մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել: Իր բոլոր բարեկամների հետ ինքը •տնվում է շատ լավ հարաբերությունների մեջ, սակայն այդ թեմայով նրանցից որևէ մեկի հետ անձամբ չի խոսել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գայանե Արարատի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ Սուսաննա Եղիազարյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ դուստրը, որը բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: 2008 – 2009թվականների ընթացքում Սուսաննան դիմել է իրեն և խնդրել Երևանում իր համար բնակարան •նել, սակայն ինքը մերժել է, քանի որ վատառողջ է և հազվադեպ է տանից դուրս •ալիս: Հետա•այում Սուսաննայից տեղեկացել է, որ նա •ումար է ուղարկել իր մորեղբոր աղջկան` Հասմիկին և վերջինս նրա համար բնակարան է •նել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին, երբ մահացել է Սվետա Շիրինյանը, ինքը ներկա է •տնվել նրա հուղարկավորության արարողությանը և այնտեղ ականատես եղել, թե ինչպես է Սուսաննան Հասմիկից պահանջում բնակարանը վերաձևակերպել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հրաժարվել է պատճառաբանելով, որ բնակարանն իրենն է և չի վերա•րանցի: Այդ խոսակցության ժամանակ բոլորը
•ոռ•ոռացել են միմյանց վրա, իսկ ինքը լռել և մի կողմ քաշված լսել է նրանց: Խոսակցություններից լսել է նաև, որ մորաքույր Կիման Հասմիկին է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար` որպես կանխավճար, իսկ հետա•այում նաև բանկով մաս–մաս ուղարկել է մնացած •ումարները: Այլ մանրամասնություններ իրեն հայտնի չէ և տեղյակ չէ, որ մորաքույր Սվետան մեքենա •նելու համար Հասմիկին •ումար ուղարկած լինի: Վերջինս բոլորի հետ •տնվել է շատ լավ հարաբերությունների մեջ և հաճախ բողոքել առողջությունից: Կալինին•րադ քաղաքում նրան հիմնականում օ•նել է Սուսաննա Եղիազարյանը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Հարություն Արտավազդի Աղաջանյանը դատարանին հայտնեց, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ ավիացիայի վարչությունում, կոչումով կապիտան: Ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը հանդիսանում է իր կնոջ` Գայանե Արզումանյանի մորաքրոջ դուստրը: Հանդիսանալով այդ ընտանիքի փեսան, ինքը մասնակցել է բարեկամության բոլոր միջոցառումներին, սակայն բնավորությամբ չի սիրում ավելորդ հետաքրքրվել ինչ–որ հարցով: Բնակարանի հետ կապված ինքը տեղեկացել է կնոջից, որ Սուսաննան Երևան քաղաքում ցանկանում է բնակարան •նել, այդ հարցով նույնիսկ իրեն է դիմել, սակայն ինքը մերժել է: Հետա•այում տեղեկացել է, որ նա •նել է բնակարան, որը ձևակերպվել է Հասմիկի անունով, այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ: ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող կնոջ մորաքրոջ` Սվետայի մահվան կապակցությամբ •նացել են քաղաք Սևան, նախապատրաստել նրա բնակարանը, իսկ հաջորդ օրը եկել է Երևան և դիմավորել դին` զբաղվել հուղարկավորության արարողությամբ: Այնուհետև, յոթի արարողությունից հետո բոլորով հավաքված են եղել Սվետայի Սևան քաղաքում •տնվող բնակարանում: Այդ ժամանակ խոսակցություն է ծա•ել, որի ժամանակ Սուսաննան Հասմիկին հարցրել է, թե ոնց անեն, որ •նան տունը վերա•րանցեն, սակայն Հասմիկը հայտնել է, որ տունը •րավադրված է: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը ձևակերպել Մերուժանի անվամբ կամ բնակարանի արժեքը վերադարձնել: Հետա•այում տեղեկացել է, որ Հասմիկը բնակարանի արժեքը չի վերադարձրել: Մահանալուց մոտ մեկ տարի առաջ, քրոջ` Կիմայի հետ Սվետան այցելել է Հայաստան և այդ ժամանակ Կիման 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել Հասմիկին` բնակարանի կանխավճարի համար: Սուսաննան նույնպես բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում, որտեղ խանութ ունի, իսկ կնոջ մորաքույր Սվետան եղել է թոշակառու և ինքը տեղյակ չէ, որ նա ինչ-որ •ործունեությամբ կամ բիզնեսով զբաղվի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մերուժան Արարատի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր քեռու դուստրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանը մորաքրոջ` Կիմայի դուստրը: 2009թվականի ամռանը Հայաստան են եկել մորաքույրերը` Կիմա Եղիազարյանը և Սվետա Շիրինյանը: Այդ այցելության ժամանակ մորաքույր Կիման իրեն է դիմել դստեր` Սուսաննայի համար Երևանում բնակարան •նելու հարցով, հայտնելով, որ մոտը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար կա կանխավճարի համար և հարմար բնակարան •տնելու դեպքում մնացած •ումարը կուղարկեն, սակայն ինքը մերժել է մորաքրոջ խնդրանքը: Հետա•այում տեղեկացել է, մորաքույր Կիման պայմանավորվել է եղբոր դստեր` Հասմիկ Շիրինյանի հետ և վերջինս համաձայնվել է նրանց համար բնակարան •նել: Դրանից հետո, երբ մահացել է մորաքույր Սվետան և իրենք բարեկամներով •տնվել են նրա յոթի արարողությանը, Սուսաննան Հասմիկին հարցրել է, թե երբ կարող են բնակարանը վերա•րանցել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հայտնել է, որ չի վերա•րանցի, քանի որ բնակարանը •րավադրված է: Այդ ընթացքում նրանց միջև շատ տհաճ խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Սուսաննան բարկացել է իր բնակարանը •րավադրելու, վարձով տալու կապակցությամբ, իսկ Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը վերա•րանցել նրա անվամբ կամ վճարել դրա •ումարը: Խոսակցությունից տեղեկացել է նաև, որ բնակարանի ողջ արժեքը Սուսաննան մաս–մաս, տարբեր մարդկանց անուններով ուղարկել է Հասմիկին, որն էլ •նել է բնակարանը: Այդ խոսակցությանը
-9-
խառնվել է Հասմիկի քրոջ ամուսինը` Մանվելը և բարկանալով ասել, որ բավական չէ աներոջ տունն են իրենցով արել, հիմա էլ Սուսաննային են խաբում, սակայն բարեկամներով խոսակցությունը հանդարտացրել են: Գումարը մաս–մաս ուղարկելը իր կարծիքով պայմանավորված է եղել Սուսաննայի •ործերի հետ, ինքը կոնկրետ տեղյակ չէ: Հասմիկը բնակարանը չի վերա•րանցել և •ումարը չի վերադարձրել, այլ մանրամասնություններից ինքը տեղյակ չէ: Մորաքրոջ հուղարկավորության ծախսերը կատարվել են Սուսաննայի կողմից, նույնիսկ Հասմիկի կողմից կատարված 40.000 ՀՀ դրամ ծախսն է վերադարձվել: Սուսաննա Եղիազարյանը ՌԴ-ում խանութ ունի և բավականին լավ ֆինանսական վիճակում են •տնվում, իսկ մորաքույր Սվետան թոշակառու է եղել և դժվար թե կարողանար բնակարան •նել, այլապես կվերանորո•եր իր Սևան քաղաքի բնակարանը, որը •տնվում է անմխիթար վիճակում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ժիրայր Վլադիկի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր հոր քեռու դուստրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանը` հոր մորաքրոջ դուստրը: 2009թվականին հորեղբորից` Մերուժան Արզումանյանից տեղեկացել է, որ Սուսաննան ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել: Դրանից հետո որևէ տեղեկություններ չի ունեցել: 2010թվականին, երբ ինքը •տնվել է մորաքույր Սվետայի հուղարկավորությունից հետո տեղի ունեցած յոթի արարողությանը, այդ ընթացքում Սուսաննան Հասմիկից պահանջել է բնակարանը վերա•րանցել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հրաժարվել է պատճառաբանելով, որ բնակարանը •րավադրել է: Այդ կապակցությամբ նրանց միջև տհաճ խոսակցություն է տեղի ունեցել, որից հետո Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից կամ բնակարանը վերաձևակերպել, կամ •ումարը վերադարձնել Սուսաննային: Դրանից հետո, ինքն է Սուսաննայենց տարել օդանավակայան, սակայն մինչ օդանավակայան •նալը, միասին մտել են Հասմիկենց տուն և մորաքույր Կիման հրաժեշտ է տվել նրանց: Այդ ընթացքում ինքը լսել է, որ Կիմա մորաքույրը կրկին խնդրել է Հասմիկին` այդ բնակարանը վաճառել և •ումարը վերադարձնել, իսկ վերջինս համաձայնվելով հայտնել է, որ մեկ ամսվա ընթացքում իր խնդիրները կլուծի, բնակարանը •րավից կհանի, բնակարանը կվաճառի ու •ումարը կուղարկի: Հետա•այում տեղեկացել է, որ Հասմիկը հրաժարվել է բնակարանը Սուսաննային վերադարձնել ասելով, որ դա Սվետա մորաքույրն է իրեն նվիրել: Այլ մանրամասնություններից ինքը տեղյակ չէ, քանի որ այդ հարցերն իրեն չեն վերաբերվում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Վահիդա Վահանի Ղուլյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՙՍուրբ Աստվածամայր՚ բժշկական կենտրոնում, որպես ավա• բուժքույր: Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է համատեղ աշխատանքից, շուրջ 27 տարի ընկերություն են անում: Վերջինս աշխատավայրում միակ անձն է, որին արձակուրդ •նալիս ինքը վստահում է իրեն փոխարինել աշխատանքում, քանի որ իր աշխատանքը բավականին պատասխանատու աշխատանք է: Այդ ողջ տարիների ընթացքում Հ.Շիրինյանը իրեն դրսևորել է որպես կար•ապահ և պարկեշտ ընտանիքի կին: Ինքն անձամբ ճանաչել է նաև Հ.Շիրինյանի հան•ուցյալ հորաքրոջը` Սվետա Շիրինյանին, որը առողջական խնդիրներ է ունեցել և այդ կապակցությամբ շփվել են իրար հետ: Գալով Հայաստան, նա այցելել է իրենց բժշկական կենտրոն և հետազոտվել, որի ընթացքում խոսել, կիսվել է իր հետ և հայտնել, որ ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել, քանի որ առողջական խնդիրների պատճառով չի կարող այլևս ՌԴ-ում բնակվել: Հայտնել է, որ բնակարանը •նելու է Հասմիկի անունով, որպեսզի նրա որդիներից մեկի հետ բնակվի այդ բնակարանում: Ինքը ծանոթ բնակարան վաճառող է ունեցել և առաջարկել Սվետային, սակայն նա տեղեկանալով, որ բնակարանը •տնվում է Բան•լադեշ թաղամասում, հրաժարվել է հայտնելով, որ ցանկանում է Հասմիկենց տանը մոտիկ լինել: Հասմիկի համար բնակարան •նելու փաստը մեկնաբանել է նրանով, որ Հասմիկը շատ լավ է խնամում հորը` իր եղբորը: Դրանից հետո, Սվետան հավատարիմ մնալով իր խոստմանը, •նել է Հասմիկի փնտրած և •տած բնակարանը, այն •նել է Հասմիկը` Սվետայի ուղարկած •ումարներով: Գնված բնակարանը վարձով տալը պայմանավորված է եղել նրանով, որ այդ վարձակալները հանդիսացել են իրենց մյուս բուժքրոջ երեխաները: Հասմիկը այդ կապակցությամբ զան•ահարել է հորաքրոջը` Սվետային և թույլտվություն խնդրել: Այդ ժամանակ ինքն անձամբ Սվետային հեռախոսով խնդրել է մատչելի •նով տալ բնակարանը: Պատահական զու•ադիպությամբ, ինքը Սվետայի հետ հան•ստացել է նաև Ջերմուկում և բավականին լուրջ պանսիոնատում: Ամեն ան•ամ իրենց մոտ •ալիս նա շատ թան•արժեք նվերներ է բերել, չնայած որ ինքը նրան ընդամենը թեթև օ•նություն է ցուցաբերել: Ինչ վերաբերվում է Հասմիկին, ապա նա անձնվեր մարդ է, որը առանց վարանելու օ•նության է հասնում: Երբ նա լսել է հորաքրոջ մահվան լուրը, բավականին ծանր է տարել, ցավելով հայտնել, որ հորաքույրը բնակարանը •նեց, սակայն չհասցրեց վայելել: Սուսաննայի մասին ինքը լսել է Սվետայի մահվան օրը, երբ նա զան•ահարել է Հասմիկին և հայտնել այդ լուրը: Սվետայի մահից հետո տեղեկացել է նաև, որ հուղարկավորության արարողությունից հետո բարեկամները Հասմիկից պահանջել են բնակարանը վաճառել և •ումարը բաժանել միմյանց միջև, այլապես ահաբեկել են իրավապահ մարմիններին դիմել: Ինքը զրուցելով Հասմիկի հետ առարկել է նրա բարեկամների ասածի վերաբերյալ: Հասմիկի բնակարան •նելու մասին տեղյակ է համարյա ողջ կոլեկտիվը, քանի որ բոլորն էլ մասնակցել են բնակարանը •նելու առիթով Հասմիկի կողմից կազմակերպված խնջույքին: Ինքը տեղյակ է նաև, որ Սվետան ՌԴ-ում խանութ է ունեցել և կանացի ներքնազ•եստների առևտրով զբաղվել: Այդ մասին վերջինս անձամբ է իրեն ասել, նաև հետաքրքրվել, թե արդյոք ինչ-որ բան պետք չէ, քանի որ մեկնելու է Լեհաստան ապրանք •նելու և կարող է այնտեղից ձեռք բերել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գա•իկ Մկրտչի Այվազյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: 2009թվականի ամռան վերջին, Հասմիկի հան•ուցյալ հորաքույր Սվետան վերադարձել էր Ջերմուկից և նրանք փողոցում կան•նած բարեկամներին էին ճանապարհում: Այդ ժամանակ Հասմիկի ամուսինը` Գա•իկը իրեն կանչել և ծանոթացրել է տիկին Սվետայի հետ: Վերջինս իրեն խնդրել է Գա•ոյին օ•նել բնակարան •նելու, հայտնելով, որ ցանկանում է վերադառնալ հայրենիք: Ինքը մեկ բնակարան է •տել, սակայն այն հարմար չի եղել և բնակարանը չի •նվել: Այնուհետև տեղեկացել է, որ Սվետան •ումար է ուղարկել և Հասմիկն ու Գա•ոն բնակարան են •նել: Հան•ուցյալ Սվետան արտաքինից շատ հարուստ կնոջ տպավորություն է թողել, քանի որ շատ թանկարժեք ոսկյա զարդերով էր պճնված: Երբ նա եկել է Հայաստան, նրանց բարեկամները միշտ հավաքվել են նրա կողքին, իսկ ինչպես կյանքում է, աղքատ մարդու կողքերը չեն հավաքվում: Ինչ վերաբերվում է այն մարդկանց պնդումներին, որ բնակարանն իբրևէ ուրիշի համար է •նվել, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սար•իս Ռոբերտի Բադանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: Նրա հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի, ուղղակի ընտանիքներով մտերիմ են: 2009թվականի ամռանը Հասմիկենց տանն է հան•ստացել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ժամանած հորաքույրը` Սվետան: Մեկ օր իրեն և կնոջը նրանք հրավիրել են իրենց տուն սուրճ խմելու: Այդ ընթացքում հան•ուցյալ Սվետան իրեն հայտնել է, որ ցանկանում է բնակարան •նել Հասմիկի համար: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց, երբ Հասմիկենց հետ ինքը նույնպես բնակարան է փնտրել, ի վերջո Հասմիկը հարմար •նով բնակարան է •տել: Ինքն ու կինը ներկա են •տնվել նշված տան կանխավճարը` 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը տալու ժամանակ: Բնակարանի նախկին սեփականատերերը ստացական են •րել, որի տակ ստորա•րել է նաև ինքը: Դրանից հետո, Հասմիկն անմիջապես զան•ահարել է հորաքրոջը և հայտնել այդ մասին, որից հետո բնակարանի տիրոջ հետ պայմանավորվել է մնացած 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը մաս–մաս վճարել, իսկ նա էլ պարտավորվել է ողջ •ումարը ստանալուց հետո ազատել բնակարանը: Սուսաննա Եղիազարյանի մասին ինքը երբևէ չի լսել: Ինքն անձամբ ներկա է •տնվել Սվետայի խոսակցությանը, որի ժամանակ նա ցանկություն է հայտնել բնակարան •նել Հասմիկի որդու` Սուրենի համար: Սվետան համարյա ամեն տարի եկել է Հայաստան` հան•ստանալու և բնակվել Հասմիկենց տանը: Վերջինս շատ բարեհամբույր և առատաձեռն կին է եղել, նույնիսկ իր երեխաների և թոռնիկների համար է նվերներ •նել: Ինքը լսել է, որ նա այնտեղ խանութ ունի, ժառան•ներ չունի, լավ է բնակվել: Ինքը ներկա է եղել նաև Սվետայի հուղարկավորության արարողությանը: Այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Վարազդատ Սուրենի Մելքոնյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: Նրա հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի, ուղղակի ընտանիքներով մտերիմ են: Տեղյակ է, որ ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող հորաքրոջ` Սվետայի օ•նությամբ Հասմիկը •նել է բնակարան և այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ: Լսելով խաբեության կապակցությամբ հարուցված քրեական •ործի մասին, անձամբ ներկայացել է դատարան որպեսզի հայտնի, որ Հասմիկի ընտանիքը շատ պարկեշտ ընտանիք է և նրանք խաբեբաներ չեն: Ինքը տեսել է Հասմիկի հորաքրոջը` Սվետային, անմիջական շփվել նրա հետ, նա հարուստ կին է եղել և ինքը տեղյակ է, որ նա Կալինին•րադ քաղաքում սեփական խանութ է ունեցել և ցանկացել տուն •նել Հասմիկի համար: Հասմիկենց տանը նաև տեսել և ճանաչում է Վարազդատին, նրա քրոջը` Ծովինարին, ազ•ականներից ևս մի քանիսին, որոնց անուները չի հիշում: Ինչ վերաբերվում է Սուսաննա Եղիազարյանին, ապա ինքը նրան չի ճանաչում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Հովսեփ Մնացականի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իր հարազատ դուստրն է, իսկ Սվետա Շիրինյանը` քույրը: Հայաստան •ալուց քույրը այցելել է բոլոր բարեկամներին, սակայն բնակվել է իրենց տանը: Ամեն ան•ամ Երևան •ալուց քույրը հետաքրքրվել է, թե ինչու թոռներին չի ամուսնացնում, որին ինքը պատասխանել է, որ տան պայմանները չեն ներում: Սվետան իրեն ասել է, որ ցանկանում է Երևանում տուն •նել և իր փոքր թոռան հետ բնակվել: Ինքը նախատել է, որ նա կարող է իր տանը բնակվել, սակայն Սվետան պատճառաբանել է, որ անձամբ է ցանկանում տուն •նել և իրենց տան մոտ բնակվել: Այնուհետև, իրենց թաղամասում բնակարան են •տել և քույրն այն •նել է, ավելի շուտ Սվետան •ումարն ուղարկել է և խնդրել, որ Հասմիկի անունով •րանցեն: Դրանից հետո քույրը մահացել է և դեռ հայտնի չէ, թե քույրն իր մահով է մահացել, թե մյուս քրոջ` Կիմայի աղջիկն է նրա ՙ•լուխը կերել՚: Սուսաննան իր երկու քույրերի խոսք տանող բերողն է եղել և միշտ կռվացրել նրանց: Սվետայի մահից հետո նրանք ՙկպել՚ են իրենց և պահանջել, որ Հասմիկը վաճառի բնակարանը և •ումարը տա իրենց: Այն բոլոր ազ•ականները, ով այս •ործի շրջանակներում ինչ–որ բաներ են խոսում, սուտ է, իրականությանը չի համապատասխանում, դրանք շահա•ր•ռված անձինք են: Մյուս քրոջ` Կիմայի դուստրը` Սուսաննան և նրա ընտանիքի անդամները իր երեխաներին չեն ճանաչել և իրար հետ երբևէ կապ չեն ունեցել, նա զրպարտում է իրենց և ցանկանում է տիրանալ Սվետայի ունեցվածքին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գա•իկ Սուրենի Բալդրյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի ամուսինը: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին Հայաստանում է •տնվել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող կնոջ հորաքույրը` Սվետան, որի ընթացքում հայտնել է, որ ցանկանում է իրենց համար բնակարան •նել, որպեսզի իրենք կարողանան զավակներին ամուսնացնել: Այդ ժամանակ Չարբախ թաղամասում տուն է եղել և իրենք միասին •նացել տեսել են բնակարանը, սակայն Սվետայի դուրը չի եկել, որից հետո նա մեկնել է ք.Կալինին•րադ: Դրանից հետո, իրենք սկսել են բնակարան փնտրել և այդ հարցում իրենց օ•նել է կնոջ քրոջ` Ծովինարի փեսան` ամանորյա սեղանի շուրջ ծա•ած խոսակցության ժամանակ: Իրենք այցելել են այդ բնակարանը, որի մասին տեղեկացրել են Սվետային և նա իր համաձայնությունն է տվել: Սվետան հայտնել է, որ այդ պահին քիչ •ումար ունի, իսկ ինքը ասել է, որ հավաքած •ումար ունի և այն նույնպես կավելացնի: Այդպես •ալով մի ընդհանուր հայտարարի, •նացել և կանխավճար են տվել: Այդ ընթացքում կնոջ հորաքույրը մաս–մաս •ումարներ է ուղարկել, որն իրենք պահել են բանկում, քանի որ վաճառվող բնակարանի փաստաթղթերի հետ ինչ-որ խնդիրներ են եղել և իրենք սպասել են մինչև սեփականատերերը լուծեն այդ խնդիրները: Այնուհետև վճարելով Սվետայի կողմից ուղարկված մնացած •ումարը, ձևակերպել են բնակարանի առուվաճառքը և այն •րանցել կնոջ` Հասմիկի անունով: Դրանից հետո ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում մահացել է հորաքույր Սվետան: Ինքն անձամբ •նացել, դիմավորել է եկողներին և հան•ուցյալի դին: Օդանավակայանում ինքն առաջին ան•ամ է տեսել Սուսաննա Եղիազարյանին, որն այնտեղ կան•նած է եղել իր կողքին և նրա հետ ծանոթացել կնոջ մյուս հորաքրոջ մոտենալուց հետո: Հորաքույր Սվետայի հուղարկավորության, ինչպես նաև դրան հաջորդող ողջ ժամանակահատվածում, բարեկամներից ոչ–մեկը որևէ բան չեն խոսել բնակարանի վերաբերյալ, միայն յոթի օրը բարեկամները կարծիքներ են հայտնել և պահանջել, որպեսզի հորաքույր Սվետայի •նած բնակարանը պետք է վաճառել, •ումարը բաժանել բոլորի միջև և մարել հորաքրոջ պարտքերը: Այդ կապակցությամբ վիճաբանություն է սկսվել, որի ժամանակ իր քենակալը սկսել է ելույթ ունենալ ասելով, թե են մի տունը խաբեցիր քեզանով արիր, հիմա էլ այս բնակարանը, սակայն իրեն թույլ չեն տվել հակադարձվել, բաժանել են և վիճաբանությունն այդքանով ավարտվել է: Դրանից հետո, իրենց տուն են եկել հորաքույր Կիման և Սուսաննան, պահանջել, որ բնակարանը վաճառեն, որքան •ումար պետք է վերցնենք, իսկ մնացածը տանք իրենց: Ինքը բնականաբար հրաժարվել է նրանց պահանջները կատարել, որի պատճառով նրանք ահաբեկել են քրեական •ործ հարուցել, դատարան տալ և հեռացել են: Այնուհետև նրանք զան•ահարել են ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից և հայտնել, որ Սվետայի տանից •տել են •ումարների փոխանցման չեկերը և պատրաստվում են իրենց դատի տալ, սակայն ինքը պատասխանել է, որ վախենալու ոչինչ չունի, քանի որ բնակարանը նվիրել է հորաքույրը և այն պատկանում է իր կնոջը` Հասմիկին: Նրանք միաժամանակ ահաբեկել են իրենց ծանոթ փաստաբան Սոլոմոնյանով, հայտնելով որ նա •ործ կսարքի և դատի կտա իրենց: Բացի այդ, այդ ընթացքում Լեհաստանից իրենց է զան•ահարել Սուսաննայի ընկերուհին` ինչ–որ Սուսաննա անունով, որը հետա•այում պարզվել է փաստաբան Սոլոմոնյանի մտերիմներից է և պահանջել իրեն վերադարձնել Սվետայի պարտքը: Իրենց նույնիսկ զան•ահարել է անձամբ փաստաբան Սոլոմոնյանը և կրկին պահանջել բնակարանը վաճառել և •ումարը բաժանել իրար մեջ` հակառակ դեպքում պրոբլեմներ կունենան, սակայն իրենք կրկին չեն համաձայնվել: Դրանից հետո իրենց տարել են ոստիկանության բաժին և •ործ կազմել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Կիմա Մնացականի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր եղբոր դուստրը: Իրենք բարեկամներով •տնվել են շատ համերաշխ և մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: Ինքը ընտանիքով բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Նույն քաղաքում է բնակվում նաև դուստրը` Սուսաննա Եղիազարյանն իր ընտանիքով, սակայն ինքը բնակվում է որդու հետ: Նույն քաղաքում բնակվել է նաև հան•ուցյալ քույրը` Սվետա Շիրինյանը: 2009թվականի ամռանը քրոջ` Սվետա Շիրինյանի հետ միասին եկել է Հայաստան` հան•ստանալու նպատակով: Այդ ընթացքում ինքը բնակվել է իրենց տանը, իսկ Սվետան` Հասմիկենց տանը: Հայաստանում •տնվելու ժամանակ ինքն անձամբ աբաստանյալ Հ.Շիրինյանին որպես կանխավճար տվել է 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, դստեր` Սուսաննայի համար Երևան քաղաքում բնակարան ձեռք բերելու համար: Այդ •ումարը դուստրը` Սուսաննան խնդրել է փոխանցել Հասմիկին հայտնելով, որ ինքը խոսել է Հասմիկի հետ և նա պետք է իրենց համար բնակարան •նի: Ներկայումս հիշելով կատարվածը, ուղղակի խոսքեր չի •տնում արտահայտելու համար: Գումարն անձամբ Հասմիկին է տվել իրենց տան մեջ:
Եթե նման բան չլիներ, ապա այս տարիքին Ռուսաստանից չէր •ա Հայաստան և չէր կան•նի դատարանի առջև: Գումարը տալուց հետո, ինքը •նացել է Չարենցավան: Այնուհետև Սուսաննայից տեղեկացել է, որ Հասմիկը նրա •ումարներով Երևանում բնակարան է •նել: Քրոջ մահվան կապակցությամբ •ալով Հայաստան և հուղարկավորության արարողությունից հետո, դուստրն իրեն պատմել է, որ Հասմիկը բնակարանը •րավ է դրել, քանի որ այն իր անվամբ է եղել: Նրանք վիճաբանել են, որի պատճառով ինքը բարկացել է նրանց վրա, սաստել, որից հետո Հասմիկը խոստացել է մեկ ամսից բնակարանը •րավից հանել և վերադարձնել •ումարը: ՌԴ մեկնելուց առաջ ինքը կրկին այցելել է եղբոր տուն, որպեսզի հրաժեշտ տա նրանց և այդ ժամանակ կրկին ամոթանք է տվել Հասմիկին ու պահանջել որպեսզի բնակարանը վերա•րանցի կամ •ումարը վերադարձնի: Սակայն Հասմիկը որևէ քայլեր չի ձեռնարկել այդ ուղղությամբ և Սուսաննայից տեղեկացել է, որ նա հրաժարվում է բնակարանը վերադարձնել: Քույրը` Սվետան թոշակառու կին է եղել և նա նման •ումարներ չի ունեցել, որ կարողանար բնակարան •նել Հասմիկի համար, դա սուտ է (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Խաչատուր Կորյունի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի հարազատ եղբայրը, իսկ ամբաստայալ Հ.Շիրինյանն իր քեռու դուստրն է: Քրոջ պատմելով տեղյակ է եղել, որ Սուսաննան ցանկացել է Երևանում բնակարան •նել և այդ կապակցությամբ դիմել է Հ.Շիրինյանին, որն էլ չի հրաժարվել օ•նել: Դրանից հետո, 2009թվականի ամռանը ինքը, մայրը և մորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը պետք է մեկնեին Հայաստան: Մեկնելուց առաջ Սուսաննան մորը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել, որպեսզի նա փոխանցի Հասմիկին, որն էլ այդ •ումարը պետք է որպես բնակարանի •նման կանխավճար տար բնակարանը վաճառողներին: Հայաստանում իրենց դիմավորել է Հասմիկը, իրենք •նացել են նրանց տուն, որտեղ մայրը այդ •ումարը փոխանցել է Հասմիկին, որից հետո ինքն ու մայրը մեկնել են Չարենցավան, իսկ մորաքույր Սվետան մնացել է Հասմիկենց տանը: Տեղյակ է նաև, որ հետա•այում քույրը մաս–մաս, տարբեր մարկանց անունից ևս 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել Հասմիկին, որն էլ այդ •ումարով երեքսենյականոց բնակարան է •նել և ձևակերպել իր անվամբ` հետա•այում քրոջ անունով վերաձևակերպելու պայմանով: 5.000 ԱՄՆ դոլար •ումար անձամբ իր անունով է ուղարկվել Հասմիկին: Այնուհետև, քրոջից տեղեկացել է, որ մորաքույր Սվետայի հուղարկավորության արարողությունից հետո Սուսաննայի և Հասմիկի միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ վերջինս հրաժարվել է բնակարանը քրոջ անունով վերա•րանցել պատճառաբանելով, որ բնակարանը •րավադրված է, իսկ վերջում պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը վերաձևակերպել կամ վաճառել ու •ումարը վերադարձնել, սակայն խոստումը չի կատարել: Հասմիկը պատճառաբանել է, որ այդ բնակարանը հան•ուցյալ հորաքույր Սվետան է իրեն նվիրել: Իրականում մորաքույր Սվետան նման հնարավորություններ չի ունեցել, նա թոշակառու կին է եղել և ապրել թոշակով, իսկ Հասմիկի պատճառաբանություներն անհեթեթություն են և իրականությանը չեն համապատասխանում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սասունիկ Նիկոլայի Հովսեփյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1` երեքսենյականոց բնակարանի նախկին սեփականատերը: Բնակարանը վաճառել է, քանի որ թոշակառու է և բարձրահարկը հարմար չի եղել իր համար: Այդ կապակցությամբ ինքը թերթում հայտարարություններ է տվել, որի հիման վրա էլ իրենց է այցելել Հասմիկ Շիրինյանը, որին էլ` 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով վաճառել է նշված բնակարանը: Բնակարանի առքուվաճառքը կատարվել է 2010թվականի մայիս ամսին, իսկ կանխավճարը վերցրել են 2010թվականի մարտ ամսին: Բնակարանի համասեփականատեր են եղել ինքը, որդին` Արմեն Հովսեփյանը, դուստրը` Նունե Հովսեփյանը, թոռնիկը` Տաթևիկ Հովսեփյանը և իրենց հարազատ Արա Խաչատրյանը: Բնակարանի վաճառքի վերաբերյալ խոսակցությունը վարել է Հասմիկի և նրա ամուսնու` Գա•իկի հետ, իսկ բնակարանը եկել նայել են նաև
նրանց որդիներն ու ևս մի քանի հո•ի: Այդ ընթացքում Հասմիկը հայտնել է, որ պետք է խորհրդակցի իր հորաքրոջ հետ, որը բնակվում է Ռուսաստանում, քանի որ նա է •ումարներն ուղարկելու: Հասմիկը միաժամանակ հայտնել է, որ բնակարանը •նելուց հետո այնտեղ բնակվելու են հորաքույրն ու իր որդին: Առքուվաճառքը ձևակերպելուց հետո, իրենք մի քանի օր ժամանակ են խնդրել իրենց նոր •նած բնակարանը կար•ի բերելու համար, որից հետո նոր միայն ազատելու և մոտ 20 օրից ազատել են բնակարանը, որին Հասմիկը և ամուսինը չեն առարկել: Հետա•այում, բնակարանի առքուվաճառքից հետո նաև տեղեկացել է, որ Հասմիկի ամուսինը և իրենք ծա•ումով նույն •յուղից են և հեռու բարեկամներ, սակայն ինքը 1964թվականից լքել է •յուղը և որևէ կապ չի պահպանել: Բնակարանը վաճառելու համար որպես կանխավճար վերցրել են 3.000 ԱՄՆ դոլար, քանի որ ունեցել են կոմունալ պարտքեր և փաստաթղթային ձևակերպումների համար •ումար է անհրաժեշտ եղել: Կանխավճարը ստանալու կապակցությամբ •րվել է ստացական, որի տակ ստորա•րել են նաև Հասմիկենց հարևանները: Ինչ վերաբերվում է բնակարանի արժեքի մնացած մասը միան•ամից չվերցնելուն, ապա իրենց հաշվարկներով բնակարանի փաստաթղթերը կար•ի բերելու համար անհրաժեշտ է եղել շուրջ 3.000 ԱՄՆ դոլար, ուստի այդքան •ումար է վերցրել: Դրանից հետո, կար•ավորելով բոլոր փաստաթղթերը, իրենք Հասմիկենց հետ միասին •նացել են ՙՅունի Բանկ՚ և ստացել •ումարի մնացած մասը, որից հետո ձևակերպել են բնակարանի առքուվաճառքը: Մինչ այդ, ինքը ևս երկու ան•ամ Հասմիկից •ումար է վերցրել և վերջնականապես բնակարանի արժեքը կազմել է 38.000 ԱՄՆ դոլար: Իրենց բնակարան է այցելել է նաև Հասմիկի քույրը, հավանել բնակարանը, սակայն իրեն որևէ բան չի հարցրել: Սկզբում իրենց տան մասին Հասմիկին է տեղեկացրել վերջինիս քրոջ փեսան, որն էլ առաջին ան•ամ Հասմիկի և Գա•իկի հետ եկել է իրենց բնակարան, սակայն հետա•այում այլևս չի եկել: Իրենք բնակարանը միշտ նույն •նով են ցանկացել վաճառել` ոչ ավել, ոչ պակաս: Առաջին այցելության ժամանակ, Հասմիկը բնակարանը •նելու մասին չի խոսել, այդ մասին խոսել են հաջորդ այցելությունների ժամանակ: Բնակարանի արժեքի շուրջ իրենց հետ խոսել է Հասմիկը և նրա ամուսինը` Գա•իկը: Ինքը դատարան •ալու համար ստացել է ծանուցա•իր և եկել դատարան, սակայն մինչ այդ հանդիպել է Հասմիկին, որն էլ հայտնել է դատարան •ալու պատճառը, սակայն իրեն ոչինչ չեն սովորեցրել: Բնակարանի առքուվաճառքի •ործընթացը կատարվել է իրենց հաշվին և Հասմիկը երբևէ չի ասել, որ բնակարանը •նում է ուրիշի համար: Ինքը •իտակցել է, որ Հասմիկը բնակարանը •նում է իր համար, իսկ ինչ-որ հորաքրոջ աղջկա մասին ոչինչ չի լսել: Բացի Հասմիկից, նրա ամուսնուց, քրոջից և քրոջ փեսայից այլ մարդ իր բնակարան չի եկել: Կանխավճարը վերցնելու ժամանակ թե ինչից է ծա•ել հորաքրոջ կողմից փող ուղարկելու խոսակցությունը, կոնկրետ չի հիշում, քանի որ դա իրեն բացարձակապես չի հետաքրքել, սակայն իր հորեղբոր 90-ամյակը նշելու ժամանակ` Շամշադինում տեղեկացել է, որ Հասմիկի հորաքույրը մահացել է և որպես մարդ ցավել այդ կապակցությամբ: Կանխավճարի վերաբերյալ փաստաթուղթը (ստացականը) •րվել է որդու` Արմեն Հովսեփյանի կողմից: Այդ ընթացքում Հասմիկը զան•ահարել և հեռախոսազրույց է ունեցել հորաքրոջ հետ, որի ժամանակ նրանից հավանություն է ստացել կանխավճարի •ումարը տալու համար: Հարևանների այնտեղ •տնվելու անհրաժեշտությունը պայմանավորված է եղել համատեղ որոշումով: Դատարանում տված ցուցմունքը ճիշտ է, այն համապատասխանում է իրականությանը և ավելացնելու ոչինչ չունի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեց Գ.Սոլոմոնյանից հաղորդում ընդունելու մասին 11.12.2010թ. թիվ. 013227 արձանա•րությունը, Ս.Եղիազարյանի դիմում-բողոքը, ՙՅունիստրիմ՚ դրամական փոխանցումների համակար•ի միջոցով կատարված դրամական փոխանցումների անդորրա•րերի պատճեները, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականության իրավունքի պետական •րանցման վկայականի պատճեն, Հ.Շիրինյանի և Ս.Եղիազարյանի 18.01.2011թվ. առերես հարցաքննության արձանա•րությունը, 909–788–18–03 բջջային հեռախոսահամարի տվյալների •րանցման վերաբերյալ բաժանորդային թերթիկը, Խ.Եղիազարյանի ռուսերեն և հայերեն լեզուներով •րված դիմումները, Ս.Գորյաչեվայի ռուսերեն լեզվով •րված դիմումը` հայերեն թար•մանությամբ, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի բնակության և աշխատավայրի բնութա•րերը, ՙՅունի Բանկ՚ ՓԲԸ–ից առ•րավված 2006–2009թվականների ժամանակահատվածում հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված •ումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, ՙԿոնվերս Բանկ՚ ՓԲԸ–ից առ•րավված 2009թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ժամանակահատվածում հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված •ումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, ՙԱրմենՏելլ՚ ՓԲԸ–ից ստացված /010/45–87–29 և /091/57–82–35 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային վերծանումները, ՌԴ տնտեսական զար•ացման նախարարության պետական •րանցման և զար•ացման, կադաստրի և քարտեզա•րության դաշնային ծառայության վարչության Կալինին•րադի վարչությունից ստացված 19.03.2012թ. թիվ. 12-04/1686 •րությունը և կից տեղեկանքը` հայերեն թար•մանված, ՌԴ անվտան•ության դաշնային ծառայության 30.03.2012թ. թիվ. 8-/4012/69–10–31 •րությունը, ինչպես նաև •ործում առկա այլ փաստացի տվյալները:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցությամ մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստու•ելու միջոցով, •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն հան•ում է այն հետևության, որ նախաքննական մարմնի կողմից •ործով իրականացվել է խիստ թերի, միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ, բացառապես մեղադրական թեքումով քննություն, որի արդյունքում, բացարձակ ճշմարտություն ընդունելով տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի և նրա ազ•ականների ինքնանպատակ ցուցմունքները, նախաքննական մարմինը հան•ել է սխալ իրավական դիրքորոշման և Հասմիկ Շիրինյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի •ույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու համար: Դատաքննության ավարտական փուլում, մեղադրանքի կողմը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին խարդախության համար առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և բավարար ապացույցների բացակայության պայմաններում, դատարանին չներկայացնելով նոր մեղադրանքը հիմնավորող և ոչ մի հավաստի ապացույց, վերջինիս անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով, այն է` ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով, տուժող Ս.Եղիազարյանի •ումարով •նված և նրա վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.892 ՀՀ դրամ արժողության բնակարանը հափշտակելու համար:
Դատարանը •տնում է, որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի •ործողություններին տվել են քրեաիրավական ոչ ճիշտ •նահատական, մի դեպքում այն որակելով որպես խարդախություն, մյուս դեպքում` յուրացում, հան•ել են սխալ քրեաիրավական դիրքորոշման: Այսպես.
Մեղադրական եզրակացությունում նախաքննական մարմինը հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանին ներկայացրել է որպես միայնակ, թոշակառու, ֆինանսական միջոցներից զուրկ անձնավորություն, որով էլ բացառել և հերքել է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ վերջինիս ուղարկած •ումարներով է •նել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1` երեքսենյականոց բնակարանը: Դատաքննությամբ դատարանը ծանրակշիռ ապացույցներ է ձեռք բերել այն մասին, որ հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանը, կենդանության օրոք երկար տարիներ Լեհաստանի Հանրապետությունում զբաղվել է բիզնեսով` առևտրով, որից հետո տեղափոխվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաք և 2002թվականին, սեփական միջոցներով Կալինին•րադ քաղաքում •նել մեկ սենյականոց բնակարան: 2006–2010թվականների ընթացքում, բանկային դրամական փոխանցումների միջոցով և այլ եղանակներով, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին և նրա ընտանիքի անդամներին սիստեմատիկ •ումարային օ•նություն է ցուցաբերել, որի մասին են վկայում դատարանի կողմից ՙՅունի Բանկ՚ և ՙԿոնվերս Բանկ՚ փակ բաժնետիրական ընկերություններից առ•րավված դրամական փոխանցումների վերաբերյալ բանկային փաստաթղթերը (անդորրա•րերը): Հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը տարիների ընթացքում հաճախակի այցելել է Հայաստանի Հանրապետություն` իր ծննդավայր Դդմաշեն •յուղ, որտեղ ի դեպ Սևան քաղաքում (ք.Սևան, Սևանեցու փողոց 1 շենք բն. 25) ևս ունեցել է սեփականաշնորված մեկ սենյականոց բնակարան: Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված և •ործի ելքով չշահա•ր•ռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանը, Գա•իկ Այվազյանը, Սար•իս Բադանյանը և Վարազդատ Մելքոնյանը նույնպես հայտնեցին, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը արտաքնապես բավականին տեսքով, բարեկեցիկ, առատաձեռն և հարուստ կին է եղել: Ուստի նախաքննական մարմնի և մեղադրանքի կողմի այն պնդումները, որ հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը իբրև թե թոշակառու, դրամական միջոցներից զուրկ է եղել և որևէ մեկին, այդ թվում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին խոշոր •ումարի նվիրատվություն կատարելու հնարավորություն չի ունեցել, դատարանը •տնում է հիմնազուրկ և չպատճառաբանված: Նախաքննական մարմնի այդ վարկածը ընդամենը նպատակ է հետապնդել ինչ–որ ձևով հիմնավորել Ս.Եղիազարյանին ՙպատկանող՚ բնակարանը Հ.Շիրինյանի կողմից իբրև խաբեությամբ հափշտակելու հան•ամանքը:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ խարդախության հանցակազմի քրեաիրավական բնութա•րին, նախ` դիտարկված ինքնին, ապա քաղաքացիական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման հետ (մասնավոր – իրավական պարտավորությունների հետ) հարաբերակցության մեջ: Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցա•ործությունների, մասնավորապես` հափշտակությունների շարքին: Խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի •ույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի •ույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է: Թեև խարդախության պարա•այում առկա է •ույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցա•ործին •ույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն •ույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ •իտակցության և կամքի վրա հանցա•ործի ունեցած ներ•ործության հետևանք է: Այդ առումով էական նշանակություն ունի այն հան•ամանքը, թե •ույքն ուրիշին հանձնելու •ործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյոք •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում: Եթե մի պահ ընդունենք, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը խաբեությամբ կամ տուժող Ս.Եղիազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով է տիրացել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանին, ապա ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը որևէ ձևով չի ներ•ործել տուժող Ս.Եղիազարյանի •իտակցության կամ կամքի վրա` •ույքի նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու առումով, ընդհակառակը, համաձայն մեղադրական եզրակացության բովանդակության, տուժող Ս.Եղիազարյանն անձամբ է առաջարկել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին փնտրել, ձեռք բերել բնակարան և ձևակերպել վերջինիս անվամբ:
Օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Խաբեությունը •ույքի սեփականատիրոջը կամ •ույքի տիրապետողին մոլորության մեջ •ցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը •ույքի սեփականատիրոջ կամ •ույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում •ույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում •ույքի հանձնման օրինականության պատրանք: Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի •ործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը սակայն ենթադրում է տուժողի վրա հանցավորի առավել ակտիվ ներ•ործություն, որպիսին հան•ամանքներ նախաքննական մարմինը սույն •ործով ձեռք չի բերել: Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հան•ամանքների մասին, որի արդյունքում •ույքի սեփականատերը կամ •ույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում •ույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում: Ճշմարտության մասին լռելը սակայն քրեորեն պատժելի է այն դեպքում, երբ հանցա•ործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հան•ամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի: Սույն •ործով բացակայում են նաև այս իրավական հիմնավորումները, քանի որ տուժող Ս.Եղիազարյանն ի սկզբանե տեղյակ է եղել բնակարանի ձեռք բերման •ործընթացից, մոլորության կար•ավիճակում չի •տնվել և իրազեկված է եղել բնակարանի ձևակերպման օրինական հիմքերի մասին:
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութա•րվում է ուղղակի դիտավորությամբ և շահադիտական նպատակով: Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով, այսինքն հանցավորը պետք է •իտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի •ույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա: Շահադիտական նպատակի առկայությունը դրսևորվում է նրանով, որ մինչև •ույքը վերցնելը կամ •ույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու •ույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանա•րային պարտավորությունները: Հակառակ դեպքում, երբ •ույքը չվերադարձնելու խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է •ույքը վերցնելուց հետո (անկախ շարժառիթից), խարդախության հանցակազմը բացակայում է: Ընդ որում, եթե ապացույցների բավարար համակցությամբ և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի հիմնավորվում, որ շահադիտական նպատակը հանցավորի մոտ ծա•ել է համապատասխան •ործարքի կնքումից առաջ, ապա նման դեպքերում խարդախության հանցակազմ առկա չէ: Ճիշտ է, նախաքննական մարմինը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով առաջադրված մեղադրանքում նշել է, որ վերջինս տեղեկանալով Ս.Եղիազարյանի կողմից Երևան քաղաքում բնակարան •նելու ցանկության մասին, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ բնակարանին, սակայն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում մեղադրանքի կողմը որևէ ապացույց չներկայացրեց դատարանին` ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հանցավոր մտադրության առաջացման կամ շահադիտական նպատակի ծա•ման մասին: Դատարանը •տնում է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված և մեղադրական եզրակացությունում շարադրված ապացույցների շարքում առկա չէ ոչ մի փաստական տվյալ այն մասին, թե ինչ հանցավոր վարքա•իծ է դրսևորել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը, որով ներ•ործել է տուժող Ս.Եղիազարյանի •իտակցության և կամքի վրա, որի արդյունքում վերջինս ընկնելով մոլորության մեջ, անձամբ •ումար կամ բնակարան է հանձնել Հ.Շիրինյանին: Այսինքն •ործի նյութերով հիմնավորված չէ Հասմիկ Շիրինյանի կողմից այնպիսի հանցավոր արարքի կատարում, որը կ•նահատվեր որպես խարդախություն, հետևաբար բացակայում է խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը, այն է` վստահությունը չարաշահելու միջոցով ուրիշի •ույքին տիրանալը: Դատաքննության ընթացքում մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել որևէ պաշտոնական վարկած ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի արարքում խարդախության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայության մասին, այսինքն չի հիմնավորվել, որ մինչև •ումարներ ստանալը կամ բնակարանին տիրանալը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը դրսևորել է •ույքի հափշտակման ուղղակի դիտավորություն և ունեցել է այն հափշտակելու նպատակ: Ի վերջո, դատարանն արձանա•րում է, որ դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմի թե օբյեկտիվ և թե սուբյեկտիվ կողմը: Սույն •ործով իրավական վերլուծություն կատարելիս դատարանը հիմք է ընդունում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 24.02.2011թվականի նախադեպային որոշման պահանջները (Լիա Արտյոմի Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով) և ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 8 հոդվածի 4–րդ կետի պահանջներով:
Գործի նյութերից երևում է, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի հորաքրոջ դուստր, ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող Սուսաննա Եղիազարյանի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանը 2010թվականի դեկտեմբերի 11–ին հաղորդում է ներկայացրել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնելով, որ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նելու 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը Հ.Շիրինյանին տվել է իր վստահորդը, որը ձևակերպել է իր անվամբ և հետա•այում հրաժարվել բնակարանը վերաձևակերպել Ս.Եղիազարյանի անվամբ: Գումարը Ս.Եղիազարյանի կողմից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին տալու վերաբերյալ նախաքննական մարմինը դրսևորել է միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ մոտեցում` հարցաքննելով միայն տուժող Ս.Եղիազարյանի կողմից մատնանշած ազ•ականներ Ծովինար Շիրինյանին, Մանվել Էլիզբարյանին (Ծ.Շիրինյանի ամուսին), Գայանե Արզումանյանին, Հարություն Աղաջանյանին (Գ.Արզումանյանի ամուսին), Մերուժան Արզումանյանին, Ժիրայր Արզումանյանին, Կիմա Եղիազարյանին (տուժողի մայր), Խաչատուր Եղիազարյանին (տուժողի եղբայր), որոնք բոլորն էլ պնդել են, որ Ս.Եղիազարյանը ցանկացել է Երևան քաղաքում բնակարան •նել և այդ կապակցությամբ իր մորեղբոր դուստր` Հասմիկ Շիրինյանին է ուղարկել ընդհանուր 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումար, որով վերջինս Երևան քաղաքում •նել է երեք սենյականոց բնակարան, ձևակերպել իր անվամբ, սակայն հետա•այում հրաժարվել է այն վերաձևակերպել Ս.Եղիազարյանի անունով: Նախաքննական մարմինը չի վկայակոչել և չի հարցաքննել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի և նրա պաշտպան Ն.Բադալյանի միջնորդած վկաներին, որով խախտել է •ործի արդարացի քննության մասին ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 17 հոդվածի 3–րդ կետի պահանջները: Դատաքննության ընթացքում բավարարվել է ամբաստանյալի պաշտպան Ն.Բադալյանի միջնորդությունը և •ործով հարցաքննվել են ամբաստանյալի հայրը` Հովսեփ Շիրինյանը, ամուսինը` Գա•իկ Բալդրյանը և •ործի ելքով չշահա•ր•ռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանը, Գա•իկ Այվազյանը, Սար•իս Բադանյանը, Վարազդատ Մելքոնյանը, ինչպես նաև Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, որոնք տեղեկություններ են հայտնել հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին •ումարներ փոխանցելու, վերջինիս ընտանիքի, մասնավորապես տղայի համար բնակարան •նելու մասին: Ի դեպ •ործով վճռորոշ նշանակություն ունեցող և օբյեկտիվ ապացույցներով չհաստատված •ործով շահա•ր•ռված անձանց ցուցմունքները մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու մասին հարցով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես արձանա•րել է իր իրավական դիրքորոշումը: Այսպես, թիվ. ՎՔ-203/05 •ործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 27.07.2005թ. որոշմամբ բավարարվել է դատապարտյալ Ս.Բ.–ի վճռաբեկ բողոքը ՀՀ քրեական և զինվորական •ործերով վերաքննիչ դատարանի 20.06.2005թ. որոշման դեմ, նշելով, որ Ս.Բ.–ին առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է միայն •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով տուժող ճանաչված Ա.Ս.–ի ցուցմունքների վրա: Հարցաքննված անձինք հայտնել են, որ Ս.Բ.–ի կողմից խարդախությամբ •ումար վերցնելու մասին իրենք իմացել են հենց Ա.Ս.–ից: Վճռաբեկ դատարանը •տել է, որ •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն հան•ելու այն համոզման, որ հանցա•ործության դեպքը տեղի է ունեցել (հավելված 1, էջ 6, պարբերություն 2):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 25 հոդվածի 1–ին կետը սահմանում է. ՙԴատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ՚: Սույն •ործի երկարատև դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները վերլուծելով, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստու•ելու միջոցով, դատարանի մոտ ձևավորվել է հիմնավոր ներքին համոզմունք այն մասին, որ բնակարան •նելու նպատակով 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի անվամբ իրականում ուղարկվել է վերջինիս հան•ուցյալ հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի կողմից: Դատարանը չի կարող անտեսել և ծանրակշիռ է համարում դատաքննությամբ ձեռք բերած այն ապացույցը, որ դեռևս Ս.Շիրինյանի կենդանության օրոք, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի կողմից ՙՅունի Բանկ՚ ՓԲԸ–ի ՙԱմիրյան՚ մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը ստանալու ժամանակ, վերջինս բանկի •ործառույթների իրականացման համար 04.02.2010թվականի հայտարարա•րում անձամբ •րառել է. ՙ15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օ•նություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով՚ (դատական նիստի արձանա•րություն): Ինչ վերաբերվում է տուժող Ս.Եղիազարյանի և նրա մտերիմ ազ•ականների ցուցմունքներին, ապա դատարանը դրանք արժանահավատ չի համարում և •տնում է, որ վերջիններս •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձինք են, որոնք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառան•ական •ույքը, այդ թվում նաև Սևան քաղաքի Սևանեցու փողոց 7 շենք բն. 25 հասցեում •տնվող մեկ սենյականոց բնակարանը և եղբոր դստեր համար նրա •ումարներով •նված Երևանի Ավանեսով փողոց 22 շենք բն. 22/1 հասցեում •տնվող երեք սենյականոց բնակարանը: Այդ մասին է վկայում նաև հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառան•ական •ույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևան նոտարական տարածքի նոտարին հասցեա•րված դիմումները: Ցավոք, դատարանը հնարավորություն չունեցավ դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ և իր տրամադրության տակ ունենալ նաև հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում ունեցած ժառան•ական •ույքի տնօրինման իրավական •ործընթացի մասին: Դատարանն արժանահավատ է համարում •ործով որպես վկա հարցաքննված, Երևան Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի ցուցմունքն այն մասին, որ բնակարանը վաճառելու ընթացքում Հ.Շիրինյանից տեղեկացել է, որ բնակարանի •ումարը իրեն է տվել հորաքույրը և ներկա •տնվել Հ.Շիրինյանի ու հորաքրոջ հեռախոսային խոսակցությանն այն մասին, որ 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխավաճար է տրամադրում, որից հետո վերջինիցս հավանություն ստանալով, նրանց տանը իրեն է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխավճար (դատական նիստի արձանա•րություն):
Բացի այդ, դատարանը դատաքննությամբ հաստատված համարեց այն փաստական հան•ամանքը, որ 2009թվականի հոկտեմբեր ամսին, ամբաստանյալի հոր` Հովսեփ Շիրինյանի կողմից Երևանի Դիմիտրովի 2-րդ նրբանցքի թիվ. 9 տունը Հասմիկ Շիրինյանի անվամբ նվիրատվություն ձևակերպելու կապակցությամբ, թշնամական հարաբերություններ են ձևավորվել քույրեր` Հասմիկ և Ծովինար Շիրինյանների, ինչպես նաև մյուս ազ•ականների, •ործով հարցաքննված վկաների միջև, որոնք բազմիցս նախատել են ինչպես ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին, այնպես էլ Հովսեփ Շիրինյանին` զավակների նկատմամբ անարդարացի վերաբերմունք դրսևորելու համար:
Գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, դատաքննության ավարտական փուլում մեղադրանքի կողմը հրաժարվեց նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով առաջադրված մեղադրանքից և նույն ապացույցների առկայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի կար•ով, նրան նոր մեղադրանք առաջադրվեց ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով, այն է` ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափերով •ույքի հափշտակություն կատարելու համար: Հաստատապես հակված լինելով այն դիրքորոշմանը, որ 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին է ուղարկել տուժող Ս.Եղիազարյանը, այս ան•ամ մեղադրանքի կողմը փոխել է հափշտակության եղանակը և հրաժարվելով խաբեության եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով •ումարներ հափշտակելու հանցակազմից, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել յուրացման միջոցով իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 ՀՀ դրամ արժողության ուրիշի •ույքի (բնակարանի) հափշտակություն կատարելու համար: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված նոր մեղադրանքը նույնպես անհիմն է, մեղադրանքի կողմը կրկին սխալ իրավական դիրքորոշման է հան•ել, հաշվի չառնելով •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը և փոխելով հափշտակության կատարման եղանակը, նպատակ է հետապնդում օրենքով թույլատրելի ցանկացած ձևով Հ.Շիրինյանին ենթարկել քրեական պատասխանատվության և պատժի: Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում յուրացնելու եղանակով կատարվող հափշտակության համար, որը բնորոշվում է որպես հանցավորին վստահված ուրիշի •ույքի հափշտակություն զ•ալի չափերով: Յուրացումը բնութա•րվում է նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված •ույքը, այսինքն այն •ույքը, որը •տնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ նա որոշակի լիազորություններ ունի: Հանցավորը •ույքը վերցնում կամ •ույքին տիրանում է` օ•տա•ործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ •ույքի նկատմամբ: Օ•տվելով դրանից յուրացնողը, իրեն վստահված ուրիշի •ույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է իրենը կամ հանձնում այլ անձի:
Յուրացման հանցակազմը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը օ•տա•ործելով իրեն վստահված •ույքի նկատմամբ լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը: Ընդ որում, հանցավորը այդ •ույքը դուրս է բերում սեփականատիրոջ •ույքի ընդհանուր ֆոնդից և դարձնում իր •ույքի մաս: Փաստորեն, հանցավորը նախապես այդ •ույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ •ույքային ֆոնդից և ընդ•րկում է իր •ույքային ֆոնդի մեջ: Սույն •ործով տուժող Ս.Եղիազարյանը երբևէ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատեր չի հանդիսացել և բնականաբար, չէր կարող իր սեփականությունը չհանդիսացող •ույքը` բնակարանը որոշակի լիազորություններով վստահել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին: Վիճելի բնակարանը տուժող Ս.Եղիազարյանի` որպես սեփականատիրոջ, •ույքի ընդհանուր ֆոնդում ներառված չի եղել և ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն այն չէր կարող առանձնացնել վերջինիս •ույքային ֆոնդից: Գույքը չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը որպես յուրացում դիտարկելու հան•ամանքը իրավական տեսակետից ճիշտ չէ, քանի որ •ույքը պարզապես չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը ան•ործության դրսևորման ձևեր են, մինչդեռ ան•ործությամբ յուրացման եղանակով հափշտակություն կատարել հնարավոր չէ, այն կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Ուստի յուրացման դեպքում հանցավորը նախապես •ույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ •ույքային ֆոնդից և միացնում իր •ույքային ֆոնդին: Փաստորեն •ույքը օ•տա•ործելու, տիրապետելու և տնօրինելու` սեփականատիրոջ լիազորություններից փաստացի օ•տվելու հնարավորություն է ստանում հանցավորը, իսկ սեփականատերը զրկվում է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Սույն •ործով մեղադրանքի կողմը դատաքննության ընթացքում որևէ հիմնավորում կամ ապացույց չներկայացրեց դատարանին այն մասին, որ •ործող տուժող Ս.Եղիազարյանը որպես սեփականատեր օժտված է եղել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը օ•տա•ործելու, տիրապետելու և տնօրինելու լիազորություններով կամ զրկվել է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Դատաքննությամբ ձեռք բերված տվյալներով դատարանն ապացուցված է համարում այն հան•ամանքը, որ հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի դրամական միջոցներով ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարով ձեռք է բերել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, օրենքով սահմանված կար•ով այն որպես սեփականություն իր անվամբ •րանցել անշարժ •ույքի կադաստրի մարմիններում և հանդիսացել վիճելի բնակարանի միակ սեփականատերը, որևէ մեկի լիազորություններ, առավել ևս իր վստահությանը հանձնված բնակարան չի յուրացրել, հետևաբար նրա •ործողություններում բացակայում են քրեորեն հետապնդելի որևէ արարքի կատարման կամ ՀՀ քրեական օրենս•րքի հատուկ մասի նորմերին համապատասխանող հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական դատավարության 360 հոդվածի 1–ին մասը սահմանում է.
ՙ1. Դատավճիռ կայացնելիu դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաuտանյալը.
2) այդ արարքը համապատաuխանում է արդյոք քրեական oրենu•րքի հատուկ մաuի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական oրենu•րքի որ հոդվածով, մաuով, կետով է նախատեuված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի պատաuխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաuտանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաuտանյալի նկատմամբ.
8) ամբաuտանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
9) (360-րդ հոդվածի 1 մաuի 9 կետն ուժը կորցրել է 24.12.04 ՀO-61-Ն oրենք)
10) քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում o•տին և ինչ չափով, ինչպեu նաև պատճառված •ույքային վնաuը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե քաղաքացիական հայց չի հարուցվել.
11) վերացվելու է արդյոք հանցա•ործությամբ պատճառված •ույքային վնաuի հատուցումը կամ •ույքի հնարավոր բռնա•րավումն ապահովելու համար •ույքի վրա դրված կալանքը.
12) ինչ անել իրեղեն ապացույցները.
13) վերացվելու, փոխվելու կամ ընտրվելու է արդյոք խափանման միջոց և ինչպիuի միջոց.
14) ում վրա եւ ինչ չափով պետք է դրվեն դատական ծախuերը.
15) հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաuտանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում •ինեմոլությունից և թմրամոլությունից, նրա նկատմամբ նշանակել արդյոք խնամակալություն:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366 հոդվածի 1–ին մասի համաձայն,
արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաuտանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներ•րավվել է որպեu մեղադրյալ: Նույն հոդվածի 2–րդ մասի համաձայն, դատարանը պարտավոր է uույն oրենu•րքի 35 հոդվածի առաջին մաuի 1–3–րդ կետերով և երկրորդ մաuով նախատեuված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիuտում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին պետք է անդրադառնալ դատավճռի եզրափակիչ մասով:
Քննարկելով ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ ապացույց ճանաչված` Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահա•ն Շիրինյանի 20.12.2010թ. դիմումներն ու հայտարարությունները պետք թողնել քրեական •ործում:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Գա•իկ Սոլոմոնյանի կողմից ներկայացված 14.456.894 ՀՀ դրամ •ումար ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանից բռնա•անձելու մասին քաղաքացիական հայցի պահանջին, դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցն անհիմն է և ենթակա չէ բավարարման: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ այդ հիմքով նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի` Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի վրա դրված ար•ելանքը պետք է վերացնել:
Քննարկելով տուժողի ներկայացուցիչ Գա•իկ Սոլոմոնյանի կողմից ներկայացված դատական ծախսերի հարցը, դատարանը •տնում է, որ այն նույնպես ենթակա չէ բավարարման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 167 հոդվածի 1 մասի 1–ին կետի համաձայն, քրեական դատավարության կար•ով պետական բյուջեի հաշվին ենթակա են հատուցման տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատաuխանողի, կաuկածյալի կամ մեղադրյալի oրինական ներկայացուցչի, պաշտպանյալի համար անվճար իրավաբանական o•նություն ցույց տվող պաշտպանի ընթերակայի, մաuնա•ետի, թար•մանչի, փորձա•ետի, վկայի կրած հետևյալ ծախuերը` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով ներկայանալու երկաթուղային, ջրային, ավտոմոբիլային, բացառությամբ տաքuիից, և տրանuպորտի այլ տեuակներով երթևեկության արժեքը, իuկ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի համաձայնությամբ` նաև oդային տրանuպորտով երթևեկության արժեքը: Տվյալ դեպքում, դատարանի կանչով ներկայացած տուժողը դատարանի հետ չի համաձայնեցրել իր կողմից օդային տրանսպորտով երթևեկելու հան•ամանքը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360 հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366 հոդվածի 1-ին մասով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով մեղադրվող Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի կողմից •ումարի բռնա•անձման մասին քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի վրա դրված ար•ելանքը վերացնել:
Ապացույց ճանաված Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահա•ն Շիրինյանի դիմումներն ու հայտարարությունները թողնել քրեական •ործում
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0049/01/11
Էրեբունի և Նուբարաշեն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 24-03-2011
Քրեական գործի համարը 0049/01/11
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 12100711
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Խաբեությամբ Ս. Եղիազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակել է վերջինիս առանձնապես խոշոր չափի` 38200 ԱՄՆ դոլարը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հասմիկ
Ազգանուն Շիրինյան
Հայրանուն Հովսեփի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 178 Մաս 3 Կետ 1
Դատվածություն
Դատվածություն չդատված
Պաշտպան
Անուն Նիվետա
Ազգանուն Բադալյան
Հասցե ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 6.4
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 24-03-2011
Նախագահող դատավոր
Անուն Վարդան
Ազգանուն Գրիգորյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 25-03-2011
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 28-03-2011
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 28-03-2011
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 13-04-2011
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Հասմիկ
Ազգանուն Շիրինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 2
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-04-2011
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-04-2011
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-05-2011
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-05-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-05-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-06-2011
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 17-06-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-06-2011
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-07-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 08-08-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Այլ նշումներ մեկ այլ հերթի
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-09-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 26-09-2011
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-11-2011
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Այլ նշումներ դատական նիստը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-12-2011
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Այլ նշումներ 21.12.2011 դատական նիստը հատաձգվեց մեկ այլ հերթի
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-04-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-05-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 23-05-2012
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 05-06-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-06-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Այլ նշումներ 19.06.2012 դատական նիստը հատաձգվեց մեկ այլ հերթի
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 13-07-2012
Ժամ 11:30
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-07-2012
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 26-07-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-08-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 1
Նիստը Կայացվել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 10-08-2012
Արդարացման
Ամսաթիվ 10-08-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Հասմիկ
Ազգանուն Շիրինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 2
Հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Թիվ. ԵԷԴ/0049/01/11/
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն Ու Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ու Թ Յ Ա Ն
ԵՐԵՎԱՆԻ ԷՐԵԲՈւՆԻ ԵՎ ՆՈւԲԱՐԱՇԵՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈւՐ ԻՐԱՎԱՍՈւԹՅԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ.
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.Ա.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ Թ.ՇԱՀՎԵՐԴՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈւԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Տ.ՈւԶՈՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂ Ս.ԵՂԻԱԶԱՐՅԱՆԻ
ՏՈւԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈւՑԻՉ Գ.ՍՈԼՈՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Ն.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
2012թվականի օ•ոստոսի 10–ին, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի, ծնված 09.12.1964թ. Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար•-մասնա•իտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ մի անձ, նախկինում չդատված, ֆիզիկապես առողջ, աշխատում է ՙՍուրբ Աստվածամայր՚ բժշկական կենտրոնում, որպես բուժքույր, բնուկվում է ք.Երևան Դիմիտրովի փողոցի 2–րդ նրբանցքի թիվ. 9 տանը, որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորա•րություն չհեռանալու մասին:
Մեղադրվել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Դատաքննության ընթացքում մեղադրողի միջնորդության կապակցությամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Առաջադրված նոր մեղադրանքում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իրեն կրկին մեղավոր չի ճանաչել:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թվականի ամռանը տեղեկանալով, որ իր հորաքրոջ դուստր, ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքի բնակչուհի Սուսաննա Եղիազարյանը ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ բնակարանին: Այդ կապակցությամբ, Հ.Շիրինյանը ստանձնել է բնակարան •նելու, Ս.Եղիազարյանի բացակայության պայմաններում տան առուվաճառքի և ձևակերպումների հետ կապված աշխատանքները կատարելու պարտականությունը, իսկ 2009թվականի ամռանը նրա մորից` Կիմա Եղիազարյանից որպես կանխավճար ստացել է 1.131.570 ՀՀ դրամին համարժեք 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար:
Այնուհետև, 2010թվականի հունվար ամսին, 14.820.000 ՀՀ դրամով բնակարանը •նելու շուրջ Հ.Շիրինյանը բանավոր պայմանավորվածություն է ձեռք բերել Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատերերի հետ, որից հետո հեռախոսազրույցով Ս.Եղիազարյանից պահանջել է ուղարկել մնացած •ումարը: Վերջինս 2010թվականի հունվարի 30–ից մինչև 2010թվականի ապրիլի 14–ն ընկած ժամանակահատվածում իր և տարբեր անձանց անունից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ՙՅունիստրիմ՚ բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է ընդհանուր 13.325.324 ՀՀ դրամին համարժեք 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ստանալով •ումարը, Հ.Շիրինյանը Սուսանիկ Հովսեփյանից և մյուսներից` 14.820.000 ՀՀ դրամով, նոտարական վավերացմամբ 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանա•րով •նել է վերը նշված բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը •րանցել անշարժ •ույքի կադաստրի ստորաբաժանումում: Հետա•այում, Ս.Եղիազարյանի բազմաթիվ պահանջներով Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը հանձնել նրան և այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակել է Ս.Եղիազարյանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը:
2012թվականի հունիսի 5–ի դատական նիստում, դատաքննությանը որպես մեղադրող մասնակցող Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների դատախազության ավա• դատախազ Տ.Ուզոյանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով: Համաձայն մեղադրող Տ.Ուզոյանի 05.06.2012թ. որոշման, ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը մեղադրվում է նրանում, որ նա.
ՙ2009թվականին պայմանավորվելով ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող իր հորաքրոջ դուստր Սուսաննա Եղիազարյանի հետ, խոստացել է նրա ուղարկած •ումարով նրա համար Երևան քաղաքում •նել բնակարան, •րանցել իր անվամբ, իսկ հետա•այում` Ս.Եղիազարյանի Հայաստան այցելելու ժամանակ, բնակարանն անվանափոխել վերջինիս անվամբ:
2009թվականի օ•ոստոս ամսին Կալինին•րադից Երևան եկած մորաքրոջից` Կիմա Եղիազարյանից, որպես բնակարանը •նելու կանխավճար, Հ.Շիրինյանը ստացել է Ս.Եղիազարյանի ուղարկած 3.000 ԱՄՆ դոլարը: 2010թվականի հունվար ամսին, •տնելով 38.200 ԱՄՆ դոլար արժողության համապատասխան բնակարան, այդ մասին հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը 31.01.2010թվականից մինչև 14.04.2010թվականն ընկած ժամանակահատվածում եղբոր` Խաչիկ Եղիազարյանի, մորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի, ընկերուհու` Սվետլանա Գորյաչևայի և իր անունից ՙՅունիստրիմ՚ բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումար: Ստացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.456.894 դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարով Հ.Շիրինյանը 04.05.2010թվականի առուվաճառքի պայմանա•րով •նել է Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թվականին, որպես իր սեփականություն բնակարանը •րանցել է անշարժ •ույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում:
Օ•տվելով 2010թվականի սեպտեմբերի 17–ին հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահանալու հան•ամանքից, որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս.Եղիազարյանի •ումարով •նված, իր վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության բնակարանը, ինչն էլ արել է` չնայած բազմաթիվ պահանջներին` Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը վերա•րանցել Ս.Շիրինյանի հուղարկավորության կապակցությամբ Հայաստան եկած Ս.Եղիազարյանի անվամբ կամ նրան վերադարձնել 38.200 ԱՄՆ դոլարը հայտարարելով, որ իբր հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը ցանկացել է իր համար բնակարան •նել և այդ նպատակով ողջ •ումարը նա է ուղարկել իրեն:
Այսպիսով, Հասմիկ Շիրինյանը յուրացման միջոցով կատարել է իրեն վստահված
առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության, ուրիշի •ույքի հափշտակություն, այսինքն` հանցանք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով՚:
Վերո•րյալի հիման վրա մեղադրող Տ.Ուզոյանի կողմից ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով:
Առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և դատարանին հայտնեց, որ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նել է իր հորաքրոջ` հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ուղարկված •ումարներով: 2009թվականին Սվետա Շիրինյանը, որը բնակվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում, այցելել է Հայաստան և հյուրընկալվել իրենց տանը: Այդ ժամանակ իր, հորաքրոջ և իր հոր միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Ս.Շիրինյանը հայտնել է, որ ցանկանում է իր որդու համար բնակարան •նել, որպեսզի եղբայրն էլ իր սեփական տունը կարողանա նվիրել իրեն: Այդ խոսակցությանը մասնակցել է ամուսինը, հայրը և հորաքույրը: Դրանից հետո, հորաքույրը մեկնել է ՌԴ, իսկ 2009թվականի աշնանը ՙԿոնվերս Բանկ՚-ի միջոցով իրեն 2.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել, իսկ մնացած •ումարն ուղարկել 2010թվականի հունվար ամսին, որից 200 ԱՄՆ դոլար •ումարը նախատեսված է եղել նրա եղբոր համար, որն էլ ինքը փոխանցել է: Նշված •ումարը հորաքույրը ուղարկել է մաս – մաս, տարբեր մարդկանց անուններով, մի մասը իր, մի մասը հորաքրոջ դուստր Սուսաննայի, մի մասն էլ ընկերուհու անունով: Ինքը հորաքրոջ` Սվետայի հետ •տնվել է շատ մտերիմ հարաբերությունների մեջ, իսկ հորաքրոջ դստեր Սուսաննա Եղիազարյանի հետ շփում չի ունեցել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին հորաքույրը հանկարծամահ է եղել և նրա դին տեղափոխել ու հուղարկավորել են Հայաստանում: Հուղարկավորությանը հաջորդող յոթի օրը, որին ներկա են •տնվել բոլոր բարեկամները, տեղյակ լինելով, որ այդ բնակարանը ինքը •նել է հորաքույր Սվետայի տված •ումարներով, իրենից պահանջել են վաճառել բնակարանը և վաճառքից առաջացած •ումարը` որպես ժառան•ություն, հավասարապես բաժանել բոլոր բարեկամների միջև: Առաջարկվել է նաև, որ հան•ուցյալին պատկանող ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում և ՀՀ Սևան քաղաքում •տնվող բնակարանները պետք է ժառան•վեն հորաքրոջ ու հորեղբոր կողմից: Այդ մեկ շաբաթվա ընթացքում ինքը եղել է հորաքրոջ դուստր Սուսաննայի հետ և նա իրենից որևէ բան չի պահանջել: Հուղարկավորությունից հետո, հորաքրոջ դուստրը մեկնել է ՌԴ, որտեղ նա հան•ուցյալ հորաքրոջ տանը •տնելով •ումարները բանկով ուղարկելու վերաբերյալ կտրոնները, զան•ահարել և սկսել է իրենից պահանջել բնակարանը: Դրանից հետո, 2010թվականի դեկտեմբերի 9–ին` իր ծննդյան օրը, իրեն են զան•ահարել ոստիկանության աշխատակիցները և հրավիրել ոստիկանություն, սակայն երբ ինքը հայտնել է, որ ծննդյան տարեդարձ է նշում և չի կարող ներկայանալ, իրեն սկսել են ահաբեկել, որ իր նկատմամբ հետախուզում կհայտարարվի: Այնուհետև, կրկին ոստիկանության աշխատակիցների կանչով ինքը այցելել է ոստիկանություն և տեղեկացել, որ իր նկատմամբ քրեական •ործ է հարուցված: Այդ ընթացքում իրեն է զան•ահարել մի անծանոթ կին, հայտնել, որ հան•ուցյալ Սվետա հորաքույրն իրեն •ումար է պարտք և պահանջել բնակարանը վաճառել ու վերադարձնել պարտքը: Խոսակցության ընթացքում ճշտել է, որ իր հեռախոսահամարը այդ կնոջը տվել է Սուսաննան, ապա անջատել հեռախոսը: Դրանից հետո, իրեն է զան•ահարել Սուսաննան, որի ընթացքում հայտնել` քանի որ Սվետան է բնակարանը •նել, ուրեմն պետք է վաճառել բնակարանը և վերադարձնել նրա պարտքը: Ինքը երբևէ ուրիշի, այդ թվում Սուսաննայի համար բնակարան չի •նել, նշված բնակարանը հորաքույրը` Սվետան •նել է բացառապես իր որդու համար, հակառակ դեպքում Սուսաննան կարող էր այդ հարցով դիմել երևանաբնակ իր այլ մտերիմ բարեկամներին, քանի որ Երևանում են բնակվում նրա հորեղբոր որդիները, սկեսրայրը և ուրիշները: Հորաքրոջ դուստր Սուսաննա Եղիազարյանը Հայաստանում •տնվելու ընթացքում իրեն որևէ պահանջ
չի ներկայացրել, որևէ փաստաթղթեր ցույց տալ չի խնդրել: Բացի այդ, ինքը բազմաթիվ ան•ամ հորաքրոջ` Սվետայի ուղարկած •ումարներով ոսկյա զարդեր է ձեռք բերել և ուղարկել նրան: Հորաքույր Սվետան օ•նել է բոլոր ազ•ականներին, նա երբևիցե որևէ բանի կարիք չի ունեցել, այլապես ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում չէր կարող բնակարան •նել: Իր բոլոր հարազատների հետ ինքը •տնվել է լավ փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ հորաքրոջ դստեր` Սուսաննա Եղիազարյանի հետ ընդհանրապես չի շփվել, միայն մեկ ան•ամ Սվետա հորաքրոջ խնդրանքով զան•ահարել և շնորհավորել է նրա ծննդյան տարեդարձը: Հորաքույր Սվետան ամեն ան•ամ այցելելով Հայաստան, բնակվել է իրենց տանը: Բացի այդ, հորաքույր Սվետան յուրաքանչյուր տարի իրեն •ումարներ է ուղարկել, նույնիսկ 2006թվականին 2.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել ավտոմեքենա •նելու համար: Բացի հորաքույր Սվետայից, մյուս ազ•ականները երբևիցե իրեն •ումարով չեն օ•նել: Հորաքույրն իրեն հայտնել է, որ ՌԴ-ից •ումարներն ուղարկել է տարբեր մարդկանց անուններով, քանի որ այնտեղի օրենսդրությամբ ար•ելվել է 5.000 ԱՄՆ դոլարից ավել •ումար ուղարկել: Հորաքրոջ հուղարկավորության կապակցությամբ ինքը •ումարներ է ծախսել, որը սակայն իրեն վերադարձրել են: Հորաքույրն իրեն օ•նել է այն պատճառով, որ ինքը խնամել է եղբորը, այսինքն իր հորը, նրան լավ է պահել: Միաժամանակ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ ինքը որևէ մեկին, այդ թվում Սուսաննա Եղիազարյանին չի խաբել, նրա •ումարները կամ բնակարանը չի հափշտակել, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նել է բացառապես հորաքրոջ, հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ուղարկված •ումարներով, այս ամենը կազմակերպված է իրենց ընտանիքի անդամների նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված ազ•ականների կողմից` հան•ուցյալ հորաքրոջ ժառան•ական •ույքը միմյանց միջև բաժանելու նպատակով, ինքը որևէ հանցանք չի կատարել և խնդրեց դատարանին` կայացնել օբյեկտիվ դատական ակտ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները.
Տուժող Սուսաննա Կորյունի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը հանդիսանում է իր մորեղբոր դուստրը, նրա հետ •տնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ, թշնամություն չի ունեցել: 2009թվականին Հայաստան են եկել մայրը` Կիմա Եղիազրյանը և մորաքույր` Սվետա Շիրինյանը: Այդ ժամանակ ինքը մորը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել, որպեսզի փոխանցի Հասմիկին, քանի որ Երևանում բնակարան •նելու համար ինքը նախապես խոսել է բարեկամների հետ և այդ հարցով նպատակահարմար է •տել դիմել Հասմիկին, քանզի նա երևանաբնակ է, իսկ մնացած ազ•ականները բնակվում են շրջաններում: 2010թվականի հունվար ամսին իրեն զան•ահարել է Հասմիկը և հայտնել, որ իրենց հարևանությամբ •տվող շենքում երեք սենյականոց բնակարան կա` նկարա•րելով այդ բնակարանը: Ինքը համաձայնվել և պայմանավորվել է •ումարը մաս–մաս ուղարկել, իսկ նա հայտնել է, որ տան տերերը շատ լավ մարդիկ են և կհամաձայնվեն այդ տարբերակին: Ինքը մաս–մաս ուղարկել է •ումարը: Այդ ընթացքում մահացել է մորաքույրը` Սվետան: Իրենք բարեկամներով մորաքրոջ դին տեղափոխել են Հայաստան և հուղարկավորել Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը` ինչպես-որ նախատեսված է եղել: Թաղման արարողությունից հետո, ինքը զրույց է ունեցել հորաքրոջ որդու` Մերուժան Արզումանյանի հետ, որը հարցրել է, արդյոք ինքը վստահում է Հասմիկին որ նրա անունով բնակարան է •նել: Ինքը պատասխանել է, որ վստահում է, սակայն հետաքրքրվել է, թե ինչու է նա այդպիսի հարց տալիս: Մ.Արզումանյանը հայտնել է, որ քեռին` Հովսեփ Շիրինյանը իր տունը ժառան•ել է Հասմիկին, իսկ նրա քրոջը` Ծովիկին զրկել տանից: Այդ նորությունը լսելով ինքը լարվել, սակայն այդ ժամանակ լռել է: Հաջորդ օրը, հորաքրոջ յոթի արարողության ժամանակ ինքը զրուցել է Ծովիկի հետ, նա հաստատել է այդ փաստը և պատմել, որ իրեն զրկել են հայրական տանից: Դրանից հետո ինքը պահանջել է Հասմիկին իր անվամբ վերաձևակերպել բնակարանը, սակայն նա հայտնել է, որ բնակարանը •րավադրած է: Ինքը բարկացել և հետաքրքրվել է, թե ինչ
իրավունքով կամ ինչու իրենից թույլտվություն չի խնդրել, սակայն նա հայտնել է, որ բնակարանն իր անունով է •րանցված, ուրեմն իրենն է և նման իրավունք ինքն ունեցել է: Այդ ժամանակ, նա նշել է, որ բոլոր ազ•ականներին տեղեկացնելու է, որ իբրև հան•ուցյալ հորաքույրն է իրեն նվիրել այդ բնակարանը: Այդ խոսակցությունը լսել են բարեկամները և սկսել Հասմիկին ամոթանքներ տալ: Այդ ամենից հետո, Հասմիկն իրենից ներողություն է խնդրել և պարտավորվել վերադարձնել •ումարը, պատճառաբանելով, որ •ումարի կարիք ունենալով •րավ է դրել բնակարանը և մեկ ամսում վարկը մարելով, կվերադարձնի բնակարանը, որին ինքը համաձայնվել է: Հետա•այում պարզել է, որ Հասմիկն իրեն խաբել է, տունը •րավադրված չի եղել և ստիպված դիմել է ոստիկանություն: Ինքը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում սեփական բնակարան, խանութ և ավտոմեքենա ունի, զավակներից մեկը սովորում է Գերմանիայում, մյուսը` տեղի բժշկական համալսարանում: Նշված բնակարանը Հասմիկը •նել է իր կողմից ուղարկված •ումարներով, իր համար, հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանը նշված բնակարանի և •ումարների հետ որևէ առնչություն չունի, նա այդպիսի միջոցներ չի ունեցել, միայնակ կին է եղել և բնակվել թոշակով: Երևանում բնակարան •նելու որոշումն ինքը կայացրել է 2009թվականի մայիս ամսին և վստահելով Հասմիկին, մոր և մորաքրոջ Հայաստան •ալու ժամանակ, մոր հետ •ումար է ուղարկել նրան: Ինքը Հասմիկին Կալինին•րադ քաղաքից •ումար է ուղարկել մեկ ան•ամ իր անվամբ, մի քանի ան•ամ մորաքրոջ անունով, որն իրեն ձեռնատու է եղել, քանի որ հարկային մարմիններից թաքցնում է իրական հաշվետվությունը, մեկ ան•ամ ընկերուհու և մեկ ան•ամ էլ մոր անունով: Ինքը Հասմիկի հետ կոնկրետ պայմանավորվել է, որ վերջինս պետք է բնակարանը •նի իր անունով, հետա•այում անվանափոխելու համար: Այդ ժամանակ ինքը բարեկամների միջև տարբերություն չի դրել, որի պատճառով էլ վստահել է Հասմիկին և չի ցանկացել ավելորդ անհան•ստություն պատճառել մյուսներին: ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքի իր բնակարանը •նել է 2007թվականին` հիպոթեքային վարկով և 2010թվականի հունվար ամսվա դրությամբ այդ վարկը դեռևս մարված չի եղել: Ինքը Հասմիկին լիազորա•իր չի ուղարկել բնակարանն իր անվամբ •նելու համար, քանի որ վստահել է նրան և դրա կարիքը չի զ•ացել, մտածելով, որ Հայաստան •ալու ժամանակ կվերա•րանցի իր անվամբ: Ոստիկանության հաղորդման մեջ նշել է 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, քանի որ այդքան •ումարի կտրոնները եղել են, իսկ 3.000 ԱՄՆ դոլարի ապացույց չի ունեցել: Հետա•այում փաստաբանի խորհրդով ավելացրել է նաև այդ 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը, որի մասին վկայում է իր մայրը: Ինչ վերաբերվում է այն հարցին, որ 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին Հայաստանում •տնվելու ժամանակ, ինքը որևէ ան•ամ բնակարանը տեսնելու փորձ չի կատարել և նույնիսկ փաստաթղթերը չի տեսել, ապա դա պայմանավորված է եղել նրանով, որ ծանր կորուստ է ունեցել և այդ յոթ օրվա ընթացքում զբաղված է եղել հուղարկավորության արարողությամբ և դրան հաջորդող ծեսերին, իսկ դրանից անմիջապես հետո մեկնել է ՌԴ, քանի որ անհետաձ•ելի •ործեր է ունեցել և չէր կարող մնալ: Բացի այդ էլ, Հասմիկն իրենից ներողություն է խնդրել և պարտավորվել շտկել իրավիճակը: Հայաստան •ալուն պես այցելել է Հասմիկենց տուն, տեսակցել նաև քեռուն: Սվետա մորաքրոջ մահից հետո իրենց բարեկամների միջև նրա ժառան•ության կամ այն բաժանելու խոսակցություններ չեն եղել: Բարեկամները բոլորն էլ տեղյակ են եղել, որ այդ բնակարանը •նվել է իր •ումարներով, իր համար: Ինքը և ամուսինը անհատ ձեռներեց են և իր տարեկան եկամուտը կազմում է շուրջ 80.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը մաս–մաս է ուղարկել` ապահովության համար: Միաժամանակ տուժող Ս.Եղիազարյանը խնդրեց դատարանին` ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին պատժել օրենքի ամենայն խստությամբ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ծովինար Հովսեփի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի հարազատ քույրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանն իր հորաքրոջ աղջիկն է: 2009թվականի ամռանը Հայաստան են ժամանել իր հորաքույրեր Կիմա Եղիազարյանը և Սվետա Շիրինյանը, որոնք 90-ական թվականներին մեկնել և բնակություն են հաստատել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Այդ ընթացքում նրանց միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել հորաքույր Կիմա Եղիազարյանի դստեր, Սուսաննա Եղիազարյանի համար Երևան քաղաքում բնակարան •նելու մասին: Նշված բնակարանը •տել է իր փեսան, դստեր ամուսինը` Արարատ Գրի•որյանը: Իրենք բոլորով այցելել են նշված բնակարան, հավանել և ընդհանուր հայտարարի եկել այն 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով •նելու մասին, սակայն բնակարանը ձևակերպվել է Հասմիկի անունով: Ինքը տեղյակ է նաև, որ Կիմա Եղիազարյանը Հասմիկին է փոխանցել 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար որպես բնակարանի կանխավճար, սակայն ինչպես կանխավճարի, այնպես էլ •ումարի մնացած մասը Հասմիկին տալու ժամանակ ինքը ներկա չի եղել: Ինքը միայն այցելել է նշված բնակարան և հեռախոսազրույցի ժամանակ հավանություն հայտնել Սուսաննային: Բնակարանը ձեռք է բերվել Հասմիկի անվամբ, քանի որ Հասմիկը բնակվում է Երևանում, իսկ ինչպես ինքը, այնպես էլ մյուս բարեկամները բնակվում են շրջաններում և իրենց հարմար չի եղել դրանով զբաղվել: Բնակարան վաճառողները տեղյակ չեն եղել, թե ում համար է •նվել բնակարանը, նրանք միայն տեղյակ են եղել, որ դա օտար մարդու համար է •նվում: Դրանից հետո` 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին անսպասելիորեն մահացել է մորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը: Վերջինիս դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխվել է Հայաստան և հուղարկավորվել Դդմաշեն •յուղում: Հուղարկավորությունից հետո, մորաքրոջ յոթի օրը, երբ հո•եհացից հետո տանը մնացած են եղել միայն բարեկամները, Սասաննան Հասմիկին հարցրել է, թե երբ կարող է իր բնակարանը անվանափոխել, սակայն Հասմիկը պատասխանել է, որ բնակարանը •րավադրված է: Այդ հան•ամանքը իրենք որևէ կերպ չեն ճշտել: Նշված խոսակցությանը ներկա են •տնվել Մերուժանը, Ժիրայրը, Վահա•ը, Աշոտը, Հարութը և Գայանեն: Այդ ընթացքում նաև վիճաբանություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Հասմիկի ամուսինը հայտարարել է, որ բնակարանը պատկանում է իր կնոջը և վերջ, սակայն որոշ ժամանակ անց Հասմիկը խոստացել է մեկ ամիս հետո վաճառել այդ բնակարանը և վերադարձնել •ումարը: Հասմիկն իր խոստումը չի կատարել, իսկ Սուսաննան սկսել է փաստաթղթեր հավաքել որպեսզի դիմի ոստիկանություն: Ինքն այդ մասին տեղեկացել է Սուսաննայից, որի կապակցությամբ զան•ահարել է Հասմիկին, խնդրել հանդիպել և զրուցել այդ հարցով, քանի որ ամոթ է և նա պետք է վերադարձնի բնակարանը: Վերջինս հայտնել է, որ երեխաները տանը չեն, ամուսնու հետ կզրուցի ու կզան•ահարի: Դրանից հետո, Հասմիկը զան•ահարել է իրեն և հայտնել, որ ինչպես ցանկանում են այնպես էլ թող վարվեն: Մորաքրոջ դուստրը` Սուսաննան ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում սեփական խանութ ունի և զբաղվում է առևտրով, իսկ մորաքույր Սվետան այդ խանութում օ•նել է Սուսաննային և դրա դիմաց վարձատրվել: Նախկինում դեպքեր եղել են, որ մորաքույր Սվետան ինչպես իրեն, այնպես էլ մյուս բարեկամներին •ումարով օ•նել է: Մորաքրոջ` Սվետայի հուղարկավորության ծախսերը կատարվել են Սուսաննայի կողմից բերված 6.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով և նույնիսկ վերադարձվել է Հասմիկի կողմից մինչև նրանց •ալը ծախսած 100.000 դրամ •ումարը: Սվետա մորաքույրը Հայաստանից Լեհաստան մեկնելու ժամանակ ունեցել է մեծ պարտքեր, որը նա մարել է Լեհաստանում աշխատելու ընթացքում, սակայն նա Հասմիկին չի օ•նել, քանի որ Հասմիկն էլ նրան ոչնչով չի օ•նել` նրա նեղ ժամանակ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մանվել Սուրենի Էլիզբարյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի քրոջ` Ծովինար Շիրինյանի ամուսինը: Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հետ իրենց փոխհարաբերությունները նախկինում լավ են եղել, սակայն ներկայումս լարված են, կապված բնակարանի առուվաճառքի հետ: Ճանաչում է նաև կնոջ հորաքրոջ աղջկան` Սուսաննային, որը բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Խոսակցությունների ընթացքում Սուսաննան կնոջը հայտնել է, որ ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել: Այդ կապակցությամբ իրենք հետաքրքրվել են և իր փեսան է •տել այդ բնակարանը: Դրանից հետո նրանք •նացել տեսել են բնակարանը և խոսել •նի շուրջ, սակայն ինքը ստույ• արժեքը չ•իտի` մոտ 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարի շրջանակներում, որը հետա•այում •նել են: Այդ ժամանակահատվածում Հայաստան են եկել կնոջ հորաքույրերը Կիման և Սվետան: Տեղյակ է նաև, որ Կիման 1.000 ԱՄՆ դոլար •ումար կանխավճար է տվել և պայմանավորվել, որ բնակարանը ձևակերպվի Հասմիկի անունով, քանի որ նրանք բոլորով իրար վստահել են և որևէ կասկածներ չի եղել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին մահացել է կնոջ հորաքույրը` Սվետան և նրա դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխել ու հուղարկավորել են Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը: Հուղարկավորության արարարողությունից հետո, յոթի արարարողության օրը, երբ բարեկամներով հավաքված են եղել, Սուսաննան Հասմիկից հետաքրքրվել է, թե երբ կարող է բնակարանը վերաձևակերպել իր անվամբ, սակայն վերջինս հայտնել է, որ բնակարանը •րավադրած է և ներկայումս չի կարող վերաձևակերպել: Բարեկամներով բարկացել են Հասմիկի վրա և նա պարտավորվել է մեկ ամսվա ընթացքում բնակարանը հանել •րավից և վերադարձնել: Դրանից հետո, միջանցքում ինքը խոսել է Հասմիկի ամուսնու հետ, որը հայտնել է, որ բնակարանը Հասմիկինն է և չեն վերադարձնելու: Մեկ ամիս անց բնակարանն իրոք չեն վերադարձրել Սուսաննային: Այդ կապակցությամբ կինը զան•ահարել է քրոջը` Հասմիկին և հրավիրել խոսելու, սակայն նա քիչ անց զան•ահարել և հայտնել է, որ Սուսաննան ինչպես ցանկանում է, թող այնպես էլ վարվի, քանի որ բնակարանն ինքը նվեր է ստացել հորաքրոջից և չի պատրաստվում այն տալ ուրիշի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մաքսիմ Մնացականի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի եղբայրը, վերջինիս հետ •տնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ: Քույրը բնակվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին քույրը` Սվետան մահացել է և նրա դին ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից տեղափոխել և հուղարկավորել են Դդմաշեն •յուղի •երեզմանատանը: Հուղարկավորության արարողության ժամանակ տեղեկացել է, որ մյուս քրոջ դուստրը` Սուսաննան ՌԴ-ից 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել եղբոր դստեր` Հասմիկին, որպեսզի նա իր համար Երևանում բնակարան •նի, սակայն հրաժարվում է այն հանձնել Սուսաննային: Ինչ վերաբերվում է Սվետայի կողմից Հասմիկին •ումարներ տրամադրելուն, ապա դա հնարավոր չէ, քանի որ հան•ուցյալը թոշակառու է եղել և բնակվել է միայն թոշակով: Բացի այդ Սվետան Սուսաննայի խանութում է աշխատել և օ•նել նրան, որի համար քրոջ դուստրը նրան վարձատրել է: Ինքը 2006թվականին •նացել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաք և այցելել քրոջը` Սվետային, նա թոշակով բնակվող կին է եղել և նման հնարավորություններ չի ունեցել որևէ մեկի համար բնակարան •նելու: Ինքն այդ բնակարանի մասին տեղեկացել է հուղարկավորության արարողությունների ժամանակ տեղի ունեցած խոսակցություններից: Դա իրեն առանձնապես չի հետաքրքրել, ուստի այլ մանրամասնություններով չի հետաքրքրվել: Իր բոլոր բարեկամների հետ ինքը •տնվում է շատ լավ հարաբերությունների մեջ, սակայն այդ թեմայով նրանցից որևէ մեկի հետ անձամբ չի խոսել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գայանե Արարատի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ Սուսաննա Եղիազարյանը հանդիսանում է իր մորաքրոջ դուստրը, որը բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: 2008 – 2009թվականների ընթացքում Սուսաննան դիմել է իրեն և խնդրել Երևանում իր համար բնակարան •նել, սակայն ինքը մերժել է, քանի որ վատառողջ է և հազվադեպ է տանից դուրս •ալիս: Հետա•այում Սուսաննայից տեղեկացել է, որ նա •ումար է ուղարկել իր մորեղբոր աղջկան` Հասմիկին և վերջինս նրա համար բնակարան է •նել: 2010թվականի սեպտեմբեր ամսին, երբ մահացել է Սվետա Շիրինյանը, ինքը ներկա է •տնվել նրա հուղարկավորության արարողությանը և այնտեղ ականատես եղել, թե ինչպես է Սուսաննան Հասմիկից պահանջում բնակարանը վերաձևակերպել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հրաժարվել է պատճառաբանելով, որ բնակարանն իրենն է և չի վերա•րանցի: Այդ խոսակցության ժամանակ բոլորը
•ոռ•ոռացել են միմյանց վրա, իսկ ինքը լռել և մի կողմ քաշված լսել է նրանց: Խոսակցություններից լսել է նաև, որ մորաքույր Կիման Հասմիկին է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար` որպես կանխավճար, իսկ հետա•այում նաև բանկով մաս–մաս ուղարկել է մնացած •ումարները: Այլ մանրամասնություններ իրեն հայտնի չէ և տեղյակ չէ, որ մորաքույր Սվետան մեքենա •նելու համար Հասմիկին •ումար ուղարկած լինի: Վերջինս բոլորի հետ •տնվել է շատ լավ հարաբերությունների մեջ և հաճախ բողոքել առողջությունից: Կալինին•րադ քաղաքում նրան հիմնականում օ•նել է Սուսաննա Եղիազարյանը (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Հարություն Արտավազդի Աղաջանյանը դատարանին հայտնեց, որ ծառայում է ՀՀ ՊՆ ավիացիայի վարչությունում, կոչումով կապիտան: Ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը հանդիսանում է իր կնոջ` Գայանե Արզումանյանի մորաքրոջ դուստրը: Հանդիսանալով այդ ընտանիքի փեսան, ինքը մասնակցել է բարեկամության բոլոր միջոցառումներին, սակայն բնավորությամբ չի սիրում ավելորդ հետաքրքրվել ինչ–որ հարցով: Բնակարանի հետ կապված ինքը տեղեկացել է կնոջից, որ Սուսաննան Երևան քաղաքում ցանկանում է բնակարան •նել, այդ հարցով նույնիսկ իրեն է դիմել, սակայն ինքը մերժել է: Հետա•այում տեղեկացել է, որ նա •նել է բնակարան, որը ձևակերպվել է Հասմիկի անունով, այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ: ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող կնոջ մորաքրոջ` Սվետայի մահվան կապակցությամբ •նացել են քաղաք Սևան, նախապատրաստել նրա բնակարանը, իսկ հաջորդ օրը եկել է Երևան և դիմավորել դին` զբաղվել հուղարկավորության արարողությամբ: Այնուհետև, յոթի արարողությունից հետո բոլորով հավաքված են եղել Սվետայի Սևան քաղաքում •տնվող բնակարանում: Այդ ժամանակ խոսակցություն է ծա•ել, որի ժամանակ Սուսաննան Հասմիկին հարցրել է, թե ոնց անեն, որ •նան տունը վերա•րանցեն, սակայն Հասմիկը հայտնել է, որ տունը •րավադրված է: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը ձևակերպել Մերուժանի անվամբ կամ բնակարանի արժեքը վերադարձնել: Հետա•այում տեղեկացել է, որ Հասմիկը բնակարանի արժեքը չի վերադարձրել: Մահանալուց մոտ մեկ տարի առաջ, քրոջ` Կիմայի հետ Սվետան այցելել է Հայաստան և այդ ժամանակ Կիման 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել Հասմիկին` բնակարանի կանխավճարի համար: Սուսաննան նույնպես բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում, որտեղ խանութ ունի, իսկ կնոջ մորաքույր Սվետան եղել է թոշակառու և ինքը տեղյակ չէ, որ նա ինչ-որ •ործունեությամբ կամ բիզնեսով զբաղվի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Մերուժան Արարատի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր քեռու դուստրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանը մորաքրոջ` Կիմայի դուստրը: 2009թվականի ամռանը Հայաստան են եկել մորաքույրերը` Կիմա Եղիազարյանը և Սվետա Շիրինյանը: Այդ այցելության ժամանակ մորաքույր Կիման իրեն է դիմել դստեր` Սուսաննայի համար Երևանում բնակարան •նելու հարցով, հայտնելով, որ մոտը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար կա կանխավճարի համար և հարմար բնակարան •տնելու դեպքում մնացած •ումարը կուղարկեն, սակայն ինքը մերժել է մորաքրոջ խնդրանքը: Հետա•այում տեղեկացել է, մորաքույր Կիման պայմանավորվել է եղբոր դստեր` Հասմիկ Շիրինյանի հետ և վերջինս համաձայնվել է նրանց համար բնակարան •նել: Դրանից հետո, երբ մահացել է մորաքույր Սվետան և իրենք բարեկամներով •տնվել են նրա յոթի արարողությանը, Սուսաննան Հասմիկին հարցրել է, թե երբ կարող են բնակարանը վերա•րանցել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հայտնել է, որ չի վերա•րանցի, քանի որ բնակարանը •րավադրված է: Այդ ընթացքում նրանց միջև շատ տհաճ խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ Սուսաննան բարկացել է իր բնակարանը •րավադրելու, վարձով տալու կապակցությամբ, իսկ Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը վերա•րանցել նրա անվամբ կամ վճարել դրա •ումարը: Խոսակցությունից տեղեկացել է նաև, որ բնակարանի ողջ արժեքը Սուսաննան մաս–մաս, տարբեր մարդկանց անուններով ուղարկել է Հասմիկին, որն էլ •նել է բնակարանը: Այդ խոսակցությանը
-9-
խառնվել է Հասմիկի քրոջ ամուսինը` Մանվելը և բարկանալով ասել, որ բավական չէ աներոջ տունն են իրենցով արել, հիմա էլ Սուսաննային են խաբում, սակայն բարեկամներով խոսակցությունը հանդարտացրել են: Գումարը մաս–մաս ուղարկելը իր կարծիքով պայմանավորված է եղել Սուսաննայի •ործերի հետ, ինքը կոնկրետ տեղյակ չէ: Հասմիկը բնակարանը չի վերա•րանցել և •ումարը չի վերադարձրել, այլ մանրամասնություններից ինքը տեղյակ չէ: Մորաքրոջ հուղարկավորության ծախսերը կատարվել են Սուսաննայի կողմից, նույնիսկ Հասմիկի կողմից կատարված 40.000 ՀՀ դրամ ծախսն է վերադարձվել: Սուսաննա Եղիազարյանը ՌԴ-ում խանութ ունի և բավականին լավ ֆինանսական վիճակում են •տնվում, իսկ մորաքույր Սվետան թոշակառու է եղել և դժվար թե կարողանար բնակարան •նել, այլապես կվերանորո•եր իր Սևան քաղաքի բնակարանը, որը •տնվում է անմխիթար վիճակում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Ժիրայր Վլադիկի Արզումանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր հոր քեռու դուստրը, իսկ Սուսաննա Եղիազարյանը` հոր մորաքրոջ դուստրը: 2009թվականին հորեղբորից` Մերուժան Արզումանյանից տեղեկացել է, որ Սուսաննան ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել: Դրանից հետո որևէ տեղեկություններ չի ունեցել: 2010թվականին, երբ ինքը •տնվել է մորաքույր Սվետայի հուղարկավորությունից հետո տեղի ունեցած յոթի արարողությանը, այդ ընթացքում Սուսաննան Հասմիկից պահանջել է բնակարանը վերա•րանցել իր անվամբ, սակայն Հասմիկը հրաժարվել է պատճառաբանելով, որ բնակարանը •րավադրել է: Այդ կապակցությամբ նրանց միջև տհաճ խոսակցություն է տեղի ունեցել, որից հետո Հասմիկը պարտավորվել է մեկ ամսից կամ բնակարանը վերաձևակերպել, կամ •ումարը վերադարձնել Սուսաննային: Դրանից հետո, ինքն է Սուսաննայենց տարել օդանավակայան, սակայն մինչ օդանավակայան •նալը, միասին մտել են Հասմիկենց տուն և մորաքույր Կիման հրաժեշտ է տվել նրանց: Այդ ընթացքում ինքը լսել է, որ Կիմա մորաքույրը կրկին խնդրել է Հասմիկին` այդ բնակարանը վաճառել և •ումարը վերադարձնել, իսկ վերջինս համաձայնվելով հայտնել է, որ մեկ ամսվա ընթացքում իր խնդիրները կլուծի, բնակարանը •րավից կհանի, բնակարանը կվաճառի ու •ումարը կուղարկի: Հետա•այում տեղեկացել է, որ Հասմիկը հրաժարվել է բնակարանը Սուսաննային վերադարձնել ասելով, որ դա Սվետա մորաքույրն է իրեն նվիրել: Այլ մանրամասնություններից ինքը տեղյակ չէ, քանի որ այդ հարցերն իրեն չեն վերաբերվում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Վահիդա Վահանի Ղուլյանը դատարանին հայտնեց, որ աշխատում է ՙՍուրբ Աստվածամայր՚ բժշկական կենտրոնում, որպես ավա• բուժքույր: Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է համատեղ աշխատանքից, շուրջ 27 տարի ընկերություն են անում: Վերջինս աշխատավայրում միակ անձն է, որին արձակուրդ •նալիս ինքը վստահում է իրեն փոխարինել աշխատանքում, քանի որ իր աշխատանքը բավականին պատասխանատու աշխատանք է: Այդ ողջ տարիների ընթացքում Հ.Շիրինյանը իրեն դրսևորել է որպես կար•ապահ և պարկեշտ ընտանիքի կին: Ինքն անձամբ ճանաչել է նաև Հ.Շիրինյանի հան•ուցյալ հորաքրոջը` Սվետա Շիրինյանին, որը առողջական խնդիրներ է ունեցել և այդ կապակցությամբ շփվել են իրար հետ: Գալով Հայաստան, նա այցելել է իրենց բժշկական կենտրոն և հետազոտվել, որի ընթացքում խոսել, կիսվել է իր հետ և հայտնել, որ ցանկանում է Երևան քաղաքում բնակարան •նել, քանի որ առողջական խնդիրների պատճառով չի կարող այլևս ՌԴ-ում բնակվել: Հայտնել է, որ բնակարանը •նելու է Հասմիկի անունով, որպեսզի նրա որդիներից մեկի հետ բնակվի այդ բնակարանում: Ինքը ծանոթ բնակարան վաճառող է ունեցել և առաջարկել Սվետային, սակայն նա տեղեկանալով, որ բնակարանը •տնվում է Բան•լադեշ թաղամասում, հրաժարվել է հայտնելով, որ ցանկանում է Հասմիկենց տանը մոտիկ լինել: Հասմիկի համար բնակարան •նելու փաստը մեկնաբանել է նրանով, որ Հասմիկը շատ լավ է խնամում հորը` իր եղբորը: Դրանից հետո, Սվետան հավատարիմ մնալով իր խոստմանը, •նել է Հասմիկի փնտրած և •տած բնակարանը, այն •նել է Հասմիկը` Սվետայի ուղարկած •ումարներով: Գնված բնակարանը վարձով տալը պայմանավորված է եղել նրանով, որ այդ վարձակալները հանդիսացել են իրենց մյուս բուժքրոջ երեխաները: Հասմիկը այդ կապակցությամբ զան•ահարել է հորաքրոջը` Սվետային և թույլտվություն խնդրել: Այդ ժամանակ ինքն անձամբ Սվետային հեռախոսով խնդրել է մատչելի •նով տալ բնակարանը: Պատահական զու•ադիպությամբ, ինքը Սվետայի հետ հան•ստացել է նաև Ջերմուկում և բավականին լուրջ պանսիոնատում: Ամեն ան•ամ իրենց մոտ •ալիս նա շատ թան•արժեք նվերներ է բերել, չնայած որ ինքը նրան ընդամենը թեթև օ•նություն է ցուցաբերել: Ինչ վերաբերվում է Հասմիկին, ապա նա անձնվեր մարդ է, որը առանց վարանելու օ•նության է հասնում: Երբ նա լսել է հորաքրոջ մահվան լուրը, բավականին ծանր է տարել, ցավելով հայտնել, որ հորաքույրը բնակարանը •նեց, սակայն չհասցրեց վայելել: Սուսաննայի մասին ինքը լսել է Սվետայի մահվան օրը, երբ նա զան•ահարել է Հասմիկին և հայտնել այդ լուրը: Սվետայի մահից հետո տեղեկացել է նաև, որ հուղարկավորության արարողությունից հետո բարեկամները Հասմիկից պահանջել են բնակարանը վաճառել և •ումարը բաժանել միմյանց միջև, այլապես ահաբեկել են իրավապահ մարմիններին դիմել: Ինքը զրուցելով Հասմիկի հետ առարկել է նրա բարեկամների ասածի վերաբերյալ: Հասմիկի բնակարան •նելու մասին տեղյակ է համարյա ողջ կոլեկտիվը, քանի որ բոլորն էլ մասնակցել են բնակարանը •նելու առիթով Հասմիկի կողմից կազմակերպված խնջույքին: Ինքը տեղյակ է նաև, որ Սվետան ՌԴ-ում խանութ է ունեցել և կանացի ներքնազ•եստների առևտրով զբաղվել: Այդ մասին վերջինս անձամբ է իրեն ասել, նաև հետաքրքրվել, թե արդյոք ինչ-որ բան պետք չէ, քանի որ մեկնելու է Լեհաստան ապրանք •նելու և կարող է այնտեղից ձեռք բերել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գա•իկ Մկրտչի Այվազյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: 2009թվականի ամռան վերջին, Հասմիկի հան•ուցյալ հորաքույր Սվետան վերադարձել էր Ջերմուկից և նրանք փողոցում կան•նած բարեկամներին էին ճանապարհում: Այդ ժամանակ Հասմիկի ամուսինը` Գա•իկը իրեն կանչել և ծանոթացրել է տիկին Սվետայի հետ: Վերջինս իրեն խնդրել է Գա•ոյին օ•նել բնակարան •նելու, հայտնելով, որ ցանկանում է վերադառնալ հայրենիք: Ինքը մեկ բնակարան է •տել, սակայն այն հարմար չի եղել և բնակարանը չի •նվել: Այնուհետև տեղեկացել է, որ Սվետան •ումար է ուղարկել և Հասմիկն ու Գա•ոն բնակարան են •նել: Հան•ուցյալ Սվետան արտաքինից շատ հարուստ կնոջ տպավորություն է թողել, քանի որ շատ թանկարժեք ոսկյա զարդերով էր պճնված: Երբ նա եկել է Հայաստան, նրանց բարեկամները միշտ հավաքվել են նրա կողքին, իսկ ինչպես կյանքում է, աղքատ մարդու կողքերը չեն հավաքվում: Ինչ վերաբերվում է այն մարդկանց պնդումներին, որ բնակարանն իբրևէ ուրիշի համար է •նվել, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սար•իս Ռոբերտի Բադանյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: Նրա հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի, ուղղակի ընտանիքներով մտերիմ են: 2009թվականի ամռանը Հասմիկենց տանն է հան•ստացել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ժամանած հորաքույրը` Սվետան: Մեկ օր իրեն և կնոջը նրանք հրավիրել են իրենց տուն սուրճ խմելու: Այդ ընթացքում հան•ուցյալ Սվետան իրեն հայտնել է, որ ցանկանում է բնակարան •նել Հասմիկի համար: Դրանից մի որոշ ժամանակ անց, երբ Հասմիկենց հետ ինքը նույնպես բնակարան է փնտրել, ի վերջո Հասմիկը հարմար •նով բնակարան է •տել: Ինքն ու կինը ներկա են •տնվել նշված տան կանխավճարը` 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը տալու ժամանակ: Բնակարանի նախկին սեփականատերերը ստացական են •րել, որի տակ ստորա•րել է նաև ինքը: Դրանից հետո, Հասմիկն անմիջապես զան•ահարել է հորաքրոջը և հայտնել այդ մասին, որից հետո բնակարանի տիրոջ հետ պայմանավորվել է մնացած 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը մաս–մաս վճարել, իսկ նա էլ պարտավորվել է ողջ •ումարը ստանալուց հետո ազատել բնակարանը: Սուսաննա Եղիազարյանի մասին ինքը երբևէ չի լսել: Ինքն անձամբ ներկա է •տնվել Սվետայի խոսակցությանը, որի ժամանակ նա ցանկություն է հայտնել բնակարան •նել Հասմիկի որդու` Սուրենի համար: Սվետան համարյա ամեն տարի եկել է Հայաստան` հան•ստանալու և բնակվել Հասմիկենց տանը: Վերջինս շատ բարեհամբույր և առատաձեռն կին է եղել, նույնիսկ իր երեխաների և թոռնիկների համար է նվերներ •նել: Ինքը լսել է, որ նա այնտեղ խանութ ունի, ժառան•ներ չունի, լավ է բնակվել: Ինքը ներկա է եղել նաև Սվետայի հուղարկավորության արարողությանը: Այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Վարազդատ Սուրենի Մելքոնյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ճանաչում է բնակության վայրից, որպես հարևաններ: Նրա հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի, ուղղակի ընտանիքներով մտերիմ են: Տեղյակ է, որ ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող հորաքրոջ` Սվետայի օ•նությամբ Հասմիկը •նել է բնակարան և այլ մանրամասնություններից տեղյակ չէ: Լսելով խաբեության կապակցությամբ հարուցված քրեական •ործի մասին, անձամբ ներկայացել է դատարան որպեսզի հայտնի, որ Հասմիկի ընտանիքը շատ պարկեշտ ընտանիք է և նրանք խաբեբաներ չեն: Ինքը տեսել է Հասմիկի հորաքրոջը` Սվետային, անմիջական շփվել նրա հետ, նա հարուստ կին է եղել և ինքը տեղյակ է, որ նա Կալինին•րադ քաղաքում սեփական խանութ է ունեցել և ցանկացել տուն •նել Հասմիկի համար: Հասմիկենց տանը նաև տեսել և ճանաչում է Վարազդատին, նրա քրոջը` Ծովինարին, ազ•ականներից ևս մի քանիսին, որոնց անուները չի հիշում: Ինչ վերաբերվում է Սուսաննա Եղիազարյանին, ապա ինքը նրան չի ճանաչում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Հովսեփ Մնացականի Շիրինյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն իր հարազատ դուստրն է, իսկ Սվետա Շիրինյանը` քույրը: Հայաստան •ալուց քույրը այցելել է բոլոր բարեկամներին, սակայն բնակվել է իրենց տանը: Ամեն ան•ամ Երևան •ալուց քույրը հետաքրքրվել է, թե ինչու թոռներին չի ամուսնացնում, որին ինքը պատասխանել է, որ տան պայմանները չեն ներում: Սվետան իրեն ասել է, որ ցանկանում է Երևանում տուն •նել և իր փոքր թոռան հետ բնակվել: Ինքը նախատել է, որ նա կարող է իր տանը բնակվել, սակայն Սվետան պատճառաբանել է, որ անձամբ է ցանկանում տուն •նել և իրենց տան մոտ բնակվել: Այնուհետև, իրենց թաղամասում բնակարան են •տել և քույրն այն •նել է, ավելի շուտ Սվետան •ումարն ուղարկել է և խնդրել, որ Հասմիկի անունով •րանցեն: Դրանից հետո քույրը մահացել է և դեռ հայտնի չէ, թե քույրն իր մահով է մահացել, թե մյուս քրոջ` Կիմայի աղջիկն է նրա ՙ•լուխը կերել՚: Սուսաննան իր երկու քույրերի խոսք տանող բերողն է եղել և միշտ կռվացրել նրանց: Սվետայի մահից հետո նրանք ՙկպել՚ են իրենց և պահանջել, որ Հասմիկը վաճառի բնակարանը և •ումարը տա իրենց: Այն բոլոր ազ•ականները, ով այս •ործի շրջանակներում ինչ–որ բաներ են խոսում, սուտ է, իրականությանը չի համապատասխանում, դրանք շահա•ր•ռված անձինք են: Մյուս քրոջ` Կիմայի դուստրը` Սուսաննան և նրա ընտանիքի անդամները իր երեխաներին չեն ճանաչել և իրար հետ երբևէ կապ չեն ունեցել, նա զրպարտում է իրենց և ցանկանում է տիրանալ Սվետայի ունեցվածքին (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Գա•իկ Սուրենի Բալդրյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի ամուսինը: 2009թվականի օ•ոստոս ամսին Հայաստանում է •տնվել ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող կնոջ հորաքույրը` Սվետան, որի ընթացքում հայտնել է, որ ցանկանում է իրենց համար բնակարան •նել, որպեսզի իրենք կարողանան զավակներին ամուսնացնել: Այդ ժամանակ Չարբախ թաղամասում տուն է եղել և իրենք միասին •նացել տեսել են բնակարանը, սակայն Սվետայի դուրը չի եկել, որից հետո նա մեկնել է ք.Կալինին•րադ: Դրանից հետո, իրենք սկսել են բնակարան փնտրել և այդ հարցում իրենց օ•նել է կնոջ քրոջ` Ծովինարի փեսան` ամանորյա սեղանի շուրջ ծա•ած խոսակցության ժամանակ: Իրենք այցելել են այդ բնակարանը, որի մասին տեղեկացրել են Սվետային և նա իր համաձայնությունն է տվել: Սվետան հայտնել է, որ այդ պահին քիչ •ումար ունի, իսկ ինքը ասել է, որ հավաքած •ումար ունի և այն նույնպես կավելացնի: Այդպես •ալով մի ընդհանուր հայտարարի, •նացել և կանխավճար են տվել: Այդ ընթացքում կնոջ հորաքույրը մաս–մաս •ումարներ է ուղարկել, որն իրենք պահել են բանկում, քանի որ վաճառվող բնակարանի փաստաթղթերի հետ ինչ-որ խնդիրներ են եղել և իրենք սպասել են մինչև սեփականատերերը լուծեն այդ խնդիրները: Այնուհետև վճարելով Սվետայի կողմից ուղարկված մնացած •ումարը, ձևակերպել են բնակարանի առուվաճառքը և այն •րանցել կնոջ` Հասմիկի անունով: Դրանից հետո ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում մահացել է հորաքույր Սվետան: Ինքն անձամբ •նացել, դիմավորել է եկողներին և հան•ուցյալի դին: Օդանավակայանում ինքն առաջին ան•ամ է տեսել Սուսաննա Եղիազարյանին, որն այնտեղ կան•նած է եղել իր կողքին և նրա հետ ծանոթացել կնոջ մյուս հորաքրոջ մոտենալուց հետո: Հորաքույր Սվետայի հուղարկավորության, ինչպես նաև դրան հաջորդող ողջ ժամանակահատվածում, բարեկամներից ոչ–մեկը որևէ բան չեն խոսել բնակարանի վերաբերյալ, միայն յոթի օրը բարեկամները կարծիքներ են հայտնել և պահանջել, որպեսզի հորաքույր Սվետայի •նած բնակարանը պետք է վաճառել, •ումարը բաժանել բոլորի միջև և մարել հորաքրոջ պարտքերը: Այդ կապակցությամբ վիճաբանություն է սկսվել, որի ժամանակ իր քենակալը սկսել է ելույթ ունենալ ասելով, թե են մի տունը խաբեցիր քեզանով արիր, հիմա էլ այս բնակարանը, սակայն իրեն թույլ չեն տվել հակադարձվել, բաժանել են և վիճաբանությունն այդքանով ավարտվել է: Դրանից հետո, իրենց տուն են եկել հորաքույր Կիման և Սուսաննան, պահանջել, որ բնակարանը վաճառեն, որքան •ումար պետք է վերցնենք, իսկ մնացածը տանք իրենց: Ինքը բնականաբար հրաժարվել է նրանց պահանջները կատարել, որի պատճառով նրանք ահաբեկել են քրեական •ործ հարուցել, դատարան տալ և հեռացել են: Այնուհետև նրանք զան•ահարել են ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից և հայտնել, որ Սվետայի տանից •տել են •ումարների փոխանցման չեկերը և պատրաստվում են իրենց դատի տալ, սակայն ինքը պատասխանել է, որ վախենալու ոչինչ չունի, քանի որ բնակարանը նվիրել է հորաքույրը և այն պատկանում է իր կնոջը` Հասմիկին: Նրանք միաժամանակ ահաբեկել են իրենց ծանոթ փաստաբան Սոլոմոնյանով, հայտնելով որ նա •ործ կսարքի և դատի կտա իրենց: Բացի այդ, այդ ընթացքում Լեհաստանից իրենց է զան•ահարել Սուսաննայի ընկերուհին` ինչ–որ Սուսաննա անունով, որը հետա•այում պարզվել է փաստաբան Սոլոմոնյանի մտերիմներից է և պահանջել իրեն վերադարձնել Սվետայի պարտքը: Իրենց նույնիսկ զան•ահարել է անձամբ փաստաբան Սոլոմոնյանը և կրկին պահանջել բնակարանը վաճառել և •ումարը բաժանել իրար մեջ` հակառակ դեպքում պրոբլեմներ կունենան, սակայն իրենք կրկին չեն համաձայնվել: Դրանից հետո իրենց տարել են ոստիկանության բաժին և •ործ կազմել (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Կիմա Մնացականի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը հանդիսանում է իր եղբոր դուստրը: Իրենք բարեկամներով •տնվել են շատ համերաշխ և մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ: Ինքը ընտանիքով բնակվում է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում: Նույն քաղաքում է բնակվում նաև դուստրը` Սուսաննա Եղիազարյանն իր ընտանիքով, սակայն ինքը բնակվում է որդու հետ: Նույն քաղաքում բնակվել է նաև հան•ուցյալ քույրը` Սվետա Շիրինյանը: 2009թվականի ամռանը քրոջ` Սվետա Շիրինյանի հետ միասին եկել է Հայաստան` հան•ստանալու նպատակով: Այդ ընթացքում ինքը բնակվել է իրենց տանը, իսկ Սվետան` Հասմիկենց տանը: Հայաստանում •տնվելու ժամանակ ինքն անձամբ աբաստանյալ Հ.Շիրինյանին որպես կանխավճար տվել է 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար, դստեր` Սուսաննայի համար Երևան քաղաքում բնակարան ձեռք բերելու համար: Այդ •ումարը դուստրը` Սուսաննան խնդրել է փոխանցել Հասմիկին հայտնելով, որ ինքը խոսել է Հասմիկի հետ և նա պետք է իրենց համար բնակարան •նի: Ներկայումս հիշելով կատարվածը, ուղղակի խոսքեր չի •տնում արտահայտելու համար: Գումարն անձամբ Հասմիկին է տվել իրենց տան մեջ:
Եթե նման բան չլիներ, ապա այս տարիքին Ռուսաստանից չէր •ա Հայաստան և չէր կան•նի դատարանի առջև: Գումարը տալուց հետո, ինքը •նացել է Չարենցավան: Այնուհետև Սուսաննայից տեղեկացել է, որ Հասմիկը նրա •ումարներով Երևանում բնակարան է •նել: Քրոջ մահվան կապակցությամբ •ալով Հայաստան և հուղարկավորության արարողությունից հետո, դուստրն իրեն պատմել է, որ Հասմիկը բնակարանը •րավ է դրել, քանի որ այն իր անվամբ է եղել: Նրանք վիճաբանել են, որի պատճառով ինքը բարկացել է նրանց վրա, սաստել, որից հետո Հասմիկը խոստացել է մեկ ամսից բնակարանը •րավից հանել և վերադարձնել •ումարը: ՌԴ մեկնելուց առաջ ինքը կրկին այցելել է եղբոր տուն, որպեսզի հրաժեշտ տա նրանց և այդ ժամանակ կրկին ամոթանք է տվել Հասմիկին ու պահանջել որպեսզի բնակարանը վերա•րանցի կամ •ումարը վերադարձնի: Սակայն Հասմիկը որևէ քայլեր չի ձեռնարկել այդ ուղղությամբ և Սուսաննայից տեղեկացել է, որ նա հրաժարվում է բնակարանը վերադարձնել: Քույրը` Սվետան թոշակառու կին է եղել և նա նման •ումարներ չի ունեցել, որ կարողանար բնակարան •նել Հասմիկի համար, դա սուտ է (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Խաչատուր Կորյունի Եղիազարյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի հարազատ եղբայրը, իսկ ամբաստայալ Հ.Շիրինյանն իր քեռու դուստրն է: Քրոջ պատմելով տեղյակ է եղել, որ Սուսաննան ցանկացել է Երևանում բնակարան •նել և այդ կապակցությամբ դիմել է Հ.Շիրինյանին, որն էլ չի հրաժարվել օ•նել: Դրանից հետո, 2009թվականի ամռանը ինքը, մայրը և մորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը պետք է մեկնեին Հայաստան: Մեկնելուց առաջ Սուսաննան մորը 3.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է տվել, որպեսզի նա փոխանցի Հասմիկին, որն էլ այդ •ումարը պետք է որպես բնակարանի •նման կանխավճար տար բնակարանը վաճառողներին: Հայաստանում իրենց դիմավորել է Հասմիկը, իրենք •նացել են նրանց տուն, որտեղ մայրը այդ •ումարը փոխանցել է Հասմիկին, որից հետո ինքն ու մայրը մեկնել են Չարենցավան, իսկ մորաքույր Սվետան մնացել է Հասմիկենց տանը: Տեղյակ է նաև, որ հետա•այում քույրը մաս–մաս, տարբեր մարկանց անունից ևս 35.000 ԱՄՆ դոլար •ումար է ուղարկել Հասմիկին, որն էլ այդ •ումարով երեքսենյականոց բնակարան է •նել և ձևակերպել իր անվամբ` հետա•այում քրոջ անունով վերաձևակերպելու պայմանով: 5.000 ԱՄՆ դոլար •ումար անձամբ իր անունով է ուղարկվել Հասմիկին: Այնուհետև, քրոջից տեղեկացել է, որ մորաքույր Սվետայի հուղարկավորության արարողությունից հետո Սուսաննայի և Հասմիկի միջև խոսակցություն է տեղի ունեցել, որի ժամանակ վերջինս հրաժարվել է բնակարանը քրոջ անունով վերա•րանցել պատճառաբանելով, որ բնակարանը •րավադրված է, իսկ վերջում պարտավորվել է մեկ ամսից բնակարանը վերաձևակերպել կամ վաճառել ու •ումարը վերադարձնել, սակայն խոստումը չի կատարել: Հասմիկը պատճառաբանել է, որ այդ բնակարանը հան•ուցյալ հորաքույր Սվետան է իրեն նվիրել: Իրականում մորաքույր Սվետան նման հնարավորություններ չի ունեցել, նա թոշակառու կին է եղել և ապրել թոշակով, իսկ Հասմիկի պատճառաբանություներն անհեթեթություն են և իրականությանը չեն համապատասխանում (դատական նիստի արձանա•րություն):
Վկա Սասունիկ Նիկոլայի Հովսեփյանը դատարանին հայտնեց, որ հանդիսանում է Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1` երեքսենյականոց բնակարանի նախկին սեփականատերը: Բնակարանը վաճառել է, քանի որ թոշակառու է և բարձրահարկը հարմար չի եղել իր համար: Այդ կապակցությամբ ինքը թերթում հայտարարություններ է տվել, որի հիման վրա էլ իրենց է այցելել Հասմիկ Շիրինյանը, որին էլ` 38.000 ԱՄՆ դոլար •ումարով վաճառել է նշված բնակարանը: Բնակարանի առքուվաճառքը կատարվել է 2010թվականի մայիս ամսին, իսկ կանխավճարը վերցրել են 2010թվականի մարտ ամսին: Բնակարանի համասեփականատեր են եղել ինքը, որդին` Արմեն Հովսեփյանը, դուստրը` Նունե Հովսեփյանը, թոռնիկը` Տաթևիկ Հովսեփյանը և իրենց հարազատ Արա Խաչատրյանը: Բնակարանի վաճառքի վերաբերյալ խոսակցությունը վարել է Հասմիկի և նրա ամուսնու` Գա•իկի հետ, իսկ բնակարանը եկել նայել են նաև
նրանց որդիներն ու ևս մի քանի հո•ի: Այդ ընթացքում Հասմիկը հայտնել է, որ պետք է խորհրդակցի իր հորաքրոջ հետ, որը բնակվում է Ռուսաստանում, քանի որ նա է •ումարներն ուղարկելու: Հասմիկը միաժամանակ հայտնել է, որ բնակարանը •նելուց հետո այնտեղ բնակվելու են հորաքույրն ու իր որդին: Առքուվաճառքը ձևակերպելուց հետո, իրենք մի քանի օր ժամանակ են խնդրել իրենց նոր •նած բնակարանը կար•ի բերելու համար, որից հետո նոր միայն ազատելու և մոտ 20 օրից ազատել են բնակարանը, որին Հասմիկը և ամուսինը չեն առարկել: Հետա•այում, բնակարանի առքուվաճառքից հետո նաև տեղեկացել է, որ Հասմիկի ամուսինը և իրենք ծա•ումով նույն •յուղից են և հեռու բարեկամներ, սակայն ինքը 1964թվականից լքել է •յուղը և որևէ կապ չի պահպանել: Բնակարանը վաճառելու համար որպես կանխավճար վերցրել են 3.000 ԱՄՆ դոլար, քանի որ ունեցել են կոմունալ պարտքեր և փաստաթղթային ձևակերպումների համար •ումար է անհրաժեշտ եղել: Կանխավճարը ստանալու կապակցությամբ •րվել է ստացական, որի տակ ստորա•րել են նաև Հասմիկենց հարևանները: Ինչ վերաբերվում է բնակարանի արժեքի մնացած մասը միան•ամից չվերցնելուն, ապա իրենց հաշվարկներով բնակարանի փաստաթղթերը կար•ի բերելու համար անհրաժեշտ է եղել շուրջ 3.000 ԱՄՆ դոլար, ուստի այդքան •ումար է վերցրել: Դրանից հետո, կար•ավորելով բոլոր փաստաթղթերը, իրենք Հասմիկենց հետ միասին •նացել են ՙՅունի Բանկ՚ և ստացել •ումարի մնացած մասը, որից հետո ձևակերպել են բնակարանի առքուվաճառքը: Մինչ այդ, ինքը ևս երկու ան•ամ Հասմիկից •ումար է վերցրել և վերջնականապես բնակարանի արժեքը կազմել է 38.000 ԱՄՆ դոլար: Իրենց բնակարան է այցելել է նաև Հասմիկի քույրը, հավանել բնակարանը, սակայն իրեն որևէ բան չի հարցրել: Սկզբում իրենց տան մասին Հասմիկին է տեղեկացրել վերջինիս քրոջ փեսան, որն էլ առաջին ան•ամ Հասմիկի և Գա•իկի հետ եկել է իրենց բնակարան, սակայն հետա•այում այլևս չի եկել: Իրենք բնակարանը միշտ նույն •նով են ցանկացել վաճառել` ոչ ավել, ոչ պակաս: Առաջին այցելության ժամանակ, Հասմիկը բնակարանը •նելու մասին չի խոսել, այդ մասին խոսել են հաջորդ այցելությունների ժամանակ: Բնակարանի արժեքի շուրջ իրենց հետ խոսել է Հասմիկը և նրա ամուսինը` Գա•իկը: Ինքը դատարան •ալու համար ստացել է ծանուցա•իր և եկել դատարան, սակայն մինչ այդ հանդիպել է Հասմիկին, որն էլ հայտնել է դատարան •ալու պատճառը, սակայն իրեն ոչինչ չեն սովորեցրել: Բնակարանի առքուվաճառքի •ործընթացը կատարվել է իրենց հաշվին և Հասմիկը երբևէ չի ասել, որ բնակարանը •նում է ուրիշի համար: Ինքը •իտակցել է, որ Հասմիկը բնակարանը •նում է իր համար, իսկ ինչ-որ հորաքրոջ աղջկա մասին ոչինչ չի լսել: Բացի Հասմիկից, նրա ամուսնուց, քրոջից և քրոջ փեսայից այլ մարդ իր բնակարան չի եկել: Կանխավճարը վերցնելու ժամանակ թե ինչից է ծա•ել հորաքրոջ կողմից փող ուղարկելու խոսակցությունը, կոնկրետ չի հիշում, քանի որ դա իրեն բացարձակապես չի հետաքրքել, սակայն իր հորեղբոր 90-ամյակը նշելու ժամանակ` Շամշադինում տեղեկացել է, որ Հասմիկի հորաքույրը մահացել է և որպես մարդ ցավել այդ կապակցությամբ: Կանխավճարի վերաբերյալ փաստաթուղթը (ստացականը) •րվել է որդու` Արմեն Հովսեփյանի կողմից: Այդ ընթացքում Հասմիկը զան•ահարել և հեռախոսազրույց է ունեցել հորաքրոջ հետ, որի ժամանակ նրանից հավանություն է ստացել կանխավճարի •ումարը տալու համար: Հարևանների այնտեղ •տնվելու անհրաժեշտությունը պայմանավորված է եղել համատեղ որոշումով: Դատարանում տված ցուցմունքը ճիշտ է, այն համապատասխանում է իրականությանը և ավելացնելու ոչինչ չունի (դատական նիստի արձանա•րություն):
Դատարանի կողմից հետազոտվեց Գ.Սոլոմոնյանից հաղորդում ընդունելու մասին 11.12.2010թ. թիվ. 013227 արձանա•րությունը, Ս.Եղիազարյանի դիմում-բողոքը, ՙՅունիստրիմ՚ դրամական փոխանցումների համակար•ի միջոցով կատարված դրամական փոխանցումների անդորրա•րերի պատճեները, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականության իրավունքի պետական •րանցման վկայականի պատճեն, Հ.Շիրինյանի և Ս.Եղիազարյանի 18.01.2011թվ. առերես հարցաքննության արձանա•րությունը, 909–788–18–03 բջջային հեռախոսահամարի տվյալների •րանցման վերաբերյալ բաժանորդային թերթիկը, Խ.Եղիազարյանի ռուսերեն և հայերեն լեզուներով •րված դիմումները, Ս.Գորյաչեվայի ռուսերեն լեզվով •րված դիմումը` հայերեն թար•մանությամբ, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի բնակության և աշխատավայրի բնութա•րերը, ՙՅունի Բանկ՚ ՓԲԸ–ից առ•րավված 2006–2009թվականների ժամանակահատվածում հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված •ումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, ՙԿոնվերս Բանկ՚ ՓԲԸ–ից առ•րավված 2009թվականի սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ժամանակահատվածում հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված •ումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, ՙԱրմենՏելլ՚ ՓԲԸ–ից ստացված /010/45–87–29 և /091/57–82–35 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային վերծանումները, ՌԴ տնտեսական զար•ացման նախարարության պետական •րանցման և զար•ացման, կադաստրի և քարտեզա•րության դաշնային ծառայության վարչության Կալինին•րադի վարչությունից ստացված 19.03.2012թ. թիվ. 12-04/1686 •րությունը և կից տեղեկանքը` հայերեն թար•մանված, ՌԴ անվտան•ության դաշնային ծառայության 30.03.2012թ. թիվ. 8-/4012/69–10–31 •րությունը, ինչպես նաև •ործում առկա այլ փաստացի տվյալները:
Դատարանի իրավական վերլուծությունը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, դրանք համադրելով իրենց համակցությամ մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստու•ելու միջոցով, •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ինչպես նաև ներքին համոզմամբ, դատարանն հան•ում է այն հետևության, որ նախաքննական մարմնի կողմից •ործով իրականացվել է խիստ թերի, միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ, բացառապես մեղադրական թեքումով քննություն, որի արդյունքում, բացարձակ ճշմարտություն ընդունելով տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի և նրա ազ•ականների ինքնանպատակ ցուցմունքները, նախաքննական մարմինը հան•ել է սխալ իրավական դիրքորոշման և Հասմիկ Շիրինյանին անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի •ույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու համար: Դատաքննության ավարտական փուլում, մեղադրանքի կողմը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին խարդախության համար առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և բավարար ապացույցների բացակայության պայմաններում, դատարանին չներկայացնելով նոր մեղադրանքը հիմնավորող և ոչ մի հավաստի ապացույց, վերջինիս անհիմն մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով, այն է` ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով, տուժող Ս.Եղիազարյանի •ումարով •նված և նրա վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.892 ՀՀ դրամ արժողության բնակարանը հափշտակելու համար:
Դատարանը •տնում է, որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ մեղադրանքի կողմը ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի •ործողություններին տվել են քրեաիրավական ոչ ճիշտ •նահատական, մի դեպքում այն որակելով որպես խարդախություն, մյուս դեպքում` յուրացում, հան•ել են սխալ քրեաիրավական դիրքորոշման: Այսպես.
Մեղադրական եզրակացությունում նախաքննական մարմինը հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանին ներկայացրել է որպես միայնակ, թոշակառու, ֆինանսական միջոցներից զուրկ անձնավորություն, որով էլ բացառել և հերքել է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ վերջինիս ուղարկած •ումարներով է •նել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1` երեքսենյականոց բնակարանը: Դատաքննությամբ դատարանը ծանրակշիռ ապացույցներ է ձեռք բերել այն մասին, որ հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանը, կենդանության օրոք երկար տարիներ Լեհաստանի Հանրապետությունում զբաղվել է բիզնեսով` առևտրով, որից հետո տեղափոխվել է ՌԴ Կալինին•րադ քաղաք և 2002թվականին, սեփական միջոցներով Կալինին•րադ քաղաքում •նել մեկ սենյականոց բնակարան: 2006–2010թվականների ընթացքում, բանկային դրամական փոխանցումների միջոցով և այլ եղանակներով, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին և նրա ընտանիքի անդամներին սիստեմատիկ •ումարային օ•նություն է ցուցաբերել, որի մասին են վկայում դատարանի կողմից ՙՅունի Բանկ՚ և ՙԿոնվերս Բանկ՚ փակ բաժնետիրական ընկերություններից առ•րավված դրամական փոխանցումների վերաբերյալ բանկային փաստաթղթերը (անդորրա•րերը): Հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը տարիների ընթացքում հաճախակի այցելել է Հայաստանի Հանրապետություն` իր ծննդավայր Դդմաշեն •յուղ, որտեղ ի դեպ Սևան քաղաքում (ք.Սևան, Սևանեցու փողոց 1 շենք բն. 25) ևս ունեցել է սեփականաշնորված մեկ սենյականոց բնակարան: Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված և •ործի ելքով չշահա•ր•ռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանը, Գա•իկ Այվազյանը, Սար•իս Բադանյանը և Վարազդատ Մելքոնյանը նույնպես հայտնեցին, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հորաքույրը` Սվետա Շիրինյանը արտաքնապես բավականին տեսքով, բարեկեցիկ, առատաձեռն և հարուստ կին է եղել: Ուստի նախաքննական մարմնի և մեղադրանքի կողմի այն պնդումները, որ հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանը իբրև թե թոշակառու, դրամական միջոցներից զուրկ է եղել և որևէ մեկին, այդ թվում ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին խոշոր •ումարի նվիրատվություն կատարելու հնարավորություն չի ունեցել, դատարանը •տնում է հիմնազուրկ և չպատճառաբանված: Նախաքննական մարմնի այդ վարկածը ընդամենը նպատակ է հետապնդել ինչ–որ ձևով հիմնավորել Ս.Եղիազարյանին ՙպատկանող՚ բնակարանը Հ.Շիրինյանի կողմից իբրև խաբեությամբ հափշտակելու հան•ամանքը:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ խարդախության հանցակազմի քրեաիրավական բնութա•րին, նախ` դիտարկված ինքնին, ապա քաղաքացիական պարտավորությունների չկատարման կամ ոչ պատշաճ կատարման հետ (մասնավոր – իրավական պարտավորությունների հետ) հարաբերակցության մեջ: Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցա•ործությունների, մասնավորապես` հափշտակությունների շարքին: Խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի •ույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի •ույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է: Թեև խարդախության պարա•այում առկա է •ույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցա•ործին •ույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն •ույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ •իտակցության և կամքի վրա հանցա•ործի ունեցած ներ•ործության հետևանք է: Այդ առումով էական նշանակություն ունի այն հան•ամանքը, թե •ույքն ուրիշին հանձնելու •ործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել, արդյոք •ույքը կամ •ույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում: Եթե մի պահ ընդունենք, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը խաբեությամբ կամ տուժող Ս.Եղիազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով է տիրացել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանին, ապա ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը որևէ ձևով չի ներ•ործել տուժող Ս.Եղիազարյանի •իտակցության կամ կամքի վրա` •ույքի նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու առումով, ընդհակառակը, համաձայն մեղադրական եզրակացության բովանդակության, տուժող Ս.Եղիազարյանն անձամբ է առաջարկել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին փնտրել, ձեռք բերել բնակարան և ձևակերպել վերջինիս անվամբ:
Օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Խաբեությունը •ույքի սեփականատիրոջը կամ •ույքի տիրապետողին մոլորության մեջ •ցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը •ույքի սեփականատիրոջ կամ •ույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում •ույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում •ույքի հանձնման օրինականության պատրանք: Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի •ործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը սակայն ենթադրում է տուժողի վրա հանցավորի առավել ակտիվ ներ•ործություն, որպիսին հան•ամանքներ նախաքննական մարմինը սույն •ործով ձեռք չի բերել: Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հան•ամանքների մասին, որի արդյունքում •ույքի սեփականատերը կամ •ույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում •ույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում: Ճշմարտության մասին լռելը սակայն քրեորեն պատժելի է այն դեպքում, երբ հանցա•ործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հան•ամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի: Սույն •ործով բացակայում են նաև այս իրավական հիմնավորումները, քանի որ տուժող Ս.Եղիազարյանն ի սկզբանե տեղյակ է եղել բնակարանի ձեռք բերման •ործընթացից, մոլորության կար•ավիճակում չի •տնվել և իրազեկված է եղել բնակարանի ձևակերպման օրինական հիմքերի մասին:
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութա•րվում է ուղղակի դիտավորությամբ և շահադիտական նպատակով: Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով, այսինքն հանցավորը պետք է •իտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի •ույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա: Շահադիտական նպատակի առկայությունը դրսևորվում է նրանով, որ մինչև •ույքը վերցնելը կամ •ույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու •ույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանա•րային պարտավորությունները: Հակառակ դեպքում, երբ •ույքը չվերադարձնելու խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է •ույքը վերցնելուց հետո (անկախ շարժառիթից), խարդախության հանցակազմը բացակայում է: Ընդ որում, եթե ապացույցների բավարար համակցությամբ և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի հիմնավորվում, որ շահադիտական նպատակը հանցավորի մոտ ծա•ել է համապատասխան •ործարքի կնքումից առաջ, ապա նման դեպքերում խարդախության հանցակազմ առկա չէ: Ճիշտ է, նախաքննական մարմինը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով առաջադրված մեղադրանքում նշել է, որ վերջինս տեղեկանալով Ս.Եղիազարյանի կողմից Երևան քաղաքում բնակարան •նելու ցանկության մասին, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ բնակարանին, սակայն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում մեղադրանքի կողմը որևէ ապացույց չներկայացրեց դատարանին` ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի հանցավոր մտադրության առաջացման կամ շահադիտական նպատակի ծա•ման մասին: Դատարանը •տնում է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված և մեղադրական եզրակացությունում շարադրված ապացույցների շարքում առկա չէ ոչ մի փաստական տվյալ այն մասին, թե ինչ հանցավոր վարքա•իծ է դրսևորել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը, որով ներ•ործել է տուժող Ս.Եղիազարյանի •իտակցության և կամքի վրա, որի արդյունքում վերջինս ընկնելով մոլորության մեջ, անձամբ •ումար կամ բնակարան է հանձնել Հ.Շիրինյանին: Այսինքն •ործի նյութերով հիմնավորված չէ Հասմիկ Շիրինյանի կողմից այնպիսի հանցավոր արարքի կատարում, որը կ•նահատվեր որպես խարդախություն, հետևաբար բացակայում է խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը, այն է` վստահությունը չարաշահելու միջոցով ուրիշի •ույքին տիրանալը: Դատաքննության ընթացքում մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել որևէ պաշտոնական վարկած ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի արարքում խարդախության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի առկայության մասին, այսինքն չի հիմնավորվել, որ մինչև •ումարներ ստանալը կամ բնակարանին տիրանալը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանը դրսևորել է •ույքի հափշտակման ուղղակի դիտավորություն և ունեցել է այն հափշտակելու նպատակ: Ի վերջո, դատարանն արձանա•րում է, որ դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմի թե օբյեկտիվ և թե սուբյեկտիվ կողմը: Սույն •ործով իրավական վերլուծություն կատարելիս դատարանը հիմք է ընդունում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 24.02.2011թվականի նախադեպային որոշման պահանջները (Լիա Արտյոմի Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով) և ղեկավարվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 8 հոդվածի 4–րդ կետի պահանջներով:
Գործի նյութերից երևում է, որ ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանի հորաքրոջ դուստր, ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում բնակվող Սուսաննա Եղիազարյանի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանը 2010թվականի դեկտեմբերի 11–ին հաղորդում է ներկայացրել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հայտնելով, որ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը •նելու 35.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը Հ.Շիրինյանին տվել է իր վստահորդը, որը ձևակերպել է իր անվամբ և հետա•այում հրաժարվել բնակարանը վերաձևակերպել Ս.Եղիազարյանի անվամբ: Գումարը Ս.Եղիազարյանի կողմից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին տալու վերաբերյալ նախաքննական մարմինը դրսևորել է միակողմանի և ոչ օբյեկտիվ մոտեցում` հարցաքննելով միայն տուժող Ս.Եղիազարյանի կողմից մատնանշած ազ•ականներ Ծովինար Շիրինյանին, Մանվել Էլիզբարյանին (Ծ.Շիրինյանի ամուսին), Գայանե Արզումանյանին, Հարություն Աղաջանյանին (Գ.Արզումանյանի ամուսին), Մերուժան Արզումանյանին, Ժիրայր Արզումանյանին, Կիմա Եղիազարյանին (տուժողի մայր), Խաչատուր Եղիազարյանին (տուժողի եղբայր), որոնք բոլորն էլ պնդել են, որ Ս.Եղիազարյանը ցանկացել է Երևան քաղաքում բնակարան •նել և այդ կապակցությամբ իր մորեղբոր դուստր` Հասմիկ Շիրինյանին է ուղարկել ընդհանուր 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումար, որով վերջինս Երևան քաղաքում •նել է երեք սենյականոց բնակարան, ձևակերպել իր անվամբ, սակայն հետա•այում հրաժարվել է այն վերաձևակերպել Ս.Եղիազարյանի անունով: Նախաքննական մարմինը չի վկայակոչել և չի հարցաքննել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի և նրա պաշտպան Ն.Բադալյանի միջնորդած վկաներին, որով խախտել է •ործի արդարացի քննության մասին ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 17 հոդվածի 3–րդ կետի պահանջները: Դատաքննության ընթացքում բավարարվել է ամբաստանյալի պաշտպան Ն.Բադալյանի միջնորդությունը և •ործով հարցաքննվել են ամբաստանյալի հայրը` Հովսեփ Շիրինյանը, ամուսինը` Գա•իկ Բալդրյանը և •ործի ելքով չշահա•ր•ռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանը, Գա•իկ Այվազյանը, Սար•իս Բադանյանը, Վարազդատ Մելքոնյանը, ինչպես նաև Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, որոնք տեղեկություններ են հայտնել հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին •ումարներ փոխանցելու, վերջինիս ընտանիքի, մասնավորապես տղայի համար բնակարան •նելու մասին: Ի դեպ •ործով վճռորոշ նշանակություն ունեցող և օբյեկտիվ ապացույցներով չհաստատված •ործով շահա•ր•ռված անձանց ցուցմունքները մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու մասին հարցով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես արձանա•րել է իր իրավական դիրքորոշումը: Այսպես, թիվ. ՎՔ-203/05 •ործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 27.07.2005թ. որոշմամբ բավարարվել է դատապարտյալ Ս.Բ.–ի վճռաբեկ բողոքը ՀՀ քրեական և զինվորական •ործերով վերաքննիչ դատարանի 20.06.2005թ. որոշման դեմ, նշելով, որ Ս.Բ.–ին առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է միայն •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով տուժող ճանաչված Ա.Ս.–ի ցուցմունքների վրա: Հարցաքննված անձինք հայտնել են, որ Ս.Բ.–ի կողմից խարդախությամբ •ումար վերցնելու մասին իրենք իմացել են հենց Ա.Ս.–ից: Վճռաբեկ դատարանը •տել է, որ •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն հան•ելու այն համոզման, որ հանցա•ործության դեպքը տեղի է ունեցել (հավելված 1, էջ 6, պարբերություն 2):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 25 հոդվածի 1–ին կետը սահմանում է. ՙԴատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ՚: Սույն •ործի երկարատև դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները վերլուծելով, դրանք համադրելով իրենց համակցության մեջ, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստու•ելու միջոցով, դատարանի մոտ ձևավորվել է հիմնավոր ներքին համոզմունք այն մասին, որ բնակարան •նելու նպատակով 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի անվամբ իրականում ուղարկվել է վերջինիս հան•ուցյալ հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի կողմից: Դատարանը չի կարող անտեսել և ծանրակշիռ է համարում դատաքննությամբ ձեռք բերած այն ապացույցը, որ դեռևս Ս.Շիրինյանի կենդանության օրոք, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի կողմից ՙՅունի Բանկ՚ ՓԲԸ–ի ՙԱմիրյան՚ մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար •ումարը ստանալու ժամանակ, վերջինս բանկի •ործառույթների իրականացման համար 04.02.2010թվականի հայտարարա•րում անձամբ •րառել է. ՙ15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օ•նություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով՚ (դատական նիստի արձանա•րություն): Ինչ վերաբերվում է տուժող Ս.Եղիազարյանի և նրա մտերիմ ազ•ականների ցուցմունքներին, ապա դատարանը դրանք արժանահավատ չի համարում և •տնում է, որ վերջիններս •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձինք են, որոնք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառան•ական •ույքը, այդ թվում նաև Սևան քաղաքի Սևանեցու փողոց 7 շենք բն. 25 հասցեում •տնվող մեկ սենյականոց բնակարանը և եղբոր դստեր համար նրա •ումարներով •նված Երևանի Ավանեսով փողոց 22 շենք բն. 22/1 հասցեում •տնվող երեք սենյականոց բնակարանը: Այդ մասին է վկայում նաև հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառան•ական •ույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևան նոտարական տարածքի նոտարին հասցեա•րված դիմումները: Ցավոք, դատարանը հնարավորություն չունեցավ դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ և իր տրամադրության տակ ունենալ նաև հան•ուցյալ Ս.Շիրինյանի ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքում ունեցած ժառան•ական •ույքի տնօրինման իրավական •ործընթացի մասին: Դատարանն արժանահավատ է համարում •ործով որպես վկա հարցաքննված, Երևան Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի ցուցմունքն այն մասին, որ բնակարանը վաճառելու ընթացքում Հ.Շիրինյանից տեղեկացել է, որ բնակարանի •ումարը իրեն է տվել հորաքույրը և ներկա •տնվել Հ.Շիրինյանի ու հորաքրոջ հեռախոսային խոսակցությանն այն մասին, որ 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխավաճար է տրամադրում, որից հետո վերջինիցս հավանություն ստանալով, նրանց տանը իրեն է տվել 3.000 ԱՄՆ դոլար կանխավճար (դատական նիստի արձանա•րություն):
Բացի այդ, դատարանը դատաքննությամբ հաստատված համարեց այն փաստական հան•ամանքը, որ 2009թվականի հոկտեմբեր ամսին, ամբաստանյալի հոր` Հովսեփ Շիրինյանի կողմից Երևանի Դիմիտրովի 2-րդ նրբանցքի թիվ. 9 տունը Հասմիկ Շիրինյանի անվամբ նվիրատվություն ձևակերպելու կապակցությամբ, թշնամական հարաբերություններ են ձևավորվել քույրեր` Հասմիկ և Ծովինար Շիրինյանների, ինչպես նաև մյուս ազ•ականների, •ործով հարցաքննված վկաների միջև, որոնք բազմիցս նախատել են ինչպես ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին, այնպես էլ Հովսեփ Շիրինյանին` զավակների նկատմամբ անարդարացի վերաբերմունք դրսևորելու համար:
Գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, դատաքննության ավարտական փուլում մեղադրանքի կողմը հրաժարվեց նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 178 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով առաջադրված մեղադրանքից և նույն ապացույցների առկայության պայմաններում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3091 հոդվածի 3–րդ կետի կար•ով, նրան նոր մեղադրանք առաջադրվեց ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով, այն է` ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով առանձնապես խոշոր չափերով •ույքի հափշտակություն կատարելու համար: Հաստատապես հակված լինելով այն դիրքորոշմանը, որ 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարը ՌԴ Կալինին•րադ քաղաքից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին է ուղարկել տուժող Ս.Եղիազարյանը, այս ան•ամ մեղադրանքի կողմը փոխել է հափշտակության եղանակը և հրաժարվելով խաբեության եղանակով առանձնապես խոշոր չափերով •ումարներ հափշտակելու հանցակազմից, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել յուրացման միջոցով իրեն վստահված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 ՀՀ դրամ արժողության ուրիշի •ույքի (բնակարանի) հափշտակություն կատարելու համար: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված նոր մեղադրանքը նույնպես անհիմն է, մեղադրանքի կողմը կրկին սխալ իրավական դիրքորոշման է հան•ել, հաշվի չառնելով •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությունը և փոխելով հափշտակության կատարման եղանակը, նպատակ է հետապնդում օրենքով թույլատրելի ցանկացած ձևով Հ.Շիրինյանին ենթարկել քրեական պատասխանատվության և պատժի: Այսպես.
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում յուրացնելու եղանակով կատարվող հափշտակության համար, որը բնորոշվում է որպես հանցավորին վստահված ուրիշի •ույքի հափշտակություն զ•ալի չափերով: Յուրացումը բնութա•րվում է նրանով, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված •ույքը, այսինքն այն •ույքը, որը •տնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ նա որոշակի լիազորություններ ունի: Հանցավորը •ույքը վերցնում կամ •ույքին տիրանում է` օ•տա•ործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ •ույքի նկատմամբ: Օ•տվելով դրանից յուրացնողը, իրեն վստահված ուրիշի •ույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է իրենը կամ հանձնում այլ անձի:
Յուրացման հանցակազմը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը օ•տա•ործելով իրեն վստահված •ույքի նկատմամբ լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը: Ընդ որում, հանցավորը այդ •ույքը դուրս է բերում սեփականատիրոջ •ույքի ընդհանուր ֆոնդից և դարձնում իր •ույքի մաս: Փաստորեն, հանցավորը նախապես այդ •ույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ •ույքային ֆոնդից և ընդ•րկում է իր •ույքային ֆոնդի մեջ: Սույն •ործով տուժող Ս.Եղիազարյանը երբևէ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատեր չի հանդիսացել և բնականաբար, չէր կարող իր սեփականությունը չհանդիսացող •ույքը` բնակարանը որոշակի լիազորություններով վստահել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին: Վիճելի բնակարանը տուժող Ս.Եղիազարյանի` որպես սեփականատիրոջ, •ույքի ընդհանուր ֆոնդում ներառված չի եղել և ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն այն չէր կարող առանձնացնել վերջինիս •ույքային ֆոնդից: Գույքը չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը որպես յուրացում դիտարկելու հան•ամանքը իրավական տեսակետից ճիշտ չէ, քանի որ •ույքը պարզապես չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը ան•ործության դրսևորման ձևեր են, մինչդեռ ան•ործությամբ յուրացման եղանակով հափշտակություն կատարել հնարավոր չէ, այն կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Ուստի յուրացման դեպքում հանցավորը նախապես •ույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ •ույքային ֆոնդից և միացնում իր •ույքային ֆոնդին: Փաստորեն •ույքը օ•տա•ործելու, տիրապետելու և տնօրինելու` սեփականատիրոջ լիազորություններից փաստացի օ•տվելու հնարավորություն է ստանում հանցավորը, իսկ սեփականատերը զրկվում է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Սույն •ործով մեղադրանքի կողմը դատաքննության ընթացքում որևէ հիմնավորում կամ ապացույց չներկայացրեց դատարանին այն մասին, որ •ործող տուժող Ս.Եղիազարյանը որպես սեփականատեր օժտված է եղել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը օ•տա•ործելու, տիրապետելու և տնօրինելու լիազորություններով կամ զրկվել է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Դատաքննությամբ ձեռք բերված տվյալներով դատարանն ապացուցված է համարում այն հան•ամանքը, որ հան•ուցյալ Սվետա Շիրինյանի դրամական միջոցներով ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանը 38.200 ԱՄՆ դոլար •ումարով ձեռք է բերել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, օրենքով սահմանված կար•ով այն որպես սեփականություն իր անվամբ •րանցել անշարժ •ույքի կադաստրի մարմիններում և հանդիսացել վիճելի բնակարանի միակ սեփականատերը, որևէ մեկի լիազորություններ, առավել ևս իր վստահությանը հանձնված բնակարան չի յուրացրել, հետևաբար նրա •ործողություններում բացակայում են քրեորեն հետապնդելի որևէ արարքի կատարման կամ ՀՀ քրեական օրենս•րքի հատուկ մասի նորմերին համապատասխանող հատկանիշներ:
ՀՀ քրեական դատավարության 360 հոդվածի 1–ին մասը սահմանում է.
ՙ1. Դատավճիռ կայացնելիu դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաuտանյալը.
2) այդ արարքը համապատաuխանում է արդյոք քրեական oրենu•րքի հատուկ մաuի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական oրենu•րքի որ հոդվածով, մաuով, կետով է նախատեuված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաuտանյալի պատաuխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաuտանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաuտանյալի նկատմամբ.
8) ամբաuտանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
9) (360-րդ հոդվածի 1 մաuի 9 կետն ուժը կորցրել է 24.12.04 ՀO-61-Ն oրենք)
10) քաղաքացիական հայցը ենթակա է արդյոք բավարարման, ում o•տին և ինչ չափով, ինչպեu նաև պատճառված •ույքային վնաuը ենթակա է արդյոք հատուցման, եթե քաղաքացիական հայց չի հարուցվել.
11) վերացվելու է արդյոք հանցա•ործությամբ պատճառված •ույքային վնաuի հատուցումը կամ •ույքի հնարավոր բռնա•րավումն ապահովելու համար •ույքի վրա դրված կալանքը.
12) ինչ անել իրեղեն ապացույցները.
13) վերացվելու, փոխվելու կամ ընտրվելու է արդյոք խափանման միջոց և ինչպիuի միջոց.
14) ում վրա եւ ինչ չափով պետք է դրվեն դատական ծախuերը.
15) հանցանքը կատարելու մեջ մեղավոր ճանաչված ամբաuտանյալի նկատմամբ անհրաժեշտ է արդյոք կիրառել հարկադրական բուժում •ինեմոլությունից և թմրամոլությունից, նրա նկատմամբ նշանակել արդյոք խնամակալություն:՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366 հոդվածի 1–ին մասի համաձայն,
արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաuտանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներ•րավվել է որպեu մեղադրյալ: Նույն հոդվածի 2–րդ մասի համաձայն, դատարանը պարտավոր է uույն oրենu•րքի 35 հոդվածի առաջին մաuի 1–3–րդ կետերով և երկրորդ մաuով նախատեuված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիuտում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Անդրադառնալով խափանման միջոցի հարցին, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի հարցին պետք է անդրադառնալ դատավճռի եզրափակիչ մասով:
Քննարկելով ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը •տնում է, որ ապացույց ճանաչված` Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահա•ն Շիրինյանի 20.12.2010թ. դիմումներն ու հայտարարությունները պետք թողնել քրեական •ործում:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Գա•իկ Սոլոմոնյանի կողմից ներկայացված 14.456.894 ՀՀ դրամ •ումար ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանից բռնա•անձելու մասին քաղաքացիական հայցի պահանջին, դատարանը •տնում է, որ քաղաքացիական հայցն անհիմն է և ենթակա չէ բավարարման: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ այդ հիմքով նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի` Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի վրա դրված ար•ելանքը պետք է վերացնել:
Քննարկելով տուժողի ներկայացուցիչ Գա•իկ Սոլոմոնյանի կողմից ներկայացված դատական ծախսերի հարցը, դատարանը •տնում է, որ այն նույնպես ենթակա չէ բավարարման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 167 հոդվածի 1 մասի 1–ին կետի համաձայն, քրեական դատավարության կար•ով պետական բյուջեի հաշվին ենթակա են հատուցման տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատաuխանողի, կաuկածյալի կամ մեղադրյալի oրինական ներկայացուցչի, պաշտպանյալի համար անվճար իրավաբանական o•նություն ցույց տվող պաշտպանի ընթերակայի, մաuնա•ետի, թար•մանչի, փորձա•ետի, վկայի կրած հետևյալ ծախuերը` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով ներկայանալու երկաթուղային, ջրային, ավտոմոբիլային, բացառությամբ տաքuիից, և տրանuպորտի այլ տեuակներով երթևեկության արժեքը, իuկ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի համաձայնությամբ` նաև oդային տրանuպորտով երթևեկության արժեքը: Տվյալ դեպքում, դատարանի կանչով ներկայացած տուժողը դատարանի հետ չի համաձայնեցրել իր կողմից օդային տրանսպորտով երթևեկելու հան•ամանքը:
Վերո•րյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357–360 հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366 հոդվածի 1-ին մասով, դատարանը.
Վ Ճ Ռ Ե Ց
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով մեղադրվող Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորա•րություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացնել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի կողմից •ումարի բռնա•անձման մասին քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժել` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի վրա դրված ար•ելանքը վերացնել:
Ապացույց ճանաված Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահա•ն Շիրինյանի դիմումներն ու հայտարարությունները թողնել քրեական •ործում
Դատավարության մասնակիցների կողմից դատավճիռը կարող է բողոքարկվել հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:
ԴԱՏԱՎՈՐ ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ Վ.Ա.
Դատական ակտի ամսաթիվը 10-08-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 12-09-2012
Էջերի քանակ 1-202, 2-132, 3-138, 4-168, 5-134
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 12-09-2012
Էջերի քանակը 1-202, 2-132, 3-138, 4-168, 5-134 թերթերից
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-13103/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 13-09-2012
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 09-01-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 10-01-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 14-01-2013
Էջերի քանակ 1-202, 2-132, 3-138, 4-168, 5-134,6-167
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 16-01-2013
Էջերի քանակը 1-202, 2-132, 3-138, 4-168, 5-134,6-167
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0049/01/11
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 06-09-2012
Ամսաթիվ 06-09-2012
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Տ
Ազգանուն Ուզոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Հասմիկ Շիրինյան
Բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ` ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի/ՀՀ քր.օր-ի 179 հոդվածի 3 մասի 1–ին կետով - ճանաչել անմեղ և արդարացնել/ վերաբերյալ 10.08.2012թ-ի դատավճիռը և Հասմիկ Շիրինյանին ճանաչել մեղավոր, դատապարտել ՀՀ քր. օր-ի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Մակագրել
Ամսաթիվ 10-09-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Մասիս
Ազգանուն Ռեհանյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 13-09-2012
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց Չկա:
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 14-09-2012
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 03-10-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 12-10-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 22-10-2012
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 22-10-2012
Ամբաստանյալ
Անուն Հասմիկ
Ազգանուն Շիրինյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Գործ ԵԷԴ/0049/01/11/


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

Մասնակցությամբ`

ԴԱՏԱԽԱԶ` Տ.ՈՒԶՈՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂԻ ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Գ.ՍՈԼՈՄՈՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ն.ԲԱԴԱԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ՇԻՐԻՆՅԱՆԻ

2012թ. հոկտեմբերի 22-ին Երևան քաղաքում

Դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով մեղադրող Տ.ՈՒզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի վերաքննիչ բողոքներն ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1–ին կետով, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թ. հունվարի 14-ին, ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Էրեբունու քննչական բաժնում` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 12100711 քրեական գործը:
2011թ. մարտի 11-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը` ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2011թ. մարտի 23-ին Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ քրեական գործը` մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Դատաքննության ընթացքում մեղադրողի կողմից ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1–ին կետով:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-ր մասի 1-ին կետով մեղադրվող Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ ընտրված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցը վերացվել է:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի կողմից գումարի բռնագանձման մասին քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի` Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1, բնակարանի վրա դրված արգելանքը վերացվել է:
Ապացույց ճանաչված Սվետլանա Գորյաչևայի, Խաչատուր Եղիազարյանի և Վահագն Շիրինյանի դիմումներն ու հայտարարությունները թողնվել է քրեական գործում:
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել մեղադրողը և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանը:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2009թ. օգոստոս ամսին Կալինինգրադից Երևան եկած մորաքրոջից` Կիմա Եղիազարյանից, որպես բնակարանը գնելու կանխավճար, Հ.Շիրինյանը ստացել է Ս.Եղիազարյանի ուղարկած 3.000 ԱՄՆ դոլարը: 2010թ. հունվար ամսին, գտնելով 38.200 ԱՄՆ դոլար արժողության համապատասխան բնակարան, այդ մասին հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը 31.01.2010թվականից մինչև 14.04.2010թվականն ընկած ժամանակահատվածում եղբոր` Խաչիկ Եղիազարյանի, մորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի, ընկերուհու` Սվետլանա Գորյաչևայի և իր անունից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար գումար: Ստացած առանձնապես խոշոր չափի` 14.456.894 դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարով Հ.Շիրինյանը 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է Երևան քաղաքի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում:
Օգտվելով 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահանալու հանգամանքից, որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս.Եղիազարյանի գումարով գնված, իր վստահությանը հանձնված առանձնապես խոշոր չափերի` 14.456.894 դրամ արժողության բնակարանը, ինչն էլ արել է` չնայած բազմաթիվ պահանջներին` Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը վերագրանցել Ս.Շիրինյանի հուղարկավորության կապակցությամբ Հայաստան եկած Ս.Եղիազարյանի անվամբ կամ նրան վերադարձնել 38.200 ԱՄՆ դոլարը հայտարարելով, որ իբր հանգուցյալ Ս.Շիրինյանը ցանկացել է իր համար բնակարան գնել և այդ նպատակով ողջ գումարը նա է ուղարկել իրեն:
3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Վերաքննիչ բողոքում մեղադրող Տ.ՈՒզոյանը նշել է, որ Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճռով ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել։
Գտնում է, որ 10.08.2012թ. դատավճիռը կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով, դատավճիռն օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, ենթակա է բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով։
2010թ. դեկտեմբերի 11-ին ՀՀ փաստաբանական պալատի փաստաբան Գագիկ Սոլոմոնյանը ոստիկանության էրեբունու բաժին հաղորդում է տվել, որ իր վստահորդ, ՌԳ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող Սուսաննա Եղիազարյանը Երևան քաղաքում բնակարան գնելու նպատակով բանավոր պայմանավոր¬վածության է եկել Երևանում բնակվող, իր մորաքրոջ դուստր Հասմիկ Շիրինյանի հետ, ըստ որի՝ Ս.Եղիազարյանը պետք է գումարներ ուղարկեր, որով Հ.Շիրինյանը բնակարան կգներ և հետագայում այն կվերագրանցեր Ս.Եղիազարյանի անվամբ։ 2010թ. հունվար-ապրիլ ամիսներին Ս.Եղիազարյանն իր ազգականների և ընկերուհու միջոցով Հ.Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է 35.200 ԱՄՆ դոլար, որով վերջինս գնել է բնակարան, հրաժարվել է այն վերագրանցել Ս.Եղիազարյանի անվամբ և խարդախությամբ հափշտակել է բնակարանը։
Նախաքննության ընթացքում Ս. Եղիազարյանը 2010թ. հունվարի 3-ից մինչև ապրիլի 14-ն ընկած ժամանակահատվածում իր և տարբեր անձանց անունից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով Հասմիկ Շիրինյանի անվամբ ուղարկել է ընդհանուր 13.325.324 ՀՀ դրամին համարժեք 35.200 ԱՄՆ դոլար գումար։ Ստանալով գումարը՝ Հ.Շիրինյանը Սասունիկ Հովսեփյանից և մյուսներից 14.820.000 ՀՀ դրամով նոտարական վավերացմամբ 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է վերը նշված բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի ստորաբաժանումում։
Ս.Եղիազարյանի բազմաթիվ պահանջներով Հ.Շիրինյանը հրաժարվել է բնակարանը նրան հանձնել և այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակել է Ս.Եղիազար¬յանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլարը>>։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել է, որ ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող, գործով տուժող Սուսաննա Եղիազարյանը 2009թ. որոշել է Երևան քաղաքում բնակարան գնել։ Այդ նպատակով նա առանց լիազորագրի, վստահելով, բանավոր պայմանավոր¬վածության է եկել Երևան քաղաքում բնակվող իր մորեղբոր աղջկա՝ Հասմիկ Շիրինյանի հետ, որը խոստացել է գտնել համապատասխան բնակարան, գնել և գրանցել իր անվամբ, /ինչու ոչ իր հարազատներից որևէ մեկի անվամբ/ իսկ հետագայում, երբ Ս. Եղիազարյանը այցելի Երևան, անվանափոխել նրա անվամբ։ Որպես բնակարանը գնելու կանխավճար Ս.Եղիա¬զարյանը 2009 թ. օգոստոս ամսին Կալինինգրադից Երևան եկող մոր՝ Կիմա Եղիազարյանի, միջոցով ուղարկել է 3000 ԱՄՆ դոլար, որը Կ.Եղիազարյանն անձամբ տվել է Հ.Շիինյանին՝ վերջինիս տանը։
2010թ. հունվար ամսին Հ.Շիրինյանը Երևանում գտել է համապատասխան բնակարան՝ 38.200 ԱՄՆ դոլար արժեքով, այդ մասին հեռախոսով հայտնել է Ս.Եղիազարյանին, որը բնակարանի արժեքի մնացած գումարը՝ 35.200 ԱՄՆ դոլարը, Կալինինգրադ քաղաքից <<Յունիստրիմ>> բանկի միջոցով, եղբոր՝ Խաչատուր Եղիազարյանի անունից 30.01.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, մորաքրոջ՝ Սվետա Շիրինյանի անունից 03.02.2010թ. 500 ԱՄՆ դոլար, 04.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, 13.04.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար և 14.04.2010թ. 1200 ԱՄՆ դոլար, իր ընկերուհի Սվետլանա Գորյաչևայի անունից 05.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար, իր անունից 04.02.2010թ. 5000 ԱՄՆ դոլար և 13.02.2010թ. 4000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել է Հ.Շիրինյանին, որը 04.05.2010թ. առուվաճառքի պայմանագրով գնել է Երևան քաղաքի Ավանեսովի փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանը, իսկ 01.06.2010թ. որպես իր սեփականություն բնակարանը գրանցել է անշարժ գույքի կադաստրի Էրեբունու ստորաբաժանումում։
2010թ. սեպտեմբերի 17-ին Կալինինգրադ քաղաքում հանկարծամահ է եղել Սվետա Շիրինյանը, որի դին տեղափոխվել է ՀՀ և հուղարկավորվել Սևանի տարածքի Դդմաշեն գյուղում։ Օգտվելով հորաքրոջ մահանալու հանգամանքից՝ Հ.Շիրինյանն իրեն վստահված գույքը յուրացնելու միջոցով հափշտակել է, հրաժարվել է բնակարանը վերագրանցել Ս. Եղիազարյանի անվամբ՝ հայտարարելով, որ հորաքույրը՝ Սվետա Շիրինյանը, ցանկացել է իր համար բնակարան գնել և այդ նպատակով ողջ գումարը նա է ուղարկել իրեն։
Տուժող Ս.Եղիազարյանի կողմից 38.200 ԱՄՆ դոլար գումարն ուղարկված լինելու փաստը հաստատվել, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի մեղադրանքր հիմնավորվել է նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված, դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Ս.Եղիազարյանի և վկաներ`Ծովինար Շիրինյանի, Մանվել Էլիզբարյանի , հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի, Հարություն Աղաջանյանի, Մերուժան Արզումանյանի, Գայանե Արզամանյանի, Ժիրայր Արզումանյանի, Կիմա Եղիազարյանի և Խաչիկ Եղիազարյանի ցուցմունքներով:
Նրանք բոլորը հերքել են ամբաստանյալ Շիրինյանի այն հայտարարությունը, թե Սվետայի մահվան յոթի արարողության ժամանակ բոլոր ազգականները պահանջել են բնակարանը, որն իբր Սվետային է պատկանում, վաճառել և գումարը բաժանել իրար մեջ։ Եթե, իրոք, ազգականները նման պահանջ են ներկայացրել Հասմիկ Շիրինյանին, նա էլ մերժել է, ապա ինչու է միայն Սուսաննա Եղիազարյանը դիմել ոստիկանություն, ինչու հանգուցյալ Սվետայի եղբայրները, քույրը և մյուս հարազատները նույնպես չեն դիմել ոստիկանություն։
Ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև ապացույց ճանաչված Սվետլանա Գորյաչևայի և Վահագն Շիրինյանի դիմումներով ու հայտարարություններով։
Հասմիկ Շիրինյանի բնակարանի և բջջային հեոախոսահամարներից կատարված մուտքային և ելքային հեոախոսազանգերի վերծանումներով, Կալինինգրադից Երևան գումարների փոխանցումների անդորրագրերով, դատարանի կողմից կատարված հարցմանը` Կալինինգրադ քաղաքի կադաստրային ծառայությունից ստացված գրությամբ, որով հաստատվել է, որ հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում ունեցել է 32 քմ. տարածքով 1 սենյականոց բնակարան, այլ շարժական կամ անշարժ գույք չի ունեցել։ Դրանով հերքվում են ամբաստանյալի և նրա միջնորդությամբ դատարան կանչված և որպես վկա հարցաքննված անձանց ցուցմունքներն այն մասին, որ իբր Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում խանութ է ունեցել, գործում առկա տեղեկանքով այն մասին, որ տուժողը Կալինինգրադ քաղաքում ունի սեփական խանութ։
Ամբաստանյալի այն պնդումները, թե Սուսաննան ընդհանրապես իրեն չի զանգահարել, իսկ 79097881803 հեռախոսահամարը պատկանել է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանին, նույնպես հերքվել են։
Այն, որ նշված հեռախոսահամարը պատկանում է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանին, հաստատվել է գործում առկա աբոնենտային պայմանագրով։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան է հրավիրվել նաև Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, որը դատարանում հայտնեց, որ բնակարանը վաճառել է Հասմիկին, բնակարանը նայել են Ծովինարը և նրա փեսան, որ 29.03.2010թ. ստացել է կանխավճար 3.000 դոլար, որի մասին կազմվել է ստացական և, որքան հիշում է, Հասմիկից էլ լսել է, որ բնակարանը հորաքրոջ համար է գնում։ Իսկ ամբաստանյալի հարցին Հովսեփյանը պատասխանեց, որ <<այո՝ կանխավճար ստանալու պահին Հասմիկը զանգեց հորաքրոջը>>։ Նույն պահին վերծանումների զննությամբ պարզվեց, որ այդ օրն ամբաստանյալի ոչ բնակարանի, ոչ էլ բջջային հեռախոսից զանգ չի եղել Կալինինգրադ։ Դրանով իսկ մեկ անգամ ևս հաստատվում է վկա Ս.Հովսեփյանի ցուցմունքի կեղծ լինելը և տուժող Ս.Եղիազարյանի ցուցմունքների հավաստի լինելը։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի հոր և ամուսնու ցուցմունքներին, ապա նրանք գործի ելքով շահագրգիռ անձինք են, գրեթե կրկնել են Հ.Շիրինյանի ցուցմունքները, նրանց ցուցմունքներն իրականության հետ ոչ մի աղերս չունեն։
Վերը նշված բոլոր ապացույցները դատարանում բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտվել են, սակայն դատարանը ճիշտ չի գնահատել օբյեկտիվ ապացույցները։
Հանգուցյալ Ս. Շիրինյանը, իրոք, Լեհաստանում եղել է, բայց նա Լեհաստան է մեկնել տուժողի՝ իր քրոջ դուստր Ս.Եղիազարյանի հետ։ 2002 թվականին, այսինքն՝ Կալինինգրադում մեկ սենյականոց բնակարանը գնելուց հետո, նրան արտաքսել են Լեհաստանից։ Դրանից հետո նա աշխատել է տուժողի մոտ, նրա խանութում, օգնել է տուժողին, հանգուցյալը բացի մեկ սենյականոց բնակարանից այլ գույք Կալինինգրադում չի ունեցել, ապրել է համեստ, ստացել է թոշակ և որոշակի գումարներ՝ տուժողից։ Մեկ սենյականոց բնակարան ունենալը դեռ չի նշանակում, որ հանգուցյալը հարուստ է եղել, իսկ Սևան քաղաքում ունեցած մեկ սենյականոց բնակարանը նա ստացել է դեռևս խորհրդային տարիներին։ Նշված հանգամանքները հաստատվել են հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի հարազատների ցուցմունքներով, որոնք բնակվում են Կալինինգրադում, նաև նրա եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի ցուցմունքով, ով 2006թ. 6 ամսով եղել է Կալինինգրադ քաղաքում և հյուրընկալվել է որդու մոտ։
Ինչ վերաբերում է բանկերի միջոցով ամբաստանյալին <<սիստեմատիկաբար>> օգնելուն, ապա այստեղ էլ դատարանը աղավաղել է իրականությունը։
Դատավճռում որպես հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի ուղարկած գումարներով բնակարանը գնելու <<ծանրակշիռ>> ապացույցներ նշվել են իբր գործի ելքով չշահագրգռված վկաներ Վահիդա Ղուլյանի, Գագիկ Այվազյանի, Սարգիս Բադանյանի և Վարազդատ Մելքոնյանի ցուցմունքները։ Մինչդեռ նշված վկաները դատաքննության են ներկայացել ամբաստանյալի, նրա ամուսնու և հոր խնդրանքով։
Տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի ցուցմունքների հավաստիությունը հաստատվել, իսկ ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի և նրա վկայակոչած վկաների ցուցմունքներում նշված փաստարկները հերքվել են գործում առկա հետևյալ օբյեկտիվ ապացույցներով.
Դատավճռում վկա, հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի եղբոր՝ Մաքսիմ Շիրինյանի ցուցմունքներում, չգիտես ինչու, չի նշվել, որ Սվետա Շիրինյանը Մաքսիմ Շիրինյանին և Սիսիանում բնակվող եղբորը օգնել է ընդամենը մեկ անգամ՝ 100 և 200 դոլարով, իսկ երբ Ս.Շիրինյանը 2009թ. Երևանից վերադառնալիս է եղել Կալինինգրադ, Մաքսիմը նրանից խնդրել է 200 դոլար, սակայն Սվետան ասել է, որ գումար չունի, Մ.Շիրինյանի կնոջը վիրահատելիս Ս.Շիրինյանը նույնպես չի կարողացել օգնել (29.04.2011թ. նիստի արձանագրություն), որպիսի հանգամանքի մասին նշում դատավվճռում բացակայում է։
Դատարանը դատավճռում փորձ չի արել պատճառաբանել, որ եթե, իրոք, Ս.Շիրինյանն է գումարներն ուղարկել, ապա ինչու է այլ անձանց անունից կատարել փոխանցումները։
Գործի դատաքննությամբ հավաստի ապացույց ձեռք չի բերվել, որով հաստատվեր նվիրատվության հետևանքով տուժողի, Մերուժան, Գայանե և Ժիրայր Արզումանյանների, վկա Խաչատուր Եղիազարյանի, Կիմա Եղիազարյանի, Հարու¬թյուն Աղաջանյանի և Մաքսիմ Շիրինյանի հարաբերությունները Հ.Շիրինյանի հետ սրվելու հանգամանքը և որ իբր նրանք գործի ելքով շահագրգռված անձինք են։
Դատարանի կողմից ապացույցների գնահատման կամայական մոտեցում ցուցաբերելու մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ դատարանն արժանահավատ չհամարելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատող տուժողի և մյուս վկաների ցուցմունքները, որոնք, ի դեպ, նույն չափով ամբաստանյալի ազգականներն են, որպես դրա հիմնավորում նշել է, որ նրանք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի գումարներով գնված բնակարանը, ինչպես նաև նրան պատկանող մեկ սենյականոց բնակարանը Սևան քաղաքում՝ նշելով, <<որ այդ մասին է վկայում նաև հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի ժառանգական գույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևանի նոտարական տարածքի նոտարին հասցեագրված դիմումները>>։ Այնուհետև նշվում է, որ, ցավոք, դատարանը հնարավորություն չի ունեցել դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ Կալինինգրադ քաղաքում հանգուցյալի ժառանգական գույքի տնօրինման իրավական գործընթացի մասին։ Մինչդեռ դատարանն իր նախաձեռնությամբ պահանջել և առանց հրապարակման գործին է կցել Կալինինգրադ քաղաքի նոտարական օկրուգի նոտարի պատասխան գրությունը, որ Ս.Շիրինյանի մահից հետո նրա գույքի ժառանգության գործ չի բացվել։
Նախ, բնական է, որ հանգուցյալի մահից հետո Սևան քաղաքում կամ գույքի գտնվելու մեկ այլ վայրում պետք է բացվեր ժառանգություն, հանգուցյալի գույքի ժառանգության հարցին պետք է լուծում տրվեր օրենքով սահմանված կարգով, ժառանգության հարցով էլ պետք է դիմեին նրա քույրերը և եղբայրները, բայց դա ինչ կապ կարող է ունենալ հանցագործության դեպքի հետ։ Ընդ որում՝ դիմումատուների շարքում է ինչպես տուժողի մայրը՝ Կիմա Եղիազարյանը, այնպես էլ ամբաստանյալի հայրը՝ Հովսեփ Շիրինյանը, ինչն օրենքով թույլատրելի է։
Տուժողը, վկաներ Ծովինար Շիրինյանը, Մանվել Էլիզբարյանը, Գայանե Արզումանյանը, Հարություն Աղաջանյանը և Ժիրայր Արզումանյանը ժառանգություն ընդունելու հարցին որևէ առնչություն չեն ունեցել և հայտնի չէ՝ դատարանը ինչ կապ է տեսել նշված անձանց ցուցմունքների հավաստիության և մյուսների կողմից ժառանություն ընդունելու հարցի միջև։ Դատարանը պարզապես ենթադրություն¬ների հիման վրա հետևություն է արել, թե իբր այս վկաները պահանջ են ներկայացնում հանգուցյալի գույքի նկատմամբ, հետևաբար՝ շահագրգիռ անձիք են։
Գտնում է, որ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված բավարար ապացույցներով հիմնավորված է Հասմիկ Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը, Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին անմեղ ճանաչելու և արդարացնելու վերաբերյալ անհիմն է և անօրինական, դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի բազմաթիվ խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, հետևաբար՝ կայացված դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ հոդվածով,խնդրել է բեկանել Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012թ. դատավճիռը, ամբաստանյալ Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանին մեղավոր ճանաչել և դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանն իր վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.08.2012 թ. կայացրած դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Հասմիկ Շիրինյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել, քաղաքացիական հայցը մերժվել, իսկ դատական ծախսերի պահանջի վերաբերյալ էլ «վճռեց» մասում ոչինչ չի գրվել, այդ հարցը, փաստորեն, չի լուծել :
Հիշյալ դատավճռով խախտվել են նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի պահանջները, որոնք ագդել են գործի ելքի վրա. մասնավորապես, խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 127-րդ և 59-րդ հոդվածների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 29-րդ և 179-րդ հոդվածների պահանջները, որի արդյունքում կայացվել է սխալ դատական ակտ, որը խախտել է արդարադատության էությունը: Անհրաժեշտ է նշված դատավճիռը ամբողջությամբ բեկանել և կայացնել նոր դատական ակտ ներքոհիշյալ պատճառանությամբ: Դատավճռի` <<Դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետագոտված ապացույցները>> մասում գրված է տուժողի, վկաների ցուցմունքների, ինչպես նաև այլ ապացույցների մասին, սակայն դրանք նշվել են հատընտրովի կերպով, չի գրվել հատկապես այն ցուցմունքների և այլ ապացույցների մասին, որոնք որ շահավետ չեն ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանին ու հիմնավորվում են նրան առաջադրված մեղադրանքը:
Այսպես, քրեաիրավական գնահատականի, դիրքորոշման ճշտումը չի կարող միանշանակ գնահատվել անհիմն մեղադրանքի առաջադրում, ընդհակառակ, ողջունելի պետք է համարվի այդ փաստը, որ, իրավացիորեն ճշգրտվել է հանցավոր արարքի իրավաբանական որակումը: Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, իրոք, անժխտելիորեն հիմնավորվել է, որ Սվետա Շիրինյանը թոշակառու, միայնակ, ֆինանսական մեծ միջոցներից զուրկ, համեստ ապրող անձնավորություն է եղել, այնքան, որ անգամ իր բնակարանները չի կարողացել վերանորոգել, հուղարկավորության համար գումար չի ունեցել և այդ ծախսերը կատարել է տուժող Սուսաննա Եղիազարյանը, որ նա ընդամենը երկու անգամ է Ջերմուկ քաղաքում հանգստացել և յուրաքանչյուր անգամ ծախսել է շուրջ 70.000 դրամ: Իսկ Լեհաստանում բիզնեսով զբաղվելու տարիներին աշխատած գումարներով Կալինինգրադ քաղաքում 2002 թ. մեկ սենյականոց բնակարան է գնել, որից հետո իրեն Լեհաստանից արտաքսել են և նա բիզնեսով չի զբաղվել, երբեմն-երբեմն օգնել է տուժողին՝ նրա առևտրային գործերում: Հիշյալների վերաբերյալ քրեական գործում կան բազմաթիվ ապացույցներ, մասնավորապես, ամբաստանյալի հարազատ քրոջ և մյուս մերձավոր ազգականների ոչնչով չարատավորված, ոչ հակասական, արժանահավատ ցուցմունքներ, փաստաթղթեր և այլ ապացույցներ, որոնք դատարանը պարզապես չի ցանկացել գնահատության արժանացնել, միայն ցուցմունքների մասով գրել է, որ դրանք արժանահավատ չեն, քանի որ Հովսեփ Շիրինյանը իր տունը նվիրել է ամբ. Հ. Շիրինյանին և թշնամություն է առաջացել ազգականների միջև: Թե դատարանի այդ ենթադրությունները ինչ հիմք ունեն՝ անհասկանալի է, անգամ ամբաստանյալը, իր հայրը և ամուսինը նման միտք չեն հայտնել քրեական գործի քննության ընթացքում, չեն նշել: Ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանը մտացածին, ապակողմնորոշող դիմում-բողոքներով դիմել է Հանրապետության ղեկավարությանը, սակայն այդ դեպքում էլ թշնամանքի մասին չի նշել: Արժանահավատ չհամարելու համար ավելի լուրջ, ոչ պարզունակ պատճառ պետք է նշվեր, եթե այդպիսիք գոյություն ունենային: Եթե մերձավոր ազգականների ցուցմունքները չբխեին քրեական գործի փաստական հանգամանքներից, հակասական լինեին, այդ դեպքում թերևս արժանահավատ չլինելու մասին նշվեր: 70 տարեկան անձնավորություն, Սվետա Շիրինյանի հարազատ եղբայրը՝ Մաքսիմ Շիրինյանը, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, որ ինքը 6 ամիս ապրել է Կալինինգրադում, հաճախակի շփվել Սվետա Շիրինյանի հետ, որ նա հարուստ չի եղել, որ նման գումարներ եթե /նկատի է ունեցել 38.000 դոլարը/ ունենար իրեն կօգներ և ոչ թե Հասմիկին, որ Սիսիանում ապրող եղբորը ընդամենը օգնել է 300 դոլարով /100+200/, որ 2009թ. ինքը Սվետայից 200 դոլար է խնդրել, իսկ վերջինս էլ չի տվել՝ ասելով, որ գումար չունի, որ իր կնոջը վիրահատելիս Սվետան գումար չունենալու պատճառով նույնպես չի կարողացել օգնել : Չի կարծում, որ նշածները հավաստում են, որ Սվետա Շիրինյանը հարուստ և առատաձեռն անձնավորություն է եղել: Մյուս ազգական վկաների ցուցմունքները գրեթե նույնաբովանդակ են, որ հարուստ չի եղել, որ չէր կարող 38.000 դոլար նվիրել Հասմիկին, որ բացի այդ, եթե մեծ գումար նվիրեր, ապա մերձավոր ազգականները կիմանային /և իրոք, կյանքում մեծ գումարներ ո՞վ է գաղտնի նվիրում, շատերը խոստումներն են թմբկահարում/: Հիշյալներից հետո անհիմն է հանգել այն հետևության, որ Սվետան <<սիստեմատիկ>> գումարային օգնություն է ցուցաբերել ամբաստանյալին: Իսկ ինչ վերաբերում է <<Յունի Բանկ>>–ի և <<Կոնվերս Բանկի>>-ի միջոցով ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանին կատարված դրամական փոխանցումներին, ապա դրանց վերաբերյալ դատարանին ներկայացրել է էլ. փոստով իրեն փոխանցած տուժող Սուսաննա Եղիազարյանի հայտարարությունը, որտեղ նշված է, որ 5000 դոլարից 3000 դոլարն իր ամուսին Գեղամ Իվանյանն է փոխանցել՝ իրենց համար ոսկեղեն գնելու կապակցությամբ, իսկ 2000 դոլարից իրենք տեղեկություն չունեն: Ի դեպ, այս վերջին 2000 դոլարի կապակցությամբ ամբաստանյալը և նրա ամուսինը տվել են հակասական ցուցմունքներ, մի դեպքում նշել են, որ այդ 2000 դոլարը Սվետան ուղարկել էր ավտոմեքենա գնելու համար, իսկ մյուս դեպքերում նշել են, որ այդ գումարը ուղարկվել է բնակարանի կանխավճարը տալու համար: Նման դեպքում դատարանը հիմք չուներ հանգելու այն հետևության, որ այդ գումարն ուղարկվել է որպես օգնություն, չի բացառվում, որ այդ գումարը տրվել է պարտքով, թախանձագին խնդրանքների արդյունքում: Որպես Ս.Շիրինյանի հարստության հավաստում, նշվել է նաև նրա Սևան քաղաքում ունեցած մեկ սենյականոց բնակարանի մասին, սակայն հայտնի է գործով, որ այդ բնակարանը չի գնվել, այն սեփականաշնորհվել է և գտնվում է չվերանորոգված վիճակում, որը նույնպես չի վկայում Սվետա Շիրինյանի հարստության, և առատաձեռնության մասին:
Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս հատկապես հիմք է ընդունել ամբ. Հ. Շիրինյանի, նրա հոր, ամուսնու և իրենց հարևանների, աշխատանքային ընկերուհու և բնակարանի նախկին սեփականտիրոջ անտրամաբանական, խիստ հակասական ցուցմունքները, որոնց /նաև այլ կարևոր հարցերի / մասին նշել են պաշտպան Ն. Բադալյանի կողմից քաղաքացիական հայցի պատասխանի դեմ բերված իր <<Առարկություններ>>–ում, սակայն դրանք նույնպես անտեսվել են: Նշված վկաները /հարևանները և ընկերուհին/ օբյեկտիվ ցուցմունքներ չէին կարող տալ, քանզի ունեն կաշկանդվածություն, բացի այդ, նրանք Կալինինգրադից գումարներ ուղարկելու, բնակարան գնելու և Սվետա Շիրինյանի հարստության մասին տեղեկություններ չեն ունեցել, հակառակ դեպքում ամբ. Հ. Շիբինյանը նրանց հարցաքննելու միջնորդություն դեռ նախաքննության ընթացքում կներկայացներ /եթե ինքը իր իրավունքները չի իմացել, ապա պաշտպան է ունեցել և այդ մասին նրան կբացատրվեր/, իր ցուցմունքներում կվկայակոչեր այդ մարդկանց, ղեկավարությանն ուղղված բազմաթիվ դիմում-բողոքներում, և քրեական գործին ծանոթանալիս կնշեր, որ խնդրում է իր գործով վկաներ հարցաքննել, սակայն մերժում են, մինչդեռ, նման բովանդակությամբ միջնորդություն երբևէ չի ներկայացվել։ Նշված վկաներին հարցաքննելու <<գաղափարը>> առաջացել է դատաքննության ընթացքում՝ ավելի որակյալ մասնագետի խորհրդով: Սակայն, նրանց ցուցմունքները այնքան անտրամաբանական էին, անհեթեթ և հակասական, որ մեծ ցանկության դեպքում էլ դրանք հիմք չպետք է ընդունվեր, նրանց ցուցմունքների ձայնագրությունների ունկընդրումը, նաև քրեական գործում առկա փաստերի, գրածների ուսումնասիրումը կհավաստի գրածներիս ճշմարտացիությունը:
Դատարանը չի կարող անտեսել և ծանրակշիռ է համարում դատաքննությամբ ձեռք բերած այն ապացույցը, որ դեռևս Ս. Շիրինյանի կենդանության օրոք, ամբաստանյալ Հ. Շիրինյանի կողմից «Յունի Բանկ» ՓԲԸ-ի «Ամիրյան» մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարը ստանալու ժամանակ, վերջինս բանկի գործառույթների իրականցման համար 04.02.2010 թ. հայտարարագրում անձամբ գրառել է. «15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով» /դատական նիստի արձանագրություն/ : Ինչ վերաբերվում է տուժող Ս. Եղիազարյանի և նրա մտերիմ ազգականների ցուցմունքներին, ապա դատարանը դրանք արժանահավատ չի համարում և գտնում է, որ վերջիններս գործի ելքով շահագրգռված անձինք են, որոնք նպատակ են ունեցել միմյանց միջև բաժանել հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ժառանգական գույքը, այդ թվում նաև Սևան քաղաքի Սևանեցու փողոց 7 շենք 25 հասցեում գտնվող մեկ սենյականոց բնակարանը և եղբոր դստեր համար նրա գումարներով գնված Երևանի Ավանեսով փողոց 22 շենք բն. 22/1 հասցեում գտնվող երեք սենյականոց բնակարանը: Այդ մասին է վկայում նաև հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ժառանգական գույքը ընդունելու մասին Մերուժան Արզումանյանի, Մաքսիմ Շիրինյանի, Հովսեփ Շիրինյանի և Կիմա Եղիազարյանի կողմից Սևան նոտարական տարածքի նոտարին հասցեագրված դիմումները: Ցավոք, դատարանը հնարավորություն չունեցավ դատաքննության ընթացքում տեղեկություն ստանալ և իր տրամադրության տակ ունենալ նաև հանգուցյալ Ս. Շիրինյանի ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում ունեցած ժառանգական գույքի տնօրինման իրավական գործընթացի մասին:
Բացի այդ, այդ «Հայտարարագրից» չի երևում, որ այն բանկային փաստաթուղթ է, չկա մուտքի և ելքի կնիք, /այն հետո էլ կարող էին «մխրճել» փաստաթղթերի մեջ/: Այդ «փաստաթղթի» հավաստիությունը ոչ ստուգվել է, և ոչ էլ կարող էր ստուգվել, այնպես որ ցանկացած բովանդակությամբ կարող էր քաղաքացին գրել, և գրվել է հավանական ու անվտանգ պատճառաբանություն՝ 15.000 դոլարը հորաքրոջ կողմից նվեր-օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով: Բացի այդ, նշված պատճառաբանությունը գրվել է միայն Սվետա Շիրինյանի անվամբ ուղարկած գումարները ստանալու դեպքում: Հատկանշանակ է մի փաստ. «Հայտարարագրում» նշված 04.02.2010 թ-ի դրությամբ դեռ Սվետա Շիրինյանի անվամբ Հասմիկ Շիրինյանին 15.000 դոլար չէր ուղարկվել, ուղարկվել է ընդամենը 10.000 դոլար, այսինքն, այդ «Հայտարարագիրը» կարող էին ցանկացած ձևով լրացնել, մանավանդ չի նշվել:
Դատարանն անգամ արժանահավատ է համարել թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի դատաքննական ցուցմունքն, այն դեպքում, երբ հենց դատարանում պարզվեց, որ նա սուտ ցուցմունք է տալիս, մասնավորապես նա ասաց, որ կանխավճար տալու օրը Հասմիկը զանգահարել է Կալինինգրադ՝ Ս.Շիրինյանին և հայտնել, որ բնակարանը գնելու համար 3000 դոլար կանխավճար է տալիս և ստացել հավանություն, սակայն նույն պահին նախագահողի կողմից հեռախոսային վերծանումները ստուգվեց և պարզվեց, որ այդ օրը նրանց միջև հեռախոսային խոսակցություն տեղի չի ունեցել :
Այսպիսով, դատավճռում գրված բոլոր պատճառաբանությաններն անհիմն են և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը քրեական գործի քննությամբ հիմնավորվել է, ընդ որում, օբյեկտիվ, գործի փաստական հանգամանքներից բխող փոխկապակցված ապացույցներով և արարքն էլ իրավաբանորեն ճիշտ է որակվել : Անհրաժեշտ էր այս հոդվածը կիրառել, սակայն, չի կիրառվել, իսկ ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի պատճառաբանականներին, ապա դրանք ամբողջովին հերքվել են իր կողմից, գործում գտնվող ապացույցներով, հիմնավորված փաստական հանգամանքներով:
Նկատի ունենալով վերոգրյալը և համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 3761-րդ, 379-րդ, 3801-րդ 394-րդ և 395-րդ հոդվածների, խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԷԴ/0049/01/11 քրեական գործով 10.08.2012թ. կայացրած դատավճիռը, կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ և ամբաստանյալ Հասմիկ Շիրինյանին մեղավոր ճանաչել ու դատապարտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և քաղաքացիական հայցը ամբողջովին բավարարել, բավարարել նաև դատական ծախսերի՝ ճանապարհածախսերը վճարելու խնդրանքը :
4.Վերաքննիչ բողոքների դեմ բերված պատասխանը.
Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ավագ դատախազ Տ.ՈԻզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ. Սոլոմոնյանի կողմից Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.08.2012թ. թիվ ԵԷԴ/0049/01/11/ դատավճռի դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքների դեմ առարկեցին ամբաստանյալը և նրա շահերի պաշտպան Ն.Բադալյանը։
Հասմիկ Շիրինյանին նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանք էր առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2009թ. ամռանը տեղեկանալով, որ իր հորաքրոջ դուստր՝ ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքի բնակչուհի Սուսաննա Եղիազարյանը ցանկանում է Երևանում բնակարան գնել, որոշել է խաբեությամբ տիրանալ այդ բնակարանին, Ս. Եղիազարյանի ուղարկած գումարներով 04.05.2010թ. գնել է Երևան Ավանեսով փողոցի 22 շ. թիվ 22/1 բնակարանը, այն գրանցել իր անունով, հետագայում հրաժարվել բնակարանը հանձնել Եղիագարյանին այդ կերպ խաբեությամբ հափշտակելով Ս. Եղիազարյանի 14.456.894 ՀՀ դրամին համարժեք 38.200 ԱՄՆ դոլար գումարը։ 05.06.2012թ. դատական նիստում դատաքննությանը որպես մեղադրող մասնակցող դատախազ Տ. ՈԻզոյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3091 հոդվածի 3-րդ կետի համաձայն Հ. Շիրինյանին առաջադրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Մեղադրողն իր այդ որոշմամբ գտել է, որ Հ. Շիրինյանը Եղիազարյանին չի խաբել, նրա գիտակցության և կամքի վրա չի ներգործել, ուղղակի դիտավորություն չի ունեցել հափշտակելու ուղարկված գումարները, հափշտակության դիտավորությունն առաջացել է հորաքրոջ` Սվետա Շիրինյանի մահից՝ 17.09.2010թ., հետո և օգտվելով նրա մահանալու հանգամանքից որոշել է ուղղակի դիտավորությամբ յուրացնելու միջոցով հափշտակել Ս. Եղիազարյանի գումարով գնված առանձնապես խոշոր չափերի 14.456.894 ՀՀ դրամ արժողությամբ բնակարանը։
Հասմիկ Շիրինյանը ոչ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ոչ էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք չի կատարել, նա Ս. Եղիազարյանին ոչ խաբել է, ոչ էլ յուրացրել նրա գումարը։
Հ. Շիրինյանն իր բոլոր նախաքննական, դատաքննական ցուցմունքներում հայտնել է, որ 04.05.2010թ. իր անունով իր կողմից գնված ք. Երևան Ավանեսվի փողոց 22 շ. 22/1բն. գնել է ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում բնակվող հորաքրոջ՝ Սվետա Շիրինյանի իրեն նվիրաբերած գումարով։ 2010թ. սեպտեմբերի 17-ին Սվետա Շիրինյանը Կալինինգրադում հանկարծամահ է եղել, նրա դիակը բերվել է Հայաստան հուղարկավորվել, հուղարկավորության 7-րդ օրը մյուս հորաքրոջ դուստրը՝ Սուսաննա Եղիազարյանը և մյուս հարազատները պահանջել են Հասմիկի բնակարանը վաճառել և գումարը բաժանել իրենց միջև պատճառաբանելով, որ բնակարանը գնվել է Սվետայի փողերով` այն ժառանգական գույք է և իրենք որպես ժառանգներ բաժին ունեն դրանից։ Հասմիկն այդ ապօրինի պահանջը հրաժարվել է կատարել։ Որոշ ժամանակ անց Հասմիկին զանգահարել և նույն պահանջն է ներկայացրել նաև փաստաբան Սոլոմոնյանը` ասելով, որ հակառակ դեպքում Հասմիկի դեմ խարդախության գործ կհարուցի։ Քանի որ Հասմիկը որևէ հանցանք չէր կատարել, հրաժարվել է կատարել նաև Սոլոմոնյանի պահանջը։ Նույն թվականի դեկտեմբեր ամսին Սուսաննա Եղիազարյանը Հասմիկի բնակարանի գումարին տիրանալու նպատակով իր փաստաբան Սոլոմոնյանի հետ հայտարարություն են ներկայացրել դատախազություն, թե իբր Հասմիկը բնակարանը գնել է Սուսաննայի ուղարկած 35.200 ԱՄՆ դոլար գումարով, Սուսաննայի առաջարկով Հասմիկը բնակարանը նախ պետք է ձևակերպեր իր անունով, հետո վերաձևակերպեր Սուսաննայի անունով, սակայն չի կատարել, հափշտակել է Սուսաննայի գումարը։ Ինչպես Գ. Սոլոմոնյանի հաղորդման մեջ <<գ/թ 1>> այնպես էլ Սուսաննայի դիմում բողոքում գումարի չափը ցույց է տրվել 35.200 դոլար։Այդ թիվը դրվել է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի Կալինինգրադ քաղաքի բնակարանից Սուսաննայի գտած փաստաթղթերի հիման վրա։ Քրեական գործը հարուցվել, նրանց քաղ. հայցվոր, քաղ. հայցվորի ներկայացուցիչ են ճանաչել 35.200 դոլար գումարի համար։ Հետագայում, երբ գործով հարցաքննվել է Հասմիկը, ներկայացրել բնակարան գնելու փաստաթղթերը, համաձայն որոնց՝ բնակարանը գնվել է ոչ թե 35.200 դոլարին համարժեք դրամով, այլ 38.000 դոլարով, Սուսաննան Սոլոմոնյանի հետ հորինել են հաջորդ սուտը՝ թե իբր 2009թ. ամռանը Սուսաննան իր մայր Կիմա Եղիազարյանի հետ Հասմիկին է ուղարկել ևս 3000 դոլար։ Կիմայի կողմից Հասմիկին 3000 դոլար տալու ոչ մի ապացույց գործում չկա, նույնիսկ նրանց կեղծ վկաներից և ոչ մեկը Կիմայի կողմից Հասմիկին գումար տալը չի տեսել։ Հ.Շիրինյանի ինչպես նախնական, այնպես էլ դատաքննության ժամանակ ներկայացված մեղադրանքը հիմնավորող որևէ հավաստի ապացույց ձեռք չի բերվել, նախաքննության և դատաքննության ժամանակ հարցաքննված նրանց որոշ հարազատները շահագրգռված լինելով բնակարանի արժեքից գումարներ ստանալու հարցում, տվել են ոչ ճիշտ ցուցմունքներ։ 04.02.2010թ. դեռևս հորաքրոջ Սվետա Շիրինյանի կենդանության օրոք <<Յունի բանկ ՓԲԸ-ի <<Ամիրյան>> մասնաճյուղից Սվետա Շիրինյանի կողմից ուղարկած 15.000 ԱՄՆ դոլար գումար ստանալու ժամանակ բանկի պահանջով Հասմիկը հայտարարագիր է գրել, որ այդ օրը ստանում է 15.000 ԱՄՆ դոլար հորաքրոջ կողմից-նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով։
Սոլոմոնյանը վերաքննիչ բողոքում փորձել է հերքել <<հայտարարագիրը>> գրելով, թե այդ մասին Հասմիկը գրել է միայն Սվետա Շիրինյանի անվամբ ուղարկված գումարները ստանալիս։ Այդ պատճառաբանությունը բացարձակ սուտ է, բանկի կողմից դատարան ուղարկված գումար փոխանցելու փաստաթղթից երևում է, որ 04.02.2010թ. Հասմիկը ստացել է 15.000 դոլար, որը եղել է 03.02.2010թ., 04.02.2010թ. Սվետա Շիրինյանի անունով ուղարկված 5000-ական դոլար գումարները և 04.02.2010թ. Սուսաննա Եղիազարյանի անունով ուղարկված 5000 դոլար գումարը։ Այս փաստը անվիճելի ապացուցում է, որ դեռևս հափշտակելու դիտավորություն չունեցող Հասմիկը, եթե Սուսաննայի անունով ուղարկված գումարի մասին ևս գրել է, որ այդ գումարներն ուղարկում է հորաքույրը որպես նվեր իրեն բնակարան գնելու համար, զուտ ճշմարտություն է։ Գործով հաստատված է, որ գումարները լրիվ Հասմիկին ուղարկել է Սվետա Շիրիեյանը և դատախազի ու Սոլոմոնյանի ջանքերը հակառակն ապացուցելու հարցում բացարձակ անտրամաբանական են։
Դատաքնությամբ հիմնավորվել է նաև, որ 2010թ. հոկտեմբեր ամսին Լեհաստանից Հասմիկին է զանգահարել ոմն Սուսաննա, հայտնել է, թե իբր հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանն իրեն պարտք է մնացել 9000 դոլար և քանի որ Հասմիկը Սվետայի գումարով է գնել բնակարանը, ուրեմն այդ բնակարանը պատկանում է Սվետային, պահանջել է վաճառել բնակարանը և իր պարտքը տալ։ <<Տուժող>> Սուսաննան դատարանում տված ցուցմունքում ընդունեց, որ Լեհաստանում բնակվող Սուսաննային ինքն է տվել Հասմիկի հեռախոսահամարը և նման պահանջի առաջարկ արել։ Եթե բնակարանն, իրոք, գնվել էր՝ <<տուժողի>> գումարով, նրա համար, ինչու պետք է Սվետա Շիրինյանի պարտքը վճարելու համար վաճառվի <<տուժողին>> պատկանող բնակարանը։ Իրենց միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկաներ Սարգիս Բադանյանը, Վարազդատ Մելքոնյանը, Վահիդա Ղուլյանը, Գագիկ Այվազյանը հայտնել են, որ տեսել են Սվետա Շիրինյանին, լսել նրան, նա հայտնել է, որ Հասմիկի, նրա տղաների համար Երևան քաղաքում պետք է բնակարան գնի։ Սվետա Շիրինյանը եղել է միայնակ կին, ընտանիք չի ունեցել, շատ կապված է եղել Հասմիկի և նրա հոր հետ, Երևան գալիս իջևանել է Հասմիկենց տանը, Հասմիկը լինելով բուժաշխատող, բարի անձնավորություն, հոգ է տարել նրա առողջության մասին։ Սվետան 1990-ական թվականներից մշտապես մեկնել է արտասահման՝ Թուրքիա, Լեհաստան, զբաղվել առևտրով, 2002թ. ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում գնել է սեփական բնակարան, ունեցել է առևտրի կրպակ, սեփական բնակարան է ունեցել նաև Սևան քաղաքում, ամռան ամիսներին հաճախ եկել է Հայաստան, իջևանել Հասմիկենց տանը, հանգստացել <<Ջերմուկ>> առողջարանում, որտեղ նրան ուղեկցել են Հասմիկը և նրա ամուսինը։ Դատաքննությամբ հարցաքննվել է նաև Ավանեսով փողոց 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանը, նա հայտնել է, որ բնակարանը վաճառել է Հասմիկ Շիրինյանին, այդ ընթացքում Հասմիկը հայտնել է, որ պետք է խորհրդակցի իր հորաքրոջ հետ, որը բնակվում է Ռուսաստանում, քանի որ նա է ուղարկելու բնակարանը գնելու գումարները։ Հովսեփյանը հայտնել է նաև, որ իր ներկայությամբ Հասմիկը զանգահարել և խոսել է հորաքրոջ հետ` բնակարանը գնելու շուրջ: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ Սվետա Շիրինյանն անաշխատունակ, աղքատ և հիվանդ կին չի եղել, ինչպես փորձել են ներկայացնել <<տուժողը>> և բնակարանի արժեքից գումար կորզելու ակնկալիքով սուտ ցուցմունքներ տված նրա կեղծ վկաները, նույնիսկ այդ անձինք ընդունել են, որ մահվանից մի քանի օր առաջ՝ 2010թ. սեպտեմբերին Սվետա Շիրինյանը մեկնել է Լեհաստան այնտեղից ապրանք բերելու իր առևտրային գործունեության համար։ <<Տուժող>> Ս. Եղիազարյանը իր գ/թ 4-ում գտնվող դիմում-բողոքում գրել է, որ մինչև 1993թ. բնակվել է Չարենցավան քաղաքում, գտնվել է ծայրահեղ վատ տնտեսական պայմաններում, ընտանիքով տեղափոխվել և բնակվում է ՌԴ-ում։ Նրանց ընտանիքը միայն 2007թ. է կարողացել բնակարան գնել Կալինինգրադ քաղաքում այն էլ բանկից վարկ վերցրած գումարով, որի պարտքը մինչև օրս չի վճարել (գ/թ 26)։
Այս պայմաններում, երբ նա ի վիճակի չէր իր վարկ վերցրած գումարը մարել, ինչպես կարող էր 38.000 դոլար ուղարկել Հասմիկին, Հասմիկի անունով իր համար բնակարան գնելու, երբ այդ բնակարանի կարիքը չի ունեցել, բնակարանը նույնիսկ չի տեսել։ Ինչու նա ի սկզբանե բնակարանն իր անունով գրանցել չի ցանկացել։ Հասմիկը բնակարանը գնել է 2010թ. մայիսին, ինչու <<տուժող>> կոչեցյալը դրանից հետո, ամիսներ շարունակ չի փորձել նույնիսկ տեսնել բնակարանը, չի պահանջել գոնե բնակարանի փաստաթղթերը։ Սվետայի մահից հետո սեպտեմբերի 19-ին նա եկել է Հայաստան թաղման արարողությանը մասնակցելու, շուրջ 8 օր գտնվել է Հայաստանում, այդ ժամանակ ևս չի փորձել տեսնել <<իր>> բնակարանը, բնակարանի վերաձևակերպում կատարել, ըստ նրա երբ իմացել է, որ Հասմիկի հայրն իր տունը նվիրել է Հասմիկին, կորցրել է վստահությունը Հասմիկի նկատմամբ, պահանջել է բնակարանը վերաձևակերպել Մերուժանի անունով կամ բնակարանը վաճառել և գումարը ուղարկել իրեն։ Եթե, իրոք, նա բնակարան էր գնել իր համար, ինչու չի պահանջել բնակարանը վերաձևակերպել իր անունով, ինչու է հետ պահանջել գումարը : Ըստ նրա իբր Հասմիկը ասել է, թե բնակարանը գրավ է դրել, ինչու նա չի պահանջել գրավի փաստաթղթերը, ինչու նա Հասմիկից ստացական չի պահանջել գումարը վերադարձնելու պարտավորության կատարման համար, ինչու նա հենց այդ ժամանակ չի դիմել իրավապահ մարմիններին ) այլ դիմել է միայն 3 ամիս անցնելուց հետո։
Փաստաբան Սոլոմոնյանը 25.01.2011թ. դիմումով քննիչին է ներկայացրել մի պայմանագիր կնքված Սուսաննա Եղիազարյանի հետ 08.09.2005թ., որտեղ Սուսաննայի անձնագրի` թիվը նշված է 28.11.06թ.։ Ինչպես կարող էր 08.09.2005թ. պայմանգիր կնքվել միայն հաջորդ տարին ստացած անձնագրով։ Այս կեղծ պայմանագրով <<տուժող>> կողմը փորձում է ապացուցել, որ 909-788-1803 հեռախոսահամարը պատկանում է տուժողին և դրանով է Հասմիկը նրա հետ խոսել բնակարանի հարցով։ Այս ակնհայտ կեղծ պայմանագիրը և մնացած բոլոր կեղծիքները հաստատում են, որ <<տուժող>> կողմը ստում է, փորձում է կեղծիքի ու խաբեության միջոցով Հասմիկից հափշտակել նրա բնակարանի արժեքը։ Դատախազը շահագրգրված լինելով <<տուժողի>> մասով այդ պայմանագրին ճիշտ գնահատական չի տվել, անհիմն կարգով գրել է, թե նշված հեոախոսահամարը պատկանել է Սուսաննային։ Այդ հեռախոսահամարը <<տուժողին>> չպատկանելու փաստը հիմնավորված է նաև նրանով, որ նա իր առաջին ցուցմունքում տրված 14.01.2011թ. (գ/թ77), գրելով իրեն պատկանող հեռախոսների համարները, այս հեռախոսահամարը չի գրել, այս մասին նա չի գրել նաև գումար փոխանցելու փաստաթղթերում, միայն այն ժամանակ, երբ Հասմիկն իր գ/թ 82 ցուցմունքում հայտնել է, որ հորաքրոջ՝ Սվետայի հետ խոսել է այդ հեռախոսահամարով, Սուսաննան և Սոլոմոնյանը հորինել են այդ կեղծ պայմանգիրը և ներկայացրել նախաքննությանը։
Առնվազը ծիծաղելի է Սոլոմոնյանի բողոքում գրած այն միտքը, թե Կալինինգրադից Ջերմուկ գալու և հանգստանալու համար Սվետան ծախսել է ընդհամենը 70.000 դրամ, այդ դեպքում ինչու <<մեծահարուստ>> Սուսաննայի մայրը գոնե մի անգամ Ջերմուկ հանգստանալու չի գնացել։ Ինչպես դատախազի, այնպես էլ <<տուժողի>> ներկայացուցչի բողոքները բացարձակ անհիմն են և հերքվել են դատաքննությամբ ձեռք բերված հիմնավորված ապացույցներով։
Դատարանը կատարել է օբյեկտիվ, բազմակողմանի քննություն, որի ընթացքում հերքվել են խիստ թերի նախաքննությամբ ձեռք բերված գործի ելքով շահագրգրված կեղծ վկաների ցուցմունքները։ Դատախազը համոզվելով, որ նախաքննական մարմնի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին առաջադրված խարդախության մեղադրանքը բացարձակ անհիմն է, հրաժարվեց դրանից, նոր՝ յուրացման մեղադրանք առաջադրելով, սակայն առանց նոր մեղադրանքը հիմնավորող որևէ ապացույց ներկայացնելու։
Դատարանը միանգամայն իրավացիորեն գտել է, որ ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ դատախազը Հասմիկ Շիրինյանի գործողություններին տվել են քրեաիրավական ոչ ճիշտ գնահատական, մի դեպքում այն որակելով որպես խարդախություն, մյուս դեպքում յուրացում, հանգել են սխալ քրեաիրավական դիրքորոշման։
Դատախազը վերաքննիչ բողոքում շարունակելով իր սխալները ոչ ճիշտ գնահատական է տվել դատարանի օրինական, հիմնավորված դատավճռին։ Նույնը կատարվել է <<տուժող>> կոչեցյալի ներկայացուցիչ Գ. Սոլոմոնյանի կողմից։
Գտնում է, որ ինչպես դատախազի, այնպես էլ Սոլոմոնյանի կողմից բերված բողոքները բացարձակ անհիմն են, միջնորդել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն բերված բողոքները մերժել՝ դատարանի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ։
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը
Քննելով վերաքննիչ բողոքները նշված հիմքերի սահմաններում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թ. օգոստոսի 10-ի դատական ակտը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրողի և տուժողի ներկայացուցչի վերաքննիչ բողոքները մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի՝ արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է:
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետը սահմանում է. գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` 1) մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Այն դեպքում, երբ վերաքննիչ դատարանը մերժում է վերաքննիչ բողոքը, սակայն դատարանի կայացրած գործն ըստ էության ճիշտ լուծող դատական ակտը թերի կամ սխալ է պատճառաբանված, ապա վերաքննիչ դատարանը պատճառաբանում է անփոփոխ թողնված դատական ակտը.(…):
Արարքը ճանաչվում է հանցավոր միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեսված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետը սահմանում է. Յուրացնելը կամ վատնելը՝ հանցավորին վստահված ուրիշի գույքի հափշտակությունը, որը կատարվել է՝ 1) առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ` հինգից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբեյեկտիվ հետազոտման, դրանց համադրման արդյունքում, դատական ակտում շարադրված իրավական վերլուծության հիման վրա, մասնավորապես` վկայակոչելով և վերլուծելով Հասմիկ Շիրինյանի, տուժող Սուսաննա Կորյունի Եղիազարյանի, վկաներ Ծովինար Հովսեփի Շիրինյանի, Մանվել Սուրենի Էլիզբարյանի, Մաքսիմ Մնացականի Շիրինյանի, Գայանե Արարատի Արզումանյանի, Հարություն Արտավազդի Աղաջանյանի, Մերուժան Արարատի Արզումանյանի, Ժիրայր Վլադիկի Արզումանյանի, Վահիդա Վահանի Ղուլյանի, Գագիկ Մկրտչի Այվազյանի,
Սարգիս Ռոբերտի Բադանյանի, Վարազդատ Սուրենի Մելքոնյանի, Հովսեփ Մնացականի Շիրինյանի, Գագիկ Սուրենի Բալդրյանի, Կիմա Մնացականի Եղիազարյանի, Խաչատուր Կորյունի Եղիազարյանի, Սասունիկ Նիկոլայի Հովսեփյանի ցուցմունքները, ինչպես նաև հետազոտելով Գ.Սոլոմոնյանից հաղորդում ընդունելու մասին 11.12.2010թ. թիվ. 013227 արձանագրությունը, Ս.Եղիազարյանի դիմում-բողոքը, <Յունիստրիմ> դրամական փոխանցումների համակարգի միջոցով կատարված դրամական փոխանցումների անդորրագրերի պատճեները, Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականության իրավունքի պետական գրանցման վկայականի պատճեն, Հ.Շիրինյանի և Ս.Եղիազարյանի 18.01.2011թվ. առերես հարցաքննության արձանագրությունը, 909–788–18–03 բջջային հեռախոսահամարի տվյալների գրանցման վերաբերյալ բաժանորդային թերթիկը, Խ.Եղիազարյանի ռուսերեն և հայերեն լեզուներով գրված դիմումները, Ս.Գորյաչևայի ռուսերեն լեզվով գրված դիմումը` հայերեն թարգմանությամբ, ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանի բնակության և աշխատավայրի բնութագրերը, <Յունի Բանկ> ՓԲԸ–ից առգրավված 2006–2009թ. ժամանակահատվածում հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված գումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, <<Կոնվերս Բանկ>> ՓԲԸ–ից առգրավված 2009թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր ժամանակահատվածում հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի կողմից ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքից Հ.Շիրինյանի անվամբ ստացված գումարային փոխանցումների վերաբերյալ բոլոր փաստաթղթերը, <<ԱրմենՏելլ>> ՓԲԸ–ից ստացված /010/45–87–29 և /091/57–82–35 հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային վերծանումները, ՌԴ տնտեսական զարգացման նախարարության պետական գրանցման և զարգացման, կադաստրի և քարտեզագրության դաշնային ծառայության վարչության Կալինինգրադի վարչությունից ստացված 19.03.2012թ. թիվ. 12-04/1686 գրությունը և կից տեղեկանքը` հայերեն թարգմանված, ՌԴ անվտանգության դաշնային ծառայության 30.03.2012թ. թիվ. 8-/4012/69–10–31 գրությունը, գործում առկա այլ փաստացի տվյալները, հանգել է ճիշտ հետևության, որ Հասմիկ Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է և նրա նկատմամբ իրավացիորեն կայացրել է արդարացման դատավճիռ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը իրավական վերլուծության ենթարկելով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված, յուրացման հանցակազմը օբեյկտիվորեն հանգել է հետևության, որ հանցավորը հափշտակում է իրեն վստահված գույքը, այսինքն` այն գույքը, որը գտնվում է նրա օրինական տիրապետման ներքո, որի նկատմամբ նա որոշակի լիազորություններ ունի: Հանցավորը գույքը վերցնում կամ գույքին տիրանում է` օգտագործելով այն լիազորությունները, որոնք նրան վերապահված են այդ գույքի նկատմամբ: Օգտվելով դրանից յուրացնողը, իրեն վստահված ուրիշի գույքը ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով դարձնում է իրենը կամ հանձնում այլ անձի:
Յուրացման հանցակազմը օբյեկտիվ կողմից դրսևորվում է նրանում, որ հանցավորը` օգտագործելով իրեն վստահված գույքի նկատմամբ լիազորությունները, ապօրինի, անհատույց, շահադիտական նպատակով այն դարձնում է իրենը կամ ուրիշինը: Ընդ որում, հանցավորը այդ գույքը դուրս է բերում սեփականատիրոջ գույքի ընդհանուր ֆոնդից և դարձնում իր գույքի մաս: Փաստորեն, հանցավորը նախապես այդ գույքն առանձնացնում է սեփականատիրոջ գույքային ֆոնդից և ընդգրկում իր գույքային ֆոնդի մեջ: Սույն գործով տուժող Ս.Եղիազարյանը երբևէ Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանի սեփականատեր չի հանդիսացել և բնականաբար, չէր կարող իր սեփականությունը չհանդիսացող գույքը` բնակարանը, որոշակի լիազորություններով վստահել ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանին: Վիճելի բնակարանը տուժող Ս.Եղիազարյանի` որպես սեփականատիրոջ, գույքի ընդհանուր ֆոնդում ներառված չի եղել և ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն այն չէր կարող առանձնացնել վերջինիս գույքային ֆոնդից: Գույքը չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը որպես յուրացում դիտարկելու հանգամանքը իրավական տեսակետից ճիշտ չէ, քանի որ գույքը պարզապես չվերադարձնելը կամ վերադարձնելուց հրաժարվելը անգործության դրսևորման ձևեր են, մինչդեռ անգործությամբ յուրացման եղանակով հափշտակություն կատարել հնարավոր չէ, այն կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ: Ուստի յուրացման դեպքում հանցավորը նախապես գույքը առանձնացնում է սեփականատիրոջ գույքային ֆոնդից և միացնում իր գույքային ֆոնդին: Փաստորեն. գույքը օգտագործելու, տիրապետելու և տնօրինելու` սեփականատիրոջ լիազորություններից փաստացի օգտվելու հնարավորություն է ստանում հանցավորը, իսկ սեփականատերը զրկվում է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից: Սույն գործով մեղադրանքի կողմը դատաքննության ընթացքում որևէ հիմնավորում կամ ապացույց չի ներկայացրել դատարանին այն մասին, որ գործով տուժող Ս.Եղիազարյանը` որպես սեփականատեր օժտված է եղել Երևանի Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ. 22/1 բնակարանը օգտագործելու, տիրապետելու և տնօրինելու լիազորություններով կամ զրկվել է այդ լիազորություններն իրականացնելու հնարավորությունից:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողն իր վերաքննիչ բողոքում անգամ հայտնել է, որ ամբաստանյալը` օգտվելով հորաքրոջ մահանալու հանգամանքից, իրեն վստահված գույքը հափշտակել է, որպիսի պատճառաբանությունը հիմք է տալիս հանգելու հետևության, որ նշված` ք. Երևան, Ավանեսովի փողոց 22 շենքի 22/1, բնակարանը ձեռք է բերվել հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի գումարներով, իսկ թե ինչ պայմանավորվածություն է եղել նրա և ամբաստանյալի միջև, այն հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ համադրելու և գնահատելու արդյունքում:
Անդրադառնալով մեղադրողի բողոքում նշված այն պատճառաբանությանը, որ բոլոր ազգականները պահանջել են Հասմիկ Շիրինյանից, իբր Սվետային պատկանող բնակարանը վաճառել, նա մերժել է, ապա ինչու է միայն Սուսաննա Եղիազարյանը դիմել ոստիկանություն, ինչու հանգուցյալ Սվետայի եղբայրները, քույրը և մյուս հարազատները նույնպես չեն դիմել ոստիկանություն, վերաքննիչ դատարանն այն անհիմն է համարում և արձանագրում, որ ոստիկանություն դիմելը կամ չդիմելը չի կարող դիտվել որպես ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույց, դեռ ավելին հանգուցյալ Ս.Շիրինյանի մյուս ազգականների կողմից ոստիկանություն չդիմեը պետք է դիտել որպես հիմնավոր առիթի բացակայություն:
Վերաքննիչ դատարանը` անդրադառնալով բողոքներում նշված այն պատճառաբանությանը, որ 79097881803 հեռախոսահամարը պատկանել է ոչ թե հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանին, այլ տուժող Սուսաննա Եղիազարյանին, որպիսի փաստը հաստատվել է գործում առկա աբոնենտային պայմանագրով, անհիմն է համարում և արձանագրում, որ քրեական գործում դեռևս նախաքննության ընթացքում վարույթն իրականացնող մարմնին է ներկայացվել 79097881803 հեռախոսահամարը տրամադրելու և հեռախոսային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ` Սուսաննա Եղիազարյանի և <<Բիլայն>> ընկերության միջև 08.09.2005 կնքված թիվ 146950086 պայմանագիրը, որը բաժանորդին է տրվել 08.09.2005թ., որտեղ բաժանորդի` Սուսաննա Եղիազարյանի, անձնագրային տվյալներ սյունակում նշված է. սերիա 2706, անձնագրի համարը 072250, տրված 28.11.06 Կալինինգրադ քաղաքի Լենինգրադի շրջանի ՆԳԲ-ի կողմից:
Բացի այդ դատարան է ներկայացվել 79097881803 հեռախոսահամարը տրամադրելու և հեռախոսային ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ 08.09.2005թ. կնքված թիվ 146950086 ևս մեկ պայմանագիր` Սուսաննա Եղիազարյանի և <<Բիլայն>> ընկերության միջև, որը բաժանորդին է տրվել է 24.09.12թ., որտեղ բաժանորդի` Սուսաննա Եղիազարյանի, անձնագրային տվյալներ սյունակում նշված է. սերիա 2700, անձնագրի համարը 223484, տրված 21.06.01 Գուրևսկի շրջանի ՆԳԲ կողմից:
Նշված պայմանագրերի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս հանգելու հետևության, որ չէր կարող 08.09.2005 կնքված թիվ 146950086 պայմանագրում տեղ գտնել տարբեր անձնագրային տվյալներ, մասնավորապես Սուսաննա Եղիազարյանին 28.11.06թ. տրված անձնագրի տվյալները, քանզի պայմանագիրը կնքելիս, որպես կողմի անձնագրային տվյալներ նշվում է տվյալ պահին ներկայացված վավերական փաստաթղթի հիման վրա:
Անդրադառնալով բողոքներում նշված պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկաների ցուցմունքների արժանահավատության մասին պատճառաբանություններին, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ այն ոչնչով հիմնավորված չէ: Նշված ցուցմունքների արժանահավատության հարցը քննարկելիս անհրաժեշտ է դրանք համադրել և գնահատության ենթարկվել գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ համատեղ, ինչպես իրավացիորեն վարվել է ընդհանուր իրավասության դատարանը:
Բողոքաբերների պատճառաբանություններն այն մասին, որ գործով վկա Ավանեսով փողոցի 22 շենքի թիվ 22/1 բնակարանի նախկին սեփականատեր Սասունիկ Հովսեփյանի ցուցմունքն արժանահավատ չէ, քանի որ ըստ բնակարանի և բջջային հեռախոսների վերծանումների զննության` կանխավճար ստանալու պահին Հասմիկը չի զանգահարել հորաքրոջը, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ գործով չշահագրգռված վկայի ցուցմունքի արժանահավատությունն առանց հիմնավորման չի կարող կասկածի տակ առնվել, վկան հայտնել է այն ինչ լսել է:
Անդրադառնալով բողոքաբերների պատճառաբանություններին այն մասին, որ Սվետա Շիրինյանի նյութական վիճակը բարվոք չի եղել, քանի որ օգնության կարգով եղբորը` Մաքսիմ Շիրինյանին չի տվել 200 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում և արձանագրում, որ հանգուցյալի կողմից իր եղբորը` Մաքսիմին, կամ նրա կնոջը վիրահատելու համար գումար չտալը, դեռևս չի կարող հիմք հանդիսանալ ենթադրելու, որ հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանն ապրել է նյութական վատ վիճակում:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ նյութապես վատ ապրող անձը չէր կարող բնակարան գնել ՌԴ Կալինինգրադ քաղաքում:
Անդրադառնալով բողոքաբերների պատճառաբանություններին այն մասին, որ 04.02.2010թ. դրությամբ, Սվետա Շիրինյանը Հասմիկ Շիրինյանին չէր ուղարկել 15.000 ԱՄՆ դոլար, որի մասին նշվել է «Յունի Բանկ» ՓԲԸ-ի «Ամիրյան» մասնաճյուղի հայտարարագրում, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ նշված պատճառաբանությունը ևս անհիմն է, չի բխում գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներից, մասնավորապես` խոսքը վերաբերում է հանգուցյալ Սվետա Շիրինյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին 15.000ԱՄՆ դոլար ուղարկելուն, որպիսի փաստը հիմնավորվել է քրեական գործում առկա դրամարկղային մուտքի` 03.02.2010թ.-ին 5000 ԱՄՆ դոլար և 04.02.2010թ.-ին 10000 ԱՄՆ դոլար /5000-ական/ անդորրագրերով:
Միաժամանակ վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Սվետա Շիրինյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին գումարներ ուղարկելու և դրանց նպատակային օգտագործման մասին է վկայում <<Յունի Բանկ>> ՓԲԸ-ի <<Ամիրյան>> մասնաճյուղից 15.000 ԱՄՆ դոլար գումարն ստանալու ժամանակ, բանկի գործառույթների իրականցման համար 04.02.2010 թվականի հայտարարագրում Հասմիկ Շիրինյանի կողմից կատարած գրառումը. <<15.000 դոլար հորաքրոջ կողմից նվեր օգնություն բնակարան ձեռք բերելու նպատակով>>:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել նաև, որ Սուսաննա Եղիազարյանը զրկված չի եղել լիազորելու որևէ մեկին, այդ թվում նաև Հասմիկ Շիրինյանին, իր անունից կնքելու առուվաճառքի պայմանագիր, առավել ևս ոչ թե լիազորվողի անունով ձևակերպելու բնակարանը, այլ անմիջապես իր անվամբ, որպիսի հնարավորությունը նախատեսված է գործող քաղաքացիական օրենսդրությամբ:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 24.02.2011թ. ԵԿԴ/0176/0109 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <…որ եթե քաղաքացիաիրավական հարաբերության հենքը վերաբերում է կարգավորիչ գործառույթ իրականացնող իրավունքի ճյուղին, ապա քրեական իրավունքը և դատավարությունը, մարմնավորելով իրավունքի պահպանիչ գործառույթը, իրենց բնույթով ածանցյալ են իրավունքի տվյալ ճյուղերից, մասնավորապես քաղաքացիական իրավունքից և դատավարությունից: Այլ կերպ` ներգործության քրեաիրավական և քրեադատավարական միջոցները չպետք է այնպիսին լինեն, որ խաթարեն քաղաքացիաիրավական ու քաղաքացիադատավարական հարաբերությունների ներքին տրամաբանությունը, անորոշություն ու անկանխատեսելիություն ստեղծեն քաղաքացիաիրավական շրջանառության մեջ:
Այս առումով անթույլատրելի է գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ բնականոն գույքային շրջանառությունը խաթարող գործարքներ կնքելու պրակտիկան: Այդ փաստերը կարող են խեղաթյուրել քաղաքացիաիրավական հարաբերությունները, սպառնալ իրավական անվտանգությանը, պայմաններ ստեղծել, որ անձինք խուսափեն հարկային պարտավորությունների կատարումից, ինչպես նաև այլ եղանակներով վնասել իրավաչափ հանրային շահերը:
Նման դեպքերում պետությունը պարտավոր չէ գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ գործարքներ կնքած քաղաքացիների գույքային և այլ իրավունքների վերականգնումը դիտել հանրային շահի տիրույթում և հանրային միջոցներ ծախսելով՝ իրականացնել նշված մասնավոր շահերի քրեաիրավական պաշտպանություն:
Այդ մասնավոր շահերի պաշտպանությունը, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի մասնավոր իրավունքի տիրույթում` քաղաքացիաիրավական և քաղաքացիադատավարական միջոցներով:… >
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Սուսաննա Եղիազարյանի կողմից Հասմիկ Շիրինյանին բնակարան գնելու համար հնարավոր գումար տալու փաստի ապացուցման հիմնախնդիրը վերաբերում է մասնավոր իրավունքի ոլորտին, և այդ հարցով հանրային շահը չի գերակայում մասնավոր շահի նկատմամբ:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնում է բացառապես Հասմիկ Շիրինյանին վերագրվող արարքին քրեաիրավական գնահատական տալու խնդրին և գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանը գործով ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբեյեկտիվ հետազոտման արդյունքում, դրանք համադրելով մյուս ապացույցների հետ, իրավացիորեն, հանգել է ճիշտ հետևության, որ Հ.Շիրինյանին առաջադրված մեղադրանքում պետք է արդարացնել:
Վերաքննիչ դատարանը հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի պահանջը գտնում է, որ Հ.Շիրինյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածով նախատեսված հափշտակության հանցակազմի թե օբյեկտիվ կողմը, և թե սուբյեկտիվ կողմը, որպիսի պայմաններում առհասարակ բացակայում է հանցակազմը:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Գագիկ Սոլոմոնյանի բողոքում ներկայացված քաղաքացիական հայցի լուծման, ինչպես նաև դատական ծախսերի փոխհատուցման հարցին վերաքննիչ դատրանը հարկ է համարում արձանագրել, որ այն անհիմն է չի բխում գործող օրենսդրության պահանջներից, մասնավորապես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար: Սույն գործով Հասմիկ Շիրինյանի նկատմամբ կայացվել է արդարացման դատական ակտ, այսինքն վերջինիս գործողություններով որևէ մեկի շահերին վնաս չի պատճառվել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1–ին կետի համաձայն, քրեական դատավարության կարգով պետական բյուջեի հաշվին ենթակա են հատուցման տուժողի, քաղաքացիական հայցվորի, քաղաքացիական պատաuխանողի, կաuկածյալի կամ մեղադրյալի oրինական ներկայացուցչի, պաշտպանյալի համար անվճար իրավաբանական oգնություն ցույց տվող պաշտպանի ընթերակայի, մաuնագետի, թարգմանչի, փորձագետի, վկայի կրած հետևյալ ծախuերը` քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով ներկայանալու երկաթուղային, ջրային, ավտոմոբիլային, բացառությամբ տաքuիից, և տրանuպորտի այլ տեuակներով երթևեկության արժեքը, իuկ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի համաձայնությամբ` նաև oդային տրանuպորտով երթևեկության արժեքը: Տվյալ դեպքում, սույն գործով տուժողը դատարանի հետ չի համաձայնեցրել իր կողմից օդային տրանսպորտով երթևեկելու հանգամանքը:
ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատական ակտը Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի նկատմամբ հիմնավորված է, օրինական, հետևաբար վերաքննիչ բողոքներում նշված պատճառաբանությունները հիմք չեն կարող հանդիսանալ այն բեկանելու և ամբաստանյալի նկատմամբ մեղադրական դատական ակտ կայացնելու համար:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 390-րդ, 393-394-րդ, 402-րդ, հոդվածներով,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012թ. օգոստոսի 10-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, իսկ մեղադրող Տ.ՈԻզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 22-10-2012
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 22-11-2012
Էջերի քանակը <202>,<132>,<138>,<168>,<134>,<106>:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 22-11-2012
Էջերի քանակը 202, 132, 138, 168, 134, 106 թերթից
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-16772/12
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 22-11-2012
Դատական գործ N: ԵԷԴ/0049/01/11
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 21-11-2012
Բողոք բերող անձինք Դատախազ
Բողոք բերող անձինք Տուժողի ներկայացուցիչ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Տ
Ազգանուն Ուզոյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ամբաստանյալ` Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Գագիկ
Ազգանուն Սոլոմոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա բողոքը ստացվել է 22.11.2012թ.
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 22-11-2012
Գրության համարը Ե-16772
Գործի ստացման ամսաթիվը 26-11-2012
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 6 հատոր
Գործի համարը ԵԷԴ/0049/01/11
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 26-11-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Համլետ
Ազգանուն Ասատրյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 20-12-2012
Որոշման բովանդակությունը ԵԷԴ/0049/01/11







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

20 դեկտեմբերի 2012 թվական ք.Երևան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննարկելով Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշման դեմ մեղադրող Տ.Ուզոյանի և տուժող Ս.Եղիազարյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Գ.Սոլոմոնյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 10-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող Հասմիկ Շիրինյանը ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի կողմից գումարի բռնագանձման մասին քաղաքացիական հայցի պահանջը մերժվել է` անհիմն լինելու պատճառաբանությամբ:
Մեղադրող Տ.Ուզոյանի և տուժողի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է, Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 10-ի դատավճիռը` թողել անփոփոխ:
Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել մեղադրող Տ.Ուզոյանը և տուժող Ս.Եղիազարյանի ներկայացուցիչ Գ.Սոլոմոնյանը :
1. Մեղադրող Տ.Ուզոյանը խնդրել է բեկանել Երևանի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 10-ի դատավճիռը, այն անփոփոխ թողնելու մասին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշումը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության:
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին, 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում ընդունված որոշումներին:
Բողոքի հեղինակը գործի փաստական հանգամանքների և ձեռք բերված ապացույցների վկայակոչմամբ գտել է, որ նախաքննությամբ և դատաքննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցներով հիմնավորվել է Հ.Շիրինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը, ստորադաս դատարանների՝ Հ.Շիրինյանին անմեղ ճանաչելու և արդարցնելու վերաբերյալ դատական ակտերն անհիմն են և անօրինական, կայացվել են նյութական և դատավարական իրավունքի բազմաթիվ խախտումներով, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Բացի այդ, ըստ բողոքի հեղինակի՝ վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի նախկինում` 2010 թվականի մարտի 26-ին ընդունված Ֆ.Գալստյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 և 2010 թվականի փետրվարի 12-ին ընդունված Մ.Հովհաննիսյանի գործով թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումներին:
Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար:
Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ:
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքի հեղինակի հիմնավորումները բավարար չեն եզրահանգելու, որ վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի նախկինում` 2010 թվականի մարտի 26-ին ընդունված Ֆ.Գալստյանի գործով թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 և 2010 թվականի փետրվարի 12-ին ընդունված Մ.Հովհաննիսյանի գործով թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումներին:
Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ:
2. Տուժող Ս.Եղիազարյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Գ.Սոլոմոնյանը խնդրել է բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշումը և գործն ուղարկել համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության:
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ:
Բողոքի հեղինակը գործի փաստական հանգամանքների և ձեռք բերված ապացույցների վկայակոչմամբ գտել է, որ ստորադաս դատարանները քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները պատշաճորեն չեն հետազոտել և չեն գնահատել, որի հետևանքով կիրառվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը, որը չպետք է կիրառվեր և չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածը և ամբաստանյալ Հ.Շիրինյանն այդ հոդվածով չի դատապարտվել:
Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար:
Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ:
Վճռաբեկ դատարանը նաև գտնում է, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքները ենթակա են վերադարձման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Հասմիկ Հովսեփի Շիրինյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշման դեմ մեղադրող Տ.Ուզոյանի և տուժող Ս.Եղիազարյանի ներկայացուցիչ, փաստաբան Գ.Սոլոմոնյանի վճռաբեկ բողոքները վերադարձնել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 21-12-2012
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 26-12-2012
Դատարան Էրեբունի և Նուբարաշեն
Այլ նշումներ 6 հատոր` 202, 132, 138, 168, 134, 163 թերթ: